မဟာကျင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့နာမည်ပြောင်(၃)

"လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ဟန်ဆောင်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လေယင်ကျောင်းတော်က အဲဒီရူးကြောင်ကြောင် ဘုန်းကြီးအိုတွေတောင် ငါတို့ရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုတွေဟာ လှည့်ကွက်တွေမှန်း သဘောပေါက်သင့်ပြီ။ ရက်စွဲတွေ တွက်ကြည့်ရင် ဒီနေ့ဟာ အတော်အတန် မှန်သင့်တယ်"

ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းနှင့် အခြားသူများ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် တဲထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော ဗိုလ်ချုပ် ကျန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူသည် 'အတော်အတန် မှန်သင့်တယ်' ဟူသော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို တိတိကျကျ မသိသောကြောင့် ရုတ်တရက် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။

သူ၏စကားများကို အတည်ပြုသည့်အနေဖြင့် အပြင်မှ သံတော်ဆင့်တစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး လက်အုပ်ချီကာ အရိုအသေပြုပြီး

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးခင်ဗျာ အပြင်ဘက်မှာ လူငယ်တစ်ယောက်က မဟာကျင်းဝံပုလွေသတ်အစောင့်အရှောက်ရဲ့ ဒုတိယသံတမန်ဆိုပြီး လောင်ကွမ်းပြည်နယ်က အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုကို ခေါင်းဆောင်ပြီး ရောက်နေပါတယ်။ သူက အရေးပေါ် စစ်ရေးသတင်းတွေ တင်ပြစရာရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်”

"သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်"

ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းသည် ဤအရာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပုံရပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများအားလုံး နိုးကြားလာပြီး အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မျက်လုံးများ ပြူးကာ ကြည့်နေကြသည်။

ခေါင်းဆောင်သည် မြင်းနက်ပေါ်တွင် စီးနင်းကာ လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ငါးပျံဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မာနကြီးသော မျက်နှာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

သူငယ်ချင်းတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကိုး။ ဟဲတုံရှိ ဤအကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲအတွင်း သူ့ကို တွေ့ရန် သူမျှော်လင့်ထားသော်လည်း ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထိုဦးဆောင်လူငယ်သည် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကုန်ပိုင်း ဇော်ယန်အုံကြွမှုတွင် ဟိုယုရှောင်အပေါ် အထင်ကြီးစေခဲ့သော တူပါးဟွမ်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

တူပါးဟွမ်နောက်တွင် ဟိုဖေး၏ ရင်းနှီးသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာအားရမှုများ ပေါ်လာပြီး သူသည် အနည်းငယ် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာ တူပါးဟွမ်က ဗိုလ်ချုပ်ကျန်းကို အရိုအသေပြုပါတယ်"

"ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အောက်ပိုင်းဝမ်းဗိုက် ဒီကွီအမှတ်ကို ကျော်လွန်ပြီး ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ တကယ်ကို ထိုပါမျိုးနွယ်ရဲ့ အဆက်အနွယ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်။ ချင်းယန်တပ်မှူးက သူ့မျိုးနွယ်ရဲ့ မျှော်လင့်စရာကောင်းတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာမယ်လို့ တစ်ခါပြောဖူးတယ်။ သူ မင်းကို ရည်ညွှန်းနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား"

အလေ့အထကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဂရုမစိုက်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ ဗိုလ်ချုပ် ကျန်း၏ ချီးမွမ်းမှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော တူပါးဟွမ်သည် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး "ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းက အရမ်းကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ တပ်မှူးချင်းယန်ရဲ့ မြေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းသည် ထိုအချိန်တွင် အံ့အားသင့်ဟန်ဆောင်ကာ "ဒါဆိုရင် မင်းကို မင်းသားအဖြစ် ခေါ်ရမယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုး စည်းကမ်းတွေ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်နာမည်နဲ့ပဲ ခေါ်ပါ။"

ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့၏ ယဉ်ကျေးသော စကားပြောဆိုမှုများကိုပင် အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းသည် တူပါးဟွမ် ဒီကွီအမှတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားကြောင်း ပြောသည်နှင့် သူသည် အာရုံပျောက်သွားခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် တူပါးဟွမ်ကို နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က သူ၏လေ့ကျင့်မှုအဆင့်သည် စီကုန်းယွဲ့နှင့် ထျန်ဖာကျန်းတို့နှင့် တူညီခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဒုတိယအဆင့် မာစတာများဖြစ်သည်။ ထိုမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သူသည် စတုတ္ထအဆင့် ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်...

မကြာသေးမီက တွေ့ခဲ့သော ပီအိုနီကို ပြန်အမှတ်ရပြီး ယခု တူပါးဟွမ်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် နန်ကျန်းရှိ စီကုန်းယွဲ့ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ရုတ်တရက် ရှုံးနိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားကြာပန်း စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ရုံသာမက အသက်ဘေးနှင့် နီးကပ်သော အခြေအနေများစွာကိုလည်း ကျော်လွှားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ရှိ တတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာ လေ့ကျင့်မှုအဆင့်ဖြင့် စီကုန်းယွဲ့နှင့် မယှဉ်နိုင်လျှင်ပင် တူပါးဟွမ်နှင့် ထျန်ဖာကျန်းတို့ကို ကျော်လွန်နိုင်သင့်သည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

ယခု သူသည် ဤလူများအားလုံးသည် သူ့ထက် မညံ့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူသည် တင်ဘူဟိုင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိပ်တန်း ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသော်လည်း တူပါးဟွမ်၊ ထျန်ဖာကျန်းနှင့် စီကုန်းယွဲ့တို့၏ စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် ရိုးရှင်းနိုင်ပါမည်လား။

လူတိုင်း တိုးတက်နေကြသည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် မကြာသေးမီက အနည်းငယ် ဖောင်းပွလာသော သူ၏မာနကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ကာ တူပါးဟွမ် လောင်ကွမ်းပြည်နယ်မှ ယူဆောင်လာသော စစ်ရေးသတင်းများကို နားထောင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“အိုး... ဒါဆို အောက်တိုဘာ ၂၃ ရက်နေ့မှာ မဟာကျင်းရဲ့ ဝူဝေဘုရင် ဟိုကျင်းကိုယ်တိုင် စစ်သည် ၅၀၀,၀၀၀ ပါတဲ့ ထျန်ဝေတပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ပြီး ပြည်နယ်မြို့ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီပေါ့။ လင်ယွမ်ပြည်နယ်ထဲက ခရိုင်ခုနစ်ခုစလုံးလည်း လက်နက်ချလိုက်ပြီတဲ့။ ဝူဝေဘုရင်က ကွမ်းလင်ပြည်နယ်ထဲက မဟာကျင်းနဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို လက်ရှိအခြေအနေအတိုင်း ဆက်ထိန်းထားဖို့နဲ့ မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်တာတွေ မလုပ်ဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ စစ်ရေးအမိန့်ကို မနာခံတဲ့သူတွေကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ ကွပ်မျက်ခံရမယ်တဲ့"

တဲထဲရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တပ်မှူးများအားလုံး၊ ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းအပါအဝင် ဤစစ်ရေးအမိန့်ကို ကြားသောအခါ မဖော်ပြနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု လျှပ်တပြက် ဖြစ်သွားသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် စစ်ရေးအစီရင်ခံစာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီး ပထမတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဝူဝေဘုရင်၏ နာမည်ကို နောက်ကျမှ သတိပြုမိပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ဟိုကျင်း"

"မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ မဟာကျင်းရဲ့ ဘုရင်ခုနစ်ပါးထဲမှာ နာမည်မတူတဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးတည်းပဲရှိတာက ဟိုကျင်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဒါကို ပထမဆုံးသိတုန်းက နည်းနည်း အံ့သြမိတယ်။"

သူ၏နားထဲသို့ သတင်းတစ်ခု ရောက်လာပြီး ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ဘေးတွင် လျှောက်လာသော ဟိုဖေးမှ ပေးပို့သူဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။