အခန်း (၉၆)

မေလကုန်တွင် ကျန်းရှောင်ရဲ့အန်တီနဲ့ သူမမိသားစုတို့ ကနေဒါမှ တရုတ်ပြည်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ကျန်းရှောင်က ပဲပင်ပေါက်လေးကို ခေါ်ပြီး သူတို့ကိုကြိုဖို့ လေဆိပ်ကိုသွားခဲ့သည်။

ပဲပင်ပေါက်လေး သုံးလသားအရွယ်မှာ အန်တီကျန်းလီနဲ့ သူမရဲ့ဦးလေးက ကလေးကို ကြည့်ဖို့ လာလည်ခဲ့ကြဖူးသည်။

လေဆိပ်ဧည့်ခန်းတွင် ကျန်းရှောင်နဲ့ ပဲပင်ပေါက်လေးတို့သည် ဂျင်းဘွိုင်လာနှင့် လိုက်ဖက်တဲ့ အဖြူရောင် တီရှပ်လက်တိုကို ၀တ်ဆင်ထားသောကြောင့် ချောမော လှပတဲ့ သားအမိနှစ်ယောက်နှင့် တူသော်လည်း မောင်နှမတွေနဲ့ ပိုတူသည်။

ပဲပင်ပေါက်လေးက ခြေဖျားထောက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်နေကာ မျက်မှောင်လည်းကြုတ်ထားသည်။ "အဖွားတို့ ဒီကို ဘာလို့မလာသေးတာလဲ။ သူတို့ စောင့်နေတာ နာရီဝက်ကျော်နေပြီ"

" သူ့ခရီးဆောင်အိတ်ကို သွားယူနေလို့ဖြစ်မယ်။ ခဏလောက်စောင့်ရအောင်"

"အဖွားကို မြန်မြန်တွေ့ချင်နေပြီ !"

ကျန်းရှောင် ရှေ့ကိုကြည့်ကာ ရုတ်တရက် သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ယွမ်ယွမ်-" သူမ ချက်ချင်းပဲ ပဲပင်ပေါက်လေးကို ကောက်ချီလိုက်သည်။ "ကြည့်၊ အဲ့မှာဦးထုပ်ဆောင်းထားတဲ့သူက သားရဲ့ဦးလေး ယွမ်ယွမ် "

စုန့်ယွမ်က ခရီးဆောင်အိတ်များနှင့်အတူ ပြေးလာသည်။ "ဝမ်းကွဲအစ်မ-ဒါ ပဲပင်ပေါက်လေးပဲ ဖြစ်ရမယ်!"

"မင်္ဂလာပါ ဦးလေး ယွမ်ယွမ်!" ပဲပင်ပေါက်လေးက ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

စုန့်ယွမ် ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ "ဦးလေးကို ဖက်ပါဦး!"

ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုဖြစ်ပေမဲ့ ပဲပင်ပေါက်လေးက လိုလိုလားလားနဲ့ဖက်ပေးခဲ့သည်။

"မင်းက ငါ့လိုပဲ တော်တော်သန်မာတယ်!"

ပဲပင်ပေါက်လေးက ယွမ်ယွမ်ရဲ့ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်ကောက်ကောက်လေးတွေကို စူးစမ်းကာ ထိပြီး လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။ " မူမူက ဦးလေး ယွမ်ယွမ် နဲ့ မတူပါဘူး"

စုန့်ယွမ် လည်ချောင်း ရှင်းလိုက်သည်။ "ပဲပင်ပေါက်လေး၊ ငါ့ကို ဂျိမ်းစ်လို့ ခေါ် "

"James ။ My name is William။ Nice to meet you"သူက အင်္ဂလိပ်စကားကို ဖြူစင်သော လေယူလေသိမ်းဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောဆိုတတ်သူဖြစ်သည်။

စုန့်ယွမ် အံ့သြစွာကြည့်လိုက်သည်။ "Nice to meet you too!" သူ မေးဖို့ လှည့်လိုက်သည်။ “အစ်မဝမ်းကွဲ၊ ပဲပင်ပေါက်လေးက အင်္ဂလိပ်လို ပြောတတ်တာလား”

"သူအသက်နှစ်နှစ်လောက်ကတည်းက အင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းစတက်တာ၊ သူ့ရဲ့လက်ရှိ သူငယ်တန်းမှာလည်း အင်္ဂလိပ်စာ သင်ပေးတယ်လေ " ဒါပေမယ့်လည်း ကျန်းရှောင်မှာ ပဲပင်ပေါက်လေး အဲ့လိုပြောတဲ့စကားကို ကြားဖူးတာရှားသည်။

သူ့ဦးလေး စုန့်ယွမ်မှာ နှလုံးသား နာကျင်မှုဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ "အစ်မဝမ်းကွဲ၊ သူ့ကိုအရမ်းမလောပါနဲ့။ ကလေးတွေဆိုတာ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ငယ်ဘဝလေး ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လိုတယ်။ အခု ဂျိမ်းစ် ပြန်လာပြီဆိုတော့ ဦးလေးက မင်းကို အခုကစပြီး စောင့်ကြည့်ပေးမယ် "

ပဲပင်ပေါက်ငယ်က မျက်လုံးကြီးကြီးတွေကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်သည်။ "အိုခေ"

ထိုအချိန်တွင် သူတို့ရဲ့ အန်တီနဲ့ ဦးလေးတို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခရီးဆောင်အိတ်ကို တွန်းလှည်းဖြင့် တွန်းလာကြသည်။

အမျိုးသမီးတွေက တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည်။ ကျန်းရှောင်ကိုတွေ့တော့ သူတို့ရဲ့အန်တီက မျက်ရည်ကျလာသည်။

ပဲပင်ပေါက်လေးက သူ့အဖွားနဲ့အဖိုးကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။

အန်တီကျန်းလီက မကူညီနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒီကလေးက မင်းငယ်ငယ်က ပုံနဲ့တူတယ်"

ဦးလေးက စကားဝိုင်းတွင်ဝင်ပါခဲ့သည်။ "ဟုတ်တယ် ရှောင်ရှောင်နဲ့တူတယ် သူက တကယ်ကိုကြည့်ကောင်းတာ"

ပဲပင်ပေါက်လေးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် မျက်လုံးတွေကို အုပ်လိုက်သည်။

အန်တီ ကျန်းလီက စနောက်သလိုပြောခဲ့သည်။ "မူမူ၊ မင်းအဖွားနဲ့ အဖိုးကို မေ့သွားပြီလား"

ပဲပင်ပေါက်လေးက ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ထပ်ခါတလဲလဲခေါင်းခါခဲ့သည်။ "မူမူက အဖွားနဲ့အဖိုးကို အရမ်းသတိရပါတယ်၊ ဂျိမ်းစ်ကိုရောပဲ!"

သူ့ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အသံက အန်တီရဲ့ နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေသည်။ "အသည်းတုံးလေး၊ ဒီကိုလာပါဦး၊ အဖွားက မင်းကို ချီထားချင်လို့"

ကျန်းရှောင် ပြောလိုက်သည်။ "အန်တီ ပင်ပန်းနေမှာပေါ့၊သူ့ကို ခရီးဆောင်အိတ်ပေါ်မှာပဲ ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပါ "

ထိုစကားဖြင့် ပဲပင်ပေါက်လေးက ခရီးဆောင်အိတ်ပေါ်တွင် စကားနာထောင်စွာထိုင်ကာ လက်ကိုင်ကို သူ့ရဲ့လက်သေးသေးလေးဖြင့် ကိုင်ထားသည်။ အပြစ်ကင်းသော မျက်နှာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "မေမေ၊ မူမူ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ၊ သားတို့သွားလို့ရပြီ!"

သူတို့အန်တီရဲ့မိသားစုက ကောင်လေးကို တော်တော်ချစ်ကြသည်။

ကျန်းရှောင် ခရီးဆောင် လှည်းကို တွန်းပြီး ပဲပင်ပေါက်လေးက အဲ့အပေါ်မှာ ကျေနပ်စွာ ထိုင်နေကာ သူ့ခြေထောက်တိုတိုလေးတွေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်နေခဲ့သည်။

သူတို့အိမ်ရောက်တာနဲ့ ကျန်းယိက သူတို့ကိုစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

နှစ်များစွာကြာပြီးနောက် ကျန်း မိသားစု ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရန် အခွင့်အလမ်း မရှိသလောက် နည်းပါးပြီး ဝမ်းသာမျက်ရည်များ ထွက်ကျလာသည်မှာ မလွဲမသွေပင်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပဲပင်ပေါက်လေးနှင့် ပတ်ပတ်လည်တွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတဲ့ စုန့်ယွမ်နှင့်အတူ၊ လေထုက အတော်လေး သာယာနေသည်။

ညနေစောင်းတော့ ကျိုးရှို့လင်း ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

အန်တီက မကူညီနိုင်ဘဲ သူ့ကို ချီးကျူးခဲ့သည်။ "ကျိုးရှို့လင်း၊ မင်းက မူမူကို တကယ်ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သင်ကြားပေးထားတာပဲ"

"ချစ်လှစွာသော အန်တီ၊ ကျွန်တော် ချီးကျူးမှုကို မခံယူထိုက်ပါဘူး။ မိဘတွေက ကလေးရဲ့ အကောင်းဆုံး ဆရာတွေလို့ အမြဲယုံကြည်ထားပြီး စံနမူနာကောင်းပြဖို့က အရေးကြီးတယ်လေ"

ဦးလေးက လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ “မူမူက သူ့ဦးလေးထက် ပိုဉာဏ်ကောင်းတယ်”

အန်တီက အနီးနားမှာ ကစားနေတဲ့ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ယွမ်ယွမ်က ကလေးတစ်ယောက်လို ပြုမူနေတုန်းပဲ"

"ယွမ်ယွမ်က အကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်တယ်" ကျန်းရှောင်ထက် နှစ်အနည်းငယ် ငယ်ပေမယ့်လည်း သူက အရွယ်ရောက်ပြီးသူနှင့်တူသည်။

"အာ၊ သူ့ကို ထူးထူးခြားခြား တစ်စုံတစ်ရာမှာ အောင်မြင်ဖို့ ငါတို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး၊ ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ သူ့မှာ တည်ငြိမ်တဲ့ အလုပ်တစ်ခု ရှိသင့်တယ်"

"ယွမ်ယွမ်က အခု ဘာလုပ်နေလဲ"

"ကောလိပ်မှာ သူငယ်ချင်းတစ်စုနဲ့ တီးဝိုင်းလုပ်နေတယ်တဲ့လေ " အန်တီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "သူ့အကြောင်း မပြောရအောင် ပြောမိရင် စိတ်ဆိုးလာတော့မယ် "

ကျန်းယိ ရုတ်တရက် စကားထပြောလာသည်။ " သူလုပ်နေတာက သူမဆုတ်မနစ်ကြိုးစားနိုင်လား မကြိုးစားနိုင်ဘူးလားဆိုတာလောက် အရေးမကြီးပါဘူး။ ရှောင်လီ၊ ယွမ်ယွမ် ရဲ့ တီးဝိုင်းဖျော်ဖြေပွဲ ဗီဒီယိုတွေကို ငါအရင်က ကြည့်ဖူးတယ်။ အရမ်းကိုကောင်းတယ် "

ကျန်းရှောင်က ကျိုးရှို့လင်းကို တံတောင်ဖြင့် ညင်သာစွာ တို့လိုက်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ အကြည့်ကို ပေးခဲ့သည်။

ကျိုးရှို့လင်း ငြိမ်သက်စွာဖြင့် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း အခြေအနေကို ကောင်းကောင်းနားလည်သွားသည်။ မိသားစုတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်စိန်ခေါ်မှုတွေ ရှိကြပြီး မိဘတွေရဲ့အမြင်မှာ သားသမီးတွေက သူတို့ရဲ့ မျှော်မှန်းချက်အတိုင်း မဖွံ့ဖြိုးလာရင် ရှုံးနိမ့်မှုလို့ မြင်ကြသည်။

အဲဒီညက သူတို့အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ငျန်းရှောင်က သူ့ကိုပြောပြခဲ့သည်။ "ယွမ်ယွမ် ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာက သီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်မလို့"

ကျိုးရှို့လင်း အံ့သြစရာကောင်းတာကို မတွေ့ခဲ့ပေ။ "ပြိုင်ပွဲတစ်ခုမှာပါတာက အခွင့်အလမ်းတစ်ခုပဲ"

"ဒါပေမယ့်အန်တီနဲ့ ဦးလေးက သဘောမတူဘူး"

"အန်တီနဲ့ ဦးလေးတို့ ယွမ်ယွမ်ကို ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်မိတယ်"

“အန်တီက ယွမ်ယွမ်ကို သူငယ်ငယ်လေးတုန်းက အကသင်တန်းတချို့မှာ စာရင်းသွင်းခဲ့လို့ဆိုပြီး ဦးလေးကိုအပြစ်တင်တယ်"

"ကိုယ် ရှောင်နီနဲ့ စကားပြောလို့ရတယ်"

ကျန်းရှောင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "flow အတိုင်းပဲ သွားရအောင်။ ယွမ်ယွမ်က ကျော်ကြားမှုနဲ့ ချမ်းသာမှုကို ရှာနေတာမဟုတ်တာ ဒါကြောင့် သူ့ကို ထားလိုက်ရအောင်"

ကျိုးရှို့လင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကိုယ်တို့က အရင်းအမြစ်တွေကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပေမယ့် အောင်မြင်မှု ဒါမှမဟုတ် ကျရှုံးမှုက နောက်ဆုံးမှာ သူ့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်"

"ယွမ်ယွမ် ပြန်လာဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံရတယ်"

"အဲဒါဘာလဲ"

"သူက " Singer " ရဲ့ ဆဌမမြောက်ရာသီမှာ ပါဖို့ စာရင်းသွင်းထားပြီးသား။ သူက ကျွန်မတို့ကို သူ့ရဲ့ fan support group ဖြစ်စေချင်ပြီး ပျက်ကွက်တာမျိုးမဖြစ်ရဘူး။ အဲဒါက တော်တော်လေးကို သြချလောက်စရာကောင်းတယ်။ အန်တီက သူမ ချင်းသော် ကမ်းခြေမျက်နှာဖုံးတွေ ယူလာတယ်လို့ ပြောတယ်"

ကျိုးရှို့လင်း - "....."

"စကားမစပ်၊ မနက်ဖြန် နေ့ခင်းပိုင်းမှာ ပဲပင်ပေါက်လေး ကလေးများနေ့ အစီအစဉ်ကို ရိုက်ကူးဖို့ တီဗီဌာနကို သွားရမယ်"

" မနက်ဖြန်နေ့လည် ကိုယ် ပြင်သစ်ကို ခရီးထွက်ဖို့ရှိတယ်"

ကျန်းရှောင် မှတ်မိသွားသည်။ "အစကတော့ ဆရာမက ကျွန်မတို့ကို နေရာနှစ်နေရာ ပေးထားတာ၊ ရှင်မသွားနိုင်ဘူးဆိုတော့ အဲဒီနေရာကို ဘယ်သူရနိုင်မလဲ"

လင်းတတွေ လှည့်ပတ်နေသည့် လင်းတတွေလိုမျိုး ပဲပင်ပေါက်လေးရဲ့ အစီအစဉ်ရိုက်ကူးမှုကို လူကြီးတော်တော်များများက သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် စိတ်အားထက်သန်နေတာကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သွားကြသည်။

"ပုံဆွဲရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

ကျန်းရှောင် မကူညီနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းလိုက်တဲ့အကြံ"

နောက်နေ့မနက်မှာတော့ ကျိုးရှို့လင်း နဲ့ ကျန်းရှောင်တို့ နှစ်ယောက်လုံးက ပဲပင်ပေါက်လေး တောက်ပပြီး အစောကြီးနိုးလာတဲ့အချိန်ထိ သူတို့က အိပ်ပျော်နေတုန်းပင်။ သူ့မိဘတွေရဲ့ အိပ်ခန်းတံခါးကိုဖွင့်ပြီး ကုတင်အစွန်းမှာထိုင်ပြီး သူတို့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးရှို့လင်းက အအိပ်ဆက်တဲ့သူဖြစ်တော့ သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မျက်လုံးမှိတ်ထားဆဲပင်။

ပဲပင်ပေါက်လေး သက်ပြင်းမချမီ ဘယ်ညာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဖေဖေက အိပ်ပုတ်ကြီးပဲ " အဲဒါနဲ့ သူအခန်းထဲက တိတ်တိတ်လေး ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးရှို့လင်းက နောက်ဆုံးမှာ မျက်လုံးကိုဖွင့်ပြီး သူ့အဝတ်အစားတွေကိုလဲကာ စစ်ဆေးဖို့ အပြင်သို့ထွက်ခဲ့သည်။ ပဲပင်ပေါက်လေးက ခွေးခြေပေါ်မှာ ရပ်နေကာ သွားတိုက်နေပြီး သူပါးစပ်တစ်ဝိုက်တွင် အဖြူရောင်အမြှုပ်တွေ အကွင်းလိုက်ကြီးပင်။

ကျိုးရှို့လင်း သူ့နောက်မှာ ရပ်ကာ မျက်နှာသစ်ပြီး မုတ်ဆိတ်ရိတ်ပြီးတော့ သူ့ကိုစောင့်ကြပ်နေသည်။

သားအဖ နှစ်ယောက်လုံး မျက်နှာသစ်ပြီးသွားသည်နှင့် ကျန်းရှောင်လည်း နိုးလာသည်။

အံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ နေ့လေးတစ်နေ့ပင်။

မနက်စာစားပြီးနောက် ကျိုးရှို့လင်းက ပဲပင်ပေါက်လေးကို ကျောင်းခေါ်သွားခဲ့သည်။ "ဖေဖေ ဒီနေ့ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်ရမှာမို့ ရက်အနည်းငယ်ကြာမှ ပြန်လာရမယ်။ အိမ်မှာ မေမေ့ စကားကို နားထောင်ရမယ်နော်"

"ဖေဖေ၊ ဒီနေ့နေ့လည်ခင်း သားရဲ့ ဖျော်ဖြေပွဲကို လာမကြည့်တော့ဘူးလား"

"ဖေဖေ အလုပ်​လုပ်​ရှိလို့ပါ "

"ဖေဖေ၊ ဖေဖေမလာရင် သားအရမ်းဝမ်းနည်းနေတော့မှာ" ခေတ္တရပ်တန့်ပြီးနောက် သူ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "အတော်လေးကို ဝမ်းနည်းမိမှာ!"

"ဖေဖေ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိလို့ပါ"

"ဖေဖေ၊ ဖေဖေက ပဲပင်ပေါက်လေးကို မချစ်တော့ဘူးလား"

ကျန်းရှောင် လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။ "ကျောပိုးအိတ် သွားယူတော့၊ နောက်ကျလိမ့်မယ်"

ပဲပင်ပေါက်လေးက ချက်ချင်း အာမေဋိတ်သံပြုခဲ့သည်။ “သား သိပါတယ်”

ကျိုးရှို့လင်း မကူညီနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "သူ ထပ်ပြီး သရုပ်ဆောင်နေတာလား"

ကျန်းရှောင် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ သူ့ကို ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားတုန်းက " The Flourishing Age "ဆိုတဲ့ ဇာတ်ကားကြည့်မိလို့ သူ လွှမ်းမိုး ခံလိုက်ရတာများလား”

သူတို့မိသားစုထဲက ဒီဒရာမာဘုရင်ပေါက်စလေး အတွက် တစ်ခါတစ်ရံမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အတော်လေး အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေသည်။

ကျိုးရှို့လင်းက သူ့ကို သူငယ်တန်းကျောင်းကို လိုက်ပို့ပေးပြီး လမ်းခွဲလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ပဲပင်ပေါက်လေးက ထပ်ပေါင်းပြောခဲ့သည်။ "ဖေဖေ၊ ဖေဖေ ဘယ်သူနဲ့ အလုပ်ခရီးထွက်မှာလဲ။ အရမ်းလှတဲ့ လေဒီနဲ့လား "

" မင်းရဲ့ဦးလေး ကျန်းနဲ့ပါကွာ!"

"အော်!"

"မင်း တော်တော် စိတ်ပျက်သွားပုံပဲ" ကျိုးရှို့လင်း သူ့ရဲ့ခေါင်းလေးကို ဖွလိုက်သည်။

ပဲပင်ပေါက်လေး ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ "ဖေဖေနဲ့ မေမေတို့ သားဖျော်ဖြေတာကို အတူတူ မကြည့်နိုင်ဘူးဆိုလို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်"

ကျိုးရှို့လင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ငုတ်တုတ်ထိုင်ချလိုက်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေကိုကြည့်လိုက်ကာ ကျိုးရှို့လင်းရဲ့ အမူအရာက မည်းမှောင်သွားသည်။

"မူမူ၊ ဖေဖေ ဒီတစ်ခါတော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ အလုပ်က ကြိုပြီးစီစဉ်ထားသားဖြစ်နေတယ်။ တာဝန်သိတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာက တခြားသူတွေကို ကတိတွေပေးထားရင် ဖေဖေတို့ပြောထားတဲ့ကတိအတိုင်းလုပ်မှရမယ် " ကလေးနားလည်နိုင်တဲ့ ဘာသာစကားသုံးပြီး သူ ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် ပဲပင်ပေါက်လေးက ရုတ်တရက် သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "အိုခေ၊အိုခေ။ သား နားလည်ပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ ဖေဖေ သားရဲ့ ဖျော်ဖြေတာကို လာကြည့်ရမယ်နော်"

"ကောင်းပြီဗျာ။ ဖေဖေ ကတိပေးတယ်"

နေ့ခင်းပိုင်းတွင် ကျန်းရှောင်နဲ့ သူမရဲ့အန်တီတို့က ပဲပင်ပေါက်လေးရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုကို ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

ပဲပင်ပေါက်လေးက "Little Horse Crosses the River" လို့ခေါ်တဲ့ ကလေးပြဇာတ်တွင် ပါဝင်နေပြီး ၎င်းသည် အင်္ဂလိပ်ဗားရှင်းဖြစ်သည်။ သူ့မှာ သေးငယ်တဲ့ အမြီးလေးပါတဲ့ ရှဉ့်ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသည့် ရှဉ့်လေးတစ်ကောင်၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။