← Chapters

ငါတို့မြို့ကိုဖောက်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ(၃)

Vol. 34 Ch. 469

ငါတို့မြို့ကိုဖောက်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ(၃)

Vol. 34 Ch. 469

သူသည် ကောင်းကင်တံခါးအတွင်းရှိ တတိယမျက်လုံး၌ စစ်မှန်သောယန် ကို စုစည်းကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ သူ၏ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းသွားကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဟိုယုရှောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ တောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင် မီတာရာပေါင်းများစွာကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ သူအောင်မြင်စွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့လျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့လျှင် သူသည် ပို၍ပင် ခံစားရလိမ့်မည်။

"အပြစ်မဲ့သော မြတ်စွာဘုရား၊ မလှုပ်မရှားသော ဓမ္မတံဆိပ်"

သူ၏ရွေးချယ်စရာများကို ကြာရှည်စွာ မချိန်ဆဘဲ တင်ပူဟိုင်သည် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ကာ သူ့လက်များကို စုစည်းပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏နောက်မှ သွေးဗုဒ္ဓသည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်များကို လေထဲသို့ မြှောက်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓမ္မတံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး သူ၏နေရာတွင် မလှုပ်မရှား ရပ်တည်နေသည်။

ဘုန်း.....

ချန်လုံတောင်ဝှေးမှ သယ်ဆောင်လာသော နတ်ဆိုးလှိုင်းများသည် တင်ပူဟိုင်၏ ဦးခေါင်းထိပ်ကို မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံဖြင့် တိုက်ခတ်လိုက်သည်။ သူ၏ဦးခေါင်းခွံ ပေါက်ကွဲသွားသည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ထိုသို့မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား ကြီးမားသော တောင်ဝှေး၏ အရှိန်အဟုန်ကို သူ၏နောက်မှ သွေးရောင်ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်က အားဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။

သူ၏ ဒန်တျန်၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားရင်း တင်ပူဟိုင်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ကာ ဟိုယုရှောင်ကို မော့ကြည့်ပြီး "တောင်ဝှေးနည်းစနစ်ရဲ့ အစစ်အမှန်အဓိပ္ပာယ်၊ ပထမတန်းစား တောင်ဝှေးသိုင်းပညာ၊ မင်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှုအဆင့်က အားနည်းလွန်းတာ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။ ငါ့ကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးယဉ်နေတာဟာ သက်သက် အိပ်မက်ပဲ" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ငတုံး…”

ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို စကားနှစ်ခွန်းဖြင့်သာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှက်ရွံ့သော ဒေါသများ တက်လာသည်ကို ခံစားရင်း တင်ပူဟိုင်သည် သူ၏လှောင်ပြောင်မှုများကို ဆက်လက်ပြောဆိုလိုသော်လည်း ရုတ်တရက် ရင်ဘတ်အောင့်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မကြာသေးမီက ပျောက်ကွယ်သွားသော နတ်ဆိုးချီလှိုင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏အမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုနတ်ဆိုးချီလှိုင်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ လွှမ်းမိုးသော တောင်ဝှေး၏ အရှိန်အဟုန်၏ အကြွင်းအကျန်ဖြစ်ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို အဆုံးသတ်သောအခါ ပျောက်ကွယ်သွားသင့်သည်။ သို့သော် သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် မီတာသုံးဆယ်ခန့် ရှည်လျားသော အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် အပေါ်သို့ တက်လာပြီး တင်ပူဟိုင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ကျရောက်လာခဲ့သည်။

နဂါးဝိညာဉ်။

သူ့အားအင်အကုန်သုံးပြီး ပထမအကြိမ် ထိမှန်ခြင်းကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ထိုအရိပ်ကို ခုခံရန် အဘယ်မှာ အားအင်ရှာနိုင်မည်နည်း။ မည်သည့်သံသယမျှမရှိဘဲ ထိုအရိပ်သည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မီတာတစ်ရာခန့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

တင်ပူဟိုင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစဉ် သူ၏ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များ စီးကျလာပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် မယုံနိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။ မီတာသုံးဆယ်ခန့် ရှည်လျားသော ထိုအရိပ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူသည် လုံးဝ မှားယွင်းစွာ မြင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။

သူသည် နဂါးဝိညာဉ်...

နဂါးဝိညာဉ်ပင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဤဟိုယုရှောင်သည် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသော တင်ပူဟိုင်သည် သူ၏ဆရာတော် ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုန်း၏ ဦးတည်ရာသို့ လှည့်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် "သူ့မှာ နဂါး..."

ဘုန်း.....

ချန်လုံတောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဟိုယုရှောင်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ တင်ပူဟိုင်၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ချလိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာတွင် စိန်ခေါ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏မျက်ဆံအတွင်း၌ အနည်းငယ်သော တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်။

ချန်လုံတောင်ဝှေးရှိ နဂါးဝိညာဉ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူနားမလည်သော်လည်း တင်ပူဟိုင် စကားမပြောမီ မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ ချန်လုံတောင်ဝှေးမှာ မယ်တော်ဟုန်က သူ့ကိုပေးခဲ့သော တောင်ဝှေးသည် ရိုးရိုးဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုမျှ မဟုတ်နိုင်ပေ။

"ငါ့ရဲ့ခွန်အားက ကောင်းကင်အဆင့် ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့တောင် မလုံလောက်ဘူး။ တင်ပူဟိုင်ရဲ့ခွန်အားက ကောင်းကင်အဆင့် ဂရန်းမာစတာတွေထဲမှာ ဘယ်အဆင့်လဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီခွန်အားနဲ့ဆိုရင် အခုလောလောဆယ် လုံလောက်သင့်တယ်မလား"

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ခွန်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီး အတော်အတန် ကျေနပ်သွားသည်။ သူသည် တောင်ဝှေးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အကြည့်များသည် သူဆီသို့ စုပြုံရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းတွင် အနည်းငယ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကိုမြင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဦးခေါင်းပြတ်နေသော တင်ပူဟိုင်၏ အလောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ လူတိုင်း အေးစိမ့်သွားကြသည်။

"ကောင်းကင်အဆင့် ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာကို ဆန့်ကျင်ပြီး လေယင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းဟာ ဒီနေ့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ သခင်၊ တကယ်ကို အစွမ်းထက်မြက်သူပဲ၊ ငါ လင်ယင်ထျန်က မင်းကို လေးစားပါတယ်"

"ဒီခေါင်းတုံးနဲ့ အရူးအိုတွေ အသုံးမကျတာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့မှာ လေ့ကျင့်မှုအဆင့်ရှိပေမယ့် ခွန်အားမရှိဘူး၊ အဆင့်နှစ်ဆင့်အထက်က လူကိုတောင် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ချောင်စီရဲ့ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေလို့ ကြွေးကြော်ရဲသေးတယ် ဟားဟား…"

...

ကျိုးထင်နှင့် လင်ယင်ထျန်တို့၏ ချော့မော့ပြောဆိုမှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် စစ်မြေပြင်ရှိ လူတိုင်းသည် ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် အေးစိမ့်သွားသည်။

"တော်လိုက်တာ၊ တော်လိုက်တာ၊ တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ သခင်၊ ငါ့တပည့်ရဲ့ တပည့်ကို သတ်သွားတယ်။ မင်းကို ငါမသတ်ရင် ငါလူမဟုတ်ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုတယ်"

ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုန်း၏ လေသံမှ အေးစိမ့်မှုကို မိုင်နှစ်မိုင်ကျော်မှပင် ခံစားနိုင်ရပြီး ယွမ်ဒန်အဆင့် ဂရိတ်ပါဖက်ရှင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ စိုးရိမ်မှုသည် အလေးအနက်ရှိသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ စိုးရိမ်မှုသည် အခြေအမြစ်မရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမယ့် ဖြစ်ပြီးတာတွေ ပြန်ပြင်လို့မရတော့ဘူး၊ ကြောက်ရွံ့နေလို့လည်း အကျိုးမရှိတော့ဘူး...

"မင်းတို့ ပြည်နယ်မြို့ကို မဖောက်နိုင်ဘူး၊ လောင်ကွမ်းမှာ အဖြေကို စောင့်နေလိုက်တော့။ ဟိုယုရှောင်နဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းက ခိုးသားတွေအားလုံး၊ မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်"

ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုန်းသည် မြို့ရိုးများ တိုက်ခိုက်ခံရမှု အားနည်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ပုံရသည်။ သူ၏လေသံသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ရဟန်းတစ်ပါးနှင့်မတူဘဲ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် ပိုတူသည်။

သို့သော် မြို့ပြင်တွင် ရှိနေသော ကျန်းကျန်းဝေသည် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသော စကားတစ်ခွန်းကို လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ပြောကြားခဲ့သည်-

"ဘယ်သူက ငါတို့မြို့ကို ဖောက်တော့မယ်လို့ ပြောလဲ?"

ထိုသို့ပြောပြီး သူခဏရပ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"တပ်မတော် ဆုတ်ခွာမယ်။ ဒီနေ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု ဒီမှာတင် ပြီးဆုံးပြီ။ နောက်နေ့မှ တိုက်ကြတာပေါ့"

All Chapters