အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်း (၅)

ထိုအချိန်တွင် မန်ကျူသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဓားသံတမန်ရန်ထံ လျှောက်ထားပါတယ်။ ဒီချိုင့်ဝှမ်းက စုစုပေါင်း အရှည် ၁၀ မိုင်လောက်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်ညီအစ်ကိုတွေက အရင်ကတည်းက ထောက်လှမ်းပြီးသားပါ”

ဆယ်မိုင်လား။

ရန်ဖေးရှင်း၏ မျက်ခုံးတို့သည် စူးရှစွာ ရှုံ့သွားပြီး ထိုမသက်မသာ ခံစားချက်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်စီးဝင်လာသည်။ သူသည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်ခြမ်းရှိ တောင်စောင်းများကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်အန်း၏ အသံသည် အစောပိုင်းက အလွန်ကျယ်လောင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင်လည်း ငှက်များသည် တောင်စောင်းများပေါ်ရှိ သစ်ပင်များမှ ဆက်တိုက် ပျံသန်းနေကြဆဲပင်။ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် ဘာမှ မှားယွင်းနေပုံမပေါ်ပေ။

သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သစ်ပင်ထူထပ်သော တောင်စောင်းများကို မြင်သောအခါ ရန်ဖေးရှင်းသည် အလိုလိုပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ခံစားရန် သူ၏ စစ်မှန်သော ချီအားကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ရှိ တိမ်များသည် လေပြင်းတစ်ချက်ကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး လက ပေါ်လာလေသည်...

ရန်ဖေးရှင်း၏ အကြည့်သည် မြောက်ဘက်တောင်စောင်းပေါ်တွင် စိုက်နေပြီး လရောင်ထိုးကျလာသောအခါ ရုတ်တရက် အမှောင်ရိပ်များ သူ၏ မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားကာ ကြောက်ရွံ့သော မျက်နှာဖြင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဆုတ်… အမြန်ဆုတ်…အားလုံး ချိုင့်ဝှမ်းထဲက ထွက်”

သူ၏ အော်ဟစ်သံတွင် စစ်မှန်သော ချီအားပါဝင်ပြီး သူအော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပေါ်လွင်နေပြီး အထူးသဖြင့် သူ့အနီးရှိသူများမှာ သူ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ သူ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြပေ။ အထူးသဖြင့် သူ့အနီးဆုံးတွင်ရှိပြီး ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မေးရန် ပြင်နေသော ချန်အန်းပင်။

သို့သော် သူစကားမပြောမီ မြောက်ဘက်တောင်စောင်းမှ အသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး သူနှင့် လောင်ရှန်ခရိုင်မှ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ဝင်များအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

“လေးမြှားတွေကို တပ်ဆင်ကြ”

ဝှစ်...ဝှစ်...ဝှစ်...ဝှစ်...ဝှစ်...

ပထမဦးစွာ လူတိုင်း၏နားထဲသို့ လေကိုခွင်း၍ သွားသော အသံသည် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ထို့နောက် ဒုတိယနှင့် တတိယ... ထို့နောက် စတုတ္ထမြောက် အသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ မကြာမီတွင် မြန်နှုန်းနှင့် သေစေနိုင်သော အင်အားတို့ဖြင့် ကျော်ကြားသော ကျောက်ငါးလုံးလေးမြှားရာပေါင်းများစွာသည် မြောက်ဘက်ခြမ်းရှိ တောင်စောင်းများမှ ရုတ်တရက် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာသည်။

ရှေ့တန်းရှိ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဆန်ခါပေါက်ကဲ့သို့ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည်။ စစ်သားများကို ထိမှန်သော လေးမြှားများသည် အရိုးများထဲသို့ စူးဝင်သွားပြီး လွဲချော်သွားသော မြှားများက မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ သူတို့၏ အလွန်အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် ပြင်းထန်သော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘန်း...ဘန်း...

ခဏအတွင်း ဖုန်မှုန့်များသည် လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး လရောင်အောက်တွင် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ကာ လှပပြီး မှောင်မိုက်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖုန်မှုန့်အလွှာပါးတစ်ခုကို ထပ်ဆင့်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတို့ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ။ ရှုကျိုးခွေးတွေကို သတ်ကြစို့”

“တိုက်ခိုက်ကြ”

“သတ်...”

......

မြောက်ဘက်တောင်စောင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ကြီးမားလှသော တပ်မတော်က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစိမ့်သော အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ဆူညံသံများကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားကာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ပြီး ယခင်ကပင် ရှုပ်ထွေးနေသော ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်အပေါ် ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခုဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

“သူတို့အရေအတွက်က တစ်သောင်းကျော်ပဲရှိတယ်။ မကြောက်နဲ့ တပ်ဖွဲ့အားလုံး ဆုတ်ခွာတာကို ရပ်ပြီး မြောက်ဘက်မှာ ပုန်းနေတဲ့ ရန်သူ့တပ်ကို ပြန်လည်နေရာချထားပြီး ရင်ဆိုင်ပါ။ ဆုတ်ခွာရဲရင် သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်”

ချန်အန်းသည် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော တပ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တပ်ဖွဲ့လေးသောင်းလုံး ချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ယခု ဆုတ်ခွာခြင်းသည် ပိုမိုကြီးမားသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများကိုသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး တပ်ဖွဲ့များကို ဆုတ်ခွာခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရန်သူသည် သုံးသောင်းခန့်ရှိမည်ဟု သူခန့်မှန်းထားပြီး တပ်ဖွဲ့ဝင်လေးသောင်းရှိသော ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်သည် သူတို့၏ စစ်ကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သမျှကာလပတ်လုံး အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သော အင်အားဖြစ်သည်။

ရန်သူသည် တစ်သောင်းကျော်သာရှိသည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ သူ့တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ်ပင် ချန်အန်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်တွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော လက္ခဏာများ ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ ရှည်လျားသော စစ်ကြောင်း၏ အဆုံးများသည် လျင်မြန်စွာ ဗဟိုသို့ စုရုံးလာပြီး ထို့နောက် မြောက်ဘက်ခြမ်းရှိ နန်းတော်တပ်မတော်ကို မျက်နှာမူလိုက်ကြသည်။

အရှိန်နှေးကွေးသော်လည်း ရှေ့တန်းမှ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ယုံကျိုး၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်သူများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ စစ်ကြောင်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် စနစ်တကျ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နေသမျှကာလပတ်လုံး ဆုံးရှုံးမှုများရှိခဲ့လျှင်ပင် အနည်းဆုံး လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးခံရနိုင်ခြေ မရှိပေ။

“လေးမြှားတွေကို တပ်ဆင်ပြီး ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ။ တိုက်ခိုက်”

သို့သော် ချန်အန်းနှင့် ရန်ဖေးရှင်းတို့ ဤသို့တွေးနေစဉ်တွင် အခြားအသံတစ်ခုသည် သူတို့၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျယ်လာကာ၊ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုအသံသည် တောင်ဘက်တောင်စောင်းမှ လာသောကြောင့်...