ယုယန်၏ အံအားသင့်ဖွယ်တိုက်ခိုက်မူ (၂)
Vol. 33 Ch. 453
“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဥပဒေမဲ့လုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယုယန်ကို တိုက်ခိုက်နေတာဆိုတော့ ဘယ်လိုမှ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိဘူး. ပင်ကျန်ဂိုဏ်းသားတွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ယုယန်မှာ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ ကျေးဇူးကိုလည်း အများကြီး ခံယူခဲ့တာဆိုတော့ ယုယန်မြို့ ကျရှုံးတာကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ? ပင်ကျန်ဂိုဏ်းသားအားလုံး ကျွန်တော့်အမိန့်ကို နာခံပြီး အဓိကတပ်ဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းကာ နတ်ဆိုးတပ်မတော်ကို ခုခံတိုက်ခိုက်ကြ”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဟွမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တတိယတန်းစား ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့လည်း တရားသောလမ်းကို ထောက်ခံဖို့ ကျွန်တော်တို့ တတ်နိုင်တဲ့ အင်အားနဲ့ ပါဝင်ချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းသားအားလုံး ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားကြီးမားမှုကို ခုခံတိုက်ခိုက်ကြ”
...
စစ်မြေပြင်၏နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ခေါ်သံကိုထောက်ခံသော အသံငါးခြောက်ခုရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မြို့ထဲမှလူနှစ်သောင်းနီးပါးထပ်မံထွက်ပေါ်လာကာ ဝတ်ဖြူစစ်သည်တော်များကို ဘယ်ညာမှတိုက်ခိုက်ကြသည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် အနည်းငယ်မြင့်တက်နေသော ခုခံသူများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုမြှင့်တင်ပေးကာ သူတို့၏အမူအရာကို ပို၍ပင် ရွှင်လန်းစေသည်။
ပင်ကျန်ဂိုဏ်း၊ ဟွမ်ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် အမျိုးမျိုးသောဝတ်စားဆင်ယင်မှုများဖြင့် ပေါ်လာသော စစ်သည်တော်များသည် ယုယန်ခရိုင်မှ ဒေသခံတပ်ဖွဲ့များဖြစ်သည်။ သူတို့အထဲတွင် ပင်ကျန်ဂိုဏ်းသည် ယုယန်ရှိ ဒုတိယတန်းစားတပ်ဖွဲ့တစ်ခုတည်းဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဒုတိယအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ယွီချင်ရှန်က ဦးဆောင်သည်။
“ခင်ဗျားတို့အားလုံးရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ ယုယန်ခရိုင်ကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ရင် မစ္စတာဖန်က သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းတော်ကို ခင်ဗျားတို့ တစ်ဦးစီကို ဆုလာဘ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုမှာ သေချာပါတယ်”
“ဓားသံတမန်ဖန်က တကယ်ကို ယဉ်ကျေးတာပဲ။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ကောင်းဆိုးနှစ်ခုက အတူယှဉ်တွဲမနေနိုင်ဘူးဆိုတာ အမှန်ပဲ။ ပြီးတော့ ယုယန်မှာနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့မြို့ကို ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ကို ဘယ်လိုမှ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး။ နတ်ဆိုးတပ်မတော်က ယုယန်ကို ဖြိုခွင်းချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ သဘောတူလားဆိုတာကို အရင်မေးမြန်းရလိမ့်မယ်”
ယွီချင်ရှန်၏အသံတိုးသွားသည်နှင့်အမျှ စစ်မှန်သောချီသည်အော်ဟစ်လာပြီး သူ၏လက်ရှည်အင်္ကျီများသည် ဆက်တိုက်တုန်ခါနေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် စစ်မြေပြင်ထဲသို့ ရုတ်တရက်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော ထက်မြက်သောဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ပင်ကျန်ဂိုဏ်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ ဝတ်ဖြူတပ်မတော်ကို ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ထိုသို့သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော စကားများနှင့်အတူ သူ၏ လျင်မြန်ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်များကြောင့် ယွီချင်ရှန်၏ လုပ်ရပ်များသည် စစ်သည်တော်အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲတွင် မြို့ကိုကာကွယ်ရန်ဟူသော အကြံအစည်ကို ပို၍ပင် ခိုင်မာစေခဲ့ပြီး လူသုံးသောင်းကျော်၏ စိတ်ဓာတ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို မြင့်တက်သွားကာ ခဏတာမျှ ဝတ်ဖြူတပ်မတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့ပြီး တင်းမာသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်တူသော ဖန်ကွမ်းဝမ်သည်လည်း ယွီချင်ရှန်၏လုပ်ရပ်ကြောင့် များစွာခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ တတိယအဆင့်ကျွမ်းကျင်မှုအား အပြည့်အဝအသုံးပြုကာ သူ၏သွေးအားဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း သူ၏စွမ်းအား၏ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ဂိုဏ်းချီအဆင့်အထိသာရှိသော ဝတ်ဖြူတပ်ဖွဲ့ဝင်များထဲမှ အဆင့်အမြင့်ဆုံးစစ်သည်များကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ရဲရင့်စွာ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များကြားတွင် အဝင်အထွက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူရဲကောင်းစိတ်အပြည့်ရှိခဲ့သည်။
“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အထက်တန်းစားတပ်ဖွဲ့တွေ ဘာများလဲ။ ငါတို့အားလုံး စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နေသမျှတော့ သူတို့ ယုယန်မြို့ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ”
“ယုယန်က ငါ့ရဲ့အိမ်ပါ။ ဒီနတ်ဆိုးလမ်းက လူဆိုးတွေကို ငါဘယ်လိုများ သိမ်းပိုက်ခွင့်ပေးနိုင်မှာလဲ။ ဒီနေ့ ငါသေရင်တောင် သူတို့ကို ငါနဲ့အတူ ဆွဲချသွားမယ်”
“တစ်ယောက်သတ်ရင် အရင်းကျေ၊ နှစ်ယောက်သတ်ရင် အမြတ်ပဲ။ ငါတို့သေရင် မြို့ကိုကာကွယ်ရင်း သေမယ်။ ဒါဟာ တန်ဖိုးရှိတဲ့သေခြင်းပဲ”
...
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှုကျိုးကို လွှမ်းမိုးရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တပ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် တစ်ခါတည်း တောက်လောင်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ချက်ချင်းဆိုသလို မြင့်တက်လာကာ ယခင်က ကျဆင်းနေမှုကို ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့သည်။ ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တပ်သားများသည် ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်အော်ဟစ်ကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ ဝတ်ဖြူတပ်ဖွဲ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရေအတွက်များစွာ နည်းပါးပြီး ကျွမ်းကျင်မှုတွင်လည်း အားနည်းသော်လည်း သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ရန် ရဲရင့်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
ဤအပြောင်းအလဲကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်သည် ပို၍ပင် မြင့်တက်သွားကာ မဆင်မခြင် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ ဝတ်ဖြူတပ်ဖွဲ့၏ သံခြေနင်းများနှင့် ကွေးသောဓားများအောက်တွင် စစ်သည်တော်များ အဆက်မပြတ် လဲကျနေသော်လည်း သူတို့၏ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်မှုကို မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။
“ငါတို့မှာ အခွင့်အရေးရှိပြီ၊ ငါတို့ သူတို့ကို တကယ်တားဆီးနိုင်လိမ့်မယ်”
“ပိုပြီး အားစိုက်ထုတ်ကြ၊ ငါတို့ သူတို့ကို မြို့ပြင်ကိုတောင် မောင်းထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်”
“ဟာဟားဟား၊ ဓားသံတမန်၊ ငါတို့ ယုယန်ကို တကယ်ထိန်းထားနိုင်လိမ့်မယ်”
လူအများ၏ လှုံ့ဆော်မှုပေးသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ မျက်နှာသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာပြီး သူက လူအများအား ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“နတ်ဆိုးဆဂိုဏ်းကို မကြောက်ပါနဲ့။ ငါတို့အားလုံး စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နေသမျှတော့ ငါတို့ ယုယန်မြို့ကို အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ သေချာတယ်”
မြို့တော်ကို ကာကွယ်သူများနှင့် ယုယန်စစ်သည်တော်များ တိုက်ပွဲထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခဏတာအရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားပြီး ခေါင်းလှည့်ကာ နောက်မှတိုက်ခိုက်နေသော လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကိုယ်သူ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် တူသော လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်သည်။ သူ၏အမူအရာကို တည်ငြိမ်စေပြီး စစ်မှန်သောချီကို လည်ပတ်စေပြီးနောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
“ဖန်လီ၊ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးရှာပါ။ ယုယန်ခရိုင်ကို မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး”
သူ၏ဖခင်၏စကားများသည် ရဲရင့်စွာတိုက်ခိုက်နေသော ဖန်လီ၏စိတ်ဓာတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး မကြာမီပင် အသံတစ်ခုသည် သူ၏နားထဲသို့ ရုတ်တရက်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏အမူအရာသည် ပထမဦးစွာ အံ့အားသင့်စွာ တောင့်တင်းသွားပြီး လူအုပ်ထဲမှ ဖန်ကွမ်းဝမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
“အဖေ၊ ခင်ဗျား ခုနက မပြောခဲ့ဘူးလား...”
“အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့ မြန်မြန်ထွက်ပြေး။ ဒါဟာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်ဆိုတာ ငါအခုမှ သဘောပေါက်တယ်။ ငါတို့ကို မေ့လိုက်တော့။ လင်တုန်းစီရင်စုက ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တပ်သား ငါးသောင်းလာရင်တောင် သူတို့ကို မတားနိုင်ဘူး”
မသေချာမရေရာနှင့် အံ့အားသင့်နေသော ဖန်လီသည် ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူ၏ဖခင် ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ လေးနက်သောအသံကို သူတစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။
“အဖေ၊ ငါတို့သွားမယ်ဆိုရင် အတူတူသွားကြတာပေါ့”
“မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ငါဟာ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ ဓားသံတမန်ပဲ။ ငါဘယ်ကို ထွက်ပြေးရမှာလဲ။ ငါတကယ်လွတ်မြောက်ခဲ့ရင်တောင် နောက်ဘဝမှာ ငါ့အတွက် နေရာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါဒီမှာနေရင် မင်းစီရင်စုမြို့ကို ထွက်ပြေးတဲ့အချိန်မှာ အားဖြည့်တပ်ဖွဲ့တွေကို လမ်းမှာတွေ့နိုင်တယ်။ သူတို့ကို အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်ပါ။ နောင်မှာ မင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှာ ဆက်နေနိုင်သေးတယ်။ ငါ့ရဲ့မြို့အတွက် စတေးခံမှုကို ထည့်စဉ်းစားပြီးရင် သူတို့ မင်းကို ရှုတူးကို လေ့ကျင့်ဖို့တောင် ခွင့်ပြုလိမ့်မယ်”
ဖန်လီ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်သောကရောက်နေသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ်ပြောချင်သော်လည်း ဖန်ကွမ်းဝမ်သည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့တန်းတွင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ဖခင်၏ ကျယ်ပြန့်သောကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဖန်လီ၏မျက်လုံးများတွင် တွန့်တိုခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုနေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သွားများကို ကြိတ်ကာ ခေါင်းလှည့်၍ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို စတင်ရှာဖွေခဲ့သည်။
အခြားသူများမှာ အမှန်တရားကို သတိမထားမိဘဲ ဖန်ကွမ်းဝမ်၏ ဦးဆောင်မှုကို ဆက်လက်လိုက်နာကာ အောင်ပွဲသည် မဝေးတော့သကဲ့သို့ ဝတ်ဖြူတပ်မတော်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
မြို့တွင်း၌ တိုက်ပွဲ၏ ဆူညံပွက်လောရိုက်သံများ ဆက်လက်ဆူညံနေစဉ် ဝတ်ဖြူစစ်သည်တော် တစ်သိန်း၏ နောက်ကျောရှိ အမြင့်မားဆုံး မျှော်စင်ထိပ်တွင် လူဆယ်ဦးကျော် တိတ်တဆိတ်ရပ်နေကြပြီး အားလုံးက အောက်တွင်ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲကို အမျိုးမျိုးသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
လေးဦးသည် ရှေ့တန်းတွင် ရပ်နေပြီး သူတို့အထဲတွင် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်နေသော ရိုသေမှုအပြည့်ရှိသည့် ဟိုယုရှောင်လည်း ပါဝင်သည်။