ကျန်းလျန်၏ ထူးခြားသောနည်းစနစ်

ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်၏ စစ်သည်တစ်သိန်းသည် ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးသွားပုံရသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့သည် လက်ထဲရှိ ကွေးသောဓားများကို မြှောက်ကာ သူတို့၏ရှေ့တွင် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆုံးမရှိသော လရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး တောက်ပသော အလင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထိုတောက်ပမှုအတွင်း၌ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ အော်ဟစ်နေပုံရသည်။ အလောင်းများ၏ တောင်များနှင့် သွေးပင်လယ်များ၊ လူသားတို့၏ အရေပြားနှင့် အသားများသည် ရောနှောနေပြီး အဆုံးမရှိသော ငရဲများနှင့်တူသော ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အရိုးထဲအထိ အေးစိမ့်စေသည်။

အလင်းဖြင့် ဖန်တီးထားသော ငရဲဘုံမြင်ကွင်းသည် ခဏတာမျှသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော လင်ယင်ထျန်ထံသို့၊ ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် သူ၏နောက်မှ လရောင်ဓားထဲသို့ အားလုံး စုပြုံဝင်ရောက်သွားသည်။

လရောင်ဓားသည် ပြင်းထန်သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်သော်လည်း ဤပြင်းထန်သော အလင်းရောင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယခင်နေ့အလင်းရောင်ကို တောက်ပသည်ဟုပင် မဆိုနိုင်ပေ။ ယုယန်အစောင့်တပ်မတော်၏ အများစုသည် မျက်လုံးပင် ဖွင့်မကြည့်နိုင်သော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

တည်ငြိမ်ရုံသာမက သူတို့သည်... ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် စစ်မှန်သောချီကို စုစည်းကာ ယုယန်အစောင့်တပ်မတော်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ကျန်းထိုင်ချင်သည် ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ ကျူးကျော်လာသော တပ်မတော်ကို ဗြဟ္မာ့မန္တန်အသံများ အသုံးပြုခဲ့သော ထုံလင်ရှိ အဖြစ်အပျက်ကို ချက်ချင်း ပြန်လည်သတိရသွားပြီး ထိုတပ်မတော်၏ မျက်နှာတွင်လည်း ထိုအမူအရာမျိုးပင် ရှိခဲ့သည်။

သူ မှန်မှန်ကန်ကန် မှတ်မိလျှင် ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ စစ်သားများ၏ ဦးခေါင်းများသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုနေရာ၌ပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ဤလူများ မဖြစ်နိုင်...

“ဗြဟ္မာ့ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့်ရတာဟာ ရာက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက မင်းတို့လို အယူမှားသူတွေကို ပေးတဲ့ ကျေးဇူးတော်တစ်ခုပဲ”

လင်ယင်ထျန်သည် အတော်လေး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အသံမကျယ်သော်လည်း သူ၏အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သူ၏အသံ တိုးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူသည် လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်မြွေလှံကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လှံတွင် မည်သည့် ထူးခြားမှုမှ မတွေ့ရသော်လည်း စစ်သည်တစ်သိန်း၏ စွမ်းအင်ကို စုစည်းထားသော သူ၏နောက်မှ လရောင်ဓားသည် ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယုယန်၏ ခုခံသူအားလုံး၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာကာ လူသုံးသောင်းကျော်ကို ပြင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ကောင်းကင်ဓားသည် အာကာသကို ထိုးဖောက်ကာ လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ခဏအတွင်း ယုယန်၏ ခုခံတပ်ဖွဲ့ သုံးသောင်းကျော်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဖန်ကွမ်းဝမ်နှင့် အခြား ဂိုဏ်းချုပ်အချို့ပင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့သည် အလွန်နှေးကွေးပြီး ဓား၏ တိုက်ခတ်မှုကို မလွဲမသွေ ခံလိုက်ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်...

ဓားသည် မည်သူ့ကိုမျှ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုမဖြစ်စေခဲ့ပါ။ သူတို့၏ အရေပြားကို ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်တိုက်သွားရုံသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသို့ ညင်ညင်သာသာ ပွတ်တိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မီးထိသော စက္ကူကဲ့သို့ ပြိုကွဲသွားကာ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ပြာများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်၊ ဆယ်ယောက်၊ ရာဂဏန်း၊ ထောင်ဂဏန်း၊ သုံးထောင်၊ ငါးထောင်၊ တစ်သောင်း...

ယုယန်၏ ခုခံသူ သုံးသောင်းကျော်အားလုံးသည် ဤကမ္ဘာတွင် မည်သည့်အခါကမျှ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အစအနပင်မကျန်ဘဲ ချေမှုန်းခံရသည်အထိ ဓားနှင့် တောက်ပသော ကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

အလွန်ထူးဆန်းသော အချက်မှာ ယုယန်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် နောက်ဆုံးအသက်ရှူသည့်တိုင်အောင် သူတို့၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု၏ လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ မပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်ဟာ ဒီလို သုံးသောင်းလောက်ရှိတဲ့ ယုယန်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို မပြောနဲ့၊ အင်အားကြီးမားတဲ့သူတွေတောင် မကြောက်ရဘူး။ ဒါဟာ ငါတို့ ယုံကျိုးကို နှစ်တစ်ထောင်ကျော်ကြာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့တဲ့ အားကိုးရာပဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျန်းကျန်းဝေ၏ စကားများသည် ခြိမ်းခြောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလွန်ထင်ရှားစေသည်။

ဒါဟာ သူ့ကိုယ်သူ သတိပေးနေတာပဲ...

“ဒီကမ္ဘာသန့်စင်ရေး လရောင်ဓားဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ ပြိုင်ဘက်မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်”

ကျန်းကျန်းဝေသည် ဟိုယုရှောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်တွင် မည်သို့သော အဓိပ္ပာယ်မှန်း မသိနိုင်သော မှုန်ဝါးမှုတစ်ခု ပေါ်လွင်နေကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည် “တန်ပြန်နိုင်တဲ့သူ မရှိဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ ရာက္ခသသန့်ရှင်းသောတပ်မတော်ကျမ်းကို အဆင့်လေးဆင့် ခွဲထားပြီး ဒီကမ္ဘာသန့်စင်ရေး လရောင်ဓားက ပထမအဆင့်ပဲရှိသေးတယ်။ ကြီးကျယ်တဲ့ တိုက်ပွဲက အခုမှ စတင်တာပဲ။ သခင်က ဟိုမိသားစုရဲ့သခင်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်ရေးဗျူဟာမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ထားတယ်။ နောက်ထပ် အများကြီး မြင်တွေ့ရဦးမှာပေါ့၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့”

“ဒါဆို ကျွန်တော်၊ အငယ်တန်းအနေနဲ့ စောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်”

ဟိုယုရှောင်သည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောနေသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားသည် ပို၍ သတိဝီရိယရှိပြီး သတိထားလာသည်။

ကျန်းကျန်းဝေသည် ယုံကျိုးမှ လာခဲ့ပြီး သူ့နှင့် ယခင်က ရန်ငြိုးလည်းမရှိ၊ မကြာသေးမီက အငြင်းပွားမှုလည်း မရှိသောကြောင့် အကြောင်းမဲ့ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့ကို သတိပေးရန် အခြားတစ်ယောက်ယောက်က တိုက်တွန်းနေရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းတွင် ကျန်းကျန်းဝေ၏ အရည်အချင်းရှိသူကို ညွှန်ကြားနိုင်သော အဆင့်မြင့်အရာရှိများ များစွာမရှိပေ။ ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲသို့ ပထမဆုံး ပေါ်လာသူမှာ ကျန်းထိုင်ချင်ဖြစ်ပြီး နောက်တွင် စီကုန်းယွဲ့ဖြစ်သည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိအင်အားကို ထောက်ရှု၍ ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှလွဲ၍ မည်သူ့၏ သတိပေးချက်ကိုမျှ မထိုက်တန်ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် သူ့အပေါ် မည်သို့သော အကြောင်းပြချက်မှန်းမသိသော သတိဝီရိယအချို့ကို ထားရှိပုံရသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။ ကျန်းထိုင်ချင်ကို မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထုံလင်၏ အနှောင့်အယှက်နှင့် ဟဲရှီရှိ တိုက်ပွဲများတစ်လျှောက်လုံး သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည်သည် ထင်ရှားခဲ့ပြီး သူမ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

သို့သော် စီကုန်းယွဲ့သည် သူ့အပေါ် ထိုသို့သော နက်ရှိုင်းသော သတိဝီရိယကို အဘယ်ကြောင့် ထားရှိကြောင်းမှာ နားမလည်နိုင်စရာပင်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကျောက်ယန်အနှောင့်အယှက်အတွင်း သူသည် သန့်ရှင်းသောမယ်တော်အား အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းခဲ့ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားသည် သူမ၏ ထိုသို့သော အာရုံစိုက်မှုကို မထိုက်တန်သင့်ပေ။

စီကုန်းယွဲ့ကို ပြန်လည်သတိရသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် မရေမရာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် အလွန်အမင်း သိရှိထားပြီး သူမ၏ လှည့်ကွက်များသည် အလွန်နက်နဲသောကြောင့် သူသည် သူမ၏ သနားခံရသူကဲ့သို့ အမြဲတမ်း အားနည်းမှုခံစားချက်ကို ရရှိစေသည်။

ကျန်းထိုင်ချင်သည် ပို၍ပင် ရိုင်းစိုင်းသည်၊ ဟဲတုန်းရှိ တိုက်ပွဲ မစတင်မီကပင် သူ့ကို ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်၏ စစ်ရေးဗျူဟာမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ကျန်းကျန်းဝေထံ ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဟဲရှီတိုက်ပွဲရှိ သူ၏စီစဉ်မှုနှင့် ကိုက်ညီသော်လည်း မျက်စိဖွင့်နားစွင့်ရှိသူတိုင်းသည် သူသည် ယူချန်နှင့် အင်အား ၂၀၀၀၀ ရှိသော ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တပ်မတော်နှစ်ခုလုံးကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိရှိကြသည်။

အမှန်ပြောရလျှင် မေယွီသည် ကျိကျိုးအကြောင်း သတင်းမပို့မီက ဟိုယုရှောင်သည် ဟဲတုန်းရှိ တိုက်ပွဲတွင် မည်သူ အနိုင်ရမည်၊ မည်သူ ရှုံးမည်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အတွေးများသည် မြောက်ဘက်ရှိ မြစ်ဝှမ်းဒေသရှိ ယူဒိုင်းနှင့်ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များတွင် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအားလုံး အာရုံစိုက်ရန် မျှော်လင့်ကာ တိုက်ပွဲကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် အဆုံးသတ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူဂရုစိုက်ခဲ့သောအရာမှာ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အရှုံးအမြတ်များသာဖြစ်သည်။ ဤစစ်ပွဲမှ သူ၏မိသားစုသည် လုံလောက်သော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိနိုင်သမျှကာလပတ်လုံး သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း၏ အောင်ပွဲ သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်မှုသည် သူ့အတွက် ဘယ်သောအခါမျှ အရေးမပါခဲ့ပေ။