← Chapters

ဟဲတုံရဲ့ စစ်ပွဲကပြီးသွားပြီလား(၂)

Vol. 33 Ch. 462

ဟဲတုံရဲ့ စစ်ပွဲကပြီးသွားပြီလား(၂)

Vol. 33 Ch. 462

ဂျင်မင်းဆက်၏ အခြားတပ်မတော်များ မပါဘဲ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်ဖွဲ့ ၇၃၀,၀၀၀ နှင့် ချင်ယန်တပ်မှူး၏ ဝံပုလွေသတ်အစောင့် ၁၀,၀၀၀ သည် လုံဂွမ်းကို သေချာပေါက် မကာကွယ်နိုင်ပေ။ ဂူထျန်ယွင်သည် ဤအချက်ကို သေချာသောကြောင့် သူ၏အမူအရာသည် အနည်းငယ်မျှ မပြောင်းလဲဘဲ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။

“ဘာလဲ၊ ငါ့ရဲ့အမိန့်အောက်က ဝံပုလွေသတ်အစောင့် ၁၀,၀၀၀ ဟာ မင်းရဲ့ ကြက်နဲ့ခွေး ၈၀၀,၀၀၀ ကို မတားဆီးနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား”

ကြမ်းတမ်းသော၊ လေးလံသော၊ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး၏ အသံသည် ကျန်းထိုင်ချင်၏ နောက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဂူထျန်ယွင်၊ လျိုဘိုယွမ်၊ ရှုန့်ချန်ကျွယ်နှင့် ရှုကျိုးဘက်မှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာသည် ကျန်းထိုင်ချင်၏ နောက်မှ တဖြည်းဖြည်း လေထဲသို့ မြင့်တက်လာသော ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

သူသည် အသက် ၆၀ သို့မဟုတ် ၇၀ အရွယ်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်သားရဲမျက်နှာ ကောင်းကင်မျိုချချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားကာ နတ်ဆိုးချီများ ထုတ်လွှတ်နေသော စတုရန်းကောင်းကင် လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ၏ ခံ့ထည်သော ကိုယ်လုံးသည် ကြီးမားခမ်းနားသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအကျင့်သည် ထိုစိန်ခေါ်သော စကားများ သူ့ထံမှ ထွက်လာသည်ဟု ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

ဝံပုလွေသတ်အစောင့် ၁၀,၀၀၀၊ ကြက်နဲ့ခွေး ၈၀၀,၀၀၀...

ဂျင်မင်းဆက်၏ အင်အားသည် လူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲမြဲနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ငြင်းဆိုဝံ့ခြင်း မရှိပေ။ ဂျင်မင်းဆက်အတွင်း တတိယအဆင့် စစ်ရေးအင်အားအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခံရသော ဝံပုလွေသတ်အစောင့်ပင် အခြားသန့်ရှင်းသောနယ်မြေများ၏ အထက်တန်းစားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာသန့်စင်ရေးတပ်မတော်နှင့် ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ ဂျင်ဂျီယာတပ်မတော်တို့သည် ဝံပုလွေသတ်အစောင့်နှင့်သာ တကယ်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခဲ့သည်။

“တူအိုပါဟောင် ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ခင်ဗျား ဒီကို ဝံပုလွေသတ်အစောင့် ၁၀,၀၀၀ ပဲ ခေါ်လာခဲ့တာကိုး။ ခင်ဗျား အဲ့ဒီ ဝံပုလွေသတ်အစောင့် ၁၀,၀၀၀ ကို အားကိုးပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျား နည်းနည်း ယုံကြည်မှုလွန်နေတာလား”

ပို၍ပင် အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် ဂူထျန်ယွင်၏ အမိန့်အောက်ရှိ စစ်သည်အင်အား ၈၀၀,၀၀၀ ကို "ကြက်နဲ့ခွေး" ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဟားဟားဟား၊ ဂျင်မင်းဆက်ရဲ့ ရူးသွပ်မှု၊ ဒီနေ့ ငါ တကယ်ပဲ မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ။ တူအိုပါဟောင်၊ ဒီနေ့ ငါ မင်းရဲ့ ဝံပုလွေသတ်အစောင့် ၁၀,၀၀၀ နဲ့ ငါ့ရဲ့ ရှုကျိုးရဲ့ သံခြေရာတွေကို ဘယ်လိုတားဆီးမလဲဆိုတာကို ကြည့်ချင်တယ်”

ဂူထျန်ယွင်၏ ရယ်မောသံသည် သုံးပိုင်းမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း၊ ခုနစ်ပိုင်းမှာ ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ရုံထျန်ဓားမှ မီးရောင်သည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏နှလုံးသားရှိ မငြိမ်သက်မှုကို ပြသနေသည်။ သူသည် ဦးစွာ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဝိုင်းရံမှုကို အရှိန်မြှင့်။ ဂျင်ဂျီယာနဲ့ ချင်ယန်တပ်မတော်တွေက ဘယ်ညာကို ကာကွယ်ပြီး ဝံပုလွေသတ်အစောင့်တွေရဲ့ အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားဆီးထား။ ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တပ်မတော်၊ မြို့ထဲကို ဆက်လက်တိုးဝင်ကြ”

ထို့နောက် သူသည် နှစ်ဖက်ရှိ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီမှ လျိုဘိုယွမ်နှင့် ရှုန့်ချန်ကျွယ်တို့အား လှည့်ကြည့်ကာ “ညီ လျို၊ ညီ ရှုန့်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီကြပါ။ ငါတို့ ဒီလူယုတ်မာနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိသမျှကာလပတ်လုံး နတ်ဆိုးတပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ် ပြိုကွဲသွားပြီး ရှုကျိုးရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဟာ လက်တကမ်းအလိုမှာပဲ”

သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ ဂူထျန်ယွင်သည် မီးတောက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ညကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ကျန်းထိုင်ချင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရုံထျန်ဓားနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားပုံရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခွဲခြားမရနိုင်ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ စင်ကြယ်သော မီးတောက်တစ်ခုသာ မြင်တွေ့ရပြီး ကျန်းထိုင်ချင်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာသည်။

ရှုကျိုးကို ကူညီရန် ဘိုင်လူအကယ်ဒမီမှ စေလွှတ်ခံထားရသော လျိုဘိုယွမ်နှင့် ရှုန့်ချန်ကျွယ်တို့သည် ဂူထျန်ယွင်နှင့် သဘာဝကျကျ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် ကျန်းထိုင်ချင်ကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ နှစ်ဦးစလုံး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ကာ တူအိုပါဟောင်ကို ဘယ်ညာမှ ဝိုင်းရံကာ အလျင်အမြန် ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် စစ်ရေးဒေါနယန်အဆင့် ဉာဏ်ပညာရောက် ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် တူညီပြီး သူတို့၏ အဋ္ဌမအပေါက်အတွင်းရှိ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သော ချီသည် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြင်းထန်သော အဖြူရောင်လုံးနှစ်လုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အင်အားကြီးမားသော ကွန်ဖြူးရှပ်ချီသည် တူအိုပါဟောင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ စတုရန်းကောင်းကင် လှံရှည်ရှိ နတ်ဆိုးချီကိုပင် ဖိနှိပ်ထားပုံရသည်။

“ဂူထျန်ယွင်ဟာ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီလောက် မိုက်မဲပုံမပေါ်ဘူး။ သူ ငါ့ကို ကာကွယ်ဖို့ သိပြီး မင်းတို့လို စာတတ်ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ယောက်ကိုတောင် အထူးဖိတ်ခေါ်ခဲ့တယ်၊ ဟီး”

တူအိုပါဟောင်သည် သူ၏ နတ်ဆိုးချီ ဖိနှိပ်ခံရသည်ကို ခံစားမိသောအခါ ထိတ်လန့်မှုမပြသသည့်အပြင် သူ၏လေသံသည် အနည်းငယ် မထီမဲ့မြင်ပြုသလိုဖြစ်ကာ အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။

သူ၏အမူအရာသည် လျိုဘိုယွမ်နှင့် ရှုန့်ချန်ကျွယ်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာကို ရုတ်တရက် တည်တင်းသွားစေခဲ့သည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ချီသည် နတ်ဆိုးများနှင့် ဘီလူးများကို ဖိနှိပ်ရန်သာမက နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော မုန်းတီးမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များရှိသော နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံနည်းများကို လေ့ကျင့်သူများကိုလည်း အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်နိုင်သည်။ သူတို့သည် စီရင်စုမြို့မှ လုံဂွမ်းသို့ ရောက်ရှိချိန်မှစ၍ ဂူထျန်ယွင်သည် သူတို့အား ကြိုတင်အသိပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အရေးအကြီးဆုံးတာဝန်မှာ ချင်ယန်တပ်မှူး တူအိုပါဟောင်ကို စောင့်ကြည့်ရန်ဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

တူအိုပါဟောင်သည် ရှုန့်ယင်အဆင့် စစ်ရေးလေ့ကျင့်သူ၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိပြီး သူတို့သည် အသိပညာနောက်ဆုံးအဆင့်၊ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်သော နှလုံးသားအဆင့်တွင်ရှိသော ဂိုဏ်းချုပ်များဖြစ်သည်။ တူအိုပါဟောင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားသော်လည်း သူတို့၏သဘာဝသည် နတ်ဆိုးလမ်းကို တန်ပြန်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးအတူရှိသောကြောင့် တူအိုပါဟောင်ကို မဖိနှိပ်နိုင်လျှင်ပင် အနည်းဆုံး ထိန်းချုပ်ထားရန် ပြဿနာမရှိပေ။

သူတို့သည် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်မီ ဤသို့တွေးထားခဲ့သော်လည်း ယခု တူအိုပါဟောင်၏ အနည်းငယ် မထီမဲ့မြင်ပြုသော လေသံသည် သူတို့အား ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို ခံစားစေခဲ့သည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိဘဲ တူအိုပါဟောင်သည် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ယုံကြည်မှုရှိသနည်း။

“လုံဂွမ်းမှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ မလွဲမသွေ ရှုံးနိမ့်မှုက အပြီးသတ်ကိစ္စဖြစ်နေပြီ တူအိုပါဟောင်။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးမားပါစေ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါဟာ ဟန်ဆောင်မှုသက်သက်ပါ။ ဂျင်မင်းဆက်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးက ကျုံကျိုးမှာပဲ။ ချင်ယန်တပ်မှူးကို စေလွှတ်လိုက်တာဟာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ နှလုံးသားကို သက်သာရာရစေဖို့၊ ဂျင်မင်းဆက်ရဲ့ အကူအညီရတယ်လို့ ထင်ပြီး သူတို့အတွက် အသေခံတိုက်ခိုက်ဖို့ လုပ်တာပဲ။ ဝမ်းနည်းစရာက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်သေးဘဲ နောက်ဆုံးမှာ ဂျင်မင်းဆက်အတွက် ဇာတ်လိုက်ပဲ၊ ဟွန့်”

မိမိတို့ကိုယ်ကို အားပေးရန်ဖြစ်စေ တူအိုပါဟောင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုရန်ဖြစ်စေ ရှုန့်ချန်ကျွယ်နှင့် လျိုဘိုယွမ်တို့သည် တစ်လှည့်စီ စကားပြောခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ လေသံများတွင် သံသယကင်းသော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ တူအိုပါဟောင်ကို တမင်ဒေါသထွက်စေရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

သို့သော် တူအိုပါဟောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲရှိနေပြီး သူသည် သူတို့အား မထီမဲ့မြင်ပြုကာ တိုးတိုးလေးပြောသည် “မင်းတို့လို ပညာမဲ့ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ယောက်က ဂျင်မင်းဆက်နဲ့ ရာက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကြားမှာ ပြဿနာရှာနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အဲ့ဒီ အူကြောင်ကြောင်အိုကြီး ကျိုးဇီကျူကို လွှတ်လိုက်ရင်တောင် ပြောစရာရှိနိုင်ပေမယ့် မင်းတို့နှစ်ယောက်... တန်ရဲ့လား”

နောက်ဆုံး စကားလုံးနှစ်လုံးနှင့်အတူ တူအိုပါဟောင်၏ လေသံသည် တင်းမာရုံသာမက သူ၏အရှိန်အဝါသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ကွန်ဖြူးရှပ်ချီဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသော နတ်ဆိုးချီသည် ရုတ်တရက် မီးတောက်များကဲ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ စတုရန်းကောင်းကင် လှံရှည်ကို အသာလေး လှုပ်ခါလိုက်သောအခါ သူပတ်လည်ရှိ လှည့်ပတ်နေသော နတ်ဆိုးချီသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ညနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သွေးရောင်စစ်မြေပြင်တွင် ထူးခြားစွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသော ဂုဏ်ယူဝံ့သော ဝံပုလွေအော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။

All Chapters