ခြိမ်းခြောက်ခြင်း (၂)

“လေးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ ကျူမျိုးနွယ်စုဟာ ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ လုံးဝ ရည်ရွယ်ထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချင်လုံအသင်းက ဖန်ကျင်းဟုန်က မင်းတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုအပေါ် ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဂျင်လင်သေမိန့်ကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းပြီး သူ့ကို နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခမပေးဘူးလို့ အာမခံပါတယ်။ ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ပါတော့၊ ဘယ်လိုလဲ”

“တကယ်ကို ငြီးငွေ့စရာကောင်းလိုက်တာ” ဟု ဟိုယုကျယ်က ပြန်ပြောသည်။

“ငါ ခုနကပဲ မပြောခဲ့ဘူးလား၊ ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက အခု ပြည်သူတွေအတွက် အန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားနေတာ။ ချင်လုံအသင်း၊ ဖန်ကျင်းဟုန်၊ ငါ သူတို့ကို လုံးဝမသိဘူး၊ သူတို့နဲ့ ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး။ ဂျင်လင်သေမိန့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး...”

ယခု နောင်တရနေသည်ကို သိသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီ။

ဟိုယုကျယ်၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် လက်သွားသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ဂန်ရှာကို လှုံ့ဆော်ကာ ဓားရောင်များ မိုးရွာသကဲ့သို့ ထူထပ်စွာ ထပ်မံ၍ တိုက်ခတ်ကာ ကျူမျိုးနွယ်စု လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အုပ်စုကြီးတစ်ခုကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“တပ်မတော် ငါ့နောက်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြ။ ကျူမျိုးနွယ်စုမှ တစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်ခွင့် မရှိစေနဲ့ “

“ဟုတ်ကဲ့”

စစ်သားသုံးထောင်သည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ အော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော အရာများနှင့် ကိုင်ဆောင်ထားသော အရာများသည် စီရင်စုမြို့မှ ယခုမှ ဝယ်ယူထားသော သာမန်အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ငါး သို့မဟုတ် ခြောက်အထက် မရှိသော သို့မဟုတ် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ လူအုပ်ကြီးဖြစ်သော ကျူမျိုးနွယ်စု လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် လုံးဝ အင်အားကြီးမားလှသည်။ ခဏလေးအတွင်း ကျူမျိုးနွယ်စု၏ တပ်ဖွဲ့သည် ပြိုကွဲသွားပြီး သူတို့၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။

ကျူဝူကျန်းသည် ပထမအဆင့် ဂရန်းမာစတာနှစ်ဦးနှင့်အတူ သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျူမျိုးနွယ်စု၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ်များ အလွန်အမင်း ကျဆုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သုံးဦးစလုံးသည် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

ကျူမျိုးနွယ်စုသည် အလင်းသို့ မရောက်နိုင်သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်နေသောကြောင့် သူတို့သည် သာမန်ရက်များတွင် မှောင်မိုက်သောနေရာများတွင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနေထိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သာမန်မိသားစုများကဲ့သို့ သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုပြင်ပမှ အဖွဲ့ဝင်များကို စုဆောင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ရွှေအိမ်တော်တောင်ရှိ အဓိကအခြေစိုက်စခန်းတွင် နေထိုင်နိုင်သူများသည် မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှ ပိုမိုထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။ သူတို့အား ဟိုမျိုးနွယ်စုက သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ကြသည်။

“ဒီခေါင်းမာတဲ့ ခွေးကောင်” ဟု ကျူဝူကျန်းက ဟိုယုကျယ်သည် တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ သူ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဒေါသသည် သူ၏ မျက်လုံးများမှ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ဖဝါးတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူသည် ဟိုယုကျယ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

“ဟေ့ကောင်လေး၊ ရပ်စမ်း”

သို့သော်လည်း သူသည် အသက်စွမ်းအင်သုံးရပ်၏ ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ကြီးမားသော တပ်မတော်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် သူ၏ အင်အားအချို့ လျော့ကျသွားသော်လည်း ဂိုဏ်းချီဒုတိယအဆင့်သာရှိသေးသော ဟိုယုကျယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၌ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။ တောက်ပနေသော သူ၏ လက်ဝါးသည် လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဟိုယုကျယ်ကို တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာသည်။

ဟိုယုကျယ်သည် သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ သူသည် နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ချင်ယွီထိပ်ဖျားတွင် ဂန်ရှာကို စုစည်းကာ သူ၏ ခြေထောက်များသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ကိုင်ကာ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ လေထဲတွင် သူသည် အစ်ကိုကြီးက တတိယတန်းစား အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ထားသော မိုးရွာသွန်းသော ဓားနည်းကို ပြသလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လေထုကို ကျူဝူကျန်း၏ ဦးခေါင်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အပြာရောင် ဓားရောင်များ ထူထပ်စွာ ရွာသွန်းစေခဲ့သည်။

“သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ”

ကျူဝူကျန်းသည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ အောင်မြင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဟိုယုကျယ်သည် နောက်ဆုတ်ကာ တပ်မတော်အလယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေပါက သူဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဟိုယုကျယ်သည် နောက်မဆုတ်ဘဲ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တော့မှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ့အတွက် ထိုသို့သော အပြုအမူသည် သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့် မခြားပေ။

သူ့အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တိုးပွားလာသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် အေးစက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ တောက်ပမှုသည် ထူထပ်သော ဓားမိုးများကို ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုလူသည် အလင်းရောင်နှင့်အတူ ဟိုယုကျယ်၏ ရှေ့တွင် ရောက်ရှိလာပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူ၏ လည်ချောင်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးအတွက် ထိရောက်မှုသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ကျူမျိုးနွယ်စုသည် ဤလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်နေသောကြောင့် သူတို့ လေ့ကျင့်ခဲ့သော သိုင်းပညာများသည် သဘာဝအားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ပုံစံရှိသည်။

တောက်ပသောအလင်းရောင်သည် သေစေနိုင်သော အန္တရာယ်၏ အရိပ်အယောင်ကို သယ်ဆောင်ကာ ဟိုယုကျယ်၏ မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကျူဝူကျန်းသည် ဟိုယုကျယ်၏ လည်ချောင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပွင့်ထွက်သွားသည်ကို မြင်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး ရက်စက်သော ပြုံးယောင်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

သို့သော် သူသည် ဟိုယုကျယ်၏ မျက်နှာကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အပြုံးသည် သူ၏ အပြုံးထက်ပင် ပို၍ အေးစက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည် တင်းကျပ်သွားသည်။

ဟိုယုကျယ်သည် သူ မလွှတ်ဘဲ ကိုင်ထားသော ချင်ယွီထိပ်ဖျားကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဂန်ရှာသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အဓိကသွေးကြော ၁၂ ခုမှ လည်ပတ်သွားပြီး လေထဲတွင် လင်းယုန်တောင်ပံကဲ့သို့သော ရာနှင့်ချီသော သွေးရောင်ဓားရိပ်များကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ဤဓားရိပ်များသည် ချက်ချင်းပင် သွေးရောင်ဓားချီအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး ဝှစ်ဟူသံနှင့်အတူ ကျူဝူကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

ဤသည်ကား သေစေနိုင်သော ဓားရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျူဝူကျန်း၏ နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ရဲဘဲ မူလက ဟိုယုကျယ်၏ လည်ပင်းကို ပစ်မှတ်ထားသော သူ၏ လက်သည် ရုတ်တရက် ဦးတည်ရာ ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ရှေ့မှ သွေးရောင်ဓားချီကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ချွမ်း...

“ဒါ ဓားမြှောင်ပဲ”

“မင်းအသက်ကို ယူဖို့ ဒါလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ”

ချင်ယွီထိပ်ဖျားနှင့် ထိတွေ့သော အလင်းရောင်ကို ကြည့်ပြီး သူသည် ငါးလက်မခန့်သာရှိသော ဓားမြှောင်ငယ်လေးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သော ဟိုယုကျယ်သည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ကျူဝူကျန်းသည် ဓားချီကို ပိတ်ဆို့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်စွာ တောက်ပကာ ဓားမြှောင်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူ၏ လျင်မြန်သော ညာလက်သည် လေထဲတွင် မီးပွားတစ်ခုကို ဆွဲယူကာ ဟိုယုကျယ်၏ လည်ချောင်းကို ထပ်မံ ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် သူသည် အလွန်ရိုးရှင်းစွာ တွေးနေဆဲပင်...

“ငါ့ ဓားနည်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ ဓားကို ပိတ်ဆို့နိုင်ပါ့မလား”

ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ဟိုယုကျယ်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ကျူဝူကျန်း၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ နားမလည်နိုင်မီ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင်မှ "ဖြန်း" ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားသော ဓားသွားကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်ပုံရသည်။ ချင်ယွီထိပ်ဖျားကို ကိုင်ထားသော ဟိုယုကျယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်သွားသည်။

“ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်တာလဲ၊ မင်းဓားက နတ်လက်နက်ပဲ”

ဟန်ရှင်းဟု အမည်ပေးထားသော သူ၏ ဓားမြှောင်သည် နာမည်ကျော် လက်နက်များတွင် အဆင့် ၂၁၄ ရှိပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှားပါးသော လက်နက်ကောင်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း ဟိုယုကျယ်၏ တစ်ချက်ထိုးခြင်းကိုပင် မပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ပေ။ ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်သည် နတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်...

သူ့ကို တုံ့ပြန်သည်မှာ ဟိုယုကျယ်၏ ပို၍ ပြင်းထန်သော ဓားရောင်ဖြစ်သည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ကြီးမားသော တပ်မတော်၏ အင်အားကြောင့် သူ၏ အင်အားတစ်ဝက်နီးပါး လျော့ကျသွားပြီး ထိုတောက်ပသော နတ်ဓားရှည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် အဆင့်သုံး ဂရန်းမာစတာကြီး ကျူဝူကျန်းသည် ဟိုယုကျယ်ကို လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ပေ။