ကွမ်းလင်စီရင်စုမြို့ (၃)

“တပ်မှူး လင်၊ ညီအစ်ကိုတွေ တက်လာဖို့ ခက်ခဲနေတယ်”

သူ့ဘေးရှိ ဒုတပ်မှူး၏ သတိပေးသံကို ကြားသောအခါ လင်ယင်ထျန်းသည် မြို့ရိုးများကို လေ့လာကြည့်ပြီး သူတို့ထံ ရောက်ရှိလာသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အင်အားနည်းပါးမှုကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူ့ကို ရစ်ပတ်နေသော ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ နောက်မှ သူ့တပ်ဖွဲ့များကို အော်ဟစ်လိုက်သည် “နတ်ဒေသကို မီးရှို့၊ လရောင်ဓားက ကမ္ဘာကို သန့်စင်စေ”

သူသည် သူ၏ အပြီးသတ် လှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြုတော့မည်။

ဟိုယုရှောင်သည်လည်း ဤအချိန်တွင် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း အခြားသူများ၏ ရူးသွပ်မှုနှင့်မတူဘဲ သူသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ သာမန်နေရာတစ်ခုတွင် အသာအယာ နေရာယူကာ လေယင်ကျောင်းတော်မှ ရဟန်းအနည်းငယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သတ်ဖြတ်ပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ စစ်သားအချို့ကို ကယ်တင်ကာ ကျန်အချိန်များကို အခြားတိုက်ပွဲအခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

လင်ယင်ထျန်း၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်၏ အလုံးစုံသော အသက်စွမ်းအင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိသူများဖြစ်စေ၊ တက်ရောက်နေဆဲသူများဖြစ်စေ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ရုတ်တရက် လရောင်အလွှာတစ်ခုဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ယုယန်၌ အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှု၏ မြင်ကွင်းသည် တစ်ဖန် ပေါ်လာခဲ့သည်။

လခြမ်းဓား ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ခုခံနေသော ရဟန်းများသည် ယုယန်အစောင့်တပ်မတော်ကဲ့သို့ပင် ဆိုးရွားသော တည်ငြိမ်မှုကို ရုတ်တရက် ပြသခဲ့ပြီး သူတို့သည် လရောင်ဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရတော့မည့်ပုံရသည်။

“နိုးထစေ။ ဇင်အလင်း ထွန်းလင်းစေ၊ မလှုပ်မရှား မင်ဘုရင်၊ နန်းတွင်းရွှေတောင်ဝှေး”

“မလှုပ်မရှား မင်ဘုရင်၊ နန်းတွင်းရွှေတောင်ဝှေး”

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဆရာတော် ဝူရှင်း၏ အေးစက်သော အသံသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်လာကာ ဤအလားအလာကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် ရဟန်းများ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်းဆိုသလို ရှင်းလင်းစေရုံသာမက သူသည် လက်အုပ်ချီကာ ဗုဒ္ဓ၏ မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုသောအခါ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ရဟန်းများသည်လည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက် ရဟန်းတိုင်း၏ နောက်တွင် တောက်ပသော ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းရောင် ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းရောင် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် မထိခိုက်သော ကမ္ဘာသန့်စင်လရောင်ဓားသည် ရဟန်းများဆီသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်၏ ရလဒ်သည် ယုယန်၌ကဲ့သို့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားခဲ့သည်။

ရဟန်းသောင်းနှင့်ချီသောသူများ၏ အပေါ်ရှိ ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းရောင်များသည် လေထဲတွင် ကြီးမားသော ရွှေရောင်တောင်ဝှေးတစ်ခုအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာပြီး နောက်တွင် ထိုင်နေသော ဗုဒ္ဓတစ်ပါးက သူကို ကိုင်ဆောင်ထားပုံရကာ ကမ္ဘာသန့်စင်လရောင်ဓားနှင့် တောင်ဝှေးသည် အလယ်တွင် အင်အားကြီးမားသော အသက်စွမ်းအင်များ ရောနှောကာ နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သားများ၏ ညည်းသံကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ခဏတာ ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

ဘုန်း...

ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ခုခံနေသော ရဟန်းများကို မီတာအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာစေခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု မပြဘဲ အထူးသဖြင့် ဆရာတော် ဝူရှင်း၏ နောက်စကားများကြောင့် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြသခဲ့ပြီး သူသည် မီးစာကို မီးခြစ်သကဲ့သို့ ရဟန်းများ၏ ခုခံလိုစိတ်ကို ယခင်ကထက် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စေခဲ့သည်။

“နတ်ဆိုးတပ်ဟာ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေရဲ့ အာဏာကို မတရားရယူထားတာ၊ နောက်ဆုံးတော့ အပေါ်ယံပြရုံသက်သက်ပဲ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက သူပုန်အုပ်စုတစ်ခုပဲ၊ ဘာမှ ကြောက်စရာမရှိဘူး။ ဒီနေ့ ငါတို့ လေယင်ကျောင်းတော်က ဒီဗုဒ္ဓဘာသာသူပုန်တွေကို ခုတ်လှဲပြီး ငါတို့ရဲ့ အရင်အရှက်ကို ဆေးကြောပစ်မယ်”

“ငါတို့ရဲ့ အရင်အရှက်ကို ဆေးကြောပစ်မယ်”

“ဒီဗုဒ္ဓဘာသာသစ္စာဖောက်တွေကို အကုန်သတ်ပစ်”

“ဘယ်သန့်ရှင်းသောနယ်မြေလဲ ဋဒါဟာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ခိုးသားအုပ်စုတစ်ခုပဲ၊ သူတို့ကို သတ်ပစ်”

...

ဟိုယုရှောင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်အနည်းငယ် တောက်ပလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လေယင်ကျောင်းတော်သည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေနှင့် သိပ်မကွာသော နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤရဟန်းများသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အထက်တန်းစား ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်ကို မရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းသည် အမှန်ပင် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ် မြင့်တက်လာခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာက မင်းတို့ အခုထိ နားမလည်သေးဘူး...

ဟိုယုရှောင်သည် အဝေးမှ ဆရာတော် ဝူရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို မြင်သောအခါ အကြိမ်များစွာ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ရယ်မောခဲ့သည်။ သူသည် ရန်သူများကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် စဉ်းစားနေစဉ် သူ၏ မျက်ခုံးသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တွန့်သွားခဲ့သည်...

အင်အားကြီးမားသော လက်ဝါးလေသည် သူ၏နားရွက်အနားမှ တဟုန်ထိုး ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူသည် မည်သူထံမှ လာသည်ကို သူချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် စကားဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိဘဲ ဘေးသို့ အမြန်ရှောင်တိမ်းရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသော လက်ဝါးရာသည် သူ၏နောက်မှ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ စစ်သား တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို သတ်ပစ်သည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုအနည်းငယ် တောက်ပလာပြီး သူသည် နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးအနည်းငယ်ဖြင့် ရင်းနှီးသော အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ခေါင်းတုံးကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“တိန့်ဂိုဏ်းချုပ်၊ ရက်ပေါင်းများစွာကြာပြီးတဲ့နောက် မင်းက ငါ့လို သူငယ်ချင်းအဟောင်းကို ဒီလိုမျိုး ကြိုဆိုတာလား”