အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၁၆)

လမ်းမကြီးကို ပြည့်ကျပ်နေသော လောင်ရှန်ခရိုင်၏ အင်အား ၄၀၀၀၀ ရှိသော တပ်မတော်သည် အမိန့်ကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ဘယ်ညာသို့ လေးများကို ဆွဲထုတ်ကာ အနည်းဆုံး မီတာ ၅၀ မှ ၆၀ အထိ ကျယ်ဝန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်။

“အစ်ကိုကြီးရန် ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

အမှန်စင်စစ် ရန်ဖေးရှင်း၏ စကားများကို ကြားသည်နှင့် မူချင်းဝူနှင့် လင်တုံကျောက်တို့သည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သော်လည်း သူသည် သိလျက်နှင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ညီငယ်မူ စိတ်မဆိုးနဲ့။ ဒီတစ်ခါ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို အားဖြည့်ဖို့ လာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ ယန်ပင်ခရိုင်က တပ်ဖွဲ့တွေ နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာတာ။ ဓားချုပ်က မင်းကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ အာမခံဖို့ ခက်တယ်။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို ပြသဖို့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကို ငါပေးထားတာ မင်း ကောင်းကောင်း ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်”

သူသည် လောင်ရှန်ခရိုင်၏ တပ်မတော်သည် နောက်တွင် ကျန်နေခဲ့စဉ် ယန်ပင်ခရိုင်မှ တပ်မတော် သုံးသောင်းကို ရှေ့တွင် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်စေလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူကိုယ်တိုင် သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် အခွင့်အရေးပေးဟန်ဆောင်ခြင်းသည် အနက်ကို အဖြူအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် မခြားဘဲ မူချင်းဝူကို ဒေါသဖြင့် ရယ်မောစေလုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်ပေါ့ အစ်ကိုကြီး”

“ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ မလိုပါဘူး။ ငါ မင်းထက် နှစ်အနည်းငယ် ပိုကြီးတယ်၊ မင်းကို ဂရုစိုက်တာ ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲ”

ရန်ဖေးရှင်း၏ ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ရက်ရောသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ မူချင်းဝူသည် ဤလူ၏ မျက်နှာပြောင်တိုက်မှုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အံ့သြစေနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ရန်ဖေးရှင်းအပေါ် သူ၏ ယခင်နားလည်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ သူသည် ဘာမှ မပြောဘဲ ဘေးတွင်ရှိသော လင်တုံကျောက်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်နှင့် အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရပါက သူတို့ကို ရှေ့သို့ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်စေ၍ သေစေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်ကို အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံသည်အထိ ရန်ဖေးရှင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် အံ့သြသင့်သူမှာ သူဖြစ်လိမ့်မည်။

မူချင်းဝူသည် လင်တုံကျောက်က တပ်မတော်ကို ဆက်လက်ချီတက်ရန် အမိန့်ပေးသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေသည်။

တပ်မတော် သုံးသောင်း၏ စနစ်တကျ ချီတက်မှုကို မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ ရန်ဖေးရှင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် လျှပ်တပြက် ပုန်းကွယ်နေသော အေးစိမ့်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်...

လင်တုံကျောက်သည် မြင်းကိုစီးကာ အလယ်တွင် နေရာယူပြီး တပ်မတော်၏ ချီတက်မှုကို ဦးဆောင်ရန် တမင် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် လောင်ရှန်ခရိုင်တပ်မတော်၏ ဖွဲ့စည်းမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူ၏ နှာခေါင်းသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် ရှုံ့သွားသည်။

အဲဒါ သွေးနံ့ အနည်းငယ်လား။

တပ်မတော်သားတို့သည် သွေးနံ့နှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် တိုက်ပွဲနှင့် မလွဲမသွေ ပါလာတတ်သော သွေးထွက်သံယိုမှု၏ လက္ခဏာပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဤတပ်သား လေးသောင်းတို့သည် လောင်ရှန်ခရိုင်၏ ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုမှ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက လင်တုံကျောက် အံ့အားသင့်သော်လည်း ထိုအခြင်းအရာကို အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။

ဤသွေးနံ့ကို သူ၏ တပ်သားများလည်း သေချာပေါက် ရရှိကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ဟန် တူ၏။ တပ်သား သုံးသောင်းတို့သည် ဆက်လက် ချီတက်နေဆဲပင်။

အစိုးရလမ်းမကြီး၏ ဘေးနှစ်ဖက်၌ရှိသော လောင်ရှန်ခရိုင်မှ ငွေရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် တပ်သား လေးသောင်းတို့သည် သူတို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားဟန် တူပြီး အတွင်းဘက်သို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးထားသည်။ လောင်ရှန်ခရိုင် တပ်မတော်၏ ဖွဲ့စည်းမှုသည် မီတာ နှစ်ရာကျော် ပို၍ ရှည်လျားသောကြောင့် ယန်ပင်ခရိုင်၏ နောက်ဆုံး စစ်သားသည် လောင်ရှန်ခရိုင်၏ စစ်သားများကို မြင်သော အချိန်၌ပင် ရှေ့ဆုံးမှ လူများသည် လောင်ရှန်ခရိုင်၏ အဆင့်မှ မထွက်သေးပေ။

“ခဏလေး ရှေ့တပ်ကနေ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတာ။ နောက်ကလူတွေအားလုံး အခုချက်ချင်း နေရာမှာပဲ စောင့်နေကြ”

ရုတ်တရက် ဖွဲ့စည်းမှု၏ ရှေ့ဆုံးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်တုံကျောက်၏ မျက်ခုံးတို့သည် ထင်ရှားစွာ ရှုံ့တွသွားသည်။ သူသည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရန် သူ၏ မြင်းကို အလိုအလျောက် တိုး၍ စီးသွားလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် မြင်းကြိုးကို လှုပ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အစိုးရလမ်းမကြီး၏ ညာဘက်ခြမ်းရှိ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်နောက်မှ ရုတ်တရက် ဓားအလင်းတစ်လက် ပျံသန်းလာသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ချီကို တစ်ကိုယ်လုံး လည်ပတ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ မှောင်မိုက်သော လှံရှည်သည် ညာဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ကာ၊ မီတာရာနှင့်ချီရှည်သော မှောင်မိုက်သော မြွေရုပ်သည် ထိုဓားအလင်းဆီသို့ ရက်စက်စွာ ပျံသန်းသွားသည်...

“သံချပ်ကာကို ချွတ်ပြီး ရန်သူကို တိုက်ခိုက်”

ဝမ်လုံတောင်ခြေတွင် ပြင်းထန်သောအော်သံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယန်ပင်ခရိုင်တပ်မတော်သည် အစိုးရလမ်းမကြီး၏ ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ လောင်ရှန်ခရိုင်မှ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်မတော်သည် သူတို့၏ ငွေရောင်သံချပ်ကာများကို လျင်မြန်စွာ ချွတ်ကာ အောက်တွင် မှောင်မိုက်သော တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာအလွှာကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဓားများ၊ လှံများနှင့် လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ လမ်းဘေးနှစ်ဖက်မှ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

“သူတို့ကို သတ်ပစ်”

“ရှုကျိုးရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို ချေမှုန်း”

“တိုက်ခိုက်”

......

အော်ဟစ်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများဖြင့်၊ မိုးထိအောင် မြင့်မားသော သွေးရောင်ခြည်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ လောင်ရှန်ခရိုင်၏ ကယ်ဆယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များသည် ခဏတာအတွင်း မှောင်မိုက်သော သံချပ်ကာတပ်မတော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အစိုးရလမ်းမကြီးဆီသို့ လိမ့်ဆင်းလာပြီး အသင့်မဖြစ်သော ယန်ပင်ခရိုင်၏ တပ်မတော် သုံးသောင်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို သေလုမျောပါးဖြစ်သွားကာ မည်သူမျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပေ...

“ရန်ဖေးရှင်း မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်ရဲတာလဲ”

တပ်မတော်၏ နောက်ပိုင်းမှ မူချင်းဝူသည် လင်တုံကျောက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ယခုအခါ အစိုးရလမ်းမကြီး၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ မှောင်မိုက်သော သံချပ်ကာတပ်မတော် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် လျစ်လျူရှု၍ မရတော့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာသည် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရန်ဖေးရှင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ရန်ဖေးရှင်း၏ ခုခံကာကွယ်မှုမဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင်အဇူရီနဂါးတောင်ဝှေး၏ ထူထပ်သော တောင်တန်းကဲ့သို့သော အရိပ်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

မူချင်းဝူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူသည် အဇူရီနဂါး၏ ပုံရိပ်အောက်တွင် ရွှေရောင်တောင်ဝှေးရှည်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို ချက်ချင်း သိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူကို ရွှေရောင်တောင်ဝှေးရှည်ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့ခြင်းပင်။ ရွှေရောင်တောင်ဝှေးသည် အဇူရီနဂါး၏ ခမ်းနားမှုကို ပိုင်ဆိုင်ရုံသာမက သူ့ဆီသို့ ပြိုကျလာသော ကြီးမားသော အမြင့်ပေတစ်ထောင်ရှိ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုနှင့်လည်း တူသည်။

ရန်ဖေးရှင်း၏ လက်နက်သည် အစိမ်းရောင်ရောင်ခြည်ဓား မဟုတ်ပေ။ သူသည် တောင်ဝှေးကို ဘယ်အချိန်က ပြောင်းသုံးခဲ့တာလဲ။

မူချင်းဝူ၏ မျက်လုံးများသည် အံ့အားသင့်စွာ ကျယ်သွားပြီး ဤမေးခွန်းကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော ချီသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ရှိ ရှမ်းရွှယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ရှေ့တွင် လျှပ်တစ်ပြက်အမြန်နှုန်းဖြင့် လက်သီးနှစ်ချက် ထိုးလိုက်သောအခါ သူ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်လိုက်သည်။ လက်သီးမှ လေများသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ရွှေရောင်အရိပ်ရှစ်ခုအဖြစ် ကွဲထွက်ကာ တည့်တည့်လာသော ရွှေရောင်တောင်ဝှေးကို တားဆီးလိုက်သည်။

ပထမတန်းစား ကိုယ်ခံပညာ၊ ရှစ်ခုသော တောနဂါးအရိပ်လက်သီး။

မူချင်းဝူသည် အခြေအနေသည် လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှုမဲ့နေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မစဉ်းစားဘဲ သူသည် သူ၏ နောက်ဆုံးစွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသော လင်တုံကျောက်နှင့် လီဝန်ရွှမ်နှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော ဂွေကျောက်ချီတို့အတွက် အလားအလာသည် မှောင်မိုက်နေပုံရသည်။ သူပါ ရန်ဖေးရှင်း၏ အနိုင်ယူခြင်းခံရပါက အားလုံး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် ရွှေရောင်နဂါးလက်သီးအရိပ် ရှစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း မှိန်သွားခဲ့သည်။

ဆယ်သက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်း အစိုးရလမ်းမကြီးပေါ်ရှိ အခြေအနေသည် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုထဲသို့ ရိုးသားစွာ လျှောက်ဝင်သွားသော ယန်ပင်ခရိုင်မှ အားဖြည့်တပ်မတော်သည် မည်သည့်သံသယမျှမရှိဘဲ အနိုင်ယူခံခဲ့ရသည်။

ဂန်ချီအဆင့် မာစတာအချို့သည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အစိုးရလမ်းမကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်နိုင်သော်လည်း၊ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုစက်ဝိုင်း၏ အစွန်းနှစ်ဖက်တွင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်သော စစ်သားထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်လာသောအခါ ဤမာစတာများသည်လည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ယန်ပင်မှ တပ်သား သုံးသောင်းသည် သတ်ဖြတ်ခံရမည့် အခြေအနေတွင်နီးပါး ရှိနေသည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်၏ အရှိန်အဟုန်သည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာပြီး ကောင်းကင်ကိုပင် အနည်းငယ် နီရဲရောင်ခြည်သန်းစေသော သောင်းနှင့်ချီသော ခိုင်မာသော အသက်စွမ်းအင်ကို စုစည်းခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သွေးစွမ်းအင်သည် ခုခံရန် ကြိုးစားနေသော ယန်ပင်ခရိုင်မှ လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်ထားပြီး သဘာဝကျကျ မူချင်းဝူလည်း ပါဝင်သည်။

သွေးစွမ်းအင်၏ ဖိနှိပ်သော လှိုင်းလုံးအောက်တွင် စတုတ္ထအဆင့် မဟာဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး၏ အင်အားအပြည့်အဝကို သူ လုံးဝထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယန်ပင်တပ်သား သုံးသောင်း၏ လုံးဝတစ်ဖက်သတ် အခြေအနေကြောင့်၊ သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရန်ဖေးရှင်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် အားနည်းသွားခြင်း မရှိပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ၏ ရွှေရောင်နဂါးလက်သီးအရိပ် ရှစ်ခုသည် ရန်ဖေးရှင်း၏ ဆင်းသက်လာသော တောင်ဝှေးကို နှေးကွေးစေရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။ သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မူချင်းဝူသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီးရန် ကျွန်တော် လက်နက်ချပါပြီ၊ ကျွန်တော် လက်နက်ချပါပြီ”

ရွှေရောင်တောင်ဝှေးသည် ဆင်းသက်လာဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဦးခေါင်း၏ မူလပန်းတိုင်နေရာသို့ မကျရောက်ခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား၊ ဘယ်ဘက်သို့ အနည်းငယ် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ သူ၏ ပခုံးကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

ခရက်...

အရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားသော အသံသည် ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မူချင်းဝူသည် သူ၏ ပခုံးရှိ အရိုးများ လုံးဝ ကြေမွသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းရှိ ရှမ်းရွှယ်ပင် ပျောက်ကွယ်စပြုလာသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း နာကျင်သောကြောင့် အနည်းငယ် သတိလစ်မတတ်ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သေခြင်းမှ အနည်းငယ် လွတ်မြောက်ခဲ့သော ဝမ်းသာအားရသော အကြည့်တစ်ခုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ ဤတောင်ဝှေးသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်ခဲ့ပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

“ဓားကိုင်ဆောင်သူမူ မဆင်မခြင် အော်ဟစ်မနေပါနဲ့။ ကျွန်တော်က ကျောက်ယန်ရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်က ဟိုယုရှောင်”

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော မူချင်းဝူသည် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှေရောင်တောင်ဝှေးအရိပ်နောက်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ပြုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ယခုမှပင် မြင်ခဲ့သော ရန်ဖေးရှင်း မဟုတ်ပေ။

ကျောက်ယန်၊ ဟိုယုရှောင်...

မူချင်းဝူသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ဤအမည်ကို ဘယ်မှာကြားဖူးသည်ကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။ မသိသောသူတစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီဟု သဘောပေါက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့ဖျော့နှင့် နီရဲရဲကြားတွင် အလှည့်အပြောင်းဖြစ်နေသည်။

သူ၏ ဒဏ်ရာများ အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့်လား သို့မဟုတ် အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်သောကြောင့်လား မသေချာဘဲ မူချင်းဝူသည် သူ့ရှေ့တွင် အမှန်တကယ် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

“ကျွန်တော် ဂွေကျောက်ချီ၊ ဖုန်းဘိုခန်းမရဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲပါ။ ဖုန်းဘိုခန်းမရဲ့ တပည့်တွေကို သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းတော်ထဲ ဝင်ဖို့ ဦးဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သခင်လေး သနားတော်မူပါ သနားတော်မူပါ”

ဂွေကျောက်ချီက လက်နက်ချလိုက်သည်...

“ကျွန်တော် လင်တုံကျောက်ပါ ညီအစ်ကိုတို့ ဓားကိုင်ဆောင်သူမူ လက်နက်ချသွားပြီ။ အချည်းနှီး အနစ်နာခံမှုတွေကို ဆက်မလုပ်ကြနဲ့တော့။ မြန်မြန် လက်နက်ချ လက်နက်ချလိုက်ကြ”

လင်တုံကျောက်လည်း လက်နက်ချခဲ့ပြီး သူ၏ စကားများ အဆုံးသတ်သွားသည်နှင့် ယန်ပင်၏ ခုခံနေသော စစ်သားအနည်းငယ်လည်း လက်နက်ချခဲ့ကြသည်။

လက်နက်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သော တကျွိကျွိ တဂျိန်းဂျိန်း အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်ရှိသော ယန်ပင်စစ်သား သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အနည်းငယ် ပြုံးရယ်မှု ပေါ်လာသည်။

“ဟားဟားဟား ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ သခင်က တော်တော်လေး ဗျူဟာမြောက်တယ်။ သခင်ပင်က ချီးကျူးပါတယ်။ ဝမ်ယန်ခရိုင်က ဘာထောက်ခံမှုမှ မရှိတော့ဘဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ လက်ထဲကို ကျရောက်ဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်။ ဒါနဲ့ဆိုရင် ကွမ်လင်စီရင်စုရဲ့ အနောက်ဘက်ခရိုင်သုံးခုဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ထဲကို လုံးလုံး ရောက်သွားပြီ”

ပင်ယွီချန်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ရက္ခိုသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ စစ်သားများ၏ မျက်နှာများတွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။