အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၄)
Vol. 27 Ch. 369
အနည်းဆုံး အသက်တစ်ရာကျော်ကြီးသူတစ်ဦးသည် သူ့ကိုယ်သူ ညီငယ်ဟု လွယ်လွယ်ကူကူရည်ညွှန်းပြီး သူ့လေသံတွင် မည်သည့်မလျော်ကန်မှုမျှ မရှိသည့်အပြင် သူ၏ ချိုသောမျက်နှာထားကိုပင် ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်းသည် လောင်ရှန်ခရိုင်တွင် ဒုတိယတန်းစားအင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏အမိန့်များသည် မည်သူမျှမငြင်းနိုင်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည့် ယဉ်ကျေးသောနဂါးစိမ်းလုယွမ်ကျူသည် စတုတ္ထအဆင့်၏ မဟာဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နဂါးစာရင်းတွင် အဆင့် ၂၉၁ ၌ရှိသည်။ ဓားကိုင်ဆောင်သူဖြစ်သည့် သူပင်လျှင် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော လီဝန်ရွှမ်အား အနည်းငယ်လေးစားမှုပြရပေမည်။ သို့သော် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော မျက်နှာပိုင်ရှင် လီဝန်ရွှမ်သည် သူတို့ခရီးတစ်လျှောက်လုံး သူ့အား ချိုချိုသာသာပြောဆိုကာ ဖြစ်နိုင်သည့်အခါတိုင်း သူ့ကို မျက်နှာသာရရန် ကြိုးစားနေသည်။
ယွမ်ဝန်ကျူသည် ရိုရိုသေသေနှင့် မာနမရှိဘဲ၊ ယဉ်ကျေးစွာ စကားပြောဆိုကာ၊ ကွန်ဖြူးရှပ်၏ စံနမူနာကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးပြီး တကယ်ပင် သူတော်ကောင်းဟူသောအမည်နှင့် ထိုက်တန်သူဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် ထိုကဲ့သို့သောသူကို သူ့လက်ထောက်အဖြစ် ခန့်အပ်သည်မှာ အမှန်ပင် နားမလည်နိုင်စရာပင်။
အမှန်စင်စစ်ပင် ဆန်တစ်မျိုးတည်းမှ လူအမျိုးမျိုး ပေါက်ဖွားလာသည် မဟုတ်ပါလား...
သူသည် ဤအရာကို မနှစ်သက်သော်လည်းအချို့သော ယဉ်ကျေးမှုများကို ထိန်းသိမ်းထားရသည်။ စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချကာ ရန်ဖေးရှင်းသည် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“သခင်လေးလီရဲ့ မင်္ဂလာစကားတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကနေ လီ ခြောက်ဆယ်နီးပါး ဝေးနေသေးတော့ မနက်ဖြန် ဒီအချိန်လောက်မှ ရောက်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားတယ်။ အဲ့ဒီနေရာရဲ့ အခြေအနေကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မသိသေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဦးစားပေးက ဓားခေါင်းဆောင် ဂူကို ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို လုံခြုံအောင် ကူညီဖို့ပဲ။ ကျွန်တော် ဓားခေါင်းဆောင်ရဲ့ မျက်နှာသာကို ရနိုင်မလားဆိုတာတော့ နောက်မှ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့”
အနောက်ဘက်ခြမ်းမှ ဓားခေါင်းဆောင် ဂူထျန်ယွင်၏ လေးစားမှုသည် ရန်ဖေးရှင်းအတွက် သဘာဝကျကျ အရေးပါသည်။ သူသည် ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသောမြေမှ ဂူထျန်ယွင်ကဲ့သို့ အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးအတွက် သူ့ကို ရာထူးတိုးပေးရန်မှာ စကားအနည်းငယ်မျှသာ လိုအပ်ပေသည်။ သူသည် မျက်နှာသာရလိုသည်ဟု မပြောလျှင် မုသားဖြစ်လိမ့်မည်။
ထို့အပြင် ထိုကဲ့သို့သော အရိပ်ကောင်းသည့်သစ်ပင်ကို သူတွယ်ကပ်လိုစိတ်မရှိပါက ဝမ်ယန်ခရိုင် ဝိုင်းရံခံရကြောင်း သတင်းရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လောင်ရှန်ခရိုင်၏ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ကို ချက်ချင်းစုစည်းပြီး အကူအညီပေးရန် အလျင်အမြန် သွားရောက်မည်မဟုတ်ပေ။
ဤသို့သော အတွေးများရှိနေသော်လည်း ရန်ဖေးရှင်းသည် ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ ရှုတုမှ ဂူထျန်ယွင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် ရလဒ်သည်သာ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများတွင် အဓိကဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ဤတစ်ကြိမ် အကူအညီပေးရန် သူအလျင်စလိုလာခြင်းသည် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ကာကွယ်ရာတွင် ကူညီနိုင်မှသာ လူမှုအဆင့်အတန်း တိုးတက်စေမည်ဖြစ်သည်။ သူကျရှုံးပါက လုံလောက်သော အကူအညီမပေးခဲ့ဟုပင် သူတို့က အပြစ်တင်နိုင်သေးသည်။
ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းသန့်ရှင်းသောမြေဆယ်ခုတွင် ဓား၏အမည်ဖြင့် မှည့်ခေါ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော ဂိုဏ်းဖြစ်သော ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို အပြောကောင်းလျှင် လက်တွေ့ကျသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး အပြောမကောင်းလျှင် အာဏာရှင်ဆန်ပြီး ရန်လိုကာ လုပ်ငန်းစဉ်ကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရလဒ်ကိုသာ အမြဲအာရုံစိုက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ရှုကျိုးတွင် အလွန်ရေပန်းစားသော စကားပုံတစ်ခုရှိပြီး၊ ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ ဆင်းသက်လာကာ “ဓားရေးကျွမ်းကျင်မှုသည် အဆင့်တွင်မဟုတ်ဘဲ၊ သတ်နိုင်သော ရန်သူအရေအတွက်နှင့် အမြန်နှုန်းတွင် တည်ရှိသည်။ ဓားရေးနည်းစနစ်တစ်ခု၏ တန်ခိုးအစွမ်းကို အဆင့်ဖြင့် မဆုံးဖြတ်ဘဲ၊ တူညီသောအချိန်အတွင်း မည်မျှသော ပြိုင်ဘက်များကို သတ်နိုင်သည်ဟူသော အချက်ဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်သည်..." ဟူ၍ပင်။
ဤစကားသည် ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြပြီး လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်များအတွင်း ဂိုဏ်း၏ ဓားလမ်းစဉ်အပေါ် စုပေါင်းနားလည်မှုကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။
ထို့အပြင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ မတူညီသော ဂိုဏ်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများမှ ဓားသမားများသည် ယခုအခါ ယေဘုယျအားဖြင့် ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ ချမှတ်ထားသော အခြေခံမူများကို လိုက်နာကြသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရန်ဖေးရှင်းသည်လည်း ဤအတွေးအခေါ်ကို စိတ်နှလုံးထဲ၌ စွဲကိုင်ထားပြီး အလွန်လက်တွေ့ကျသော စိတ်ထားရှိသောကြောင့် သူတို့၏ ချီတက်မှုတစ်လျှောက်လုံး သတိဝီရိယရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။ တပ်မတော်သည် မြန်ဆန်သော်လည်း၊ ရှေ့ဆက်သွားမည့်လမ်းကြောင်းကို အမြဲစူးစမ်းရန် ထောက်လှမ်းရေးများကို စေလွှတ်ရဆဲပင်
ဤသတိဝီရိယသည် ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်၏ တပ်မှူးဖြစ်သော သူ၏လက်အောက်ငယ်သား ချန်အန်းကဲ့သို့သော အခြားသူများကြားတွင် မကျေနပ်မှုအချို့ကို သဘာဝကျကျ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
“သခင်ရန် ကျွန်တော်တို့ ချီတက်တဲ့အရှိန်ကို တိုးမြှင့်သင့်တယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိအရှိန်နဲ့ဆိုရင် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကိုရောက်ဖို့ ၁၂ နာရီလောက်ကြာမယ်။ အဲဒီအချိန်လောက်ဆိုရင် ဓားခေါင်းဆောင်ဂူက ယုံကျိုးတပ်ကို တိုက်ထုတ်ပြီးလောက်ပြီဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အကူအညီက အချည်းနှီးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ အလွန်အကျွံ ဖြုန်းတီးရာရောက်လိမ့်မယ်”
ချန်အန်းသည် ကိုယ်လုံးသေးသွယ်ပြီး အရပ်မရှည်သော်လည်း လက်ဝါးခန့်ကျယ်ပြီး လေးပေခန့်ရှည်သော ရွှေချည်ထိုးလက်ကိုင်ပါသည့် ဓားမကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူသည် ကြီးမားပြီး လေးလံပုံပေါ်သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် ဓားမကြီးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်နီးပါးခန့်ရှိပုံရသည်။
ချန်အန်း၏ လေသံတွင် စိတ်မရှည်ခြင်းကို ရိပ်မိသော ရန်ဖေးရှင်းက သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါလိုက်သည်။ ချန်အန်းသည် သူ၏ တမင်နှေးကွေးသော အရှိန်ထိန်းချုပ်မှုကို မနှစ်သက်ကြောင်း သူသိသည်။ တပ်၏ တစ်ဝက်ခန့် ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ချန်အန်းကို နှစ်သိမ့်ရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒီလိုဆိုရင် မင်းပဲ ချီတက်တဲ့အရှိန်ကို မြှင့်တင်ဖို့ တာဝန်ယူလိုက်ပါ။ အခုချိန်ထိ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့သေးဘူးဆိုတော့ ယုံကျိုးတပ်က ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်နေရမှာပဲ။ ငါတို့လည်း အဲဒီကို အမြန်သွားလို့ရတယ်”
သူသည် နှစ်သိမ့်ရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း သူ့ကို တကယ်ထိမိသွားစေခဲ့သည်မှာ ချန်အန်း၏ စကားများဖြစ်သည်။ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ကူညီရန် ဤတာဝန်သည် ဂူထျန်ယွင်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်ရန် သူ့အတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို လွဲချော်ပါက အနာဂတ်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ရန်ဖေးရှင်းသည် လိုက်လျောရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်းပင်။
ချန်အန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အရှိန်မြှင့်နိုင်သည့်အတွက် သံသယဖြစ်သည်ထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူသည် မြင်းကို တပ်ဖွဲ့၏ အလယ်သို့ လှုံ့ဆော်ကာ သူ့လည်ချောင်းထဲတွင် စစ်မှန်သော ချီအား စုစည်းပြီး ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ရှေ့တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ချီတက်တဲ့အရှိန်ကို မြှင့်တင်ကြ။ နောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက လိုက်ပါကြ။ မနက်ဖြန်နေ့လည်မတိုင်ခင် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ရောက်ရမယ်”
သာမန်လူများအတွက် လူလေးသောင်း၏အသံကို ကြားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း စစ်မှန်သော ချီအားဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ချန်အန်း၏အသံသည် ငှက်များနှင့် သားရဲများကို လန့်ဖြန့်ကာ ချက်ချင်းဆိုသလို တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အမိန့်ပေးပြီးသည်နှင့် ရှေ့တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အမှန်တကယ်ပင် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး နောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း အချိန်မီ လိုက်ပါကာ ချီတက်သည့်အရှိန်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးမြှင့်လိုက်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ဟိုယုချန် ချီးကျူးခဲ့သော အလွန်အထင်ကြီးစရာကောင်းသည့် ချီတက်သည့်အရှိန်သည်ပင် ဤငွေရောင်သံချပ်ကာ စစ်သားလေးသောင်း၏ အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ် မဟုတ်သေးပေ။
ချန်အန်း၏ အော်ဟစ်သံအပြီးတွင် တစ်မိုင်နီးပါးရှည်လျားသော တပ်ဖွဲ့များသည် မိနစ် ၁၅ မိနစ်အတွင်း ချိုင့်ဝှမ်းဒေသသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ မြင်းပေါ်တွင်ရှိသော ရန်ဖေးရှင်းသည် ချိုင့်ဝှမ်းကို ရှေ့သို့ကြည့်ကာ ဘေးတွင်ရှိသော လီဝန်ရွှမ်ကို လှည့်၍ မေးလိုက်သည်။
“ဒီချိုင့်ဝှမ်းက ဘယ်လောက်ရှည်လဲ”
ဤမစ်ရှင်အတွက် ထောက်လှမ်းရေးများသည် ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များဖြစ်သည်။ မေးခွန်းကိုကြားသော လီဝန်ရွှမ်သည် နောက်မှလိုက်ပါလာသော ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်အဖွဲ့ငယ်တစ်ခုကို ချက်ချင်းခေါ်လိုက်သည်။