မဟာကျင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့နာမည်ပြောင်
Vol. 34 Ch. 476
ယွီခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ တဆယ်လမြောက်လ၏ ငါးရက်မြောက်သောနေ့
လောင်ကွမ်းပြည်နယ်၏ အနောက်ဘက်တံခါးသည် တင်းတင်းပိတ်ထားပြီး မြို့ရိုးထိပ်ရှိ ရှုကျိုးတပ်မတော်ကြီးသည် တင်းကျပ်သော စစ်ရေးအစီအစဉ်ဖြင့် တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်တည်နေသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော မျက်နှာများ ထင်ရှားနေသော်လည်း စစ်သားတိုင်းသည် သတိဝီရိယရှိရှိဖြင့် မြို့ပြင်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း တစ်ခဏမျှပင် လျော့ရဲရန် မရဲဘဲ အာရုံစူးစိုက်နေကြသည်။
"ချင်းယန်တပ်မတော်မှာ စစ်သည် ၃၁,၀၂၁ ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ၇၀,၀၀၀ နီးပါး ကျန်သေးတယ်။"
"ဂျင်ဂျာတပ်မတော်မှာ စစ်သည် ၅၂,၉၁၀ ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ၁၄၀,၀၀၀ ကျန်သေးတယ်။"
"ငွေရောင်သံချပ်ဝတ်တပ်မတော်မှာ စစ်သည် ၁၄၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ၃၅၀,၀၀၀ ကျန်သေးတယ်။"
မြို့ပြင်တွင် တပ်စွဲထားသော မဟာကျင်းတပ်မတော်နှင့် ပြန်လည်စုစည်းပြီး သူတို့ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ချီတက်လာသော နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတပ်မတော်ကို ငေးကြည့်နေသော ဂူထျန်ယွင်၏ မျက်နှာသည် မဲ့မှောင်နေသည်။ သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော လူသုံးဦး၏ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှု အစီရင်ခံစာများကို ကြားသောအခါ သူ၏ချောမောသော မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏စိတ်ဓာတ်သည် အောက်ခြေအထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
"ငွေရောင်သံချပ်ဝတ်တပ်မတော်ရဲ့ စစ်သည် ၁၄၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးမှုဟာ လောင်ကွမ်းကို တိုက်ခိုက်စဉ်က ဖြစ်ခဲ့တာ၊ အဓိကအားဖြင့် ချင်းယန်တပ်မတော်နဲ့ ဂျင်ဂျာတပ်မတော်က ဖြစ်ခဲ့တာ။ ငါတို့ လောင်ကွမ်းကို သိမ်းပိုက်တုန်းက ငါတို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုက စစ်သည် ၃၀,၀၀၀ ပဲရှိခဲ့တယ်။ မဟာကျင်းရဲ့ မြစ်ကမ်းနားမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှု အနည်းဆုံး နှစ်ဆ တိုးသွားပြီး စစ်သည် ၈၀,၀၀၀ အထိ မြင့်တက်သွားတယ်"
"မဟာကျင်းက အသင့်ပြင်ဆင်လာခဲ့တာ။ သူတို့ရဲ့ လန်တုနဲ့ ဟူဘင်တပ်မတော်တွေဟာ ငါတို့ရဲ့ ဂျင်ဂျာနဲ့ ချင်းယန်တပ်မတော်တွေထက် အထက်တန်းစား စစ်သည်တွေနဲ့ အင်အားကြီးတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေအရည်အချင်းအရ မညံ့ဘူး။ နောက်ပြီး သူတို့မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အားသာချက်လည်း ရှိတယ်။ ဒါကို ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်ဘူး။"
"ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါတို့တပ်ထဲမှာ အသက်စွန့်ပြီး ဆုတ်ခွာမှုကို အကာအကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ မြို့ထဲကို ချောချောမွေ့မွေ့ ပြန်ဝင်နိုင်မလား မသေချာဘူး"
စကားပြောသူများမှာ ပိုင်လူအကယ်ဒမီမှ လျိုပေါ်ယွမ်၊ ရှုချန်ကျွယ်နှင့် ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ ယွီလုံခိုင်တို့ ဖြစ်သည်။ ကွမ်းလင်ပြည်နယ်ကို ကူညီရန် ဂျင်ဂျာတပ်မတော် ၂၀၀,၀၀၀ ကို ခေါ်ဆောင်လာသူမှာ ယွီလုံခိုင်ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်မှုအဆင့်တွင် ချန်ယန်နှင့် တန်းတူဖြစ်သော သူနှင့် ဂူထျန်ယွင်တို့သည် ငယ်စဉ်က ရှုဒူတွင် လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပြီး သစ္စာရှိသော ညီအစ်ကိုများအဖြစ် ရည်ညွှန်းကြကာ နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေးရှိကြသည်။
စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်နေသော ဂူထျန်ယွင်သည် သူတို့၏စကားများကို ကြားသောအခါ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူရော်သွားလိုက်၊ နီရဲသွားလိုက်ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစိမ့်ထွက်နေသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိပေ။
"အစ်ကိုကြီး"
"ဓားခေါင်းဆောင် ဂူ"
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ တူပါးဟောင်နဲ့ ဝမ်ယန်လီတို့ ပူးပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်တာကို အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်ခဲ့တာဟာ သေးငယ်တဲ့ အောင်မြင်မှု မဟုတ်တော့ပါဘူး၊ ဒဏ်ရာရတာ သာမန်ပါပဲ။"
ဂူထျန်ယွင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သူ၏အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အပြာရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်ရှိသော ရှုယင်စွမ်းအင်နှစ်မျိုးသည် သူ၏တန်ထျန်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် ချင်းယန်တပ်မှူး တူပါးဟောင်၏ အပြာရောင်ဝံပုလွေအဆိပ်၏ အဆိပ်အတောက်ကို အတွေ့အကြုံရှိပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ပို၍ ဒုက္ခပေးနေသောအရာမှာ ဇီကွမ်းတပ်မှူး ဝမ်ယန်လီ၏ ဇီကွမ်းနက်နဲသော ယင်စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။
သူ၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်နေသော်လည်း နှစ်ရက်အလိုက သူသည် သေလုမြောပါးဖြစ်ခဲ့သော တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်အမှတ်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော သက်သာရာရမှု၏ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း မဟာကျင်း၏ တပ်မှူးနှစ်ဦးကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာများသည် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အမှန်ပင် သေးငယ်ပုံရသည်။
"အစ်ကိုကြီး သိပ်စိတ်မပူပါနဲ့။ နှစ်ရက်နားပြီးတဲ့နောက် မြို့ထဲက စစ်သားအများစု ပြန်ကောင်းလာကြပါပြီ။ ငါတို့မှာ အင်အား ၅၆၀,၀၀၀ ရှိသေးပြီး အဲဒီထဲမှာ အထက်တန်းစား စစ်သည် ၂၁၀,၀၀၀ ပါဝင်ပါတယ်။ လောင်ကွမ်းတိုက်ပွဲအပြီးမှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဗြဟ္မာ့ကမ္ဘာ သန့်စင်ရေးတပ်မတော်ဟာ စစ်သည် ၄၀,၀၀၀ ကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး အင်အား ၂၀၀,၀၀၀ ရှိတဲ့ အိမ်တော်တပ်မတော်ဟာ အခု ၄၉၀,၀၀၀ ပဲ ကျန်တော့တယ်။ မင်းအဲဒါတွေကို မဟာကျင်းရဲ့ စစ်သည် ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ၆၀၀,၀၀၀ ကျော်ကျော်လေးပဲ ရှိပြီး အထက်တန်းစား စစ်သည် ၂၀၀,၀၀၀ လောက်ပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့ လောင်ကွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားသရွေ့ သူတို့ အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်ပြီး မြို့ထဲကို ဝင်လာဖို့ မလွယ်ဘူး"
ဂျင်ဂျာတပ်မတော် ၂၀၀,၀၀၀ ကို ဦးဆောင်သော ယွီလုံခိုင်သည် ယခုအခါ စစ်သည်များအားလုံး၏ အဓိကတပ်မှူးဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် တပ်မတော်အတွင်းရှိ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိမှုများကို အပြည့်အဝ နားလည်ထားသည်။ လက်ရှိတွင် လောင်ကွမ်းပြည်နယ်အတွင်းရှိ ခုခံကာကွယ်နေသော တပ်မတော်နှင့် ပြင်ပရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတပ်မတော်ကြားတွင် စစ်သည်အင်အား ကွာခြားမှု ၁၀၀,၀၀၀ ထက် မပိုဘဲ အထက်တန်းစားတပ်ဖွဲ့များ ကွာခြားမှုမှာ ၃၀,၀၀၀ ခန့်သာ ရှိသည်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတပ်မတော်ကို ခုခံကာကွယ်ရန်မှာ အမှန်တကယ် ပြဿနာမဖြစ်သင့်ပေ။
သို့သော် သူ၏စကားများသည် သိပ်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိပြီး သူ၏လေသံသည် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့်ပုံပေါက်နေသည်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ဂူထျန်ယွင်နှင့် အခြားသူများဖြစ်သော လျိုပေါ်ယွမ်တို့သည် ပို၍ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်သော အမူအရာများဖြင့် ပျော်ရွှင်မှု၏ အရိပ်အယောင်ပင် မပြသကြပေ။
ငါးရက်အလိုက မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရသောအခါ အင်အား ၈၀၀,၀၀၀ ရှိသော တပ်မတော်သည် လောင်ကွမ်းကို ဖောက်ထွက်ပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်ဖွဲ့များကို ရှုံးနိမ့်စေကာ လုံးဝ ရှုပ်ပွသွားစေခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် မည်မျှ ခမ်းနားလှပါသနည်း။ ယခုအခါ သူတို့သည် မြို့ထဲသို့ ဆုတ်ခွာကာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး အခန်းကဏ္ဍများ လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားကာ သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ဝမ်းနည်းမှု ခံစားချက်ကို စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်သူမှ ခုခံကာကွယ်သူအဖြစ် အခန်းကဏ္ဍပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခြင်းကိုပင် ထည့်မတွက်ဘဲ ဂူထျန်ယွင်သည် နှစ်ရက်အလိုက မြို့ထဲသို့ ဆုတ်ခွာစဉ်က ပြောခဲ့သော စကားများကို စဉ်းစားရုံဖြင့် လူတိုင်း၏နှလုံးသားတွင် လေးလံစွာ ဖိစီးနေခဲ့သည်။
လက်ရှိတွင် သူတို့၏တပ်ဖွဲ့များသည် လောင်ကွမ်းကို ခုခံကာကွယ်ရန် ပိတ်မိနေပြီး ပြည်နယ်မြို့ရှိ လေယင်ကျောင်းတော်မှ အမှောင်ရိပ်ရဟန်းစစ်သည် ၁၀၀,၀၀၀ သည် ကျန်းကျန်းဝေ၏ အကြည့်အောက်တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ခံထားရပြီး ကွမ်းလင်ပြည်နယ်နှင့် ရှုကျိုးတပ်ဖွဲ့များအားလုံးသည် ထိုနေရာတွင် ပိတ်မိနေသည်ဟု ဆိုလိုနေခြင်းပင်။
ဂူထျန်ယွင်၏ အဆိုအရ ကျန်းထိုင်ချင်သည် စစ်သည် ၂၀၀,၀၀၀ ကို စတေးရန် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူတို့၏တပ်ဖွဲ့များ မရွေ့လျားနိုင်သော ဤအခြေအနေကို ဖန်တီးရန်အတွက် လောင်ကွမ်းကို တိုက်ခိုက်ရန် သူတို့ကို မျှားခေါ်ရန် ဂရုတစိုက် စီစဉ်ခဲ့ပြီး မဟာကျင်းသည် တောင်ဘက်ရှိ လင်ယွမ်ပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အာရုံစိုက်ရန် လွတ်လပ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"မဟာကျင်းက အင်အားကြီးတယ် ဒါပေမယ့် စစ်မျက်နှာ သုံးခုမှာ တိုက်ခိုက်တာလား။ ဒါက နည်းနည်း လွန်လွန်းမနေဘူးလား"
"ဧကရာဇ် ယွီလျန်ဟာ စစ်သည်တစ်သန်းကို ဦးဆောင်ပြီး ကျုံးကျိုးက ကျုံးကျိုးလင်ချန်လမ်းကို တိုက်ခိုက်နေတယ်။ ဟဲတုံမှာ အဓိကတပ်ဖွဲ့က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကဖြစ်ပေမယ့် သန့်ရှင်းတဲ့ နယ်မြေလေးခု ပါဝင်နေတာနဲ့ မဟာကျင်းက တပ်မှူးနှစ်ယောက်ထက် ပိုပို့မှာ သေချာပြီး သူတို့က အင်အားဖြည့်တင်းမှုတွေကို အဆက်မပြတ် ပို့နေရလိမ့်မယ်။ ဒါက မဟာကျင်းရဲ့ လူအင်အားနဲ့ အရင်းအမြစ်အများစုကို သိမ်းပိုက်ပြီးသား။
တောင်ဘက်မှာ နတ်ဆိုးဆင်းသက်လာတဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်း၊ အနောက်ဘက်မှာ သွေးဝိညာဉ်သန့်ရှင်းတဲ့ဂိုဏ်းက မကြာခင်မှာ သန့်ရှင်းတဲ့အမွေခံရဲ့ ပုန်ကန်မှုကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ်။ ဒီအင်အားနှစ်ခုစလုံးဟာ မဟာကျင်းက ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းကြောင်းကို စစ်မျက်နှာနှစ်ခုမှာ တိုက်ခိုက်နေတာကို မြင်တာနဲ့ သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလိမ့်မယ်။ ဧကရာဇ် ဖန်လင်နဲ့ ယွီယဲတို့ဟာ ဒီအခြေအနေတွေကို ကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်ရမှာ သေချာတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မဟာကျင်းက လင်ယွမ်ပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့နဲ့ တတိယ စစ်မျက်နှာကို ဖွင့်ဖို့ ရဲဝံ့တာဟာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ"
လျိုပေါ်ယွမ်နှင့် ရှုချန်ကျွယ်တို့သည် သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို တစ်လှည့်စီ ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် လောင်ကွမ်းတိုက်ပွဲ၏ ပြဿနာများကို သတိပြုမိသော်လည်း ဂူထျန်ယွင်၏ ခန့်မှန်းချက်များကို ယုံကြည်ရန် အတော်ခက်ခဲနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ကျုံးကျိုးတွင် ကမ္ဘာ့အမြင့်မြတ်ဆုံးဘုရင်၊ ယခင်က နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ယခုအခါ မဟာယွီသန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော်ဟု သိကြသော နိုင်ငံတော်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မဟာကျင်းမှ ဧကရာဇ် ယွီလျန်ကို စေလွှတ်ခြင်းသည် အခြေအနေသည် အလွန်ခန့်မှန်းရခက်သောကြောင့် အမှန်တကယ် လွန်လွန်ကဲကဲ လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ အပြည့်အဝ ကတိကဝတ်မပြုဘဲ သူတို့သည် တန်ပြန်မှု ခံစားရနိုင်သည်။
ဟဲတုံရှိ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်စစ်မျက်နှာနှင့်ပတ်သက်၍ စစ်ပွဲသည် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် တိုက်ပွဲ၏ အဓိကအင်အားကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူတို့သည် ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် ပိုင်လူအကယ်ဒမီအပြင် ချောင်စီသန့်ရှင်းသောနယ်မြေဖြစ်သော လေယင်ကျောင်းတော်ကိုလည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူတို့သုံးဦးပေါင်း၍ သူတို့၏နယ်မြေကို သေချာပေါက် ထိန်းသိမ်းနိုင်သောကြောင့် မဟာကျင်းသည် တပ်မှူးနှစ်ဦးကိုသာ စေလွှတ်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ်တပ်ဖွဲ့များ ရောက်လာမည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။