← Chapters

ငါတို့မြို့ကိုဖောက်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ (၂)

Vol. 34 Ch. 468

ငါတို့မြို့ကိုဖောက်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ (၂)

Vol. 34 Ch. 468

ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်၏ ညာဘက်လက်သည် ဟိုယုရှောင်ရှေ့တွင် ဆန့်တန်းသွားပြီး မိုင်တစ်ဝက်နီးပါး ကျယ်ဝန်းသော သွေးရောင်လက်ဝါးရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်မှ လက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးနှစ်ကို သိမ်းယူကာ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။

မိုင်တစ်ဝက်ကျော် ကျယ်ဝန်းသော လက်ဝါးသည် ဟိုယုရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးနှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားနေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ဖော်ပြရလျှင် ဗုဒ္ဓသည် မျောက်မင်း ဆွန်ဝူခုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သွေးရောင်ဗုဒ္ဓလက်ဝါး၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ဟိုယုရှောင်၏ ဝိညာဉ်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးမျောက်သည် နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ရောင်ရမ်းနေသော သွေးကြောများဖြင့် ရှုံ့မဲ့နေပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့်များမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေသည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ မူလရွှေရောင် ချန်လုံတောင်ဝှေးသည် သူ၏အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးချီကြောင့် မှင်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သွားခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးမျောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချန်လုံတောင်ဝှေးသည် သွေးရောင်လက်ဝါးရာကို အနည်းငယ်သာ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသော်လည်း သူ၏ခွန်အား၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

“အဲ့လို နတ်ဆိုးတပ်မတော်ရဲ့ လက်နက်မျိုးက အသက်ပေါင်းများစွာကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့တာဆိုတော့ နောက်ထပ် သတ်ဖြတ်မှုတွေကို ကာကွယ်ဖို့ လေယင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ထိန်းသိမ်းမှုအောက်မှာ ရှိသင့်တာ အမှန်ပါပဲ"

တင်ပူဟိုင်သည် ဟိုယုရှောင်၏ လက်ထဲရှိ ထူးခြားသော ရွှေရောင်တောင်ဝှေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အကြည့်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူ၏အတွင်းပိုင်း အားကောင်းသော ချီသည် တက်လာပြီး သွေးရောင်လက်ဝါးရာ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ပိုမိုကြီးမားစေကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဟိုယုရှောင်၏ ချန်လုံတောင်ဝှေးဆီသို့ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ အမှန်တကယ် ထိန်းသိမ်းလိုသော စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သူ့အတွက် သိမ်းယူရန်သာဖြစ်စေ မသဲကွဲပေ။

နောက်ဆက်တွဲ အဖြစ်အပျက်များသည် သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အလွန်ထူးချွန်ထက်မြက်ပြီး အသွင်ပြောင်းအဆင့် ဂရန်းမာစတာ၏ လေ့ကျင့်မှုအဆင့်ရှိသော်လည်း ကောင်းကင်အဆင့် ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာဖြစ်သော တင်ပူဟိုင်ကို သူ မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ တင်၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် ချန်လုံတောင်ဝှေးကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး ညာဘက်လက်က မဟာလောကဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်ဖြင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဟိုယုရှောင်၏ အသက်ကို ယူရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

တင်ပူဟိုင်၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် အပြစ်မဲ့သော ဗုဒ္ဓ၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး သာမန်ချန်ဂိုဏ်းဝင် တပည့်များနှင့် မတူသော ဗုဒ္ဓ၏ အဆုံးအမများကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် မကောင်းမှု နှစ်မျိုးလုံးရှိသော ဗုဒ္ဓတစ်ပါးရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက ယုံကျိုးရှင်းနန်စီရင်စုသို့ စိမ့်ဝင်ရန်၊ မဟာလောကဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးသို့ တက်လှမ်းရန်၊ လေယင်ကျောင်းတော်အတွက် ကုသိုလ်များရရှိရန်အတွက် လူ့ဘောင်သို့ ပြန်ပို့ခံခဲ့ရသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ တုံလင်တိုက်ပွဲတွင် သူ၏ကြိုးပမ်းမှုများသည် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်ကို အလွန်အမုန်းပွားခဲ့သည်။ ယခု သူသည် ဟိုယုရှောင်၏ အသက်ကို မကြာမီ ယူတော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏စိတ်သည် အလွန်ကြည်နူးနေသည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ ထိုရက်စက်သောအပြုံးသည် သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် သုံးချက်ပင် မကြာလိုက်ဘဲ သူ၏အမူအရာသည် အံ့သြခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် လုံးဝအံ့အားသင့်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤပြောင်းလဲမှုအားလုံးသည် ယခုအခါ ချန်လုံတောင်ဝှေးကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးသွားသော ဟိုယုရှောင်သည်လည်း သူ၏လက်ချည်းသက်သက် ညာဘက်လက်ဝါးကို တင်ပူဟိုင်ဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ရှေ့တွင် မီတာသုံးရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကြီးမားသည့် သွေးရောင်လက်ဝါးရာတစ်ခု ပေါ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တင်၏လက်ဝါးရာထက် သေးငယ်သော်လည်း သူမှ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးရောင်သည် ပို၍ပင် တောက်ပကြည်လင်သည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ"

တင်ပူဟိုင် နောက်ဆုတ်သွားစဉ် သူ၏လက်ဝါးရာနှင့် တူညီသော သွေးရောင်လက်ဝါးရာကို မြင်သောအခါ သူ၏အံ့သြမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဟိုယုရှောင်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မဟာလောကဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်ကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော တင်ပူဟိုင်သည် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနေကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ပြီး ထိုလက်ဝါးရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြည်လင်တောက်ပသော အလင်းသည် မဟာလောကဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်တွင် အသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်မှု၏ ထင်ရှားသော လက္ခဏာဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ...

သွေးရောင်လက်ဝါးရာနှစ်ခုသည် လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိကြပြီး အနီးအနားရှိ စစ်သားရာပေါင်းများစွာကို လွင့်စင်သွားစေသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ တိုက်ခိုက်နေသူ နှစ်ဦးစလုံးသည် မီတာဆယ်ကျော် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

"သူ တကယ် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တာလား"

"အံ့ဖွယ်ပါလား၊ အသွင်ပြောင်းအဆင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးက ကောင်းကင်အဆင့် ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင်ခဲ့တာ"

"ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ သခင်က အင်မတန် အစွမ်းထက်တာပဲ။ လေယင်ကျောင်းတော်ရဲ့ သိုင်းပညာကို ကျောင်းတော်သားတွေထက် သူက ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်တာပဲ၊ ဟားဟား"

"ဒီ တင်ပူဟိုင်ဟာ တကယ်ကို အသုံးမကျဘူးပဲ"

...

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ပြောဆိုဆွေးနွေးမှုများသည် ပြင်းထန်သော်လည်း တင်ပူဟိုင်သည် ယခုအချိန်တွင် ဒေါသထွက်ရန် အားအင်မရှိတော့ပေ။ သူ၏မျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဟိုယုရှောင်သည် မဟာလောကဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် မဟာလောကဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်၏ နည်းစနစ်ကို မည်သို့ ခိုးယူခဲ့သည်ကို သူစဉ်းစားနေခြင်းပင်။ သို့သော် သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်လကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

နှစ်လအတွင်း ပထမတန်းစား သိုင်းပညာကို အသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ လေ့ကျင့်ရန်…

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ထိုစကားလုံးသည် တင်ပူဟိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို မတည်ငြိမ်မီ အပေါ်မှ လျင်မြန်သော လေတိုက်ခတ်လာသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်ခွံများ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တောင်ဝှေးရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မှောင်မိုက်သည့် နတ်ဆိုးမျောက်တစ်ကောင်သည် အပေါ်မှ ခုတ်ချလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် သူ၏စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ယမ်းသွားသည်။

သူစွန့်ပစ်လိုက်သော တောင်ဝှေးသည် ဟိုယုရှောင်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ဖန် နက်မှောင်နေပြီး သူ၏နတ်ဆိုးချီသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ တောင်ဝှေးသည် အဆပေါင်းများစွာ ချဲ့ထွင်သွားပုံရပြီး ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားသော ဧရာမတိုင်တစ်ခုနှင့် တူကာ ကောင်းကင်မှ သူ၏ဦးခေါင်းဆီသို့ တည့်တည့် ခုတ်ချလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် ဒေါသဖြင့် ပြူးကျယ်နေပြီး ချန်လုံတောင်ဝှေးကို ခေတ္တစွန့်လွှတ်ကာ တင်ပူဟိုင်ကို ချော့မြှူရန် မဟာလောကဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ အခြားသူသည် သူ၏ အသွင်ပြောင်းအဆင့် မဟာလောကဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်ဖြင့် ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပြီး ဆုတ်ခွာချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် သတိမထားမိသော ရန်သူအပေါ် တွက်ချက်ထားသော အချိန်ကိုက်မှု၏ အားသာချက်ဖြင့် တောင်ဝှေးကို ပြန်လည်သိမ်းယူခဲ့သည်။ သူသည် တင်ပူဟိုင်၏ အာရုံပျံ့လွင့်နေသော အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

သူ၏နောက်တွင် ဧရာမတောင်ရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော နတ်ဆိုးမျောက်သည် သူကဲ့သို့ပင် တောင်ထိပ်မှ ခုန်ဆင်းကာ လေထဲတွင် ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

တောင်ဝှေးမှ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု စီးဆင်းလာပြီး တောင်ရိပ်သည် ချက်ချင်း ပြိုကျသွားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးချီနှင့် ရောနှောသွားသော ပြင်းထန်သော ပုံစံများ၏ စီးဆင်းမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုဆူညံသံသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားတစ်ထောင်နီးပါး၏ တိုက်ခိုက်သံကိုပင် လွှမ်းမိုးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

မှောင်မိုက်သော တောင်ဝှေးသည် ခုတ်ချလိုက်သောကြောင့် တစ်ကီလိုမီတာနီးပါး ရှည်လျားသော နတ်ဆိုးချီလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သံမဏိမြို့ရိုးများ မပြိုလဲသော်လည်း မြို့ရိုးနောက်ရှိ မြို့တွင်းရှိ အဆောက်အအုံများစွာသည် ချက်ချင်း ပြိုကျသွားပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုနောက်ကွယ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကို ပြသလိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို မြင်သောအခါ တင်ပူဟိုင်၏ မျက်ဆံတွင် စိုးရိမ်သောကရောက်နေသော အကြည့်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ဟိုမျိုးနွယ်၏ နဂါးနှစ်ကောင်ဟူသော အမည်ကို တီထွင်ခဲ့ပြီး ဟိုညီနောင်နှစ်ဦး တင်တျန်ကို ပူးပေါင်းသတ်ဖြတ်သည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ အင်အားကို သူသိသည်။

All Chapters