← Chapters

ကလန်၏စနစ် (၂)

Vol. 29 Ch. 408

ကလန်၏စနစ် (၂)

Vol. 29 Ch. 408

ယနေ့တွင်မူ ဟိုယုရှောင်သည် စစ်ပွဲ၏ အကျိုးအမြတ်များကို စုစည်းရန် အခွင့်ကောင်းယူကာ သူတို့အားလုံးကို စုရုံးစေခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် လူအများအပြား တက်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့အားလုံးသည် မိသားစု၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောကြောင့် ယနေ့တွင် ဟိုယုရှောင်သည် စစ်ပွဲ၏ အကျိုးအမြတ်များကို ရေတွက်ရုံထက် ပို၍ လုပ်ဆောင်စရာများ ရှိသည်မှာ သေချာသည်။ ကြေညာရန် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များ အခြားရှိသေးသည်။

“မကြာသေးခင်က မိသားစုထဲကို လူအများကြီး ဝင်လာကြတယ်၊ လူတိုင်း စိတ်ထဲမှာ အကြံတစ်ခုစီ ရှိနေသင့်တယ်၊ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ချင်း မိတ်ဆက်ပေးတော့ဘူး။ အခြေအနေအလုံးစုံကို တိုက်ရိုက် ပြောပြပါ့မယ်။

တုံလင်နဲ့ ဟဲရှီက ခရိုင်သုံးခုက ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်တဲ့အတွက် မိသားစုရဲ့ လက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင် အရေအတွက်က ၃၇,၉၁၃ ယောက် ရှိပါတယ်။

ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည် ၈၄ ယောက်၊ ဒန်ပွေ့ဖက်အဆင့် ၄ ယောက်၊ စုစည်းဆိုးရွားအဆင့် ၁၇ ယောက်နဲ့ အေးခဲဂန်းအဆင့် ၆၃ ယောက် ရှိပါတယ်။

ကျန်သူတွေကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေဖြစ်ပြီး အဆင့် ၁၀ မှာ ၅၂၉ ယောက်၊ အဆင့် ၇ နဲ့ ၉ ကြားမှာ ၃,၈၂၉ ယောက်၊ အဆင့် ၅ နဲ့ ၆ ကြားမှာ ၁၁,၉၈၂ ယောက်နဲ့ ကျန် ၂၁,၄၈၇ ယောက်က အဆင့် ၅ အောက် ကျင့်ကြံမှုရှိပါတယ်။"

ရုတ်တရက် ဤများပြားသော အရေအတွက်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် အံ့အားသင့်စွာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသော်လည်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ကြားသောအခါ ရေအေးဖြင့် ပက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စုကို ရိုးရှင်းသော တတိယတန်းစား အင်အားစုအဖြစ် သတ်မှတ်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ လက်ရှိအင်အားသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မတူနိုင်သော အင်အားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တတိယတန်းစား အင်အားစုကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သို့သော် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိအခြေအနေကို တတိယတန်းစား စံနှုန်းများဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ပေ၊ သူသိမ်းသွင်းခဲ့သော တတိယတန်းစား အင်အားစုများစွာကို ထားလိုက်ဦး၊ ထျန်းဒင်ဂိုဏ်းနှင့် ဂရိတ်လော်ဂိုဏ်းတို့၏ အရင်းအမြစ်များပင်လျှင် ဟိုမျိုးနွယ်စုအား ဒုတိယတန်းစား အင်အားစု၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လုံလောက်ပေသည်။

ဂိုဏ်းသား တစ်သောင်းကျော်နှင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုအဖြစ် တိုးမြှင့်ခံရရန် အရည်အချင်းများ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံခဲ့သော်လည်း လူအများအပြားသည် ဤအရာနှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကျေနပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

အသစ်တည်ထောင်ထားသော ဟဲရှီစီရင်စုတွင် သူတို့ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ရန် သို့မဟုတ် ဤဒေသကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် ပထမတန်းစား အင်အားစု၏ အင်အားလိုအပ်ပြီး သူသည် ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အရေးအကြီးဆုံး ဆန္ဒဖြစ်သည်။

•ပထမတန်းစား အင်အားစုဖြစ်လာဖို့ ကိုယ်ခံပညာဂိုဏ်းသား ငါးသောင်းကျော်နဲ့ ယွမ်ဒန်အဆင့် ခံတပ်တွေ ရှိရမယ်။ ဒီအခြေအနေနှစ်ခုက မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရှိဘဏ္ဍာရေးနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအရ လူခေါ်ယူမှုကို ဖွင့်လိုက်ရင် ဂိုဏ်းသား ငါးသောင်း စုဆောင်းဖို့ လွယ်ကူလိမ့်မယ်၊ အဓိကက ယွမ်ဒန်အဆင့် ခံတပ်တွေမှာပဲ...”

ပိုင်ယွမ်ဖန် စကားမဆုံးမီ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် ဟိုယုရှောင်နှင့် ဟိုယုတွမ်ဆီသို့ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ လှည့်သွားကြသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒုတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာများသာ ဖြစ်နေသေးကြောင်း သိရှိသောအခါ ခေါင်းခါယမ်းသွားကြသည်။

ဟိုယုတွမ်နှင့် ဟိုယုရှောင်တို့သည် ဒုတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာများမှ ယွမ်ဒန်အဆင့်သို့ အချိန်တိုအတွင်း တိုးတက်ရန် မျှော်လင့်ခြင်းသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ နားလည်ထားကြသည်။

“သစ်ပင်မြင့်လေ လေတိုက်ခံရလေပဲ။ မိသားစုရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်ရဲ့ အာဏာမရှိရင် တုံလင်နဲ့ ဝမ်ယန်ခရိုင်တွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒုတိယတန်းစား ဒါမှမဟုတ် ပထမတန်းစား အင်အားစုအဖြစ် တိုးတက်ဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေးပဲ၊ အဲဒါက ချက်ချင်း ဒုက္ခရောက်စေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မိသားစုရဲ့ တိုးတက်မှုကို အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး”

ပဉ္စမမြောက်အစ်ကို၏ စကားများသည် အမြဲတမ်း အဓိကအချက်ကို ထောက်ပြသည်။

လူအချို့ စိတ်လွင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုတွမ်၏ စကားများက သူတို့ကို အတော်အတန် တည်ငြိမ်စေသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် သဘောကျမှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

“မိသားစုက တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်တဲ့မြို့တွေကတော့ ဝမ်ယန်နဲ့ တုံလင်၊ စီရင်စုမြို့နှစ်မြို့အပြင် ဘိုင်ယဲ၊ ယွီလင်၊ ကျောက်ယန်၊ ထျန်းလင်၊ ယွင်ယဲ၊ ဂျင်ချွမ်း၊ ပင်ဟူ၊ ယဲယင်၊ ဂျင်ရှန်း၊ ခရိုင်မြို့ကိုးမြို့ စုစုပေါင်း မြို့ ၁၁ မြို့ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေက တုံလင်နဲ့ ဟဲရှီအပါအဝင် ခရိုင်လေးခုကို လွှမ်းခြုံထားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာ ကျွန်တော်တို့မှာ အဖွဲ့အစည်းလေးခုပဲရှိပါတယ်။ ချင်လုံအသင်း၊ ကျောက်ယန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီ၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျောက်ယန်သံမဏိတပ်ဖွဲ့။ ဒါ့အပြင် ဒီလေးခုထဲမှာ ချင်လုံအသင်းနဲ့ ကျောက်ယန်လုံခြုံရေးအေဂျင်စီက စီးပွားရေးကို အဓိကထားပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုက ပြင်ပမိသားစုရေးရာတွေကို ကိုင်တွယ်ပြီး ကျောက်ယန်သံမဏိတပ်ဖွဲ့က အရင်က ကျောက်ယန်ခရိုင်ကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ယူခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူအင်အားလိုတယ်၊ လူအင်အား အများကြီးလိုတယ်၊ လူသုံးသောင်းကျော်ဆိုတာ မများပါဘူး”

ဟိုယုရှောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ဤမျှလောက် ကျယ်ပြန့်လာသည်ကို သိရှိသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားတွင် ဂုဏ်ယူစိတ်အနည်းငယ်လည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“တုံလင်ခရိုင်မှာ နတ်ဆိုးတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အုံကြွမှုဟာ ရာက္ခိုသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ၊ ဖန်လုံဟယ်နဲ့ ဂွေယွီထန်တို့ကို လုံးဝနီးပါး ဖျက်ဆီးလိုက်ပါပြီ၊ သူတို့ ပြန်လာရင်တောင် နောက်ထပ် ပြဿနာတွေ မဖန်တီးနိုင်တော့ပါဘူး။ ပန်းယွီဟူက လက်ရှိမှာ ကျန်းထိုင်ချင်းနဲ့အတူ ရှုကျိုးမှာ စစ်ဆင်နွှဲဖို့ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီး တုံလင်ခရိုင်ကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိပါဘူး။

ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုကို ပေးအပ်ပြီးပါပြီ။ ရာက္ခိုသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှာ လုံရှန်းနဲ့ ယန်းပင်ခရိုင်တွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ဟာ အဲဒီမြို့တွေကို တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဟာ လူတွေကို အလျင်အမြန် စေလွှတ်ပြီး သိမ်းယူရမှာဖြစ်ပြီး လုံရှန်းနဲ့ ယန်းပင်ခရိုင်တွေအတွက်လည်း ကျွန်တော်တို့လူတွေကို အရင်ဆုံး ထားရပါမယ်။ ဒီစစ်ပွဲ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ၊ ဘယ်လိုအဆုံးသတ်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာက ပညာရှိရာရောက်ပါတယ်”

ခရိုင်နှစ်ခု၊ မြို့ကိုးမြို့၊ မြို့ငယ် ၁၁ မြို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် သူတို့ကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားစီရင်စုမြို့နှစ်မြို့ကိုလည်း လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။ သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်တွင် သူတို့ကို စီမံခန့်ခွဲရန် အချိန်မရှိပါက ထင်ရှားသော ဓားဂိုဏ်းနှင့် ဖုန်းဘိုခန်းမသို့ မလွှဲပြောင်းသင့်ပေ။

ဟိုယုရှောင်သည် မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် အခြားသူများကို မေးလိုက်သည် “စီရင်စုမြို့နှစ်မြို့နဲ့ ခရိုင်မြို့ကိုးမြို့ကို ဘယ်လိုအုပ်ချုပ်သင့်တယ်လို့ မင်းတို့ထင်လဲ”

အသင့်မရှိဘဲ လီဆန်ယွင်က ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် “ရာက္ခိုသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းလို ခရိုင်ဝန်နဲ့ ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူတွေကို မခန့်ရင် ဘယ်လိုအုပ်ချုပ်ရမှာလဲ...” ဟု မေးလိုက်သည်။

လီဆန်ယွင်သည် စကားမဆုံးမီ ဟိုယုရှောင်၏ မေးခွန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိသောကြောင့် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

ရာက္ခိုသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကဲ့သို့ မြို့ ၁၁ မြို့တွင် ခရိုင်ဝန်နှင့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူများကို ခန့်အပ်ရန် ဟိုမျိုးနွယ်စုတွင် ထိုသို့လုပ်ပိုင်ခွင့်မရှိပေ။ ထိုသို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ဆောင်ရန် ဝံ့ရဲပါက သူတို့ကို ချက်ချင်း သူပုန်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ယုံကျိုးတွင် ဘယ်သောအခါမျှ တည်ထောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ကျန်းထိုင်ချင်းပြောတာအရ စစ်ပွဲပြီးရင် အသစ်တည်ထောင်မယ့် ဟဲရှီစီရင်စုကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခရိုင်သုံးခုနဲ့ တုံလင်ရဲ့ ခရိုင်လေးခုက ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရမှာပါ။ အဲဒီစီရင်စုနှစ်ခုနဲ့ မြို့ ၁၁ မြို့ဟာ အမြဲတမ်း ကျွန်တော်တို့လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေမှာပါ။ လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရင် ထင်ရှားတဲ့ ဓားဂိုဏ်းရော ဖုန်းဘိုခန်းမရော ကျွန်တော်တို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။ ဟဲရှီစီရင်စုဟာလည်း ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိသင့်ပါတယ်။

ခရိုင်၊ စီရင်စုနဲ့ စီရင်စုဝန်အဆင့်အထိ မြို့တွေကို အုပ်ချုပ်ဖို့ မြို့ဝန်အဆင့် သုံးဆင့်ကို တည်ထောင်ဖို့ အကြံပြုပါတယ်။ ဒေသန္တရအစိုးရရေးရာတွေကို ဦးဆောင်ပြီး တခြားဒေသတွေရဲ့ ခရိုင်ဝန်၊ ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူနဲ့ စီရင်စုဝန်တွေရဲ့ တာဝန်တွေနဲ့ တူညီတဲ့ တာဝန်တွေကို ပေးအပ်ဖို့ အကြံပြုပါတယ်”

All Chapters