← Chapters

ယဉ်ကျေးလွန်းတယ်

Vol. 30 Ch. 419

ယဉ်ကျေးလွန်းတယ်

Vol. 30 Ch. 419

ယွီခေတ် ၁၃၂၂၊ စက်တင်ဘာလ ၇ ရက်

ထုံလင်ခရိုင်၏ အနောက်ဘက်တွင် မြင်းစီးသူ ၅၀၀ ကျော်သည် မြင်းဆွဲလှည်း ၅၀ ကို စောင့်ရှောက်ကာ တရားဝင်လမ်းမအတိုင်း မြင်းစီးလျက် ရှိကြသည်။ ထိုတန်းစီသည် အလွန်ဆူညံနေပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက် ဖုန်များ တထောင်းထောင်း တက်ကာ အနက်ရောင် ရေစီးကြောင်းသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ လူသားများသာမက နတ်ဆိုးများပင် ချဉ်းကပ်ရန် တွန့်ဆုတ်မည့် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

ရှေ့မှ ဦးဆောင်နေသော မြင်းနှစ်ကောင်၊ တစ်ကောင်မှာ မီးရောင်ကဲ့သို့ အညိုရောင်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကောင်မှာ မုန်တိုင်းတိမ်ကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဖြစ်ကာ ဟိုယုတွမ်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့ အသီးသီး စီးနင်းနေကြသည်။ သူတို့အောက်ရှိ မြင်းများသည် အခြားမျိုးကောင်းမျိုးသန့် မြင်းများထက်ပင် မြင့်မားသော အလွန်ထူးခြားသော အရပ်အမောင်းရှိပြီး တကယ့်ကို ခမ်းနားထည်ဝါသော သတ္တဝါများဖြစ်သည်။

“တတိယမြောက်အစ်မက ဒီမီးရောင်အမွှေးရှိတဲ့ မြင်းကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မလဲ။ ဒါက တစ်နေ့ကို လီ သုံးထောင် သွားနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးမြင်းပဲ။ အိုငါး၊ မင်း တကယ် ကံကောင်းသွားတာပဲ”

ဟိုယုတွမ်သည် တမင် နှေးကွေးနေကြောင်း သိသော ဟိုယုကျယ်သည် မီးရောင်အမွှေးကို ကြည့်ရင်း သူ့ကို စနောက်လိုက်သည်။

ထိုမှတ်ချက်သည် ဟိုယုတွမ်၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားစေသည်။

မီးရောင်အမွှေးရှိသော မြင်း၏ မူလပိုင်ရှင်မှာ ထျန်ဟုန်လု ဖြစ်သည်။

ဟိုယုကျယ်သည် သူသည် နာကျင်သော အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိပြီး ခေါင်းကို အမြန်လှည့်ကာ အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

“အစပိုင်းမှာ အထက်ဟိုတံခါးမှာ ဟိုဖေးရဲ့ ခွေဌာနပဲ ရှိခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်ယန်အနှောင့်အယှက် ပြီးသွားပြီးနောက် အစ်ကိုကြီးက ဂေါင်ဟူ၊ စူလီ၊ ရှောင်နူထောင်နဲ့ ကျန်းခေါင်တို့ ဦးဆောင်တဲ့ စီ၊ ကန်၊ ဆင်နဲ့ ရန်ဌာနတွေကို ထပ်ထည့်လိုက်တယ်။ သူတို့ငါးယောက်စလုံး ဂန်းချီပထမဘုံရဲ့ အထွတ်အထိပ်၊ ခဲပျစ်ဂန်းအဆင့်ကို ရောက်နေကြပြီ။

ဒီတစ်ခါ ထပ်ထည့်လိုက်တဲ့ ဂိုဏ်းအသစ်တွေကတော့ ချန်ပင်းနဲ့ ကျားဌာန၊ ပိုင်တုံခိုင်နဲ့ ယီဌာန၊ ယွီဝူလိုင်နဲ့ ပင်ဌာန၊ ယွဲ့ချန်ယွင်နဲ့ တင်ဌာန၊ လီယွမ်ရွှေနဲ့ ဆွီဌာနတို့ပဲ။

ဒီငါးယောက်စလုံးဟာ ဂန်းချီဒုတိယဘုံရဲ့ စုစည်းသောနတ်ဆိုးအဆင့်မှာ ရှိကြတယ်။ သူတို့ထဲမှာ ချန်ပင်းနဲ့ ယွဲ့ချန်ယွင်တို့ဟာ ဟုန်ဒေါင်ဂိုဏ်းရဲ့ အရင်အကြီးအကဲဟောင်းတွေ၊ ပိုင်တုံခိုင်က ပိုင်ယွမ်ဖန်ရဲ့ တူ၊ ယွီဝူလိုင်က အနောက်တိမ်တိုက်အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီရဲ့ အကြီးအကဲအစောင့်အရှောက်၊ လီယွမ်ရွှေက လီစန်ယွင်ရဲ့ မွေးစားသား။

ဌာနခေါင်းဆောင် ဆယ်ယောက်ဟာ အနည်းဆုံး ပထမဘုံရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတဲ့ သိုင်းသမား ဆယ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ဖွင့်အဆင့်ကိုးအောက် မရှိတဲ့ စစ်သည်ငါးရာကျော်စီကို သူတို့ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ထားရှိထားတဲ့အပြင် ဂန်းချီဘုံကို အခုမှ တက်လှမ်းလာတဲ့ နှစ်ဆယ့်ခြောက်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်။ အခု ငါ့အထက်ဟိုတံခါးရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် စတုတ္ထဘုံရဲ့ မဟာသူရဲကောင်းကြီးတစ်ယောက် ရောက်လာရင်တောင် ငါတို့ ဘာမှ မကြောက်ဘူး”

“ကိုယ်ဖွင့်အဆင့်ကိုးအထက် သိုင်းသမား ငါးရာနဲ့ ဂန်းချီဘုံကျွမ်းကျင်သူ လေးဆယ်နီးပါးဆိုတာ တကယ်ကို စတုတ္ထဘုံရဲ့ မဟာသူရဲကောင်းကြီးတစ်ယောက်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ရပ်ပဲ”

“ပြီးတော့ ငါတို့နောက်မှာ ဂေါင်ချန်လုံက ကိုယ်ဖွင့်အဆင့်ခုနစ်အထက် ကျင့်ကြံထားတဲ့ ကျောက်ယန်တပ်မတော်ရဲ့ အထက်တန်းစား တပ်သား သုံးထောင်ကို ဦးဆောင်နေတယ်။ ဒီလူတွေကို ထည့်တွက်ရင် ကျင်းလင်ခရိုင်မှာတင် မဟုတ်ဘူး၊ စီရင်စုမြို့မှာတောင် ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ လူဦးရေက ငါးယောက်ထက် ပိုမများဘူး”

“ချီတက်တဲ့အရှိန်နဲ့ဆိုရင် စီရင်စုမြို့က ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က ကျင်းလင်ခရိုင်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ။ ငါတို့က စီရင်စုမြို့ကို သွားတဲ့လမ်းမှာ ကျင်းလင်နဲ့ ယွန်ရှန်းခရိုင်တွေကို ဖြတ်သွားရမှာဆိုတော့ တပ်သားသုံးထောင် ရုတ်တရက် ရောက်လာလို့ နားလည်မှုလွဲတာမျိုး မဖြစ်အောင် အဲဒီက ခရိုင်ဝန်တွေကို ကြိုတင်အကြောင်းကြားထားလိုက်ကြရအောင်”

“ကောင်းပြီလေ၊ အားလုံး အရှိန်မြှင့်ကြ၊ မိုးသောက်ရင် ကျင်းလင်ကို ရောက်ပြီး နားကြမယ်၊ ပြန်စုစည်းကြမယ်”

“ဟုတ်ကဲ့”

ရှင်းနန်စီရင်စုသည် ယုံကျိုး၏ စီရင်စုရှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယွီကျောက်၊ ကျိကျွန်၊ ယွန်ရှန်း၊ ကျင်းလင်၊ ယင်လင်နှင့် ထုံလင်ခရိုင်တို့ကို အုပ်ချုပ်သည်။ သူတို့အနက် ယွီကျောက်နှင့် ကျိကျွန်ခရိုင်တို့သည် အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ပြီး ကျန်လေးခုမှာ အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်သည်။

စီရင်စုမြို့သည် ကျင်းလင်နှင့် ယွီကျောက်ခရိုင်ကြားတွင် တည်ရှိသောကြောင့် ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ ရှင်းနန်စီရင်စုမြို့သို့ ခရီးသွားရန် ကျင်းလင်နှင့် ထုံလင်စီရင်စုမြို့နှစ်ခုစလုံးကို ဖြတ်သန်းရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့သည် ထုံလင်သို့ ရောက်သောအခါ စီရင်စုမြို့ရှိ ဟိုယုလင်ထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး မိသားစုကိစ္စများ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းကိုလည်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး အချိန်များစွာ မယူဘဲ သူတို့၏ ခရီးကို ချက်ချင်း ဆက်လက်ခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ ရှင်းနန်စီရင်စုမြို့အထိ လမ်းသည် မိုင်တစ်ထောင်သုံးရာ အကွာအဝေးရှိသည်။ မြင်းစီးသူတစ်ဦးတည်းသာဆိုလျှင် ခရီးသည် အမှန်တကယ် မြန်ဆန်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တန်းစီသည် လူသုံးထောင်ငါးရာကျော်ရှိသည်။ မြင်းမပါဘဲ နောက်က လိုက်ပါလာသော ကျောက်ယန်တပ်မတော်သား သုံးထောင်နှင့် မြင်းစီးသူ ငါးရာကျော်ပါသော ရှေ့ပြေးအဖွဲ့သည် အရှိန်ကို သိသိသာသာ နှေးကွေးစေခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီ ဟိုယုရှောင်သည် ခရီးစဉ်ကို ကြိုတင်တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဟိုယုကျယ်ဦးဆောင်သော ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တန်းစီသည် ကျင်းလင်ခရိုင်သို့ ရောက်ရန် အနည်းဆုံး သုံးရက်နှင့် စီရင်စုမြို့သို့ ရောက်ရန် ငါးရက် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ စီရင်စုမြို့တွင် နှစ်ရက်ကြာ ကိစ္စများ ဆောင်ရွက်သည်ဟု ယူဆပါက သူတို့သည် ကိုးရက်မြောက်နေ့တွင် ကျင်းလင်ခရိုင်သို့ ပြန်ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ယန်တပ်မတော်သား သုံးထောင်လည်း ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ခရီးတစ်လျှောက်လုံး လူတိုင်း အလောတကြီးရှိနေကြပြီး အသက်ရှူခွင့်ရရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ခွင့်ပြုထားကာ ကျန်အချိန်များကို မြင်းစီးလျက် ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ စက်တင်ဘာလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် အစီရင်ခံရန် ဝမ်ယန်ခရိုင်သို့ ပြန်ရောက်ရန် လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတို့အားလုံးသည် အတော်အတန် အင်အားကြီးမားသော ကျင့်ကြံထားသော စစ်သည်များဖြစ်ကြပြီး ခက်ခဲသော ခရီးအခြေအနေများကြားမှ မညည်းညူဘဲ အလျင်အမြန် ခရီးဆက်နေကြသည်။

...

ယွီခေတ် ၁၃၂၂၊ စက်တင်ဘာလ ၈ ရက်

ဆောင်းဦးရာသီ ရောက်ရှိလာပြီး နံနက်စောစောတွင် ကျင်းလင်ခရိုင်ကို အေးစိမ့်သော လေတိုက်ခတ်နေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအချိန်နှင့် ဤနာရီတွင် မြို့သို့ ဝင်ထွက်သူများ များများစားစား ရှိမည်မဟုတ်သော်လည်း စီရင်စုမြို့၏ အရှေ့ဘက်တံခါးတွင် လူအနည်းငယ်ရာခိုင်နှုန်း စုရုံးရောက်ရှိနေပြီး အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်သော တရားဝင်လမ်းမ၏ အဆုံးကို အခါအားလျော်စွာ စူးစမ်းကြည့်ရှုကာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ရောက်ရှိမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ကူးသန်းသွားလာသူများသည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ထိုစုရုံးမှုကို စဉ်းစားနေကြသည်။

“ဒီလူတွေ အားလုံး ဘယ်သူ့ကို စောင့်နေကြတာလဲ”

“ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မနက်စောစောကတည်းက သူတို့ကို မြင်နေရတယ်။ လင်ယန်ယွင်၊ လီပင်ခိုင်၊ ကျန်းယင်၊ ဂဲချန်၊ ချျူယွမ်မင်၊ ကျန်းဖန် ဒါတွေအားလုံး ခရိုင်ထဲက အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ၊ အားလုံး တစ်ချိန်တည်း ဒီမှာ စောင့်နေကြတာ။ စီရင်စုမြို့က အဆင့်မြင့်အရာရှိ တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာတော့မှာများလား”

“ကျွန်တော် အခုမှ ရှန်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာကို သတိထားမိတယ်”

“အဲဒါ စီရင်စုဝန် ကျိုးဟုန် မဟုတ်ဘူးလား။ သူလည်း စောင့်နေတယ်”

...

အစောပိုင်းက ခြောက်ဦး၏ ရောက်ရှိမှုသည် ကြည့်ရှုသူများကို အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်ပါက ရှန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲ ရှန်ဂူဖန်နှင့် စီရင်စုဝန် ကျိုးဟုန်တို့လည်း တက်ရောက်နေကြောင်း တွေ့ရှိရခြင်းသည် သူတို့ကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ပိုင်တိုအသင်းခေါင်းဆောင် လင်ယန်ယွင်၊ ဟုန်ဒေါင်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လီပင်ခိုင်၊ မီးလျှံဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကျန်းယင်၊ ဂဲချန်၊ ချျူယွမ်မင်နှင့် ကျန်းဖန်တို့အပါအဝင် ကျင်းလင်ခရိုင်မှ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သော်လည်း ရှန်ဂူဖန်နှင့် ကျိုးဟုန်တို့ထက် အဆင့်နိမ့်သေးသည်။

All Chapters