အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၆)

တောင်ဘက်တောင်စောင်းတွင်လည်း မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ လေးမြှားများ အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းလာပြီး မြောက်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသော ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေကာ အနည်းဆုံး လူငါးခြောက်ရာခန့်သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လဲကျသွားခဲ့သည်။

“စစ်ကြောင်းမပျက်စေနဲ့ ချန်အန်း မြောက်ဘက်ကို အာရုံစိုက်ထား”

“အမိန့်အတိုင်းပါ”

တောင်ဘက်မှ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ယခုမှ မြှင့်တင်လိုက်သော စိတ်ဓာတ်သည် တစ်ဖန် ပြိုလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရန်ဖေးရှင်းသည် နောက်ထပ် မအောင့်အီးနိုင်တော့ပေ။ ချန်အန်းကို အမိန့်များ အော်ဟစ်ခိုင်းပြီးနောက် သူသည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ တောင်ဘက်ရှိ ချုံခိုတိုက်ခိုက်နေသော အင်အားစုများဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချန်အန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်ခန့်ရှိသော ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ စစ်မှန်သော ချီအားဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးအုပ်ပြီး၊ အောက်ရှိ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်ကို ကျော်၍ မြောက်ဘက်သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရန်ဖေးရှင်းနှင့် ချန်အန်းတို့သည် တစ်ဦးက စတုတ္ထအဆင့်၏ မဟာဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးက တတိယအဆင့်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။ တစ်ဦးသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဓားချီအားဖြင့်လည်းကောင်း အခြားတစ်ဦးသည် မယှဉ်နိုင်သော ဓားအလင်း၏ ထက်မြက်မှုဖြင့်လည်းကောင်း ထောင်ပေါင်းများစွာသော တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်းဆိုသလို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အမှန်ပင် သိသာထင်ရှားခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ရှေ့တန်းမှ ပြေးဆင်းလာသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ချက်ချင်းဆိုသလို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဤသည်မှာ ပထမအသုတ်သာ ဖြစ်သည်...

တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တောင်စောင်းများရှိ ချုံခိုတိုက်ခိုက်နေသော အင်အားစုများသည် စုစုပေါင်း ခြောက်သောင်းရှိသည်။

ခြောက်သောင်းသော ချုံခိုတိုက်ခိုက်သူများဟူသည် မည်သို့သော အယူအဆနည်း။ တောင်ထိပ်မှ အောက်သို့ ကြည့်လျှင် ပခုံးချင်းတိုက်နေသော လူများသာဖြစ်ပြီး ပေါင်းစည်းထားသော ချီနှင့် သွေးများသည် ကောင်းကင်နှင့် လယ်ကွင်းများကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ မူလက မှောင်မိုက်နေသော မြေသည် သွေးအလွှာတစ်ခုဖြင့် ဆေးခြယ်ထားသကဲ့သို့ပင်။ ချုံခိုတိုက်ခိုက်နေသော အင်အားစုတစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အစောပိုင်းက ထောင်ကျော်သော အုပ်စုသည် အမှန်တကယ်ပင် အရေးမပါသော အရာဖြစ်သည်။

မြောက်ဘက်ရှိ အနက်ရောင်သံချပ်ကာ ရေစီးကြောင်း၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ဟိုယုချန်၏ ကြီးမားသော အရပ်အမောင်းသည် အလွန်ထင်ရှားသည်။ သူ၏ ထက်မြက်သော ဓားသည် လျှပ်တစ်ပြက်တိုင်းတွင် လူသုံးဦးမှ ငါးဦးအထိ အသက်ကို ယူငင်နေပုံရပြီး သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် ရှေ့တန်းတွင် ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သည်။ ယုံကျိုးတပ်သည် ထိုအပေါက်ကို ဆက်လက်ဖြည့်တင်းနေစဉ် သူသည် တစ်ဖန် ပြန်လည်တိုးဝင်လာပြီး ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ မိနစ်လေးဆယ်အတွင်း ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ကာ တောင်ဘက်ရှိ ချုံခိုတိုက်ခိုက်သူများနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်းရန် နီးကပ်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ ဒီလူက ဒီလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တာ”

“ယုံကျိုးတပ်ထဲမှာ ဒီလိုလူမျိုး ရှိလို့လား”

“ငါ သူ့ကို မမှတ်မိဘူး။ စုစည်းမကောင်းဆိုးဝါးအဆင့်နဲ့ ဘယ်တပ်ရဲ့ တပ်မှူးလဲ”

...…

ဟိုယုချန်၏ အထူးခြားဆုံးသော စွမ်းဆောင်မှုသည် လောင်ရှန်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့များကို အခြေအနေမဲ့ဖြစ်စေရုံသာမက ယုံကျိုးတပ်မတော်မှ လူအများအပြား၏ အာရုံကိုလည်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် မြောက်ဘက်ရှိ တပ်ဖွဲ့နှစ်သောင်း၏ တပ်မှူးနှစ်ဦးနှင့် စစ်သည်တော်အများအပြား၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဒါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သခင် ဟိုယုချန်ပဲ”

“ဒုတိယအကြီးအကဲက တန်ခိုးကြီးတယ်။ သူ့နောက်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြ ညီအစ်ကိုတို့”

“ညီအစ်ကိုတို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါတို့ရဲ့ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေကို လုယူခွင့်မပေးနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြ”

မြောက်ဘက်ရှိ ယုံကျိုးတပ်ဖွဲ့နှစ်သောင်းအပြင် ကျန်တစ်သောင်းမှာ ဟိုမျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဟိုယုချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိကြသည်။ အခြားသူများအားလုံးကို ပြန်ဖြေကြားနေစဉ်တွင် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သတ်လတ်ပိုင်းအင်အားကြီးနိုင်ငံများမှ ဂိုဏ်းဝင်များ၏ သက်သေခံလက်မှတ်များသည် သန့်ရှင်းသောမြေမှ ပြုလုပ်ထားသော ကြေးများဖြင့် အားဖြည့်ထားပြီး စစ်မြေပြင်တွင် သတ်ဖြတ်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက်များ တပ်ဆင်ထားသည်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရန်သူအရေအတွက်နှင့် စွမ်းရည်အဆင့်ကို အလိုအလျောက် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဟိုမျိုးနွယ်တွင် ဤအရာရှိပြီး ရှင်းနန်စီရင်စုတပ်မတော်တွင်လည်း ရှိသည်မှာ ပြောစရာမလိုပေ။

အမှန်စင်စစ်ပင် စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများအကြောင်း ပြောသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှင်းနန်စီရင်စုတပ်မတော်ဖြစ်စေ ဟိုမျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များဖြစ်စေ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် တောင့်တမှုများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသော တပ်မှူးကြီးနှစ်ဦးနောက် လိုက်ပါကာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပို၍ပင် ရူးသွပ်လာခဲ့သည်။

ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်နေသော ဟိုယုချန်သည် တောင်ဘက်မှ အားဖြည့်လာသော ချုံခိုတိုက်ခိုက်သူ သုံးသောင်းနှင့် အကွာအဝေးကို ပိတ်ရန် အလွန်နီးကပ်နေချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်နေသော ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်မှ ကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးက သူ့ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ စိမ့်ဝင်အေးစိမ့်သော ဓားချီသည် ရုတ်တရက် သူ၏ အမြင်အာရုံအစွန်းတွင် လင်းလက်သွားပြီး ဟိုယုချန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သတိပေးချက်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဓားမြှောင်ကြီးကို မြှောက်ကာ ဘယ်ဘက်သို့ ကာရန် ဒေါင်လိုက်အနေအထားတွင် ထားလိုက်သည်။

ချွမ်...…

လက်နက်များ တိုက်ခိုက်သံသည် စူးရှထက်မြက်သော အသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဟိုယုချန်၏ နားများသည် ထိုအသံကြောင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားရင်း မီတာဆယ်ချီဝေးသော ပုံရိပ်တစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သံချပ်ကာဝတ်ထားသော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ကာ သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

“မင်းရဲ့ သေမင်းက နီးနေပြီ”

သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဗိုလ်ချုပ်သည် ထိန်းချုပ်မှု လုံးဝကင်းမဲ့နေပုံရပြီး ဒေါသသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေကာ ဟိုယုချန်ကို စကားပြောရန် အခွင့်အရေးပင် မပေးဘဲ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အဓိကအနှစ်သာရ ချီဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော သူ၏ ဓားနှစ်လက်သည် ပင်လယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးများကဲ့သို့ လှည့်ပတ်ကာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဟိုယုချန်၏ မျက်နှာဆီသို့ လှည့်ပတ်သွားသော သွားပုံစံဖြင့် တိုက်ခိုက်လာသည်။

ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဤသူသည် သူသိသော ဂွေယွီထန်နှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသော လောင်ရှန်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူးလေးဦးအနက်မှ တစ်ဦးဖြစ်ပုံရသည်။

လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသော ဓားသွားသည် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် စစ်သည်တော်၏ စွမ်းရည်သည် သူထက် မြင့်မားကြောင်း သိသော ဟိုယုချန်သည် မကြောက်ရွံ့ရုံသာမက သူ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တောက်ပလာသည်။

ဟိုယုချန်သည် သူ၏ ဓားသွားပတ်လည်တွင် ဂန်ရှာကို စုစည်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဒန်ထျန်မှ ချီအား လှုံ့ဆော်လိုက်သောအခါ သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးသည် ပို၍ပင် ဖောင်းကားလာပုံရသည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူသည် သူ၏ ဓားကို ပြင်းထန်စွာ ရှေ့သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မီတာဆယ်ချီနီးပါးရှည်သော အနက်ရောင် ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဓားချီသည် ဓားချီနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီး ပြန့်ကျဲသွားသော ချီစွမ်းအားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထက်မြက်သော ဓားများနှင့် လျင်မြန်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ဖြစ်ကာ မီတာဆယ်ချီအတွင်းရှိ စစ်သားများကို ကြောက်လန့်တကြား ပြေးလွှားစေခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်းမရှိသောသူများသည် ထိုရိုင်းစိုင်းသော ချီစွမ်းအားများအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ အခက်တွေ့နေပြီ။ သူ့ကို ကူညီဖို့ အမြန်သွားကြ”

“ဒုတိယအစ်ကိုကြီးကို ကူညီဖို့ ကျွန်တော်ရောက်လာပြီ”

“ဒုတိယအကြီးအကဲကို ဘာမှမဖြစ်အောင် ငါတို့ မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ရမယ်”

ထိုအချိန်တွင် စစ်မြေပြင်သည် လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ အခြားနေရာများကို လေ့လာရန် အချိန်ရသူများသည် အဓိကအားဖြင့် ဂန်ချီအဆင့် စစ်သည်တော်များဖြစ်သည်။ ဟိုယုချန်နှင့် သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဗိုလ်ချုပ်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်သွားပြီး ဂန်ချီအဆင့်ရှိ ဟိုမျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များစွာ၏ အာရုံကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့အထဲတွင် ဟိုယုကျယ်၊ နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျူကျန်းဟုန်တို့သည် အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်ခဲ့သူများပင်။

ဟိုယုကျယ်သည် သူ၏ အစ်ကိုကြီး ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်မှာ ပြောစရာမလိုပေ။ နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျူကျန်းဟုန်တို့သည် မတူညီသော ခံစားချက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူတို့သည် ယခုအခါ ဟိုမျိုးနွယ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး ဟိုယုချန်သည် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် စွမ်းရည်သာရှိသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို သို့မဟုတ် ပိုဆိုးသည်မှာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ပါက သူတို့သည် ဟိုယုရှောင်ကို ဘယ်သောအခါမျှ ကျော်လွှားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက် စစ်မြေပြင်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ရူးသွပ်သွားပြီး ဟိုယုချန်၏ တည်နေရာဆီသို့ စုပြုံတိုးဝင်လာကြသည်။ သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဗိုလ်ချုပ်သည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုချန်က အဓိကကျသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာပြီး သူသည် နောက်မှရှိသူများကို အရေးတကြီး အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုရန် သူ့ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။