ချင်းယန်၏ တပ်မှူးတူပါးဟောင်

ရှင့်ယွမ်လမ်း၏ ပြည်နယ်လေးခုလုံးတွင် ကွမ်လင်ပြည်နယ်အကြောင်း မပြောနှင့်၊ ဂူထျန်ယွင်သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း မသိသူ မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး စစ်အနုပညာကို တစ်ခါမျှ မကျင့်ကြံဖူးသော သာမန်လူများပင် ရှီးကျောက်၏ ဓားခေါင်းဆောင် ဂူထျန်ယွင်၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို သိရှိကြသည်။

ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသည် ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုမှတစ်ဆင့် ရှုကျိုးပြည်နယ်ကို အုပ်ချုပ်ပြီး လမ်းများ၊ ပြည်နယ်များ၊ ခရိုင်များနှင့် မြို့နယ်များတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးမှ အနိမ့်ဆုံးအထိ ဗျူရိုများကို တည်ထောင်ကာ ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြေးနှင့် သံဆင့် ဓားအမှုဆောင်များကို ဒေသများကို အုပ်ချုပ်ရန် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကွမ်လင်ပြည်နယ်ကို အုပ်ချုပ်သော ရန်ထျန်ရှင်းသည် ငွေဆင့် ဓားအမှုဆောင်ဘွဲ့ကို ရရှိထားသည်။

ရှုကျိုးပြည်နယ်ကို လမ်းလေးသွယ် ခွဲခြားထားသည်။ ရှင့်ယွမ်၊ ကျန်းတုန်း၊ ချင်လျူနှင့် နန်ပင်း၊ တစ်ခုစီကို ထင်ရှားသော ရွှေဆင့် ဓားအမှုဆောင်လေးဦးအနက်မှ တစ်ဦးက ထိန်းချုပ်ထားပြီး သူတို့အနက် ရှီးကျောက်၏ ဓားခေါင်းဆောင် ဂူထျန်ယွင်သည် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ယင်ယန်သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှ စစ်အနုပညာလမ်းကြောင်း၏ သူရဲကောင်း ဂူထျန်ယွင်၊ ရှီးကျောက်၏ ဓားခေါင်းဆောင် အော်ဟစ်နေသည်။ သူသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

တူပါးဟောင်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။

လမ်းများပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဆင်းလာသော လူအားလုံးသည် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း မကြာမီ သဘောပေါက်သွားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သူတို့၏ တစ်သက်တာတွင် မည်သည့်အခါမျှ မေ့နိုင်တော့မည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မျက်မြင်တွေ့ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကွမ်လင်ပြည်နယ်မြို့၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် ပေဆယ်ချီရှည်သော အနက်ရောင် လေးထောင့်ကောင်းကင်ဓားမြှောင်သည် ကောင်းကင်ထက်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လာနေသကဲ့သို့ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးချီကို ထုတ်လွှတ်ကာ အဆုံးမရှိသော တိမ်များကို ခွဲထွက်နေသည်။ ဓားမြှောင်သည် ထက်မြက်သော အစွန်းတစ်ခုကို ဆွဲယူကာ သူ၏ လမ်းကြောင်းတွင် မိုင်တစ်ရာနီးပါး ရှည်လျားသော နေရာကွဲအက်ကြောင်းတစ်ခုကို အံ့သြဖွယ်ရာ ဖန်တီးလိုက်သည်။

“အား…”

“အား၊ ငါ့မျက်လုံးတွေ”

…

လူအုပ်ကြီးထဲမှ အော်ဟစ်သံများစွာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသူများသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ဖိထားကာ လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးများ စီးကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် လူတိုင်း၏ ကျောရိုးတွင် အေးစိမ့်သွားစေသည်။

“ဂန်ချီကာကွယ်မှုမရှိတဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ်က ဘယ်စစ်သည်တော်မဆို ဒီဓားမြှောင်ရဲ့ ထက်မြက်မှုကြောင့် သူတို့ရဲ့ သွေးတွေ မျက်လုံးထဲကို စီးဝင်သွားလိမ့်မယ်။ အားလုံး မျက်လုံးမှိတ်ထားကြ။ မကြည့်ကြနဲ့”

အောက်မှ မည်သူ အော်ဟစ်သည်ကို မသိသော်လည်း လူအများ သဘောပေါက်သွားပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနယ်ပယ်မှ စစ်သည်တော်အားလုံးသည် သူတို့မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် မှိတ်ထားကာ ထိုဓားမြှောင်၏ ထက်မြက်မှုကို နောက်ထပ် မကြည့်ရဲတော့ပေ။

ဤနေရာသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဂန်ချီအဆင့် စစ်သည်တော်များ ပေါများသော ပြည်နယ်မြို့ဖြစ်ပြီး ကျန်လူများက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ဓားမြှောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြသည်။

မိုင်တစ်ရာနီးပါး ရှည်လျားသော နေရာကွဲအက်ကြောင်းသည် မပိတ်သေးဘဲ ဓားမြှောင်သည် နေကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သော အဖြူရောင်သက်တံကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းနောက်ကွယ်ရှိ အဆုံးမရှိသော လဟာပြင်မှ အတင်းအဓမ္မ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရှေ့အဆုံးသည် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ဓားသမားတစ်ဦး၏ နောက်ကျောတွင် စိုက်ဝင်နေပြီး နတ်ဆိုးချီသည် သူ့ကို လုံးဝနီးပါး လွှမ်းခြုံထားသည်။

သို့သော် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ဓားသမားသည်လည်း အင်အားကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူသည် တောက်လောင်နေသော အနီရောင်ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အလွန်ပူပြင်းသော ချော်ရည်ကဲ့သို့ ဓားချီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လှိုင်းထကာ နတ်ဆိုးချီ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံနေစဉ် အနက်ရောင်ဓားမြှောင်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားကာ အောက်သို့ အဆက်မပြတ် ထွက်ပြေးနေသည်။

“မိုးပျော်ဓားချီ၊ တကယ်ပဲ ဓားခေါင်းဆောင် ဂူပဲ”

“ရှီးကျောက်ရဲ့ ဓားခေါင်းဆောင် အားနည်းနေတယ်၊ ​​ဒါ… ဒါ… ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ”

“အဲ့ဒီဓားမြှောင်ရဲ့ သခင်က ဘယ်သူလဲ”

“ခုနက ဓားခေါင်းဆောင်ရဲ့ အော်ဟစ်သံက… တူပါးဟောင်ဆိုတဲ့ နာမည်တစ်ယောက်ကို ပြောနေသလိုပဲ”

… …

အောက်မှ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်ရှိ တိုက်ပွဲအပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

မူလက ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်သည် ယခုအခါ အနီရောင်နှင့် အနက်ရောင်တို့ဖြင့် လုံးဝခြယ်မှုန်းထားသည်။ အပြန်အလှန် တိုးပွားလျော့နည်းနေသော လွှမ်းမိုးသော ဓားချီနှင့် နတ်ဆိုးချီတို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေပုံရပြီး ဂူထျန်ယွင်ကို လေးစားသော စစ်သည်တော်များစွာသည် သူ့ဘက်သို့ မျှော်လင့်သော အကြည့်များပင် ပေးခဲ့ကြသည်။

“ဟွန့်…”

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မထီမဲ့မြင်သော အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံသည် ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

တိမ်တိုက်များနောက်ကွယ်မှ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသော ခံ့ထွားသော ပုံရိပ်၊ အသက်ခြောက်ဆယ် သို့မဟုတ် ခုနစ်ဆယ်အရွယ်ဟု ထင်ရသော ဆံပင်တစ်ဝက်ဖြူသော အမျိုးသားတစ်ဦး၊ ရွှေရောင်ထွင်းထုထားသော နတ်ဆိုးမျက်နှာ ကောင်းကင်မျိုချချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေထဲတွင် တက်ကြွအားကောင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းကာ မျက်လုံးများသည် မီးရှူးမီးတိုင်များကဲ့သို့ တောက်လောင်နေပြီး မိုင်ဆယ်ချီဝေးသော အထက်မှ ဂူထျန်ယွင်ကို အနည်းငယ် မထီမဲ့မြင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

“ဒီအဘိုးကြီးကို သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ ဆပ်ခိုင်းမယ်လို့ တွေးနေတာ၊ မင်းက အရမ်းနုသေးတယ်”

အဘိုးအို၏ အသံသည် သူ၏ ရုပ်သွင်ပြင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တောက်ပသော အနက်ရောင်ဓားမြှောင်ကို အနည်းငယ် တွန်းလိုက်ပြီး သူ့လက်ဖြင့် မိုင်ဆယ်ကျော်အကွာအဝေးမှ အသာအယာ တွန်းလိုက်ရုံဖြင့်…

လွှမ်းမိုးသော နတ်ဆိုးချီဖြင့် လှည့်ပတ်နေသော ဓားမြှောင်သည် ရုတ်တရက် အနက်ရောင်နတ်အလင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းများနှင့်တူသော မျက်လုံးခြောက်လုံးပါသော ပေတစ်ရာခန့် မြင့်သော ကြီးမားသော အစိမ်းရောင်ဆံပင်ပါသော ဝံပုလွေဘုရင်ကြီးအဖြစ် လိမ်ခေါက်ကာ ပေါင်းစည်းသွားပြီး နှာခေါင်းပေါက်များက ဂူထျန်ယွင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေစဉ် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝံပုလွေဘုရင်၏ ကြီးမားသော မေးရိုးသုံးခုလုံးသည် သူတို့၏ ကြီးမားသော မေးရိုးများကို ဖွင့်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မျိုချသကဲ့သို့ ဂူထျန်ယွင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ မိုးပျော်ဓားချီကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“အနောက်အလင်းရောင်သန့်ရှင်းသောဓားအနုပညာ”

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံတော့မည့် လွှမ်းမိုးသော နတ်ဆိုးချီကို မြင်သောအခါ ဂူထျန်ယွင်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ သူသည် အံကြိတ်ကာ သူ၏ မိုးပျော်ဓားကို ဝှေ့ယမ်း၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပေါင်းစည်းကာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ညနေခင်းအလင်းရောင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသော ချော်ရည်ဓားချီထောင်ပေါင်းများစွာကို နတ်ဆိုးချီ၏ ကျူးကျော်မှုကို အပြင်းအထန် ခုခံရန် ကြိုးစားရင်း ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝံပုလွေဘုရင်၏ ကြီးမားသော မေးရိုးအောက်ရှိ ဓားမြှောင်သုံးချောင်းသည် အလွန်အင်အားကြီးမားပြီး သူ၏ ချော်ရည်ဓားချီကို ခဏတာမျှပင် မဆိုင်းမတွဘဲ ဖုံးအုပ်လိုက်ကာ ဓားမြှောင်၏ နတ်ဆိုးအလင်းသည် ချက်ချင်း သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ဓားမြှောင်၏ နတ်ဆိုးအလင်းနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာသော အစိမ်းရောင်အဆိပ်ငွေ့ကို ခံစားမိသောအခါ ဂူထျန်ယွင်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲလိုသော ဆန္ဒအနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ အဆိပ်ကို ခုခံရန် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို စုစည်းကာ အောက်ရှိ ပြည်နယ်မြို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

… …

ဂူထျန်ယွင် ထွက်ပြေးသွားသော မြင်ကွင်းကို လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့ရုံသာမက သူတို့၏ နှလုံးသားများတွင်လည်း နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြည်နယ်မြို့တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ကောင်းကင်ကို အနည်းငယ် မှိန်းလျက် ကြည့်နေကြသည်၊ တိတိကျကျဆိုရလျှင် ဂျင်ကျား၏ ဆံပင်တစ်ဝက်ဖြူသော အဘိုးအိုဗိုလ်ချုပ်ကို ကြည့်နေကြသည်။

“ချင်းယန်မင်းဆက်၊ တူပါးဟောင်”

“ကျွန်တော် မှတ်မိရင် ဒီတူပါးဟောင်ဟာ ယုကျိုးပြည်နယ်ရဲ့ နန်ယန်လမ်းရဲ့ စစ်ဘုရင်အုပ်ချုပ်သူပဲ၊ စစ်ရေးကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူတယ်။ ဒါဂျင်ရဲ့ မင်းဆက် ၂၈ ပါးထဲမှာ သူက နောက်ဆုံးနားမှာပဲ အဆင့်သတ်မှတ်ခံရတယ်…”

“ဂူထျန်ယွင်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ ဒီတူပါးဟောင်ဟာ အနည်းဆုံး ရွှမ်ယင်အဆင့်ကို ရောက်ထားရမယ်။ မင်းဆက် ၂၈ ပါးထဲမှာ နောက်ဆုံးနားမှာ အဆင့်သတ်မှတ်ခံရတဲ့ ရွှမ်ယင်အဆင့် သူရဲကောင်း၊ ဒါ…”