လူတိုင်းမှာ လမ်းစဉ်ကိုယ်စီရှိတယ်(၂)

ထိုလူ ဝတ်ဆင်ထားသော ခရမ်းရွှေရောင်ဝတ်ရုံက လျှပ်စီးနှင့် မီးတောက်မီးလျှံများ၏ အကြွင်းအကျန်ရိုက်ခတ်မှုအောက်မှာ ညင်သာစွာ လွင့်မျောနေသည်။ သို့ဖြစ်လေရာ ဝတ်စုံပေါ်တွင် ဇာပန်းထိုးထားသော နဂါးပုံများနှင့် ဖီးနစ်ပုံများက တကယ်အသက်ဝင်နေသည့်အလား ရွေ့လျားကခုန်နေကြသည်။ ယင်းက ထိုလူ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရတနာကိုးမျိုးဖြင့် စီခြယ်ထားသော ခရမ်းရွှေရောင်သရဖူတစ်ခု ရှိသည်။ သရဖူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်လည်း တကယ်အသက်ဝင်နေဟန်ရသော နဂါးပုံများနှင့် ဖီးနစ်ပုံများကို ရေးဆွဲထားသည်။

သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါက သာလွန်ထူးခြားသော တည်ရှိမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ယင်းက မည်သူမှ သူ့အား မော်မကြည့်ဝံ့အောင် ဖြစ်စေသည်။

သူက စကားပြောပြီးနောက် ခြေထောက်မြှောက်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက တည်ငြိမ်ပြီး အားကောင်းသည်။ ဤသည်မှာ အချိန်၏ စည်းချက်က သူ၏ ခြေလှမ်းများထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေသည့်အလားပင်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ အ‌ရောင်က ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့် တိမ်တိုက်များက ပရမ်းပတာ ပေါ်လျှိုးလာကြသည်။

ဤနေရာမှ လျှပ်စီးနှင့် မီးတောက်များသည်လည်း လှုပ်ယမ်းသွားကြသည်။

သူက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးနောက် ဓားမီးဖိုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူက ဓားသန္ဓေသားလောင်းနှစ်ခု၏ အရှေ့မှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားသန္ဓေသားလောင်းနှစ်ခုက ဓားဟိန်းသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ယင်းတို့က ထက်ရှသော အရှိန်အဝါကိုလည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း လူငယ်က တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူ၏ အကြည့်က နက်ရှိုင်းပြီး တောက်ပသည်။ ဤသည်မှာ သူက ဤလောကထဲမှ အရာအားလုံးကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သည့်အလားပင်။ သူက ဓားသန္ဓေသားလောင်းနှစ်ခုကို မထူးမခြားနား အမူအရာဖြင့် အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

“ ဒီဓားမီးဖိုထဲမှာ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုပ်ရမှာ နောက်ဆုံးအသွင်ပြောင်းလဲမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံပဲ… ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ သတ္ထုရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတိုင်းက မင်းတို့အတွက်တော့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ် ”

“ ဒီမီးဖိုက ခြေသုံးချောင်းဒယ်စောက်နဲ့ ဆင်တူပြီး ဒီထဲမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ရဲ့ အနှစ်သာရတွေ ပါဝင်တယ်… ဒီထဲမှာဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ စိတ်တွေက ကြေးမုံလိုဖြစ်လာပြီး စကြဝဠာရဲ့ ကျယ်ပြောမှုကို ပုံရိပ်ပြန်ပေးလိမ့်မယ် ”

လူငယ်၏ စကားဆုံးသွားသည့်အခါ မီးဖိုထဲမှ မီးတောက်မီးလျှံများက ပိုပြီးအားကောင်းတတ်ကြွလာကြသည်။ အလွန်အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများက မီးဖိုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လေဟာနယ်ကို တုန်ယင်သွားစေသည်။

ထိုစွမ်းအင်၏ ကောင်းချီးပေးမှုအောက်မှာ ဓားသန္ဓေသားလောင်းနှစ်ခု ရရှိသွားသော အာဟာရဓာတ်များက ပိုပြီးတိုးပွားလာသည်။

“ ဒီအခွင့်အရေးက အရမ်းကောင်းတယ် ”

လူငယ်၏ အသံက တည်ငြိမ်သည်။ သို့သော်လည်း ယင်းထဲမှာ ဩဇာအာဏာတစ်စွန်းတစ်စ ကိန်းအောင်းနေသည်။

“ ဒါပေမဲ့ သမိုင်းကို ပြောင်းလဲလို့မရသလို အဖြစ်အပျက်တွေကို အစားထိုးလို့မရဘူး… အရာအားလုံးက အစီအစဉ်အတိုင်း သွားရမယ်… ဒီသမိုင်းမှတ်တမ်းက ကြေးမုံပုံရိပ်တစ်ခုဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ် အဲ့ဒါကို နည်းနည်းလေးတောင် ပြောင်းလဲပစ်လို့ မရဘူး ”

“ မင်းတို့ကို ဒီသမိုင်းရေစီးကြောင်းထဲမှာ လိုက်ပါဖို့ ငါခွင့်ပြုပေးမယ်… လက်ရှိရေစီးကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါပြီး အခွင့်အလမ်းတွေကို ရယူကြပါ ”

“ ဒါပေမဲ့ သမိုင်းကို ပြောင်းလဲဖို့ တွေးမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် လာဖျက်ဆီးပစ်မယ်… ဒီစတုတ္ထအလွှာမှာ မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းပြည့်မီခွင့်ကို ငါဖယ်ရှားပစ်မယ် ”

“ မှတ်ထားပါ… အစီအစဉ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမယ် ”

ယင်းကို ကြားသောအခါ ချမ်ကျွင်းနှင့် ပိုင်ရီသည် အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်ကြာ နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့က ရိုသေကျိုးနွံသော ဓားဟိန်းသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ထိုလူက မည်သူဖြစ်ပြီး မည်သည့်လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေကြောင်း သူပြောနိုင်သည်။

ဤကိစ္စက သစ္စာခံခြင်းနှင့် အပေးအယူလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုက အစီအစဉ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရန်ဖြစ်လေရာ တစ်ဖက်လူ၏ သဘောထားကို မဆန့်ကျင်ပေ။

ထို့နောက် လူငယ်၏ ပုံရိပ်က စတင်ဝေဝါးလာသည်။ သူက ဓားမီးဖိုထဲမှ ထွက်သွားပြီး တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော မီးတောက်မီးလျှံများ၏ အပြင်ဘက်မှာ ပြန်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုနေရာတွင် သူ၏ နောက်လိုက်ငယ်သားက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လူငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်လိုက်ငယ်သားက ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး အနောက်မှ လိုက်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ဓားမီးဖိုတည်ရှိသော ဧရိယာထဲမှ ထွက်သွားကြပြီး အင်မော်တယ်နန်းတော်ဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက ထိုလူငယ်ကို မြင်သွားသောအခါ ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

“ အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် ”

မိုးသောက်အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲတွင် ‘ အစစ်အမှန်ဦးသျှောင် ’ဟူသော ဘွဲ့အမည်က မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ တပည့်ရင်းလေးယောက်ကို ရည်ညွှန်းသည်။

ထိုဘွဲ့သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အဆင့်အတန်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

တပည့်သုံးယောက်က အာဏာလွှဲပြောင်းခြင်းကြောင့် အပြင်ရောက်နေကြစဉ် မိုးသောက်အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲ၌ စတုတ္ထမြောက်တပည့်တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုလူငယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် မိုးသောက်အင်မော်တယ်အရှင်သခင်၏ စတုတ္ထမြောက်တပည့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ သရုပ်နှင့် အဆင့်အတန်းက မိုးသောက်သခင်လေးထက် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသော်လည်း အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲမှ လူအများအပြား၏ နှလုံးသားထဲတွင် စတုတ္ထမြောက်တပည့်က ပိုပြီးမြင့်မြတ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်က လူတိုင်းကို အပြုံးဖြင့် ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ၏ နောက်လိုက်ငယ်သားနှင့်အတူ သူ့ကိုယ်ပိုင် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်ခန်းမဆီသို့ ပြန်သွားသည်။

သူက ခန်းမထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့်အလိုက် သူ့အနောက်မှ နောက်လိုက်ငယ်သားက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာ ပြောသည်။

“ သခင်… သူတို့က ချမ်ကျွင်းနဲ့ ပိုင်ရီလား ”

“ သူတို့က အစီအစဉ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မယ် ”

လူငယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

နောက်လိုက်ငယ်သားက အလွန်မအံ့ဩပေ။

သူ၏ အစစ်အမှန်သရုပ်က ကျိုးကျန်းလီ ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအလွှာဆီသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သူက ကြယ်တာရာစက်ဝန်း၏ သရုပ်ကို ပထမဆုံး မှတ်မိသွားခဲ့သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အရှေ့ပိုင်းကြယ်စင်စုမှ ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ရွေးချယ်ထားသော လမ်းစဉ်က တူညီကြသည်။

သူတို့က ဤစတုတ္ထအလွှာ၏ သမိုင်းကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းချင်ပြီး သမိုင်းကို ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် လည်ပတ်စေမည်။

သူတို့က ဤလမ်းစဉ်မှ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များကို အဆုံးစွန်ထိ တွန်းပို့ချင်သောကြောင့် မည်သည့်ပုန်ကန်မှုကိုမဆို ဖိနှိပ်ပစ်ရလိမ့်မည်။

သမိုင်းကို ထိန်းသိမ်းခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အာဏာစက်ကို ပြီးပြည့်စုံစေမည်။

‘ ချမ်ကျွင်းနဲ့ ပိုင်ရီက ရှာရတာ အရမ်းလွယ်တယ်… ဒါပေမဲ့ ရှဲလင်းဇီနဲ့ လီမုန့်တုက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်နေကြတယ်… ကျန်းဖန်နဲ့ ယွင်ရှန်းစုနဲ့ပတ်သက်ပြီး အခုထိ ဘာသဲလွန်စမှ မရှိသေးဘူး ’

ကျိုးကျန်းလီက ကြယ်တာရာစက်ဝန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

စတုတ္ထမြောက် အစစ်အမှန်ဦးသျှောင်၏ သရုပ်ကို ရရှိထားသော ကြယ်တာရာစက်ဝန်းက အေးဆေးတည်ငြိမ်သည်။ သူက ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ ဒီသမိုင်းအဖြစ်အပျက်ထဲမှာ ငါတို့အာရုံစိုက်ရမယ့် လူနှစ်ယောက် ရှိတယ် ”

“ တစ်ယောက်က အင်မော်တယ်အရှင်သခင်… အခြားတစ်ယောက်က သူ့သားပဲ ”

“ သမိုင်းကို ပြောင်းလဲချင်တဲ့ လူတွေက သေချာပေါက် သူတို့အပေါ် ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မယ် ”

“ ပထမတစ်ယောက်က ငါတို့ထိပါးနိုင်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး… ဒီတော့ ငါတို့က သခင်လေးအပေါ် အာရုံစိုက်ထားရမယ် ”

“ သူက ငါးစာပဲ… ငါးဘယ်နှစ်ကောင်ကို သူဆွဲဆောင်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါတို့စောင့်ကြည့်ရမယ်… ”

“ ဥပမာ ကမ်းစပ်ကိုးခုအင်မော်တယ်အရှင်သခင်ရဲ့ သမီးတော် ”

“ သူ့ကို စိန်ခေါ်ထားတဲ့ ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံလီရောပဲ ”

“ သူ့ရဲ့ စာသင်ဖက်ကိုတောင် မေ့ထားလို့ မရဘူး ”

ကြယ်တာရာစက်ဝန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။

ကျိုးကျန်းလီက နက်နဲစွာ တွေးတောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

ကြယ်တာရာစက်ဝန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ တကယ်တော့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါဂရုမစိုက်ဘူး… ဒါပေမဲ့ မင်းရော ငါရော လျစ်လျူရှုလို့မရတဲ့ တစ်ယောက်ရှိတယ် ”

“ အဲ့ဒီလူက တတိယအလွှာမှာ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေထဲက တစ်ခုကို ပျက်စီးစေခဲ့တယ်… အဲ့ဒီမှာ သူ့ကို ငါသတိထားမိခဲ့တယ် ”

“ ဒီစတုတ္ထအလွှာမှာ သူ့ရဲ့ သရုပ်က ဘာဖြစ်မလဲ ငါသိချင်မိတယ် ”

…..

ခြောက်နာရီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မိုးကြိုးအပြစ်ပေးချောက်ကမ်းပါးတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံထားသော လျှပ်စီးများက အချိန်ပြည့်သွားသည်နှင့်ချက်ချင်း မြန်ဆန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ တဒင်္ဂနောက်ကျသွားခြင်းက နားလည်မှုလွဲစေမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလားပင်။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လျှပ်စီးက လွင့်ပြယ်သွားသည်။

ရွှီချင်းကို လေထဲမှာ ချုပ်နှောင်ထားသော အတားအဆီးများက ဤအခိုက်အတန့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ပြန်ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူက ကျုံးချီ၏ အရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများက စုတ်ပြဲနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများက အတော်လေး ဆိုးဝါးပြင်းထန်ဟန် ရ၏။ သို့သော်လည်း ယင်းတို့က အပေါ်ယံအရေပြားပေါ်မှ ဒဏ်ရာများသာဖြစ်ကြပြီး ရှိရင်းထက် အနည်းငယ် ပိုချဲ့ကားထားပုံပေါ်သည်။

ကျုံးချီက ရင်နာသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သူဝယ်လာသော ဝတ်စုံများကို သခင်လေးကိုယ်ပေါ်မှာ ဝတ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

“ သခင်လေး… ကောင်းကင်အရွေးချယ်ခံလီက သတ်ပုတ်ကွင်းထဲမှာ ရဲတင်းတဲ့ တောင်းဆိုမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်… သူက တရားမမျှတတဲ့ အနိုင်ပွဲကို မလိုချင်ဘူးတဲ့… မင်းအားပြန်ပြည့်တဲ့အထိ သူစောင့်နိုင်တယ်တဲ့ ”

“ ပြီးတော့ မြေခွေးမိန်းမပျိုလေးလည်း အဲ့ဒီမှာ ရှိပါတယ်… ”

ယင်းကို ရွှီချင်းကြားသောအခါ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ အဲ့လိုလုပ်ဖို့ မလိုဘူး… ငါအခုပဲ သွားမယ် ”

သူက စကားပြောပြီးနောက် အရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

ကျုံးချီက စိတ်ထဲမှာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤကောင်က တကယ့်နှာဘူးဟု တွေးလိုက်သည်။ သူက ဤသို့အပြစ်ဒဏ်ခံရပြီးသည့်နောက်မှာပင် မိန်းမလှလေးနှင့် တွေ့ရန် တစ်ခဏပင် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်ပေ။

သူက စိတ်ထဲမှာ ထိုသို့တွေးနေသော်လည်း သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားများက ကွဲပြားခြားနားသည်။

“ သခင်လေးက အစွမ်းကြီးပြီး ဉာဏ်ပညာကြီးမားလှပါတယ်… သခင်လေးရဲ့ သတ္တိက အံ့ဖွယ်ကောင်းပြီး အင်မော်တယ်အတတ်ပညာတွေက နက်နဲသိမ်မွှေ့ပါတယ် ”

“ အနာဂတ်မှာ သခင်လေးက ထီးနန်းဆက်ခံတဲ့အခါ ကြယ်တာရာစက်ဝန်းကို တိုးတတ်ကြီးပွားလာအောင် သေချာပေါက် ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်… သခင်လေးရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ လူတိုင်းက သာယာအေးချမ်းတဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါလိမ့်မယ်… သခင်လေးရဲ့ ခေတ်မှာ ကြယ်တာရာစက်ဝန်းတစ်ခုလုံးက တည်ငြိမ်အေးချမ်းပါလိမ့်မယ် ”

ထိုစကားများက ရွှီချင်း၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူ၏ ခြေလှမ်းက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက အနောက်လှည့်လိုက်ပြီး ကျုံးချီကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ကျုံးချီက မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လိုက်သည်။ သခင်လေးက သူ၏ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုကို သဘောမကျခြင်းလားဟု စိတ်ထဲမှာ တွေးတောလိုက်သည်။

သူက နူးညံ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ဇာတ်ကောင်၏ အလေ့အကျင့်များကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ ကျုံးချီက မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုတွင် အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်သည်။ ယင်းက လီမုန့်တုအတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဦးနှောက်ကို အလုပ်ပေးလိုက်ပြီး ထပ်မံ ပြောသည်။

“ သခင်လေးက ပါးစပ်ကနေ ထုတ်မပြောပေမဲ့ သခင်လေးရဲ့ အကြည့်ကနေ ဆိုလိုရင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ငါနားလည်လိုက်ပါတယ်… ငါတကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားမိပါတယ် ”

“ သခင်လေးရဲ့ ချီးကျူးမှုနဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ငါကျေးဇူးတင်ပါတယ်… သခင်လေးကို အမှုထမ်းဖို့အတွက် ငါစိတ်ရောကိုယ်ပါ ပိုပြီးကြိုးစားဆောင်ရွက်ပါမယ်… ဒါပေမဲ့ တစ်ခုကိုတော့ ငါမပြောဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး… သခင်လေးက ဒီလောက် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတာတောင် ကတိတစ်လုံးအတွက် တိုက်ခိုက်ဖို့ အရမ်းဆန္ဒပြင်းပြနေပါတယ်… သခင်လေးရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိကတော့ တကယ့်ကို ပြိုင်စံရှားပါးပဲ… ဒီနေ့ အစစ်အမှန်သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် ငါမြင်တွေ့လိုက်ရပါပြီ ”

ရွှီချင်းက ကျုံးချီ၏ အရေးမပါသော စကားများကို မကြားချင်ယောင် ဆောင်လိုက်ပြီး သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွေ့လျားလိုက်ပြီး…

မိုးကြိုးအပြစ်ပေးချောက်ကမ်းပါးထံမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူက အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။

အဝေးသို့ သူလှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်က ထွန်းလင်းတောက်ပပြီး အရာအားလုံးက သာယာငြိမ်းချမ်းနေသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် နေနှင့် လရှိပြီး အနီရောင်မိုးသောက်အလင်းမရှိပေ။

ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ပုံရိပ်ပြန်လာသည်။

“ ဒီတော့ ဒီဟာက အတိတ်တုန်းက မိုးသောက်အင်မော်တယ်နန်းတော်ရဲ့ အချိန်လေဟာနယ်ပေါ့ ”