စီရင်စုမြို့သို့ချောမွေ့စွာရောက်သွားခြင်း

ယုခေတ် ၁၃၂၂၊ စက်တင်ဘာ ၁၂

ရှင်းနန်စီရင်စုမြို့၊ ရှန်ရှင်းနေအိမ်၊ တတိယထပ်၊ သီးသန့်အခန်း

“အစ်ကိုလေး ညီတော် ဟို အပ်နှံထားတဲ့ ကိစ္စအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ။

အထူးအဆင့် စစ်မြင်း အကောင်တစ်ရာအတွက် တစ်ကောင်ကို ငွေကျပ် သုံးသောင်းငါးထောင်နဲ့ဆိုတော့ စုစုပေါင်း သုံးဆယ့်ငါးသိန်း။ နောက်ထပ် အကောင်းစား စစ်မြင်း အကောင်ငါးရာအတွက် တစ်ကောင်ကို ငွေကျပ် ခြောက်ထောင်ငါးရာနဲ့ဆိုတော့ သုံးဆယ့်နှစ်သိန်းငါးထောင်။ ဒါကြောင့် စစ်မြင်းတွေအတွက် စုစုပေါင်း ဈေးနှုန်းက ငွေကျပ် ခြောက်ဆယ့်ခုနစ်သိန်းငါးသောင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ပြီးတော့ ဟိုမျိုးနွယ်က မှာထားတဲ့ သာမန်အဆင့်ရှိတဲ့ တန်ဖိုးကြီး စစ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အစုံနှစ်ထောင်ကို မနက်ဖြန် ပို့ပေးပါ့မယ်။ မူလဈေးနှုန်းက တစ်စုံကို ငွေကျပ် တစ်ထောင်ကျော်ပေမဲ့ ညီတော် ဟိုက တစ်ခါတည်း အများကြီး ဝယ်တာဆိုတော့ ကျွန်တော်က လျှော့စျေးအနေနဲ့ တစ်စုံကို ငွေကျပ် တစ်ထောင်တိတိနဲ့ တွက်ပေးမှာပါ။ အဲ့ဒါဆို စုစုပေါင်း ငွေကျပ် သိန်းနှစ်ဆယ် ဖြစ်ပါတယ်”

“သာမန်အဆင့်ရှိတဲ့ တန်ဖိုးကြီး ဓားတွေ၊ လေးတွေ၊ လေးမြားတွေနဲ့ တခြား စံချိန်မီ လက်နက်အားလုံး အခု သုံးသောင်း ရှိပါတယ်။ လျှော့စျေးပြီးတဲ့နောက် တစ်ခုကို ငွေကျပ် လေးရာ့ငါးဆယ်နှုန်းနဲ့ဆိုတော့ စုစုပေါင်း ငွေကျပ် သိန်းတစ်ရာ့သုံးဆယ့်ငါးသိန်း ဖြစ်ပါတယ်”

ဝမ်ရှင်းယွမ်သည် ငွေပမာဏတစ်ခုချင်းစီကို ပြောကြားနေစဉ်တွင် သူ၏အကြည့်သည် ဟိုမျိုးနွယ်မှ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးထံမှ လုံးဝမခွာခဲ့ပေ။ ဤမျှ များပြားသော ငွေကြေးပမာဏသည် ရှင်းနန်စီရင်စု၏ အကြီးဆုံးဂိုဏ်းဖြစ်သော ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ငယ်ဖြစ်သူ သူကိုယ်တိုင်ပင် မနေ့က သိရှိချိန်တွင် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ များပြားသော ငွေပမာဏကို ကြားသိရချိန်တွင် ထိုညီအစ်ကိုများ မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်ကို သူမြင်လိုခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဟိုယုကျယ်နှင့် ဟိုယုတွမ်နှစ်ဦးစလုံးသည် သူမှ ထိုပစ္စည်းများ၏ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးကို ကြေညာချိန်တွင် အံ့အားသင့်ခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများပင် ရောယှက်နေသော မျက်နှာအမူအရာများကို ပြသခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် တတိယအဆင့်ရှိသော သေးငယ်သည့်မျိုးနွယ်စုသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အရာများကို ဘဝတွင် တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ကြပေ။ ငွေကျပ် သိန်းလေးဆယ်နီးပါးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ထိုသို့သော မျက်နှာအမူအရာများကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။

ဝမ်ရှင်းယွမ်သည် ခေါင်းကို စိတ်ထဲမှ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုနှစ်ဦး တကယ်ငွေပေးချေနိုင်ပါ့မလားဟု စိုးရိမ်လာသည်။

“ကုန်ပစ္စည်း သုံးမျိုးရဲ့ စုစုပေါင်း ဈေးနှုန်းက ငွေကျပ် သုံးဆယ့်ကိုးသိန်းငါးသောင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ညီတော် ဟိုနဲ့ ကျွန်တော့် ရှောင်ယွင် ဂိုဏ်းတို့ အစောပိုင်းက သဘောတူထားတဲ့ စည်းကမ်းချက်အရ ငွေကျပ် သိန်းနှစ်ဆယ်ကို ကြိုတင်ပေးချေရမှာဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ ငွေကျပ် တစ်ဆယ့်ကိုးသိန်းငါးသောင်းကို နောက်နှစ် ဇွန်လမတိုင်ခင် ပေးချေရမှာပါ။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်...”

“ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ် ဝမ် စိတ်ချပါ၊ မနက်ဖြန် ပစ္စည်းရောက်တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ငွေသားအပြည့် ပေးပါ့မယ်”

ဝမ်ရှင်းယွမ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုညီအစ်ကိုများသည် ဈေးဆစ်လိုကြမည် သို့မဟုတ် ဝယ်ယူမည့် အရေအတွက်ကို လျှော့ချလိုကြမည်ဟု သူထင်ထားခဲ့ပြီး ထပ်မံစည်းရုံးရန် လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ထိုသဘောတူညီချက်ကို ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ကြသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် အတော်လေး ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားတာပဲ။ မနက်ဖြန် မနက် ကျွန်တော် ကုန်ပစ္စည်းတွေကို မြို့ပြင်ကို သယ်သွားပြီး ခင်ဗျားတို့နဲ့ ကိုယ်တိုင် အရောင်းအဝယ် လုပ်ပါ့မယ်”

သူသည် ကြာကြာ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။ ဤအမှာစာသည် သူ၏ ရှောသ်ယန်ဂိုဏ်းအတွက်လည်း အမြတ်အစွန်းများသော အမှာစာဖြစ်သည်။ သဘောတူညီချက် ရရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ပြီး သူတို့အား နှုတ်ဆက်ကာ မနက်ဖြန် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်မည့်အချိန်တွင် ပြန်လည်တွေ့ဆုံမည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ဟိုယုတွမ် နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့သည် သူ့ကို တားဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။

ဝမ်ရှင်းယွမ်ထွက်သွားပြီးနောက် ဧည့်ခန်းတွင် ဟိုယုတွမ်နှင့် ဟိုယုကျယ်နှစ်ဦးသာ ကျန်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ထူးဆန်းသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

လီစန်းယွင်သည် အပြင်မှ လျှောက်ဝင်လာပြီး သူတို့၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာများကို သတိပြုမိကာ “ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဒီဝမ်ရှင်းယွမ်က ဆက်ဆံရ လွယ်ကူသင့်တယ် မဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ဦး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပထမတန်းစား အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သော ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ငယ်အနေဖြင့် ဝမ်ရှင်းယွမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ညှိနှိုင်းရလွယ်ကူသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုယုကျယ်က ပထမဆုံး စကားစပြောသည် “ဒီ ဝမ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်ကတော့ ဆက်ဆံရတာ လွယ်ကူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ သံသယဖြစ်နေတာက ဒါကိုမဟုတ်ဘဲ မြို့တော်ခရီးစဉ်က ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာပါပဲ”

ဟိုယုတွမ်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့မျက်နှာ၌ သံသယအရိပ်အယောင်တို့ ယှက်ဖြာလျက်ရှိ၏။

သူတို့သည် မနေ့တစ်နေ့က မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုမျှ များပြားသော ပစ္စည်းတို့ကို ဝယ်ယူရန်အတွက် နှစ်ဦးစလုံး ခရီးစဉ်အတွင်း လီစန်ယွင်နှင့် အသေးစိတ် မဆွေးနွေးဘဲ ရှောင်ရှားခဲ့ကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မြို့တော်သို့ အရင်ရောက်ရှိဖူးသည်ကို သိရှိထားသောကြောင့်တည်း။ စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက်၌တော့ ရှင့်နန်စီရင်စု၌ ဤပစ္စည်းသုံးမျိုးကို ရောင်းချနိုင်သော ဒေသခံ ပထမတန်းစား အင်အားစုတစ်ခုသာ ရှိသည်ကို သူတို့ သိရှိခဲ့ကြ၏။ အဆိုပါအင်အားစုသည် ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းပင်တည်း။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းနှင့် ညှိနှိုင်းရန်အတွက် ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ဘာငွေမျှ မသုံးစွဲရုံသာမက ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်တို့ကပင် သူတို့ကို အရင် လာရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြ၏။

“မနေ့က ဝမ်ရှင်းယွင်က ကျွန်တော်တို့ကို နှုတ်ဆက်တုန်းက သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အတိအကျ သိနေတာ ထင်ရှားတယ်။ မြင်းတွေ၊ သံချပ်ကာတွေနဲ့ လက်နက်တွေရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေကို သူက အရင်ဆုံး ပြောခဲ့တာ။ ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းက ဟိုမျိုးနွယ်စုက ဒီပစ္စည်းတွေကို မြို့တော်မှာ ဝယ်ယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုတာကို ဘယ်လို အရင်သိခဲ့တာလဲ”

လီစန်ယွင်က ခေါင်းခါယမ်းပြီး တည်ငြိမ်စွာ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည် “မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းကို လျှော့တွက်နေကြတာပဲ။ သူတို့က ရှင့်နန်စီရင်စုမှာ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာကျော် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ပထမတန်းစား အင်အားစုတစ်ခုပါ။ ရှင့်နန်စီရင်စုရဲ့ ခရိုင်ခြောက်ခုမှာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သူတို့ သိတယ်လို့ ပြောရင် မမှားပါဘူး။ စစ်ပွဲရဲ့ ဦးတည်ချက်နဲ့ ဒီတိုက်ပွဲကြီးမှာ ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် ဟိုမျိုးနွယ်စုက လာမယ့် ဟယ်တုံ့ပဋိပက္ခမှာ ပါဝင်လိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူတို့ ခန့်မှန်းနိုင်မှာ မခက်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က ဒီစစ်လက်နက်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူမယ်ဆိုတာကို ခန့်မှန်းတာလည်း မခက်ပါဘူး”

“ကျွန်တော်တို့ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေတာက ဒါမဟုတ်ဘူး၊ ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိတဲ့ စေတနာပဲ”

“စေတနာ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းက ငွေသန်းပေါင်းများစွာ အမြတ်ရမှာ သေချာတယ်။ မြင်းတွေ၊ သံချပ်ကာတွေနဲ့ လက်နက်တွေနဲ့ဆိုရင် သူတို့က ဒါတွေကို လွှဲပြောင်းရုံနဲ့ အဲ့ဒီလောက် အမြတ်အစွန်းရနိုင်တဲ့ ဒုတိယတန်းစား ကုန်သည်တွေပဲ။ သူတို့က စေတနာပြတာ မအံ့သြစရာပဲ မဟုတ်လား”

ဟိုယုတွမ်က ခေါင်းခါယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည် “မင်းက အရမ်းရိုးရိုးရှင်းရှင်း တွေးနေတာပဲ။ အမြတ်အစွန်းက တကယ်ကို များပြားပေမယ့် မင်းပြောသလိုပဲ ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းက ရှင့်နန်စီရင်စုမှာ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာကျော် ရှိခဲ့တဲ့ ပထမတန်းစား အင်အားစုတစ်ခုပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ သူတို့ကို တိုင်းတာလို့ မရဘူး။ ငွေသန်းပေါင်းများစွာဆိုတာ တတိယတန်းစား ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုတစ်ခုအတွက်တော့ ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် သူတို့အတွက်တော့ အဆင်ပြေရုံလောက်ပဲ ရှိမှာ”

ဟိုယုကျယ်က ဆက်ပြောသည် “ဒါပေမဲ့ ကြည့်ပါဦး၊ မနေ့က ကျွန်တော်တို့ မြို့ထဲကို ဝင်လာတဲ့အချိန်ကစပြီး သတိထားမိလား။ ဂရန်းမာစတာအဆင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ် ဝမ်ရှင်းယွင်ကိုယ်တိုင် ကျွန်တော်တို့ကို လာတွေ့တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ချင်တဲ့ ပစ္စည်းသုံးမျိုးက အကုန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပုံပဲ။ တစ်ရက်အတွင်း ပြင်ဆင်ထားတာ။ မြင်းတွေနဲ့ လက်နက်တွေကတော့ ကိစ္စမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မှာထားတဲ့ စစ်ဝတ်တန်ဆာတွေမှာ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကြာပန်းအမှတ်တံဆိပ်ကို အမြန်ဆုံး ရိုက်နှိပ်ရမယ်။ တစ်ရက်နေလို့ထားဦး၊ ဆယ်ရက်တောင် မလောက်နိုင်ဘူး...”

သူတို့ရဲ့ ဆွေးနွေးမှုကို ကြားပြီးနောက် လီစန်ယွင်က ရုတ်တရက် အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

“သခင်လေးလေး၊ ရှောင်ယွင်ဂိုဏ်းက ဒီပစ္စည်းတွေကို အရင်ကတည်းက ပြင်ဆင်ထားတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”

ဟိုယုကျယ်က လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည် “သူတို့က ကျွန်တော်တို့ ဒီပစ္စည်းတွေ လိုအပ်တာကို သိရုံတင်မကဘူး၊ အရေအတွက်ကိုပါ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့တယ်...”