ဟေရှီ၏ အမိန့်သုံးခု

ယွီခေတ် ၁၃၂၂၊ သြဂုတ်လ ၃၀ ရက်

ဝမ်ယန်ခရိုင်၊ အနောက်ဘက်ရှိ လူနေအိမ်များအတွင်း။

လုကွမ်းချင်၊ တုံဝူဒီ၊ ဂန်ဝူနှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းဝင် တစ်ဒါဇင်ကျော်၊ ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ တတိယတန်းစား အင်အားစု ခြောက်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် မတ်မတ်ထိုင်ကာ သူတို့မျက်နှာများ တည်တည်ကြည်ကြည်ဖြင့် စားပွဲခေါင်းတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော ဂူထျန်ယွမ်ကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး လေထုထဲတွင် သိမ်မွေ့သော တင်းမာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့၏ လေးနက်သော အမူအရာ၏ အကြောင်းရင်းမှာ ခဏအကြာတွင် ဂူထျန်ယွမ်သည် သူတို့ကို စုရုံးစေပြီး မေးခွန်းတစ်ခု မေးမြန်းခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်ကြီးသည် အဘယ်အရာကို စောင့်ဆိုင်းနေသနည်း။

သြဂုတ်လ ၉ ရက်နေ့တွင် ကျန်ထိုင်ချင်းကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ပြီးကတည်းက ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာသည်အထိ၊ အပြင်ဘက်ရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်ကြီးသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ တပ်မတော်ကြီးသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေပြီး၊ အနောက်တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ တဲများ၏ ဆက်တိုက် အတန်းများသည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။ ဂူထျန်ယွမ်၏ အဆိုအရ ကျန်ထိုင်ချင်းကိုယ်တိုင်ပင် ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့တော်ကို ဝိုင်းရံထားသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်ကြီး ၁၇၀,၀၀၀ သည် ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် ရောက်ရှိလာသောကြောင့် သူတို့သည် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လက်လျှော့မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။ သူသည် သူတို့တွင် အခြားအကြံအစည်များ သေချာပေါက်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း မည်သူမျှ ယခုအချိန်အထိ သူတို့ကို မဖော်ထုတ်နိုင်သေးပေ။

သြဂုတ်လ ၁၀ ရက်နေ့မှစ၍ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်ကြီးသည် မည်သည့်အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်မည်ကို ခန့်မှန်းမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ၁၀ ရက်၊ ၁၁ ရက်၊ ၁၂ ရက်နှင့် ယနေ့သည် ရက် ၃၀ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးပေ။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ထူးထူးခြားခြား အပြုအမူသည် ဂူထျန်ယွမ်ကို အလွန်အမင်း စိတ်မတည်ငြိမ်စေသောကြောင့် သူတို့ကို အားလုံး ခေါ်ယူခဲ့ပြီး ယခု သူကိုယ်တိုင်ပင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို မသေချာတော့ဘဲ လူတိုင်း၏ တိုးပွားလာသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို များစွာ ပြောပြနေသည်။

“သူတို့ဟာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို စောင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်သလား”

စကားပြောသူမှာ ထျန်တင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် တုံဝူဒီဖြစ်သည်။ ဤအရာကို ကြားသောအခါ မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို သိပ်မယုံကြည်ပုံရသည်။

“ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို စောင့်နေတယ်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဒီလောက် အစွမ်းအစ မရှိရင် ရှုကျိုးကို စစ်ခင်းဖို့ မလိုဘူး။ ကျန်ထိုင်ချင်းရဲ့ အင်အားက မနည်းဘူး။ တပ်သားတွေကို လုံလောက်တဲ့အထိ အနစ်နာခံဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ချိုးဖောက်ဖို့ လူငါးသောင်းလောက်ပဲ အများဆုံး လိုလိမ့်မယ်။ သူမ ဒါကို မြင်နိုင်ရမယ်။

“သူတို့ အရင်က မတိုက်ခိုက်ခဲ့တာက အသေအပျောက် စိုးရိမ်လို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ကြာသွားပြီ။ ယုံကျိုးရဲ့ တပ်မတော်ကြီး နယ်မြေထဲကို ဝင်လာတာ တစ်လရှိပြီ။ မြို့တစ်မြို့တောင် မသိမ်းနိုင်သေးတာက ခုခံကာကွယ်လို့ မရဘူး။ သူမ ဘာကို စောင့်နေတာလဲ”

လုကွမ်းချင်၏ စကားများက လူတိုင်းကို ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားစေခဲ့သည်။

အခြားသူများ စဉ်းစားနေစဉ် ဂူထျန်ယွမ်၏ မျက်နှာသည် အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်နေဆဲပင်။ လူအုပ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော စဉ်းစားမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် စိတ်ပျက်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို စောင့်နေသလားဆိုတာ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေတော့ ပျောက်သွားလောက်ပြီ”

ရုတ်တရက် အခန်းနောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။ ဂူထျန်ယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်ပျက်မှုသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် နောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုအသံသည် တိုက်ခိုက်ရေးသံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော တပ်မှူးဂန်ဝူ၏ အသံဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အတည်ပြုမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်နေသည်။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်စွာ အခြားသူများက ရုတ်တရက် အိပ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဟုတ်တယ် ဒီတစ်လလုံး ငါတို့ဟာ မြို့ပြင်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားစုတွေအပေါ် အာရုံစိုက်ထားခဲ့ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေရော”

“လောင်ရှန်ခရိုင်နဲ့ ယန်ပင်ခရိုင်တို့ဟာ အခုချိန်မှာ သတင်းရထားလောက်ပြီ။ ပုံမှန် ချီတက်နှုန်းအရဆိုရင် ကိုးရက် ဒါမှမဟုတ် ဆယ်ရက်နေ့လောက် ရောက်သင့်ပြီ”

“ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာတဲ့အထိ ဘာသတင်းမှ မရသေးဘူး။ သူတို့မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာများလား”

“ဒါ...”

တီးတိုးပြောဆိုသံများ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း သဘောပေါက်လာကြပြီး သူတို့၏ အသံများသည် တိုးတိုးလေးဖြစ်လာကာ အံ့အားသင့်မှုနှင့်ပင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောနှောနေသည်။

လူမိုက်တွေ။

ဂူထျန်ယွမ်သည် အောက်ရှိလူများအား အထူးသဖြင့် လုကွမ်းချင်၊ တုံဝူဒီနှင့် ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ ဒေသခံ တတိယတန်းစား အင်အားစုများ၏ ခေါင်းဆောင်များကို ငုံ့ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိတ်ထဲ၌ ကျိန်ဆဲနေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး၊ တကယ်ကို ကွဲပြားခြားနားသော အရာနှစ်ခု...

ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ မည်သူမျှ အားဖြည့်တပ်များကို အနိုင်ယူရန် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း၏ ရိုးရှင်းသော ဗျူဟာကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။ ကျင့်ကြံခြင်း၏ ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်တွင်ရှိသော ဂန်ဝူအတွက် ယခုမှပင် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ဂူထျန်ယွမ်သည် သူတို့ကို လူမိုက်များဟုပင် ခေါ်ဆိုခြင်းအတွက် အတော်လေး ရက်ရောသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သြဂုတ်လ ၁၀ ရက်နေ့တွင် အားဖြည့်တပ်များ ရောက်ရှိရန် ပျက်ကွက်သောအခါ၊ ဂူထျန်ယွမ်သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ကျန်ထိုင်ချင်း မထွက်ခွာသေးဘဲ၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အင်အားစုများတွင် သိသာထင်ရှားသော လျှော့ချမှု မရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မြို့တွင်းမှ အလျင်အမြန် စုစည်းထားသော တပ်မတော် တစ်သောင်းကျော်ကို ဦးဆောင်၍ ထွက်တိုက်ခြင်းသည် မည်သည့်အောင်ပွဲကိုမျှ အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အားဖြည့်တပ်များကို အနိုင်ယူရန် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ဖြေရှင်း၍မရနိုင်ပါ။ ဂူထျန်ယွမ်သည် မည်သည့်ဗျူဟာကိုမျှ မကြံစည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဟဲတုံခြောက်စီရင်စုမှ တပ်များသည် မြစ်ကိုဖြတ်၍ ကူညီရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ၊ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ထိန်းထားရန် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ယန်ပင်လောင်ရှန်ခရိုင်များမှ အားဖြည့်တပ်များဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤအားဖြည့်တပ်များကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ချေမှုန်းလိုက်ပါက ဝမ်ယန်ခရိုင်တစ်ခုတည်းသာ အန္တရာယ်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ဟဲရှီဘက်ရှိ ခရိုင်သုံးခုစလုံးကို စွန့်ပစ်ရလိမ့်မည်။

ဂူထျန်ယွမ်သည် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ထိန်းထားနိုင်ရုံသာရှိပြီး စေလွှတ်လိုက်သော နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အစိတ်အပိုင်းသည် ခရိုင်နှစ်ခုမှ အားဖြည့်တပ်များကို ချေမှုန်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးဟု မျှော်လင့်ချက်ထားခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ အတွေးများကို မည်သူနှင့်မျှ မျှဝေခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ အခြေအနေကို ဖော်ထုတ်ခြင်းသည် မြို့တွင်းရှိ အရပ်သားများကြားတွင် ထိတ်လန့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရုံသာမက ဤလူများတွင် မလိုလားအပ်သော အယူအဆများကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

သူတို့ကို အမှောင်ထဲတွင် ထားခြင်းဖြင့် သူတို့သည် အခြားရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးဝင်နိုင်သေးသည်...

သူသည် သူတို့ကို မပြောပြလျှင်ပင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တစ်စုံတစ်ဦးက နောက်ဆုံးတွင် သိရှိလာလိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု တစ်လနီးပါးကြာပြီးနောက် ဂန်ဝူတစ်ဦးတည်းသာ သူကို မြင်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤဂန်ဝူသည် မျှော်လင့်စရာကောင်းသော အရည်အချင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ဂူထျန်ယွမ် စဉ်းစားနေစဉ် မြို့၏ အနောက်ဘက်မှ စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းသည် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်လိုက်သည့်အလား ရုတ်တရက် မော့သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဆိုးရွားသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဟဲရှီရှိ ခရိုင်သုံးခုစလုံးသည် အမြဲတမ်း ဆုံးရှုံးရန် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။

“ဒါဆိုရင် ရက္ခိုသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၊ မင်းတို့ မြစ်ကိုဖြတ်ပြီး ဟဲတုံကို စစ်ခင်းဖို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်နိုင်မလား စောင့်ကြည့်ရအောင်”

“ဂူထျန်ယွမ် မင်းကိုယ်တိုင် မြို့ကို စွန့်ပစ်မှာလား ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ တပ်မတော်ကြီးက မြစ်ရေတွေ သွေးနီရဲတဲ့အထိ သတ်ဖြတ်ပြီးမှ မင်းထွက်ပြေးတာကို ပိုကြိုက်လား။ ရွေးချယ်မှုက မင်းအပေါ်မှာပဲ”

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အသံသည် ဝမ်ယန်ခရိုင်အတွင်းနှင့် အပြင်၌သာမက မြို့တွင်းရှိ လူနှစ်သန်းကျော်၏ နားထဲသို့လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားဝင်သွားသည်။

အနောက်တံခါးကို ကာကွယ်ရန် တပ်စွဲထားသော ဝမ်ယု၏ စစ်သားများသည် ချက်ချင်း မော့ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ရှိ ထိုနတ်သမီးပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး နံရံပေါ်ရှိ စိတ်အားထက်သန်သော နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံရပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။