← Chapters

အခန်း (၈၁-၈၅)

Vol. 6 Ch. 81-85

အခန်း (၈၁-၈၅)

Vol. 6 Ch. 81-85

စာစဉ် ၆။ အခန်း ၈၁ အကောင်းဆုံးသတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက်...

"ဆရာရှောင်က သမိုင်းတစ်လျှောက် ငါတို့ ကျန်းမြို့မှာ နံပါတ်တစ်အကျော်အမော်ပဲ..."

"ဆရာရှောင်က အသက် ၂၉ နှစ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ ငါတို့ ကျန်းမြို့ သမိုင်းမှာ တစ်ဦးတည်းသော ထူးချွန်သူဖြစ်တယ်။"

"ဆရာရှောင်က နတ်ဆိုးစပါးအုံးကို သိုင်းကွက်တစ်ကွက်ထဲနဲ့ ရှင်းပစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကိုလည်း တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ အားလုံးမေ့သွားပြီလား?"

"ငါတို့ ကျန်းမြို့မှာ ဆရာရှောင်ရှိတယ်။ ဘယ်သူက သူတို့ကိုယ်သူတို့ တန်ခိုးရှင်လို့ပြောရဲလဲ? ဘယ်သူက သူတို့ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောရဲလဲ?”

လူတိုင်းသည် ထိုလူငယ် သိုင်းပညာရှင်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်နေကာ ဖြောင့်မတ်သောဒေါသနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မသိလျှင် ယနေ့ ရှောင်ပိုင်၏ ရှုံးနိမ့်မှုက သူ့ကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သလိုပင်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ပိုင်သည် ယွင်လီကောနှင့် အခြားနှစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အဆက်မပြတ် ခံယူနေရသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် သူ၏ဒဏ်ရာတွေကို ပိုဆိုးလာစေသည်။

သူ၏ရင်ဘတ်မှာ အခြေအနေဆိုးရွားနေပြီး လက်တစ်ဖက်က စုတ်ပြဲနေကာ အတွင်းထဲရှိ ဖြူဖွေးနေသည့် အရိုးတွေကိုတောင် မြင်နေရသည်။

သူ၏အဝတ်အစားတွေသည် သွေးတွေစွန်းနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အရိုက်ခံရလွန်း၍ သူ၏အသိစိတ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်သွားတော့မည်ဟုပင် ခံစားနေရသည်။

အကျဉ်းချုပ်ရလျှင်တော့ အလွန်အခြေအနေဆိုးရွားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် သူ့ကို စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းကာ သွေးအန်စေသည်။

သူ ခုခံနိုင်သင့်သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်သည့် ပေါင်းစပ်မှုတွေကြောင့် တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေးတိုင်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သူ၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများသည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမဟုတ်တစ်ဦးမှ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူ ခုခံဖို့ ကြိုးစားလိုက်တိုင်း သူတို့၏ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကိုခံရသည်။

ကောင်းကင်က သူတို့ကို ကူညီနေသလိုပင်။

သူ၏ယခင် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံသည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ဟာသတစ်ခုဖြစ်လာပုံရသည်။ သူ၏ ခြေလက်တွေနှင့် သူ၏စိတ်တွေတောင် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ပေ။

ဤနှုန်းဖြင့် သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ၏ လူပြန်ဝင်စားခြင်းပင်ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူသည် ကြာရှည်တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤအမည်မသိလူသုံးကောင်၏သတ်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။

သူ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မရပေ။ သူဒီမှာ မသေနိုင်ပေ။ သူ၏ဆရာကို လက်ထပ်ဖို့ ရှိသေးသည်လေ။

ဤဘဝတွင်၊ သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်အထိ ထပ်မံကျင့်ကြံပြီး လွတ်လပ်သောဘဝဖြင့် နေထိုင်ရဦးမည်။

"မင်းတို့သုံးယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ? ငါတို့ကြားမှာ ဘာအမုန်းတရားမှ မရှိဘူး။ မင်းတို့ ဘာလို့ ငါ့ကို သေတဲ့အထိ တိုက်နေရတာလဲ?"

အုန်း...

ယွင်လီကော၏ လှံသည် ရုတ်တရက် သူ၏ဘေးနားကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

"မင်း ငါ့ရဲ့ ယွင်မိသားစုကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး အခု မင်းကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်နေတော့မှ ငါ့ကို အပြစ်တင်နေတာလား?"

"ဘာ... အဲဒါမင်းလား... ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး...ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ.."

ရှောင်ပိုင်၏ မျက်စံအိမ်များသည် ချက်ချင်းပင် ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။

သူသည် တဖက်လူကို ယွင်လီကော ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူ့ကြောင့် နစ်နာခဲ့ရသော ယွင်မိသားစု၏ ပါရမီရှင်....။

ဒီလိုအချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကို ဘယ်လို တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့တာလဲ? သူ့ကြောင့် ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်းမဲ့သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား...

သူတွေးနေစဉ်မှာပင် ယွင်လီကောက သူ၏နားကို တိုက်ရိုက်ထိုးခွဲလိုက်သည်။

“အား...”

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက ရှောင်ပိုင်ကို နိုးထလာစေသည်။

ယခုအချိန်သည် ဤပြဿနာကို စဉ်းစားရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိအကျပ်အတည်းကနေ ရုန်းထွက်ရမည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ဝှက်ဖဲကိုသာ သုံးရတော့မည်။

မူလက သူသည် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းကို မသတ်နိုင်သောကြောင့် သူ၏ဝှက်ဖဲကို မသုံးချင်ခဲ့ပါ။ ထို့အပြင်၊ သူသည် ထိုဝှက်ဖဲကို အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် အခြားသူများလိုက်သတ်တာခံရသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မဟာကျိုးအင်ပါယာတစ်ခုလုံးက သူ့ကို သတ်ချင်နေပေလိမ့်မည်။

သူသည် ထိုသို့သောအန္တရာယ်ကို မခံယူနိုင်သောကြောင့် ထိုဝှက်ဖဲကို မသုံးခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုမူ ကျန်းမြို့မှ လူယုတ်မာများသည် ဤလူသုံးယောက်နှင့် အတူ ကြံရာပါဖြစ်နေသည်ကို သူနားလည်နေပြီဖြစ်သည်။ မူလက တဖက်သူက ကျန်းမြို့ကလူတွေနဲ့ အဆက်အစပ်မရှိတာကြောင့် ဒါကို သူ မတွေးခဲ့မိပေ။ သို့သော် ယွင်လီကော၏ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်သောအခါတွင် သူချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

သူတို့က သေချာပေါက် ဆက်နွယ်နေပြီး ယွင်လီကောကို ကူညီနေတာ အသေအချာပဲ။

သူတို့သည် သူ၏ကံကောင်းမှုကို လျှော့ချဖို့တာဝန်ယူပြီး သူတို့သုံးယောက်က သူ့ကို သတ်ဖို့ တာဝန်ယူသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့မှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဤဝှက်ဖဲကို သုံးပြီး ဒီလူတွေအားလုံးကို ကောင်းကင်ကိုပို့ပေးမည်။

လူတိုင်းသေဆုံးသွားလျှင် သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို လက်ဆင့်ကမ်းမည့်သူရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ပြီးတော့ သူသည်လည်း ဤအကျပ်အတည်းကနေ ရုန်းထွက်နိုင်သည်။

ထိုသို့တွေးပြီး သူ၏ခုခံခြင်းကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်ကာ ဖုန်းထျန်းယွမ် သူ့ကို မြေကြီးထဲထိ ထိုးဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

"အင်း..."

ဖုန်းထျန်းယွမ်မှာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်အရ သူတို့သည် ခွန်အား၊ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အခြားအချက်များအပေါ် အာရုံစူးစိုက်မှုသည် အလွန်စူးရှသည်။

သို့သော် ယခု ရှောင်ပိုင်အား သူထိုးလိုက်စဉ်တွင် ရှောင်ပိုင်သည် ခုခံကာကွယ်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးမချခဲ့ကြောင်း သူ သတိပြုမိသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုခုတော့မှားနေပြီ မြန်မြန်ပြန်ဆုတ်!”

လုရှောင်ယန်၏ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှုခံရ ပြီးနောက်၊ ဖုန်းထျန်းယွမ်၏အကျင့်သည် ပို၍သတိထားတတ်လာခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ခုခု ယွင်းကြောင်း ခံစားရသည့်အခါ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေရဲပေ။

ယွင်လီကောနှင့် ကျီဝူရှားတို့သည်လည်း အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ကြသည်။ ဖုန်းထျန်းယွမ်၏စကားကိုကြားပြီးနောက်၊ သူတို့သည် အရိပ်မဲ့ရွေ့လျားခြင်းကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်းသုံးကာ အမြန်ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှောင်ပိုင်သည် လှံနက်ကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ပြီး အနက်ရောင်တွင်းထဲက ပြေးထွက်လာသည်။

"ကျွေ့ယွဲ့လျှိုရှင်းအနုပညာ-နဂါးကိုးကောင်ဟိန်းဟောက်ခြင်း သတ္တမမြောက် လှုပ်ရှားမှု။" လှံကိုပစ်လိုက်သည်နှင့် ရာသီဥတုသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ ကောင်းကင်၌ လျှပ်စီးများလက်၍ မိုးကြိုးသည် နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

ဤလှံ၏ အရှိန်အဝါသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံဆင့် အားနည်းသော လူများကို တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်၍ ခေါင်းတောင်မထောင်နိုင်အောင်လုပ်နိုင်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ သူတို့၏ ပါးစပ်များ အဟောင်းသားဖြစ်သွားတော့သည်။ သူတို့သည် နေရာတွင်ပင် ကြောင်အသွားကာ နတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာပုံပေါ်သော သဏ္ဌာန်ကို စူးစိုက်စိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း အံသြသွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးကို ဘယ်အရာက အရောင်ပြောင်းစေခဲ့သည်လဲ သူတို့ မသိကြတော့ပေ။

ကျင့်ကြံဆင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး တောင်ပင်လယ် ပထမအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်သည့် ကျန်းမြို့သခင်တောင်မှ ဒီအချိန်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို လုံးဝနားမလည်တော့ပေ။… ရှောင်ပိုင်သည် ဤမျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေမှ ဤကဲ့သို့ နတ်ဘုရားတမျှစွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုထုတ်သုံးနိုင်သွားသည်လဲကို လုံးဝနားမလည်နိုင်ပေ။

ကျန်းလော့ယွီသာလျှင် စိတ်လှုပ်ရှားလျက် မောက်မာစွာဖြင့် ရှင်းပြသည် "ဒါက သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်လေ။ ငါ့အစ်ကိုရှောင်မှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ရှိတယ် ဒါ့အပြင်၊ သူက သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံခဲ့တာ...”

"ဘာ.... သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း!"

ကျန်းမြို့တော်သခင်ပင် ရုတ်တရက်ထအော်မိလိုက်သည်။

ကျန်တဲ့သူတွေလည်း လုံးဝကို အံသြသွားကြသည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်များသည် အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းတို့အတွက် ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန်တည်ရှိမှုဖြစ်သည်။

သူတို့ မျှော်ကြည့်လို့တောင် မရနိုင်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေဖြစ်သည်။

ယခုလည်း ရှောင်ပိုင်ကြောင့်သာ ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့သည် အိမ်မက်လို ခံစားရသည်။ ရှောင်ပိုင်၏ပုံရိပ်သည် နတ်ဘုရားနှင့်ဆင်တူသည်။

ကျန်းလော့ယွီသည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ရှောင်ပိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သို့သော် လူတိုင်းနှင့် မတူသည်မှာ သူမ၏ အမူအရာသည် မနာလိုခြင်းမဟုတ်ပဲ မာနနှင့် ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ သူမသည် ရှောင်ပိုင်၏ အမျိုးသမီးမို့ပင်။ ရှောင်ပိုင် ပိုင်ဆိုင်သောအရာမှာ သူမပိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

သို့သော်~~

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ပိုင်သည် သူ၏လှံကိုကိုင်ပြီး ရုတ်တရက် မြေပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

အုန်း...

တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေပြင်သည် နည်းနည်းစီ ကွဲအက်ကာ အနက်ရောင် ကွက်လပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော ရွှေရောင်လှိုင်းလုံးကြီးသည် ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့လာပြီး အရာအားလုံးကို မညှာမတာ မရပ်မနား ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

အလင်းလှိုင်းဖြတ်သွားသည့် အရာအားလုံးသည် ပြာများအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျန်းလော့ယွီ အံ့ဩသွားသည်။ အစ်ကိုရှောင်က သူမနေရာကို ဘာကြောင့် တိုက်ခိုက်သည်လဲ?

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကိုပင် သူမ ခံနိုင်ရည်မရှိမှန်း သူ မသိဘူးလား..။ သူမ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ရှောင်ပိုင်၏တိုက်ခိုက်မှုသည် သူမနှင့်အတူ တိုက်ပွဲကိုကြည့်ရှုနေသော မြစ်ကမ်းနားရှိ သိုင်းပညာရှင်အားလုံးကို ပြာဖြစ်သွားစေသည်။

ပေါက်ကွဲမှုအပြီးတွင် ဖုန်မှုန့်များသည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ထူထပ်သော တိမ်တိုက်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မီတာရာဂဏန်းမျှ နက်သော ချောက်ကြီးတစ်ခု မြေပြင်တွင် ပေါ်ပေါက်သည်။ မြစ်ရေသည်လည်း လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားပြီး မစီးဆင်းနိုင်တော့ပေ။

“ဟား…ဟား…”

ရှောင်ပိုင် အသက်ရှုကြပ်လာသည်။ သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လှံကို ပွေ့ဖက်ကာ လုံးဝပြိုလဲကျသွားသည်။

"တကယ်ပါပဲ၊ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်နဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုဖို့က ငါ့အတွက် ခက်ခဲနေသေးတယ်။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားတွေအကုန်လုံးနီးပါး ကုန်ဆုံးလုနီးပါးပဲ။”

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က ကော့တက်လာပြန်သည်။

“ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါ နိုင်သွားတာပဲ။ ကျန်းမြို့က လူမိုက်တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့သုံးယောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ရှောင်မိသားစုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ရဲရင့်တဲ့ လူယုတ်မာတွေ အားလုံး ဖုန်မှုန့်တွေ ဖြစ်သွားကြပြီ။"

"ငါ့ကို ရန်စတဲ့ သူတိုင်းကို သတ်ပစ်မယ်..."

“ကရုဏာမရှိ...” ဟူသော စကားကို သူ မပြောမီတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားတစ်ခုက ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အုန်း..

ကြီးမားသော အင်အားလှိုင်းကြီးတစ်ခုက သူ၏နောက်ကျောကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ အရိုးအချို့ကို ကျိုးပဲ့သွားစေသည်။

***

ပြိုင်ဘက်ကင်းအသန်မာဆုံးသခင်ကြီး

စာစဉ် ၆။ အခန်း ၈၂ ငါ့ကိုသတ်နိုင်မယ့်လူ ကမ္ဘာမှာ မမွေးသေးဘူး

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်နှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရှောင်ပိုင်၏စွမ်းအင်အားလုံးကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ယွင်လီကောနှင့် အခြားနှစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို သူ လုံးလုံးလျားလျား ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် လေထဲမှာရှိနေစဉ်တွင်၊ ယွင်လီကောက သူ၏လက်တစ်ဖက်ကို ထိုးဖောက်ပြီးသွားပြီ။ သူသည် အနည်းငယ် လှည့်ရုံဖြင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရှောင်ပိုင်၏လက်ကို ကျိုးစေသည်။

“အား...”

ရှောင်ပိုင် သည်းထန်စွာအော်ဟစ်ပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် လဲကျသွားသည်။

ယွင်လီကောသည် တဖက်လူ၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကို အဆင်ပြေပြေ လုယူနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်လက်နက်သည် အဆက်မပြတ်တုန်ခါကာ ယွင်လီကော၏ လက်မနှင့် လက်ညိုးကြားရှိ လက္ခဏာကို တိုက်ရိုက် ကွဲကြေသွားစေကာ သူ၏လက်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် မြေပြင်မှ ရုန်းကန်ထလာကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်မင်း ငါ့ရဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကို လုယူဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်လို့ ထင်နေတာလား?

အဲ့တာကို ငါ သန့်စင်ထားပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာ။ ငါ့ကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူမှ သုံးလို့ မရဘူး။”

သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် လက်ကျန်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကို ဆင့်ခေါ်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်အား ခွန်အားအစွမ်းကုန်သုံးကာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်မောင်းကို သူ၏လက်ထဲမှ ရွှေတူဖြင့် ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

အုန်း..

ကြီးမားသော စွမ်းအားက ထိုသူ၏လက်ကို မညှာမတာ ကွဲကြေသွားစေသည်။

"မင်း အဲဒါကို သန့်စင်ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းကို သတ်ပြီးရင် ငါတို့ သုံးလို့ရပြီပေါ့။"

ထိုစကားပြောပြီး သူသည် ရှောင်ပိုင် ကို သူ၏ခြေထောက်ဖြင့်ကန်ကာ တစ်ဖန်လွင့်ထွက်စေလိုက်သည်။

သနားစရာကောင်းသော ရှောင်ပိုင်သည် သူ၏လက်များကို ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားသည် ။ သူသည် ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘဲ ပြင်းထန်စွာ အရိုက်ခံနေရသည်။

"သေစမ်း.."

သူသည် ပြင်းထန်စွာ တံတွေးထွေးပြီး ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများပါထွက်လာကာ သူ၏မျက်လုံးများသည် သွေးကဲ့သို့ နီမြန်းလာသည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ ယွင်လီကောနှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပေ။

သူသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းခံရကာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိခဲ့ပြီး သူ့ထက် အဆင့်ကြီးတစ်ဆင့်မြင့်သော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးကို အလွယ်တကူ မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ပြီ။ သူ၏ ခွန်အား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ယွင်လီကောနှင့် ကျန်နှစ်ယောက်တွင် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းအသီးသီး ရှိကြပြီး ၎င်းတို့နှင့် သူကြား ကွာခြားချက် ဖန်တီးပေးထားသည်။

သူ ယခု ဆက်နေလျှင်တော့ သူ သေတော့မည်။

သို့သော် သူ မသေနိုင်ပေ။ ဤတစ်ကြိမ် သေပြီးလျှင် သူအသက်ပြန်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာတဲ့လဲ?

သူ့မှာ အခွင့်အရေးမရှိရင် သူပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ အကုန်ပျောက်ကုန်လိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ တာအို နှလုံးသား မတည်မငြိမ်ဖြစ်မည်ကိုစိုးရွံ့သော်လည်း ထွက်ပြေးရန် လိုအပ်နေသည်။

ကလဲ့စားချေဖို့က ဘယ်တော့မှ နောက်မကျပါ။

အသက်ရှိသရွေ့ မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီး သူ၏လျှာဖျားကို ကိုက်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ကို လဲလှယ်ရန် သွေးအနှစ်သာရတစ်စက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အဝေးသို့ ကူးပြောင်းရန် နေရာလွတ်လျှို့ဝှက်နည်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

"ငါတို့ မင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမယ်လို့ မင်းထင်လား?"

ယွင်လီကောနှင့် ကျန်နှစ်ယောက်သည်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက်အဖြစ်မခံပေ။ နေရာကူးပြောင်းဖို့ ကြိုးစားသည့်အခိုက်အတန့်မှာပင် သူတို့အားလုံး တိုက်ခိုက်ကြသည်။

"မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံ..."

သူတို့ သုံးယောက်က သူ့ဆီ ဦးတည်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ရှောင်ပိုင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ တိုးတိုးလေးအော်သံနှင့်အတူ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်လှံသည် ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားပြီး သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံကို ကိုက်လိုက်ပြီး လည်ပင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို လှံပေါ်တွင် အသုံးချလိုက်သည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်လက်နက်သည် ပျံဝဲသွားပြီး ၎င်း၏ဖိအားသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ယွင်လီကောနှင့် ကျန်နှစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်လက်နက်၏ တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကို အာရုံခံလိုက်မိရာ သူတို့သုံးယောက်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူတို့သည် ပေါ့လျော့ရန်မဝံ့ရဲပဲ တစ်ချိန်တည်းတွင် ခုခံလိုက်ကြသည်။ ရှောင်ပိုင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တွန်းလှန်ရန် သူတို့ သုံးယောက်၏ အင်အားကို စုစည်းလိုက်ကြသည်။

အုန်း...

တိုက်ခိုက်မှုလေးခုသည် တိုက်မိပြီး ပြိုကျနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထိုအင်ပါးလှိုင်းလုံးကြီးက ယွင်လီကောနဲ့ ကျန်နှစ်ယောက်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်စေသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် သူ၏ နေရာလွတ်ကူးပြောင်းခြင်းနှင့် မိုင် ၃၀၀ အကွာသို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို အပြီးသတ်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို အရယူသည်။

ဟား…ဟား…

သူသည် တခဏမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူကာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရွှင်မြူးသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ “ကံကောင်းတာက၊ ငါ့မှာ လှည့်ကွက်တွေအများကြီးရှိတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခါ သူတို့လက်ထဲမှာ ငါတကယ်သေသွားလိမ့်မယ်။”

ခဏကြာပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများ စူးရှလာပြန်သည်။

“ငါ့ကိုသတ်မယ့်သူက အခုထိ မမွေးသေးဘူးကွ!"

"ငါ ရှောင်ပိုင် ဒီနေ့ရဲ့ အရှက်ရမှုကို အဆတစ်ထောင် သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်မှာ!"

"ပြီးတော့ ယွင်လီကော ... ဟိုတုန်းက မင်းကိုငါမသတ်ခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့် မင်းစောင့်နေလိုက်...။ နောက်တစ်ခါ ငါပေါ်လာရင် မင်းရဲ့သေနေ့ပဲ!"

သို့သော် သူပြောပြီးသည့်အခိုက်တွင် အအေးဓာတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် သူ၏ခြေဖျားမှ ဦးခေါင်းထိပ်သို့ ပြေးလာသည်။

သူ၏နောက်ကွယ်တွင် သေခြင်းတရားများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လုံးဝ သတိမလွတ်ဝံ့ဘဲ ရှောင်ပိုင်သည် သူ၏ သွေးအနှစ်သာရ အနည်းငယ်ကို ချက်ချင်း ဖောက်ခွဲပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ အတွေးကို အသုံးပြု၍ နောက်ကွယ်မှ အန္တရာယ်ကို ခုခံရန် သူ၏ နောက်ကျောကို တိုက်ခိုက်ရန် မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော်~~

မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံသည် ဝှီးခနဲအသံထွက်လာပြီး ရှောင်ပိုင်၏နောက်ကွယ်က အရာမှန်သမျှကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့်အချိန်တွင် ရှောင်ပိုင်၏ နားထဲကို အလင်းတန်းတွေ ကျရောက်ပြီး မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံ အပြင်းအထန် ဖြိုခွင်းခံလိုက်ရတဲ့အခါ လှံသည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးတော့သည်။ "ဘာ..."

ရှောင်ပိုင်၏ မျက်စံများသည် ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး သူ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏စိတ်သည် ဖြစ်ပျက်နေသမျှတွေကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံသည် ဖြိုခွင်းခံလိုက်ရပြီ။

၎င်းသည် တံ ဆိပ် ငယ်လေးတစ်ခု၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည် ။

၎င်းသည်လည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုပင်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု....။ ဤကဲ့သို့ နှိမ်နင်းခံလိုက်ရသည်လား...။ မဟုတ်ဘူး၊ မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရပြီးနောက် ရှောင်ပိုင် ရုတ်တရက် လန့်သွားသည်။ ထိုအမှတ်အသားငယ်လေးသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင်၊ ၎င်း၏အဆင့်သည် မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံထက်ပင် မြင့်မားသည်။

အဲဒါဘယ်သူလဲ...

ဒီလို သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကို ဘယ်သူတွေပိုင်ဆိုင်သေးတာလဲ?

သူ ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူမည်သူ့ကိုမျှမတွေ့ခဲ့ပါ။ သူမြင်သမျှမှာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများပါရှိသော လှံတစ်လက်ပင်ဖြစ်သည်... ထိုအချိန်တွင်၊ ထိုလှံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှပ်စီးကြောင်း၏ စွမ်းအားကို စုစည်းကာ တိမ်များစွာကို ဆွဲတင်လိုက်လေသည်။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် လှံသည် ပို၍ကြီးလာသည်။

အုန်း...

အဆုံးတွင် သူ၏စိတ်တွေ တဆတ်ဆတ်တုန်လာပြီး သူ၏အသိစိတ်သည် လုံးဝကို မှောင်မိုက်သွားသည်။

“ရှေးဟောင်းကန့်သတ်မဲ့လှုပ်ရှားမှု၊ ကမ္ဘာမြေရှစ်စိတ်ပြိုကွဲခြင်း၊ ကောင်းကင်ကိုးထပ်မှ မိုးကြိုး…”

ရှောင်ပိုင်သည် လှံဖြင့်အသတ်ခံရပြီးနောက် လုရှောင်ယန်သည် အနီးကပ်လာကြည့်ကာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုအများအပြားကို ဆက်တိုက်အသုံးပြုလိုက်သည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်လက်နက်၏ စွမ်းအားဖြင့်၊ သူသည် အခြားသူ၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ဖြိုခွဲပြီးဖြစ်တာကြောင့် ဝိညာဉ်စုဝေးခြင်းအစီအရင်ကို ချရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

လုရှောင်ယန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ကွဲကြေသွားစေလိုက်သည်။ တစ်ဖက်သား၏ ဝိညာဉ်သည် မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ လုရှောင်ယန်သည် ထိုသူရှိခဲ့သည့် နေရာကို အကြိမ် ၅၀၀ ကျော် ဆက်တိုက် ဖောက်ခွဲတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ပြီးခါမှသာ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟား... နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကိုသတ်လိုက်တယ်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ငါအမြော်အမြင်ရှိလို့..။ ဒီလူမှာ အသက်ကယ်နည်းတွေ သေချာပေါက်ရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိနေတယ်လေ။”

အသက်အနည်းငယ်ရှူရှိုက်ပြီးနောက် လုရှောင်ယန်သည် ရှောင်ပိုင် သေဆုံးသည့်နေရာမှ ရွှေရောင်အခိုးအငွေ့များ ဖြည်းညှင်းစွာတက်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် အသက်ရှုလိုက်တိုင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်လာသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဝမ့်ခိုက်၏ အသံက သူ့နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ဒင်... ဝမ်းသာပါတယ် သခင်၊ ပထမဆုံး ကံကြမ္မာသားတော်ရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက်ပါ။ ဆုလာဘ်- ထိပ်တန်းဧကရာဇ်လက်နက်- ရွှမ်ယွမ်ဓား x 1]

[ဒင်... ဝမ်းသာပါတယ် သခင်၊ ပထမဆုံး ကံကြမ္မာသားတော်ရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက်ပါ။ ဆုလာဘ်- အဆင့်နိမ့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေး၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်သွေးဆေးလုံး x 1000]

[ဒင်... ဝမ်းသာပါတယ် သခင်၊ ပထမဆုံး ကံကြမ္မာသားတော်ရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက်ပါ။ ဆုလာဘ်- ထိပ်တန်းသိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် အစီအရင် - အချိန်နေရာလွတ် အရှိန်လျှော့ခြင်း အစီအရင်]

[ဒင်... ဝမ်းသာပါတယ် သခင်၊ ပထမဆုံး ကံကြမ္မာသားတော်ရဲ့ သေဆုံးမှုအတွက်ပါ။ ဆုလာဘ်- ကျင့်ကြံဆင့်တစ်ဆင့်သို့ တိုးလာပါမည်]

[ဒင်...........]

***

ပြိုင်ဘက်ကင်းအသန်မာဆုံးသခင်ကြီး

စာစဉ် ၆။ အခန်း ၈၃ အစီအစဉ်အသစ်

အဆက်မပြတ် သတိပေးချက်များကြောင့် လုရှောင်ယန် မူးဝေသွားသည်။

သို့သော် သူ စိတ်ကောင်းဝင်နေလေသည်။

အရည်အသွေးကောင်းမွန်သည့်ပစ္စည်းတွေ တကယ် အများကြီးရလိုက်သည်ပဲ။ ၎င်းတို့မှာ အားလုံးနီးပါး သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် အဆင့်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို အဆင့်သေးတစ်ခုတိုးမြှင့်ပေးလိုက်ပြီး ဘုရင်အဆင့် တတိယအဆင့်မှ စတုထ္ထအဆင့်အထိ သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။

ဤအကျိုးရလဒ်သည် အတော်ပင် အထင်ကြီးစရာဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သတ်လိုက်သောသူသည် အရင်ဘဝကသိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် အကျော်အမော် ဖြစ်ခဲ့သည့် မြင်းနက်တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်သည် တောင်ပင်လယ်အဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဒသမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ခြေတစ်လှမ်းတည်းနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် သို့ရောက်ရန် အားကိုးစရာလူမရှိပေ။

[ဒင်... သခင်ရေ... ဝမ့်ခိုက် အခု ကံကြမ္မာသားတော်ရဲ့ ကံကောင်းမှုကို စုပ်ယူထားပြီးတော့ အဆင့်မြှင့်မလို့... အဆင့်မြှင့်တင်မှုကာလက သုံးရက်ပါ။ ဤကာလအတွင်း စနစ်ပျက်နေမှာဖြစ်ပြီး သခင်နဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး]

လုရှောင်ယန် တစ်ခုခုကို အော်မပြောမီ တစ်ခဏမျှ ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ဝမ့်ခိုက် ... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။ မြင်းနက်တွေရဲ့ ကံကောင်းမှုကို စုဆောင်းဖို့ မင်းငါ့ကို အသုံးချနေတယ်လို့ ခံစားနေရသလိုပဲ။”

[ဒါပေမယ့် ဝမ့်ခိုက်က သခင့်အပိုင်လေ။ ကံကောင်းမှုကို စုပ်ယူပြီး ဝမ့်ခိုက်က

အနာဂတ်မှာ သခင့်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ပံ့ပိုးနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမယ့် ဝမ့်ခိုက် ဘယ်လောက်ပဲ တိုးတက်လာပါစေ၊ သခင့်ဆီမှာ အမြဲတမ်း ချည်နှောင်ခံထားရမှာဖြစ်ပြီး သခင့်ကိုပဲပံ့ပိုးနေရမှာ။ သခင့်ရဲ့ တပည့်တွေက သခင့်အတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ပေးစွမ်းနေသလိုမျိုးပေါ့...]

"မင်းအဲ့လိုပြောမှ ငါ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းလာတော့တယ်။"

ဝမ့်ခိုက်သည် သူနှင့်သက်ဆိုင်သောကြောင့် သူ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းများကို စုပ်ယူသည်မှာ သင့်လျော်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သင်မွေးမြူထားသည့် ခွေးသည်လည်း ကျွေးမွေးရမည်ပင်။

[ဒါဆို သခင် ငါ အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်]

“သွား၊ သွား”

လုရှောင်ယန် စကားဆုံးသွားသောအခါ ဝမ့်ခိုက်သည် လျင်မြန်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူရုတ်တရက်ပြောလာသည်။

"ဝမ့်ခိုက်"

[လာပါပြီ၊ သခင်ရေ ငါဒီမှာပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ]

“အဆင်ပြေပါတယ်။ မင်းအဆင့်မြှင့်နေတဲ့အချိန် တကယ်ဆင့်ခေါ်လို့မရနိုင်ဘူးလားဆိုတာ သိချင်လို့... ဆက်လုပ်ပါ။"

ဝမ့်ခိုက် : "..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်အထက် အရှိန်အဝါသုံးခုသည် လျင်မြန်စွာပျံသန်းလာကာ လုရှောင်ယန်သည်လည်း အမူအရာပြင်လိုက်သည်။

ထိုအရှိန်အဝါသုံးခုသည် ယွင်လီကောနဲ့ ကျန်နှစ်ယောက်ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် လုရှောင်ယန် အနားရောက်လာပြီး ရှက်ရွံ့သောအမူအရာများ ပြသကြသည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့ အသုံးမကျလို့ ရှောင်ပိုင်ကို မတားနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူလွတ်မြောက်သွားတယ်။ ရှောင်ပိုင်ကို ဖယ်ရှားဖို့ ဆရာ့ အကူအညီယူရတာပဲ။"

လုရှောင်ယန်သည် သူ၏လက်ကို နောက်ပစ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ဒါ မင်းတို့ အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး ။ မင်းတို့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့၊ မင်းတို့ သူ့ကို ဒဏ်ခတ်ပြီး ဒီအခြေအနေထိရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်တာကိုက မင်းတို့အတွက် မဆိုးပါဘူး။ မင်းတို့ထက် ကျင့်ကြံဆင့်မြင့်တဲ့ တခြားသူတွေဆိုရင်တောင် သူ့ကို ဒီလို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဖူး။”

သုံးယောက်သား ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ် ရှောင်ပိုင်နှင့် သူတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုသည် မြင်းနက်တွေ၏ ကြောက်စရာကောင်းမှုကို ခံစားစေခဲ့သည်။

ယခင်က အရိုးဖြူနတ်ဆိုးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို သူတို့ ဖျက်ဆီးစဉ်ကပင် ယနေ့ကဲ့သို့ မပင်ပန်းခဲ့ပေ။

ရှောင်ပိုင်သည် သတ်လို့မရနိုင်သည့် ပိုးဟပ်တစ်ကောင်လိုပင်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် လှည့်ကွက် တစ်ခုမဟုတ် တစ်ခု အမြဲရှိသည်။

အမှန်ပင် သူတို့၏ဆရာပြောတာ မှန်သည်။ မြင်းနက်အားလုံးသည် လိမ်လည်လှည့်စားတတ်သူများဖြစ်ပြီး သာမန်လူများ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သော လူများမဟုတ်ပေ။

ခဏအကြာတွင် ယွင်လီကောသည် သူ၏လက်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ရှောင်ပိုင်လည်း အသတ်ခံရပြီးပြီ။ သူ့ရဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ဖြစ်တဲ့ မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံက ပိုင်ရှင်မရှိတော့ဘူး။ ဆရာဘာလို့ ကျွန်တော့ကို မပေးတာလဲ... ကျွန်တော့ရဲ့ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းက လှံကို သန့်စင်ဖို့ ပိုအဆင်ပြေတယ်။"

ဖုန်းထျန်းယွမ် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပူသွားသည်။

“စောင့်ဦး၊ အစ်ကိုကြီး၊ မှားနေပြီ။ ဟုတ်တော့ဟုတ်ပါတယ်၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းက လှံလေ့ကျင့်ဖို့အတွက် တကယ်ပဲ သင့်တော်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့ရဲ့ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်သည်လည်း လှံလေ့ကျင့်ဖို့အတွက် အရမ်းသင့်တော်တယ်။ ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်တော်က ဆရာတူအကိုကြီးအတွက် ကူညီပြီးတိုက်ပေးတာလေ.. ဘာလို့ ကျွန်တော့်အပေါ် နည်းနည်းပိုကောင်းပြီး အဲ့တာ မပေးတာလဲ?"

ယွင်လီကောက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည် ။

"ဒါကို မင်းနည်းနည်းလို့ခေါ်တာလား? မင်း ဘယ်လိုတောင် အရှက်မဲ့ တာလဲ?"

ကျီဝူရှားသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံက လုပွဲကို ကြည့်ရှုရင်း မနေနိုင်ပဲ ခေါင်းယမ်းမိသည်။

“ဆရာက ဒီမှာရှိသေးတယ်။ အစ်ကိုတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ?"

သူတို့နှစ်ယောက်သည် လုရှောင်ယန်ကိုကြည့်ကာ သူ၏နက်မှောင်သောအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။”

"ဟမ့်...."

လုရှောင်ယန် ဒေါသတကြီးနှာမှုတ်လိုက်ကာ မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံကို သူ၏တောင်တန်းနှင့် မြစ် ပန်းချီကားထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကို ဘာလို့လိုအပ်တာလဲ? မင်းတို့နှစ်ယောက်မှာ ကျင့်ကြံဆင့် ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ? တစ်ယောက်က စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့် နောက်တစ်ယောက်က စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်... ဒီကျင့်ကြံဆင့်နဲ့၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကိုတောင်းဖို့ အရှက်ရှိသေးတယ်။ ငါ မင်းတို့ကို သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ပေးရင်တောင် မင်းတို့ ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာလား? မင်းတို့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းလေးနည်းနည်းနဲ့ အဲဒါကို နှစ်ရက်တောင် ထိန်းထားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ တကယ်ပဲ မြင်းနက်တွေလို့ ထင်နေတာလား?"

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အမှန်မှာ၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကဲ့သို့သော အရာများသည် အလွန်နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။

ယခင်က ရှောင်ပိုင်တွင် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ရှိသော်လည်း အခြားသူ မြင်မှာကြောက်သောကြောင့် တိုက်ရိုက်မထုတ်ဝံ့ပေ။ ထို့နောက်တွင်၊ သူသည် မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံကို ထုတ်မသုံးမီ ကျန်းမြို့ရှိ လူတိုင်းကို သတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

မထုတ်လျှင်တော့ အကောင်း.... သို့သော် ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ထိုအရာကို မြင်လိုက်သမျှလူတိုင်းကို သတ်ပစ်ရပေမည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူသာလျှင် အခြားသူများ၏ မနာလိုမှုကို ကြောက်စရာမလိုတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ဆရာ၊ ဒါဆို ကျွန်မတို့ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ?"

ကျီဝူရှားက ထပ်မေးသည်။ လုရှောင်ယန် သူ၏နားထင်ကို ပွတ်ပြီး ခဏလောက်စဉ်းစားကာပြောသည်။ “လိပ်နက်ဂိုဏ်းက ဖိနှိပ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးအရှင် လွတ်မြောက်သွားပြီ။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ကမ္ဘာကြီးက ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်တော့မယ်ထင်တယ်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ငါတို့အတွက် သိပ်ပြီးမလုံခြုံတော့ဘူး။ ပုန်းဖို့နေရာသစ်ရှာဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။”

“ဒါပေမယ့် လတ်တလောတော့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဒုက္ခပေးသေးမှာမဟုတ်ဖူး ။ ဒါ့အပြင် ရှောင်ပိုင်ကို သတ်ပြီးနောက်မှာ ငါအသိအမြင်အသစ်တွေ ရခဲ့တယ်။ ဒါ့ကြောင့် ငါတို့တွေ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ပြန်သွားပြီး ခဏလောက် ကျင့်ကြံကြရမယ်။"

လုရှောင်ယန်သည် ထိုလက်ဆောင်များအားလုံးကို ရယူပြီးနောက် ပြန်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုပစ္စည်းအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ချင်သည်။

ပြီးမှသာ သူသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအကြောင်း ဆက်တွေးတော့မည်။

ထိုအပြင် သူ၏ ဒုတိယတပည့်ကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့သည့် မြင်းနက်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ လိုနေပြီ။ ထိုသူကို သတ်ရမည့်စာရင်းထဲ သွင်းပြီး သတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ရန် အချိန်တန်ပြီ။

“ဟုတ်ကဲ့။”

သူတို့သုံးယောက်သည် ပြန်ဖြေပြီး လုရှောင်ယန် နောက်မှ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဆီ ပြန်သွားသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသူများသည် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာတာ ရက်အနည်းငယ်ရှိလောက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပုန်လျှိုးကွယ်လျှိုး ပြန်မလာပေ။ ထိုအစား ပေါ်တင် ပြန်လာသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တခြားသူတွေသည် လုရှောင်ယန် ပြန်ရောက်ပြီ ဟူသော သတင်းကို လက်ခံရရှိပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အပြေးအလွှား လာကြသည်။

"ရှောင်ယန် မင်းပြန်လာပြီ!"

"ရှောင်ယန်၊ မင်း ကောင်းကောင်းကြိုးစားခဲ့တယ်။"

ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများသည် သူ၏ရှေ့တွင် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုရှောင်ယန် အနည်းငယ် စိတ်မလှုပ်ရှားပဲ မနေနိုင်ပေ။

သူ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းထဲသို့ ပထမဆုံးဝင်လာစဉ်က ဤလူများ အားလုံးသည် သူမျှော်ကြည့်ရုံသာတတ်နိုင်သော မြင့်မားပြီး အားကြီးသည့် အသွင်သဏ္ဍန်များဖြစ်သည်။

သူသည် ဂိုဏ်းတွင်းရှိ အခြားသူများနှင့် ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးကို အချိန်တစ်ခုအထိ ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည်အထိပင်။

ယခု ဤလက်လှမ်းမမီနိုင်သော သူများသည် သူ့ကို အထူးဂရုစိုက်လာကြသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို မသိကြဘဲ ချင်ကျီမော့နှင့် ပတ်သက်သည်ဟု အထင်ရောက်၍သာဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် သူတို့သည် သူ၏စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို သိလျှင်လည်း တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေလော။

ဤကြီးမားသော အဆင့်အတန်းပြောင်းလဲမှုကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် ခဏတာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူ ပို၍ သန်မာလာသည်နှင့်အမျှ၊ အနှေးနဲ့အမြန် လူတိုင်းက သူ့အပေါ် ယဉ်ကျေးလာရမည်ကို သူနားလည်သည်။

ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်နေသူတစ်ယောက်၏ အထီးကျန်မှုကို သူ ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်…….

***

ပြိုင်ဘက်ကင်းအသန်မာဆုံးသခင်ကြီး

စာစဉ် ၆။ အခန်း ၈၄ သဘောမတူလို့ကွဲရတဲ့ချစ်သူတွေအများကြီးပဲ..

"စကားမစပ် ရှောင်ယန်၊ မင်းနဲ့ မြင့်မြတ်သောမိန်းမပျိုချင်ကြားက အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ?"

ဤလူအုပ်စုထဲတွင် ဂိုဏ်းချုပ်သည် အရိုးဆုံးဖြစ်ပြီး ဤမေးခွန်းကို အရင်မေးသည်။

ဂိုဏ်း၏အခြားအကြီးအကဲများက ဤမေးခွန်းကို ဂိုဏ်းချုပ်မေးသည်ကိုကြားသောအခါ လုရှောင်ယန်၏အဖြေကို နားထောင်ရန် ခေါင်းလေးတွေ စောင်းလာကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ လုရှောင်ယန်သည် အကြောင်းပြချက်ကို ကြိုတွေးထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ၄၅ ဒီဂရီ ထောင့်ကို မော့ကြည့်ကာ ညှိုးငယ်သော အမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချသည်။

"ဟင်း..."

လူတိုင်း၏နှလုံးသားသည် ခုန်ပေါက်သွားသည်။

"ရှောင်ယန်၊ မင်းနဲ့ မြင့်မြတ်သောမိန်းမပျိုချင် ကြားမှာ ပြဿနာရှိလို့လား?"

“ဇာတ်လမ်းက ရှည်တယ်။”

လုရှောင်ယန်သည် လူတိုင်းကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏မျက်လုံးများဖြင့် ပြောသည်။ “ဂိုဏ်းချုပ်တို့ မသိဘူး သူ... ချင်..."

လုရှောင်ယန် တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားနေမိသည်။ ...အဲဒီမိန်းမနာမည်က ဘာပါလိမ့်....။

သေစမ်း...။ သူသည် လွန်ခဲ့သည့်လအတွင်း သူ၏စွမ်းအင်အားလုံးကို ရှောင်ပိုင်ကို အမဲလိုက်ရန် အသုံးချခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ လိပ်နက်ဂိုဏ်းမှ ထိုကြက်ကလေး၏အမည်ကိုပင် မေ့သွားခဲ့သည်။

အကြီးအကဲများ အားလုံးက သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေကြသည်။ "မင်းနဲ့ မြင့်မြတ်သောမိန်းမပျိုချင်ကြားမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"

လုရှောင်ယန်၏ မျက်နှာသည် မတတ်သာပဲ ပြင်းထန်စွာ တွန့်ချိုးသွားသည်။

“သူနဲ့ကျွန်တော်က နှစ်ယောက်လုံး အပြန်အလှန် ချစ်နှစ်သက်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ထာဝရ အတူနေလို့မရတာကိုတော့ မုန်းမိတယ်။"

“ကောင်းလိုက်တာ!”

အကြီးအကဲထျဲ့သည် လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး “ကောင်းလိုက်တာ” ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်သည်။ ပထမအကြီးအကဲက သူ့အား ဒေါသတကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရူးနေလား..."

အကြီးအကဲထျဲ့အနည်းငယ်ရှက်သွားသည်။

"ကျွန်တော် ရှောင်ယန်အတွက် ဝမ်းသာပါတယ်။ ရှောင်ယန် ဆက်ပြောပါ။"

ရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အစက၊ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ယှဉ်တွဲကျင့်ကြံဖော်လုပ်ပြီး ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် အတူတကွ ကူညီဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပါ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူ့ဆရာ၊ လိပ်နက်ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က နိမ့်လွန်းတယ်တဲ့… ကျွန်တော်က ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကဆိုတော့ သူက ကျွန်တော့ကို သူမနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ထင်နေတယ်။”

ထိုစကားကိုကြားသော် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲက ပြင်းပြသည့်စိတ်ဆန္ဒများသည် ရေအေးနှင့် ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်သလိုဖြစ်သွားသည်။

အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် မနေသာပဲ မြေပြင်ကို လက်သီးနှင့်ထိုးတော့သည်။

"သူတို့ကဘာတွေများ ကြီးကျယ်နေလို့လဲ? သူက သက်သက်ဇီဇာကြောင်တာပဲ။ မင်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ? ကျင့်ကြံဆင့်နိမ့်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? ကျင့်ကြံဆင့်နိမ့်ရင် မိန်းမရဖို့ အရည်အချင်းမရှိတော့ဘူးလား?"

အခြားအကြီးအကဲကလည်း ချက်ချင်းပဲ ထောက်ခံသည်။ “မှန်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ အကြီးအကဲရှောင်ယန်က ရုပ်ကလေးကချေ ဆွဲဆောင်မှုလေးကလည်းရှိပြီး ကြော့ရှင်းတယ်။ မင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးနဲ့ ကျက်သရေရှိတယ်…”

အကြီးအကဲထျဲ့က သူ၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

“ဟေ့ ဟေ့ ရပ်လိုက်! မင်းသုံးတဲ့စကားလုံးတွေ မှားနေပြီ။ ဒီနောက်ဆုံးစာကြောင်းကို အမျိုးသမီးတွေကို ဖော်ပြဖို့ သုံးတာ..။”

အကြီးအကဲက ခေါင်းကုတ်သည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ရဲ့အကြီးအကဲ ရှောင်ယန်က တကယ်ချောတယ်။ ငါတို့ အကြီးအကဲ ရှောင်ယန်ကို ဘာလို့ ရှုံ့ချရတာလဲ။? သူတကယ် ကန်းနေလို့နေမယ်...။"

ပထမအကြီးအကဲက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

“ဒါကလည်း မကူညီနိုင်တဲ့အရာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ လိပ်နက်ဂိုဏ်းက မိသားစုကြီးနဲ့ လုပ်ငန်းအကြီးကြီးရှိတယ်။ အခြေအနေအရ၊ ငါတို့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက သူတို့ အောင်မြင်မှုရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှသာ ရှိသေးတယ်။ သူတို့က ငါတို့ကို နှိမ့်ချတာ သဘာဝပဲ။ အကြီးတွေ သဘောမတူလို့ လမ်းခွဲလိုက်ရတဲ့ ချစ်သူတွေဆိုတာမှ အများကြီးပဲ။”

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားသည် တစ်စုံတစ်ခု စိုက်ဝင်သွားသလိုပင်။ သူတို့၏နှလုံးသားများသည် အကြောင်းပြချက်မရှိ နာကျင်သွားသည်။

"ပထမအကြီးအကဲ၊ မင်းအခုအရမ်းစိတ်ခံစားချက်ပြင်းထန်နေပုံရတယ်...မဟုတ်မှလွဲရော...မင်း..."

ပထမအကြီးအကဲသည် ၄၅ ဒီဂရီထောင့်ကို မော့ကြည့်ကာ နာကျင်မှုနှင့် လွမ်းဆွတ်မှုများ မျက်လုံးထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော်က ဆောင်းဦးပေါက်တုန်းကပေါ့။ ကျုပ် ရွာအဝင်ဝမှာ လယ်လုပ်နေတုန်း သူက သူ့အဖေဆီ ထမင်းလာပို့တယ်။ သူက ကျုပ်မြင်ဖူးသမျှထဲ အချောဆုံး မိန်းကလေးဖြစ်ပြီး ကျုပ်ကတော့ ရွာမှာ အချောဆုံး ကောင်လေး။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက် ရေစက်ပါမှန်း သိလိုက်ရတယ်။ ကံမကောင်းစွာပဲ၊ ကျုပ်တို့မိသားစုက ဆင်းရဲတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့အဖေက သူ့ကို ရွာသူကြီးရဲ့သားနဲ့ လက်ထပ်ပေးလိုက်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် ကျုပ်လည်း ဝမ်းနည်းပြီး ကျင့်ကြံတာကိုအားစိုက်ဖို့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ရောက်လာခဲ့တာ။ ကျုပ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ထူးထူးခြားခြား အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုပေမယ့် သူမကတော့ ကျုပ်ရဲ့ တစ်သက်တာနောင်တရစရာ ဖြစ်လာတယ်။”

ထိုစကားကြားသော် အားလုံး ဝမ်းနည်းသွားကြသည်။ မျက်လုံးနီရဲသွားသည့် အကြီးအကဲတွေတောင် ရှိသေးသည်။

တစ်ခဏမျှ ဝမ်းနည်းပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်သည် တစ်ခုခုကို တွေးတောနေပုံရပြီး ကမန်းကတန်း မေးလိုက်သည်။

"စကားမစပ် ရှောင်ယန်၊ ဒီကိစ္စကို အဖက်ဆယ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလား?"

လုရှောင်ယန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဘယ်ဟုတ်မလဲ? သူမရဲ့ဆရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်နဲ့ နောက်ခံကိုပဲ သဘောမကျတာ..။ အောင်အောင်မြင်မြင် ကျင့်ကြံနိုင်သရွေ့ သူ့စိတ်ပြောင်းသွားမှာ သေချာပါတယ်။”

အားလုံးက လုရှောင်ယန်ကို အားပေးဖို့ ခေါင်းညိတ်ပြီး လက်သီးတွေကို ဆုပ်ထားကြသည်။

"မှန်တယ်။ ရှောင်ယန်၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် အောင်မြင်မှုရဖို့အတွက် မင်းကြိုးစားအားထုတ်ရမယ်၊ ချမ်းသာပြီး လှပတဲ့လူတွေကို အနိုင်ယူပြီး မင်းဘဝရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကိုရောက်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်။"

"ရှောင်ယန်၊ ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"

ပထမအကြီးအကဲသည် အကြောင်းအရာခေါင်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

“အချိန်တိုအတွင်း အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ရှောင်ယန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကျုပ်တို့ ဘာကြောင့် မမြှင့်တင်ရမှာလဲ? ဂိုဏ်းချုပ်ကရော ဘယ်လိုသဘောရလဲ?"

ဂိုဏ်းချုပ်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လုရှောင်ယန်ကို ချစ်ခင်ကြင်နာမှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ "ရှောင်ယန်၊ ငါအကြီးအကဲအဖွဲ့နဲ့ ဆွေးနွေးပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို မင်းကိုပေးဖို့ ငါတို့ တညီတညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။"

လုရှောင်ယန်: "???"

ဟာသပဲ... သူက အပြင်ထွက်ပြီး တပည့်ရှာရဦးမှာ။ သူဘယ်လိုဂိုဏ်းချုပ်လုပ်ရမှာလဲ?

၎င်းသည် သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာပြီးနောက်၊ သူသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးအတွက် စိတ်ပူရလိမ့်မည်။ အသေးအဖွဲကိစ္စတွေအားလုံးကို ဂရုစိုက်နေရမှာကို မဆိုထားနှင့် သူ၏ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော လစ်လျူရှု့ပြီး တည်ငြိမ်သော ဘဝမျိုးကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား သူ၏ ကျီရွှေ့တောင်ထိပ်တွင် အနှစ်တစ်ရာကျော် သူ့တပည့်များနှင့်အတူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရမည်ကိုတောင် ပို၍နှစ်သက်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ် မဖြစ်ချင်ပေ။ သူသည် ကျင့်ကြံရန်ကို အာရုံစိုက်ပြီး ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာချင်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ လိုချင်စိတ်မရှိပေ။

အမျိုးသမီးများနှင့် ခွန်အားတို့သည် အရေးမပါပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းသည်သာ လက်တွေ့ကျသည်။

ထို့ကြောင့် လက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ယမ်းခါကာ ငြင်းလိုက်တော့သည်။ “မဟုတ်ဘူး...၊ ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းလုံးဝမရှိပါဘူး။ ကျင့်ကြံဖို့ပဲအာရုံစိုက်ချင်ပါတယ်၊ ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်တော် အခွင့်အရေးလေးဘာလေးများ ရနိုင်မလား ကံ စမ်းကြည့်ဖို့ သိုင်းလောကထဲကျင်လည်ကြည့်ဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ထိမိသောမျက်လုံးများဖြင့် ပြောသည်။ “ကြည့်ပါဦး။ ဒါ ကျုပ်တို့ရဲ့အကြီးအကဲ ရှောင်ယန်ပဲ။ သူက အလွန်ရိုးပြီး သစ္စာရှိလွန်းတယ်။ ကျုပ် သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူး ပေးတာတောင် ငြင်းတယ်။ ဒီလို ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကိုတောင် သူက မယူဘူး။ ဒီလို ခိုင်မာတဲ့ စိတ်နှလုံးသားနဲ့ဆို မကျင့်ကြံနိုင်မှာ ပူစရာမလိုတော့ဘူး။"

“ကောင်းပြီ… ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက မင်းလိုချင်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရင်းအမြစ်တွေကို အကုန်ပေးမယ်။ မင်းလိုချင်တာရှိရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ပေးမယ်။ ငါတို့မှာမရှိရင် မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ငါတို့ကြိုးစားပေးမယ်။ အတိုချုပ်ပြောရရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့် တိုးလာဖို့ ငါတို့ တတ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ပေးမယ်။”

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုးလာတဲ့အခါ မင်းကို ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို အချိန်မရွေး ငါပေးမယ်။ ဒီလိုနည်းနဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုမှာ အဟန့်အတား မဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။”

ကျန်အကြီးအကဲများကလည်း ခေါင်းညိတ် သဘောတူကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ပြောတာ မှန်တယ်။"

“ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ထိုက်တယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် ပြောတာ လုံးဝမှန်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်။”

လုရှောင်ယန် အံသြသွားသည်။

ဤနားလည်မှုလွဲခြင်းက နည်းနည်းလေးနက်သည်။… သူပြောချင်ခဲ့သည်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းကို ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားလို့ပဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးက သူ့ကို သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေမည်ဆိုပါက သူ မဆိုင်းမတွ လက်ခံမိမှာ သေချာသည်….

***

ပြိုင်ဘက်ကင်းအသန်မာဆုံးသခင်ကြီး

စာစဉ် ၆။ အခန်း ၈၅ အောင်မြင်သည့် အဆင့်မြှင့်တင်မှု...

သို့သော် လုရှောင်ယန်သည် သူ၏အတွေးများကို ထုတ်မပြောပေ။

"အဟမ်း....၊ အဲဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"ရှောင်ယန် မင်းက ယဉ်ကျေးလွန်းတယ်။ ဒါဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ? အခုကစပြီး မင်းကို ကျင့်ကြံရာမှာ အထောက်အကူဖြစ်ဖို့ လစဉ် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀,၀၀၀ ပေးမယ်။ မင်း ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံဖို့ပဲလိုတယ်။ မင်းဆီ ပို့ပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ငါခိုင်းလိုက်မယ်။ ရတနာတိုက်တော်ကို သွားဖို့ အချိန်ဖြုန်းနေစရာ မလိုဘူး။"

"သိုင်းလောကထဲလည်ပတ်မယ် ဆိုတာကိုတော့ ငါ သဘောမတူဘူး။ လိပ်နက်ဂိုဏ်းက သူတို့ ပထမအကြီးအကဲ သစ္စာဖောက်လို့ နတ်ဆိုးအရှင် လွတ်မြောက်သွားပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို အခုလေးတင် ပေးပို့ထားတာကြောင့်ပဲ။”

" ဟုတ်ပါတယ်.. မင်းက အပြင်ထွက်ပြီး လေ့ကျင့်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါမင်းကို တားမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သတိထားရမယ်။ ဘာလို့ဆို အတွေ့အကြုံများများရမှသာ သိုင်းလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာမလို့ဘဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ်၏စကားများသည် လုရှောင်ယန်၏နှလုံးသားကို များစွာနွေးထွေးစေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသူများသည် သူနှင့် သူ၏အနာဂတ်အတွက် အလားအလာကို ကြိုတွက်သည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် တဖက်လူက သူ့အတွက် တကယ်ကို အများကြီးလုပ်ပေးခဲ့သည်။

"အထောက်အပံ့အတွက် ကျေးဇူးပါ.. ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အကြီးအကဲများ... ရှောင်ယန် ကျေးဇူး မမေ့ပါဘူး...။"

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်သည်။

“အဲဒါဆိုရင် တခြားဘာမှ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး..ငါတို့ ပြန်တော့မယ်။”

“ကောင်းပါပြီ၊ ဂရုစိုက်ပါ။”

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ လုရှောင်ယန်သည် အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။

ပထမဦးစွာ ၎င်းသည် တောင်တန်းနှင့် မြစ် ပန်းချီအတွင်း ရှိ မြင့်မြတ်သော သစ်သားမီးလှံ ဖြစ်သည်။

လုရှောင်ယန်မှ ထိုအရာအား တောင်တန်းနှင့်မြစ် ပန်းချီတွင် ထည့်သွင်းပြီးကတည်းက ၎င်းသည် နည်းနည်းမှ အငြိမ်မနေခဲ့ပေ။ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ပန်းချီ ထဲတွင် အမြဲတမ်း ပြသနာရှာနေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အဆင့်နိမ့်သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး တောင်တန်းနှင့်မြစ် ပန်းချီကားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

သို့သော် တောင်တန်းနှင့် မြစ် ပန်းချီကားအတွက်းရှိ ပစ္စည်းများသည်တော့ ၎င်းကို မခုခံနိုင်ကြပေ။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ဆေးဖက်ဝင်ဆေးပြားများ၊ ပစ္စည်းများ၊ သူတော်စင်အဆင့်လက်နက်များနှင့် လုရှောင်ယန် ထည့်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံ လက်နက်များ။

ထို့ကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် တောင်တန်းနှင့်မြစ်ပန်းချီမှ မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံကို တိုက်ရိုက်ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံသည် တောင်တန်းနှင့်မြစ် ပန်းချီတွင် ထည့်ပိတ်ထားသောကြောင့် လုရှောင်ယန်အား ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြနေသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ချွန်ထက်သောလေးချွန်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လုရှောင်ယန်သည် လေကုန်မခံပဲ ရှေးဟောင်းတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားလှံတံ ၊ ဇာမဏီနားခိုရာအကာအကွယ်အမှတ် ၊ အာကာပြင်ပြိုကွဲခြင်းတူနှင့် ရွှမ်ယွမ်ဓားတို့ကို တိုက်ရိုက်ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်...

၎င်းတို့အားလုံးသည် ထိပ်တန်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်လက်နက်များဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တစ်ခုစီတွင် မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံထက် များစွာပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါရှိကြသည်။

ထိုအပြင် ထိုပစ္စည်းများသည် ဝမ့်ခိုက်က သူ့ကို ပေးထားသည့်ပစ္စည်းများဖြစ်သောကြောင့် လုရှောင်ယန်၏ အမိန့်ကို ရာနှုန်းပြည့် လိုက်နာကြသည်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်များသည် ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါများဖြင့် မြင့်မြတ်သော သစ်သားမီးလှံကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်သည်။ ၎င်း၏ တုန်တုန်ယင်ယင် အသံတွေ အဆက်မပြတ် ထွက်လာသည်။

သို့သော်၊ ဤအရာလောက်နှင့် မလုံလောက်သေးပေ။

လုရှောင်ယန်၏ အဓိက ရည်မှန်းချက်မှာ စက္ကူကျား ဘယ်တော့မှ မဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။

သူသည် ၎င်းကို သူ့ကို ကြောက်အောင် လုပ်ချင်လျှင် တစ်သက်လုံး အမှတ်ရစေမယ့် သင်ခန်းစာကို သင်ပေးရလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ပါးစပ်ကိုပင် မလှုပ်ဘဲ သူ၏စိတ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးကာ ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်အနည်းငယ်သည် မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံကို ဖမ်းကိုင်ကာ ရိုက်နှက်ကြသည်။

တစ်နာရီကြာအောင်ရိုက်ပြီးနောက် မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံ၏ တုန်လှုပ်မှုသည် အားနည်းသော ညည်းတွားသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုလှံပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါက ပျံ့လွင့်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ လုရှောင်ယန်သည် သူ၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်များကို ရပ်တန့်ခိုင်းလိုက်သည်။

မြင့်မြတ်သော သစ်သားမီးလှံအတွက်တော့ သူနည်းနည်းလေးမှ စိတ်ထိခိုက်ခံစားရခြင်းမရှိပေ။ သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်များတွင် အလိုလို ပြုပြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ၎င်းသည် ခဏအကြာတွင်၊ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာလိမ့်မည်။

"မင်းအနာဂတ်မှာ ပြသနာရှာဖို့ရှိသေးလား?"

မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံ၏ လှံခေါင်းသည် ဆက်လက်တုန်ခါနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လုရှောင်ယန်သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု၏ရိုင်းစိုင်းမှု၊ ဒေါသနှင့် မာနထောင်လွှားမှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။ ဤလူသားသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက် အများအပြား ပိုင်ဆိုင်ပုံရသည်။ ထို့အပြင်၊ တစ်ခုထက် တစ်ခုက ပိုမိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါရှိကြသည်။

ဤလူသားသည် မကောင်းဆိုးဝါးတွေကြားထဲက မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်ပင်။

သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့်လက်နက်တစ်ခုအနေဖြင့် မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံ၏အသိစိတ်သည် ဆယ်နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ဦးနှင့် တူသည်။ လုရှောင်ယန်ကို ရန်စဖို့ မတတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သိလိုက်သည်။ နောင်တွင် သူ နာခံမှုရှိလျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

လှံခေါင်းကို ခါလိုက်သည်ကိုမြင်ပြီး လုရှောင်ယန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ မင်းက လိမ္မာတယ်။ မဟုတ်ရင်၊ မင်းကို ဖြိုခွဲပြီး သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်အသစ်လုပ်ဖို့ ငါနှစ်ခါစဉ်းစားနေမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့အရည်အချင်းကို သံသယမ၀င်နဲ့။ ငါ့ရဲ့ အစီအရင်ဖွဲ့စည်းပုံနည်းစနစ်တွေ၊ ဆေးပြားဖော်စပ်မှုနည်းပညာတွေနဲ့ လက်နက်သန့်စင်မှုနည်းပညာတွေက ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ။ ပစ္စည်းအလုံအလောက်ရှိရင် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အဆင့် လက်နက်ကို ပြုပြင်ဖို့က ငါ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။”

မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးကာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားသည်။ လှံသည် လုရှောင်ယန်အား ဆက်တိုက် ဦးညွှတ်နေတော့သည်။

လုရှောင်ယန်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ တခြားဘာမှ မရှိတော့ရင် တောင်တန်းနဲ့ မြစ် ပန်းချီကားထဲကို ပြန်သွားပါ။"

မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံသည် လှံသံ ပေးကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး တောင်တန်းနှင့် မြစ်ပန်းချီထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ဤနေရာတွင် နေရသည်ကို ရှက်စရာဟု ခံစားရခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုမူ ဤနေရာသည် တကယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသည်။

မြင့်မြတ်သောသစ်သားမီးလှံကို ကိုင်တွယ်ပြီးနောက်၊ လုရှောင်ယန်သည် သူရရှိထားသော အစီအရင်အနည်းငယ်အပေါ် သူ၏အတွေးအမြင်များကို ထည့်သွင်းပြီး ၎င်းတို့ကို စတင်လေ့လာသည်။

အချိန်နေရာလွတ် အရှိန်လျှော့ခြင်း အစီအရင်။

ဤသည်မှာ ရှောင်ပိုင်ကိုသတ်တုန်းက လုရှောင်ယန် ရရှိခဲ့တဲ့ အစီအရင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

နာမည်အတိုင်း ဤ အစီအရင်သည် အရှိန်ကို လျှော့ချနိုင်သည်။

ဒါက အတော်လေး အသုံးဝင်တဲ့ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုပင်။ သိုင်းလောကတွင်၊ ကျင့်ကြံဆင့်မြင့်လေလေ၊ အရှိန်မြန်လေလေ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု တိုးလေလေပင်။

မြင်းနက်များတွင်လည်း ရွေ့လျားနိုင်သောနည်းပညာများစွာ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ သူတို့ထဲက ဘယ်တစ်ယောက်ကများ လွတ်မြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည့်စွမ်းရည်မရှိလို့လဲ။

သို့သော်၊ သူ့တွင် ဤ အစီအရင်ရှိလျှင်၊ သူသည် ဆိုးရွားသော သက်ရောက်မှုအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မြင်းနက်များကဲ့သို့သော အထူးတည်ရှိမှုများနှင့် ကိုင်တွယ်ရာတွင် ၎င်းတို့၏ အရှိန်ကို လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ပိုမိုထိရောက်စေမည်ဖြစ်သည်။

အတော်လေး ပြီးပြည့်စုံသည်။

လုရှောင်ယန်သည် ဤအစီအရင်ဖွဲ့စည်းပုံကို နားလည်ရန် တစ်ရက်သာ အချိန်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် အခြားသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများနှင့် ရတနာများကို စိစစ်၍ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

ဆေးပြားများ၊ ကောင်းကင်ဘုံလက်နက်များနှင့် ပစ္စည်းများအားလုံးကို တောင်တန်းနှင့်မြစ် ပန်းချီရှိ တောင်တန်းငယ်တစ်ခုတွင် စုပုံထားသည်။

လုရှောင်ယန်သည် တစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သော်လည်း သူ၏လက်ရှိစုဆောင်းမှုသည် မဟာကျိုးအင်ပါယာဧကရာဇ်မိသားစု၏ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် ယှဉ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းကို သုံးကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံသည်။

ဤသည်မှာ သုံးရက်မြောက်သောနေ့အထိ ဆက်သွားသည်။ လုရှောင်ယန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဘက်ခြမ်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပွတ်တိုက်နေသလိုမျိုး ယားယံနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်ရုံမှတပါး မတတ်နိုင်။

သို့သော် ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ချက်ခြင်းပင် အံ့သြသွားသည်။

"ဒါ...ခွေးလား?"

လုရှောင်ယန် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် သူ၏ကုတင်ပေါ်ရှိ လက်ဖဝါးအရွယ် ချစ်စရာခွေးလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ခွေးသည် အညစ်အကြေးကင်းစင်သော နှင်းလိုဖြူသော အမွေးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ နူးညံ့ပြီး ပျော့ပျောင်းနေသည်။

ခြေသည်းလေးခုလုံးသည် တိုတိုနှင့် နူးညံ့ပြီး အမြီးလေးသည် အမွေးထူသော အလံငယ်နှင့်တူသည်။ ၎င်း၏ ချစ်ခင်မှုကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။

ဒါဘယ်သူ့ခွေးလဲ? ဘာကြောင့် ငါ့ကုတင်ပေါ်မှာ တင်ထားတာလဲ? ထို့အပြင်၊ သူ၏တံခါးဝတွင် အစီအရင်တစ်ခု ထင်ရှားစွာ ရှိနေသည်။ ခွေးတစ်ကောင်ကို အိပ်ရာပေါ်တင်ဖို့ ခွန်အားရှိဖို့ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လုရှောင်ယန်၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများကို ခံစားလိုက်ရကာ ချစ်စရာခွေးကလေးသည် သူ၏အဝတ်အစားများကို ဆွဲကာ အလွန်ရင်းနှီးပြီး လှပသော မိန်းကလေး၏ အသံဖြင့် ပြောသည် ။

[ဆရာ၊ ဆရာ၊ ငါပါ ဝမ့်ခိုက်ပါ….]

All Chapters