အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၁၀)

ဆိုလိုသည်မှာ ဟိုယုရှောင်၏ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ဒုတိယအဆင့် သီဝိတ္ထိပ္ပဋိပတ် မဟာဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် သူ၏ စွမ်းရည်ထက် များစွာ သာလွန်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ပင်ယွီချန်၏ အတွေးများကို ဂရုစိုက်ရန် စိတ်မပါဝင်ခဲ့ပေ။ သူသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ဘေးတွင်ရှိသော ဟိုယုချန်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ အမြန်ဆုံး ထိခိုက်သေဆုံးသူတွေကို စာရင်းကောက်၊ ဒီငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်သား အကျဉ်းသားတွေကို ဖမ်းဆီး၊ သူတို့ရဲ့ လက်နက်တွေကို သိမ်းယူ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းပြီး အရေအတွက်ကို ရေတွက်”

သူ၏ လေသံသည် အတော်လေး အလျင်လိုနေပြီး ပင်ယွီချန်သည်လည်း သူ၏ တပ်မှူးငါးဦးကို အလျင်အမြန် လှည့်၍ အမိန့်ပေးကာ ထိခိုက်သေဆုံးသူများကို စာရင်းကောက်ရန် သူတို့ကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

“ပထမတပ်ရင်း၊ ၈၃၁ ဦး သေဆုံး၊ ရန်သူ ၅၇၂၁ ဦးကို သတ်ဖြတ်”

“ဒုတိယတပ်ရင်း၊ ၁၀၂၁ ဦး သေဆုံး၊ ရန်သူ ၅၂၁၈ ဦးကို သတ်ဖြတ်”

“တတိယတပ်ရင်း၊ ၉၈၁ ဦး သေဆုံး၊ ရန်သူ ၄၈၉၁ ဦးကို သတ်ဖြတ်”

“စတုတ္ထတပ်ရင်း၊ ၁၀၉၁ ဦး သေဆုံး၊ ရန်သူ ၄၉၁၀ ဦးကို သတ်ဖြတ်”

“ပဉ္စမတပ်ရင်း၊ ၁၂၁၀ ဦး သေဆုံး၊ ရန်သူ ၅၀၇၁ ဦးကို သတ်ဖြတ်”

ပုံမှန်တပ်မတော်တစ်ခုအနေဖြင့် ပင်ယွီချန်၏ အမိန့်ပေးပြီးနောက် နာရီဝက်ပင် မကြာမီတွင် တပ်ရင်းငါးခု၏ တပ်မှူးများသည် အရေအတွက်အားလုံးကို အလျင်အမြန် အစီရင်ခံခဲ့ကြသည်။

ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် ဟိုယုချန်သည် စာရင်းကောက်ခြင်းကို အဆုံးသတ်ကာ ဟိုယုရှောင်ထံ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏ လေသံဖြင့် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သေဆုံးသူ စုစုပေါင်း ၂၁၂၁ ဦး ရန်သူ ၆၈၁၂ ဦးကို သတ်ဖြတ်”

ဤကိန်းဂဏန်းများကို ကြားပြီးနောက် ဟိုမျိုးနွယ်မှ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာပင် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားကာ အောင်ပွဲခံရခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်သည် ရန်သူကို အများဆုံး သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ သေဆုံးသူ အရေအတွက်သည်လည်း အများဆုံးဖြစ်ပြီး နှစ်ထောင်ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အားသာချက်များစွာရှိသော ဤချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတွင် ရှင်းနန်စီရင်စုတပ်ဖွဲ့၏ တပ်ရင်းတစ်ခုစီသည် တစ်ဦးသေဆုံးလျှင် ရန်သူငါးဦးခန့် သေဆုံးသည့် အချိုးအစားကို ရရှိခဲ့ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်၏ အချိုးအစားမှာ တစ်ဦးသေဆုံးလျှင် ရန်သူသုံးဦးသာ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ်ပင် ဟိုမျိုးနွယ်၏ ညံ့ဖျင်းသော စွမ်းဆောင်မှုသည် မည်သူ့ကိုမျှ အံ့အားသင့်စေခဲ့ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ဟိုစစ်သားများ၏ လက်ရှိအရေအတွက်၏ ငါးပုံတစ်ပုံဖြစ်သော လူနှစ်ထောင်ကျော် သေဆုံးခြင်းသည် လက်ခံရန် ခက်ခဲသည်။

ပင်ယွီချန်သည် ဟိုမျိုးနွယ်မှ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများကို စောင့်ကြည့်ကာ သူတို့သည် ဤထိခိုက်သေဆုံးမှုအချိုးအစားကို လက်မခံနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် အလွန်ထူးဆန်းသော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့သည် စစ်မြေပြင်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးသေဆုံးလျှင် ရန်သူသုံးဦး သေဆုံးသည့် အချိုးအစားသည် ဟိုမျိုးနွယ်မှ ဤလူများအတွက် ကျေနပ်ဖွယ်မရှိ...

“အစ်ကိုကြီး ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ တပ်မှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် အပြစ်မကင်းစင်ပါဘူး။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ မလျော်ကန်တဲ့ အမိန့်ပေးမှုတွေအတွက် အားလုံး ကျွန်တော့်အမှားပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားအားလုံးကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ခံယူပါ့မယ်”

ပို၍ပင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဟိုယုချန်သည် ဒူးထောက်ကာ သူ၏ အစ်ကိုကြီး ဟိုယုရှောင်ကို သူ၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံနေသည်ကို မြင်သောအခါ ပင်ယွီချန်သည် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြနိုင်စွမ်းမရှိလောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

ဟိုညီအစ်ကိုများသည် ဤမျှ တင်းကျပ်စွာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားကြသည်လား။

“ထ… မင်းရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာ ပိုပြီး ဆုံးရှုံးမှုတွေ ခံစားရတာ မလွဲမသွေပါပဲ။ တိုက်ပွဲက မပြီးသေးဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းလိုက်ရုံပဲ”

ဟိုယုရှောင်က ပြောပြီးနောက် ဟိုယုချန်ကို ချီးကျူးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ထို့နောက် နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျူကျန်းဟုန်တို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် သက်သာသွားသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ သူသည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သူသည် ဟိုမျိုးနွယ်တပ်မတော်၏ ဆုံးရှုံးမှုများကိုလည်း ဝမ်းနည်းသော်လည်း ရလဒ်ကို သူလက်ခံနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ စစ်သားတစ်သောင်းရှိသော ဤတပ်မတော်သည် အသစ်စုစည်းထားပြီး တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ နည်းပါးသည်ဟူသော အချက်ကို မပြောဘဲနေပါစေ။ ရှင်းနန်စီရင်စုတပ်မတော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများကို ကြည့်ရုံဖြင့် သေဆုံးမှုနှုန်း မြင့်မားရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်သည်။

ရှင်းနန်စီရင်စု၏ စစ်သားငါးသောင်းသည် အနက်ရောင်သံချပ်ကာများ အားလုံး ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ဟိုမျိုးနွယ်၏ စစ်သည်တော်များမှာမူ တိုက်ပွဲသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ယူခံခဲ့ရသောကြောင့် တုံလင်ခရိုင် နန်းတော်တပ်မတော်မှ ကျန်ရှိသော အနက်ရောင်သံချပ်ကာ တစ်ထောင်ကို အနည်းငယ်သာ ရှာဖွေစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ အရပ်သားအဝတ်အစားများဖြင့်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

ဤအချက်တစ်ခုတည်းကပင် သေဆုံးမှုနှုန်း အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှ မြင့်မားရကြောင်း ရှင်းပြနိုင်သည်။ သို့သော် ဟိုယုရှောင်သည် ဤအရာကို နားလည်သော်လည်း အပြစ်ကို သင့်လျော်စွာ ခွဲဝေချထားရန် လိုအပ်သေးသည်။ အကြောင်းမှာ ဤစစ်သည်တော် တစ်သောင်း၏ တပ်မတော်တွင် သူ၏ ဟိုမျိုးနွယ်သားများသာမက ဟောင်ဒေါဂိုဏ်း၊ အနောက်တိမ်တောင် လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ၊ ဘိုင်မျိုးနွယ်နှင့် ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များလည်း ပါဝင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျူကျန်းဟုန်တို့သည် သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသောကြောင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သူတို့၏ ခံစားချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲသည် အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်ကာ သူနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး အပြစ်ကို ဝန်ခံရန် စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်က သဘာဝကျကျ စိတ်အေးသွားခြင်းပင်။

“ထိခိုက်သေဆုံးသူ ၇၂၅၅ ဦး စုစုပေါင်း ရန်သူ ၃၂၆၂၃ ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး အကျဉ်းသား ၇၆၉၀ ဦးကို ဖမ်းဆီးခဲ့ပါတယ်။ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ အနောက်ဘက်ခြမ်းကနေ ၁၇ ဦး လွတ်မြောက်သွားပါတယ်။ အားလုံး ဂန်ချီအဆင့်မှာရှိပြီး တောထဲကို တရားဝင်လမ်းမကြီးကနေ ထွက်ပြေးသွားတာကြောင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ အခွင့်အရေး မကျန်တော့ပါဘူး”

ဟိုယုတွမ်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် အစီရင်ခံခဲ့သော်လည်း သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော ရန်သူအရေအတွက်သည် သုံးသောင်းနှစ်ထောင်ကျော်လွန်သည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏အတွင်း၌ အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

လောင်ရှန်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့ စုစုပေါင်းသည် လေးသောင်းကျော်သာရှိပြီး နှစ်နာရီမပြည့်မီတွင် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် သေဆုံးခဲ့သည်။ ယခင်က သူတို့သည် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲအခြေအနေတွင် အမြဲရှိနေသောကြောင့် များစွာ ခံစားခဲ့ရခြင်း မရှိသော်လည်း ယခု ပြန်ကြည့်သောအခါ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူတို့ သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။

ကောင်းကင်သည် အရုဏ်ဦးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ချိုင့်ဝှမ်းသည် ပန်းရောင်အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်များသည် နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲလျက်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်ရှိ ငွေရောင်သံချပ်ကာများသည် သွေးစွန်းထင်းမှုများနှင့် ရောယှက်ကာ နံနက်အလင်းရောင်တွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်ကို ထင်ဟပ်နေသည်။

သွေး၏ ပြင်းထန်သော အနံ့သည် သူတို့၏ နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူတို့၏ အစာအိမ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို မသက်မသာ ခံစားလာရသည်။

“ကျန်တဲ့ အကျဉ်းသား ခုနစ်ထောင်က ဘယ်လိုလဲ”

ဟိုယုချန်က မေးလိုက်သည်။

ဟိုယုချန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အောက်တွင် ဖမ်းဆီးခံထားရသော အကျဉ်းသားများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသော်လည်း သူသည် သူ့ကို မဖြေကြားခဲ့ပေ။

သူသည် မဖြေကြားလိုသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူဘာလုပ်ရမှန်း မသိသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် ဤလူများကို လက်ခံကာ သူတို့ကို ဟိုမျိုးနွယ်ထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် ပေါင်းစည်းမည့်အစား သူတို့၏ အတူတကွ နေထိုင်မှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်သည့် အဆင့်ငါးခုအထက် စွမ်းရည်ရှိသော ဤကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် စစ်သားများအဖြစ် အမှုထမ်းဆောင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေသည် ပုံမှန်နှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည်။ သူတို့သည် ဤဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို မပြီးဆုံးသေးဘဲ ယန်ပင်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့များသည် မကြာမီ ရောက်ရှိလာပြီး ဤအကျဉ်းသားများကို ကိုင်တွယ်ရန် အချိန် သို့မဟုတ် လူအင်အားမရှိဘဲ သူတို့ကို ချက်ချင်း တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြန်လည်တွန်းပို့ဖွယ်ရှိသည်။

ဤခုနစ်ထောင်ကျော်သော လူများသည် အနည်းဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်လှစ်သည့်အဆင့် ငါးခု၏ စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ လက်နက်များကို သိမ်းယူထားလျှင်ပင် သူတို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရန် လုံလောက်သော အစောင့်များ မထားရှိပါက သူတို့၏ အနည်းငယ်မျှသော ခုခံမှုသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကြီးမားသော အနှောင့်အယှက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။