← Chapters

ဂူထျန်ယွင်၏ အော်ဟစ်သံ

Vol. 28 Ch. 385

ဂူထျန်ယွင်၏ အော်ဟစ်သံ

Vol. 28 Ch. 385

ရှုကျိုးပြည်သည် လမ်းလေးသွယ်နှင့် ပြည်နယ်ဆယ့်တစ်နယ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ လမ်းလေးသွယ်မှာ ရှင့်ယွမ်လမ်း၊ ကျန်းတုန်းလမ်း၊ ချင်လျူလမ်းနှင့် နန်ပင်းလမ်းတို့ဖြစ်သည်။ လမ်းတစ်ခုစီကို နာမည်ကျော် ဓားမှူးတစ်ဦးက စောင့်ကြပ်ကာ ရှင့်ယွမ်လမ်း၏ ဓားမှူးမှာ ရှီးကျောက်မှ ဂူထျန်ယွင်ပင်။

ရှင့်ယွမ်လမ်းသည် ကွမ်လင်၊ ကျန့်ကန်းနှင့် လင်ယွမ်ပြည်နယ်တို့ကို အုပ်ချုပ်သည်။ ဤပြည်နယ်သုံးခုသည် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ပြောင်းပြန်တြိဂံပုံစံဖြင့် တည်ရှိပြီး ကွမ်လင်သည် အနောက်မြောက်ဘက်တွင်၊ ကျန့်ကန်းသည် အရှေ့မြောက်ဘက်တွင်၊ လင်ယွမ်သည် ကျန့်ကန်းပြည်နယ်၏ အောက်တွင် တည်ရှိသည်။

ပြည်နယ်သုံးခုအနက် အကျော်ကြားဆုံးမှာ ကျန့်ကန်းပြည်နယ်ဖြစ်သည်။

ကျန့်ကန်းပြည်နယ်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် မြင်းကောင်းမျိုးများ ထုတ်လုပ်ခြင်းကြောင့် ကျော်ကြားပြီး ရှန်ကျိုးရှိ အကောင်းဆုံး ကိုးမျိုးအနက်မှ တစ်မျိုးဖြစ်သော “အဖြူရောင်ဆိုး” သည် ဤနေရာမှ စတင်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ထူးခြားသော သဘာဝအားသာချက်ကြောင့် ကျန့်ကန်းသည် ရှင့်ယွမ်လမ်းရှိ ပြည်နယ်သုံးခုအနက် အရေးအပါဆုံး ပြည်နယ်ဖြစ်လာပြီး ရှီးကျောက်၏ ဓားမှူး ဂူထျန်ယွင်၏ နေအိမ်သည် ထိုနေရာတွင် တည်ရှိသည်။

ဂုဏ်သတင်းတွင် နောက်အဆင့်မှာ လင်ယွမ်ပြည်နယ်ဖြစ်သည်။

လင်ယွမ်သည် “အလှဆင်ပြီး ထွင်းထုထားသော ကမ္ဘာ၊ ငြိမ်သက်ပြီး သန့်စင်သော နိုင်ငံ”ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ရသည့် “လင်ယွမ်” ဟူသော အမည်ကို ခံယူထားပြီး အလွန်အလှပဆုံးသော နေရာတစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။ အကြောင်းမှာ ယုံကျိုးပြည်နယ်ကဲ့သို့ပင် ရှုကျိုးပြည်နယ်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အများစုသည် လွင်ပြင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အနည်းငယ်သော ခြွင်းချက်များသာရှိကာ လင်ယွမ်ပြည်နယ်သည် သူတို့အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

လင်ယွမ်ပြည်နယ်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်သည် နိမ့်ကျပြီး တုန်ထျန်မြစ်၏ လက်တက်များ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသောကြောင့် ပြည်နယ်သည် တောင်များ၊ မြစ်များနှင့် အိုင်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ သစ်ပင်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များ ပေါများပြီး ရှုခင်းသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး လှပသောကြောင့် လင်ယွမ်ဟူသောအမည်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ရှုခင်းကြောင့် ကျော်ကြားသော နေရာများစွာ မရှိတော့ဘဲ ရှုကျိုးပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် လင်ယွမ်ပြည်နယ်တစ်ခုတည်းသာ ထိုကဲ့သို့သော ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိထားသောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် အနည်းငယ် ကျော်ကြားသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ပြည်နယ်သုံးခုအနက် အကျော်ကြားဆုံးမှာ ကွမ်လင်ပြည်နယ်ဖြစ်သည်။

ကွမ်လင်ပြည်နယ်သည် ရှုကျိုးပြည်နယ်၏ အနောက်ဘက်နယ်စပ်တွင် တည်ရှိပြီး နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း၏ ယုံကျိုးပြည်နယ်နှင့် နီးကပ်သောကြောင့် အရှေ့ဘက်သို့ အကြီးအကျယ် ပြောင်းရွှေ့မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ရှုကျိုးပြည်နယ်၏ ပြည်နယ်ဆယ့်တစ်နယ်အနက် ဆယ်နယ်စီတွင် လူဦးရေ သန်းသုံးဆယ်ကျော်ရှိပြီး ကွမ်လင်တွင်သာ သန်းနှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသည်။

အားနည်းသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် လူဦးရေနည်းပါးခြင်းသည် အင်အားနည်းသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ရှုကျိုးပြည်နယ်၏ အနောက်ဘက်နယ်စပ်၌ တည်ရှိပြီး ရက္ခိုသ နတ်ဆိုးဘာသာကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ယူထားသော ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် ကွမ်လင်ပြည်နယ်၏ ဝန်ထမ်းခန့်အပ်မှုများ၌ အတော်အတန် အားစိုက်ထုတ်ထားသည်မှာ အမှန်ပင်။

ကွမ်လင်ပြည်နယ်ရှိ ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရို၏ အကြီးအကဲ ဓားသံတမန် ရန်ထျန်ရှင်းသည် မဟာမာစတာအဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် “ဓားများ၏ဖခင်” ဟူသော ချစ်စနိုးအမည်ဖြင့် လေးစားစွာ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရပြီး နဂါးစာရင်းတွင် နံပါတ် ၉၈ နေရာ၌ ရှိသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သတင်းသာမက ရန်ထျန်ရှင်းသည် မဟာမာစတာအဆင့် သုံးဆင့်ရှိသော ကွန်မန်ဒန်လေးဦးကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး တစ်ဦးစီသည် ပြည်နယ်မြို့တွင် တပ်စွဲထားသော ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာစစ်သား လေးသောင်းကို ဦးဆောင်သည်၊ ပထမနှစ်ဆင့်ရှိသော အဆင့်မြင့်မာစတာ အနည်းဆုံး ငါးဦး သို့မဟုတ် ခြောက်ဦးကို မပြောဘဲနေသည်။

ကွမ်လင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရန်ထျန်ရှင်း၏ ရာထူးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သူ မရှိပေ။

ထိုကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်ခံရမည်မှာ သဘာဝကျ၏။

ယုခေတ် ၁၃၂၂၊ စက်တင်ဘာလ ပထမနေ့

ကွမ်လင်ပြည်နယ်မြို့တွင် ရန်ထျန်ရှင်းသည် ဝမ်းနည်းသော မျက်နှာဖြင့် ယူန်ရှန်းစားသောက်ဆိုင်သို့ ဝင်သွားသည်။ နောက်လိုက်တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဝိုင်းရံထားပြီး သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ တက်သွားသောကြောင့် အောက်ထပ်ရှိ စားသုံးသူများအကြား အပြင်းအထန် ခန့်မှန်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ငါ မျက်စိလည်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် ရန်ထျန်ရှင်းလား။ သူက ယူန်ရှန်းစားသောက်ဆိုင်ကို သိပ်မလာဘူး။ ဒီနေ့ ဘာက သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ”

“မထင်ရှားဘူးလား။ ဟဲရှီက အခြေအနေဖြစ်ရမယ်။ တုန်ထျန်မြစ်ဆိပ်ကမ်းက သင်္ဘောတွေ မလာတာ ဆယ်ရက်ရှိပြီ။ ဟဲရှီခရိုင်သုံးခုမှာ ဘာဖြစ်နေလဲ ဘယ်သူမှ မသိဘူး”

“ဒါပေမယ့် ဟဲရှီက တိုက်ပွဲနဲ့ စားသောက်ဆိုင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”

“လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က လေယင်ကျောင်းတော်၊ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီ၊ ဒါယွီသန့်ရှင်းသောမင်းဆက်နဲ့ ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ကိုယ်စားလှယ်တွေ ဒီမှာ တည်းခိုနေတာ မေ့သွားပြီလား။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော် အင်အားကြီးမားလာတာနဲ့အမျှ ဓားသံတမန်က သူတို့ရဲ့ အကူအညီကို ရှာနေရမယ်”

“ဟိုလူတွေက အဲ့လောက် ရက်ရောတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူးမလား”

“အဲ့ဒါလည်း မှန်တယ်၊ ပြဿနာမဖြစ်အောင် သေချာအောင် လုပ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်…”

…

ရန်ထျန်ရှင်းသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၁၈၆ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ မဟာမာစတာတစ်ဦး၏ နှစ်လေးရာသက်တမ်းကို ကြည့်လျှင် သူသည် ငယ်ရွယ်သူဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး သူ၏ ရုပ်ရည်သည် အသက်သုံးဆယ်ကျော်တွင် ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူသည် ခိုင်မာသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပြီး သူ့ခါးတွင် ဓားမြှောင်တစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားကာ မုတ်ဆိတ်မွှေးပါးပါးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လေးထောင့်မျက်နှာ၊ မီးရှူးမီးတိုင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများနှင့် အုပ်စိုးသူတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်ဖြင့် ရွေ့လျားသောအခါ ခံ့ညားသော အမူအရာရှိသည်။

“မာစတာယွမ်ကုန်း၊ တာအိုဆရာမိုဇူဇီ၊ အကြီးအကဲ လျန်နင်ရွှေ၊ မာစတာကျန်းယွီနင်နဲ့ ယန်ကျိုးက လူငယ်မာစတာ ရှောင်ရန်ဖုန်း ဒီငါးယောက်အပြင် ဘယ်သူတွေ ရှိသေးလဲ•

သူသည် အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ တက်သွားစဉ် ရန်ထျန်ရှင်းသည် အာဏာပါသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် တီးတိုးပြန်ပြောသည် “အဓိကကတော့ ဒီငါးယောက်ပါ။ လူငယ်မာစတာရှောင်၊ အကြီးအကဲလျန်နဲ့ မာစတာကျန်းတို့အပြင် တာအိုဆရာမိုဇူဇီနဲ့ မာစတာယွမ်ကုန်းတို့ဟာ တစ်ယောက်စီမှာ လူတစ်ဒါဇင်လောက် ခေါ်လာကြတယ်၊ လေယင်ကျောင်းတော်နဲ့ ကျီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းဝင်တွေဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့ထဲမှာ သုံးယောက်ပဲ မှတ်မိတယ်။ ထုံလင်ခရိုင်က ဂရိတ်လောဂိုဏ်းရဲ့ အရင်ဂိုဏ်းချုပ် ဘူယုရဟန်း၊ တင်ဘူဟိုင်နဲ့ တာအိုဆရာမိုဇူဇီနောက်လိုက် ကျောက်ချင်ရွှေ”

“ကျောက်… ချင်ရွှေ၊ သူက ကျီးကျိုးရဲ့ ချင်ကျန့်အိမ်တော်က တရားမဝင်သမီးဖြစ်ရမယ်”

“လူငယ်မာစတာရှောင်အပြင် ကျန်လေးယောက်က ဟဲရှီက ပြန်လာပြီး ထုံလင်ခရိုင်မှာ မကြာသေးခင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြတယ်။ ဒီတစ်ခါမှာ ရှုကျိုးက စာချုပ်ကို အရင်ချိုးဖောက်ခဲ့တာ၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ဖြန့်ကျက်တာက တရားမျှတတဲ့ အကြောင်းပြချက်ရှိတယ်။ ကျွန်တော့်သခင်၊ ဒီလူတွေက သူတို့ရဲ့ အကူအညီကို ပေးချင်ကြမယ်လို့ ထင်ပါသလား”

“ကူညီချင်တဲ့သူတွေက ငါ့ဆီက တောင်းဆိုချက် မလိုဘူး၊ မကူညီချင်တဲ့သူတွေကို တောင်းပန်တာက အကျိုးမရှိဘူး။ လေယင်ကျောင်းတော်က ယုံကျိုးကို အချိန်အတော်ကြာ လှမ်းမျှော်နေခဲ့တယ်။ သူတို့က နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်စက်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်တစ်ခုကို ချထားပြီး ရက္ခိုသ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက အလွန်အမင်း နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ အကူအညီမပါဘဲ လေယင်ကျောင်းတော်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲပါ့မလား။ လူငယ်မာစတာရှောင်ကတော့ ယန်ကျိုးနဲ့ ယန်ကျိုးရဲ့ ပူးတွဲအကယ်ဒမီတွေက ပထမဆုံး သန့်ရှင်းသောသားတော်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရတယ်။ ကောလာဟလတွေအရ သူဟာ အပေါက်ကိုးပေါက်ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး အသက် ၂၃ နှစ်အရွယ်မှာပဲ သုံးလောကရဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကို နားလည်ခြင်းမှာ အလွန်ပြည့်စုံတဲ့အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်အားလုံးထဲမှာ အရည်အချင်း အတုမရှိဘူး၊ ပြီးတော့ ဆရာ့ရဲ့ တပည့်တော်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ရှိတဲ့ ဘွဲ့နာမကိုလည်း ဆောင်ထားတယ်။ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီက သူ့ကို ဒီကို စေလွှတ်ခဲ့ရင် ရှုကျိုးကို သူတို့ရဲ့ အပြည့်အဝ ထောက်ခံမှုပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကြေညာချက်နဲ့ အတူတူပဲ”

ဤအရာကို ကြားသောအခါ ဗိုလ်ချုပ်သည် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျီယန်ကျီ နတ်ဆိုးတွေ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ ယုံကျိုးမှာ ဖြစ်ခဲ့တာဆိုတော့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းလည်း အပြစ်မကင်းဘူး။ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီက ယန်ကျိုးနဲ့ ယန်ကျိုးက အဖွဲ့အစည်းတွေအဖြစ် ပြည်တွင်းမှာ ကွဲပြားနေပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာတော့ ရန်လိုမှုတွေနဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်နေကြတာ သေချာတယ်”

All Chapters