ခြိမ်းခြောက်ခြင်း
Vol. 31 Ch. 428
ယုခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၅ ရက်၊ ရှုအချိန်
ဆောင်းဦးလေသည် တိုက်ခတ်လာပြီး ဂျင်လင်ခရိုင်မြို့၏ ညသည် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပုံရသည်။ လမ်းများပေါ်တွင် လူသွားလူလာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး ထုံလင်ခရိုင်နှင့် ဆင်တူစွာ ဂျင်လင်တွင်လည်း ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်၊ အကျဉ်းထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနနှင့် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းမှ လည်ပတ်သော ခရိုင်ဝန်ရုံးတို့သည် မြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။
ညဦးပိုင်းသာ ရှိသေးသောကြောင့် ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်၏ မီးများ ဆက်လက်တောက်ပနေပြီး တည်းခိုစားသောက်ရန် ဧည့်သည်များ အဝင်အထွက်ရှိနေကာ အနီးရှိ ရှန့်ရှင်းအိမ်တော်နှင့် စီရင်စုဝန်ရုံးတို့တွင်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသုံးနေရာအပြင် မီးများ လုံးဝ မပိတ်ထားသော အခြားနေရာတစ်ခုရှိပြီး သူမှာ ရှန်မိသားစုဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ဂျင်လင်၏ တစ်ခုတည်းသော ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုဖြစ်သော ရှန်မိသားစုအိမ်တော်၏ အဝင်ဝတွင် အဆင့်ရှစ် တန်ခိုးဖွင့်စစ်သည် နှစ်ဦး စောင့်ကြပ်နေပြီး အတွင်းဘက်တွင် ဆယ်လှမ်းတိုင်း၌ အစောင့်များ၊ အပြင်ဘက်ခြံဝင်းတွင် အဆင့်ငါးဆယ်တိုင်း၌ အစောင့်များ ချထားခြင်းသည် အလွန်တင်းကျပ်သော ကာကွယ်ရေးစနစ်၏ သက်သေပင်ဖြစ်သည်။
အဝေးမှ မြင်းကောင်းတစ်ကောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုန်ပေါက်လာသည်။ တံခါးဝရှိ အစောင့်နှစ်ဦးသည် မူလက သူကို တားဆီးလိုသော်လည်း မြင်းပေါ်ရှိ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော လူငယ်ဖြူဝတ်စုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်သောအခါ သူတို့သည် အလျင်အမြန် ရပ်တန့်ကာ သူတို့နောက်မှ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး လူငယ်ကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုရန် လှည့်လိုက်ကြသည်။
“သခင်လေးကို အရိုအသေပြုပါတယ်”
ရှန်ဖေးထျန်သည် ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိဘဲ အစောင့်များ၏ အံ့အားသင့်သော အကြည့်အောက်တွင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ အိမ်တော်ထဲသို့ ပြေးဝင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ညဉ့်နက်နေပြီ၊ သခင်လေး ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်လိုနေတာလဲ”
“သူ့ကို ကြည့်ရတာ တစ်ခုခု ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံပဲ”
“မကြာသေးခင်က ဘာတွေများ ဒီလောက်အရေးကြီးနိုင်လို့လဲ။ ဂျင်လင်ခရိုင် စီရင်ခံတပ်က အများကြီး စေလွှတ်ခံထားရတယ်၊ ကျိုးဟုန်တောင် မိသားစုခေါင်းဆောင်ရှေ့မှာ ရမ်းသမ်းလုပ်ဖို့ မရဲဝံ့ဘူး၊ တခြားဘာက သခင်လေးကို ဒီလို မျက်နှာမျိုး ဖြစ်စေနိုင်မှာလဲ”
“ငါမသိဘူး...”
...
“အဖေ၊ ရွှေအိမ်တော်တောင်မှာ ပြဿနာတက်နေတယ်။ အင်အားသုံးထောင်ရှိတဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့က ကျူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပုန်းခိုရာကို ဝိုင်းထားတယ်။ ကျူမျိုးနွယ်စုက လူတွေကို မြို့ထဲကို လွှတ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အကူအညီတောင်းခိုင်းနေတယ်”
“ဘာ”
ရှန်မိသားစု၏ အဓိကခန်းမ၌ ရှန်ဂူဖန်သည် အလွန်တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေသော သားဖြစ်သူ ရှန်ဖေးထျန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မိမိ၏ အဓိကနေရာမှ အံ့အားသင့်စွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ရွှေအိမ်တော်တောင်သည် ခရိုင်မြို့၏ တောင်ဘက် ငါးမိုင်အကွာတွင် တည်ရှိပြီး ဂျင်လင်ခရိုင်တွင် အလွန်အရေးမပါသော တောင်ကုန်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူအများအပြား သွားရောက်လေ့မရှိသော်လည်း ခရိုင်အတွင်းရှိ အနည်းငယ်သောသူများက သူသည် ကျူမျိုးနွယ်စု လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ အခိုင်အမာခံတပ်ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်။ ရှန်မိသားစုသည် ကျူမျိုးနွယ်စုနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သောကြောင့် ဤအကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။
“အထူးတပ်သား သုံးထောင်။ ဂျင်လင်ခရိုင်မှာ စီရင်ခံတပ်သား ငါးသောင်းပဲရှိတာ၊ အဲဒီထဲက လေးသောင်းကို ဖန်ယွီဟူက စုဆောင်းသွားပြီးပြီ၊ ခရိုင်ဝန်ရုံးမှာ တစ်သောင်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒီအထူးတပ်သား သုံးထောင် ဘယ်ကလာတာလဲ။ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“အမှန်ပါ၊ မြို့ထဲက လူအတော်များများ ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ကြတယ်။ အင်အားသုံးထောင်ရှိတဲ့ တပ်မတော်က အားလုံး အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေ ဝတ်ထားပြီး စစ်သားတွေမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်ခုနစ် တန်ခိုးဖွင့်စွမ်းရည်ရှိပြီး သာမန်အဆင့်မြင့် လက်နက်တွေကို ကိုင်ဆောင်ထားတယ်။ ကျူမျိုးနွယ်စု လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေမှာ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝနီးပါး မရှိပါဘူး။ ကျူဝူကျန်းနဲ့ ကျူမျိုးနွယ်စုဝင်တချို့က အခု အပြင်းအထန် ခုခံကာကွယ်နေကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒီထက်ကြာကြာ ဆိုင်းငံ့ထားမယ်ဆိုရင် ရွှေအိမ်တော်တောင်က ကျူမျိုးနွယ်စုဝင်တွေ အားလုံး အမြစ်ပြတ်သွားမှာ ကြောက်တယ်...”
ရှန်ဖေးထျန်၏ ဤစကားများကို ကြားလိုက်သောအခါ ရှန်ဂူဖန်သည် အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ထပ် ဆိုင်းငံ့ရန် မရဲတော့ဘဲ “မိသားစု ကျွမ်းကျင်သူတွေကို အမြန်ခေါ်ပြီး ငါနဲ့အတူ ကျူမျိုးနွယ်စုကို ကူညီဖို့ ရွှေအိမ်တော်တောင်ကို ချက်ချင်း ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်ကြ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ အဖေ”
နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကျူမျိုးနွယ်စုသည် ရှန်မိသားစုအတွက် အမြတ်အစွန်းများစွာကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး သူတို့ အမြစ်ပြတ်သွားသည်ကို ရှန်မိသားစုအနေဖြင့် လက်ပိုက်ကြည့်နေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရှန်ဂူဖန်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲသွားကာ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသော ဟိုညီနောင်နှစ်ဦးအကြောင်းကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။
“ဖြစ်နိုင်မလား...”
ရှန်ဂူဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မဝေးလှသော စီရင်စုဝန်ရုံးမှ တောင်ဘက်သို့ အင်အားကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်လာနေသည်ကို သူရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သားဖြစ်သူ မိသားစု ကျွမ်းကျင်သူများကို ခေါ်ယူခြင်း မပြီးဆုံးသေးမီပင် သူ၏ ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာအဆင့် စွမ်းအားကို အသက်သွင်းကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း လေဆင်နှာမောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေအိမ်တော်တောင်သို့ အလားတူ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးသွားသည်။
...
ရွှေအိမ်တော်တောင်တွင် ဟိုမျိုးနွယ်စု စစ်သားများ၏ အားကောင်းသော ချီနှင့် သွေးသည် ချောက်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော စစ်သည်ထောင်ပေါင်းများစွာကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားသည်။ ဤစစ်သည်များသည် ည၏အကာအကွယ်အောက်တွင် ဝိုင်းရံထားခြင်းကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေသော အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် စစ်သားများသည် အလွန်အင်အားကြီးမားလှသည်။ မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ လူများ အဆက်မပြတ် သေဆုံးနေသောကြောင့် ဝိုင်းရံထားခြင်းသည် တင်းကျပ်လာသည်။
ဂိုဏ်းချီအဆင့် စစ်သည်အနည်းငယ်သည် အင်အားကို အသုံးပြု၍ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ဂိုဏ်းချီအဆင့် စစ်သည်များ၏ ဝိုင်းရံခြင်းခံရပြီး လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမမြင်တော့ပေ။
ခိုင်မာသော အလယ်အလတ်အရွယ် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“စတုတ္ထအကြီးအကဲ၊ မင်းရဲ့ အပြောအတိုင်း ငါ့ကျူမျိုးနွယ်စုက မင်းကို ဘယ်တုန်းကမှ မစော်ကားခဲ့ဘူး။ ဒါဆို ချင်လုံအသင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက ဘာတော်စပ်လဲ၊ ဖန်ကျင်းဟုန်အတွက် မင်းတို့ ကျူမျိုးနွယ်စုနဲ့ မင်းတို့မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုလုံးကို အပြန်အလှန် ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တာလား”
အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဂျင်လင်ခရိုင် မာစတာအများအပြားသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး မျက်နှာဖြူလျော်နေသော ကျူမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် ကျူဝူကျန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ဘာ ချင်လုံအသင်းလဲ၊ ဘာ ဖန်ကျင်းဟုန်လဲ။ ကျွန်တော် ဒါတွေကို ဘာမှ မသိဘူး။ သခင်ဟို သိတာတစ်ခုပဲရှိတယ်၊ မင်းတို့ ကျူမျိုးနွယ်စုက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတွေ လုပ်တယ်၊ ရက်စက်ပြီး သနားညှာတာမှုမရှိဘူး၊ အပြစ်မဲ့သူတွေကို ရမ်းသမ်းသတ်ဖြတ်တယ်၊ ရှင့်နန်စီရင်စုမှာ ကြာပြီကတည်းက မလိုလားအပ်တဲ့သူတွေဖြစ်နေပြီ။ အခု ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက စီရင်စုတစ်ခုလုံးရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်နေတာ၊ မင်းတို့မျိုးနွယ်စုဆိုတဲ့ ကပ်ဘေးကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ”
ဟိုမျိုးနွယ်စုတပ်၏ ရှေ့တွင် အနီရောင်ရင့်ရင့် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟိုယုကျယ်သည် တည်ကြည်ခန့်ညားပြီး မျက်နှာတည်တင်းကာ ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ ကိုးယောက်မြောက် ဓားဘုရား ဂူချန်ဖန်း၏ ယခင်ပိုင်ဆိုင်သော ဓားဖြစ်သည့် ချင်ယွီထိပ်ဖျားဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မူလက ဟိုယုတွမ်က ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူပြောနေစဉ်တွင် သူသည် ဓားတစ်ချက်ထိုးတိုင်း အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကျူမျိုးနွယ်စု လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် မမေ့လျော့ဘဲ ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည်။
“ငါးကတော့ သေမှာ သေချာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ကွဲမလားဆိုတာတော့ သိပ်မသေချာဘူး”
အဆင့်သုံး ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးဖြစ်သော ကျူဝူကျန်းသည် စွမ်းအားစုစည်းခြင်းအဆင့်သာရှိသော ဟိုယုကျယ်၏ စော်ကားမှုကြောင့် အလွန်အရှက်ရကာ ဒေါသဖြင့် ဆူပွက်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျူမျိုးနွယ်စုဝင်များ အဆက်မပြတ် သေဆုံးနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး ဟိုယုကျယ်နောက်ကွယ်မှ အထူးတပ်သားသုံးထောင်၏ လေဝင်ပေါက်ပိတ်ထားသကဲ့သို့ ဖိအားပေးမှုကြောင့် သူ၏စွမ်းအားတစ်ဝက်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားသော်လည်း သူသည် ဆက်လက်၍ သည်းခံနေရဆဲပင်။