ဟဲရှီစီရင်စုမြို့နယ်
Vol. 29 Ch. 398
ယူဝမ်ကျူ၊ ကယ်ကျန်းယွင်နှင့် ဂေါဟိုင်ချန်တို့က စကားပြောလိုက်သောအခါ အောက်ရှိလူအုပ်သည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူတို့၏ အာရုံစူးစိုက်မှုသည် ထိုသုံးဦးဆီသို့ ရောက်သွားကာ များစွာသော မျက်နှာများသည် မရေရာသော အမူအရာများဖြင့် တုန်ယင်နေကြသည်။
“လူကြီးမင်းတို့ ယခု မင်းတို့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားနိုင်ပါပြီ။ ပေးမလား၊ မပေးဘူးလားဆိုတာ စိတ်ချလက်ချ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်။ ဆရာတော်က အရင်က ကြေညာထားတဲ့အတိုင်း ဘယ်လို ဖိအားပေးမှုမှ မရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။ ပေးချေလိုစိတ်မရှိသူတွေကို သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က ဘာအပြစ်မှ မတင်ပါဘူး”
ဟိုယုတွမ်၏ လေသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်ကာ အပြစ်ပြောစရာမရှိသလို ခြိမ်းခြောက်မှု အရိပ်အယောင်လည်း မပါဝင်ပေ။
“ဆရာလေးငါးရဲ့ အာမခံချက်နဲ့ ကျွန်တော် စိတ်အေးရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ပင်ဟူခရိုင်က ဟွမ်ရှန်ဂိုဏ်းမှာ တကယ်ကို ငွေကြေးမလုံလောက်ပါဘူး၊ ငါးယောက်မြောက်သခင်လေးနားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ဟွမ်ရှန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချိုလီပန်း စကားပြောသောအခါ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော အမူအရာရှိသူများစွာသည် ဟိုယုတွမ်ဆီသို့ မျက်လုံးများ ရောက်သွားပြီး သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်လိုကြသည်။
သို့သော် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုတွမ်သည် နားလည်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြုံးကာ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က ဂိုဏ်းချုပ်ချိုကို ဘာရန်ငြိုးမှ ထားမှာမဟုတ်ပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟိုယုတွမ်၏ လျစ်လျူရှုသော တုံ့ပြန်မှုကို လူအများက သိသောအခါ သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ခိုင်မာစေပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်များကို စတင်ပြောဆိုလာကြသည်။
“ချင်ဟူဂိုဏ်းက ပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ဟွာလင် ဓားဂိုဏ်းလည်း ပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ယဲယင်ခရိုင်ရဲ့ ရွှေဓားဂိုဏ်းမှာ ငွေကြေးမလုံလောက်ပါဘူး၊ ငါးယောက်မြောက်သခင်လေးခွင့်လွှတ်ပေးပါ”
“တုံလူခရိုင်ရဲ့ ကျန်းမျိုးနွယ်စုက ရွေးနုတ်ငွေ ပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ဂျင်ရှန်းခရိုင်ရဲ့ ရှေးယွမ်ဂိုဏ်းမှာ ဘဏ္ဍာရေးအင်အား မလုံလောက်ပါဘူး၊ ငါးယောက်မြောက်သခင်လေးနားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
...
ခဏတာမျှသာ ကြာမြင့်သော အချိန်အတွင်း ဒုတိယတန်းစား အင်အားစု သုံးဆယ့်ငါးခုစလုံးသည် သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်များကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ဟိုယုတွမ်သည် လူအုပ်ကို ကြည့်ရှုကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အခု လူတိုင်း သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ချမှတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ဒီပထမကိစ္စကို ပြီးဆုံးပြီလို့ သတ်မှတ်ကြတာပေါ့”
“ဒုတိယကိစ္စက ဘာလဲ ဆရာလေးငါး၊ ဆက်ပြောပါဦး”
“အားလုံး စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် မှားမမှတ်မိရင် လူနဲ့ငွေ မလဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ မိသားစု ခုနစ်စုရှိတယ်။ အဲဒါတွေကတော့ ယဲယင်ခရိုင်ရဲ့ ရွှေဓားဂိုဏ်း၊ ဂျင်ရှန်းခရိုင်ရဲ့ ရှေးယွမ်ဂိုဏ်း၊ ပင်ဟူခရိုင်ရဲ့ ဟွမ်ရှန်ဂိုဏ်း၊ လုံရှန်းခရိုင်ရဲ့ ဖန်မျိုးနွယ်စု၊ တုံနင်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ၊ ယန်းပင်ခရိုင်ရဲ့ ပေချန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီနဲ့ ဖေးယွမ်ဂိုဏ်းတို့ပဲ..."
ဟိုယုတွမ်သည် ထိုအင်အားစုများ၏ အမည်များကို စတင်ရွတ်ဆိုသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုခုနစ်စု၏ ခေါင်းဆောင်များသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သိရှိလာကာ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲလာကြသည်။
ငွေပေးချေရန် သဘောတူခဲ့သော အခြား အင်အားစု နှစ်ဆယ်ကျော်သည် အမည်မဖော်ပြခံရသော်လည်း ဟိုယုတွမ်ကို ကြည့်ကာ အဘယ်ကြောင့် ထိုခုနစ်စုကို စာရင်းပြုစုနေသည်ကို နားမလည်ဖြစ်နေကြသည်။
သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်သည် ထိုကိစ္စကို နောက်ကြောင်းပြန် လိုက်မည်မဟုတ်ဟု အခုလေးတင်မှ ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
“စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ကျွန်တော်ပြောခဲ့သလိုပဲ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က ဘာအပြစ်မှ မတင်ပါဘူး၊ ဘာပြဿနာမှ ဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်နှစ်ကိစ္စအတွက် ဒီခုနစ်စုက ပါဝင်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်နာမည်တပ်ထားတဲ့ ခုနစ်စုကလူတွေကို အပေါ်ထပ်အခန်းတွေကို ခေါ်သွားပြီး အနားယူခိုင်းလိုက်ပါ”
ရုတ်တရက် ဂန်းချီအဆင့်ရှိ စစ်သည် တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် အပြင်မှ ဝင်လာပြီး နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျိုကျန်းဟုန်တို့ ဦးဆောင်ကာ ထိုခုနစ်စု၏ ထိုင်ခုံများသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဖော်ရွေစွာ ဖိတ်ကြားလိုက်ပြီး “ကျေးဇူးပြုပြီး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုခုနစ်စု၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ကာ ထရပ်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောလိုသော်လည်း ဟိုယုတွမ်က သူတို့အား စကားပြောခွင့်မပေးဘဲ သူ့ဂန်းချီအဆင့်၏ အရိပ်အယောင်ကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သောကြောင့် သူတို့သည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာကိစ္စတွေ အတော်များလို့ ခင်ဗျားတို့ ခုနစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ့်သိက္ခာကိုယ် မချဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က အပေါ်ထပ်မှာ အသေးစိတ်ကို ဆွေးနွေးပါလိမ့်မယ်။ ဒီမှာ လူတိုင်းရဲ့ အချိန်ကို မဆွဲပါနဲ့တော့၊ သွားကြစို့”
ဟိုယုတွမ်၏ လေသံသည် အရင်ကကဲ့သို့ မဖော်ရွေတော့ဘဲ သူထုတ်လွှတ်သော အရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ထိုခုနစ်ယောက်စလုံးသည် သူတို့ရှေ့မှ ဆရာလေးငါးသည် စစ်မှန်သော ဂန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ချက်ချင်း နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“ငါးယောက်မြောက်သခင်လေးကျွန်တော် ခုနက အမြင်တိမ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဟွမ်ရှန်ဂိုဏ်းက ငွေပေးချေဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးပေးပါလို့ တောင်းပန်ပါတယ်”
ထွက်ခွာသွားစဉ် ဟွမ်ရှန်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ် ချိုလီပန်းသည် လက်မလျှော့လိုဘဲ ဟိုယုတွမ်ကို စကားပြောကာ သူ့စိတ်ပြောင်းစေရန် မျှော်လင့်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟိုယုတွမ်သည် သူ့ကိုပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ နီရှင်းချွမ်းနှင့် အခြားသူများနောက်သို့ ခေါင်းမာမာဖြင့် လိုက်ပါသွားရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ထိုခုနစ်ဖွဲ့ ထွက်သွားပြီးမှသာ ဟိုယုတွမ်သည် လူအုပ်ကို ပြန်လှည့်ကာ ပြောဆိုပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ပြန်လည် ဖော်ရွေလာသည်။
“ဒီဒုတိယကိစ္စကတော့ အားလုံး အများဆုံး စိတ်ဝင်စားတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က ဟဲရှီသုံးခရိုင်ကို ဘယ်လို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပါတယ်”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူအုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် ချက်ချင်း မြင့်တက်လာသည်။
“သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က ဟဲရှီသုံးခရိုင်အတွက် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုကို ပေးပါတယ်။ ပထမရွေးချယ်စရာကတော့ ယုံကျိုးရှင်းနန်စီရင်စုထဲကို ပေါင်းစည်းပြီး သူ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်က ခရိုင်သစ် သုံးခု ဖြစ်လာဖို့ပါ။ ဒီစစ်ပွဲ ပြီးသွားတာနဲ့ ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုတွေအနေနဲ့ ရှင်းနန်စီရင်စုကနေ အကဲဖြတ်မှုအသစ်ကို ခံယူရမှာဖြစ်ပြီး ယုံကျိုးနယ်မြေအတွင်းက တရားဝင် ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုတွေ ဖြစ်လာဖို့ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ဆီကနေ အမိန့်တော်ကို ခံယူရမှာဖြစ်ပြီး ယုံကျိုးက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ တခြားအင်အားစုတွေနဲ့ တန်းတူ ဆက်ဆံခံရမှာဖြစ်ပါတယ်”
ပထမရွေးချယ်စရာကို တင်ပြပြီးနောက် အောက်ရှိလူတိုင်းသည် ခံနိုင်ရည်ရှိသော အမူအရာကို ပြသကြပြီး ခြွင်းချက်ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။
ယခင်က ဟဲရှီသုံးခရိုင်သည် ရှုကျိုးကွမ်းလင်စီရင်စု၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော်လည်း တုံထျန်းမြစ်သည် အခြားခြောက်ခရိုင်နှင့် သူတို့ကို ပိုင်းခြားထားသောကြောင့် လက်တွေ့တွင် အနည်းငယ် လက်လှမ်းမမီနိုင်သောကြောင့် ဤခရိုင်များသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။
ပထမအချက်အနေဖြင့် ရှင်းနန်စီရင်စုထဲသို့ ပေါင်းစည်းခြင်းဆိုသည်မှာ သူတို့သည် ဤကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ဆုံးရှုံးပြီး အဆင့်မြင့်အဖွဲ့အစည်းများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအမျိုးမျိုးကို ခံရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။
ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ရှင်းနန်စီရင်စုသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ယုံကျိုးနယ်မြေအတွင်း တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုခံရသော ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုများ ဖြစ်လာရန် သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ထံမှ အကဲဖြတ်မှုအသစ်ကို ခံယူကာ အမိန့်တော်ကို ရယူရမည်ဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် ရှုပ်ထွေးရုံသာမက စီရင်စုမြို့တော်တွင် လက်ဆောင်ပေးခြင်းလည်း ပါဝင်သောကြောင့် မလွဲမသွေ ကြီးမားသော ငွေကြေးကုန်ကျမှု ရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဤအချက်အလက်များအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ယခုရောက်ရှိနေသော အင်အားစု နှစ်ဆယ့်ရှစ်ခုအနက် မည်သူမျှ ဤပထမရွေးချယ်မှုကို နှစ်သက်မည်မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အသံထွက်၍ ငြင်းပယ်ခြင်းလည်း မပြုဘဲ ဟိုယုတွမ်သည် ဒုတိယရွေးချယ်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
လူအုပ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဟိုယုတွမ်က မျှော်လင့်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက ပြုံးကာ “ဒုတိယရွေးချယ်စရာကတော့ ဟဲရှီသုံးခရိုင်နဲ့ တုံလင်ခရိုင်တို့ ပေါင်းပြီး ဒီခရိုင်လေးခုကို ဗဟိုပြုတဲ့ ခရိုင်သစ်တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ဖြစ်ပြီး ဟဲရှီစီရင်စုလို့ အမည်ပေးမှာပါ။ ဟဲရှီစီရင်စုရဲ့ စီရင်စုဝန်ကို ကျွန်တော်တို့ ဟဲရှီလေးခရိုင်ကနေ ရွေးချယ်မှာပါ။ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနတစ်ခု တည်ထောင်တာကလွဲလို့ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က တခြားအေဂျင်စီတွေ မတည်ထောင်ပါဘူး။ စီရင်စုတစ်ခုလုံးက အုပ်ချုပ်ရေးကို ဆုံးဖြတ်မှာဖြစ်ပြီး အခွန်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပေးဆောင်သရွေ့ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။