ဂူထျန်ယွင်၏ ငိုကြွေးသံ
Vol. 28 Ch. 388
ရန်ထျန်ရှင်းသည် ကွန်ဖြူးရှပ်တာအို၏ သားတော်ကို အထင်ကြီးမိသည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆက်သောအနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် သူ၏ အာရုံကို ဧည့်ခန်းမ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ လူအုပ်စုဆီသို့ လှည့်ကာ ညင်သာစွာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ယနေ့ အကြီးအကဲများစွာ တက်ရောက်နေတာကြောင့် ထျန်ရှင်း တစ်ဦးချင်း နှုတ်ဆက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ ပြည်နယ်မြို့မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ကြပေမဲ့ ဒီနေ့မှပဲ ထျန်ရှင်းက ခင်ဗျားတို့ကို တွေ့ဆုံဖို့ ရောက်လာခဲ့တာပါ။ ဘယ်လို အပြစ်မျိုးကိုပဲ ကျူးလွန်ခဲ့ပါစေ ခွင့်လွှတ်ပြီး သနားတဲ့စိတ်နဲ့ စီရင်တော်မူပါ”
“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော်က နယ်စပ်တွေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေပြီး ဓားသံတမန် ရန်က ကွမ်လင်ပြည်နယ်ကို အုပ်ချုပ်နေတာကို သိပါတယ်။ ခင်ဗျား အလုပ်များနေတာကို နားလည်နိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် အလွန်အကျွံ ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး”
မာစတာယွမ်ကုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလျက် သူသည် စိတ်မဆိုးကြောင်း ညွှန်ပြခဲ့သည်။ သူ့နောက်မှ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်ရောက်နေသော ရှောင်ရန်ဖုန်းကလည်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး သခင်လေး။ ကျွန်တော်တို့က ကြိုတင်အကြောင်းမကြားဘဲ ရောက်လာခဲ့တာပါ။ ဓားသံတမန် ရန်ကို အရင် နှုတ်ဆက်ဖို့ ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုကို မသွားခဲ့တာ ကျွန်တော်တို့ အမှားပါ။ အပြစ်ရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ပါ။ သခင်လေးက ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး”
ကျန်းယွီနင်၊ လျန်နင်ရွှေနှင့် မိုဇူဇီတို့သည် စကားမပြောခဲ့ကြရာ ယခင်က ရန်ထျန်ရှင်း၏ သံသယများနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ သူသည် စိတ်ထဲတွင် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူသည် လူတိုင်းနှင့် မဝေးသောနေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး ခဏတာ စဉ်းစားကာ အသံထွက်၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ လူတိုင်း ဒီနေရာမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေတာကြောင့် ရန်သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားတဲ့ ဟဲရှီပြည်နယ်သုံးခုအကြောင်းကို ခင်ဗျားတို့ ကြားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ ရက္ခိုသ နတ်ဆိုးဘာသာက ကျင်းမြို့တော်စာချုပ်ကို ဖျက်သိမ်းပြီး ကြီးမားတဲ့ ဒုက္ခကို ဖန်တီးနေတာ တကယ်ကို လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပါဘူး။
ဒီနေ့ ပြည်နယ်သုံးခုက သန်းနဲ့ချီတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ နတ်ဆိုးလက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ ကွမ်လင်ပြည်နယ်ရဲ့ ဓားသံတမန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ကွမ်လင်ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ပြီး ပြည်နယ်သုံးခုက သာမန်လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ စေလွှတ်ချင်ပါတယ်”
“ဓားသံတမန် ရန် ကောင်းကောင်းပြောတယ်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက သဘာဝတရားကို ဆန့်ကျင်ပြီး ခွင့်လွှတ်လို့ မရဘူး”
“ပြည်နယ်သုံးခုက သာမန်လူတွေ ပိတ်မိနေတယ်၊ ငါတို့ လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး”
“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို အပြစ်ပေးပြီး စစ်အနုပညာလောကရဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဓားသံတမန် ရန်နောက်ကို လိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
ခမ်းနားပြီး ဖြောင့်မတ်သော စကားများစွာသည် ခန်းမမှ အားပေးသံများစွာကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူတို့အားလုံးသည် ဂန်ချီအဆင့်သာရှိသော ကွမ်လင်ပြည်နယ်ဒေသခံများထံမှ လာခဲ့ပြီး သူတို့တွင် မဟာမာစတာတစ်ဦးမျှ မပါဝင်ပေ။ မာစတာယွမ်ကုန်းနှင့် မိုဇူဇီ၏ လူငါးဦးအဖွဲ့အကြောင်း ပြောစရာမလိုပေ။
“ကျွန်မက ကျောက်ချင်ရွှေပါ၊ ဓားသံတမန် ရန်ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ရဲရဲတင်းတင်း မေးချင်ပါတယ်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဆီက ဟဲရှီပြည်နယ်သုံးခုကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ဖို့ မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တပ်တွေ စေလွှတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား”
ရန်ထျန်ရှင်းသည် စကားဆက်ပြောရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ခန်းမမှ မေးခွန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး ဖြူဖျော့သွားကာ မျက်နှာနီရဲလာပြီး အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်ကျော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ဤသည်မှာ သူရှောင်ရှားလိုသော မေးခွန်းအတိအကျဖြစ်ပြီး ရန်ထျန်ရှင်းသည် ကျောက်ချင်ရွှေ၏ အမည်နာမကို သိရှိပြီး သူမကို ဆူပူရန် မရဲဘဲ သူ၏ မျက်နှာကို တောင့်တင်းစွာ ထားနိုင်ခဲ့သည်။
“ချင်ရွှေ၊ မင်းစကားကို သတိထား၊ မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်တာဟာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ၊ ရှုတူက အမိန့်မပေးရင် ဓားသံတမန် ရန်လည်း အဲ့ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား”
ရန်ထျန်ရှင်းသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချကာ ဦးစွာ သူ့ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးခဲ့သော မိုဇူဇီကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ လူအုပ်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည်။
“တာအိုဆရာမိုဇူဇီ ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်တာလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုးမှာ ရှုတူရဲ့ သန့်ရှင်းသော စီရင်ချက် လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော်က မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဟဲတုန်းပြည်နယ်ခြောက်ခုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲရင် ကျွန်တော် ရန်က သူတို့ လာပြီး ပြန်မသွားရဘူးလို့ အာမခံပါတယ်”
“မာစတာတွေ အများကြီး နေထိုင်တဲ့ ဟဲတုန်းပြည်နယ်ခြောက်ခု၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော်က ရဲရဲတင်းတင်း လာရဲရင် ဘယ်သူမှ အသက်မရှင်အောင် လုပ်ပေးမယ်”
“ဓားသံတမန် ရန်ဟာ နဂါးစာရင်းမှာ အဆင့် ၉၈ နေရာမှာ ရှိတယ်၊ အဲ့ဒီ စုန်းမ ကျန်ထိုင်ချင်းအပြင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ ဘယ်သူက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ”
“ဟွန့်၊ အဲ့ဒီစုန်းမ ကျန်ထိုင်ချင်း ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးပါစေ၊ ရှီးကျောက်ဓားမှူးကို သူ ကျော်လွှားနိုင်ပါ့မလား။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော် အင်အားကြီးမားပြီး စုန်းမက လိမ္မာပါးနပ်လို့သာ ဟဲရှီပြည်နယ်သုံးခုကို သူတို့ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်”
…
ဤအရာသည် ဆွေးနွေးမှုကို ရန်ထျန်ရှင်းဘက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေပြီး လူအုပ်ကြားရှိ စိတ်ဓာတ်ကို သက်သာစေကာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သူ့ကို တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။
သူမ၏ဆရာ၏ ဆူပူခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ကျောက်ချင်ရွှေတစ်ဦးတည်းသာ လူအုပ်သည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ကဲ့ရဲ့သောအခါ သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ပြသခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဂရိတ်ကျင်းနတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း ကြယ်ပွင့်သစ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ကြည့်သောအခါမှသာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းက ဟိုယုရှောင်၏ စာမျက်နှာသို့ လှန်ထားခြင်းပင်…
ဧည့်ခန်းမသည် စကားပြောဆိုသံများဖြင့် ဆူညံနေစဉ် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော မာစတာယွမ်ကုန်း၊ မိုဇူဇီ၊ လျန်နင်ရွှေ၊ ကျန်းယွီနင်နှင့် ရှောင်ရန်ဖုန်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြသနေသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ထိုင်ခုံများမှ ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ အရိပ်များကဲ့သို့ ဧည့်ခန်းမမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
လူငါးဦးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ကျောက်ချင်ရွှေပင် နောက်ကျမှ သတိပြုမိခဲ့ပြီး ဧည့်ခန်းမရှိ အခြားသူများအကြောင်း ပြောစရာမလိုပေ။ ကောင်းကင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါနှစ်ခု ဆင်းသက်လာသောအခါမှသာ လူတိုင်းသည် ရုတ်တရက် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“တူပါးဟောင် မင်း ခွေးအိုကြီး၊ ဒီသွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ ပြန်ဆပ်ရမယ်”
ကောင်းကင်မှ အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူကို ကြားသောအခါ ခန်းမရှိ လူအများအပြားသည် ဦးစွာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ အံ့အားသင့်သော မျက်နှာအချို့သည် ကြောက်ရွံ့မှုအသွင်အပြင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“အဲ့ဒီအော်ဟစ်သံက… ကြားရတာ… ဓားခေါင်းဆောင် ဂူရဲ့ အသံနဲ့ တူတယ်”
တစ်စုံတစ်ဦးသည် တုန်ယင်သော အသံဖြင့် ပြောကြားခဲ့ပြီး ဤစကားသည် အခန်းတွင်းရှိ ဒေသခံ စစ်သည်တော်အားလုံးကို ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားစေသည်။