သူခိုးလေးတွေ

ဟိုယုရှောင်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါနှစ်ဦးသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှစ်ဦးကို လျစ်လျူရှုစွာ ကြည့်နေပြီး မဟာသူရဲကောင်း၏ အရှိန်အဝါကို မထုတ်လွှတ်ဘဲ အသံနက်နက်ဖြင့် “မင်းတို့ကို ဘယ်သူစေလွှတ်တာလဲ၊ ထုံဝူတီလား ဒါမှမဟုတ် တင်ပူဟိုင်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤအမည်နှစ်ခုကို ကြားသောအခါ ဟိုယုတွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများသည် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။ ထျန်တင်းဂိုဏ်းနှင့် တာလော့ဂိုဏ်းတို့သည် တစ်ညတည်းနှင့် ပျက်စီးသွားပြီး သူတို့၏ နယ်မြေများကို ဟိုမျိုးနွယ်စုက သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဂိုဏ်းအကြီးအကဲ နှစ်ဦးဖြစ်သော ထုံဝူတီနှင့် တင်ပူဟိုင်တို့သည် သူတို့၏ အဆင့်မြင့် မဟာသူရဲကောင်း အတော်များများနှင့်အတူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဒုတိယအဆင့် ဂိုဏ်းနှစ်ခု၏ နယ်မြေများကို ဟိုမျိုးနွယ်စုက အပြည့်အဝ သိမ်းယူခဲ့သော်လည်း အကျိုးဆက်မရှိဘဲတော့ မဟုတ်ပေ။ ထုံဝူတီနှင့် တင်ပူဟိုင်တို့သည် ဟိုမျိုးနွယ်စုအပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေပြီး ယခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော လုပ်ငန်းတစ်ခုသည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူတို့၏ မုန်းတီးမှုသည် သံသယဖြစ်ဖွယ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

ညအချိန်တွင် ဟိုအိမ်တော်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခြင်း၊ ထို့အပြင် စုစည်းသောနတ်ဆိုးအဆင့် သိုင်းသမား နှစ်ဦးဖြင့် ဝင်ရောက်ခြင်း၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုအပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုများ ရှိသူများထဲတွင် ထုံဝူတီနှင့် တင်ပူဟိုင်တို့သည် အမှန်ပင် အဖြစ်နိုင်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပင် သူတို့က စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...

ဟိုယုရှောင်၏ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် အဖြေမရခဲ့ပေ။

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟိုယုချန်သည် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။ သူသည် ရှေ့သို့တိုးထွက်ကာ ထိုနှစ်ဦး၏ မျက်နှာဖုံးများကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး နီရဲနေသော မျက်နှာနှစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသနှင့် အရှက်ရမှုများသည် ဟိုယုကျယ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဦးတည်နေသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က မိန်းမတွေပဲ၊ စကားမပြောနိုင်တာ ဝမ်းနည်းစရာပဲ”

ဟိုယုကျယ်သည် သူတို့၏ အကြည့်ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ အနည်းငယ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာဖြင့် သူတို့၏ မေးစေ့များကို ဆွဲညှစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကောင်းကြည့်ရှုရန် လှည့်ပတ်လိုက်ကာ သနားစရာကောင်းသော အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။

ထိုသုံးဦးသည် ဟိုယုကျယ်က ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို တမင်စော်ကားနေကြောင်း သိသောကြောင့် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေကြသည်။ သူတို့၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် စကားမပြောနိုင်သူများ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့အတွက် ထင်ရှားသည်။ ဟိုယုကျယ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့ကို စကားပြောစေရန် ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းပါသည်။

“အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာ၊ မင်းက စကားမပြောနိုင်တဲ့သူ၊ မင်းတို့အားလုံး စကားမပြောနိုင်တဲ့သူတွေပဲ”

အသက်ကြီးသော အမျိုးသမီးသည် ဟိုယုကျယ်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်သော်လည်း အသက်ငယ်သော အမျိုးသမီးမှာ ထိုမျှ ထက်မြက်မှု မရှိဘဲ ဟိုယုကျယ်အပေါ် အနည်းငယ် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေပုံရသောကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလေသည်။

သို့သော် သူမသည် ကျိန်ဆဲပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟိုယုရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ အခြေအနေကို သိသောကြောင့် ထိုမျှ မောက်မာစွာ ပြောဆိုရန် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားပြီး အသက်ကြီးသော အမျိုးသမီးဆီသို့ အလိုလို လှုပ်ရှားကာ နီးကပ်သွားသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ လက်ဝါးရာများနှင့် ဟိုယုကျယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော ဒေါသတကြီး အကြည့်များကို မြင်သောအခါ သူတို့က သူ့ကို “အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာ” ဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဝေါ်သည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

“မင်းတို့ကို ဘယ်သူ စေလွှတ်တာလဲ။ ငါ တတိယအကြိမ် မေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

ကျူချင်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ လျစ်လျူရှုသော အကြည့်ကို မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းမိုးနေသော်လည်း ကျူမျိုးနွယ်စု၏ မိသားစုစည်းမျဉ်းများကို တွေးတောကာ သူမသည် တုံ့ပြန်ရန် မလိုလားဘဲ အံတင်းတင်းကြိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နောင်တရနေသည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် နဂါး၏ လှိုဏ်ဂူနှင့် ကျား၏ တွင်းဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားသော်လည်း သူမနှင့် သူမ၏ ညီမ ကျူလန်တို့ နှစ်ဦးပေါင်း၍ သူတို့နှင့် တူညီသော လေ့ကျင့်မှုရှိသည့် ဟိုမျိုးနွယ်စု စစ်သည်တစ်ဦးကိုပင် အနိုင်မယူနိုင်မည်ဟု သူမ ဘယ်သောအခါမျှ မထင်ခဲ့ပေ။

ကျူချင်းသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဟိုယုရှောင်၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ တဖြည်းဖြည်း စီးကျလာသည်။ ဤသည်မှာ အဓိကခန်းမဖြစ်ပြီး သူမကို ဖမ်းဆီးခံရသည့်အချိန်မှစ၍ ထူးထူးခြားခြား တူညီပြီး နုပျိုသော ထိုလေးဦး၏ အထောက်အထားများကို သူမ ခန့်မှန်းပြီးဖြစ်သည်။

ဦးဆောင်နေသူဖြစ်သည့် နီလာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အတည်ငြိမ်ဆုံးသော အရှိန်အဝါရှိသူသည် ထောင်မျက်နှာချောမောသောသူ ဟိုယုရှောင် ဖြစ်ရမည်။ သူ့ဘေးတွင် ပညာရှင်၏ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသောသူသည် ကျောက်ယန်မိုရူ ဟိုယုတွမ် ဖြစ်ရမည်။ အနက်ရောင်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကြွက်သားထွားကျိုင်းသူသည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဟိုယုချန် ဖြစ်ရမည်။ သူမနှင့် သူမ၏ ညီမနှစ်ဦးစလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့သူသည် ဟိုမိသားစု၏ စတုတ္ထမြောက်အကြီးအကဲ ဟိုယုကျယ် ဖြစ်ရမည်။

“ဟိုယုရှောင်၊ မင်း ငါတို့ကို သတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဘာမှ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်မရှည်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ် သူ့အောက်ရှိ ဟိုယုကျယ်သည် အေးစက်စွာ နှစ်ကြိမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ထိုညီအစ်မနှစ်ဦးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သေရတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ညီမက တော်တော် ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်၊ ညီအစ်ကိုတွေကို အနည်းငယ် လန်းဆန်းစေဖို့ ပေးလိုက်တာ မဆိုးဘူး။ မင်း စကားပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာနဲ့ ငါ သူ့ကို ပြန်လွှတ်ပေးမယ်”

ဟိုယုကျယ်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ကျူချင်း၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ညီမ ကျူလန်၏ မျက်နှာသည် သေလုမြောပါး ဖြူဖျော့နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ကျူချင်း၏ နှလုံးသားကို အရိပ်မည်းတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဟိုယုကျယ်သည် သူမ၏ ညီမ ကျူလန်ကို ဆွဲကိုင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူချင်းသည် နောက်ထပ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာရရှိထားသော နေရာကို ဖုံးအုပ်ကာ နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ “ငါ ပြောမယ်၊ ငါတို့က ကျင်းလင်ကျူမျိုးနွယ်စုက လုပ်ကြံသူတွေပါ။ ငါတို့ ဒီကို ချင်လုံအသင်းရဲ့ တတိယမြောက် နဂါးခေါင်းဆောင် ဖန်ကျင်းဟုန်ရဲ့ နေရာကို စုံစမ်းဖို့ လာခဲ့တာ၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရန်မဖြစ်ချင်ဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်၊ ငါ့ညီမကို ချမ်းသာပေးပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း တင်ပူဟိုင် သို့မဟုတ် ထုံဝူတီ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျင်းလင်ကျူမျိုးနွယ်စုဟု တီးတိုးရေရွတ်ကာ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ထူးဆန်းသောအလင်းရောင်တစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပလာခဲ့သည်။

“ကျင်းလင်ကျူမျိုးနွယ်စု၊ ရှင့်နန်စီရင်စုမှာ ငွေရောင်ဓားအဖွဲ့နဲ့အတူ အဓိက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုထဲက တစ်ခု၊ မဟာသူရဲကောင်းတွေကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တဲ့ သမိုင်းကြောင်းနဲ့ ကျော်ကြားတယ်။ သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ဒုတိယအဆင့်လို့ သတ်မှတ်သင့်တယ်”

ဟိုယုတွမ်သည် ကျင်းလင်ကျူမျိုးနွယ်စု၏ သမိုင်းကြောင်းကို တိုက်ရိုက်ပြောသောကြောင့် ကျူချင်း၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ သူမသည် ခေါင်းညိတ်ကာ “ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်၊ တကယ်တော့ ကျူမျိုးနွယ်စုက ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။ ငါတို့ ဒီကို ဖန်ကျင်းဟုန်ရဲ့ နေရာကို ရှာဖွေဖို့ပဲ လာခဲ့တာပါ။ ငါတို့ မင်းကို စော်ကားမိရင် တောင်းပန်ဖို့ ဆန္ဒရှိပြီး ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်က ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ချမ်းသာပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုပါတယ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် အတော်လေး ကြိုးစားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ညီမကို ချမ်းသာပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ယခု သူမတို့နှစ်ဦးစလုံး လွတ်မြောက်ရန် တိုက်ရိုက် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ရယ်မောလုနီးပါးဖြစ်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“ဖန်ကျင်းဟုန်ရဲ့ နေရာကို စုံစမ်းနေတာ၊ ဘာလဲ၊ မင်းတို့ ကျူမျိုးနွယ်စုက သူ့ကို သတ်ချင်တာလား”

ကျူချင်းသည် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေရန် ပြင်နေသော်လည်း ဟိုမိသားစုဝင် လေးဦးသည် မည်သည့်အမူအရာမှ မပြောင်းလဲသည်ကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်...

“တကယ်တော့ သူတို့ ဖန်ကျင်းဟုန်ကို စုံစမ်းတာဟာ သူ့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ”