ပိုက်ဆံပေးပို့ခြင်း
Vol. 29 Ch. 397
ခန်းမဆောင်၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ယူဝမ်ကျူက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့သမီး ယူချန်ဖူသည် ဟိုယုတွမ်ကို သူမ၏ လုံးဝန်းပြီး မခိုင်မာသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ မတတ်နိုင်သော အကြည့်တစ်ချက် ပေါ်လာသည်။
သက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော ဒွမ်ဟေယန်သည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ သက်ပြင်းချသံကို ကြားသောအခါ တည်ငြိမ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ရှေးလူကြီးတွေက အင်အားမပြခင် ချိုသာစွာ ဆက်ဆံပါလို့ ဆိုတယ်။ သူက ယဉ်ကျေးစွာ စတင်ပြောဆိုနေတယ်ဆိုရင် ဒီလူငယ်မှာ နောက်ပိုင်း ဘာကောင်းတာမှ ပြောစရာရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မှတ်ယူနိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဒွမ်ဟေယန်၏ စကားများသည် ယူဝမ်ကျူနှင့် ချက်ချင်း တထပ်တည်းကျသွားပြီး ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။
“အားလုံး သိကြတဲ့အတိုင်း ဟိုမျိုးနွယ်စုက ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ကို ဒီနေရာမှာ စုရုံးစေတာဟာ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ရဲ့ အမိန့်တော်ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သခင်ဟိုက ခင်ဗျားတို့ကို အချိန်ဆွဲထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုမှာ ကြေညာစရာ သုံးခုရှိပါတယ်။ ဒီကိစ္စသုံးခုစလုံးဟာ ဟဲရှီလောကနဲ့ သက်ဆိုင်ပြီး အပြန်အလှန် ဆက်စပ်နေတဲ့အတွက် သခင်ဟိုက တစ်ခုချင်းစီ ဆွေးနွေးသွားပါမယ်။ ကိစ္စတစ်ခုချင်းစီကို ဆွေးနွေးပြီး ရှင်းလင်းပြီးတဲ့အခါ နောက်တစ်ခုကို ဆက်သွားပါမယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ”
“ပြောပါ ငါးယောက်မြောက်သခင်လေးကျွန်တော်တို့ အားလုံး နားထောင်နေပါတယ်”
“ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်အများကြီးရှိပါတယ် ဆရာလေးငါး၊ ပြောပါခင်ဗျာ”
“ဒီနေ့ သုံးခရိုင်နဲ့ အရေးပါတဲ့ ဆယ့်နှစ်ခရိုင်က ကိုယ်စားလှယ်တွေ အားလုံး ရောက်နေပါတယ်။ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ရဲ့ အမိန့်တော် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဆရာလေးငါးက စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံနဲ့ တရားမျှတပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သရွေ့ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး”
...
လူအများ၏ သဘောတူညီမှုကို မြင်သောအခါ ဟိုယုတွမ်သည် ဦးစွာ လက်အုပ်ချီကာ လူတိုင်းကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုပြီးမှ လက်ညှိုးထောင်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် “ခင်ဗျားတို့ အားလုံးရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် သခင်ဟိုက ပထမကိစ္စနဲ့ စတင်ပါမယ်”ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်း ငြိမ်သက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ တိုးတိတ်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။
“သုံးခရိုင်က ထင်ရှားတဲ့ အင်အားစု သုံးဆယ့်ငါးခုစလုံးဟာ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ကို လက်နက်ချအညံ့ခံခဲ့ကြပေမယ့် အသင်းတော်က သူတို့ရဲ့ အညံ့ခံမှုကို လက်မခံသေးပါဘူး။ အရင်က ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်စဉ်မှာ မိသားစုတိုင်းက အနည်းနဲ့အများ ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ကို သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ရဲ့ တပ်မတော်ကို ခုခံရာမှာ ကူညီဖို့ ဂိုဏ်းသားတွေကို စေလွှတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ လက်ရှိမှာ ဝမ်ယန်ခရိုင်ရဲ့ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်မှာ လူနဲ့ ပစ္စည်းသက်သေတွေနဲ့အတူ လူပေါင်း ၁၃,၂၉၁ ဦး အကျဉ်းချခံထားရဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကို ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူမှ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်”
ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်...
“ဆရာလေးငါး၊ ဒါ တကယ်ကို မတရားပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဂျင်ချွမ်းခရိုင်က စိမ်းလန်းသောကျားဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ချန်ပန်းပါ။ သခင်ချန်က သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ရဲ့ တပ်မတော်ကို ဘယ်သူမှ မတားနိုင်ဘူးဆိုတာ စောစောကတည်းက သိထားပြီး ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ကို ကူညီဖို့ လူလွှတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုရဲ့ ဖိအားပေးမှုကြောင့် သခင်ချန်မှာ ဂိုဏ်းသား ၂၀၀ ကို မလွှဲမရှောင်သာ စေလွှတ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါဟာ စိမ်းလန်းသောကျားဂိုဏ်းရဲ့ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ကို ခုခံဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။ ငါးယောက်မြောက်သခင်လေးအမှန်တရားကို မြင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ထိုအခိုက်အတန့်၌ လူအများဟာ အခြေအနေကို တွေးတောဆင်ခြင်နေကြလေသည်။ ထို့နောက် ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ ထိုင်ခုံနေရာ၏ နောက်မှ ခံ့ထည်သော အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက်သည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ဟိုယုတွမ်အား သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ပင်ဟူခရိုင်ရဲ့ ဟွမ်ရှန်ဂိုဏ်းလည်း အလားတူ အခြေအနေပါပဲ။ ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုရဲ့ ဖိအားပေးမှုကြောင့် မလွှဲမရှောင်သာလို့ လူ ၃၀၀ ပဲ စေလွှတ်ခဲ့ရတာပါ။ မဟုတ်ရင် သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်နဲ့ ရန်သူဖြစ်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါးယောက်မြောက်သခင်လေးအမှန်တရားကို မြင်ရပါမယ်”
“ရှာယန်း ဓားဖြူဂိုဏ်းလည်း ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရိုရဲ့ ဖိအားပေးမှုကို ခံခဲ့ရတာပါ”
...
ချန်ပန်း၏ အော်ဟစ်သံသည် ရေကာတာဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းမှ လူတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်သည် သူတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို စတင်ပြောဆိုလာကြသည်။ သေချာနားထောင်ကြည့်သောအခါ အကြောင်းအရာသည် ချန်နှင့် အတော်ဆင်တူကြောင်း တွေ့ရ၏။ သူတို့အားလုံးသည် မူလက သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်၏ ရန်သူဖြစ်လိုကြသည်မဟုတ်ဘဲ အင်အားနည်းသောကြောင့် ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရို၏ ဖိအားပေးမှုကို ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ကို ခုခံရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း၊ ဟိုယုတွမ်အား သူတို့၏ အခက်အခဲကို နားလည်ပေးရန် တောင်းပန်နေကြသည်ကို တွေ့ရလေသည်။
...
ဟိုယုတွမ်သည် မရိုးသားသော လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးနုနုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဟဲရှီခရိုင်များ မကျဆုံးမီက ဤလူများ ဤသို့သော အမူအရာကို ပြသမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို စိုးရိမ်နေကြသောကြောင့် ကြိုတင်ရှင်းပြနေကြခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူအုပ်၏ ရှင်းပြချက်များကို ဂရုတစိုက် နားထောင်နေပုံရသည်။ လူတိုင်း ပြောပြီးသောအခါ သူသည် ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ကာ “သခင်ဟိုက လူတိုင်းကို ယုံကြည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ခင်ဗျားတို့ စေလွှတ်လိုက်တဲ့ တပည့်တွေကြောင့် သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ရဲ့ တပ်မတော်မှာ အသေအပျောက် အများအပြား ဖြစ်ခဲ့ရတာပဲ။ ဒါကို ဒီအတိုင်း လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်ရင် နောင်မှာ တပ်မတော်က ညီအစ်ကိုတွေက ခင်ဗျားတို့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ကြလိမ့်မယ်လို့ စိုးရိမ်မိတယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားများကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ ပါးစပ်ထောင့်များသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်သွားကြသည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ လူအင်အား ၁၇၀,၀၀၀ ရှိသော တပ်မတော်သည် ဟဲရှီသုံးခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် လူ ၂၀,၀၀၀ ကျော်သာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့မှ လူ ၆၀,၀၀၀ နီးပါးကို သတ်ဖြတ်ကာ ၇၀,၀၀၀ ကျော်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ သို့သော် ဟိုယုတွမ်က သူကို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်နေသည်။
“ဘယ်လို လျော်ကြေးမျိုး လိုအပ်ပါသလဲ။ ဆရာလေးငါး၊ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပေးပါ”
နောက်ဆုံးတွင် ယူဝမ်ကျူသည် မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ ထိုမေးခွန်းကို မေးလိုက်သောအခါ အခြားသူများလည်း ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ မျက်လုံးအားလုံး ဟိုယုတွမ်ဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ဟိုယုတွမ်သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေပုံဖြင့် “ဂိုဏ်းချုပ်ယူ၊ ခင်ဗျား ဘာပြောနေတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ရာက္ခိုသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရောက်နေကြပြီ၊ ကျွန်တော်တို့က မိသားစုတစ်ခုတည်းပါ။ မိသားစုဝင်တွေပဲ ဘာလျော်ကြေးအကြောင်း ပြောနေတာလဲ။ ဆရာတော်ဖန်ယင်က ဘာလျော်ကြေးမှ တောင်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့ မိန့်တော်မူထားတယ်”
လူအုပ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြ...
“ဒါပေမဲ့လည်း ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေက စစ်မြေပြင်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းဆီးခဲ့တာပဲ၊ ဖိအားပေးခံရလို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မိမိဆန္ဒအလျောက်ပဲဖြစ်ဖြစ်။ သူတို့က ငွေရောင်သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့ကို ကူညီခဲ့ကြတဲ့အတွက် သူတို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးဖို့အတွက် ခင်ဗျားတို့က ရွေးနုတ်ငွေ ပေးရမယ်”
သူ ဤသို့ပြောသောအခါ လူအုပ်က အသိဉာဏ်ပွင့်သွားကြသည်။
“ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့်ရှိသော စစ်သည်တွေအတွက် တစ်ဦးလျှင် ရွေးနုတ်ငွေ ၁,၂၀၀ တဲလ်၊ ဂန်းချီအဆင့်ရှိသော စစ်သည်များအတွက် တစ်ဦးလျှင် ရွေးနုတ်ငွေ ၁၂,၀၀၀ တဲလ်၊ ဂရန်းမာစတာများအတွက် တစ်ဦးလျှင် ရွေးနုတ်ငွေ ၁၂၀,၀၀၀ တဲလ်ဖြစ်သည်။ ဘယ်သူက ကန့်ကွက်စရာရှိပါသလဲ”
ဟိုယုတွမ်သည် ဤဈေးနှုန်းများကို တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောသောအခါ အောက်တွင် ချက်ချင်း ဆူညံသွားလေတော့သည်...
“လူတစ်ယောက်ကို ၁,၂၀၀ တဲလ်ဆိုတော့ လူတစ်ရာဆိုရင် ပြန်လွှတ်ဖို့ ၁၂၀,၀၀၀ တဲလ် ကုန်ကျမယ်ပေါ့။ ဒါ အရမ်းဈေးကြီးလွန်းတယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ချင်ဟူဂိုဏ်းက အဖွဲ့ဝင် နှစ်ရာကို ပြန်ရွေးချင်ရင် ငွေ ၂၄၀,၀၀၀ တဲလ် လိုမယ်ဆိုတော့ ဒါ... ဒါ...”
“ဒါ အရမ်းဈေးကြီးတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မတတ်နိုင်ဘူး”
“ဆရာလေးငါး၊ လျှော့ပေးလို့ မရဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့ တကယ် အဲဒီလောက် ငွေမထုတ်နိုင်ဘူး”
...
လူအုပ် ဘာပြောပြော ဟိုယုတွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အစမှအဆုံး မပြောင်းလဲဘဲ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးနုနုတစ်ခု ကပ်ငြိနေသည်။ ဆူညံသံ တဖြည်းဖြည်း တိတ်သွားသောအခါ သူက ညင်သာစွာ “စိတ်မပူပါနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေကို ပြန်ရွေးမလားဆိုတာ မိသားစုတစ်ခုချင်းစီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ရွေးနုတ်ငွေပေးဖို့ ပိုက်ဆံမရှိဘူးဆိုရင်လည်း ပြန်မရွေးရင်လည်း ရပါတယ်”ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ အောက်ရှိသူများ၏ မျက်နှာများသည် သိသိသာသာ လင်းလက်သွားပြီး အများအပြားသည် တဖြည်းဖြည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ အခြားသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို တိုင်းတာနေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“ကျွန်တော့် နာမည်ကျော် ဓားဂိုဏ်းက ပြန်လွှတ်ပေးဖို့အတွက် ပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ကျွန်တော် ဖန်ဘိုခန်းမလည်း ပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ဂေါမိသားစုလည်း ဆန္ဒရှိပါတယ်”