အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်း (၁၅)
Vol. 27 Ch. 380
“ရန်ဖေးရှင်း၊ မင်း အရမ်းလွန်နေပြီ”
မူချင်းဝူ၏ သတိကြီးပြီး အားနည်းသော စိတ်သဘောကြောင့် သူသည် ရန်ဖေးရှင်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်၍ ဤစကားများကို ဘယ်သောအခါမျှ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူတို့ကို သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်သာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။
ပေါင်းစည်းထားသော တပ်ဖွဲ့များသည် သူ၏ စုစည်းထားသော အမိန့်အောက်တွင် ရှိရမည်ပင်။
မူချင်းဝူသည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အမှန်ပြောရလျှင် ရန်ဖေးရှင်း၏ တောင်းဆိုမှုသည် ကျိုးကြောင်းမညီညွတ်သကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်းတွင် ကျိုးကြောင်းညီညွတ်ပုံလည်း ရသည်။
ရန်ဖေးရှင်းသည် သူ့ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက လျစ်လျူရှုကာ သူ့ကို အာဏာရှင်ဆန်စွာ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ မူသည် ရန်ဖေးရှင်းသည် အဘယ့်ကြောင့် ဤနေရာတွင် သူ့ကို စောင့်နေသည်ကို အံ့သြနေခဲ့ပြီး၊ ယခု ရန်ဖေးရှင်းသည် ဤရည်ရွယ်ချက်ကို ထားရှိနေသည်ကို သူသိသည်။
“ယန်ပင်ခရိုင်ရဲ့ တပ်မတော် သုံးသောင်းကို တပ်မှူးလင်က အမြဲတမ်း ဦးဆောင်ခဲ့တယ်။ တိုက်ပွဲအတွင်း အမိန့်ပေးမှုက သူ့ရဲ့ အမြဲတမ်းဖြစ်ပြီး ရှေ့တန်းမှာ ဗိုလ်ချုပ်တွေကို ပြောင်းလဲတာဟာ ပညာရှိရာမရောက်ဘူး”
ဒေါသများ ဆက်လက် ပွက်ပွက်ဆူနေသော မူချင်းဝူသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ရန်ဖေးရှင်းကို တိကျသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု မပေးခဲ့ပေ။
“ညီငယ်မူ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးဖြစ်တဲ့ ငါဟာ မင်းရဲ့ တပ်မတော် သုံးသောင်းကို သိမ်းယူချင်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ မင်း အရမ်းအတွေးလွန်နေတယ်။ တိုက်ပွဲအတွင်း အမိန့်ပေးမှုဟာ သဘာဝကျကျ တပ်မှူးလင်ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေမှာပါ။ ငါ့ရဲ့ တပ်မတော် လေးသောင်းကိုလည်း ချန်အန်းက အမိန့်ပေးနေတယ်။ ငါတို့ဟာ အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူနဲ့ တွေ့ရင် စိုးရိမ်နေရုံပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ အင်အားစုတွေကို ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် အောင်ပွဲခံနိုင်ခြေ ပိုများလာနိုင်တယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”
ရန်ဖေးရှင်း၏ ကျေနပ်သော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း မူချင်းဝူသည် အမုန်းတရားကို ခံစားရသော်လည်း ဆက်လက်မေးမြန်းသည်။
“ဒါပေမဲ့ အထူးအခြေအနေတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တပ်မှူးနှစ်ဦး သဘောမတူရင် ဘယ်သူ့အမိန့်ကို လိုက်နာသင့်လဲ”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာရမှာပေါ့။ ညီငယ်မူရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာစေချင်လို့လား”
ရန်ဖေးရှင်း၏ လက်ဝါးသည် သူ၏ မျက်နှာကို လှမ်းရိုက်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး မူချင်းဝူသည် သူ၏ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ့ဒေါသကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
“အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ အစ်ကိုကြီးရန် ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့”
ရန်ဖေးရှင်းသည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို အနည်းငယ်မျှပင် အံ့သြပုံမရပေ။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များပင် သရော်လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။
“လောင်ရှန်ခရိုင်က တပ်မတော်က နှစ်လီပဲ ရှေ့မှာ ရောက်နေပြီ။ ကျွန်တော် ရှေ့က သွားပြီး မင်းကို စောင့်နေမယ်”
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် မူချင်းဝူကို တစ်ချက်မျှပင် ပြန်မကြည့်ဘဲ လီဝန်ရွှမ်နှင့်အတူ အနောက်ဘက်သို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
ရန်ဖေးရှင်း အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားပြီးမှသာ မူချင်းဝူသည် သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အနီးရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို အမှုန့်အဖြစ် ရိုက်ခွဲကာ သူ၏ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ပြီး ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ အရှက်ခွဲတာ တစ်နေ့ကျရင် မင်းကို ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး ဦးညွှတ်စေရမယ်”
ဂွေကျောက်ချီသည် ထိုစကားများကို မကြားခဲ့ဟန်ဆောင်ကာ အခြားတစ်နေရာသို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
လင်တုံကျောက်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ သူ အမိန့်ပေးခဲ့သော တပ်မတော် သုံးသောင်းသည် ယခု ရန်ဖေးရှင်း၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူသည် သူ့ကို သဘာဝကျကျ စိတ်ဆိုးစေသည်။ သူ၏ ခံစားချက်များနှင့် အချိန်အတော်ကြာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူသည် မူချင်းဝူကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ တပ်မတော် သုံးသောင်းကို အဲဒီလို အလကား လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရမှာလား”
“ငါတို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီကောင် ငါ ဒီလောက်ကြာအောင် တမင် နောက်ကျခဲ့တာ လောင်ရှန်ခရိုင်က သူ့လူတွေ အရင်သေဖို့ပဲ။ သူက လူမိုက်မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ကို ခြောက်ရက် စောင့်နေတာ။ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို နောက်ကျမှ ရောက်နိုင်ရုံသာမက အင်အားစုတွေကို ပေါင်းစည်းပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ ယန်ပင်ခရိုင်က တပ်ဖွဲ့တွေကို စောင့်နေတာလို့လည်း ပြောလို့ရတယ်။ ငါတို့ နောက်ကျသွားလို့ သူတို့ နှေးကွေးသွားတာ။
ငါတို့ အင်အားစုတွေကို ပေါင်းစည်းဖို့ ငြင်းဆန်ရင် သူက ယန်ပင်ခရိုင်ရဲ့ ထောက်ခံမှု မလုံလောက်တာကို အပြစ်တင်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ နောက်ကျစေခဲ့တဲ့ အပြစ်က ပိုကြီးလာလိမ့်မယ်”
ဤရှင်းပြချက်ဖြင့် လင်တုံကျောက်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤယုတ္တိဗေဒကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
“ဒီရန်ဖေးရှင်း၊ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက အရမ်းဆိုးရွားတာပဲ”
မူချင်းဝူ၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသိသလောက် ရန်ဖေးရှင်းသည် ရှုတုမှဖြစ်ပြီး သဘာဝအားဖြင့် မာနကြီးကာ အခြားသူများကို လျစ်လျူရှုတတ်သူဖြစ်သောကြောင့် ရန်သည် လူများကို နှိပ်စက်ရန် အင်အားကို အသုံးပြုရန် ပိုနှစ်သက်ပြီး အကြံအစည်များ ကြံစည်တတ်သူအဖြစ် မသိကြပေ။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ထိုသို့သော ဆိုးရွားသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကြံစည်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခု ရန်ဖေးရှင်း၏ အမူအရာကို ပြန်လည်သတိရသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ သံသယများကို ပယ်ဖျောက်ကာ မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“သူက အင်အားစုတွေကို ပေါင်းစည်းပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ပြချင်နေတာ ငါတို့ သူ့ကို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်။ ဝမ်ယန်ခရိုင်က သတင်းအတော်ကြာ မရသေးဘူးဆိုတာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော်ဟာ အင်အားကြီးမားပြီး လျှော့တွက်လို့ မရဘူးဆိုတာ ပြနေတယ်။ သူ အမိန့်ပေးခွင့်ရထားတော့ တာဝန်က သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှာ သဘာဝကျတယ်။ ငါတို့က နောက်ဆုတ်ပြီး ပွဲကြည့်ဖို့ပဲ လိုတယ်”
လင်တုံကျောက်သည် သူ့မျက်ခုံးကို ရှုံ့ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ထိန်းထားနိုင်ရင် အောင်မြင်မှုရရှိတဲ့ တပ်မတော် ခုနစ်သောင်းဟာ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တိတိကျကျ ကိုက်ညီမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
မူချင်းဝူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ဆိုးရွားသွားပြီး သူသည် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ လူတွေကို အရိပ်အမြွက် မပေးဘူးလား။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် သူတို့ကို အပေါ်ယံမှာ နာခံခိုင်းပြီး နောက်ကွယ်မှာ သူ့ကို ခြေထိုးလှဲခိုင်းလိုက်။ လေးသောင်းနဲ့ သုံးသောင်းပေါင်းရင် တပ်မတော် ခုနစ်သောင်းအဖြစ် လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘဲ နှစ်သောင်း ဒါမှမဟုတ် တစ်သောင်းအဖြစ်တောင် လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်”
“ဒါဆို မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ပဲပေါ့ ဆရာ”
ယခု လင်တုံကျောက် နားလည်သွားသည်။ သူသည် အစပိုင်းတွင် တွန့်ဆုတ်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီ ခေါင်းညိတ်ကာ အင်အားစုများ ပေါင်းစည်းရန် ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် အလျင်အမြန် ဆင်းသွားခဲ့သည်။
မူချင်းဝူ၏ လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရန်ဖေးရှင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မနှစ်သက်သောကြောင့် ရန်ဖေးရှင်း၏ အစီအစဉ်များကို အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်လျှင် သူသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ထက်ပို၍ သူ၏ တပ်မတော် သုံးသောင်းကို အားမစိုက်ရန် အကြောင်းကြားခြင်းသည် အမှန်တကယ် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပါက သူ၏ စစ်သားများ၏ အသက်ကို ပိုမိုကယ်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ အဘယ့်ကြောင့် ငြင်းဆန်မည်နည်း။
တပ်မတော် သုံးသောင်းအနက် နှစ်သောင်းငါးထောင်သည် ယန်ပင်ခရိုင် ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုမှဖြစ်ပြီး လင်တုံကျောက်က အမြဲတမ်း အမိန့်ပေးခဲ့သူများဖြစ်ပြီး သုံးထောင်သည် ဖုန်းဘိုခန်းမမှဖြစ်ကာ နှစ်ထောင်သည် ယန်ပင်ခရိုင်အတွင်းရှိ အခြားအသေးစား အင်အားစုများမှဖြစ်သည်။ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ကူညီရန် ဤကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအတွက် အားလုံးသည် လင်တုံကျောက်၏ အမိန့်အောက်တွင်ရှိသောကြောင့် သဘာဝကျကျ သူကိုယ်တိုင် အင်အားစုများ ပေါင်းစည်းရန် အမိန့်များပေးရန် သွားခဲ့သည်။
ပေါင်းစည်းရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် သုံးဦးသည် နောက်ထပ် မနှောင့်နှေးတော့ပေ။ လိုအပ်သော အစီအစဉ်များအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူတို့သည် အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားခဲ့ပြီး မကြာမီ အစိုးရလမ်းမကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ရပ်တန့်ထားသော လောင်ရှန်ခရိုင်မှ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ လေးသောင်းကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။
ရန်ဖေးရှင်းသည် လီဝန်ရွှမ်နှင့်အတူ နောက်တွင် ရပ်နေပြီး ယန်ပင်ခရိုင်မှ တပ်မတော် သုံးသောင်း ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သည်။ သူသည် လှည့်ကာ သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“တပ်မတော်က အခု လမ်းဘေးတစ်လျှောက် ချက်ချင်း နေရာယူမယ်။ ပြီးတော့ ယန်ပင်ခရိုင်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အရင်ဖြတ်သွားဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့မယ်”