နှလုံးသားနဲ့ခိုင်မာအောင်လုပ်ရမယ်

ယူမန်မြို့မြောက်ဘက် ယူမန်ခရိုင်၊ မက်မွန်ဥယျာဉ်

သို့သော်လည်း ဆောင်းရာသီဖြစ်သောကြောင့် သစ်ပင်အားလုံး ညှိုးနွမ်းနေပြီး မက်မွန်ဥယျာဉ်၏ အလှကို မပြသဘဲ ကိုင်းခြောက်များသာ ပွင့်လင်းသောနေရာတွင် ရပ်တည်နေကာ အခါအားလျော်စွာ တဟူးဟူး တဝူးဝူး မြည်ဟည်းနေသော အရိုးထဲစိမ့်ဝင်သော လေအေးများ တိုက်ခတ်နေသည်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင်တွင် မြင်ကွင်းသည် ကြည်နူးဖွယ်မရှိဘဲ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ဖွယ်သာ ရှိသည်။

မက်မွန်ဥယျာဉ်အလယ်ရှိ ပွင့်လင်းသော နေရာတွင် တည်ဆောက်သည့်ရက်ကို မသိရသော ဘုရားကျောင်းတစ်ဆောင် တည်ရှိသည်။ ကျန်ရှိသည်မှာ အပျက်အယွင်းများနှင့် ပြိုကျနေသော နံရံများသာဖြစ်ပြီး ရှေ့တံခါးမှာ အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေသောကြောင့် တစ်ဝက်သာ ကျန်တော့သည်။ အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားများပင် မည်သည့်အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ဘုရားကျောင်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း မခံရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သာမန်အားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဝေးလံခေါင်သီသော တောရိုင်းအရပ်တွင် အထူးသဖြင့် ယခုရာသီတွင် မည်သူမျှ ယိုယွင်းနေသော ဘုရားကျောင်းသို့ ချဉ်းကပ်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖိတ်ကြားခြင်းမရှိသော ဧည့်သည်ငါးဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"မင်းတို့အားလုံး အပြင်မှာ စောင့်ကြည့်နေပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အနားမကပ်စေနဲ့။"

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေး"

ဟိုကျန့်သည် ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လျှော်အိတ်ကို မဖြေဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ကျောက်ချင်ရွှေ၏ ချစ်စရာကောင်းပြီး တောက်ပသော မျက်နှာကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် တောက်ပလာသည်။ သူသည် ဦးစွာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ပန်းရောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ကျောက်ချင်ရွှေ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အားကောင်းသော ချီအားဖြင့် ကျောက်ချင်ရွှေသည် ဆေးလုံးကို မျိုချသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အံကြိတ်ကာ သူ၏ စစ်မှန်သော ချီအားကို သူ့ညာဘက်လက်ထဲ စုစည်းလိုက်ပြီး သူ့ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဗြစ်

သွေးအန်ထွက်လာပြီးနောက် ဟိုကျန့်၏ မျက်နှာသည် ကျောက်ချင်ရွှေကို ကြည့်နေစဉ် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း သတိရလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်ထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွား၏။ သူ့မျက်နှာကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ တိုက်ပွဲတစ်ထုထံမှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားဟန်ဆောင်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ကျောက်ချင်ရွှေဘေးတွင် လှဲနေလိုက်သည်။

သို့သော် သူသတိမထားမိသည်မှာ သူပြုလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အစိမ်းရောင်မြွေများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ မျက်နှာဖုံးများဖြင့် မျက်နှာဖုံးအုပ်ထားသော နှစ်ဦးက မျက်စိမှိတ်မခံ စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။

"ဒီကောင်လေးက မိန်းကလေးကို ရဖို့အတွက် ရက်စက်လိုက်တာ"

စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲ၏ တီးတိုးပြောသော စကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့သလောက် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဟိုကျန့်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

ထိုသို့သော နိမ့်ကျပြီး မိုက်မဲသော နည်းဗျူဟာများ….

ဝူဝေဘုရင်၏ မွေးစားသားသည် တကယ်ပင် ထိုမျှ လိမ်လည်လှည့်ဖြားတတ်သူ ဖြစ်ပါသလား။

ဟိုယုရှောင်သည် ပြန်တွေးတောရင်း သူ့ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ စမ်းချောင်းမြစ် စားသောက်ဆိုင်တွင် သူစုဆောင်းရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များနှင့် ဤနေရာသို့ လူငါးဦးနောက် လိုက်လာခြင်း၊ ထို့အပြင် ဟိုကျန့်သည် ကျောက်ချင်ရွှေကို ဆေးလုံးတိုက်ပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒဏ်ရာရအောင် ဟန်ဆောင်နေသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့မြင်ခဲ့ရသောကြောင့် သူနှင့် ဟိုယုကျယ်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဦးစွာ အားပြင်းသော ဆေးကို တိုက်ပြီးနောက် သတိလစ်နေစဉ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် ဟန်ဆောင်သည်။ ကျောက်ချင်ရွှေ သတိရလာသောအခါ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နောက်ပိုင်းတွင် တောင်းပန်ပြီး သူရဲကောင်းက မင်းသမီးကို ကယ်တင်သည့် ဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးကာ ထိုမှတစ်ဆင့် အခြေအနေကို တိုးမြှင့်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထိုသို့သော လုပ်ရပ်...

ဟိုယုရှောင်နှင့် ဟိုယုကျယ်သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်အံ့သြသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်က ဟိုထုန် အသက်ရှင်စဉ်က သူတို့သည် သူ၏ရှေ့တွင် မကောင်းမှုများ ကျူးလွန်လေ့ရှိပြီး ဟိုယုရှောင်၏ မှတ်ဉာဏ် မှန်ကန်ပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤလှည့်ကွက်ကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ၏ဖခင် ဟိုထုန်က တားဆီးကာ ပြင်းထန်စွာ ဆူပူဆုံးမခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် မှတ်မိတာတော့ အစ်ကိုက ဓားရှည်နဲ့ လက်မောင်းကို အနည်းငယ်ပဲ လှီးခဲ့တာ။ ဒီကောင်ကတော့ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ချီအားကို စုစည်းပြီး သူ့ကိုယ်သူ ရိုက်တယ်။ သူ တကယ် အကုန်စိုက်ထုတ်လုပ်တာပဲ၊ အစ်ကိုလုပ်ခဲ့တာထက် အများကြီး ပိုတယ်"

"အဟွတ်အဟွတ် တိတ်စမ်း… ဒီ တာအိုသီလရှင်လေး ညှို့ယူခံရမလား ကြည့်ရအောင်။"

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာပေါ်လာပြီး စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲကို ဆူပူလိုက်ကာ အောက်ဘက်သို့ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်၊ ကျောက်ချင်ရွှေ ဖြည်းဖြည်းချင်း သတိရလာချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်သွားသည်။

"ငါ ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ၊ ပြီးတော့ မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ခေါင်းကိုက်နေသော ဝေဒနာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျောက်ချင်ရွှေသည် ဓားရှည်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်ကာ သူမရှေ့မှ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို သတိဝီရိယရှိသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ လက်မောင်းများတွင် ကြိုးတုပ်ခံထားရသည့် အထင်အရှား အစအနများကို ခံစားမိသည်။ အနီးအနားတွင် ဤလူတစ်ဦးသာ ရှိသောကြောင့် သူမသည် သူ့ကိုသာ သံသယဝင်နိုင်သည်၊ အသက်အရွယ်တူပုံရသော ထိုလူငယ်သည်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရထားပုံရသော်လည်း…

"သခင်မလေးကျောက် မကြောက်ပါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အခု လုံခြုံပါတယ်"

ကျောက်ချင်ရွှေသည် ဟိုကျန့်ကို ကြည့်နေစဉ် သတိဝီရိယရှိသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ထိခိုက်ပုံမပေါ်သေးပေ။ သူမ၏ မျက်ဆံများ၌ အနီရောင်အငွေ့အသက်များ စတင်ပြည့်လာသည်ကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ဟိုကျန့်၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်သွားပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည် "သခင်မလေးကျောက် မနေ့က မြို့ထဲမှာ တရားဟောကြားခဲ့တယ်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ယူမန်ရဲ့ ချန်မိသားစုက မင်းအပေါ် မကောင်းကြံရွယ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူအုပ်စုတစ်စုကို စေလွှတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ သတင်းကြားကြားချင်း အခြေအနေရဲ့ အရေးပါမှုကို သိတော့ ကျွန်တော် အလျင်အမြန် ကိုယ်ခံပညာရှင်တချို့ကို စုစည်းပြီး ချန်မိသားစုကို ဝိုင်းရံလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ နေအိမ်မှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော့်လူတွေ အများအပြား ကျဆုံးခဲ့ပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ မင်းကို ဘေးကင်းစွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်။"

သူပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပြီး လူသူကင်းမဲ့သော ဘုရားကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်ပြီးမှ ဝမ်းနည်းစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည် "ကျွန်တော် မြို့ကနေ မောင်းထုတ်ခံရပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရခဲ့လို့ မြို့ရဲ့ စစ်တပ်ကို ဆက်သွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့တာကိုပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ ချန်မိသားစုရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ကျွန်တော်တို့ကို တွေ့သွားရင် ကောင်းတာထက် ဆိုးတာ ဖြစ်ဖို့ ပိုများမယ်လို့ စိုးရိမ်မိတယ်။"

သူ၏ ဇာတ်လမ်းကို အေးအေးလူလူ ပြောပြီးနောက် ဟိုကျန့်သည် သံသယအပြည့်ရှိနေဆဲဖြစ်သော ကျောက်ချင်ရွှေ၏ အကြည့်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်သတိရနေပုံရသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူ၏ ပခုံးနာကျင်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထရပ်ကာ သူမကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော် ဟိုကျန့်ပါ၊ ဝူဝေဘုရင်ရဲ့ ဒုတိယသားတော်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ တော်ဝင်ဖခင်က ယူမန်ကို ကာကွယ်ဖို့ ခန့်အပ်ထားတာပါ။ သခင်မလေးကျောက် စိတ်ချနိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စကားတွေဟာ လုံးဝ မှန်ကန်ပါတယ်"

ဟိုကျန့်၏ အမည်ကို သိသောအခါ ကျောက်ချင်ရွှေ၏ မျက်ခုံးများ ကျုံ့သွားသည်။

ဝူဝေဘုရင်၏ ဒုတိယသားတော်ဖြစ်သောကြောင့် သူမအပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ မရှိသင့်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ဇီချင်သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းနှင့် ဝူဝေဘုရင်တို့၏ လက်ရှိ ဆက်ဆံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်...

သူမ ထိုသို့ ထင်သော်လည်း ကျောက်ချင်ရွှေ၏ သတိဝီရိယ လျော့သွားခြင်းမရှိပေ။

တကယ်တော့ သူမကို သူမ၏ ဆရာ မော့ဇူးဇီက မနေ့က ယူမန်မြို့တွင် တရားဟောကြားပြီး အလှူအတန်းများ ဝေငှရန် စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သာမန်အိမ်တစ်အိမ်သို့ သွားရောက်ပြီးနောက် အကြောင်းမဲ့ ဂရန်းမာစတာအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးခြောက်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ကိုသာ မှတ်မိသည်။ ဂရန်းမာစတာအဆင့်သာရှိသော သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ထိုလူများကို သဘာဝအားဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။