(မင်္ဂလာပါ ဆရာကျင်း extra 1)

201X ခုနှစ် နွေဦး၌

အားစူးသည် စာရွက်အမြောက်အများနှင့်အတူ ကျင်းကျုံးပိုင် ကို လာရှာခဲ့သည်။ " အစ်ကိုပိုင်၊ ဒီမှာ၊ ဒါက လက်ထောက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ချို့ရဲ့ အချက်အလက်ပါ"

ကျင်းကျုံးပိုင် မော့ကြည့်မနေဘဲ ထူထဲသော ဇာတ်ညွှန်းများကို ဆက်လက်အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ "သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သင့်တော်လားဆိုတာ ကြည့်ကြည့်လိုက်"

အားစူးက သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလူရဲ့အသွင်အပြင်ကို တွေးကြည့်ရင် အားစူးက မရင်းနှီးတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ငှားထားရင် ပြဿနာဖြစ်လာမှာကို ကြောက်မိသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့သည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးချိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့် လက်ထောက်များကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် သူသည် အစီစဉ်တွင်ရှိနေစဉ် ကောလိပ်ကျောင်းသူလေးတစ်ဦးက သူမ၏ကိုယ်ရေးအကျဉ်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် လက်ကမ်းစာစောင်များ ဖြန့်ဝေနေသူများ အများအပြားရှိသော်လည်း သူမက သူမ၏ ကိုယ်ရေးအကျဉ်းကို ပထမဦးဆုံး လက်ကမ်းပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။

" အစ်ကိုပိုင် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကိုယ်ရေးရာဇ၀င် ပေးခဲ့တဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့ အသစ်စက်စက် ကောင်မလေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူမက စကားလုံး ၃၀၀၀ ပါတဲ့ စာစီစာကုံးကို ရေးထားတာ။ မဟုတ်ဘူး၊ ကျော်ကြားတဲ့ လက်ထောက်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ သူမရဲ့စိတ်ကူးနဲ့ အစ်ကို့ရဲ့လက်ထောက်နေရာကို သူမကလျှောက်ထားချင်တာ "

ကျင်းကျုံးပိုင်၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားကာ ဇာတ်ညွှန်းကို ဖြည်းညှင်းစွာပိတ်လိုက်ပြီး အဆုံးမရှိ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာကို ထုတ်ဖော်ရန် ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ "ကြည့်ကြည့်မယ်...."

အားစူးက ကိုယ်ရေးရာဇ၀င်ကို အမြန်လွှဲပေးလိုက်သည်။ "ဂျေ တက္ကသိုလ်က ကျောင်းသူ ကျန်းရှောင်တဲ့ " သူမ ပြုံးပြီး ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်သည်။ "သူမက ဆရာမလျန့် နဲ့ နည်းနည်းဆင်တယ်"

ကျင်းကျုံးပိုင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို စစ်ဆေးသောအခါတွင် ပြင်းထန်သော အာရုံစူးစိုက်မှုက သူ့ကို နှောင့်ယှက်ရခက်စေသည်။ ကျန်းရှောင်ရဲ့ ကိုယ်ရေးအကျဉ်းကို ဖတ်ပြီးတဲ့အခါ သူမေးလိုက်သည်။ "သူမရဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ကို မင်းကို ဘယ်လို လွှဲပေးခဲ့တာလဲ"

အားစူးက ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူမက ကျွန်မကို လမ်းတစ်ဝက်မှာ ကြားဖြတ်ပြီး ၉၀ ဒီဂရီ ထောင့်မှာ ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ဦးညွတ်ခဲ့တာ။ အစ်ကို ဘယ်လိုထင်လဲ"

ကျင်းကျုံးပိုင် အနည်းငယ် မျက်ခုံးကြုတ်ကာတွေးတောလိုက်သည်။ "သူမက အရမ်းငယ်လွန်းတယ်"

အားစူးက သူ့အချက်ကို နားလည်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို မနက်ဖြန်ကျရင် သူမကို အဖြေပေးလိုက်ပါ့မယ်"

ကျင်းကျုံးပိုင် ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အားစူးက ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျန်းရှောင် ဆီ အကြောင်းကြားရန် ဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေနှင့် ထိုနေ့တွင်ပင် ကျန်းရှောင်သည် ၎င်းအား နောက်ထပ်စမ်းကြည့်ချင်ပုံပေါ်သည်။

လစာမရဘဲ အလုပ်လုပ်ရရင်တောင်မှ အလုပ်ရလိုတဲ့ ဆန္ဒကို သူမက ထက်ထက်သန်သန်နဲ့ ပြောဆိုခဲ့သည်။

အားစူး က သူမ၏ မြဲမြံမှုကို မမျှော်လင့်ထားဘဲ အနည်းငယ် ပဟေဠိဆန်သွားခဲ့သည်။ သူမက ကျင်းကျုံးပိုင်ရဲ့ဖန်ဖြစ်နိုင်လား။

အားစူး၏ လူကိုယ်တိုင် ငြင်းပယ်တာခံရပြီးနောက် ကျန်းရှောင်ရဲ့မျက်နှာပေါ် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

သူမသည် စင်္ကြံတွင် တစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်လာရင်း အရမ်းဝမ်းနည်းလာသည်နှင့် သူမ ခေါင်းကိုငိုက်စိုက်ချကာ မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင် ဖြတ်သွားသည်နှင့် သူ့ခြေလှမ်းတွေ ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။ သူ့ရဲ့အိတ်ကပ်ထဲက လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး

သူမရဲ့ပုခုံးကို ညင်သာစွာပုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင် အလွန်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လက်ကိုင်ပုဝါကို လက်ခံလိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က သူမကို ကြည့်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ဆန်းစစ်နေသလိုမျိုး သူမမျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကျန်းရှောင်က သူ့အကြည့်ကိုတွေ့လိုက်ပြီး သူမလက်ချောင်းတွေကို ဖြည်းညှင်းစွာဆုပ်လိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က အသံအောအောဖြင့် စကားပြောခဲ့သည်။ "မင်း ငယ်သေးတယ်၊ မင်းရဲ့အသက်အရွယ်မှာ ကျောင်းစာကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်” ထိုစကားကိုပြောပြီးတာနဲ့ သူ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင် အသက် ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုက သူမရဲ့ဝမ်းနည်းမှုကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ဒီအလုပ်က လွယ်လွယ်နဲ့ ရနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သဘောပေါက်သွားပြီး သူမအံကြိတ်လိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က ကျန်းရှောင် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။ တစ်ခါက သူ့အဖေက ကျန်းရှောင်ဆိုတဲ့ သမီးတစ်ယောက်ရှိတဲ့ ကျန်းယိဆိုတဲ့ ပန်းချီဆရာကို စုံစမ်းနေတယ် ဆိုတာကို သူအမှတ်မထင် သိခဲ့ရသည်။

ကျန်းရှောင်နဲ့ သူ့ညီမ ရန်ရန်တို့ အလွန်ရုပ်ချင်းဆင်တဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို သူမြင်ခဲ့ရပြီး ထင်မြင်ချက်တွေက နက်နဲလာသည်။

ဒါပေမယ့် ကျန်းရှောင် ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ သူ့လက်ထောက်ဖြစ်ဖို့လုပ်လိမ့်မယ်လို့တောင် သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

အဲဒီတွေ့ဆုံမှုအပြီးမှာတော့ ကျန်းရှောင်က "သာယာဝပြောသောကမ္ဘာ" ထုတ်လုပ်ရေးအထိ သူတို့လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် သူမကို သူ မတွေ့ခဲ့ရတာအတော်ကြာသွားပြီ။ ထိုအချိန်တွင် သူမက တက်သစ်စ အမျိုးသမီးကြယ်ပွင့်တစ်ဦး၏ လက်ထောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က သူမ၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော "ဆရာ ကျင်း" ဆိုတဲ့အမည်တပ်ခေါ်တဲ့ စကားကို နားထောင်ပြီး သူမကို အကဲခတ်ကြည့်ရာ သူမက အတော်လေး စိတ်ထိန်းချုပ်ထားပုံပေါ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျင်းကျုံးပိုင်သည် ဤမိန်းကလေးသည် အနာဂတ်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို ရရှိလိမ့်မည်မှာ သေချာသည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။ သူမ ကျိုးရှို့လင်း၏ ဇနီးဖြစ်လာမည်ကို သူအနည်းငယ်လေးတောင်မှ မသိခဲ့ပေ။

လေးနှစ်အကြာတွင် သူမသည် စုန့်ယိဝမ် ကဲ့သို့သော စူပါစတားများကို ကိုယ်စားပြုသည့် တရုတ်ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်မြင်သံကြားလုပ်ငန်းတွင် အရည်အချင်းပြည့်မီသော အေးဂျင့်တစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းရှောင်ရဲ့ ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့်လည်း ဤနှစ်တွေကြာပြီးနောက်တွင် သူ အဖြေကို ရှာမတွေ့သေးပေ။

ရုတ်တရက် ကျန်းရှောင်က ဆန်းကြယ်တာကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမရဲ့ ဝှက်ဖဲက ဘာလဲဆိုတာ သူသိချင်သည်။ ဒါကြောင့် ဇာတ်ဝင်သီချင်းကို သီဆိုဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ကျန်းရှောင်က ချင်ယီလုကို အကြံပေးဖို့ အခွင့်အရေးယူခဲ့သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အတွက် ကျင်းကျုံးပိုင်သည် ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။

ချင်ယီလုမှာ သွက်လက်သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိပြီး သူမ၏ အရည်အချင်းတွေက အသွင်အပြင်အမျိုးမျိုးတွင် ထူးထူးခြားခြားဖြစ်ပြီး သူမက အစပိုင်းတွင် အဆိုတော်တစ်ဦးအဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ကျန်းရှောင်၏ လုယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ဟု ဆိုသည်။

သူမရဲ့ ပထမဆုံး အသံသွင်းခန်းအတွက် ချင်ယီလုက တစ်ညနေလုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့လူသစ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် A-list မှ နာမည်ကြီးများနှင့်အတူ သီချင်းဆိုခွင့်ရခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခု အမှန်တကယ်ဖြစ်လာသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ ​

သူမ နောက်​တစ်​​နေ့​ ရောက်​​လာတော့ သူမ သစ်​သီးအိတ်​ကြီးတစ်​လုံး ကိုသယ်​လာခဲ့သည်​။ သူမ သူ့ကိုကြည့်ကာ လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။ "ကျင်း... လောင်....."

ကျင်းကျုံးပိုင်၏ နှုတ်ခမ်းဆီ အပြုံး ဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ " ငါ တကယ် အဲ့လောက် အသက်ကြီးနေပြီလား"

"လောင်... ဆရာ ကျင်း..." ချင်ယီလု စကားမပြောနိုင်တော့လောက်အောင်ကို တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည် "အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဆရာ ကျင်း၊ ကျွန်မ ဆရာ့အတွက် အသီးအနှံတွေ ယူလာပေးတာပါ"

ကျင်းကျုံးပိုင်က သူ့အိမ်ကိုလာလည်တဲ့ ဧည့်သည်အဖြစ် သူမ သူ့ကိုယ်သူ မြင်နေသလို မျိုး ခံစားနေရသည်။ "အရင်ဆုံး အသံသွင်းခန်းထဲ သွားရအောင်"

အသံသွင်းခန်းထဲမှာ၊ ချင်ယီလုရဲ့ အစပိုင်းမှာ တောင့်တင်းနေတဲ့ ခြေလက်တွေက ပြေလျော့သွားပြီး စာရွက်ကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သီချင်းစာရွက်ကိုကိုင်ထားရင် သူမသည် သူမဘာသာ တီးလုံးကို ညည်းလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံကကြည်လင်ပြတ်သားပြီး တေးသွားကို စတင်သီဆိုခဲ့ပြီး မယ်လိိီက အများအားဖြင့် မှန်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင် သူမကို ဘေးတစ်ဖက်ကနေ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျန်းရှောင် ငါ့အတွက် လူမှန်ကို ရှာထားပေးတာပဲ "

ချင်ယီလု သူမ၏နှာခေါင်းကို ထိကာပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မအမေက မူလတန်းကျောင်းမှာ ဂီတဆရာမပါ။ ကျွန်မ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကျောင်းအနုပညာပွဲတွေမှာ တစ်ကိုယ်တော် သီချင်းဆိုဖူးတယ်"

ကျင်းကျုံးပိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "စလိုက်ကြရအောင်"

စတူဒီယိုက ကျင်းကျုံးပိုင် သီချင်းကို အသံသွင်းရန်အတွက် သုံးရက်ခန့် အချိန်ခွဲပေးခဲ့သော်လည်း၊ တစ်နေ့တည်းနဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို စောစောပြီးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တော့ ကျင်းကျုံးပိုင် ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အားလပ်ရက်တစ်ရက် သူတို့ပေးခဲ့သည်။

ချင်ယီလုက သီချင်းတစ်ပုဒ်လုံးကို ပြန်နားထောင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ ကျင်း၊ ဒီသီချင်းက တကယ်ကို လှတယ်။ ကျွန်မရဲ့ သီချင်းဆိုစွမ်းရည်အတွက်တော့ ရှက်စရာပဲ။ ကျွန်မသာ ဒါကို အမေကြားသွားရင်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မျက်ရည်ကျသွားတော့မှာပဲ"

ကျင်းကျုံးပိုင်က သူမ၏ ဖြူစင်သော ကြည်နူးမှု အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ချင်ယီလုက နောက်ပြောင်နေတာမဟုတ်ကြောင်းကို သူ သေချာပေါက် သိနိုင်သည်။

ဒီလိုပူးပေါင်းပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အတော်လေးရင်းနှီးလာခဲ့သည်။

သူက စီနီယာတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူမက လူသစ်ဖြစ်သည်။

ချင်ယီလုသည် မထွက်ခွာမီ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး ကွဲလွဲနေသောအမူအရာကို ဆင်မြန်းထားသည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း လျှို့ဝှက်စွာ ရေရွတ်နေကာ ဒီစီနီယာက သူမကို အပြင်ထွက်ပြီး ထမင်းသွားစားဖို့တောင် ဘာလို့မဖိတ်ရတာလဲလို့ သူမ တွေးနေမိသည်။

သူမရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဖြည်းဖြည်းလေး ထုပ်ပိုးနေတာကိုမြင်တော့ ကျင်းကျုံးပိုင်ပြောလိုက်သည်။ "ယီလု-"

ချင်ယီလုက သူမနာမည်ခေါ်သံကိုကြားတော့ ဆက်ခနဲလှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အကျယ်ကြီးအော်လိုက်သည်။ "ရှိပါတယ်!"

အားပြင်းပြီး ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုက ကျင်းကျုံးပိုင် ကို ခေတ္တ မှင်သက်သွားစေသည်။

ချင်ယီလုက သူ့ကို ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ ကျင်း၊ ဆရာက ကျွန်မရဲ့ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ပေးတဲ့နည်းပြ ဆရာနဲ့ တော်တော်တူတယ်"

ကျင်းကျုံးပိုင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အင်း၊ မင်းရဲ့ နည်းပြဆရာက အဲဒီအချိန်က တော်တော်နာမည်ကြီးမှာ သေချာတယ်"

ချင်ယီလု ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မလည်း ထင်တယ်" ဒါကြောင့် ဆရာ ကျင်း ကတော့ ဆရာ ကျင်းပါပဲ။

ကျင်းကျုံးပိုင် ပြောလိုက်သည်။ "ငါနဲ့လိုက်ခဲ့"

ချင်ယီလုသည် အထူးအစီအစဥ်တစ်ခု ရှိနိုင်သည်ဟု တွေးကာ သူမစိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးမှုလှိုင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က သူမကို ဖောင်တစ်ခုပေးပြီး ပြောခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့ဘဏ်အကောင့် အသေးစိတ်တွေကို ဖြည့်လိုက်၊ ပြီးတော့ ဒီလုပ်ဆောင်ချက်အတွက် ငွေပေးချေရမှာတွေကို ငါ မင်းရဲ့ဘဏ္ဍာရေးဌာနက လွှဲပေးလိုက်ပြီ"

ချင်ယီလု ချီတုံချတုံဖြစ်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို လက်ခံဖို့ ရှက်မိသလို့ ခံစားရတယ်။ ဆရာက အရမ်းကြင်နာတတ်တာပဲ၊ ကျွန်မကို အခကြေးငွေမပေးဘဲ ပျံသန်းနိုင်အောင်လုပ်ပေးတာနဲ့တင် ကျွန်မက မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ကျေးဇူးတင်နေပြီးသားပါ"

ကျင်းကျုံးပိုင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက မင်းအလုပ်ကရတဲ့ ဝင်ငွေပဲ"

ချင်ယီလု အကြံပြုလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်မကို ထမင်းစားဖိတ်ရင်ကော"

ကျင်းကျုံးပိုင် ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ "ထမင်းတစ်နပ်က ထမင်းတစ်နပ်ပဲ"

ချင်ယီလု ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာက အတင်းတိုက်တွန်းနေတော့လည်း ကျွန်မ မယဉ်ကျေးနေတော့ပါဘူး" သူမသည် သူမ၏ Alipay အကောင့်ကို အမြန်ချရေပေးခဲ့သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က စာရွက်ကိုယူပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပြန်ဖို့အတွက် ငါ စီစဉ်ပေးမယ်"

ချင်ယီလုက သူမရဲ့လက်ကို ဆန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာကျင်း၊ ထမင်းစားဖို့ အချိန်ရှိလားရှင့်။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်က ကျွန်မ မှာစားထားတာမို့ အကင်လေးတွေ ဆရာ့ကိုဝယ်ကျွေးမယ်ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ ...."

ကျင်းကျုံးပိုင်က စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒီမှာ မှာစားရတာက မကောင်းဘူးလို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ပါဘူး၊အဲ့တာက တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်" ချင်ယီလု စိတ်တွေလှုပ်ရှား ပြီး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ "ကျွန်မက ဆရာနဲ့ အကင်လေးတွေ စားချင်လို့ပါ ....."

သူမမျက်နှာက ပါးနီဆိုးထားသလို နီရဲလာသည်ကိုမြင်လိုက်ရတော့ ကျင်းကျုံးပိုင် ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ မင်း ငါနဲ့လိုက်လို့ရတယ်၊ အားစူး နဲ့ တခြားသူတွေလည်း ဒီည အကင်တွေသွားစားဖို့ စီစဥ်ထားကြတယ်။ အစကတော့ မင်း diet လုပ်နေလို့ ဒီဟာတွေမစားချင်လောက်ဘူးလို့ထင်နေတာ"

ဒါကိုကြားတော့ ချင်ယီလု ချက်ချင်း တောက်ပလာသည်။ "စိတ်ပူစရာမရှိဘူး၊ စားပြီးသွားရင် diet ပြန်လုပ်လို့ရတယ်”သူမ ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဆရာ ကျင်း၊ ဆရာလည်း အကင်တွေ စားလေ့ရှိလား"

ကျင်းကျုံးပိုင် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းကာ ကားသော့ကိုယူပြီးပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ဘာပြဿနာမှမရှိဘူးမလား"

"လုံးဝမရှိဘူး၊ ဆရာ့ရဲ့အမူအကျင့်အရ အကင်သွားစားမယ့်သူတစ်ယောက်လို မထင်ရဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်ထားတာ။ အနောက်တိုင်း စားသောက်ဆိုင်မှာ ညစာစားမယ့်သူလို ဆရာက ကျွန်မကို ရိုက်ချခဲ့တယ်နော်"

ကျင်းကျုံးပိုင် ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ "ငါ့အကြောင်း အွန်လိုင်းမှာ မင်းဖတ်ထားသမျှကို မယုံလိုက်နဲ့"

ချင်ယီလုက သူ့စကားတွေကို သေချာစဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်၊ အမျိုးသား၊ အသက် ၃၂ နှစ်၊ တစ်ကိုယ်တည်းသမား၊ ကောလဟာလ ထွက်နေတဲ့ ချစ်သူ ချန်းရင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က အတွေ့အကြုံရှိ ကေဒါတစ်ဦးနဲ့ ဆင်တူသည့်ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သည်။

မယုံရစရာတစ်ခုခုများ ရှိလား။