ယုယန်အပေါ် အံအားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှု

ယုခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ အစောပိုင်း

ပုံမှန်အားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းသော ယုယန်ခရိုင်မြို့သည် ယခုအခါ အဆက်မပြတ် ဆူညံနေသည်။

လွှမ်းမိုးသော သွေးစွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများသည် မြို့၏ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကောင်းကင်မှ မြေပြင်အထိ ဆောင်းဦးလေသည် ရွက်ကြွေများကို တိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ အဖြူရောင် ရေစီးကြောင်းသည် မြို့ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။ လူများသည် ဤအဖြူရောင် ရေစီးကြောင်းကို အဆက်မပြတ် ခုခံရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ကျောက်တုံးကို ကြက်ဥဖြင့် ပစ်ပေါက်နေသကဲ့သို့ အချည်းနှီး ရုန်းကန်နေရပြီး အဖြူရောင် ရေစီးကြောင်း၏ တိုးတက်မှုကိုပင် နှေးကွေးအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုမှသာ ဤအဖြူရောင် ရေစီးကြောင်းသည် တကယ်တမ်း လူတစ်သိန်းခန့်ရှိသော ကြီးမားသော တပ်မတော်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သူတို့သည် အနက်ရောင် သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများ ခြုံထားကာ နောက်ကျောတွင် ရက္ခိုသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားပြုသည့် လခြမ်းပုံ သင်္ကေတတစ်ခုစီကို ထိုးထားသည်။

သူတို့၏ စစ်မြင်းများသည် အလွန်ခန့်ညားလှသော်လည်း အဆင့်အမြင့်ဆုံးမဟုတ်သော်လည်း ရှားပါးသော စစ်မြင်းမျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး ခြေလှမ်းတစ်ခုစီသည် မြေပြင်ကို အဆက်မပြတ် တုန်ဟည်းစေသည်။

သူတို့သည် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းပြီး စင်ကြယ်သော အငွေ့အသက်ကို သူတို့၏ အမူအရာနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ လခြမ်းဓားများကို တညီတည်း ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လခြမ်းဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး ထိုးဖောက်နိုင်သော တပ်မတော်ကို ဖွဲ့စည်းကာ ယုယန်ခရိုင်မြို့၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ မျက်နှာများသည် အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ခုခံရန် ကြိုးစားသော ယုယန်ခရိုင်မြို့၏ ခုခံကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များကို သတ်ဖြတ်နေကြသည်။ ဆောင်းဦးလေသည် ရွက်ကြွေများကို တိုက်ခတ်သွားသည်ဟု ဖော်ပြခြင်းသည်ပင် ရှေးရိုးစွဲဆန်လွန်းသည်၊ သူသည် အသိုက်အမြုံကိုပင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် ပို၍ဆင်တူသည်။

ယုယန်ခရိုင်မြို့၏ ပုံမှန်ခုခံကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များသည် နှစ်သောင်းကျော်ရှိပြီး မြို့မှ စုဆောင်းထားသော စစ်သည်တော်များပါ ထည့်သွင်းပါက သုံးသောင်းခန့်ရှိသည်။ သို့သော် ဤအဖြူရောင်ဝတ် တပ်မတော်ရှေ့တွင် သူတို့သည် စက္ကူကဲ့သို့ အားနည်းကြသည်။

သုံးသောင်းနှင့် တစ်သိန်းသည် အရေအတွက်အားဖြင့် အားနည်းချက်ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ယုယန်သည် ခုခံသည့်ဘက်ဖြစ်သည်။ မြို့ကိုကာကွယ်သော ဓားအစီအရင်နှင့် ခိုင်ခံ့သော မြို့ရိုးများ၏ အကူအညီဖြင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိသင့်သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် အဖြူရောင်ဝတ် တပ်မတော်သည် ပထမဆုံး ပေါ်လာပြီး နှစ်နာရီမပြည့်မီ မြို့ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်...

ယုယန်ခရိုင်မြို့၏ ကျန်ခုခံသူ တစ်သောင်းသည် အဖြူရောင်ဝတ် တပ်မတော်၏ အရှိန်အဟုန်အောက်တွင် အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာနေကြသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သူတို့၏ စုပေါင်းစွမ်းအင်ကို စုစည်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း စွမ်းအင်သည် မြင့်တက်လာတိုင်း အဖြူရောင် ရေစီးကြောင်းဖြင့် ပျက်ပြယ်သွားပြီး သူတို့အား တိုက်ခိုက်ရန် နေရာမရှိတော့ပေ။

"ဓားသံတမန် ဖန်၊ အချည်းနှီးပါပဲ၊ မြန်မြန် ထွက်ပြေးပါ။ ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာ သန့်စင်တပ်မတော် ရောက်လာပါပြီ။ ဒီလူအနည်းငယ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မြို့ကို ဆုံးရှုံးတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်၊ ဓားကိုင်အကြီးအကဲ ဂူက ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“သခင်ကြီး၊ အခု မထွက်ပြေးရင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မြန်မြန် ထွက်ပြေးပါ”

“စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်ကုန်းတွေ ရှိနေသရွေ့ ထင်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး”

“ညီအစ်ကိုတွေ ဒီထက်ကြာကြာ မခံနိုင်တော့ဘူး သခင်ကြီး”

...

အဖြူရောင်ဝတ် တပ်မတော်နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲထားသော ဖန်ကွမ်းဝမ်သည် ရန်သူစစ်သားတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ သူ့ကို ဆုတ်ခွာရန် တိုက်တွန်းသော အသံများကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ကျဆင်းသွားသည်။

“မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ထွက်ပြေးရမတဲ့။ ဘယ်ကိုလဲ။ အခုချိန်ထိ ငါတို့ ဒီနတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ စစ်သားတွေကိုပဲ ခုခံတိုက်ခိုက်နေတာ။ သူတို့ရဲ့ တပ်မှူးချုပ်တွေတောင် မပေါ်သေးဘူး။ မင်းတို့ သူတို့လက်က လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေကြလား”

ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ အော်ဟစ်သံသည် ဆုတ်ခွာရန် စိတ်ကူးနေသူများကို ပြန်လည်သတိဝင်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အဖြူရောင်ဝတ် တပ်မတော်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါမှ သူတို့၏ ခုခံကာကွယ်မှု နှစ်နာရီအတွင်း သူတို့သည် ဤစစ်သားများကိုသာ ခုခံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ရန်သူဗိုလ်မှူးများကို မမြင်ခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဤအရာကို သဘောပေါက်ခြင်းသည် သူတို့၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤဝိုင်းရံထားသော စစ်သားများ၏ တပ်မှူးများကိုပင် မတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် သူတို့သည် အလွန်စိတ်ပျက်အားငယ်ခဲ့ကြသည်။

“လင်တုံနဲ့ ဂျင်ရှင်းခရိုင်တွေမှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိဘူး၊ တရားဝင်လမ်းမပေါ်က ထောက်လှမ်းရေးသမားတွေဆီကလည်း သတင်းမရှိဘူး၊ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယုယန်မှာ ငါတို့ကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ”

“သူတို့ တရားဝင်လမ်းမကို မသုံးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သလား”

“တရားဝင်လမ်းမကို မသုံးဘဲ တောရိုင်းဒေသကို ဖြတ်သွားခဲ့တာလား၊ မင်း နောက်နေတာလား”

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အထက်တန်းစားတွေနဲ့ ဘာမဖြစ်နိုင်တာ ရှိလဲ”

“ဒီတပ်မတော်ရဲ့ စစ်သားတွေ၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်းအဆင့် ကိုးအထက် မရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး၊ တကယ်တော့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အထက်တန်းစားတွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အထက်တန်းစားတွေတောင် တောရိုင်းဒေသကို ဖြတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ တောရိုင်းဒေသကို ဖြတ်သွားတဲ့ တပ်မတော် တစ်သောင်းကျော်ရင် နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်မှာ သေချာတယ်၊ လောင်ကွမ်းခရိုင်ကနေ ထွက်ဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ ယုယန်ကို လမ်းတစ်လျှောက် ချီတက်ဖို့ဆိုတာ ဝေးသေးတယ်”

“ဒါဆို တကယ့် အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ”

...

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ကြောက်လန့်တကြား အသံများဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆွေးနွေးနေကြပြီး ထိုစကားများသည် ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိကာ သူ၏ စိတ်သောကရောက်နေသော စိတ်ကို ပို၍ပင် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ဓားဖြင့် အမှန်တရား၏ စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ နောက်သို့ လှည့်၍ “အားလုံး တိတ်စမ်း”ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် ဆုတ်ခွာနေသော ခုခံသူများကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် အလွန်တင်းမာနေသည်နှင့်အမျှ “ရဲရဲတင်းတင်း ရှိတဲ့သူတွေ အခု နှုတ်ထွက်ကြပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်နဲ့အတူ ရပ်တည်ပြီး ရန်သူကို ခုခံကြမယ်။

သံတမန်တွေကို စေလွှတ်တာ တစ်နာရီကျော်ပြီဆိုတော့ ပြည်နယ်မြို့တော်နဲ့ လင်တုံ၊ ဂျင်ရှင်းခရိုင်တွေ သတင်းရပြီးလောက်ပြီ! လင်တုံဆီကတော့ သိပ်မမျှော်လင့်ပေမဲ့ ဂျင်ရှင်းတပ်မတော်မှာ ကျွန်တော့် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက တပ်သား နှစ်သောင်းရှိသလို ပြည်နယ်မြို့တော်မှာလည်း နာမည်ကျော် ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးပဲ။ သူတို့ ရောက်လာတဲ့အထိ

ခံနိုင်ရည်ရှိကြမယ်။ ယုယန်ခရိုင်ကို ကယ်တင်နိုင်ရုံတင်မကဘူး မြို့ကို ခုခံခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်မှာ သေချာတယ်”

ဤစကားများသည် အမှန်ပင် အနည်းငယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး ယခင်က စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော သူ၏လူများ၏ မျက်နှာများသည် အနည်းငယ် သက်သာသွားခဲ့သည်။ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်၏ အရိပ်အယောင်ရှိသော ဖန်ကွမ်းဝမ်သည် သူ၏စွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်ကို ဓားဖြင့် ညွှန်ပြ၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော် မြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးတာနဲ့ ယုယန်မှာ သွေးမြစ်တွေ စီးဆင်းလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ အားလုံး ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ ဇနီးမယားနဲ့ သမီးတွေဟာ နတ်ဆိုးတပ်မတော်ရဲ့ ကစားစရာတွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကို ဖြစ်လာတာကို မြင်ချင်တဲ့သူတွေ အခု နှုတ်ထွက်။ ဒါပေမဲ့ ယုယန်မှာ အင်အားအပြည့်ရှိနေသေးတဲ့သူတွေ ငါ့နောက်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့တွေကို ခုခံပါ။ အင်အားဖြည့်တင်းမှုတွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်။ ငါတို့ ယုယန်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သရွေ့ ဒီနတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်မတော်ဟာ ညှပ်ပူးတိုက်ခိုက်ခံရပြီး သေချာပေါက် သေဆုံးရလိမ့်မယ်”

“ဓားသံတမန်ရဲ့ အမိန့်ကို ကျွန်တော်တို့ လိုက်နာပါ့မယ်”

ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ စကားများသည် သိသာထင်ရှားသော သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ အဖြူရောင်ဝတ် တပ်မတော်သည် မြို့ကို ပထမဆုံး ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် ခုခံသူများနှင့် မြို့တွင်းရှိ စစ်သည်တော်များအပေါ် အရိပ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ ဖော်ပြချက်နှင့်အတူ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် မိသားစုများ၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော သတ်ဖြတ်မှုကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ နီရဲသွားပြီး တစ်ညီတည်း ဖန်ကွမ်းဝမ်ကို တုံ့ပြန်ကာ သူတို့၏ ယခင်က ကျဆင်းနေသော စိတ်ဓာတ်များသည် ရုတ်တရက် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။