ကလန်၏စနစ် (၇)

အစိုးရအဖွဲ့စနစ်ကို တည်ထောင်လိုက်ခြင်းဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အဓိကအဆင့်မြင့်ရာထူးများသည် အခြေခံအားဖြင့် သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်သည်။ ဟိုယုတွမ်သည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ကိုးဌာနအနက် နှစ်ခုတွင် အကြီးအကဲရာထူးကို ရယူထားသောကြောင့် စုစုပေါင်း ရှစ်ဦးသာရှိသည်။

ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုလင်၊ ဟိုယုကျယ်၊ ဟိုယုတွမ်၊ လီစန်ယွင်၊ ပိုင်ယွမ်ဖန်၊ လျိုကျန်းဟုန်၊ နီရှင်းချွမ်နှင့် ဂေါင်ချန်တို့သည် အကြီးအကဲရှစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဟိုယုရှောင်နှင့်အတူ အစိုးရအဖွဲ့ဝင် ကိုးဦးဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် လက်ရှိတွင် ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ အရေးကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ သေးငယ်သည်ဖြစ်စေ ကိစ္စအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ နေ့လည်းတော်တော်လင့်နေပြီ။ ကိုးဌာနက သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို သွားထမ်းဆောင်သင့်တယ်။ မျိုးနွယ်စုထဲက သိုင်းသမား သုံးသောင်းကျော်ဟာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်မီသရွေ့ ကိုးဌာနထဲမှာ တာဝန်ယူရမယ်။ ဒီနေ့က စက်တင်ဘာလ ၅ ရက်နေ့၊ မင်းတို့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဖြည့်ဖို့ ရက် ၁၀ ရက်ပေးမယ်။ ဌာနဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ခံစားခွင့်အသေးစိတ်ကို အိုငါးက ထုတ်ပြန်ထားပြီးပြီ၊ နောက်ထပ်အချက်အလက်တွေအတွက် သူ့ကို မေးနိုင်တယ်”

“ဟုတ်ကဲ့၊ မိသားစုအကြီးအကဲ”

လူအုပ်သည် ဟိုယုရှောင်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ ထိုအခါမှသာ ကောင်းကင်သည် လုံးဝမှောင်မိုက်သွားကြောင်း သတိပြုမိကြသည်။ ဤအစည်းအဝေးသည် တစ်နေကုန်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ခံစားနေရသော်လည်း လူအုပ်သည် အတော်လေး အားတက်သရောရှိကြပြီး အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲများအဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသော လီစန်ယွင်ကဲ့သို့သောသူများဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ယခင်က ဟိုမျိုးနွယ်စုကို မှီခိုအားထားရာ တောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် သို့မဟုတ် လိုအပ်ချက်အရ ရွေးချယ်ခဲ့သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုအဖြစ်သာ သဘောထားခဲ့လျှင်၊

ယနေ့အစည်းအဝေးအပြီးတွင် သို့မဟုတ် မိသားစုအစိုးရအဖွဲ့စနစ် တည်ထောင်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံးသည် ခိုင်မာသော တာဝန်ယူမှုအသိစိတ်ဓာတ်ကို ခံစားခဲ့ကြပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုအပေါ် သူတို့၏ သံယောဇဉ်သည် များစွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

လူအုပ်သည် ဟိုယုရှောင်ကို နှုတ်ဆက်ကာ အဓိကခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မူလက ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗျူရို၏ ရာမန်ဖြစ်ခဲ့သော ဟိုအိမ်တော်သည် ထောင်နှင့်ချီသောလူများကို နေရာချထားရန် လုံလောက်သော စွမ်းဆောင်ရည်ရှိပြီး သူတို့၏ နေထိုင်ရေးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုကျယ်နှင့် ဟိုယုတွမ်တို့သည် အခြားသူများထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် သဘောတူညီစွာ မလှုပ်မရှားနေခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် စတုတ္ထမြောက်အကြီးအကဲတို့သည် ဟိုယုတွမ်ကို ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

“အိုငါး၊ မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ့်ဘက်သားကို သစ္စာဖောက်နိုင်ရတာလဲ”

“လီစန်ယွင်တို့လိုလူတွေက မင်းကို ဘယ်လို စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစားတဲ့ ဟင်းရည်တွေ တိုက်ထားတာလဲ အိုငါး”

......

ဟိုယုတွမ်သည် ဤအရာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူက နူးညံ့သောအသံဖြင့် “အစ်ကိုနှစ်၊ အစ်ကိုလေး၊ ကျွန်တော် မေးခွန်းတစ်ခု မေးပါရစေ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကုန်ပိုင်း၊ ကျောက်ယန်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ခင်နဲ့ ယှဉ်ရင် အခု ဟိုမျိုးနွယ်စုထဲမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိလာပြီလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဟိုယုတွမ်၏ နူးညံ့သောအသံကြောင့် ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့၏ စိတ်ခံစားချက်များ အတော်အတန် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုယုကျယ်က သူ့ကို ပြန်ဖြေသည်။

“သေချာတာပေါ့၊ ကြီးမားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုပဲ။ တစ်ရက်အတွင်း မိုင်တစ်ထောင်လောက် မြန်ဆန်တယ်လို့ ပြောရင် မမှားပါဘူး။ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ”

“ဘာလို့ ဒီလောက် ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားတာလဲ”

“တောင်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တာ၊ ကျားစာရင်းဝင် ဆရာတွေကို အနိုင်ယူတာ၊ ချန်ယွဲ့ကို သတ်တာ၊ တင်တျန်ကို ကိုင်တွယ်တာ၊ ပထမတန်းကို တက်လှမ်းတာ၊ မြို့တော်မှာ အစီအစဉ်ဆွဲတာ၊ ကိုးယောက်မြောက် ဓားဘုရားကို ဖြတ်တောက်တာ၊ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အနှောင့်အယှက်ကြားကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာတာ... ဒီအရာတွေထဲက ဘယ်အရာက အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့ ငါတို့အားလုံး အတူတူလုပ်ဆောင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလဲ အိုငါး။ မင်း ငြင်းရဲလား”

ဟိုယုကျယ်သည် အဖြစ်အပျက်များစွာကို ဖော်ပြလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသော ဟိုယုတွမ်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ “ငါ မငြင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို မေးချင်တာက နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အနှောင့်အယှက်ပြီးနောက် ဂေါင်မိသားစုရဲ့ ညီအစ်ကိုသုံးယောက်က ကျန်တဲ့ မန်ရှင်တပ်သား ငါးထောင်ကို မဦးဆောင်ခဲ့ရင် ဖန်လုံဟဲနဲ့ ဂွေယွီထန်ကို ငါတို့ အောင်မြင်စွာ နှင်ထုတ်နိုင်ပါ့မလား။ ဝမ်လုံတောင်မှာ နှစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ချုံခိုတိုက်ပွဲတွေမှာ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းရဲ့ မန်ရှင်တပ်သား ငါးသောင်းမရှိရင် လုံရှန်းနဲ့ ယန်ဖိန်စီရင်စုက အားဖြည့်တပ်တွေကို ငါတို့ဘာသာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားလုံလောက်ပါ့မလား။ ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းနဲ့ ဒုတိယအဆင့်အင်အားစု သုံးခုကို ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုထဲကို မသွတ်သွင်းခဲ့ရင်နဲ့ သူတို့ရဲ့ လူအင်အားကို စစ်မှန်စွာ မအပ်နှံခဲ့ရင်၊ ဂေါင်မိသားစုရဲ့ ညီအစ်ကိုသုံးယောက်က ကျန်တဲ့ မန်ရှင်တပ်သား ငါးထောင်ကို ဟိုမျိုးနွယ်စုထဲကို မခေါ်ဆောင်ခဲ့ရင် အခုချိန်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းဆုံး အဆင့်ငါးဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားတဲ့၊ စစ်သားအဖြစ် အမှုထမ်းဖို့ သင့်တော်တဲ့ သိုင်းသမား တစ်ထောင်တောင် ငါတို့ စုစည်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့သည် စကားမပြောနိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

"အစ်ကိုကြီးရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ငြင်းပယ်ဖို့ ဒီစကားကို ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနေ့အထိ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အစ်ကိုကြီးဟာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပြီး အစားထိုးလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မေးခွန်းက ငါတို့ဟာ လက်ရှိအဆင့်အထိပဲ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ချင်တာလား။

ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကုန်ပိုင်းကစပြီး မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှာ အထင်ရှားဆုံး ပြောင်းလဲမှုက သိုင်းသမားဦးရေ အဆမတန် တိုးလာတာပဲ၊ တစ်ထောင်မပြည့်တဲ့ဦးရေကနေ အခု သုံးသောင်းကျော်အထိ တိုးလာတယ်။ ငါတို့ ဆက်လက်ကြီးထွားပြီး အင်အားတောင့်တင်းချင်ရင် ငါတို့ဆီကို အပြင်လူတွေ အဆုံးမရှိ ဝင်ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ငါးယောက်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုပဲဆိုတဲ့ အယူအဆကို ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ထားမယ်ဆိုရင် ဟိုမျိုးနွယ်စုဟာ ဘယ်တော့မှ အဝေးကို ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။

ကမ္ဘာ့သန့်ရှင်းသောနယ်မြေတွေကို ကြည့်ရင် မိသားစုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားတဲ့နေရာတွေထဲမှာ အခုချိန်ထိ ကျိကျိုးမှာ ချင်ကျန့်ဗီလာပဲရှိတယ်။ ချင်ကျန့်ဗီလာရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာတောင် ကျောက်၊ လီနဲ့ ချင်မိသားစုဆိုပြီး ကွဲပြားနေတယ်။ အဲဒီမိသားစုတွေက ဒီနေ့ကမ္ဘာမှာ အင်အားအကြီးဆုံး မိသားစု သုံးခုပဲ။

အဲဒီ မိသားစုဂိုဏ်းကြီး သုံးခုကြားမှာတောင် မိသားစုဝင် မဟုတ်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်”

ချင်ကျန့်ဗီလာနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုဆိုသည့် စကားသံများ တိုးညင်းစွာ လွင့်ပျံ့လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုကျယ်နဲ့ စင်မြင့်ထက်၌ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တည်နေသော ဟိုယုရှောင်တို့၏ မျက်နှာထက်ဝယ် အနည်းငယ်သော မသက်မသာဖြစ်သည့် အမူအရာတို့ ယှက်ဖြာသွား၏။ သူတို့၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးအိမ်တို့၌ အေးစက်သည့် အရောင်အဝါတစ်ချက်သည် တပြိုင်နက်တည်း လျှပ်ခနဲ လက်သွားလေသည်။

ဟိုယုတွမ်သည် ထိုအခြင်းအရာကို သတိပြုမိသွားသည်ဖြစ်ရာ ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ တိုးသောလေသံဖြင့် သူတို့ကို မေးမြန်းလိုက်၏။

“ငါတို့ ကြီးထွားပြီး ကျောက်၊ လီနဲ့ ချင်မိသားစုတွေလို အင်အားကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် ရောက်ချင်ရင် မိသားစု ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုက မလွဲမသွေ လုပ်ရမယ့်အရာပဲ။

အင်အားကြီးမားတဲ့ ဓားချုပ် ဂူထျန်ယွင်တောင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်သား ၁၇၀,၀၀၀ နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ မြို့ထဲမှာပဲ ပုန်းအောင်းနေနိုင်ခဲ့တာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားဟာ နောက်ဆုံးမှာ အကန့်အသတ်ရှိတယ်ဆိုတာ ပြသနေတယ်။ အစ်ကိုကြီးပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့လေးယောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးကြီး တပ်သားထောင်ပေါင်းများစွာထက် ပိုပြီး အင်အားကြီးနိုင်ပါ့မလား။

ဒီနေ့ ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်း၊ အနောက်တိမ်တိုက်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီ၊ ပိုင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ဟုန်ဒေါင်ဂိုဏ်း - ဒုတိယအဆင့်အင်အားစု လေးခုပဲ မိသားစုထဲကို ဝင်လာသေးတယ်။ မိသားစုရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုနယ်မြေက စီရင်စုနှစ်ခု၊ ခရိုင်ကိုးခုနဲ့ မြို့ ၁၁ မြို့ပဲ ရှိသေးတယ်။

တစ်နေ့မှာ ဟိုမျိုးနွယ်စုဟာ ဒုတိယအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ပထမတန်းအင်အားစုတွေကိုတောင် စုပ်ယူနိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးလာပြီး မိသားစုရဲ့ သြဇာအာဏာဟာ စီရင်စုတစ်ခုလုံး၊ နယ်တစ်ခုလုံး၊ နယ်မြောက်များစွာ... ဒါမှမဟုတ် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးအထိ ကျယ်ပြန့်သွားရင် ငါတို့ငါးယောက်တည်းနဲ့ အဲဒီလောက် ကျယ်ပြောတဲ့ နယ်မြေကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါ့မလား”