(မင်္ဂလာပါ ဆရာကျင်း extra 5.1)

မေမေချင်က ထိုသတင်းကို မြင်တော့ သူမ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူမ မျက်လုံးတွေကို ပွတ်သပ်ကာ ကွန်ပြူတာစခရင်ပေါ်ရှိ ဓာတ်ပုံများကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ တကယ်ကို သူမရဲ့ လုလုပဲ။ ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယမရှိပေ။

ဘုရားရေ၊ လုလုမှာ ရိုမန့်တစ်ဆန်တဲ့အချစ်ရေးရှိလာပြီ သူမရဲ့လက်တွဲဖော်က ကျင်းကျုံးပိုင်ကလွဲလို့ တခြားသူမရှိပေ။

ဒါဟာ တကယ့်ကို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အံ့သြစရာပဲ။

မေမေချင်ကတော့ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုတို့ကို ရောနှောကာ ခံစားခဲ့ရသည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က ဘယ်လောက်နာမည်ကျော်ကြားကြောင်းကို သူမ သိသည်။ သူမ ထိုင်ခုံပေါ် ပြန်လှဲချလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ မေမေ ချင်ရဲ့ ဖုန်းမြည်လာသည်။

[ညီမလေး၊ နင် ငါတို့ကို ဘာလို့အရိပ်အမြွက်မပေးတာလဲ။ လုလုက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် စွဲမက်စရာကောင်းတဲ့ ချစ်သူကို ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ။ နင်တော့ အရမ်းပျော်နေတော့မှာပဲ ]

[တတိယအဒေါ်၊ အဒေါ် ပိုင်ရှန်းကို အိမ်ကို အမြန်ခေါ်လာရမယ်နော်။ သူ့လက်မှတ် လိုချင်တယ်။ အတန်းဖော်တော်တော်များများက သူ့ကို သဘောကျကြတာ]

【မစ္စစ် ကျောက်၊ ရှင့်ရဲ့တူမလေး လုလုက တနေ့ထက်တနေ့ ပိုလှလာတယ် ]

.....

ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများထံမှ မက်ဆေ့ချ်များဖြင့် မေမေချင်ရဲ့ ဖုန်းက တရစပ် မြည်နေခဲ့သည်။ သူမစိတ်ပျက်သွားပြီး ဖုန်းကိုပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

သူမရဲ့မိဘတွေ ဒီသတင်းကိုမြင်မိမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် ချင်ယီလုက သူမအမေအိမ်ကို ပြန်တဲ့အချိန် အမြန်ဖုန်းဆက်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဖုန်းက ဆက်သွယ်၍မရပေ။

"ကျွန်မအမေရဲ့ဖုန်းက အလုပ်မလုပ်ဘူး" လို့ သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ကျင်းကျုံးပိုင်ကို ပြောသည်။ "သတင်းတွေ သိသွားလို့များ ကျွန်မကို စိတ်ဆိုးနေတာလား"

"ဖုန်းဘက်ထရီ ကုန်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မေမေက သူ့ရဲ့ဖုန်းအရမ်းစွဲလန်းတဲ့သူ။အတန်းထဲဝင်တာအပြင်သူမက အမြဲတမ်း ဖုန်းဖွင့်ထားတာ"

ကျင်းကျုံးပိုင် ခဏမျှ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ "မင်းအဖေကို ဖုန်းဆက်မေးရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

ချင်ယီလု စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ကျွန်မအဖေက ပြိုင်ပွဲတစ်ခုမှာ ရှိနေတာ ကျွန်မ ရည်းစားထားနေပြီး ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တာ ကြာပြီဆိုတာ သူသိသွားရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်"

"ဘာပြိုင်ပွဲလဲ"

ချင်ယီလု သူမ၏ ဆံပင်တွေကို သပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဒါကို အရင်က မပြောဖူးဘူးထင်တယ်၊ ကျွန်မအဖေက ပြည်နယ်အသင်းအတွက် ဘတ်စကတ်ဘောနည်းပြတစ်ယောက်ပါ"

ကျင်းကျုံးပိုင်သည် အံ့အားသင့်နေသည့် အကြည့်အကျဉ်းချုပ်ကို ပြသခဲ့ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လေ့ကျင့်ပေးနေရတာကို ပြောပြလိုက်သောအခါ ကိုယ်အလေးချိန် လျော့ကျသွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ယူဆခဲ့သည်။ "ဒါဆို အန်ကယ်က ပြည်နယ်အသင်းကို ဘတ်စကတ်ဘောပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

အဆုံးမှာတော့ ချင်ယီလုက သူ့အဖေကို ဖုန်းခေါ်ဖို့ သတ္တိမွေးလိုက်သည်။ ချင်ယီလုရဲ့ အဖေဆီမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောလေသံရှိပြီး ချစ်လှစွာသောဖခင်တစ်ယောက်လို သဘောထားကာ ပြိုင်ပွဲများအတွင်း ၎င်း၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်အတွင်း ရှိနေခြင်းနှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။

"ဒီမှာ ပြီးတော့မယ် ခဏနေရင် သမီးအမေကို သွားတွေ့လိုက်မယ်။ သူအိပ်ပျော်နေတာ ဖြစ်မယ်။ နောက်အပတ်ဆို သမီးရဲ့မွေးနေ့ရောက်ပြီ။ မနှစ်က အိမ်ပြန်ပြီးမကျင်းပခဲ့ဘူးဆိုတော့ ဒီနှစ်တော့ အိမ်ပြန်ပြီး အချိန်ပေးဖို့ကြိုးစားလိုက်ဦး"

"ကောင်းပါပြီ ဖေဖေ၊ နောက်တစ်ပတ်ကျရင် ပြန်လာခဲ့မယ်" ဖုန်းချပြီးနောက် သူမ ကျင်းကျုံးပိုင်ကို သွားဖြဲပြလိုက်သည်။"စိတ်ပူစရာမရှိတော့ဘူး ဖေဖေ မကြာခင် အိမ်ပြန်တော့မှာတဲ့"

ကျင်းကျုံးပိုင် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ဆံပင်တွေကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "မင်းမှာ ကိုယ့်ကိုမပြောပြရသေးတာတွေ ရှိသေးလား"

"လုံးဝမရှိပါဘူး၊ ကျွန်မ ကျိန်ရဲတယ် ကျွန်မ မပြောဘဲမနေရဲပါဘူး " ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး သူမမှာလျှို့ဝှက် Weibo အကောင့်တစ်ခုရှိ သတိရသွားသည်။ နောက်မှပဲ အဲဒါကို ဖျက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင် မျက်စ်စွေကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းထိပ်ကို သူမနှုတ်ခမ်းပေါ် တင်လိုက်သည်။ "မင်းဘာကို မလုပ်ရဲတာလဲ။ ကိုယ့်ကို variety show တစ်ခုမှာ Pet Store Owner အဖြစ် ခေါ်ဖို့ သတ္တိရှိခဲ့တယ်လေ"

ချင်ယီလု တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ဟို၊ အဲဒီအချိန်က အမျိုးသားသရုပ်ဆောင်တွေ များများစားစား မရှိသေးဘူးလေ ဒါကြောင့် ရှင့်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်ရတာပါ"

ကျင်းကျုံးပိုင်၏ အပြုံးက သူ့ပါးစပ်ထောင့်တွင် နက်ရှိုင်းလာသည်။

"ဟေး၊ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မအတွက် ဘယ်လောက် ရှက်စရာကောင်းလဲဆိုတာ ရှင်သိရဲ့လား။ လူတိုင်းက ကျွန်မကို ရယ်နေကြတာ၊ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရူးလုပ်လိုက်မိတာပဲ။ ကျွန်မ ရှင့်ကို သတိထားဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

ချင်ယီလုသည် ၎င်းကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် ရှက်ရွံ့သွားသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာ သူမက နှလုံးသားကြီးမားသည်။ သူမသာ ပိုပြီးသဘောထားသေးမည်ဆိုလျှင် သူမသည် နောင်တွင် ကျင်းကျုံးပိုင်နှင့် ဘယ်တော့မှဒီကိစ္စကိုထပ်ဖော်မည်မဟုတ်ပေ။ "ကျွန်မရဲ့နံပါတ်ကို ဘယ်တုန်းက သိမ်းထားတာလဲ"

ကျင်းကျုံးပိုင် တွေးတောနေပုံရသည်။ "မင်း ကိုယ့်ကို WeChat မှာ addလိုက်တုန်းက"

"ဒါပေမယ့် ကြာပြီမဟုတ်လား။ ကျွန်မရဲ့ဖုန်းကိုပြောတဲ့အချိန်ကော ဘယ်လိုလဲ"

"အဲဒီတုန်းက မင်းရှိုးမှာမှန်း မသိလိုက်ဘူး။ မင်းကိုစနောက်ချင်ခဲ့တာ။ မင်း ဒီလောက်မြန်မြန်တုံ့ပြန်ဖို့ ကိုယ်မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ချင်ယီလု ကြိမ်ဖန်များစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က သူမကို သူ့ရင်ဘတ်ထဲထည့်ထားသည်။ "ဒီနေ့ပြီးသွားရင် အားလုံးက ရှိုးက အဖြစ်အပျက်လေးကို မေ့သွားလိမ့်မယ်"

ချင်ယီလု သူမလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ ရင်ဘတ်ကို ရွှတ်နောက်နောက်နဲ့ ရိုက်လိုက်သည်။ "ရှင်ဘယ်အချိန်တုန်းကစပြီး ကျွန်မကို တကယ်သဘောကျသွားတာလဲ။" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနေ့က သူမကိုယ်တိုင် အနမ်းကို လက်တွေ့ကျကျ စတင်ခံခဲ့ရတာဆိုတော့ ဘာမေးစရာမှ မရှိပါဘူး။

ကျင်းကျုံးပိုင် ခေါင်းငုံ့ပြီး သူမနားထဲ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "မသိစိတ်ထဲက"

ချင်ယီလု ဤအဖြေအတွက် အတော်လေး ကျေနပ်သွားသည်။ "ငယ်ငယ်ကတည်းက အိမ်နီးနားချင်းတွေ ဆရာဆရာမတွေ၊ အတန်းဖော်တွေအထိ လူတိုင်းက ကျွန်မကို ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

ကျင်းကျုံးပိုင် တစ်ခစ်ခစ်ရယ်မောကာ သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းကို ငုံ့နမ်းလိုက်သည်။

အနမ်းက လေးနက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပူနွေးလာသည်။ ချင်ယီလု စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။ "ကျင်း-ဆရာကျင်း-အွန်း၊ ကျွန်မမှာ ဒီဟာအတွက် ပြင်ဆင်ထားတာမရှိဘူး၊ ဒါကြောင့်စိတ်ရှည်ပေးပါဦး"

ကျင်းကျုံးပိုင်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး အံကိုကြိတ်လိုက်သည်။ "လုလု၊ ကိုယ် စိတ်မရှည်ရင် ကိုယ် ဘာလုပ်ရမလဲ"

ချင်ယီလု ချက်ခြင်း နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ "ဒါဆို ရှင် ရေချိုးသင့်တယ်"

ကျင်းကျုံးပိုင်က သူမအား လေးလေးနက်နက် ဝမ်းနည်းသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်..

ချင်ယီလု ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး သူ့အပေါ် နည်းနည်းမတရားသလို ခံစားနေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့်လည်း ကြော်ငြာရိုက်ကူးရန်အတွက် မနက်ဖြန်တွင် သူမ အလုပ်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ “ကျွန်မ ကြားဖူးတယ် ရှင်တို့ ယောက်ျားတွေမှာရှိ.......” သူမ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်၏ မျက်နှာက အိုးဖင်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ "ချင်ယီလု !"

ချင်ယီလုသည် အလျင်အမြန် လှည့်၍ ပြေးခဲ့သော်လည်း ကျင်းကျုံးပိုင်က ခြေတံရှည်ရှည်ဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး လက်ကိုလှမ်းကာသူမကို

နောက်ကနေ ဖက်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဒီည ကိုယ် မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ရတယ်ဆိုတာ သင်ပေးမယ်......." သူ့အသံက အောရှပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

လုလုသူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။ "ရှင် အားလုံး ကို တကယ်နားလည်မှုလွဲနေတာ ပိုင်ရှန်း။ ဒီစကားတွေအကုန်လုံးက ကျက်သရေနဲ့ သပ်ရပ်အောင် လုပ်တဲ့သူက သိသိသာသာကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ"

တစ်ပတ်ကြာပြီးနောက် ချင်ယီလု၏ မွေးနေ့မတိုင်မီ နှစ်ရက်အလိုတွင် ကျင်းကျုံးပိုင်က သူမနှင့် အတူအိမ်ကိုလိုက်ပြန်ခဲ့သည်။

တစ်ပတ်ကြာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီးနောက် မေမေချင်က သူမ၏ သမီးက ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်ထဲက big shot ကြီးနဲ့ ဒိတ်နေခဲ့သည်ဆိုတဲ့အချက်ကို နောက်ဆုံးမှာ လက်ခံခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဖေဖေချင်က စိုးရိမ်နေဆဲပင်။

အကြောင်းပြချက်များစွာကို သူ သီးသန့်ချရေးထားခဲ့သည်။

ပထမအချက်မှာ ကျင်းကျုံးပိုင်က လုလုထက် ကိုးနှစ်ပိုကြီးသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ သူတို့ကြားက အသက်ကွာဟချက် အလွန်များသည်။

တတိယအချက်က၊ သူက ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တကယ့် တကယ်ကို သဘောမကျပေ။

စာရင်းပြုစုထားတဲ့ အကြောင်းရင်းအချို့လည်း ရှိသေးသည်။

ချင်ယီလုနှင့် ကျင်းကျုံးပိုင်တို့ အိမ်ထဲသို့ဝင်သွားတော့ မေမေချင်က သူတို့ကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါဦး။ အန်တီတို့အိမ်က အသင့်အတင့်ပဲ ပိုင်ရှန်း၊ မင်း စိတ်ထဲမထားဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ကျင်းကျုံးပိုင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အန်တီ၊ ကျွန်တော့် နာမည်အရင်းပဲ ခေါ်ပါ"

မေမေချင်က သူ့ကိုကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "အန်တီ မင်းကို TV မှာ မြင်ဖူးတယ် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်တော့ တီဗီထဲမှာထက်တောင်မှ ပိုချောတာပဲ။ ကျုံးပိုင်၊ ပြီးရင် အန်တီ့အတွက် လက်မှတ်ထိုးပေးလို့ရမလား”

ကျင်းကျုံးပိုင်က လုလု၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်က သူ့အမေနှင့် ပိုတူနိုင်သည်ဟု တွေးပြီးတော့ ညင်သာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ရပါတယ်ဗျ"

ချင်ယီလု ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မေမေ၊ သူက အခု သမီးရဲ့ ချစ်သူပါ၊ နာမည်ကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ "

မေမေချင်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။ "ကျုံးပိုင်၊ အန်တီ မင်းအတွက် လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပေးမယ်"

ဖေဖေချင်က သူ့လည်ချောင်းကို ရှင်းပြီး စကားမပြောဘဲ နေရာမှာ ထိုင်နေသည်။

"ဖေဖေ၊ လည်ချောင်း ယားနေလို့လား" လို့ ချင်ယီလု မေးလိုက်သည်။

ဖေဖေချင်က သူမကို တင်းမာတဲ့အကြည့်ပေးလိုက်သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က ကော်ဖီ စားပွဲပေါ် လက်ဆောင်ဘူးကို ချပေးခဲ့သည်။ "ဦးလေး၊ ဦးလေးက လေ့ကျင့်ရေးဆင်းပေးရတော့ နောက်ကျော ဒဏ်ရာ ရဖူးတယ်လို့ လုလု ဆီက ကြားထားတယ်။ မနက်ဖြန် deliver လာပို့ဖို့ အနှိပ်ကုလားထိုင် တစ်လုံး စီစဉ်ထားတယ်၊ အဲ့တာက ဦးလေး ပြန်ကောင်းလာဖို့ ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်"

ချင်ယီလု ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "ရှင် ဘယ်တုန်းက မှာလိုက်တာလဲ။ ကျွန်မလည်း မသိလိုက်ရဘူး" လိမ္မာနေတယ်ပေါ့လေ!

ဖေဖေချင်က မျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ပြောခဲ့သည်။ "မစ္စတာ ကျင်း၊ ဒီနေ့ ဦးလေး တို့အိမ်ကို မင်းလာလည်တာကို ကျေးဇူးတင်တယ် ဒါပေမယ့် ဦးလေးမှာ ပြောစရာစကားနည်းနည်းရှိတယ်။ လုလုနဲ့ မင်းရဲ့ဆက်ဆံရေးအတွက် ဦးလေးမှာ မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးမားမားမရှိဘူး"

ချင်ယီလု တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်ကတော့ ဆက်ပြီးစိတ်ထိန်းထားခဲ့သည်။

"မင်းတို့ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်မှာ မင်းအတူတူရှိတဲ့အချိန်ကခဏပဲ၊ နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မင်းတို့ပြတ်သွားမယ်၊ ဖောက်ပြန်တာ၊ တတိယလူတွေ၊ သွေးဆောင်မှုတွေ အရမ်းများလာလိမ့်မယ်။ မင်းတို့က အချစ်ရေးကို ကလေးကစားစရာအဖြစ် ဆက်ဆံနေကြပုံရတယ်" လို့ ဖေဖေချင်က ဆက်ပြောခဲ့သည်။

ချင်ယီလု - "ဖေဖေ..."

ကျင်းကျုံးပိုင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။ "ဦးလေး၊ ဦးလေး ပြောခဲ့တာတွေက ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒါက လုပ်ငန်းခွင်ထဲက လူတိုင်းကိုတော့ ကိုယ်စားမပြုဘူး။ ကျွန်တော်တို့မှာ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုတွေရှိတဲ့ XX နဲ့ XX ၊ XXX နဲ့ XXX တို့လို အနုပညာရှင်စုံတွဲတွေလည်း ရှိပါတယ်"

"ဒါဆို မင်းအာမခံနိုင်လား။ ငါတို့ လုလုကို တစ်သက်လုံး ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးပါ့မယ်လို့ ကတိပေးနိုင်မလား" ဖေဖေချင်က ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေမယ့် ကျင်းကျုံးပိုင်လိုမျိုး အမျိုးသားတွေက မိန်းကလေး တော်တော်များများအတွက် သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိနေတယ်ဆိုတာကို သူသိသည်။

မေမေချင်က လက်ဖက်ရည်ကို ယူလာပေပးခဲ့ပြီး သူမလည်း ဒီကိစ္စကို စိတ်ပူသည်။

ကျင်းကျုံးပိုင်က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ဖိပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေး၊ ကျွန်တော် လုလုနဲ့ တွဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် ဒါက တစ်သက်တာကတိကဝတ်ပဲ။ လုလုက အဖိုးတန်ရတနာတစ်ပါး ပြီးတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို မြတ်မြတ်နိုးနိုးထားမှာပါ" သူ့ရဲ့လူကြီးသူမတွေကို ဒီလိုစကားပြောမိလို့ သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

ချင်ယီလုက သူတို့ကို ချစ်စနိုးနဲ့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ "အိုး၊ ဒီလူက ချစ်စရာကောင်းလွန်းတယ်"

ဖေဖေချင် သူ့ကိုယ်သူ တွေးနေသည် - စကားပြောတာ ချောနေတာပဲ။

မေမေချင်က အတွင်းစိတ်ကနေ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ အရမ်းရိုမန့်တစ်ဆန်တာပဲ။

ချင်ယီလု ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်သွားသည်။ "ဖေဖေ၊ မေမေ၊ ဖေဖေတို့ သမီးအတွက် စိတ်ပူနေတာကို သမီးသိပါတယ်။သမီးတို့ ဒီ ဆက်ဆံရေးကို တကယ် အလေးအနက်ထားကြတာပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ယောကျ်ားလေးတွေအများကြီး သမီးဆီ သူတို့ရဲ့ခံစားချက်တွေကိုဖွင့်ပြောခဲ့ကြတယ်"

အခန်းထဲရှိ လူသုံးယောက်စလုံး သူမကို စိုက်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။