အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၁၁)

သတင်းအချက်အလက်ရသူနှင့် မရသူဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လောင်ရှန်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့ လေးသောင်းကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် လူခုနစ်ထောင်ကျော် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အလားတူ အရေအတွက် သို့မဟုတ် ပို၍ပင် များပြားသော စစ်သားများကို ဤစစ်သုံ့ပန်းများကို စောင့်ကြပ်ရန် စေလွှတ်ပါက လာမည့်တိုက်ပွဲများကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

ဟိုယုရှောင်နှင့် အခြားသူများသာမက အတွေ့အကြုံရင့် စစ်မှုထမ်းဟောင်း ပင်ယွီချန်ပင်လျှင် ထိုခုနစ်ထောင်သော လူများကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ရင်း ခက်ခဲကြောင်း တွေ့ရှိသွားသည်။

“သတ်”

နက်ရှိုင်းပြီး ရက်စက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းသည် စကားပြောသူဆီသို့ ဦးခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဟိုယုရှောင်ပင်လျှင် ထိုအံ့သြမှုမှ မလွတ်ကင်းခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ သတ်ဟု ပြောခဲ့သူသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ... ဟိုယုတွမ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအချိန်တွင် ပင်ယွီချန်သည် အစောပိုင်းက ရန်ဖေးရှင်းကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဟိုယုတွမ် အသုံးပြုခဲ့သော ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သော ချီကို ပြန်လည်သတိရခဲ့သည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များအပေါ် သူ၏ ယခင်အမြင်နှင့် နားလည်မှုသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။

သူ့တစ်ဦးတည်းသာမက ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုကျယ်ပင်လျှင် ဟိုယုတွမ်ကို သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် အဘိုးငါးကို စိုက်ကြည့်ကာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏ စိတ်သည် တုံလင်၊ ကျီယန်ကျီနှင့် မယ်တော်ဟုန်၏ သေဆုံးမှုတို့၏ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ပြန်လည်ခံစားနေခဲ့သည်...

ဤသည်ကား အဘိုးငါး၏ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။

“ယန်ပင်ခရိုင်က အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေ ဘယ်အချိန်ရောက်လာမလဲ မသိနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သူတို့အားလုံးကို မချေမှုန်းလိုက်ရင် သူတို့ကို ထိန်းထားတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားကိုပဲ ပိုင်းခြားသွားစေမှာ။ သူတို့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပေါင်းစည်းဖို့လည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို ယန်ပင်ခရိုင်က အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ခေါ်သွားပြီး ကျွန်တော်တို့ အားနည်းတဲ့ လက္ခဏာတစ်ခုခု ပြသမိရင် သူတို့ ပြန်ခုခံဖို့ မထကြွလာဘူးလို့ ဘယ်လို အာမခံနိုင်မလဲ။

ဒီလူတွေက အဓိကအားဖြင့် လောင်ရှန်ခရိုင်ရဲ့ အရေးပါတဲ့ အင်အားစုတွေပဲ။ သူတို့ကို လုံးဝ ချေမှုန်းလိုက်တာက ပြဿနာကို တစ်ခါတည်းနဲ့ အပြီးသတ် ဖြေရှင်းနိုင်ရုံတင်မကဘူး လောင်ရှန်ခရိုင်က လူတွေကိုလည်း ခြိမ်းခြောက်နိုင်လိမ့်မယ်။ လောင်ရှန်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ စစ်ဆင်ရေးအတွက်လည်း အကျိုးရှိလိမ့်မယ်”

ဟိုယုတွမ် စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ဟိုယုရှောင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော ဆံဖြူရောင် အဘိုးအိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သိမ်မွေ့သော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအဘိုးအိုသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လီဝန်ရွှမ်ဖြစ်ပြီး သူသည် သနားခံတောင်းပန်နေစဉ်ကပင် သူ၏ အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

လူတို့သည် ဟိုယုတွမ်၏ မျက်လုံးများရှိ အကြည့်ကို သတိမထားမိကြပေ။ သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ယူဆကြသော်လည်းမည်သူမျှ ထောက်ခံပြောဆိုခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ပြောဆိုသူလည်း မရှိပေ။

မျက်လုံးအားလုံးသည် ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ လှည့်သွားကြသည်။

“သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်”

ဟိုယုရှောင် ထိုစကားလေးလုံးကို ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အေးစိမ့်သော လေသည် သင့်လျော်စွာ တိုက်ခတ်လာပြီး လူတိုင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားစေသည်။

ဟိုယုချန်သည် အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်ရန် လှည့်လိုက်သောအခါ ဒူးထောက်နေသော ဆံဖြူရောင် အဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် ငိုကြွေးကာ စကားပြောလာသည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ သခင်လေး။ ကျွန်တော် လီဝန်ရွှမ်၊ ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ပါ။ ကျွန်တော် ဂိုဏ်းချုပ် ယွမ်ဝန်ကျူရဲ့ ကိုယ်စား သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းတော်ကို သစ္စာခံဖို့ လာတာပါ။ ဆန့်ကျင်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီသခင်လေးက ခွဲခြားသိမြင်တော်မူပါ။ ဒါကို ခွဲခြားသိမြင်တော်မူပါ”

လီဝန်ရွှမ်သည် အစောပိုင်းက သနားခံတောင်းပန်ရန် တွေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုမှမဟုတ်ပေ။ ပြဿနာမှာ၊ ဤနတ်ဆိုးတပ်မတော်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ မသိရှိသေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်နှင့် အခြားသူများ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသော လေသံဖြင့် စကားပြောနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းက သူ့အတွက် ပို၍ပင် ခွဲခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

စစ်သုံ့ပန်းများကို သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုများကို စောင့်ကြည့်ပြီး ဟိုယုရှောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူသည် အစစ်အမှန်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။

“ယွီဝန်ကျူ”

“ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီဝန်ကျူ၊ စတုတ္ထအဆင့် မဟာဂိုဏ်းချုပ်၊ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်ရဲ့ နဂါးစာရင်းမှာ ၂၉၁ ယောက်မြောက်၊ လောင်ရှန်ခရိုင်ရဲ့ ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ အမှန်ပဲ၊ ရန်ဖေးရှင်းထက် သေချာပေါက် ပိုသန်မာတယ်”

ပင်ယွီချန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လီဝန်ရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ကို သစ္စာခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုတာ... ဒါ မှန်သလား မှားသလား။ ဖြေမယ့်အကြောင်းကို သေချာ စဉ်းစား။ မင်း လှည့်စားနေတာကို ငါ သိရင် ငါ့ရဲ့ တပ်မတော် လောင်ရှန်ခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ မင်းတို့ ဂိုဏ်းဝင် တစ်ယောက်တောင် အသက်ရှင်ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်”

“စိတ်ချပါ သခင်လေး။ ဂိုဏ်းချုပ်က သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ဟာ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ဘယ်လိုမှ တားဆီးလို့ မရတဲ့ အင်အားနဲ့ သေချာပေါက် သိမ်းပိုက်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ကောင်းကောင်း သိထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသဖို့ သူက ကျွန်တော့်ကို ဂိုဏ်းမှတ်တမ်းကို သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ကို မထွက်ခွာခင် ဆက်သဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်ရှုတော်မူပါ”

ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် မှတ်ပုံတင်စာအုပ်ကို အမှန်တကယ် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဟိုယုတွမ်သည် မှတ်ပုံတင်စာအုပ်ကို ယူရန် ရှေ့သို့တိုးလာကာ ခဏတာ လှန်လှောကြည့်ပြီးနောက် ပြဿနာမရှိကြောင်း ညွှန်ပြရန် ဟိုယုရှောင်ကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ သူ့ကို ခေါ်သွားပါ။ ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်းမှ လူအားလုံးကို ခေါ်ထုတ်လာပါ”

လီဝန်ရွှမ်သည် ဝမ်းသာမှုအနည်းငယ်ကို ပြသကာ ဟိုယုချန်နောက်လိုက်ပါသွားပြီး စစ်သုံ့ပန်းများကြားရှိ ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို ကယ်တင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

“ကျန်တဲ့သူတွေကို သတ်ပစ်”

သို့သော် သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းလိုက်ရသေးသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ အေးစိမ့်သော အသံသည် သူ့ကို တစ်ဖန် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဟိုယုတွမ်သည် ချိုင့်ဝှမ်းကို လှမ်းကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုကြီး ယန်ပင်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့များသည် အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ယနေ့ည ရောက်ရှိလာပါလိမ့်မယ်။ ဒီချိုင့်ဝှမ်းထဲက သွေးနံ့က အရမ်းပြင်းတယ်။ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့နေရာအဖြစ် မသင့်တော်တော့ဘူး”

ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ အောက်ရှိ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်၏ အလောင်းများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစိမ့်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“နေရာပြောင်းရုံသာမက ငါတို့ရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းလမ်းကိုလည်း ပြောင်းဖို့ လိုတယ်...”

သူ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်သော ဟိုယုတွမ်သည် ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်၏ အလောင်းများကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို နားလည်သွားပုံရပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း အေးစိမ့်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်လာသည်။