ရှန်ကလန်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ (၃)

ရှန်မိသားစုတွင်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများရှိပြီး ကျူမိသားစုနှင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို လူသိရှင်ကြား မပြုလိုကြပေ။ ထို့ပြင် ကျိုးဟုန်၏ တားဆီးမှုကြောင့် ရှန်ဂူဖန်သည် အကူအညီပေးရန် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကြပ် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ လူတိုင်း အံ့အားသင့်ကြသော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေးနိုင်သူများသည် သူနောက်ကွယ်ရှိ ယုတ္တိကို နားလည်ကြသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် ရှန်ဂူဖန်ကို နှုတ်ဖြင့် စော်ကားရန် အကြောင်းပြချက် လုံးဝမရှိသကဲ့သို့ ရှန်မိသားစုကိုလည်း စော်ကားရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ အခြေအနေအရ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ချဉ်းကပ်မှုမှာ ရန်လိုမှုကို ရှန်မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်၊ ဖြစ်ရပ်ကို လျှော့တွက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်ပြီး ပြဿနာကို မီးမွှေးရန် မဟုတ်ပေ။

ရှန်ဂူဖန်၏ ယခုခဏအကြာက ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ လုပ်ရပ်များသည် ဤမျှ အာဏာရှင်ဆန်နိုင်ပါ့မလား။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက် အသိဉာဏ်မဲ့တဲ့ လူငယ်တွေ၊ ဒီလို အင်အားနည်းနည်းလေးနဲ့ ဂျင်လင်ခရိုင်ထဲမှာ ဥပဒေမဲ့ လုပ်ရဲတယ်လို့ တကယ်ထင်နေကြတာလား၊ ငါ့ကို ဒီလောက် မရှက်မကြောက် စော်ကားရဲတယ်၊ ငါ့ ရှန်မိသားစုကို ဒီလောက် မရှက်မကြောက် စော်ကားရဲတယ်။ ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ ဂျင်လင်က ထွက်သွားခွင့်ပေးရင် ငါ မိသားစုခေါင်းဆောင် မလုပ်တော့တာ ကောင်းသေးတယ်”

ရှန်ဂူဖန်၏ အသံသည် အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး ပြင်းထန်သည်။ သူ၏ စကားအဆုံးတွင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝါးသည် သိသိသာသာ ပြင်းထန်လာသည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တပ်မတော်၏ ကြီးမားသော ဝါးဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း စတုတ္ထအဆင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး၏ အင်အားသည် အလွန်အင်အားကြီးမားပြီး ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

ရှန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်၊ ဒီတစ်ခါ သူ တကယ် အရေးယူတော့မယ်။

ရှန်မိသားစုသည် ဂျင်လင်တွင် ရာစုနှစ်များစွာ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အင်အားကို မည်သူမျှ သံသယမဝင်ခဲ့ပေ။ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တပ်မတော်၏ အရှိန်အဝါသည် အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းသည် ရှန်မိသားစုက အသာစီးရနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။

“အသက်အရွယ်ကလည်း ရလာပြီပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလို စကားများတဲ့ စစ်ပွဲထဲ ပါဝင်နေတာလဲ။ မင်းဘေးမှာ လူအနည်းငယ်နဲ့ ငါတို့ကို ဂျင်လင်ခရိုင်က ထွက်မသွားနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာ၊ လူတွေကို ရယ်စရာ မဖြစ်စေနဲ့”

“မင်းရဲ့ ခွေးတွေကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ဂျင်လင်မှာ နံပါတ်တစ်မျိုးနွယ်လို့ ခေါ်ဝေါ်ရဲသေးတယ်၊ ဖွီ...”

“ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ခြိမ်းခြောက်ရဲတဲ့ မင်းမှာ ခေါင်းဘယ်နှစ်လုံးရှိလို့လဲ။ ဒီနေ့ ငါ့အစ်ကို မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူရှိနေရင် မင်းရဲ့ ခွေးခေါင်းတွေကို လုံးဝ လိမ်ချိုးပစ်မှာ”

...

သို့သော် ဟိုယုကျယ်သည် ရှန်ဂူဖန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို လုံးဝ မမြင်ရသကဲ့သို့ တစ်ခဏမျှ မရပ်တန့်ဘဲ ဆက်လက်၍ ပြောင်လှောင်စော်ကားနေပြီး စကားတစ်ခွန်းချင်းသည် နောက်တစ်ခွန်းထက် ပို၍ ရုပ်ဆိုးလာသည်။

ထို့ပြင် ဟိုယုကျယ်တစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ ဂါဝ်ချန်လုံနှင့် သူ၏ ညီနောင်များအပြင် တပ်မတော်မှ ဂိုဏ်းချီအဆင့် စစ်သည်အများအပြားသည်လည်း သူ့နောက်မှ လိုက်၍ ပြောင်လှောင်လာကြသည်။

“ဟားဟားဟား၊ ဘာမှ မဟုတ်တဲ့ ဂျင်လင်ရှန်မိသားစု၊ အားနည်းတဲ့ လူအုပ်စုပဲ”

“ရှန်မိသားစုမှာ လူနည်းလိုက်တာ၊ ငါတို့ သွားကြားထိုးဖို့တောင် မလောက်ဘူး။ မင်းတို့ ငါတို့ကို ဂျင်လင်ခရိုင်က ထွက်မသွားအောင် တားချင်တာလား။ အရင်ဆုံး အရည်အချင်းရှိမှ”

“ဟားဟားဟား၊ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ဓားသမား ရှန်ဂူဖန်၊ သူက စကားပဲ တတ်တာကိုး...”

ရှန်ဂူဖန်၏ မျက်ခုံးများသည် ရုတ်တရက် တွန့်သွားသည်။ သူ့ကို ပြောင်လှောင်နေသော ဟိုမျိုးနွယ်စုဝင်များ၊ အထူးသဖြင့် ဟိုယုကျယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသသည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အံ့အားသင့်မှုနှင့် စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သော ဟိုယုတွမ်သည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချကာ အတွင်း၌ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဟိုယုကျယ်ထံ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်၊ “လေးယောက်မြောက် ညီလေး၊ မင်း အလွန်အကျွံ သရုပ်ဆောင်နေပြီ”

သူ၏ စကား မဆုံးသေးမီပင် ရှန်ဂူဖန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်ပုံရသည်။ သူသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုဝင်များကို အေးစက်စွာ ပြုံးပြပြီး သူ၏ လက်အိတ်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါကာ အေးစက်သော သက်ပြင်းချရင်း နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောဘဲ သူ၏ သားနှင့် ရှန်မိသားစု၏ ဂရန်းမာစတာများကို ခေါ်ဆောင်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်...

ရှန်ဂူဖန်၊ သူ ဒီလောက်ကို သည်းခံနိုင်တာလား။

ကျိုးဟုန်၊ လင်ယန်ယွင်နှင့် အခြားခြောက်ဦးဖြစ်စေ၊ ဂျင်လင်ခရိုင်မှ ဂိုဏ်းချီအဆင့် ထင်ရှားသော စစ်သည်များဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံးသည် ရှန်ဂူဖန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တပ်မတော်ကို ပြန်ကြည့်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုသာမက အလွန်အမင်း လေးစားမှုလည်း ပါဝင်နေသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် အလွန်အင်အားကြီးမားပြီး ရှန်မိသားစုပင် အရှက်ရသော်လည်း ရန်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် မရဲဝံ့နိုင်သည့်အထိ အင်အားကြီးမားသည်။

ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိသူများအတွက် ရှန်ဂူဖန်၏ ထွက်ခွာမှုသည် ဤအကြောင်းကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့အားလုံးက တစ်ညီတည်း ယုံကြည်ပုံရပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုအပေါ် လေးစားမှု မည်သို့ မဖြစ်ပေါ်နိုင်မည်နည်း...

ဤသည်ကား ရှန်မိသားစုပင် စော်ကားရန် မရဲဝံ့သော မျိုးနွယ်စုဖြစ်ပြီး တုံလင်၏ ဟိုမိသားစု၊ မဟုတ်၊ ဟဲရှီ၏ ဟိုမိသားစုကို ယခုအချိန်မှစ၍ ခိုင်မာစွာ မှတ်သားထားသင့်သည်။

“လေးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ ငါးယောက်မြောက် သခင်လေး၊ အချိန်ရရင် ပေတိုအသင်းကို လာခဲ့ပါ၊ သခင်လင် ကိုယ်တိုင် ကြိုဆိုပါလိမ့်မယ်။ ဒီည ကျူမိသားစု လုံးဝ မှားခဲ့တာပါ၊ ကျွန်တော် အရင် ထွက်ခွါပါတော့မယ်”

လင်ယန်ယွင်သည် ဟိုညီနောင်နှစ်ဦးကို ပထမဆုံး နှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ထို့နောက် ဂျင်လင်ခရိုင်မှ အခြားသူများသည်လည်း သူတို့နောက်မှ လိုက်၍ နှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်ပြီးမှ ရွှေအိမ်တော်တောင်မှ ထွက်ခွာရန် ရဲရင့်ခဲ့ကြသည်။

ဟိုယုကျယ်သည် ဤလူများကို မတားဆီးခဲ့ပေ။ သူသည် သူ့ကို နှုတ်ဆက်သော မည်သူ့ကိုမဆို အပြုံးနှင့် ယဉ်ကျေးသော လက်ဟန်ဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စီရင်စုဝန်ရုံးမှ ကျိုးဟုန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဟိုယုတွမ်သည် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်ကာ စကားပြောပြီး သူတို့သည် ရွှေအိမ်တော်တောင်ဘက်သို့ လက်ဟန်ပြကာ နောက်ဆက်တွဲကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေပုံရသည်။