တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်တွေ့ဆုံကြခြင်း (၂)
Vol. 36 Ch. 495
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောပါဘူး။"
...
စမ်းချောင်းမြစ် စားသောက်ဆိုင်၏ အဓိက ခန်းမတွင် ဟိုယုကျယ်သည် ငွေစများ အပြည့်ထည့်ထားသော အိတ်နှင့်အတူ ထွက်သွားသော အစေခံကို ကြည့်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည် "ခြောက်ယောက်မြောက် မွေးစားသား၊ ဝူဝေဘုရင်လို အသက် ၄၀၀ ကျော်တဲ့သူမှာ အဆက်အနွယ် မရှိသင့်ဘူးလား။ ပုံမှန်အားဖြင့် အသက် ၄၀၀ ကျော်တဲ့သူဆိုရင် အသားတရားတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရင်တောင် မျိုးဆက်တွေ ရှိသင့်တာပေါ့"
ကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဂန်ချီအဆင့်ကို မကျော်လွန်မီ အများအားဖြင့် အိမ်ထောင်မပြုကြပေ။ အချို့ကမူ မိမိတို့၏ အနှစ်သာရကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဂရန်းမာစတာအဆင့်သို့ မရောက်မီပင် အပျိုကြီး လူပျိုကြီး ဖြစ်နေတတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မျိုးဆက်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြား နှစ်တစ်ရာ သို့မဟုတ် နှစ်ရာ ကွာခြားသည်မှာ သာမန်ဖြစ်သည်။
အသက် ၄၀၀ ကျော်ပြီး သားသမီးမရှိခြင်းက တကယ်ပင် ထူးဆန်းသည်။
ဟိုယုကျယ် မေးပြီးနောက် ကြာမြင့်စွာ အဖြေမရသဖြင့် သူပြန်မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်က အပေါ်ထပ်တွင်သာ စွဲမြဲနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အစေခံက ဟိုကျန့်အကြောင်း အပေါ်ထပ်တွင် ပြောသွားသောကြောင့် ဟိုယုရှောင် ထိုဘက်ကို ကြည့်နေသည်ဟု သူထင်ကာ "အစ်ကိုကြီး၊ ဟိုကျန့်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အစီအစဉ်တွေ ရှိလား" ဟု တီးတိုးမေးလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်သည် သူ့အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး သူ့မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသည်။
သူ့ထံတွင် ဟိုကျန့်နှင့်ပတ်သက်ပြီး မည်သည့်အစီအစဉ်မှ မရှိပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဝူဝေဘုရင်နှင့် ဟိုမျိုးနွယ်တို့ကြား ဆက်စပ်မှု ရှိမရှိ သိရှိရန် သွားရောက်လေ့ ရှိ၏။ ယခုမူ ရက္ခိုသ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းနှင့် မဟာဂျင်တို့သည် မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြပြီး ဟိုမျိုးနွယ်သည် သန့်ရှင်းသော အသင်းတော်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဟိုကျင့်နှင့် ဟိုမျိုးနွယ် ဘာမျှ မပတ်သက်လျှင်ပင် သူတို့အား အခက်အခဲ မဖြစ်စေပေ။
ချန်မိသားစုသည် ယူမန်ခရိုင်ရှိ ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုသာ ဖြစ်သည်။ မြို့သို့ ပထမဆုံးရောက်သည့်နေ့တွင် ဟိုကျင့်သည် ချန်မိသားစု၏ သားအကြီးဆုံးကို ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ အစေခံ၏ ပြောကြားချက်အရ ဟိုကျင့်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပျက်စီးနေသော အမွေခံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ကျောက်ယန်ခရိုင်တွင် တွေ့ခဲ့ရသည့်သူမျိုးနှင့် ဆင်တူဖွယ်ရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ရုတ်တရက် စော်ကားမိပါက ကြီးမားသော ပြဿနာကို မျှော်လင့်နိုင်သည်။
သို့သော် ပြဿနာမှာ ကျောက်ချင်ရွှေ အပေါ်ထပ်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း...
ရုတ်တရက် စားသောက်ဆိုင်အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်နှင့် သူ့ညီတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တံခါးစောင့်များနှင့် ဆင်တူဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူအုပ်တစ်အုပ်သည် ဆူညံစွာဖြင့် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားပြီး အစေခံက ဟိုကျန့်ကို ညွှန်ပြထားသော သီးသန့်ခန်းဆီသို့ တန်းသွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှ အဇူရောင်နဂါး မိစ္ဆာမျက်နှာဖုံးကို ထုတ်ကာ ဟိုယုကျယ်ကို ပေးလိုက်သည်။
ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုကျယ်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ ဤမျက်နှာဖုံးများကို လွန်ခဲ့သောနှစ်က မယ်တော်ဟုန်က သူတို့အား ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အဇူရောင်နဂါး မိစ္ဆာပုံစံ သုံးခု ပါဝင်သည်။ ဟိုယုရှောင်က ဤတစ်ခုကို ထုတ်ယူခြင်းသည် သူတို့သည် ချင်လုံအသင်း၏ နဂါးခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။
ဒါဆို အစ်ကိုကြီးမှာ ဟိုကျန့်အတွက် အစီအစဉ်တွေ တကယ်ရှိပုံပဲ…
......
အပေါ်ဆုံးထပ်၊ သီးသန့်ခန်း
လူကိုးယောက်သည် စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုတွင် ထိုင်နေကြပြီး ခေါင်းဆောင်မှာ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ရုပ်ရည်ချောမောကာ မာနထောင်လွှားသော အမူအရာရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘေးတွင် တန်ဖိုးကြီးသော ဓားတစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသည်။
လူငယ်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် သံချပ်ကာဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားလေးဦးလည်း ထိုင်နေပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည့် စစ်သားများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလှည့်ကျ စောင့်ကြည့်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်သတိဝီရိယရှိပုံရကာ လူငယ်၏ ရာထူးကြီးသော ကိုယ်ရံတော်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ထိုငါးဦးအပြင် ကျန်သုံးဦးမှာ ထိုလူငယ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တည့်တည့်တွင် ထိုင်နေပြီး အလယ်တွင် အဝါရောင်နှင့် အဖြူရောင် ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဗဟိုပြုထားသည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုသည် လူငယ်၏ အဖွဲ့ထက်ပင် နက်ရှိုင်းပုံရပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ သူ၏ ဘယ်ညာဘက်တွင် အသက်ကြီးသူ နှစ်ဦး ထိုင်နေပြီး သူတို့၏ တည်ရှိမှုသည် သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားထက် အနည်းငယ် အားနည်းကာ မျက်လုံးတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ထိုကိုးယောက်အပြင် စားပွဲဝိုင်းနောက်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ကြိုးတုပ်၍ လျှော်အိတ်ထဲ ထည့်ထားသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ကို တာအိုဝါဒီပုံစံ ခေါင်းထုံးထုံးထားပြီး သူမ၏ အလွန်လှပသော မျက်နှာသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကျော့ရှင်းသော်လည်း အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဗန်ဒါစေ့ပုံ မျက်လုံးများရှိသည်။ သူမကို မြင်သူတိုင်း သူမ၏ အသက်ရှူမှားလောက်သော အလှကို ချီးမွမ်းကြမည်မှာ သေချာသည်။
သို့သော် မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားပြီး သတိလစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
စားပွဲတွင်ရှိသော ကိုးယောက်စလုံးသည် မိန်းကလေးကို အာရုံစိုက်နေကြပြီး အထူးသဖြင့် ဟိုကျန့်သည် သူမ၏ လှပသော ကိုယ်လုံးကို ကြည့်ရှုရင်း မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ မျက်လုံးတွင် ထင်ဟပ်နေသည်။
"ဒုတိယသခင်လေး၊ သခင်မလေးတာချန် ဒီတစ်ခါ တကယ်ကို ရှုပ်ကုန်ပြီ။ တာအိုရသေ့မိုက ကျွန်တော် သူ့တပည့်ကို ဖမ်းထားတာ သိသွားရင် ချန်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဦးခေါင်းတစ်ရာတောင် သူ့ကို ကျေနပ်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော် ဘာမှ ပြန်မတောင်းပါဘူး၊ ခင်ဗျား အောင်မြင်ပြီးရင် ချန်မျိုးနွယ်ရဲ့ ကျေးဇူးကို မမေ့ပါနဲ့" ဟု ချန်ချင်ဖန်းက နဖူးမှ ချွေးများ တလိမ့်လိမ့်ကျကာ ဟိုကျန့်ရှေ့တွင် ရိုရိုသေသေ ဒူးထောက်လျက် အလွန်တုန်လှုပ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ယူမန်ချန်မျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲနှင့် မာစတာအဆင့်လေး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ထိုသို့ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေစရာ မလိုပေ။ သို့သော် အရာအားလုံးသည် အခြေအနေပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ဇီချင်သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ ထိုက်ရှန် မေ့လျော့ခြင်းနည်းလမ်း၏ အမွေခံကို ကိုယ်တိုင်ဖမ်းဆီးခြင်းကဲ့သို့သော ကြီးလေးသောအပြစ်သည် ဇီချင်သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ အသိပညာပင် မလိုအပ်ပေ။ တာအိုရသေ့မိုတစ်ဦးတည်း သိသွားလျှင်ပင် သူ၏မိသားစုသည် သေချာပေါက် ပျက်စီးလိမ့်မည်။
သို့သော် သူ၌ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ကျောက်ချင်ရွှေကို သူ မဖမ်းဆီးပါက ဟိုကျန့်သည် သူ၏ ချန်မျိုးနွယ်ရှိ လူတိုင်း၏ အသက်ကို ချက်ချင်း ခြိမ်းခြောက်လိမ့်မည်။ သူသည် အပြစ်ရှာခံရသူအဖြစ် အသုံးချခံနေရကြောင်း သိသော်လည်း တွန့်ဆုတ်စွာ လက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။
ဘယ်သူက အခြေအနေကို တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ။
ကျောက်ချင်ရွှေကို ဖမ်းဆီးခြင်းဖြင့် အနည်းဆုံး တာအိုရသေ့မိုသည် ချက်ချင်းရောက်လာမည်မဟုတ်ဘဲ သူသည် ဟိုကျန့်အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း ပြသနိုင်ကာ မှန်ကန်စွာ လောင်းကြေးထပ်နိုင်ပါက ဝူဝေဘုရင်၏ မျက်နှာသာကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် စိုးရိမ်သောကများစွာဖြင့် ဒူးထောက်လျက် ဟိုကျန့်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
"စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် အောင်မြင်သရွေ့ တာအိုရသေ့မိုက ခင်ဗျားတို့ မိသားစုကို ထိလို့ မရဘူး"
ဟူး...
ချန်ချင်ဖန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသော အမူအရာဖြင့် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ နားလည်မှုအတွက်။ ဒီနေ့ကစပြီး ချန်မျိုးနွယ်က ခင်ဗျားရဲ့ ရှေ့ရောနောက်ပါ သေချာပေါက် အစေခံပါ့မယ်" ဟု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
ချန်မျိုးနွယ်သည် ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုဖြစ်ပြီး ယူမန်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လွှမ်းမိုးခဲ့သော်လည်း ဝူဝေဘုရင်၏ အင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေများရှေ့တွင် အထူးသဖြင့် မဟာဂျင်၏ အင်အားရှေ့တွင် ချန်မျိုးနွယ်သည် ပုရစ်ကလေးတစ်ကောင်ထက်ပင် အရေးမပါကြောင်း သူနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ဖြစ်ပွားနေသော အနှောင့်အယှက်များနှင့်အတူ သူသည် ဤဒုတိယသခင်လေးနှင့် တကယ်ပင် ပူးပေါင်းနိုင်ပြီး အင်အားကြီးမားသော မဟာဂျင် ဝူဝေဘုရင်၏ အင်္ကျီစကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ပါက ချန်မျိုးနွယ်အတွက် အကျိုးသာရှိပြီး အန္တရာယ်မရှိသည်မှာ သေချာသည်။