အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၁၂)

ယွီခေတ် ၁၃၂၂၊ သြဂုတ်လ ၁၅ ရက်

ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ အရှေ့ဘက်တည့်တည့်တွင် အစိုးရလမ်းမကြီး တစ်ခုသာ တည်ရှိသည်။ ဤလမ်းမကြီးသည် မိုင်သုံးရာကျော် ရှည်လျားပြီး ပင်ဟူ၊ လင်ယွမ်၊ ယေယင်၊ ကျောက်ယွီနှင့် ရှာယန်ခရိုင်တို့ကို ဖြတ်သန်းကာ လောင်ရှန်ခရိုင်မြို့တော်သို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။

သူတို့အနက် ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ပင်ဟူမှလွဲ၍ ကျန်လေးခရိုင်သည် လောင်ရှန်ခရိုင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အစိုးရလမ်းမကြီး၏ အများစုသည် လောင်ရှန်နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ တည်ရှိသည်။

ခရိုင်ငါးခုသည် မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်တွင် အချို့စီ တည်ရှိပြီး သူတို့၏ တည်နေရာများသည် ပြန့်ကျဲနေကာ လုံးဝတူညီခြင်း မရှိပေ။ အစိုးရလမ်းမကြီးသည် ချောမွေ့စွာ သွားလာနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ လောင်ရှန်ခရိုင်၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသော လမ်းမကြီးသည် ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ ထွက်ပြီးနောက် မြောက်ဘက်သို့ ကြီးမားသော ကွေ့ကောက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ကာ လင်ယွမ်ခရိုင်သို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။

လင်ယွမ်ခရိုင်သို့ ရောက်သောအခါ လမ်းမကြီးသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး တစ်ခုသည် လောင်ရှန်ခရိုင်အတွင်း အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်သွားကာ အခြားတစ်ခုသည် မြောက်ဘက်သို့ ယန်ပင်ခရိုင်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ယေဘူယျအားဖြင့် ဝမ်ယန်၊ လောင်ရှန်နှင့် ယန်ပင်ခရိုင်တို့သည် ထောင့်မှန်တြိဂံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပြီး ယန်ပင်နှင့် လောင်ရှန်တို့သည် အရှေ့နှင့် အရှေ့တောင်ဘက်တွင် အသီးသီးတည်ရှိပြီး ဝမ်ယန်ခရိုင်သည် အနောက်တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိကာ လောင်ရှန်ခရိုင်နှင့်သာ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။ တစ်ချိန်က ယန်ပင်ခရိုင်၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် တုံထျန်မြစ်ကြောင့် ပိုင်းခြားခံခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် လောင်ရှန် သို့မဟုတ် ယန်ပင်ခရိုင်ဖြစ်စေ ဝမ်ယန်ခရိုင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်ပြီး ထို့ကြောင့် လင်ယွမ်ခရိုင်သည် သူ၏ ထူးခြားသော ပထဝီဝင် အားသာချက်ကြောင့် သုံးနယ်မြေရှိ ခရိုင်ဆယ်ခုအနက် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိ အကြီးဆုံးဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယေဘူယျအားဖြင့် စီရင်စုမြို့များ၏ လူဦးရေသည် သူတို့၏ သာယာဝပြောမှုအပေါ် မူတည်၍ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်သန်းမှ သုံးသန်းအထိရှိပြီး ခရိုင်မြို့များတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် သုံးသိန်းမှ တစ်သန်းအထိရှိသည်။ လူဦးရေရှစ်သိန်းရှိသော လင်ယွမ်၏ သာယာဝပြောမှုသည် ထင်ရှားသည်။

သုံးနယ်မြေတွင် လင်ယွမ်သည် နံပါတ်တစ်ခရိုင်ဟုဆိုခြင်းသည် လူဦးရေအပေါ်တွင်သာ အခြေမခံပေ။ ယုံကျိုးနယ်မြေအတွင်းရှိ ခရိုင်များနှင့်ဆင်တူစွာ ရှုကျိုးဘက်တွင်မူ ခရိုင်တစ်ခုကို အုပ်ချုပ်သော တတိယတန်းစားအင်အားစုသာ အများစုဖြစ်သည်။ ဂေါင်မျိုးနွယ်သည် လင်ယွမ်ခရိုင်၏ ဒေသခံအင်အားစုဖြစ်သည်။

ဂေါင်မျိုးနွယ်သည် သူတို့၏ ပထဝီဝင်အားသာချက်ကြောင့် လျင်မြန်စွာ ကြီးပွားလာခဲ့သော်လည်း တတိယတန်းစားအင်အားစုများ၏ အုပ်စုမှ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ သုံးနယ်မြေတွင် နံပါတ်တစ်ခရိုင်၏ အဆင့်အတန်းကို ထောက်ခံရန် မိသားစုကို အားကိုးခြင်းမှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နှစ်က အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နှစ်က ဂေါင်မျိုးနွယ်၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဂေါင်ဟိုင်ချန်သည် မဟာဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်သို့ တိုးတက်ခဲ့သည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုတွင် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဧည့်သည်များကို ဖိတ်ကြားခဲ့ပြီး သုံးနယ်မြေနှင့် ခရိုင်ဆယ်ခုမှ တတိယတန်းစားအင်အားစု ဆယ်ခုကျော်၏ ခေါင်းဆောင်များ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ထျန်တင်းဂိုဏ်း၊ ကျော်ကြားသောဓားဂိုဏ်းနှင့် ယန်ပင်ဝမ်မျိုးနွယ်ဖြစ်သည့် ဒုတိယတန်းစားအင်အားစုသုံးခုတို့သည်လည်း အကြီးအကဲများကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး နယ်မြေသုံးခု၏ ဓားကိုင်ဆောင်သူများသည်ပင် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်တစ်ခုစီ ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဂေါင်မျိုးနွယ်သည် ခရိုင်ဆယ်ခုတွင် အင်အားအကြီးဆုံး တတိယတန်းစားအင်အားစု၏ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ လင်ယွမ်ခရိုင်သည် သုံးနယ်မြေတွင် နံပါတ်တစ်ခရိုင်အဖြစ် သူ၏နေရာကို အမှန်တကယ် ခိုင်မာစေခဲ့သည်။

ဂေါင်မျိုးနွယ်ခန်းမတွင် ဂေါင်ဟိုင်ဝန်သည် အပြင်မှ အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး အထက်တွင် ထိုင်နေသော ဂေါင်ဟိုင်ချန်အား ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး လောင်ရှန်ခရိုင်ရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို ကျွန်တော်တို့ တစ်ကြိမ် ငြင်းဆန်ပြီးပါပြီ။ အခု ယန်ပင်ခရိုင်ရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ မပူးပေါင်းရင် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော်ကို အနိုင်ရပြီးနောက် သူတို့ဟာ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုနဲ့ သေချာပေါက် အငြိုးထားကြလိမ့်မယ်”

ဂေါင်ဟိုင်ဝန်၏ လေသံသည် အလျင်လိုရုံသာမက သူ၏ နှလုံးသားသည် ပို၍ပင် အလျင်လိုနေသည်။

လောင်ရှန်ခရိုင်၏ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့ လေးသောင်းသည် လင်ယွမ်ကို ဖြတ်သွားသောအခါ ရန်ဖေးရှင်းသည် ဂေါင်မျိုးနွယ်ကို ဖိတ်ကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အစ်ကိုကြီး ဂေါင်ဟိုင်ချန်သည် မျိုးနွယ်ရေးရာများ ရှုပ်ထွေးနေသည်ဟုဆိုကာ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ဂေါင်ဟိုင်ဝန်သည် ထိုအချိန်တွင်ပင် သဘောမတူခဲ့ပေ။ ယခုအခါ ပြင်ပကမ္ဘာမှ သတင်းများအရ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်သည် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း အနိုင်ရနိုင်သည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။ အကယ်၍ ဂေါင်မျိုးနွယ်သည် ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းဘက်မှ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့ပါက သူတို့သည် သူတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသနိုင်ရုံသာမက အကျိုးအမြတ်များ ရယူရန် အခွင့်အရေးကိုလည်း ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့် မလုပ်သင့်သနည်း။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဝမ်ယန်ခရိုင်မှာ ဓားခေါင်းဆောင်ရှု ရှိနေတော့ ကျွန်တော်တို့ လူတွေ သွားရင် အလှဆင်ရုံပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူတို့မှာ တကယ့်အကျိုးသက်ရောက်မှု သိပ်မရှိပါဘူး။ ဒါ့အပြင် တိုက်ပွဲက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လတောင် မပြည့်သေးပါဘူး။ အခု အလျင်စလို ဝင်ပါရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ မှားယွင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ကို ပျက်စီးစေနိုင်တယ်။ ဆက်စောင့်ကြည့်ရအောင်”

ဂေါင်ဟိုင်ဝန်သည် ထိုအချိန်က သူ၏ အစ်ကိုကြီး၏ အကြောင်းပြချက်ကို စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူခဲ့သည်။ သူသည် အဓိပ္ပာယ်ကို မြင်သောကြောင့် နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

သို့သော် ယခုမှပင် မူဓားကိုင်ဆောင်သူသည် ယန်ပင်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့ သုံးသောင်းကို လင်ယွမ်မှ ဝမ်ယန်ခရိုင်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားကြောင်း သိရှိရသောအခါ ဂေါင်ဟိုင်ချန်က တစ်ဖန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဂေါင်ဟိုင်ဝန် နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

“အစ်ကိုကြီး မူချင်းဝူ ထွက်သွားတာ တစ်ရက်ပဲရှိသေးတယ်။ သူတို့ရဲ့ ချီတက်နှုန်းကို ထည့်တွက်ရင်၊ သူတို့ဟာ လောင်ရှန်ကနေ အခုမှ ထွက်ခွာသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို စာရင်းကောက်ရင် ယန်ပင်ခရိုင်ရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို လိုက်မီနိုင်သေးတယ်”

ဂေါင်မျိုးနွယ်၏ အင်အားသည် အခြားတတိယတန်းစား အင်အားစုများထက် များစွာ သာလွန်သော်လည်း မျိုးနွယ်စုတွင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးအထက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင် သုံးထောင်ကျော်သာ ရှိသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ယခု ထွက်ခွာမည်ဆိုပါက ရှေ့တွင် ယန်ပင်ခရိုင်၏ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့များကို လိုက်မီရန် အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂေါင်ဟိုင်ဝန်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုကျိုးသည် သေချာပေါက် အနိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ သူသိသလောက်၊ လောင်ရှန်နှင့် ယန်ပင်ခရိုင်တို့မှ နာမည်ရသော အင်အားစုများအားလုံးသည် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကို ထောက်ခံရန် တပ်ဖွဲ့များ စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဂေါင်မျိုးနွယ်သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မစေလွှတ်သေးပေ။ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု ရုပ်သိမ်းလိုက်သောအခါ ဓားခေါင်းဆောင်ဂူသည် သူတို့ကို တာဝန်မယူစေဦးတော့။ ဓားကိုင်ဆောင်သူကြီးနှစ်ဦးဖြစ်သော ရန်ဖေးရှင်းနှင့် မူချင်းဝူတို့၏ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုသည် ဂေါင်မျိုးနွယ်အတွက် ခံနိုင်ရည်မရှိလောက်အောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

“ဘာကို အလန့်တကြားဖြစ်နေတာလဲ။ ပြောစမ်းပါဦး လောင်ရှန်ခရိုင်ရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေ ဖြတ်သွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ”

ဂေါင်ဟိုင်ချန်၏ အပြစ်တင်သော စုံစမ်းမေးမြန်းမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော ဂေါင်ဟိုင်ဝန်သည် စဉ်းစားတွေးတောပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရန်ဖေးရှင်းဟာ သြဂုတ် ၈ ရက်နေ့က ဒီကနေ ဖြတ်သွားတာပါ။ အခုဆိုရင် သူ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ။ ဘာလို့ မေးတာလဲ”

“လူမိုက်ကောင် ဒီနေ့ ဘယ်ရက်လဲ”

“သြဂုတ် ၁၅ ရက်...”

ဂေါင်ဟိုင်ဝန်သည် လက်ရှိရက်စွဲကို ပြောကြားသောအခါ သူသည် သူ၏ အစ်ကိုကြီး၏ စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ခုနစ်ရက်ရှိပြီ ဝမ်ယန်ခရိုင်က ဘာသတင်းမှ မရသေးဘူး။ ဘာကြောင့်လို့ မင်းထင်လဲ”

“အစ်ကိုကြီး ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“မင်းဘာသာ မင်းစဉ်းစားကြည့်နိုင်တယ်။ အခုတော့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို နေရာမှာပဲ တင်းတင်းကျပ်ကျပ်နေဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်။ ဘယ်အချိန်မဆို ငါတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို လှုပ်ရှားမှုအတွက် ခေါ်ယူဖို့ လိုကောင်းလိုလိမ့်မယ်။ ဝမ်ယန်ခရိုင်မှာ အခြေအနေ မရှင်းလင်းခင် ထပ်ကူညီဖို့ မိုက်မိုက်ရိုင်းရိုင်း မပြောနဲ့။ ဒီလို ခရိုင်ချင်းတိုက်ပွဲတွေမှာ ငါတို့လို အင်အားနည်းတဲ့သူတွေက ပါဝင်နိုင်ရင် ရှောင်ရှားရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ လက်ညှိုးတစ်ချက်ခါရုံနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်လာတဲ့ မိသားစုလုပ်ငန်းဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်”