ဟဲရှီခရိုင်သုံးခု (၃)

သို့သော် ပျံသန်းဓားသောင်းချီရှိပြီး သူ၏ ရှင့်နန်အိမ်တော်တပ်မှ ဂန်ချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် နှစ်ရာအောက်သာရှိသည်။ ဟိုမျိုးနွယ်မှ ငါးဆယ်နှင့် မဟာမာစတာ ဆယ်ကျော်ကို ထည့်လိုက်လျှင်ပင် ထိုမျှလျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လာသော ပျံသန်းဓားများကို မခံနိုင်ပေ။

ရှေ့တန်းမှ စစ်သားများ အဆက်မပြတ် လဲကျနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ပန်းယုဟု၏ မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း စိုးရိမ်လာသည်။ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်နေသူများမှာ ရှင့်နန်အိမ်တော်တပ်၏ အထက်တန်းစားများသာဖြစ်ပြီး အလွန်အကျွံ သေဆုံးနေကြသည်။ ရှေ့တန်းတိုက်ပွဲများကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်ကြမည်နည်း။

ကောင်းကင်တွင် ဖန်ယင်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်နှင့် ပန်းယုဟုသည် ဂူထျန်ယွင် မိုးပျော်ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို မြင်ရန် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူနှင့် ကျန်ထိုင်ချင်းတို့၏ တိုက်ပွဲသည် မပြီးဆုံးသေးဘဲ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်မှုအငွေ့အသက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သခင်သည် ဂူထျန်ယွင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ကူညီနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤဓားတပ်ဖွဲ့သည် သူပင်လျှင် မချိုးဖျက်နိုင်သောကြောင့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ လူကွမ်းချင်းဆီသို့ ရောက်သည်အထိ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ပြီး မြို့တော်ကာကွယ်ဓားတပ်ဖွဲ့ကို ထိန်းသိမ်းခြင်းကို ရပ်တန့်စေရန် တွန်းအားပေးရန်ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်သည် စုစုပေါင်း တစ်သန်းခုနစ်သိန်းရှိပြီး မြို့ရိုးများမှ လုံးဝနီးပါး ဆင်းသက်လာခဲ့သော်လည်း အနောက်မြို့ရိုးတွင် ခုနစ်ထောင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးပြီး အောက်တွင် တိုက်ပွဲကို အာရုံစူးစိုက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“အားလုံး မျက်စိဖွင့်ပြီး ကောင်းကောင်းလေ့လာကြ။ ဝမ်လုံချိုင့်ဝှမ်းမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေက မင်းတို့ အိမ်တော်တပ်ရဲ့ အဆင့်နဲ့ ဘယ်လောက်ဝေးလဲဆိုတာ သက်သေပြနေတယ်။ သူတို့ရဲ့ အဆင့်ကို မရောက်ရင်တောင် နောက်လာမယ့် ဝိုင်းရံမှုတွေမှာ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ တန်ဖိုးထားတတ်အောင် လုပ်ကြ”

ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုတွမ်တို့နှင့်အတူ အောက်ရှိ စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။ ထို့နောက် ဟိုယုချန်သည် ကျန်ဟိုမျိုးနွယ်ဝင်များကို လှည့်ကြည့်ကာ စကားပြောဆိုလာပြီး သူတို့သည် အိမ်တော်တပ်၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နည်းများကို အာရုံစိုက်သင့်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

“ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတည်းနဲ့ နှစ်ထောင်ကျော် သေဆုံးသွားတယ်။ အမှန်စင်စစ် ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ အင်အားအင်အားက စိုးရိမ်စရာပဲ။ အကြီးစား ရှေ့တန်းတိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ရင် အိမ်တော်တပ်ရဲ့ ငါးထောင်လောက်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ခုနစ်ထောင်ကျော်ကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းနိုင်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းလို့ရတယ်”

ဟိုယုကျဲသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ပြီး ခံတပ်တွေကို သိမ်းပိုက်တာ၊ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်တာဟာ ရှေးခေတ်ကတည်းက ဘယ်တုန်းကမှ မလွယ်ကူခဲ့ဘူး။ စစ်လမ်းကို မတွေ့ရှိခင် ရန်သူတပ်တွေကြားက ပဋိပက္ခတွေမှာ လူငယ်တွေနဲ့ သန်မာတဲ့ သာမန်လူတွေက အဓိက အင်အားစုဖြစ်တာကြောင့် ထိခိုက်သေဆုံးမှုထက် ပစ္စည်းကိရိယာရဲ့ အရေးပါမှုကို အလေးပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ စစ်လမ်း ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ စစ်သည်တော်တွေက လွှမ်းမိုးလာတယ်။ သာမန် စစ်ကမ္ဘာ့ ပဋိပက္ခတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလိုမျိုး အကြီးစား တိုက်ပွဲတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေက အဆတစ်ရာ၊ အဆတစ်ထောင် ပိုဆိုးတယ်”

အနောက်မြို့ရိုးအောက်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသော ဟိုယုတွမ်သည် အတွေးများစွာ ရှိပုံရပြီး သူ၏ မျက်လုံးအောက်ခြေတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ခဏတာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဒါက သဘာဝပဲ၊ စစ်သည်တော်တွေက သတ်ဖြတ်ခြင်းရဲ့ အနုပညာကို ကျင့်ကြံကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နည်းတွေရော၊ သူတို့ရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိတွေရော သာမန်လူတွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်၊ ဒါကြောင့် ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ ပိုများတာက ပုံမှန်ပဲ”

စကားပြောပြီးနောက် ဟိုယုကျဲသည် ဟိုယုရှောင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် “အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်တို့ ဆူလီနဲ့ တခြားသူတွေကို အခု လှုပ်ရှားခိုင်းသင့်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ဝမ်ယန်ခရိုင်တွင် တပည့်တစ်ဦးကို ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သော တစ်လက သူသည် ဆူလီကို ဂန်ဌာနတပ်ဖွဲ့များနှင့်အတူ သူ့ကို ကာကွယ်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုသုံးဦးစလုံး ဤအကြောင်းကို သိရှိကြသည်။

အနောက်မြို့ရိုးရှိ လူအင်အား တစ်သောင်းသော အထွေထွေတပ်ဖွဲ့သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ မဟာတပ်မတော် တစ်သိန်းခုနစ်သောင်းကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ လူကွမ်းချင်း၏ မြို့တော်ကာကွယ်ဓားတပ်ဖွဲ့ကို ထိန်းချုပ်မှုအပေါ်တွင်သာ အချိန်အတော်ကြာ တောင့်ခံထားခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးမှုများအကြား ဆူလီသည် ကျင့်ကြံမှုတွင် ဂန်ချီအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း လူကွမ်းချင်းကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသေးသည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ မဟာတပ်မတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုနှင့်တူသည်။ မြို့တော်ကာကွယ်ဓားတပ်ဖွဲ့တွင် အနည်းငယ်မျှ လစ်ဟင်းသွားပါက မြို့တော်ကျဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် အောက်ရှိ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေသော်လည်း နောက်မှ သူ၏ ညီအစ်ကိုများ ပြောသော အရာအားလုံးကို ကြားခဲ့သည်။ သူသည် ဟိုယုကျဲကို ချက်ချင်း မဖြေကြားဘဲ အောက်ရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ကြီးမားသော တပ်မတော်ကို ကြည့်ရှုနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ချီးမွမ်းမှုနှင့်… နက်နဲစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အရိပ်တစ်ခုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ခဏလောက် စောင့်ဦး”

ဤအရာကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုချန်တို့နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာကို ပြသခဲ့ပြီး ဟိုယုတွမ်တစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်ပုံရကာ သဘောတူညီကြောင်း ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“ဟိုယုရှောင်၊ မင်း အသက်ကို မငဲ့တော့ဘူးလား”

သူသည် အောက်ရှိ စစ်မြေပြင်တွင် ဟိုယုရှောင်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ကြည့်ရှုနေစဉ် ရုတ်တရက် အေးစက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်သော အသံတစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ရင်ဘတ်မှ ဟိုမျိုးနွယ်၏ အမှတ်အသားကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဆူလီ မင်း လှုပ်ရှားတော့”

…

လူကွမ်းချင်းသည် ကြေးဓားအမိန့်ဖြင့် ဓားတပ်ဖွဲ့ကို ထိန်းချုပ်နေသော်လည်း သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေးများသည် မည်သည့်အခါမျှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် ယခုလေးတင် ရန်ဖေးရှင်း ခေါ်ဆောင်လာသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဝင် ခြောက်ဦးအကြောင်းကို သူ စဉ်းစားသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားသည် ပို၍ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားလာသည်။

ဂူထျန်ယွင်သည် ထိုခြောက်ဦး၏ အမည်နာမများကို ယခုလေးတင် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး အောက်ခြေရှိလူများကို လှည့်စားနိုင်သော်လည်း သူ့ကို မည်သို့ လှည့်စားနိုင်မည်နည်း။

“အရှေ့ဘက်က ခရိုင်တွေဖြစ်တဲ့ ရန်ပင်းနဲ့ လောင်ရှန်တို့ ကျရှုံးသွားပြီဆိုတာ သေချာတယ်။ ဟဲရှီခရိုင်သုံးခုရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုပြောင်းလဲမှုက သေချာနေပြီ။ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ကာကွယ်တာက လုံးဝ အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး။ ဂူထျန်ယွင် ထွက်ပြေးနိုင်ပေမယ့် ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”

လူကွမ်းချင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး လူအုပ်စုတစ်စုက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်နေသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိပေ။ သို့မဟုတ် သူ သတိထားမိကောင်းထားမိနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များသည် သူ့ကို သတိပေးရန် လုံလောက်ခြင်းမရှိပေ။

ရုတ်တရက် ဓားချီမိုးသည် ဘေးဘက်မှ သူ့ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။ လူကွမ်းချင်း၏ မျက်နှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူသည် ဓားချီကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ စစ်မှန်သော ချီကို အလျင်အမြန် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အောက်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ မြှားဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သူ့ဆီသို့ လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်ကာ သူ့ခါးမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး မြှားအားလုံးကို မြေသို့ ချရန် ဓားချီလှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မကောင်းတော့ဘူး။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် မပြုံးဘဲ စိုးရိမ်တကြီး တီးတိုးရေရွတ်ကာ အနောက်မြို့ရိုးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ၏ စိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ထိုခဏတာ အာရုံပျံ့လွင့်သွားခြင်းသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ကြီးမားသော တပ်မတော်အတွက် မြို့၏ ကာကွယ်ရေးလိုင်းများကို အပြင်းအထန် ဖောက်ထွင်းရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ မြို့ထဲသို့ တိုက်ခတ်လာသော ဆူနာမီကဲ့သို့ ကြီးမားသော သွေးနှင့် ချီလှိုင်းသည် သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားကာ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲစေသည်။

“လူကွမ်းချင်း၊ မင်းအသက်ကို အပ်လိုက်”

ဤအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ရွှေရောင်တုတ်အရိပ်သည် လေထုကို ခွဲထွက်ကာ လူကွမ်းချင်းကို အလွန်ကြောက်ရွံ့စေသဖြင့် သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

တစ်သိန်းခုနစ်သောင်းသော တပ်မတော်၏ လွှမ်းမိုးသော သွေးချီသည် ဂူထျန်ယွင်ကဲ့သို့ ဂန်ချီအဆင့် မာစတာပင်လျှင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဖိနှိပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး မာစတာ တတိယအဆင့်သာရှိသော သူအကြောင်း ပြောစရာမလိုပေ။ ရွှေရောင်တုတ်အရိပ်၏ ပိုင်ရှင် မည်သူဖြစ်ပါစေ ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် မီတာတစ်ရာ မဆုတ်ခွာခင် ကောင်းကင်မှ နက်ရှိုင်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

•တောင်တွေနဲ့ ရေတွေ ဆုံတွေ့ကြလိမ့်မယ် စုန်းမ ဒီသွေးကြွေးအတွက် မင်းရဲ့ သွေးနဲ့ ပေးဆပ်ရမယ်”

ထို့နောက် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အေးစက်ပြီး မထီမဲ့မြင်သော အသံဖြစ်သည်။

“ထွက်သွားတော့ ဒီနေ့ကစပြီး ဟဲရှီခရိုင်သုံးခုဟာ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းတော်ရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ”

လူကွမ်းချင်းသာမက ဝမ်ယန်ခရိုင်တွင် မြို့ကို ကာကွယ်နေဆဲဖြစ်သော သာမန်စစ်သားများဖြစ်စေ မဟာမာစတာများဖြစ်စေ ဤအသံကို ကြားသော မည်သူမဆို သေလုမျောပါးဖြစ်သွားကြသည်။

ဂူထျန်ယွင် ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ။