မဟာကျင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့နာမည်ပြောင်(၂)

စစ်မျက်နှာ နှစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သာမန်လူ၏ စိတ်ကူးကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး လင်ယွမ်ပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် အင်အားများ ဆက်လက်စေလွှတ်ခြင်းသည် မဟာကျင်းကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော နိုင်ငံပင် ထိုမျှ မဆင်မခြင် မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။

အသက်ကို ဝဝရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဂူထျန်ယွင်က တိုးတိုးလေးဖြင့် "ငါလည်း ငါမှားနေမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ် ဒါပေမယ့် မြို့ပြင်က နတ်ဆိုးတပ်မတော်ကို ကြည့်ကြည့်။ သူတို့က ငါတို့ကို ဝိုင်းရံထားရုံပဲ ဘာမှ မလုပ်ဘူး။ ငါထင်ထားသလို မဟုတ်ရင် သူတို့ ဘာကြောင့် တိုက်ရိုက် မတိုက်ခိုက်တာလဲ။ သူတို့ ဘာကြောင့် ငါတို့ကို ဝိုင်းရံထားပြီး တိုက်ခိုက်တာလည်း မလုပ်ဘဲ ငါတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်လည်း မပေးတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်ခုံးများ ရှုံ့သွားပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

တပ်မတော်နှစ်ခုစလုံးသည် သိန်းနှင့်ချီ၍ ရှိသည်။ နတ်ဆိုးတပ်မတော်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် သူတို့၏အင်အားကို စုစည်းရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လောင်ကွမ်းကို ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် မကာကွယ်ရန် ရွေးချယ်ခွင့်ကို သူတို့အား ပေးလိမ့်မည်။

သူတို့အတွက် ယခုအချိန်တွင် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ လောင်ကွမ်းခရိုင်ကို ကာကွယ်ရန် မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် လောင်ကွမ်းမြို့သည် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။ လောင်ကွမ်းကို စွန့်ပစ်ပြီး မထိခိုက်သေးသော လင်တုံပြည်နယ်သို့ ဆုတ်ခွာကာ တပ်စွဲခြင်း၊ ထို့နောက် တပ်မတော်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြည်နယ်မြို့ကို ကူညီရန် စေလွှတ်ခြင်းနှင့် လေယင်ကျောင်းတော်မှ စစ်သည်တစ်သောင်းနှင့်အတူ ကျန်းကျန်းဝေ၏ ရဟန်းစစ်သည် တစ်သိန်းကို ညှပ်ပူးတိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးတပ်မတော်သည် သူတို့ကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဝိုင်းရံထားသောကြောင့် သူတို့၏ အင်အား ၅၆၀,၀၀၀ ရှိသော တပ်မတော်သည် သေနေသောရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး မရွေ့လျားနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

လောင်ကွမ်းကို စွန့်ပစ်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်ရန်လား။

ဂူထျန်ယွင်သည် မြို့၏အရှေ့ဘက်ခြမ်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မဟာကျင်း၏ အထက်တန်းစား ဝံပုလွေသတ်နှင့် ကျားရဲတပ်မတော်တို့၏ တက်ကြွသော အသက်စွမ်းအင်သည် အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်တွင် လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏သံသယများကို ပို၍ပင် အတည်ပြုနေသည်မှာ သေချာသည်။

မဟာကျင်းနှင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် သူတို့ကို လောင်ကွမ်းခရိုင်တွင် တမင်တကာ ထောင်ချောက်ဆင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီက အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီး ရှုဒူကို သတင်းပို့ပြီးပါပြီ။ တပ်မတော်ရဲ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ဦးတည်း အမှားပါ။ ကွမ်းလင်ပြည်နယ်အတွင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေလည်း မရွေ့လျားနိုင်သလို မဟာကျင်းနဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေလည်း မရွေ့လျားနိုင်ပါဘူး။ လင်ယွမ်ပြည်နယ်ကို အင်အားကြီးမားတဲ့ တပ်ဖွဲ့ တကယ်တိုက်ခိုက်နေတယ်ဆိုရင် ရှုဒူက သေချာပေါက် တုံ့ပြန်ပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရမှာက လောင်ကွမ်းကို ထိန်းသိမ်းပြီး အခြေအနေ ပြောင်းလဲဖို့ စောင့်ဆိုင်းရုံပါပဲ" ဟု ဂူထျန်ယွင်က ပြောသည်။

"ဓားခေါင်းဆောင် ဂူ ပြောတာ မတရားဘူး။ မဟာကျင်းရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ငါတို့ ကျသွားပေမယ့် လောင်ကွမ်းတိုက်ပွဲမှာ ငါတို့က နတ်ဆိုးတပ်မတော်ရဲ့ စစ်သည် နှစ်သိန်းကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး လောင်ကွမ်းကို ပြန်သိမ်းနိုင်ခဲ့တာဟာ ငြင်းမရတဲ့ အမှန်တရားပဲ။ အခု ငါတို့ မြို့ထဲမှာ ဝိုင်းရံခံထားရပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ တပ်မတော်တွေ ရှိနေတုန်းပဲ၊ သူတို့ ငါတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီမှာ ဘာအမှားရှိလဲ"

"အစ်ကို၊ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ။ မှော်ဆရာမက ငါတို့ကို လောင်ကွမ်းမှာ ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ စစ်သည်နှစ်သိန်းကျော်ရဲ့ အသက်တွေကို အစာအဖြစ် သုံးခဲ့တာ။ ဘယ်သူမှ ဒီလိုတိုက်ပွဲကို မမျှော်လင့်ထားဘူး။ နောက်ပြီး မဟာကျင်းက လင်ယွမ်ပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်တာဟာ ငါတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အမှန်တကယ် မဖြစ်သေးဘူး။ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက မင်းကို ဒီအတွက် အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူ၏ ဂျူနီယာ တပည့်များဖြစ်သော ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ ယွီလုံခိုင်နှင့် ပိုင်လူအကယ်ဒမီမှ လျိုပေါ်ယွမ်တို့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဂူထျန်ယွင်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံး ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း သူသည် ထောင်ချောက်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ကျသွားခဲ့သော်လည်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အင်အား ၉၀၀,၀၀၀ ရှိသော တပ်မတော်တွင် ၇၀၀,၀၀၀ နီးပါး ကျန်ရှိနေပြီး လောင်ကွမ်းကို ပြန်သိမ်းနိုင်ခဲ့သည့် အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် နတ်ဆိုးတပ်မတော်ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ရှုသည် အပြစ်တင်ခံရနိုင်ခြေသည် အမှန်ပင် မကြီးမားပေ။

လင်ယွမ်ပြည်နယ်ကို တကယ်တိုက်ခိုက်ခံရလျှင်ပင် ရှုကျိုး၏ ဓားခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရှင့်ယွမ်ကို ကြီးကြပ်နေသော သူသည် အမှန်တကယ် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက တကယ်ပင် အပြစ်တင်ခဲ့လျှင်ပင် သူ၌ အကြောင်းပြချက်များ ရှိသည်။

ယခုတိုက်ပွဲတွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် စစ်သည် ၈၃၀,၀၀၀ ကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး မဟာကျင်းသည် ၂၀၀,၀၀၀ ကို စေလွှတ်ခဲ့ကာ ရှုက ကူညီရန် စေလွှတ်ခဲ့သော ဂျင်ဂျာတပ်မတော် ၂၀၀,၀၀၀ နှင့် လေယင်ကျောင်းတော်နှင့် ပိုင်လူအကယ်ဒမီမှ နောက်ထပ် အင်အားဖြည့်တင်းမှု ၂၀၀,၀၀၀ တို့ဖြင့် စုစုပေါင်း စစ်သည် ၉၀၀,၀၀၀ ရှိခဲ့သည်။

မဟာကျင်းသည် လင်ယွမ်ပြည်နယ်ကို တကယ်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပါက သူတို့သည် အင်အားကြီးမားသော တပ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်မည်မှာ သေချာသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားကွာခြားမှုသည် သိသာထင်ရှားမည်ဖြစ်ပြီး သူ၌ အကြောင်းပြချက်များ သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ ဂူထျန်ယွင်သည် ပို၍ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"နောက်ပိုင်းမှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနဲ့ မဟာကျင်းတို့ မြို့ကို တိုက်ခိုက်မလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမယ်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်ရင် လင်ယွမ်ပြည်နယ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ငါတို့ကို ဆက်ပြီး ဝိုင်းရံထားပြီး မတိုက်ခိုက်ရင် ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီးရှိတယ်..."

လူတိုင်းသည် သူ၏စကားများကို သဘောတူကာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် မဟာကျင်းတို့၏ ထူထပ်သော တပ်မတော်ကို ငေးကြည့်ရင်း မမျှော်လင့်ဘဲ မြို့ကို မကြာမီ တိုက်ခိုက်လာမည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။

ပထမနေ့တွင် နတ်ဆိုးတပ်မတော်သည် ဘာမှ မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

ဒုတိယနေ့တွင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။

တတိယနေ့တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် လှုပ်ရှားမှုမရှိခဲ့ချေ။

စတုတ္ထနေ့တွင်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမနေ့၊ ဆဋ္ဌမနေ့၊ သတ္တမနေ့... ရက်ပေါင်း တစ်လခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် မဟာကျင်းတို့၏ တပ်မတော်များသည် လှုပ်ရှားမှု၏ လက္ခဏာများ မပြသခဲ့ပေ။ ဤအချက်တွင် လောင်ကွမ်းမြို့အတွင်းရှိ ဂူထျန်ယွင်ကဲ့သို့သော ခုခံကာကွယ်သူများ၏ အဖြေကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

......

ယွီခေတ် ၁၃၂၂ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၅ ရက်

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးခင်ဗျာ၊ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူ ၁၉၈ ဦး ရှိပါတယ်" ဟု လူတစ်ဦးက အစီရင်ခံတင်ပြသည်။

ကွမ်းလင်ပြည်နယ်မြို့ပြင်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် ဗြဟ္မာ့သန့်စင်ရေးကမ္ဘာ့တပ်မတော်သည် မြို့တံခါးများမှ စတုတ္ထအကြိမ် ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူသည် ဂရန်းမာစတာအဆင့် တပ်မှူးတစ်ဦးက ကျန်းကျန်းဝေထံ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသူ အရေအတွက်ကို အစီရင်ခံသည်ကို နားထောင်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် အရင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ကျန်းကျန်းဝေကို အနည်းငယ် လေးစားမှု မခံစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ပထမသုံးကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ခဲ့ပြီး အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် ယခုစတုတ္ထအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် မြို့ပြင်မှ ကြည့်နေစဉ်မှသာ ကျန်းကျန်းဝေ၏ သန့်စင်ရေးကမ္ဘာ့တပ်မတော် တစ်သိန်းကို အမိန့်ပေးမှုသည် အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။

လေးကြိမ်တိုက်ခိုက်မှုများသည် လှည့်ကွက်များဖြစ်သော်လည်း စစ်သည်တစ်သိန်းရှိသော တပ်မတော်သည် စည်းစနစ်တကျ ချီတက်ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ အကြီးအကဲ၏ စစ်မြေပြင်အမိန့်များကို မသွေဖီဘဲ လိုက်နာခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးသောအခါ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးသောအခါ ဆုတ်ခွာကြသည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ၏ အထက်တန်းစားများဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှလေ့ကျင့်မှုအဆင့် မြင့်မားရုံသာမက ရှင့်နန်ပြည်နယ်၏ သာမန်အိမ်တော်တပ်မတော်ထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သော စစ်ရေးစည်းကမ်းလည်း ရှိသည်။

ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် စစ်သည် ၁,၂၀၉ ဦး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး နောက်ဆက်တွဲ သုံးကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် စစ်သည် ၂၀၉ ဦး၊ ၂၁၇ ဦးနှင့် ၁၉၈ ဦး အသီးသီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ဤအရေအတွက်များသည် တပ်မတော်၏ အရည်အသွေးမြင့်မားမှုကို အကြမ်းဖျင်း ဖော်ပြနေသည်။

သူတို့သည် လှည့်ကွက်များဖြစ်သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်း အဆင့်ဆယ်ဆင့်အောက် လေ့ကျင့်မှုမရှိသော စစ်သည်များနှင့် ဂန်းချီအဆင့် သိုင်းသမားများစွာရှိသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ပဋိပက္ခများတွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသူ နှစ်ရာဝန်းကျင်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲသော အရာဖြစ်သည်။

ဤကြီးမားသော တပ်မတော်၏ အမြင့်ဆုံးတပ်မှူးဖြစ်သော ကျန်းကျန်းဝေသည် သူ၏တပ်ဖွဲ့များ၏ အရည်အသွေးဖြင့် သူ၏စွမ်းရည်များကို သဘာဝကျကျ သက်သေပြခဲ့သည်။