ကွမ်းလင်စီရင်စုမြို့(၂)
Vol. 33 Ch. 465
"နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဒီလိုပြုမူလေလေ သူတို့ရဲ့ စိတ်မရှည်မှု ပိုသက်သေပြလေလေပဲ။ ဓားခေါင်းဆောင်ဂူဟာ လုံဂွမ်းစီရင်စုမှာ အဆင်မပြေပုံမပေါ်ဘူး။ ကျန်းကျန်းဝေက ငါတို့နဲ့ တိုက်ပွဲစဖို့ အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေတာကို ကြည့်ရတာ လုံဂွမ်းစီရင်စုပေါ်က ဖိအားကို လျှော့ချချင်ပုံရတယ်”
“မှော်ဆရာရဲ့ စကားမှန်တယ်၊ ငါတို့ သူတို့ရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ မကျမိစေနဲ့”
“နတ်ဆိုးတပ်ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက မှော်ဆရာရဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်ရှိတဲ့ မျက်လုံးကို ဘယ်လိုလွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ”
“ငါတို့ မြို့ကိုပဲ ထိန်းထားဖို့ လိုတယ်၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက လုံဂွမ်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို ခံစားရတာကို စောင့်နေရုံပဲ။ အဲဒီ နတ်ဆိုးတပ်သား တစ်သိန်းဟာ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်၊ သင်္ချိုင်းထဲက အရိုးတွေပဲ ကျန်တော့မှာ၊ ငါတို့ရဲ့ အာရုံစိုက်ထိုက်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး”
...
ကျန်းကျန်းဝေ၏ လှည့်ကွက်ကို သိရှိသောအခါ သိရှိသူအားလုံးက သဘောတူညီကြောင်း ထပ်တလဲလဲ ပြောကြားခဲ့ကြပြီး ဆရာတော် ဝူရှင်း၏ စိတ်ထဲရှိ ဒေါသသည် အတော်အတန် သက်သာသွားခဲ့သည်။ သူသည် မြို့ပြင်ရှိ နတ်ဆိုးတပ်မတော်၏ ဆူညံသံများကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး သူတို့အား ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
မြို့ပြင်ရှိ နတ်ဆိုးတပ်မတော်အတွင်း ကျန်းကျန်းဝေသည် အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော ကျိုးထင်နှင့် လင်ယင်ထျန်းတို့သည် ဆူညံနေသော လူများအား အကြည့်ဖြင့် ချက်ချင်းဆိုသလို အချက်ပြလိုက်သောအခါ နတ်ဆိုးတပ်မတော်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
“ဒီခေါင်းတုံးအို နှစ်ကောင်က လူမိုက်တွေ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်၊ မြို့ကို မစွန့်ခွာသင့်ဘူးဆိုတာ သိနေကြတာ”
“လေယင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ရဟန်းစစ်သည်တွေ လေ့ကျင့်တဲ့ ဇင်အလင်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လင်းလက်စေသော ကျမ်းစာတွေဟာ ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းရဲ့ ဗြဟ္မာ့ကောင်းကင် ဂါရုဒသန့်ရှင်းသောတပ်မတော်ကျင့်စဉ်နဲ့ ဇာစ်မြစ်တူတယ်။ သန့်ရှင်းသော အဆင့်နဲ့ မတူပေမယ့် မျိုးရိုးတူပြီး အင်အားလည်း သိပ်မကွာဘူး။ ဝူရှင်းက သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တာ အနည်းငယ် မမျှော်လင့်ထားဘူး”
ကျန်းကျန်းဝေသည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ “စကားအနည်းငယ်နဲ့ သူတို့ကို လှည့်စားနိုင်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားဘူး။ ဒီခေါင်းတုံးအိုတွေဟာ ဂျိကျိုးမှာ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်ကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာကြောင့် သူတို့မှာ အနည်းနဲ့အများ အရည်အချင်းရှိရမယ်။ သူတို့ကို စော်ကားတာဟာ ခဏတာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းနဲ့ သူတို့မှာ ဆက်နွှယ်မှုအချို့ရှိတယ်လေ”
ဟိုယုရှောင်သည် ဘေးမှ ဘာမျှမပြောဘဲ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲရှိနေသည်။ မြို့၏ အနောက်ဘက်တံခါးသည် မြင့်မားသော်လည်း သူ၏အမူအရာတွင် မည်သည့် တုန်လှုပ်မှုမျှ မပြသခဲ့ပေ။ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ မြေအောက်ရဟန်းစစ်သည်များပင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်လှစ်ခြင်း အလွှာဆယ်ခုထက် ကျော်လွန်ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုထက် များစွာ အင်အားကြီးမားသော်လည်း ယခု သူ၏မျက်လုံးတွင် အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
“မြို့ကို တိုက်ခိုက်ကြစို့။ မြို့ကျသွားတဲ့အခါ ဒီခေါင်းတုံးအို နှစ်ကောင် ဘယ်လောက် အံ့အားသင့်သွားမလဲဆိုတာကို ငါ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး”
ကျန်းကျန်းဝေ၏ စကားများကြောင့် သူ့ကို ဝန်းရံထားသော တပ်မှူး အများအပြားသည် ကြက်သွေးထိုးခံရသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ တပ်ဖွဲ့များဆီသို့ ပြန်လည် မြင်းစီးသွားသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် တက်ကြွလာခဲ့သည်။
“မြို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်”
“စီရင်စုမြို့ကို သိမ်းပိုက်၊ အဲဒီ အနံ့ဆိုးထွက်တဲ့ ရဟန်းတွေကို အကုန်သတ်ပစ်”
“ဝိုင်းရံဖို့ အဆင်သင့်”
“ဝိုင်းရံဖို့ အဆင်သင့်”
...
အမိန့်အများအပြားသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ မြင်းစီးတပ်သား တစ်သိန်းသည် လှုပ်ရှားလာပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာကာ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများသည် လေမရှိဘဲ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေပြီး သူတို့၏အောက်ရှိ စစ်မြင်းများပင် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။
“လင်ယင်ထျန်းက ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်၊ ကျိုးထင်က ညာဘက်ခြမ်းကို ဦးဆောင်ပြီး အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်။ မြို့ရိုးတွေကို အရင်တိုက်ခိုက်ပြီး အဲဒီ အနံ့ဆိုးထွက်တဲ့ ခေါင်းတုံးတွေကို နှင်ချလိုက်”
“လက်အောက်ငယ်သား အမိန့်တော်အတိုင်း”
“လက်အောက်ငယ်သား အမိန့်တော်အတိုင်း”
ရွှေရောင် အရှည် ၁၈ ပေရှိသော မြွေလှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လင်ယင်ထျန်းနှင့် စိမ်းပြာရောင် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျိုးထင်တို့သည် မြင်းပေါ်တွင် ဦးညွှတ်ကာ အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ နောက်သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဘာမျှမပြောဘဲ မြင်းများကို အနောက်ဘက်တံခါးဆီသို့ တိုက်ရိုက်မောင်းနှင်ခဲ့ကြသည်။
စစ်သည်အင်အား တစ်သိန်းသည် သူတို့၏ တာဝန်များကို နားလည်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အမြန်ဆိုသလို နှစ်ဖွဲ့ခွဲလိုက်ကြသည်။ ဘယ်ဘက်ရှိ တပ်ဖွဲ့များ၏ တစ်ဝက်နီးပါးသည် လင်ယင်ထျန်းကို လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး ညာဘက်သည် နှေးကွေးသွားကာ သူတို့၏ လက်စွပ်များတွင် ဝှက်ထားသော လေးမြှားများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူတို့သည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ရဟန်းစစ်သည်များကို ပစ်မှတ်ထားကာ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်နေစဉ် နောက်မှ ဆက်လက်လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။
“ဒီလောက် မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်တာ၊ နတ်ဆိုးတပ်ရဲ့ ရဲရင့်မှုက ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာပြီ။ ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ငါတို့ မချေမှုန်းရင် လေယင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်မှာ ရှိတော့မလဲ? ရဟန်းစစ်သည်တွေ၊ ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ၊ ဒီမတရားတဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းက ခိုးသားတွေကို မြို့ရိုးပေါ် တက်ခွင့် မပေးရဘူး၊ သူတို့ကို သတ်ပစ်”
မြို့ရိုးအောက်ရှိ နတ်ဆိုးတပ်မတော်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ဆရာတော် ဝူရှင်း၏ မြင်ကွင်းတွင် ရှိနေသည်။ အောက်ရှိတပ်ဖွဲ့များ လှုပ်ရှားသည်နှင့်အမျှ အံ့အားသင့်သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ဇင်တောင်ဝှေးများနှင့် သီလဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရဟန်းစစ်သည် တစ်သိန်းသည်လည်း ရုတ်တရက် ကြီးမားသော ဂိုဏ်းချီတိမ်တိုက်များကို စုစည်းကာ မြို့ရိုးထိပ်တွင် ခိုင်မာစွာ တပ်စွဲထားပြီး နတ်ဆိုးတပ်မတော်၏ ဝိုင်းရံမှုကို စတင်ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဝိုင်းရံမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်ဖွဲ့များ၏ စစ်မြင်းများသည် စီရင်စုမြို့၏ သံအနောက်တံခါးများကို ချိုးဖျက်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ မြို့ရိုးအောက်ခြေသို့ ရောက်သည်နှင့် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ တက်ရသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအရ မြို့ရိုးများသည် အတားအဆီးတစ်ခုမျှ မဟုတ်သော်လည်း မြို့ရိုးကို ကာကွယ်နေသော ရဟန်းစစ်သည်များသည် သူတို့ထက် မယုတ်ညံ့ကြောင်း သတိပြုသင့်သည်။
မြို့ရိုးကို ပထမဆုံး တက်ရောက်လာသော စစ်သားအုပ်စုသည် ရဲရင့်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အရေအတွက် အားနည်းပြီး အင်အားဖြည့်တင်းမှု မရှိခဲ့ပေ။ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်ရန် လုံလောက်စွာ လျင်မြန်ပြီး ပါးနပ်သူအနည်းငယ်မှလွဲ၍ အများစုမှာ ရဟန်းစစ်သည်များ၏ ဝိုင်းရံမှုအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ဂိုဏ်းချီအဆင့်နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ရှိ တပ်မှူးများသာ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော စစ်သားများအတွက် တိုက်ပွဲနယ်မြေကို အနည်းငယ် ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။
အမှန်စင်စစ် အဓိက ဝိုင်းရံတပ်ဖွဲ့၊ အနည်းဆုံး မြို့ရိုးကို တက်ရောက်သူများသည် ဤကျင့်ကြံမှုအဆင့်မြင့်သော တပ်မှူးများကို အဓိကအားထားခဲ့သည်။
လင်ယင်ထျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များရှိသော ယွမ်ဒန်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ မြွေလှံသည် လှည့်ပတ်ကာ ရွှေရောင်မုန်တိုင်းစီးရီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို မြို့ရိုးပေါ်တွင် မီတာအနည်းငယ်အချင်းရှိသော လေဟာနယ်တစ်ခုကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။
နတ်ဆိုးတပ်မတော်၏ ပါးနပ်သော စစ်သားများစွာသည် သူဖန်တီးလိုက်သော အပေါက်များကို အသုံးချကာ ဆက်တိုက် တက်လာပြီး ထို့နောက် စုရုံးကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်ခဲ့ပြီး နောက်မှ မြို့ရိုးကို တက်လာသော သူတို့၏ ရဲဘော်စစ်သားများအတွက် နေရာပိုရစေရန် ထိုအပေါက်ကို ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဂိုဏ်းချီအဆင့်နှင့် အထက်ရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ စစ်သည်တော်များ ပို၍ပို၍ တိုက်ပွဲထဲ ပါဝင်လာသောအခါ မြို့ဘက်မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ငြိမ်နေနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဇင်ဆရာတော် ယွမ်ကုန်းနှင့် ရန်ထျန်းရှင်းတို့ ဦးဆောင်ကာ လေယင်ကျောင်းတော်နှင့် ကွမ်းလင်စီရင်စုမှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာသည် မြို့ရိုးပေါ်တွင် တိုက်ပွဲထဲသို့ ခုန်ဝင်ကာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်စစ်သည်တော်များနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
ဆရာတော် ဝူရှင်းနှင့် ဝူယန်တို့သာ မြို့ပြင်တွင် မလှုပ်မရှားရှိသေးသော ကျန်းကျန်းဝေကို မျက်လုံးအောက်မှ မခွာဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူ၏ခါးတွင်ရှိသော မှောင်မိုက်သော နတ်ဆိုးဓားကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် တည်ကြည်မှုအနည်းငယ်ဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။
နက်သာရီနတ်ဆိုးဓား ကျန်းကျန်းဝေသည် နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်စာရင်းတွင် အဆင့် ၃၇ တွင်ရှိပြီး နတ်ဆိုးလမ်း၏ အထွတ်အထိပ် ရှုန့်ယင်အဆင့် အင်အားကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားရုံသာမက သူတို့ထက် ဂုဏ်သတင်းလည်း ပိုမိုကြီးမားသောကြောင့် လစ်ဟင်းရန် နေရာမရှိပေ။
သူသည် မလှုပ်ရှားရန် ရွေးချယ်ပါက သူတို့လည်း ငြိမ်နေရမည်။