အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၇)

“လူဟန်၊ စင်ရှီ၊ ရှန်ပင်ဖေး၊ အဲဒီလူတွေကို တားထား။ ဒီနတ်ဆိုးကို ငါ ဖမ်းရမယ်”

ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် ချီစွမ်းအားသုံးခုသည် ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်၏ အတန်းများမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် စစ်သူကြီးကဲ့သို့ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်၏ တပ်မှူးများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ထိုလူသုံးဦးသည် ဟိုယုချန်ကို ကယ်ဆယ်ရန် ချဉ်းကပ်နေသော အုပ်စုဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့ကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် စစ်သူကြီး၏ ဒေါသသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော အမူအရာအဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ငွေရောင်သံချပ်ကာစစ်သားများ ဆက်တိုက်လဲကျနေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားက အဆက်မပြတ် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် သူ၏ လက်နက်ကိုင်အပေါင်းအပါများဖြစ်သည်။

“အမှိုက်ကောင် ဘယ်သူမှ မင်းကို မကူညီနိုင်တော့ဘူး။ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို သတ်မပစ်ရင် ငါ ဒွမ်ရွီမင်ဟာ အချည်းနှီး နေခဲ့ရလိမ့်မယ်”

သူ၏အတွင်း၌ ပို၍ နာကျင်ခံစားရလေ ဟိုယုချန်အပေါ် သူ၏ မုန်းတီးမှုသည် ပို၍ နက်ရှိုင်းလေဖြစ်သည်။ ဟိုယုချန်ကို ကူညီရန် ကြိုးစားနေသူများကို တပ်မှူးကြီးသုံးဦးက တားဆီးထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဂန်ရှာအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးသည် ရှုပ်ထွေးနေသော လူအုပ်ကြီးနှင့် သူသည် စစ်သားအမြောက်အမြားကို အားပေးကူညီရာတွင် သူ၏ ချီစွမ်းအား အများအပြားကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။ ဟိုယုချန်ကို ဤမျှကာလကြာအောင် မာနကြီးစွာ ပြုမူခွင့် သူ မည်သို့ပေးခဲ့သနည်း။

လောင်ရှန်ခရိုင် ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်၏ တပ်မှူးကြီး ဒွမ်ရွီမင်သည်လည်း သူ၏မာနကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ၏ ဓားနှစ်လက်သည် လေကို ခွင်း၍ ဖြတ်သွားကာ စွမ်းအင်စီးကြောင်းနှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ဟိုယုချန်၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် သူသည် ဟိုယုချန် သုံးပိုင်းပြတ်သွားလိမ့်မည်ဟု တွေးကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုသို့ တွေးတောလိုက်သည်မှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဒွမ်ရွီမင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တောင့်တင်းသွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားရုံသာမက သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များတွင်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဟိုယုချန်၏ ဓားဆွဲထုတ်မှုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်ပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင် ဓားအလင်းသည် သူ၏ လက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မှောင်မိုက်သော ညကောင်းကင်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ သွားလာနေသကဲ့သို့ တစ်မိုင်ခန့်အချင်းဝက်အတွင်း၊ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဝင်နေသော စစ်သားများဖြစ်စေ၊ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနေသော ဂန်ချီအဆင့် စစ်သည်တော်များဖြစ်စေ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ခဏတာမျှ ဓားအလင်းကြောင့် မှုန်ဝါးသွားကာ တိုက်ပွဲကို မေ့လျော့ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဓားအလင်းသည် သာမန်ဖြစ်ပြီး ဂန်ရှာအလွှာတစ်ခုဖြင့်သာ ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း အလွန်လျင်မြန်စွာ ဒွမ်ရွီမင်ဆီသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားကာ၊ သူ၏ အလျင်အမြန် မြှောက်ထားသော ဓားနှစ်လက်ကို ကျော်ဖြတ်သွားသည်။

ဒွမ်ရွီမင်၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ၏ ဓားနှစ်လက်ကြားရှိ ကွက်လပ်ကို ဖြတ်သွားသော ဓားအလင်းမှ စတင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားများသည် အဆင့် ၂၃၀ တွင်ရှိသော အလွန်အဆင့်မြင့်ပြီး ကျော်ကြားသော လက်နက်များဖြစ်ပြီး အခြားနည်းဖြင့်ဆိုလျှင် အတူတူအဆင့်ရှိသူများပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်မဟုတ် ဂန်ရှာအဆင့်တွင်သာရှိသောသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဝေးလေစွ။

သို့သော် ဓားအလင်းသည် သူ၏ ဓားနှစ်လက်ကို မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျိုးမှ မတွေ့ကြုံခဲ့ရသကဲ့သို့၊ မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျိုးမှ မရှိဘဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ချွမ်...

ဓားနှစ်လက်သည် မြည်သံနှင့်အတူ ကျိုးပဲ့သွားသောအခိုက်အတန့်တွင် ဒွမ်ရွီမင်၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဓားအလင်းသည် မည်သည့်အံ့သြစရာမှမရှိဘဲ သူ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

“အဘိုးဒွမ် ခင်ဗျား ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

“တပ်မှူးကြီး တစ်ခုခု ပြောပါဦး...”

အဝေးတွင် နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျူကျန်းဟုန်တို့နှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော တပ်မှူးကြီးသုံးဦးသည် ဒွမ်ရွီမင် ငြိမ်သက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဒွမ်ရွီမင်၏ ဦးခေါင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကွာထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့သုံးဦးကိုသာမက နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျူကျန်းဟုန်အပါအဝင် ဟိုမျိုးနွယ်အောက်တွင် အသစ်ခန့်အပ်ထားသော ဂန်ချီအဆင့် စစ်သည်တော်များစွာကိုလည်း အလွန်အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး အားလုံး ကြောက်လန့်တကြား မျက်လုံးပြူးနေကြသည်။

“ဟိုဓားအလင်း ဘာလဲဟ”

“ဒါက ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ကို ပြောင်းပြန်သတ်လိုက်တာပဲ”

“ဟိုယုချန်က လူသိနည်းတဲ့ ဓားရေးနည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ လျင်မြန်သော ဓားသွားနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့တာ မှတ်မိတယ်။ သူ ဘယ်လိုလုပ်...”

“မဟုတ်ဘူး။ သူ့လက်ထဲက ဓားဟာ သာမန်လက်နက် မဟုတ်ဘူး”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အံ့သြတကြီး စိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟိုယုချန်သည် သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဗိုလ်ချုပ်၏ ပြတ်တောက်သွားသော ဦးခေါင်းကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်ချီများ ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏ ဓားရှည်ကို ပြန်ဆွဲကာ သူ၏ ဒန်ထျန်အတွင်း အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခဲ့သော စွမ်းအင်များကို အရေးပေါ် ထိန်းညှိနေသည်။

သူ၏ ဓားရှည်သည် မယ်တော်ဟုန်မှ ဟိုမျိုးနွယ်ကို ပေးအပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်နှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် သာမန်အရာမဟုတ်ပေ။ ဓားနှစ်လက်ဖြင့် သူကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် ဗိုလ်ချုပ်သည် ရထားကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော ပုရစ်နှင့်တူသည်။

သူ၏ အစ်ကိုကြီး ဟိုယုရှောင် တိုးတက်အောင် ပြုလုပ်ထားသော လျင်မြန်သော ဓားသွားနည်းစနစ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အဓိကသွေးကြော ၁၂ ခုအနက် ၈ ခုကို လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး ဒုတိယတန်းစား ကိုယ်ခံပညာအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

သူ့ရှေ့မှောက်တွင် သူ့ကို အထင်သေးရဲသော ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦးအတွက် သေခြင်းသည် မလွဲဧကန်ဖြစ်သော အကျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုချန်သည် အနည်းငယ်မျှပင် အံ့သြခြင်းမရှိသောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တစ်လျှောက်လုံး တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်မှုသည် အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် အမှန်တကယ် နားမလည်နိုင်စရာအဖြစ် ကိုယ်စားပြုနေသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်သို့ မကြာသေးမီကမှ ဝင်ရောက်ခဲ့သော နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျူကျန်းဟုန်ပင်လျှင် ဟိုယုချန်ကို ကြည့်ကာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ရှင်းနန်စီရင်စုတပ်မတော်မှ အခြားသူများအကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ မကြာသေးမီက ဓားအလင်း၏ ဖြတ်တောက်မှုနှင့် ဟိုယုချန်၏ တည်ငြိမ်နေဆဲ အမူအရာသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားခဲ့သည်။

“ဒုတိယသခင်လေးက တန်ခိုးကြီးတယ်”

“ရန်သူ့တပ်မတော်ရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုဟာ မလွဲဧကန်ပဲ။ ညီအစ်ကိုတို့ ရှေ့ကို တိုးပြီး တိုက်ခိုက်ကြ”

“မြန်မြန် တောင်ဘက်က တပ်မတော်ကြီးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဒီရန်သူတွေကို ချေမှုန်းကြ”

“တိုက်ခိုက်”

...

ဟိုယုချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဟိုမျိုးနွယ် စစ်သည်တော်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အလွန်အမင်း မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး ကြီးမားသော လူအုပ်ကြီးက တစ်ဖန် ပြန်လည်တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ အော်ဟစ်သံများနှင့် တိုက်ခိုက်မှုများသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အခြားတပ်မတော်များသို့လည်း စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပျံ့နှံ့စေခဲ့သည်။

ရေကာတာကို ဖြတ်၍ စီးဆင်းလာသော ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ဖြစ်နေသော ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့သည် အခြားသော အားကောင်းသော ထိုးစစ်တစ်ခုကို ဆင်နွှဲကာ တောင်ဘက်ရှိ တပ်ဖွဲ့များနှင့် လုံးဝပူးပေါင်းလိုက်ပြီး လောင်ရှန်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့များကို ထိရောက်စွာ နှစ်ပိုင်းခွဲကာ သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို အတိအကျ ကြေငြာလိုက်သည်။

တစ်နာရီနီးပါးကြာသော သတ်ဖြတ်မှုအပြီးတွင် ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်သည် သူတို့၏ စစ်သားအနည်းဆုံး ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး၊ ကျန်ရှိသူများသည် ခုခံနေသော်လည်း အနည်းငယ် အားနည်းနေကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အင်အားစုများ စုရုံးလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အကြိမ်ပေါင်းများစွာသော တိုက်ခိုက်မှုများသည် အကျိုးမရှိခဲ့ဘဲ အများအပြားပင် ချိုင့်ဝှမ်းများဆီသို့ ထွက်ပြေးရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် စစ်မြေပြင်အလယ်၌ ဟိုယုချန်သည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိသော အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်၏ အလယ်သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကာ ဓားသည် အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာပြီး ကျဆင်းကာ ရန်သူများကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ခုန်တက်ကာ ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဘေးဘက်များမှ လူများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပြေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဂန်ရှာကို စုစည်းကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မြောက်ဘက်ချုံခိုတပ်ဖွဲ့တွေက အရှေ့ကို ဦးတည်ကြ၊ တောင်ဘက်ချုံခိုတပ်ဖွဲ့တွေက အနောက်ကို ဦးတည်ကြ။ လူတိုင်း နှစ်ဖက်စလုံးကို ပစ်ခတ်ကြ၊ တစ်ယောက်မှ မလွတ်စေနဲ့၊ ငါ့နောက်လိုက်ပြီး သတ်ကြ”