ကလန်၏စနစ် (၆)
Vol. 30 Ch. 412
သို့သော် ဟိုယုတွမ်၏ စကားများသည် ဤအခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ပြီး လက်တွေ့ကျကျပင် ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကိုးဌာန၏ အကြီးအကဲအားလုံးသည် မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာဌာနများကို ဖြန့်ကျက်ချထားရန် အခွင့်အာဏာရှိပြီး အစိုးရအဖွဲ့၏ မဲပေးပိုင်ခွင့်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ တိုတိုပြောရလျှင် တစ်နေ့တွင် သူတို့သည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျရောက်ခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ အကြီးအကဲရာထူးများ ဆုံးရှုံးခဲ့လျှင် အစိုးရအဖွဲ့သည် ဟိုယုရှောင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပယ်ဖျက်ပိုင်ခွင့် မရနိုင်တော့မည်လား။
ထိုအချိန်တွင် ဤမိသားစုသည် ဟိုမျိုးရိုးအမည်ကို ဆက်လက်ခံယူထားဦးမည်လား။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဆက်လက်မပြောတော့သော်လည်း သူတို့၏ စူးရှသောအကြည့်များသည် သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။
ကျန်လူအုပ်သည် ထိုနှစ်ဦး၏ အမူအရာများကို မြင်သောအခါ မည်သည့်စကားမှ မဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။
လီစန်ယွင်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါသုံးဦးသည် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဟိုမျိုးနွယ်စုတွင် ကြာရှည်စွာ မပါဝင်ခဲ့ကြဘဲ သူတို့၏ အယူအဆများသည်လည်း အလွန်အစွန်းရောက်ခြင်းမရှိပေ။ ဟိုယုတွမ်၏ အဆိုပြုချက်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားစေသော်လည်း အများအားဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။
“အိုငါးရဲ့ ပြောစကားက ယုတ္တိရှိပါတယ်။ ဒီနေ့အထိ ငါတို့မျိုးနွယ်စု ကြီးပွားတိုးတက်လာတာဟာ ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းကြောင့်မှ မဟုတ်သလို ငါတို့ငါးဦးတည်းကြောင့်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အခု ငါတို့မျိုးနွယ်စုဝင်ဦးရေ သုံးသောင်းကျော်သွားပြီဆိုတော့ မျိုးရိုးအမည်နဲ့ ခွဲခြားနေတာဟာ ညီညွတ်ရေးအတွက် အထောက်အကူမဖြစ်သလို ငါတစ်ဦးတည်းရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် မလွဲမသွေ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကြီးထွားမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။ ငါကိုယ်တိုင် အိုငါးရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ထောက်ခံပါတယ်။ မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ”
ဟိုယုရှောင်က ပြုံးရွှင်စွာပြောလိုက်သောကြောင့် လူအုပ်ကြားတွင် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လူတိုင်းသည် သူ့မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာတစ်ခုခုကို ဖတ်ရှုရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း သူတို့အတွက် စိတ်ပျက်စရာကောင်းစွာပင် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ခံစားချက်များကို မည်သည့်အရိပ်အမြွက်မျှ မဖော်ပြဘဲ အစအဆုံး အပြုံးနုနုကို ထိန်းထားခဲ့သည်။
ဒါဟာ ဟန်ဆောင်မှုမဟုတ်ပါဘူး၊ သူ တကယ်ပဲ ဒီလိုထင်ခဲ့တာပါ...
လီစန်ယွင်နှင့် အခြားသူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောကြားခဲ့သော်လည်း နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုသည် သူတို့အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စီးဝင်သွားသည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ ဒီနေ့ အစိုးရအဖွဲ့ရဲ့ မဲပေးစနစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်၊ ရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။ မင်းတို့အားလုံး အခု မဲပေးနိုင်ပြီ၊ သဘောတူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ ပြောလိုက်ပါ၊ ရလဒ်ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့အားလုံးအတူတူ လက်ခံကြမယ်”
ဟိုယုရှောင်သည် တည်ငြိမ်စွာပြောပြီးနောက် သူ၏ထင်မြင်ချက်ကို ပထမဆုံးထုတ်ဖော်ခဲ့သည် “ငါ သဘောတူတယ်”
“ငါ သဘောမတူဘူး”
“ငါလည်း သဘောမတူဘူး”
ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့သည် တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဘဲ ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။
“ငါ သဘောတူတယ်”
“ငါလည်း သဘောတူတယ်”
“သဘောတူတယ်”
“သဘောတူတယ်”
လီစန်ယွင်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါသုံးဦးသည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်ကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သဘောတူကြောင်း ပြောကြားခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤအဆိုပြုချက်သည် သူတို့အတွက် အကျိုးရှိသောကြောင့် သူတို့၏ သဘောတူညီချက်မှာ သေချာနေပြီဖြစ်သည်။
ဟိုယုရှောင်၏ မဲသည် နှစ်ဆအဖြစ်ရေတွက်သောကြောင့် ထောက်ခံမဲလေးမဲနှင့် ကန့်ကွက်မဲလေးမဲဖြစ်ကာ သရေကျပုံရသည်။ သို့သော် ဟိုယုတွမ်သည် သူ၏မဲကို မပေးရသေးဘဲ ဟိုယုရှောင်ကဲ့သို့ပင် ရာထူးနှစ်ခုကိုင်ထားသောကြောင့် မဲနှစ်မဲရှိသည်။
“ငါလည်း သဘောတူတယ်”
အံ့သြစရာမရှိစွာပင် အဆိုပြုချက်သည် သူကိုယ်တိုင်၏ အဆိုပြုချက်ဖြစ်သောကြောင့် ဟိုယုတွမ်သည် သဘောတူခဲ့သည်။
“ဟွန့်”
“အိုငါး၊ မင်း...”
ဟိုယုချန်သည် သူ၏အဆိုပြုချက်ကို ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဟိုယုကျယ်သည် သိသာထင်ရှားစွာ ဒေါသထွက်ကာ သူ့ခေါင်းကို လှည့်ပစ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ အခု ရလဒ်က အတည်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ လိုက်နာရမယ်။ အဲဒါကို အကောင်အထည်ဖော်ပြီးရင် သူ့ရဲ့ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်တွေကို ဆွေးနွေးနိုင်တယ်။ ဒါဟာ ငါတည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး မျိုးနွယ်စုရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စအားလုံးကို အစိုးရအဖွဲ့ရဲ့ မဲပေးဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်ရမယ်။ တစ်ယောက်ယောက် မလာနိုင်ရင် ရှိတဲ့လူဦးရေနဲ့ပဲ တွက်မယ်။ ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းကမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလို့မရဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မရဘူး”
ဟိုယုရှောင်သည် စကားပြောပြီးနောက် အခြားသူများထံမှ တုံ့ပြန်မှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးအနည်းငယ်မှေးစင်းကာ သူ၏အသံကို စစ်မှန်သော ချီအနည်းငယ်ဖြင့် မြှင့်တင်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အားလုံး ရှင်းကြရဲ့လား”
“ကျွန်တော်တို့ လိုက်နာပါ့မယ်”
အားလုံးသည် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ လေးလေးနက်နက် တစ်ညီတည်း ပြန်ဖြေကြသည်။
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် အလွန်လေးနက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့သည် လိုလိုလားလားပင် ဟိုယုရှောင်ကို လက်အုပ်ချီကာ တစ်ညီတည်းပြောလိုက်ကြသည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ အစ်ကိုကြီး”
ယွီခေတ်၊ နှစ် ၁၃၂၂၊ စက်တင်ဘာလ အစ
ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ကိုးဌာနကို ဤသို့ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အစိုးရအဖွဲ့၏ မဲပေးစနစ်ကို တရားဝင် စတင်ကျင့်သုံးခဲ့သည်...