ဟဲတုံရဲ့ စစ်ပွဲကပြီးသွားပြီလား
Vol. 33 Ch. 461
“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ဓားချုပ် ရှီကျောက်၊ ယုယန်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဒီလောက်ရဲတင်းစွာနဲ့ လုံဂွမ်းကို တိုက်ရိုက်ထိုးစစ်ဆင်တာကို ငါ မင်းကို လျှော့တွက်ခဲ့မိတယ်”
နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သည်တစ်သန်းကျော်၏ စုပေါင်းစွမ်းအင်သည် စီရင်စုမြို့၏ အချင်းငါးမိုင်ပတ်လည်ကို ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သော သွေးတိုင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် သတ်ဖြတ်သံများနှင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများမှလွဲ၍ အခြားဘာမျှ မရှိတော့ပေ။ သတ်ဖြတ်မှုသည် ဤနေရာ၏ အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်လာပြီး စစ်မြေပြင်ရှိ အသက်များ၊ မြင့်သည်ဖြစ်စေ နိမ့်သည်ဖြစ်စေ၊ မြင့်မြတ်သည်ဖြစ်စေ နိမ့်ကျသည်ဖြစ်စေ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြထားသည်။
ကျန်းထိုင်ချင်၏ အေးစက်သော အသံသည် အထူးသဖြင့် မကျယ်လောင်ဘဲ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် သတိမထားမိနိုင်သော်လည်း လုံဂွမ်းစီရင်စု၏ တပ်မှူးအနေဖြင့် အောက်ရှိ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဂိုဏ်းချီအဆင့်အထက်ရှိ စစ်သည်တော်များ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် အလုံးစုံထိန်းချုပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် တပ်မှူးများသည် တပ်သားအဆင့်ဆင့်သို့ တိုက်ပွဲတိုင်း၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မထုတ်ဖော်ပေ။ ချီတက်မှု၏ ချောမွေ့သော တိုးတက်မှုအတွက်ပင် အဆင့်မြင့်သူအနည်းငယ်သာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သိရှိကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတို့သည် မိုက်မဲသူများမဟုတ်သလို သတင်းအချက်အလက်ကို ထိုမျှလွယ်ကူစွာ ပိတ်ဆို့နိုင်ခြင်းလည်း မရှိပေ။
ယနေ့ ရှုကျိုးမှ တိုက်ခိုက်နေသော စစ်သားအများစုသည် သူတို့သည် လုံဂွမ်းစီရင်စုရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်းသာ သိရှိကြသော်လည်း တပ်မှူးများနှင့် အဆင့်နိမ့်သော စစ်သားအနည်းငယ်သာ လုံဂွမ်းကို တိုက်ရိုက်ထိုးစစ်ဆင်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိရှိကြသည်။
ယုယန်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ရှုကျိုး၏ အင်အားများကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဓားချုပ်ဂူသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ လှည့်ကွက်ကို သိရှိပြီး ယုယန်ကို မကူညီဘဲ စစ်သည်အင်အား ရှစ်သိန်းကို တိုက်ရိုက် လုံဂွမ်းသို့ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
လုံဂွမ်းကို အဘယ်ကြောင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သိရှိသူများသည် ကျန်းထိုင်ချင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ နတ်ဆိုးလမ်းမှ မိန်းမယုတ်၏ အသံတွင် ထိတ်လန့်မှုအနည်းငယ် ပါဝင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားချုပ်ဂူ၏ အဆုံးအဖြတ်သည် မှန်ကန်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သက်သေပြနေသည်; လုံဂွမ်းစီရင်စုအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်သည် သူတို့၏ စစ်သည်အင်အား ရှစ်သိန်းကို လုံးဝ မခံနိုင်ပေ။
“အရှေ့မြို့ရိုး ပျက်သွားပြီ၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အဆုံးသတ်ရောက်လာပြီ၊ ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါ့နောက်လိုက်ပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကြ၊ ဒီနတ်ဆိုးလမ်းက ခိုးသားတွေကို လုံးဝ ချေမှုန်းရမယ်”
“ဒီနတ်ဆိုးလမ်းက လူဆိုးတွေအတွက် အဆုံးသတ်ချိန်ရောက်လာပြီ”
“သတ်”
...
အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုမှာ မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်မှ ဂျင်ဂျီယာတပ်မတော်နှင့် ချင်ယန်တပ်မတော်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားခြင်းနှင့် စစ်မြင်းများ၏ အားသာချက်တို့ကြောင့် မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်ရှိ တံခါးများသည် နာရီဝက်အတွင်း ချိုးဖျက်ခံခဲ့ရသည်။
သူတို့သည် မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်မှ မြို့ထဲသို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ ရုတ်တရက် လှည့်ကာ အရှေ့မြို့ရိုးကို ကာကွယ်နေသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ မန်းရှင်တပ်မတော်နှင့် ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
“သန့်စင်ရေးကမ္ဘာ့တပ်မတော်၊ လမ်းရှင်းပေး၊ တပ်ဖွဲ့အားလုံး မြို့နောက်ဘက်ကို ဆုတ်”
နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မှူးတစ်ဦးသည် ရှည်လျားသော လှံတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သားရဲမျက်နှာပုံစံ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ရှေ့ရှိ ရှုကျိုးစစ်သား ရာနှင့်ချီသောသူများကို လွှဲပစ်လိုက်သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အရှေ့တံခါးကို ခိုင်မာစွာ ကာကွယ်နေသော ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်သည် လျင်မြန်စွာ လှိုင်းလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ကာ မြို့တွင်းဘက်သို့ ဆူညံစွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မတော် ဆုတ်ခွာနေသော ပုံရိပ်သည် ရှုကျိုးစစ်သားများ၏ မျက်လုံးတွင် အောင်ပွဲ၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ၊ သူတို့၏ မျက်နှာများ နီရဲကာ လည်ပင်းများ ထူပိန်းလာပြီး ပို၍ပင် အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ခဲ့ကြသည်။
စစ်မြေပြင်ရှိ ပြင်းထန်သော သွေးဆူပွက်မှုအောက်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်များပင် သူတို့၏ အင်အားအပြည့်အဝကို မသုံးနိုင်ဘဲ ဂိုဏ်းချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်တော်များအကြောင်း ပြောစရာပင် မလိုပေ။ စစ်မြေပြင်သည် ဓား၊ လှံ၊ ပုဆိန်နှင့် ရန်သူကို သတ်ရန် လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည့် မည်သည့်အရာမဆို အသုံးပြုသော လက်ချင်းယှဉ်တိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး ရှုကျိုး၏ တိုက်ခိုက်မှု အခြေအနေသည် အစပိုင်းတွင် တည်ငြိမ်သွားသောကြောင့် အပေါ်ရှိ ချီသွေးတိမ်တိုက်များသည်လည်း ဤအပြောင်းအလဲနှင့်အညီ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရှုကျိုးတပ်မတော်၏ ချီသွေးတိမ်တိုက်သည် ရှင်းလင်းစွာ အားကောင်းလွန်းပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်ဖွဲ့များကို မြို့လယ်သို့ ဆက်တိုက် ဖိအားပေးနေသည်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူသည် အတည်ပြုပြီးသော အချက်အလက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
စစ်ပွဲသည် သူတို့၏ အားသာချက်ဘက်သို့ လွန်စွာ လှည့်သွားသောအခါ ဂူထျန်ယွင်၏ အမူအရာသည် ပို၍ပင် တက်ကြွလာခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားရှည်သည် ချော်ရည်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို မီးတောက်လောင်နိုင်သကဲ့သို့ဖြစ်ကာ ကျန်းထိုင်ချင်ကို ညွှန်ပြရင်း သူက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ “စစ်သည်အင်အား ရှစ်သိန်းသုံးသောင်းနဲ့ မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ရှုကျိုးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ရဲရင့်မှုအရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ခေါ်သွင်းဖို့ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ စစ်သည်တစ်သိန်းကို ယုယန်ကို အံ့အားသင့်အောင် တိုက်ခိုက်ခိုင်းတဲ့ မင်းလို မိန်းမယုတ်နဲ့ ဘယ်သူ ယှဉ်နိုင်မလဲ။ မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို ငါ မမြင်ခဲ့ရင် တပ်မတော်ကို ကယ်တင်ဖို့ ငါ တကယ်ပဲ ဦးဆောင်သွားနိုင်တယ်။ ဒီနေ့ လုံဂွမ်းမြို့ ကျရှုံးလိမ့်မယ်၊ မင်းရဲ့ စစ်သည်အင်အား ခုနစ်သိန်းသုံးသောင်းလည်း အကုန်အကျပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်”
ဂူထျန်ယွင်၏ စကားများကြောင့် ကျန်းထိုင်ချင်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သွားပြီး သူမက မာန်မာနဖြင့် ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည် “နောက်တန်းက ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော် တစ်သိန်းကို လျစ်လျူရှုပြီး လုံဂွမ်းကို သိမ်းပိုက်ရင်တောင် မင်း ကွမ်းလင်စီရင်စုမြို့ကို ဆုံးရှုံးလိမ့်မယ်။ မြန်မြန် ဝမ်းမသာနဲ့”
“ဟားဟားဟား၊ မင်း ဘာလို့ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ငါ့ရဲ့ စစ်သည်အင်အား ရှစ်သိန်းအောက်မှာ ဘယ်မိသားစုက လူတွေ ပျောက်နေလဲ မကြည့်တာလဲ”
ကျန်းထိုင်ချင်သည် မြို့ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“လေယင်ကျောင်းတော်”
သူမသည် ဤစကားသုံးလုံးကို အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ဂူထျန်ယွင်သည် ကျန်းထိုင်ချင်၏ အပြုအမူကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ခုအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပို၍ပင် မောက်မာလာခဲ့သည်။
“လေယင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ရဟန်းစစ်သည် တစ်သိန်းဟာ စီရင်စုမြို့မှာ ခိုင်မာတဲ့ အစီအစဉ်နဲ့ စောင့်ဆိုင်းနေတယ်။ မင်းရဲ့ ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော် တစ်သိန်းဟာ လက်ရှိ လစ်လပ်နေတဲ့ ဂျင်ရှင်းတောင်တန်းအရှေ့ဘက် စီရင်စုနှစ်ခုကို သိမ်းပိုက်တာကလွဲလို့ တခြားဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ စီရင်စုနှစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရင်တောင် ငါ လုံဂွမ်းမှာ မင်းရဲ့ စစ်သည် ခုနစ်သောင်းသုံးထောင်ကို ချေမှုန်းပြီး စီရင်စုမြို့ရဲ့ ရဟန်းစစ်သည် တစ်သိန်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ လှည့်လာရင် သူတို့မှာ သေခြင်းကလွဲလို့ ပြေးစရာနေရာ မရှိတော့ဘူး”
“လူတိုင်းက မင်းကို၊ အသစ်ခန့်အပ်ခံရတဲ့ မိန်းမယုတ်ကို အရမ်းတော်တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်အရ မင်းဟာ ဆံပင်ရှည်ပြီး အမြင်တိုတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ”
“ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ နှစ်သိန်း၊ ချင်ယန်တပ်မတော် တစ်သိန်းနဲ့ ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တပ်မတော် ငါးသိန်း၊ မင်း လုံဂွမ်းရဲ့ ခုနစ်သောင်းသုံးထောင်ကို အပြည့်အဝ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေပုံရတယ်”
“ချင်ယန်တပ်မှူးရဲ့ ဝံပုလွေသတ်အစောင့် တစ်သောင်းကလွဲလို့ မင်းမှာ ဘာရှိသေးလဲ”
ကျန်းထိုင်ချင်၏ တန်ပြန်မေးခွန်းကို ဂူထျန်ယွင်သည် သူမ၏ လေသံပြောင်းလဲသွားသည်ကို ရိပ်မိပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲရှိနေပြီး သူသည် ချင်ယန်တပ်မှူး၏ အကြောင်းကို ဦးစွာ ထုတ်ပြောခဲ့သည်။
မြစ်များ၏ အလယ်ပိုင်းကျွမ်းကျင်သူ လုမိသားစုသည် သူ၏ ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးရှိပြီး သူတို့က သူ့ကို အာမခံထားသောကြောင့် ချင်ယန်တပ်မှူး၏ စစ်သည်တစ်သောင်းထက် ကျော်လွန်၍ အခြားမည်သည့်တပ်ဖွဲ့မျှ မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း အာမခံနိုင်သည်။