အချစ်ဂူ

ယွီခေတ် ၁၃၂၂၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၀ ရက်

ဆောင်းနှလုံးသားဖြစ်ပြီး လေအေးက တိုးဝှေ့တိုက်ခတ်နေသည်။

ကွမ်လင်စီရင်စုမြို့ပြင်ရှိ အနောက်ဘက်အစိုးရလမ်းမကြီး၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် သစ်ပင်များ၏ အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များသည် လုံးဝခြောက်သွေ့သွားပြီး တစ်နှစ်လုံးလုံး အခြေအနေတင်းမာစွာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ စီရင်စုအတွင်း လူသွားလာမှုသည် အမြဲတစေ နည်းပါးခဲ့ပြီး ယခုနှစ်၏ အလွန်အေးသော ဆောင်းရာသီနှင့်အတူ အစိုးရလမ်းမကြီးသည် လူသူကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မြင်းတစ်ကောင်စီစီးထားသော ဟိုယုရှောင်နှင့် ဟိုယုကျဲတို့သည် စီရင်စုမြို့မှ ထွက်ခွာကာ အနောက်ဘက်သို့ သုံးမိုင်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ဦးစွာရပ်တန့်ကာ တောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး" လုံဂွမ်သို့ အမြန်ပြန်ရန် စိတ်ကူးနေသော ဟိုယုကျဲသည် ဟိုယုရှောင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"လုံဂွမ်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ ကျန်ထိုင်ချင်းက ကျွန်တော်တို့ကို ချက်ချင်း အလျင်စလို ပြန်လာဖို့ မပြောခဲ့ဘူး မဟုတ်လား"

လုံဂွမ်မှ လာခဲ့သော ဟိုယုကျဲသည် ထိုနေရာရှိ အခြေအနေကို သဘာဝကျကျ နားလည်သည်။ သူသည် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဂူသျှင်ယွင်ရဲ့ တပ်က အခြေခံအားဖြင့် စီရင်စုမြို့ထဲမှာပဲ ပုန်းအောင်းနေတုန်းပဲ။ သူတို့က အရင်က သေးငယ်တဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို စုံစမ်းဖို့ စေလွှတ်လေ့ရှိပေမယ့် ကျုံးကျိုးက သတင်းရောက်လာကတည်းက စုံစမ်းတာတောင် ရပ်သွားပြီ။ နှစ်ဖက်စလုံးက တိုက်ပွဲကို သဘောတူညီချက်နဲ့ ရပ်ဆိုင်းထားပုံရတယ်။

ကျန်ထိုင်ချင်းက ကျွန်တော် စီရင်စုမြို့ကို အစ်ကိုကြီးကို သတင်းပို့ဖို့ လာမယ်ဆိုတာ သိတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ကျန်းကျန်းဝေကို အကြောင်းကြားဖို့ အထူးစေလွှတ်ခဲ့တာ။ သူက ကျွန်တော်တို့ကို အလျင်စလို ပြန်လာဖို့ မပြောခဲ့ဘူး"

ပြန်ဖြေပြီးနောက် ဟိုယုကျဲသည် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများ တောင်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိပြီး ချက်ချင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည် "အစ်ကိုကြီး၊ လင်ယွမ်စီရင်စုကို သွားဖို့ စဉ်းစားနေတာလား"

ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းကို ညိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် "တာကျင့်က ဝူဝေဘုရင်... ဟိုကျင့်အကြောင်း မင်း မသိချင်ဘူးလား"

"ဟိုကျင့်" ဟူသော အမည်ကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျဲ၏ မျက်နှာက ခဏတာ တောင့်တင်းသွားသည်။

သူသည် ဝမ်ယန်တွင် အချိန်အတော်ကြာ တပ်စွဲထားသော်လည်း ဟဲတုံမှ သတင်းများကို သူသိသည်။ လင်ယွမ်စီရင်စုတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သော တာကျင့်မှ ဝူဝေဘုရင်အကြောင်းကို သူသေချာပေါက် သိသည်။

ဟိုကျင့်၊ ဟိုကျင့်...

ဟိုယုကျဲသည် နှစ်ကြိမ် တီးတိုးပြောပြီးနောက် မော့ကြည့်ကာ "အစ်ကိုကြီး၊ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဖေနဲ့ ပတ်သက်မှုရှိတယ်လို့ ထင်လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ မသေချာဘူး၊ ဒါကြောင့် လင်ယွမ်စီရင်စုကို ခရီးထွက်ဖို့ လိုတာ။ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် သွားတွေ့တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သူ့တပ်က ဒီကနေ မိုင်တစ်ထောင့်သုံးရာလောက်ဝေးတဲ့ လင်ယွမ်အုပ်ချုပ်ရေးမြို့တော်မှာ ရှိသင့်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရှိန်နဲ့ဆိုရင် ငါးနာရီလောက်ပဲ လိုတယ်။ အသွားအပြန်ဆိုရင် အများဆုံး တစ်ရက်ပဲ ကြာမယ်၊ တစ်ရက်တည်းနဲ့ အမြန်သွား အမြန်ပြန်"

ဟိုယုကျဲသည် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဒါဆို မဆိုင်းတော့ဘူး၊ ချက်ချင်း ထွက်ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟိုထုံသည် ၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး အားလုံး၏အဆိုအရ လေးနှစ်သာ ကြာသေးသည်။ ညီအစ်ကိုငါးယောက်၏ ကံကြမ္မာသည် ကမ္ဘာမြေကို လှုပ်ခတ်စေသော အပြောင်းအလဲများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဟိုထုံအပေါ် သူတို့၏အမှတ်တရများသည် အနည်းငယ်မျှပင် မှေးမှိန်သွားခြင်း မရှိပေ။ ဤအမှတ်တရများကြောင့်ပင် ချင်ကျန့်ဗီလာအပေါ် သူတို့၏မုန်းတီးမှုသည်လည်း လျော့နည်းသွားခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည်လည်း သူတို့၏ဖခင်၏အတိတ်အကြောင်းအရာအားလုံးကို အလွန်သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေကြသည်။ မကြာသေးမီက ပေါ်ပေါက်လာသော ဝူဝေဘုရင် ဟိုကျင့်သည် ဟိုယုရှောင်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို အတော်ကြာ လှုံ့ဆော်ခဲ့ရုံသာမက ဝမ်ယန်ခရိုင်တွင် တပ်စွဲထားသော ဟိုယုကျဲနှင့် အခြားညီအစ်ကိုသုံးယောက်လည်း ထိုအတိုင်းခံစားခဲ့ရသည်။

အပြန်အလှန်နားလည်မှုရရှိပြီးနောက် နှစ်ဦးသားသည် သူတို့၏လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲကာ သူတို့၏မြင်းများကို ရိုက်နှက်၍ တောရိုင်းမြေများဖြတ်ကျော်ကာ တောင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးခဲ့ကြသည်။ စစ်မြင်းများကို စီးနင်းကာ သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုသည် ယခင်ကထက် များစွာအားကောင်းလာသောကြောင့် ကံဆိုးမိုးမှောင်မကျရောက်ပါက တောရိုင်းမြေများဖြတ်ကျော်သွားလာခြင်းသည် မည်သည့်အခက်အခဲမျှ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လင်ယွမ်သည် "ကမ္ဘာကြီးပြောင်းလဲသွားပြီး နိုင်ငံတော်၏နက်နဲမှုသည် အမိန့်တော်ဖြစ်လာသည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး အလွန်သာယာလှပသောနေရာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ယုံနှင့် ဆူပြည်နယ်နှစ်ခုစလုံးသည် မြေပြန့်ဒေသများဖြစ်ပြီး သူတို့၏နယ်မြေအများစုသည် အဆုံးအစမရှိသော လွင်ပြင်များဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်ယွမ်စီရင်စုသည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် တည်ရှိပြီး တုံ့ထျန်မြစ်၏ မြစ်လက်တက်များသည် မြေကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသောကြောင့် တောင်များ၊ မြစ်များနှင့် ရေကန်များ အများအပြား ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အပင်များသည် အလွန်အင်အားကြီးမားစွာ ပေါက်ရောက်သောကြောင့် ရှုခင်းများသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး လှပနေပြီး ထို့ကြောင့် "လင်ယွမ်" ဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။

အခြားစီရင်စုများကဲ့သို့ပင် လင်ယွမ်စီရင်စုသည် တျန်ရွှေ၊ ဖူဖုန်း၊ ယွမ်မန်၊ ဝူရှီ၊ ယွီကျွမ်နှင့် တျန်နင်ဟူသော ခရိုင်ခြောက်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သူတို့အနက် အုပ်ချုပ်ရေးမြို့တော်သည် ယွမ်မန်နှင့် ဝူရှီခရိုင်များကြားတွင် တည်ရှိသည်။ လူနှစ်ဦးသည် လင်ယွမ်အုပ်ချုပ်ရေးမြို့တော်သို့ တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ တောရိုင်းလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်သောကြောင့် သူတို့သည် ယွမ်မန်ခရိုင်ကိုသာ ဖြတ်သန်းရန် လိုအပ်သည်။

လင်ယွမ်စီရင်စုနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် တောင်များ၊ မြစ်များနှင့် ရေကန်များ အများအပြား ရှိလာသည်ကို သိသာစွာ တွေ့မြင်ရသည်။ ဆောင်းရာသီတွင်ပင် ပန်းများနှင့် မြက်များ အားလုံး မခြောက်သွေ့သေးပါ။ ဆောင်းပွင့်ပန်းအချို့သည် မြင်းစီးသူနှစ်ဦး ဖြတ်သန်းသွားသော တောရိုင်းမြေတွင် အမှန်တကယ် အလှချင်းပြိုင်နေကြသည်။ ပဉ္စမမြောက်ညီတော် ဟိုယုတွမ်သာ ရှိနေပါက သူသည် အလွန်အမင်း ချီးမွမ်းစကားများ ပြောကြားပြီး ကဗျာအနည်းငယ် ရေးစပ်လိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် အရေးကြီးသောကိစ္စများ လွှမ်းမိုးနေသောကြောင့် လူနှစ်ဦးသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော စကားများ မပြောခဲ့ကြသလို နှစ်ဖက်စလုံးရှိ လှပသောရှုခင်းများကိုလည်း အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ယုံကျိုးမှ အကောင်းဆုံး အနက်ရောင်မြင်းများကို စီးနင်းကာ နှစ်နာရီကျော် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးပြီးနောက် ယွမ်မန်ခရိုင်မြို့သည် မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"ယွမ်မန်ခရိုင်ကို ကျော်သွားရင် အုပ်ချုပ်ရေးမြို့တော်ကို မိုင်တစ်ရာကျော်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ နာရီဝက်ကျော်လောက်ပဲ ကြာသင့်တယ်။ မြို့ထဲဝင်ပြီး ခြေထောက်တွေကို အနားယူပြီး အသုံးဝင်မယ့် သတင်းအချက်အလက်တွေ ရှာဖွေနိုင်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့"

အဝေးမှပင် ဟိုယုရှောင်သည် မြို့ပြင်တွင် ရွှေရောင်နှင့် အနက်ရောင် သံချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သားများကို စောင့်ကြပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းမှုတစ်ခုသည် သူ၏မျက်လုံးများထဲသို့ ဖြတ်သွားသည်။ ဟိုယုကျဲသည် သူ၏မျက်လုံးများကို လိုက်ကြည့်ကာ ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး မြို့တံခါးဆီသို့ သူ့နောက်လိုက်ခဲ့သည်။

ဝူဝေဘုရင်သည် လင်ယွမ်စီရင်စုတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီးကတည်းက ယွမ်မန်ခရိုင်မြို့သည် သဘာဝကျကျ မလွတ်ကင်းနိုင်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ မြို့တံခါးကို ထိန်းချုပ်နေသော လက်ရှိစစ်သားများသည် ဝူဝေဘုရင်၏ တျန်ဝေတပ်မှ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ရမည်။

ကွမ်လင်နှင့် လင်ယွမ်စီရင်စုနှစ်ခုစလုံးသည် စစ်ရေးအခြေအနေတွင် ရှိနေသောကြောင့် မြို့သို့ ဝင်ထွက်သွားလာသူ မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးသားသည် မြို့တံခါးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားပြီး တံခါးမှ ဆယ်မီတာအောက်သာ ဝေးကွာသောနေရာတွင် တာဝန်ကျနေသော စစ်သားငါးခြောက်ရာခန့်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အကဲဖြတ်ကြည့်ရာ ကွမ်လင်စီရင်စုရှိ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ၏ အထက်တန်းစားများနှင့် တူညီသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ နှစ်ဦးသားသည် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် သတိဝီရိယရှိလာခဲ့သည်။

"သူတို့ထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးက ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်ဆယ်ဆင့်မှာ လေ့ကျင့်ထားပြီး ဂန်ချီအဆင့် စစ်သည်တော် ဆယ်ကျော်ရှိတယ်။ မြို့ရိုးပေါ်မှာ ဂရန်းမာစတာနှစ်ယောက်တောင် စောင့်ကြပ်နေတယ်။ ဒါက မြို့တံခါးမှာပဲရှိသေးတာ၊ မြို့ထဲမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ပိုများမှာ သေချာတယ်။ ဒီယွမ်မန်ခရိုင်တစ်ခုတည်းက အင်မတန် အင်အားကြီးတယ်။ အခု လင်ယွမ်စီရင်စုရဲ့ ခရိုင်ခြောက်ခုလုံး ဝူဝေဘုရင်ရဲ့ တပ်အောက်ရောက်နေတော့ ဂရန်းမာစတာရာနဲ့ချီပြီး ဂန်ချီအဆင့် စစ်သည်တော် သောင်းနဲ့ချီ ရှိမှာသေချာတယ်။"