အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၁၄)

ဂွေကျောက်ချီက ကွဲပြားသည်။ သူသည် ယန်ပင်ခရိုင်၏ တစ်ခုတည်းသော ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုဖြစ်သော ဖုန်းဘိုခန်းမ၏ ဒုတိယခန်းမမှူးဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားကိုင်ဆောင်သူအဖြစ် များသောအားဖြင့် အလွန်ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံခံရသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူသည် မျက်စိမှိတ်၍ အမိန့်များကို မလိုက်နာရဲဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

မူချင်းဝူသည် ယန်ပင်ခရိုင်သို့ ပြန်လိုသော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် အချိန်ဆွဲနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အပြစ်တင်ခံရလျှင်ပင် သူ၌ လှုပ်ရှားရန် နေရာရှိနေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် အိမ်သို့ တည့်တည့် ပြန်သွားပါက သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက သိသွားပါက သူအပေါ် စွဲဆိုထားသော စွဲချက်များသည် ပြင်းထန်လိမ့်မည်။

လင်တုံကျောက်သည် သူတို့၏လူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ပြဿနာမရှိပေ။ အဓိကပြဿနာမှာ ဂွေကျောက်ချီနှင့် ယခုတစ်ကြိမ် လိုက်ပါလာသော ဖုန်းဘိုခန်းမမှ လူသုံးထောင်ကျော်ဖြစ်သည်။

မူချင်းဝူသည် တောင်ခြေရှိ အနောက်ဘက်သို့ စနစ်တကျ ချီတက်နေသော အင်အားသုံးသောင်းရှိသော တပ်မတော်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဂွေကျောက်ချီကို ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော်က တိုက်ခိုက်နေတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ခန်းမမှူးဂွေရဲ့ အမြင်က ဘယ်လိုရှိပါသလဲ”

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဟာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက အခု အင်အားကြီးမားလာပြီး သူ့ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ လူအများအပြား ရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဓားချုပ်ဇီကျောက်ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်နေတာနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော့်အမြင်အရ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော်ဟာ သေချာပေါက် လာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

မူချင်းဝူ၏ မျက်ခုံးများသည် ပြတ်သားစွာ ရှုံ့သွားပြီး ဂွေကျောက်ချီက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ထောက်ခံနေခြင်းလား သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်နေခြင်းလား မသေချာဘဲ၊ နက်ရှိုင်းသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ခန်းမမှူးဂွေ၊ ကွမ်လင်စီရင်စုဟာ တုံထျန်မြစ်ကို ဖြတ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနောက်ဘက်ခရိုင်သုံးခုကို ကူညီဖို့ ကြီးမားတဲ့ တပ်မတော်ကို စေလွှတ်မယ်လို့ မင်းထင်လား”

ဂွေကျောက်ချီသည် အဓိပ္ပာယ်များကို ထင်ရှားစွာ နားလည်ပြီး သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ရှုကျိုးနဲ့ ယုံကျိုးဟာ တုံထျန်မြစ်နဲ့ အမြဲတမ်း ကွဲကွာနေခဲ့တာပါ။ ကွမ်လင်စီရင်စုမှာ ခရိုင်ခြောက်ခုပဲ ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက ကောင်းကင်တံဆိပ်ဓားဂုဏ်ပြုဘွဲ့ရသူက ဝမ်ယန်၊ လောင်ရှန်နဲ့ ယန်ပင်ခရိုင်တွေကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းလက်ထဲကနေ အတင်းအဓမ္မ လုယူခဲ့တာ။

အခု နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဂျင်မြို့တော်စာချုပ်ကို တရားဝင် ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီဆိုတော့၊ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေနှစ်ခုဟာ တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ရတော့မယ်။ ငါတို့ရဲ့ ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းဟာ ဒီကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေတဲ့ မြေကို ကာကွယ်ဖို့ မြစ်ကိုဖြတ်ပြီး စစ်တပ်ကြီးကို စေလွှတ်တဲ့အထိ မိုက်မဲမယ်လို့ မင်းထင်လား”

လင်တုံကျောက်သည်လည်း ထိုအချိန်တွင် စကားပြောလာသည်။ စစ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စစ်ပွဲအကြောင်းကို ပိုမိုနားလည်ပြီး တိုးတိုးလေးဖြင့် “နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက အဲ့ဒီညနေမှာပဲ စာချုပ်ကို ချိုးဖောက်လိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ တပ်မတော်က အရင် ပြည်နယ်နယ်စပ်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြတ်ကျော်သွားတာ တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ အဲ့ဒီလို အရှိန်အဟုန်က သန့်ရှင်းသောမင်းဆက်ကို အသင့်မဖြစ်စေခဲ့ဘူး။ အခုအချိန်အတွက် အကောင်းဆုံးအစီအစဉ်က ဒီအနောက်ဘက်ခရိုင်သုံးခုကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး တုံထျန်မြစ်ကို နယ်နိမိတ်အဖြစ် ဆက်သုံးတာပဲ။ ပြီးတော့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ကျန်တဲ့ သုံးခုမှာ ပြဿနာတွေ တက်တာကို စောင့်ကြည့်ပြီးမှ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်”

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွင် မြောက်ဘက်၌ မဟာဂျင်မင်းဆက်၊ တောင်ဘက်၌ မီယာအိုကျန်းက အနှောင့်အယှက်ပေးနေပြီး အနောက်ဘက်၌ သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရှိသည်။ နယ်မြေသုံးခုလုံး မတည်ငြိမ်ပေ။ အရှေ့ဘက်၌ ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့်လည်း တိုက်ပွဲဝင်ရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခြင်းသည် မိုက်မဲရာရောက်လိမ့်မည်။ အခြားနယ်မြေသုံးခုသည် မကြာမီ အနံ့ခံမိကာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ကိုက်ရန် ပူးပေါင်းပါဝင်လိမ့်မည်။

ဤရိုးရှင်းသော ယုတ္တိဗေဒကို ဂွေကျောက်ချီသည် သဘာဝကျကျ နားလည်သော်လည်း၊ မူလအားဖြင့် သတိကြီးသောကြောင့်၊ သူသည် နှစ်ဦးစလုံးနှင့် ချက်ချင်း ရပ်တည်ချက်တစ်ခုကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘဲ ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့သည်။

မူချင်းဝူနှင့် လင်တုံကျောက်တို့သည် ညာဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် မျက်လုံးချင်းဆုံကာ မျက်နှာနှစ်ခုစလုံးတွင် တစ်ချိန်တည်း၌ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ သူတို့သည် ဂွေကျောက်ချီကို အလယ်၌ ဝိုင်းရံရန် သူတို့၏ နေရာများကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ချိန်ညှိခဲ့ကြသည်။

သူ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်လျှင် ကောင်း၏၊ မရလျှင် သတ်ပစ်လိုက်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယအဆင့် မာစတာတစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ခြင်းသည် အလွန်အမင်း အခက်အခဲမရှိဘဲ လိုက်ပါလာသော ဖုန်းဘိုခန်းမမှ ကိုယ်ခံပညာရှင် သုံးထောင်ကျော်သည် ပို၍ပင် ကိုင်တွယ်ရန် လွယ်ကူသည်...

“ညီငယ်မူ မင်းရောက်လာတာ ဝမ်းသာလိုက်တာ။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးက အချိန်အတော်ကြာ စောင့်နေခဲ့တာ”

သို့သော် သူတို့ တွက်ချက်ပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် အနောက်ဘက်ရှိ အစိုးရလမ်းမကြီးမှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မူချင်းဝူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို မှောင်မိုက်သွားသည်။

မူချင်းဝူသည် ကွမ်လင်စီရင်စုမှ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြင့်မြတ်သော နောက်ခံမှ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏ အရည်အချင်းများ မြင့်မားသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူသည် ကွမ်လင်စီရင်စုရှိ ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ အကိုင်းအခက်သို့ လေ့ကျင့်ရန် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။

ပြင်းထန်သော ပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် သူသည် ကျရှုံးခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း လိုချင်သော သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် သူသည် မဟာဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်သို့ စောစောစီးစီး တိုးတက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို သစ္စာရှိရှိ အမှုတော်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်က သူသည် မာစတာ တတိယအဆင့်သို့ တိုးတက်ခဲ့သည်။ အနည်းငယ် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူခြင်းနှင့် အကူအညီတောင်းခံခြင်းများဖြင့်သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ယန်ပင်ခရိုင်၏ ဓားကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရန်ဖေးရှင်းသည် ကွဲပြားသည်။ သူသည် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ အထက်တန်းအဆင့်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဒုတိယအဆင့် မဟာဂိုဏ်းချုပ်၏ စွမ်းရည်ဖြင့်ပင်၊ သူသည် မူချင်းဝူ၏ စွမ်းရည်ကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်အတွင်း ကျော်လွန်ကာ လောင်ရှန်ခရိုင်၏ ဓားကိုင်ဆောင်သူအဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။

ထိုသို့သော မျက်နှာသာပေးခံရသော အဆက်အနွယ်များကို မနှစ်သက်သော မူချင်းဝူသည်၊ လောင်ရှန်ခရိုင်၏ အင်အားကို အားကိုးကာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်တာကာလအတွင်း သူအား အမိန့်ပေးကာ လေးစားမှုမပြခဲ့သော ရန်ဖေးရှင်းကို အထူးသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤဂိုဏ်းမှ အစ်ကိုကြီးအပေါ် သူ၏ မကျေမနပ်မှုသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက တည်ရှိခဲ့သည်။

ဝမ်ယန်ခရိုင်သို့ သူ၏ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့ကို နှောင့်နှေးစေခဲ့သော အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ရန်ဖေးရှင်းကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ဆန္ဒလည်း ရှိခဲ့ပြီး သို့သော် လမ်းတွင် သူ့သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသည်။

ရန်ဖေးရှင်းသည် လီဝန်ရွှမ်နှင့်အတူ သူဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ မူချင်းဝူသည် သူ၏ မျက်လုံးများရှိ မုန်းတီးမှုကို အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်ကာ အတုအယောင်အပြုံးကို ဆင်မြန်းပြီး အံ့အားသင့်ဟန်ဆောင်ကာ လက်အုပ်ချီလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ခရိုင်အတွင်း အရေးကြီးကိစ္စတွေကြောင့် ကျွန်တော် နောက်ကျသွားပြီး အချိန်မီ ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်နေခဲ့တာပါ။ အံ့သြစရာကောင်းတာက ဒီမှာ အစ်ကိုကြီးရန်နဲ့ ဆုံတွေ့ရတယ်။ ဝမ်ယန်ခရိုင်မှာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု ရုပ်သိမ်းသွားပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော် ဆုတ်ခွာသွားတာ ဖြစ်နိုင်လား”

ရန်ဖေးရှင်းသည် သူ့ထံရောက်သောအခါ ခေါင်းသာခါပြီး မာနကြီးစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်၊ “ဓားခေါင်းဆောင်ဂူရှိနေတာနဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော် ဆုတ်ခွာသွားတာဟာ အချိန်တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီကို အလျင်စလို သွားချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ညီငယ်မူရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေ လမ်းမှာရှိသေးတယ်လို့ တွေးမိတော့ စောင့်ပြီး ပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။ အချင်းချင်း ကူညီပံ့ပိုးတာ အမြဲတမ်း ကောင်းပါတယ်”

ဤအရာကို ကြားသောအခါ မူချင်းဝူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်သွားသည်။

“ညီငယ်ရဲ့ တပ်မတော်က သုံးသောင်းလောက်ရှိသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လောင်ရှန်ခရိုင်ရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့က လေးသောင်းရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ကူညီပံ့ပိုးနေတာဆိုတော့၊ ဒီမှာ အင်အားစုတွေကို ပေါင်းစည်းပြီး ကျွန်တော့်ကို စုစည်းပြီး အမိန့်ပေးခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ဟာ သီးခြားစီ မတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို အခွင့်အရေးပေးသလို ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ညီငယ် ဘယ်လိုထင်လဲ”

ဤစကားများတွင် မူချင်းဝူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှ မီးပွားများ ထွက်နေပုံရသည်။

“ရန်ဖေးရှင်း မင်း အရမ်းလွန်နေပြီ”