အခန်း (၁၉၁-၁၉၅)
Vol. 13 Ch. 191-195
အပိုင်း ၁၉၁ သတ်ဖြတ်သည့်တိုက်ကွက်
"ဟေး… ဘယ်လိုတောင် ဘဝင်မြင့်တဲ့ လေသံလဲ။ မင်းဟာ အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးပေမယ့် မင်း ဒီလောက် မာနကြီးဖို့ သတ္တိရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းက မဟာကျိုးမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူမရှိဘူးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။"
လုရှောင်ယန်:"…"
ဒီကောင်က ဘာကြောင့် အရမ်းစကားများတာလဲ။
"ငါထပ်မေးမယ်။ မင်းဘယ်သူလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့..."
ဒီတစ်ခါတွင် တစ်ဖက်လူက စကားမဆုံးခင် လုရှောင်ယန်က ချက်ချင်းထပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ကန်သည်။
တစ်ဖက်သား၏ ရင်ဘတ်မှ ပြင်းထန်သော အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပြီးချင်းမှာပဲ လုရှောင်ယန်သည် မဟာကျိုး၏ အကြီးအကဲအဖိုးကြီးဆီကို လျှောက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တစ်ဖက်သူကို ဥက္ကာပျံကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ထုတ်ခဲ့သည်။
အုန်း...
အကြီးအကဲအဖိုးကြီးသည် သူနေထိုင်ရာ တောင်ကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ပြီး တောင်တစ်ခုလုံးကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။
မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသောအခါ တုန်လှုပ်ပြီး အက်ကွဲသွားသည်။ ဤပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုကြောင့် မီတာ ၂၀၀ ကျော်မှ ငါးကီလိုမီတာအတွင်း မြေပြင်ကို တိုက်ရိုက်ဖြိုခွဲခဲ့သည်။
မြေအောက်ရှိ ကျောက်ဆောင်များ၏ သိပ်သည်းဆသည် သံမဏိထက်ပင် ပိုမိုမာလာသည်။
ဖွီး...
အဘိုးကြီးသည် ပါးစပ်မှ သွေးများ တိုက်ရိုက် ထွက်လာသည်။ ထိုသူ၏ သွေးများ လုရှောင်ယန်ပေါ်သို့ မစီးကျမီ လုရှောင်ယန်၏လက်သီးပေါ်က အရှိန်အဝါဖြင့် ထိုသူ၏လည်ချောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်သွင်းလိုက်သည်။
အုန်း...
အုန်း..
အုန်း...
တစ်ချက်...
နှစ်ချက်..
သုံးချက်...
…
ဆယ်ကြိမ်ထက်မနည်း ဆက်တိုက်ထိုးပြီးနောက် အကြီးအကဲအဖိုးကြီးသည် သွားများအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သူ့အသိစိတ်တစ်ခုလုံးသည်လည်း ရှုပ်ထွေးနေပြီး မူးဝေနေသည်။
ဆယ်ကြိမ်ထက်မက ထိုးနှက်ပြီးနောက် လုရှောင်ယန်သည် အကြီးအကဲအဖိုးကြီး၏လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကာ သူ၏ဝါးဦးထုပ်ကို ဖယ်ရှားကာ တစ်ဖက်သား၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရန် စစ်မှန်သောအမြင်အာရုံသုံးပါးကို သုံးလိုက်သည်။
လုရှောင်ယန်၏ ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်းကို ခံခဲ့ရသော အကြီးအကဲအဖိုးကြီးသည် ကြီးမားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြန့်ကျဲလာပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့်ရှိ တံတွေးများသည် သွေးများနှင့်ရော၍ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စီးကျလာသည်။
အချိန်အတော်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် ချွေးတွေ ရွှဲစိုသလို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝကို ပျော့ပျောင်းနေပြီး ခွန်အားလုံးဝမရှိတော့ပေ။
"တောင်းပန်ပါတယ် အကြီးအကဲလု၊ ငါမှားသွားပါတယ်။"
ဒါကို သူ ရေရွတ်လိုက်တော့ လုရှောင်ယန် က သူ့ကို ပါးရိုက်လိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို ထွက်သွားဖို့ ငါပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းနားမထောင်ဘူး။ မင်းငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အတင်းလုပ်ခိုင်းတယ်။ မင်းပျော်နေပြီလား။"
"ဟုတ်"
"မင်းပျော်ရင် ထွက်သွားပြီး မင်းရဲ့ နန်းမြို့တော် ကို ပြန်သွားလိုက်ပါ။ အဲဒီ ပျင်းရိတဲ့ လူကြီးတွေကို ငါ့ကို ဒုက္ခလာမပေးစေနဲ့။"
"ဟုတ်"
သူပြန်ဖြေပြီးနောက် လုရှောင်ယန်က သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချပြီး ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားရန်အတွက် ကောင်းကင်ဖြိုခွဲလွန်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
အကြီးအကဲအဖိုးကြီး ၏အမူအရာသည် အလွန်အုံ့မှိုင်းနေပါသည်။
"ကျီရှန်းရုန် မင်းအတင့်ရဲလိုက်တာ...၊ မင်းဟာ ငါတို့ရဲ့ မဟာကျိုး ဘိုးဘွားစည်းကမ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်ပြီး မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကိုတောင် နာကျင်အောင် လုပ်ရဲတယ်။ ငါ့အထင် မင်းရဲ့မျိုးဆက်တွေချည်း ထီးနန်းဆက်ခံနေတာ ကြာနေခဲ့ပြီပဲ..."
…
တစ်ဖက်တွင်၊ ကောင်းကင်တိမ်တောင်တွင်၊ ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။
မူလက သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ကို ဖောက်ခွဲခြင်းဖြင့် သုံးယောက်ထဲမှ တစ်ဦးကို သတ်ပြီး လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ဖုန်းထျန်းယွမ်က ခွန်အားတိုးလာမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
အခု သူကျရှုံးသွားပြီ။
အစီအရင်၏ အကူအညီဖြင့် ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် သူနှင့် ယှဉ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
သူ့ဆေးလုံး၏ အာနိသင်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။ အခုတော့ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။
အခု တစ်ဖက်က သူ့ကို ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ရင် သူ လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။
ဟား... ဟား...
ဖုန်းအောက်ထျန်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် မောဟိုက်လာသည်။ ထို့နောက် ယွင်လီကောနှင့် ကျူးကောကျီချုံတို့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ဤလူနှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံဆင့်မှာ အလွန်နည်းလှသည်။ ဒီ ဓားစာခံ နှစ်ယောက်ကို အရင် ဖမ်းပြီး လွတ်မြောက်အောင် ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အားကောင်းလာပြီးနောက်မှ သူ ပြန်လာနိုင်သည်။
ဒါကိုတွေးရင်း အံကြိတ်ကာ သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်ငါးခုကို ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် လေထဲ၌ တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲသွားသည်။
အုန်း...အုန်း..အုန်း..
သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်၏ စွမ်းအားသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ထက် နိမ့်ကျသော်လည်း၊ အရေအတွက်အားဖြင့် အားသာချက်များ ရှိပါသေးသည်။
သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်ငါးခုသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ပေါက်ကွဲခဲ့သည်။
ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် ကျန်နှစ်ယောက်ကို သီးခြားခွဲထားသည်။
ချက်ခြင်းပင်၊ ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် လှည့်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြေးသွားသည်။
ယွင်လီကောသည် ဤအပြောင်းအလဲကို မျှော်လင့်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ၏လှံကို လွှဲကာ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းကို အရူးအမူးပျံ့နှံ့စေလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ကို မြှောက်ပြီး ဖုန်းအောက်ထျန်းဘက်သို့ ပစ်လိုက်သည်။
"ဖန်တီးမှုနယ်ပယ်အဆင့်က အမှိုက်က ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်။ ဘယ်လောက်ရယ်စရာကောင်းလဲ။"
ဖုန်းအောက်ထျန်းက ယွင်လီကောကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်ခဲ့သည်။
သူ၏ လက်သီးချက်သည်လည်း မထင်မှတ်ထားတာမဟုတ်ပေ။ လျှပ်စီးကြောင်း အရှိန်ဖြင့် ယွင်လီကော၏ လှံအလင်းတန်းကို ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားစေသည်။
နောက်ဆက်တွဲလှိုင်းသည် မရပ်တန့်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာအထိဖြစ်သည်။ ဤအတိုင်းဆက်သွားလျှင် ယွင်လီကောနဲ့ ကျူးကောကျီချုံဟာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်ပါသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ဖမ်း၍ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။
ကောင်းကင်ယံ၌ ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်ပေါက်ကွဲမီးလျှံများထဲမှ ပြေးထွက်လာကြပြီဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတော့ သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေက ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒါက မကောင်းဘူး..."
မနီးမဝေးတွင်ရှိသော လင်းရှင်းရွှယ်နှင့် ကျူးကောကျီချုံတို့၏အမူအရာများသည် သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားသည်အထိပင်။
ဖုန်းအောက်ထျန်းက သေချာပေါက် အောင်မြင်မယ်လို့ လူတိုင်းက ခံစားရသည်။
သို့သော် ဤအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် ယွင်လီကော၏ပါးစပ်ထောင့်သည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ကွေးသွားသည်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ ဖုန်းအောက်ထျန်း ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
ခံစားချက် ဆိုးဝါးမှုကို အနည်းငယ်မျှ ခံစားမိသော်လည်း ဘာကြောင့်မှန်း မသိပေ။
ထို့အပြင်၊ သူသည် ယွင်လီကော ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်၊ ၎င်းသည် လက်တွေ့မကျဘဲ နောက်ဆုတ်ရန် မထိုက်တန်ပါ။
မဟုတ်ပါက၊ သူသည် သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်ငါးခုကို အလကား ဖြုန်းတီးမိမည်မဟုတ်လား။
ထို့အပြင်၊ ယွင်လီကောသည် အယောင်ပြခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
သူ့တွင် တကယ်တမ်း ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ထိုသို့တွေးပြီး ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ ကြီးမားသောလက်သည် သူ့တိုက်ခိုက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲပြီးနောက် ရောက်လာသည်။
မထင်မှတ်ပဲ၊ နောက်တစက္ကန့်တွင်၊ ယွင်လီကောသည် ပထမတန်းစားဆေးလုံးကို ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
အဆင့်မြင့် သူတော်စင်အဆင့် ပေါက်ကွဲမှု မိုးကြိုးဆေးလုံး...။
ဤအရာ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဘုရင်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ၏ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။
သာမာန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း၊
ဆေးအရေအတွက်မှာ အနည်းဆုံး ရာဂဏန်းခန့် ရှိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို ယွင်လီကောက ပစ်လိုက်သည်။ မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်ကို တွေးကြည့်နိုင်သည်။
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားမိသည်။ သို့သော် သူတုံ့ဆိုင်းနေချိန်တွင် စောနကရှိခဲ့သော လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။
သူ့အမူအရာပြောင်းလဲသွားသလို ယွင်လီကောက ဆေးလုံးတွေကို သူ့ဆီ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ခလယ်ကို ညွှန်ပြသည်။
"မင်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သေခြင်းနဲ့သေရမှာ..."
သူကျိန်ဆဲလိုက်စဉ် ဖုန်းအောက်ထျန်းကို အလင်းရောင်တစ်ခု ဖုံးအုပ်သွားသည်။
ကမ္ဘာကြီးကို အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်နေစေပြန်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အားကောင်းသော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တိုက်ခိုက်မှုသည် အားကောင်းနေပြီး အရေအတွက်များစွာလည်း အားကောင်းနေသောကြောင့် လေထုကို တိုက်ရိုက်ပြိုကျစေခဲ့သည်။
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် တိုက်ရိုက် ထိခိုက်ခဲ့သည်။
ယွင်လီကောသည် သူ့ညီမငယ်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ ချိုင့်ထဲသို့ လှိမ့်ဝင်သွားသည်။
ကောင်းကင်တွင်ရှိနေသည့် ဖုန်းထျန်းယွမ်ကတော့ မထိန်းနိုင်ဘဲ မောဟိုက်နေသည်။
"ဟစ်။ အစ်ကိုအကြီးဆုံးက အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။"
လီချန်းရှန် အံ့ဩသွားသည်။
"အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီးက ပေါက်ကွဲတဲ့ မိုးကြိုးဆေးလုံးတွေ ဘယ်ကရတာလဲ။ ဒီဆေးလုံးတွေက စျေးအရမ်းကြီးတယ်။"
ကျီဝူရှား က "သူဘယ်ကရကမှာလဲ၊ ဆရာ့ဆီကပေါ့။"
လီချန်းရှန်:"…"
ဒါက မှန်ပုံရသည်။ အကြီးဆုံး ဆရာတူအစ်ကိုသည် ဘောမရာတွင် အလွန်တော်သည်။
ဖုန်းထျန်းယွမ်ကတော့ ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိတော့ပေ။
"အဲလို မပြောနဲ့။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အရည်အချင်းက ငါတို့ထက် နိမ့်ကျတယ်။ ဘာပဲပြောပြော အဓိက တိုက်ခိုက်မှုကိုလုပ်တာ သူပဲလေ။ အဲဒါကို အခြေခံရရင် သူက မဆိုးပါဘူး။"
ကျီဝူရှားနှင့် လီချန်းရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ စကားများသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။
ထို့အပြင်၊ ဆရာနှင့်တပည့်ကြားကအရာကို မည်သို့ ဘောမ ဟုခေါ်ဆိုနိုင်မည်နည်း။ အဲဒါကို ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းဟုသာ ခေါ်ဆိုရမည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျူးကောကျီချုံသည် မျက်လုံးကြီးများကိုမှေးပြီး ပြောသည်။
"အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရ မင်း ပျံသန်းနိုင်ရမယ် မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းက ဘာလို့ မြေကြီးထဲမှာ လူးလဲနေတာလဲ။"
"မင်း နားမလည်ဘူး။ ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ရင် လေစီးကြောင်းက အပေါ်ကလေကို ပျံ့သွားလိမ့်မယ်၊ တစ်ဖက်မှာ မြေပြင်က မညီမညာဖြစ်ပြီး ဒီမှာလေဝင်လေထွက်ကလည်း မတည်မငြိမ်ဆိုတော့ သက်ရောက်မှုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်စေတယ်။ "
"ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ကိုဘာလို့ ရင်ခွင်ထဲထည့်ထားရမှာလဲ။"
"ဆရာကြီးက မင်းကိုကာကွယ်ဖို့ပြောတယ်"
"အိုး ဒါပေမယ့် မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ မလွှတ်သေးတာလဲ။"
"အဟမ်း... လှိုင်းလုံးကြီးက မင်းကို ထိခိုက်မှာကို ငါကြောက်တယ်။"
ယွင်လီကောက သူ့ညီမလေးကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"ဒီအကြောင်းကို ဆရာ့ကို မပြောနဲ့။"
"ဘာလို့လဲ။”
"ဒါက အရေးမကြီးတဲ့ကိစ္စပဲလေ။ ညီမကို အကာအကွယ်ပေးဖို့က ငါ့တာဝန်ပဲ။ ဆရာကြီးဆီမှာ ထပ်ပြီး ချီးကျူးမခံချင်တော့ဘူး။ အဲဒါက ငါ့ကို အရမ်း ကြမ်းတမ်းတဲ့ပုံပေါက်စေလိမ့်မယ်။"
ကျူးကောကျီချုံက ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း သူမစိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပင်။
အကြီးဆုံးအစ်ကိုက သူမကို ကယ်ခဲ့သည်။ သူမ အစ်ကိုကြီး၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို ဆရာကြီး မပြောပြပဲ မနေနိုင်ဘူး။
မဟုတ်ရင် သူမက အကြီးဆုံး အစ်ကိုကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူမသည် သူတို့၏ ဆရာကို ပြောပြရမည်။ ထိုမှသာ သူသည် သူမ၏အကြီးဆုံးအစ်ကိုကို သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုဖြင့်ပင် ဆုချီးမြှင့်ပေမည်။
ယခုအချိန်တွင် ပေါက်ကွဲသည့်နေရာသည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်တွင်၊ ထိုနေရာသည် လေထုပျက်ပျယ်နေကာ ဖုန်းအောက်ထျန်း တကယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
"ဘာ"
လူတိုင်း၏အမူအရာများ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။
ယခုအချိန်တွင် ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သိသိသာသာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ သူ့မှာလက်နှင့် ခြေထောက် မရှိတော့ပေ။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ သူ့ဆံပင်တွေတောင် မီးလောင်ပြီး ပြောင်သွားသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရောင်ဝါသည်လည်း မှိန်ဖျဖျသာကျန်တော့သည်။ သူ သိသိသာသာ ဒဏ်ရာ ရသွားသည်။
စင်စစ် အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် တကယ်ကို အကူအညီမဲ့နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သူ၏ရှေးဟောင်းကြေးရုပ်ခန်းမတွင် ပုန်းနေခဲ့သည်။
ဒါတောင် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိနေဆဲပါ။
ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ရှေးဟောင်းကြေးရုပ်ခန်းမက သူ့ကို ကာကွယ်ထားဆဲပင်။
သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမ၏ ကာကွယ်မှုမှာလည်း မပြည့်စုံပေ။ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အတွင်းပိုင်းနေရာသည် ရှုပ်ပွသွားသည်။ ထို့အပြင်၊ လုရှောင်ယန် ချထားသည့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင်များသည် အချိန်နှင့် နေရာလွတ်၏ စွမ်းအားကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ ဤသည်မှာ တစ်ဖက်လူမှ လွတ်မြောက်ရန် အချိန်နှင့် နေရာအား အသုံးချခြင်းမှ တားဆီးခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်၊ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမသည် သူ့ကို ဆက်လက်ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဆုံးမှာတော့ သူ့ကို ထုတ်ပစ်လိုက်ရသည်။
သူတို့သည် ဖုန်းအောက်ထျန်းကို တွေ့လိုက်သည်နှင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး အသိပြန်ဝင်လာသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကို တိုက်ရိုက် စတင်အသုံးပြုပြီး သူ့ကို လုံးဝပို့ဆောင်ပေးရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။
ရန်သူကို အနိုင်ယူပြီး အရိုးတွေကို ပြာဖြစ်အောင် မီးမရှို့ခင် အသက်ဝဝရှုစရာမလိုဘူးလို့ သူတို့၏ ဆရာက ပြောခဲ့သည်။
မဟုတ်လျှင် ကြီးမားသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
သူတို့သုံးယောက်ထဲတွင် လီချန်းရှန်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုတာဝန်ယူရမည်။
သူ၏ဓားနည်းပညာများသည် အပြင်းထန်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဖုန်းအောက်ထျန်းကိုသတ်ရန် အကြီးမားဆုံးအခွင့်အရေးရှိသည်။
ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ရုတ်တရက်တက်လာပြီးနောက် အဖျက်အဆီးအငွေ့အသက်များ အညှာအတာမဲ့စွာ ကျလာသည်။
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် စိတ်ပျက်အားငယ်သောအမူအရာကို ထုတ်ပြမိသည်။
ဒီတစ်ခေါက် သူတကယ် အဆုံးသတ်ပြီလား…..
***
အပိုင်း ၁၉၂ ရင်းနှီးတဲ့ ဓါးသွားက ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေတယ်
သူသည် ငယ်ငယ်တုန်းက စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများကို တွေ့ကြုံပြီးနောက်၊ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေးလူဝံမျိုးနွယ်သို့ ပြန်သွားပြီး ရှေးလူဝံမျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ့ကိုယ်ပိုင်အင်ပါယာကို မထူထောင်ရသေးဘူး။
သူ့မှာ လှပတဲ့ မိန်းမတွေ အများကြီး ရှိသေးသည်။
သူသေရင် သူ့မိန်းမတွေ ဘာဖြစ်သွားမလဲ။
သူသေသွားခဲ့ရင် ရှေးလူဝံမျိုးနွယ်ဟာ ဖုန်းထျန်းယွမ်ရဲ့လက်ထဲကို တစ်ဖန်ပြန်ကျသွားမှာ မဟုတ်လား။
သူ့မိန်းမတွေအကုန်လုံးပါ ဖုန်းထျန်းယွမ်ရဲ့လက်ထဲမှာ ကျရောက်သွားနိုင်တဲ့အထိပဲ။
ဒါကို သူ လက်မခံချင်ပေ။
သို့သော် သူသည် အကူအညီမဲ့နေသည်။
နေရာလွတ်သည် အနှောက်အယှက်ပေးခံရပြီး ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကို မဆင့်ခေါ်နိုင်ပေ။
လက်ရှိ သူသည် ခုခံနိုင်စွမ်းတောင် မရှိတော့ပါ။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသည်။
ဓားသွားရောင်ခြည်သည် အဝေးမှ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော အရှိန်ဖြင့် လာရောက် တိုက်ခိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပိုပိုကြီးလာသည်။
တခဏချင်းမှာပဲ လီချန်းရှန်၏ ဓားအလင်းတန်းကို လိုက်မှီသွားသည်။
အုန်း...
မဆိုင်းမတွဘဲ၊ ၎င်းသည် လီချန်းရှန်၏ဓားတန်းကို ကြေကွဲလုမတတ် ဖြတ်သွားသည်။
ဓားသွားအလင်းတန်းသည် ၎င်း၏အရှိန်အဟုန်မပျက်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်လျှောစောက်သို့ဝင်ရောက်ကာ တောင်ငယ်တစ်ခုကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
"ဘာ..."
ယခုအချိန်တွင် ယွင်လီကော သို့မဟုတ် လင်းရှင်းရွှယ်ပင်ဖြစ်ပါစေ၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။
ဒီအခြေအနေကို ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားကြပေ။
ဒါက လုရှောင်ယန် ပြောခဲ့တာမျိုး ဖြစ်နိုင်မလား။ အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် မြင်းနက်သည် အကျပ်အတည်းမှ ကယ်တင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
အားလုံးထဲတွင် လီချန်းရှန်သာလျှင် မတူညီသောတုံ့ပြန်မှုရှိသည်။
သူသည် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တုန်ရီနေသည်။
သူ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သိပ်တော့ မဟုတ်ပေ။ ထိတ်လန့်ခြင်းအပြင် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကိုလည်း ခံစားရသည်။
"ကြည့်ရတာ ဒီကလေးမလေးပြောတာ မှန်တယ်။ မင်းက တော်တော်ကံကောင်းတာပဲ၊ ငါ့ကြောင့် ဒုက္ခိတသွားပြီးနောက် မင်းတကယ် ပြန်ရှင်သန်လာနိုင်တယ်။ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။"
လီချန်းရှန် မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ၊ သတ်ပစ်ချင်စိတ်တွေ၊ ဒေါသတွေနဲ့ တခြားအမူအရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။
"လီလျှို့ရွှေ! နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ပြန်တွေ့ပြီ။"
လင်းရှင်းရွှယ်နှင့် ကျူးကောကျီချုံတို့သည် တအံ့တသြနှင့် အနည်းငယ် ပဟေဋိဖြစ်နေကြသည်။
"အကြီးဆုံး အစ်ကို၊ ဒီလူက စတုတ္ထအစ်ကိုကို သိတယ်လား။"
ယွင်လီကော၏အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
"ငါမမှားရင် သူက စတုတ္ထညီလေးရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဟောင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီတုန်းက စတုတ္ထညီလေးက သူ့ရဲ့ အကြိမ်ကြိမ် နှိပ်ကွပ်ခြင်း ခံရပြီး ဘယ်တော့မှ အနိုင်မရခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သူတောင် ရှုံးသွားတယ်။ ဆရာနဲ့တွေ့တာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူဟာ မဟာကျိုး နန်းမြို့တော်မှာ တောင်းစားနေရလိမ့်မယ်။"
"ဟုတ်လား။"
ကျူးကောကျီချုံ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လီလျှို့ရွှေနှင့် လီချန်းရှန်၏ဆက်ဆံရေးသည် သူမ၏ညီမနှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် တူညီလောက်ပေမည်။
သူတို့သည် တစ်သက်လုံး ပြိုင်ဖက်များဖြစ်သည်။
လီလျှို့ရွှေသည် လီချန်းရှန် ကို ဂရုမစိုက်ပဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
" ငါတို့တွေ့တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ အမှိုက်က အမြဲတမ်း အမှိုက်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ဒီ ဖုန်းအောက်ထျန်းကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ မင်းအရင်ကထက် နည်းနည်း ပိုသန်မာလာပုံပဲ။"
"ဒါပေမယ့်... ကံမကောင်းစွာပဲ၊ ငါ့ရှေ့မှာ မင်းက အမှိုက်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။"
"မင်း"
လီချန်းရှန်သည် လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားကာ သူ့ကိုယ်တွင်းရှိ လူသတ်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဖုန်းထျန်းယွမ်က ချက်ချင်းဆိုသလို "ညီငယ်၊ စိတ်ဆိုးမနေနဲ့။ မင်းစိတ်ဆိုးရင် ဆင်ခြင်တုံတရား ပျောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါဆို မင်းတကယ်ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။"
လီချန်းရှန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း သူ့မျက်လုံးတွေသည် တော်တော်တည်ငြိမ်သွားသည်။
"မင်းပြောတာမှန်တယ်။ ငါအရမ်း ညံ့တာပဲ။"
ထိုစကားပြောပြီး သူသည် လီလျှို့ရွှေကို တစ်ဖန်ကြည့်ကာ ဘာမှမထူးခြားသော အမူအရာဖြင့် ပြောသည် ။
"လီလျှို့ရွှေ၊ ဒီနေ့ ပြန်ဆုံမှတော့ ငါအရင်က ခံစားခဲ့ရတဲ့ အရှက်တရားအားလုံးကို ငါသေချာပေါက် ပြန်ပေးမယ်။"
လီလျှို့ရွှေသည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ တိမ်တိုက်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်နေပြီး သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အရှက်တရားကို ပြန်ပေးဆပ်မယ်တဲ့လား၊ မင်းမှာ အရည်အချင်းမရှိဘူး။
အစက ဒီဖုန်းအောက်ထျန်းကို ရှာဖို့ပဲ ရောက်လာတာ။ ဒါပေမယ့် မင်းနဲ့တွေ့မှတော့ ငါ့ကြွက်သားတွေကို ဆွဲဆန့်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုအနေနဲ့ ထားလိုက်မယ်။
မဟုတ်ရင် မင်း အရှုံးရဲ့ အရသာကို မေ့သွားနိုင်တယ်။”
သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် လီလျှို့ရွှေသည် သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကိုးပေရှည်သော သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဓားရှည်သည် သူ၏ညာလက်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့စိတ်ထဲတွင် စက်ရုပ်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
[ဒင် Host က နာမည်ကြီး အဇူရာဓားကို အသုံးပြုသည်ကို တွေ့ရှိရပါတယ်။ စနစ်က အဇူရာကမ္ဘာဖျက်ခြင်းရွှေ့လျားမှုကို အလိုအလျောက်ထုတ်ပေးပါမယ်။ စနစ်က အားသွင်းနေပြီး နှစ်စက္ကန့်အတွင်း အားအပြည့်သွင်းရန် မျှော်လင့်ထားတယ်။ Host ၊ ကျေးဇူးပြု၍ အခိုက်အတန့်ကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်ပြီး သင့်စွမ်းရည်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားကိုထုတ်ပြီး တိုက်လိုက်ပါ]
ဤစက်သံကြားလိုက်သည့်အခိုက်တွင်၊ လီလျှို့ရွှေ၏လက်ရှိဓားရှည်သည် နတ်ဆိုးသွေးအနီရောင်ဓားသွားအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသည်။
သွေးနီရောင် ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ဆေးနီဆိုးထားသလို ရဲတောက်သွားသည်။
ကောင်းကင်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများက လီလျှို့ရွှေကို တစ်စုံတစ်ရာ သတိပေးနေသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
သို့သော်လည်း လီလျှို့ရွှေသည် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ဓားသွားရောင်ခြည်ကို ထိလိုက်သောအခါ လျှပ်စီးကြောင်းသည် ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
လီချန်းရှန်နှင့် အခြားသူများသည် ဤစွမ်းအား၏ အင်အားကို သိရှိပြီးနောက်၊ သူတို့၏ ဆံပင်များထောင်နေပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများ ခုန်ပေါက်သွားကြသည်။
အထူးသဖြင့်၊ လီချန်းရှန်သည် လီလျှို့ရွှေကို စူးစိုက်စိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး အံကြိတ်ထားသည်။
တဖက်သူက ဒီလောက်တောင် အားကောင်းနေပြီလား။
သူတို့နှစ်ယောက် နောက်ဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ပြီးကတည်းက နှစ်အနည်းငယ်သာ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း...ဒီကောင်ရဲ့ တိုးတက်မှုက အရမ်းမြန်လွန်းတယ်...။
ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ဧကရာဇ်အဆင့်၏ ပထမအဆင့်တွင်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူပြသခဲ့သော အရှိန်အဝါနှင့် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားသည် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
တဖက်သူသည် ဖုန်းအောက်ထျန်းကဲ့သို့ပင် သူ့ထက်အဆင့်ကြီးနှစ်ခုမြင့်သော ပြိုင်ဘက်များကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
အမှန်မှာ၊ အကြောင်းအရင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ တဖက်သူသည် သူတို့ဆရာ၏ အစီအရင်တွင် ရပ်မနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင်၊ တဖက်သူသည် အဆင့်ကြီးနှစ်ခုကို ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့သည်ဟူသောအချက်ကိုမူ မပြောင်းလဲနိုင်သေးပေ။
လင်းရှင်းရွှယ်၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း အဆုံးမဲ့ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။
သူမ ကျင့်ကြံသည့် နည်းစနစ်သည် မဟာကျိုး တွင် အဆိုးဆုံး ကျင့်ကြံနည်းလမ်း ဖြစ်နေပါပြီ။
၎င်းသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွင် မျိုးဆက်တစ်ခုမှ မျိုးဆက်တစ်ခုသို့ လွှဲပေးခဲ့သော နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံနည်းလမ်း တစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် ယနေ့ လီလျှို့ရွှေကိုမြင်ပြီးနောက်တွင် သူမ၏ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံနည်းလမ်းသည် အမှိုက်သာသာဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည် ။
ဒီလူက ဒီလိုဆိုးဆိုးဝါးဝါး နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ဘယ်လို ထုတ်ပေးနိုင်တာလဲ။
သူမ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေစဉ် လီလျှို့ရွှေသည် ခုတ်ချလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ဤဓားရှည်၏ စွမ်းအားကို အာရုံခံလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျုံ့သွားကြသည်။
ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် လုံးဝ သတိမလွတ်ဝံ့ဘဲ ချက်ချင်းအော်လိုက်သည်။
"ငါ့ကို သိုင်းဘုရင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အားလုံးကို ပေးပါ။ မြန်မြန်"
လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အမြန်ချွတ်ကာ ဖုန်းထျန်းယွမ်သို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
သိုင်းဘုရင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအလွှာ စုစုပေါင်း လေးလွှာရှိသည်။
ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် လင်းရှင်းရွှယ်၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတို့ကို ဖျက်ဆီးပြီးဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ကို ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ကျီဝူရှားက အံကြိတ်ကာ ပြောသည် "မလုံလောက်ဘူး။ တတိယအစ်ကိုရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မလုံလောက်ဘူး။ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တွေ အများကြီးကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်သလို မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ရွှေကိုယ်ထည်ကလည်း ခိုင်လုံမှု မရှိသေးပါဘူး။ အားလုံး ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သူ့ကို အမြန်လွှဲလိုက်ကြရအောင်။ "
လီချန်းရှန်နဲ့ တခြားသူတွေက မနှောင့်နှေးကြပါ။ ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ နောက်ကနေ ချက်ချင်းပြေးလာပြီး ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ ကိုယ်ကို လက်တွေတင်လိုက်သည်။ လင်းရှင်းရွှယ်ပင်လျှင် ဖုန်းထျန်းယွမ်ကို ကူညီရန် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။
အားလုံးနီးပါးသည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ကြပေ။
ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် ဤအစွမ်းကို ရရှိပြီးနောက်၊ သူ၏ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဧရာမသဏ္ဍာန်သည် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ရုပ်ခန္ဓာပိုမိုပေါ်လွင်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လီလျှို့ရွှေ၏ ဓားအလင်းတန်း ကျလာသည်။
အုန်း...
သွေးနီရောင်အလင်းတန်းသည် ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် တိုက်မိသည့်အခိုက်တွင် ခဏရပ်သွားသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်မသွားနိုင်ဘဲ အင်အားတစ်ခုဖြင့် ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ ပထမသိုင်းဘုရင်အဆင့်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဖြတ်သွားပြီးနောက် ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ... အဆုံးတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် အခြားလူများသည် လုံးဝပြိုကျကာ မြေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဆောင့်ကျသွားကြတော့သည်။
သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်၏ အစွမ်းသတ္တိသည် အသုံးပြုသူတွင် မူတည်သည်။
ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မလုံလောက်ပေ။ သူသည် အာကာပြင်ပြိုကွဲခြင်းအဆင့် တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မထုတ်နိုင်ခဲ့ပါ။
လီလျှို့ရွှေသည် ကျင့်ကြံမှု၊ ကျင့်ကြံနည်းစနစ် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားအရဖြစ်စေ ဖုန်းထျန်းယွမ်ကို လုံးဝ နှိမ်နင်းခဲ့သည်။
သူသည်လည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ကို အသုံးပြုနေသောကြောင့် သူပြသထားသော ခွန်အားသည် သဘာဝအတိုင်း အလွန်အားကောင်းသောကြောင့် ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။
ဤအခြေအနေတွင်၊ ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး အကူအညီမဲ့သွားစေခဲ့သည်။
မြေပြင်သည် အထပ်ထပ်အခါခါ တုန်ခါလာသည်။ အားပြင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးသည် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
လုရှောင်ယန်၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင်ဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် သူနေထိုင်ခဲ့သည့် တောင်မှလွဲ၍ အခြားတောင်များအားလုံးသည် ဖန်သားပြင်များကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားသည်။
အခြားသော သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင်များပင် မလွတ်ခဲ့ပေ။
ဖုန်းအောက်ထျန်း အတွက်တော့ ဒီတုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ရာ လှိုင်းလုံးကြီးက သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်လို့ မူလက ထင်ခဲ့သည်။ လီလျှို့ရွှေက သူ့ကို အမှန်တကယ်ကယ်တင်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပါ။
"ငါ့ကို ကယ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ငါ့ကို သိလားလို့ မေးလို့ရမလား။"
လီလျှို့ရွှေက သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး အေးစက်စက် ပြန်ပြောသည် ။
"ငါမင်းကိုမသိဘူး၊ ငါလာရတဲ့အကြောင်းရင်းက မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့တောင်းဆိုမှုကြောင့်ပဲ။ မင်းကိုဘာလို့ကယ်ခဲ့တာလဲ၊ သူနဲ့တွေ့တဲ့အခါ မင်းကို သဘာဝအတိုင်းပြောပြလိမ့်မယ်။"
ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ ခေါင်းသည် ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်။
သူ၏ ချစ်သူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်မလား။
သို့သော် သူ့ချစ်သူများကြားတွင် ဤမျှအားကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုး ရှိပါသလား။ တဖက်သူက သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့သူကို ရှာနိုင်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အောက်က လှုပ်ရှားမှုများသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ အမူအရာမှာ အေးစက်သွားသည်။
"လောလောဆယ် ငါ ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရနေတယ်။ ငါ့ကိုကူပြီး သူတို့ကို သတ်ပေးနိုင်မလား ငါ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။"
လီလျှို့ရွှေက ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းငါ့ကို အမိန့်ပေးနိုင်မယ်ထင်နေတာလား အရူး။"
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် သူ၏ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားရင်း တုန်ရီနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။
သို့သော်၊ တဖက်သူသည် အလွန်သြဇာကြီးပြီး ယခုအချိန်တွင် သူကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည့်သူတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။
"ဒါဆို ငါကိုယ်တိုင်ဆင်းလိုက်မယ်"
ထိုစကားပြောပြီး သူသည် သန့်ရှင်းသောဆေးလုံးတစ်ပုလင်းကို ချက်ချင်းမျိုချပြီး သူ၏ဒဏ်ရာများကို စတင်ကုသသည်။
သို့သော်လည်း လီလျှို့ရွှေက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"အကြံတစ်ခု ပေးပါရစေ။ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ မဟုတ်ရင် သူတို့ဆရာရောက်လာတဲ့အခါ ငါတို့ နှစ်ယောက် ထွက်သွားလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။"
"ဆရာရှိသေးတာလား။"
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
"မဟုတ်ရင် သူတို့က ဘာလို့ ဒီလောက် တန်ခိုးကြီးနေမှာလဲ၊ သူတို့မှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တွေ ဘာလို့ အများကြီးရှိနေတာလဲ၊ အဲဒီအိမ်လေးကို ကြည့်လိုက်စမ်း။ သူတို့ဆရာက မကြာခင် ဒီကို ရောက်လာတော့မယ်။ သွားကြရအောင်။ တကယ် သေလမ်းမရှာနဲ့။ “
"အိမ်?"
ဖုန်းအောက်ထျန်း ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်….
***
အပိုင်း ၁၉၃ ပေါင်းစည်းခြင်း
အိမ်ငယ်လေးကို သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။
ထို့အပြင်၊ လီလျှို့ရွှေ၏ဓားရိုးသည် ဤတောင်အနည်းငယ်နှင့် အခြားသော သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင်များကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအိမ်ငယ်လေးသည် မပျက်မစီးရှိနေဆဲပင်။
ဖုန်းထျန်းယွမ် နောက်ကွယ်က လူက တကယ်ပဲ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်သလဲ။
ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ မျက်လုံးများသည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မျက်တောင်ခတ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လီလျှို့ရွှေ၏နောက်သို့ လိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ဤကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖုန်းထျန်းယွမ်ကို သတ်ပြီးနောက် ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် ယနေ့အတွက် သူ မဆုံးရှုံးဟု ခံစားရသည်။
မြေပြင်တွင်၊ တည်ငြိမ်သွားသောအခါ အားလုံးသည် သွေးအနှစ်သာရနှင့် ခွန်အားအချို့ ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် ချက်ချင်းစုရုံးကြသည်။
"အားလုံးအဆင်ပြေရဲ့လား..."
ယွင်လီကောက အော်လိုက်သည်။ ကျီဝူရှားနဲ့ တခြားသူတွေက ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်၊
"ကောင်းပါတယ်။"
"ရတယ်။"
ယွင်လီကော က သက်ပြင်းချပြီး လူတွေကို ရေတွက်လိုက်သည်။
"တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး၊ ငါး... မဟုတ်ဘူး၊ တတိယ ညီလေး ဘယ်မှာလဲ"
သူသည် အော်ဟစ်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ရှာဖွေရန် သူ၏ နတ်အာရုံကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူခံစားမိသည့်နေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
"ဆရာတူ ညီလေးဖုန်း။"
"ဆရာတူ အစ်ကိုဖုန်း ဘာဖြစ်တာလဲ?"
လီချန်းရှန်နှင့် အခြားသူများ ပြေးလာပြီး ဖုန်းထျန်းယွမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ နှလုံးသားတွေ ချက်ခြင်း တုန်ခါသွားသည် ။
ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ မှိတ်သွားခဲ့ပြီ။ သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဓားအလင်းတန်းဖြင့် ခုတ်ထစ်ထားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ပခုံးကနေ သူ့ဝမ်းဗိုက်ဆီရောက်သွားပြီး သူ့နှလုံးသားကိုတောင် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည်။
လီလျှို့ရွှေ၏ဓားရှည်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ခွန်အားဖြင့် ခုခံကာကွယ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။
"ဆရာတူညီလေးဖုန်းက ငါတို့အတွက် ဆုံးပါးသွားရပြီ။"
ကျီဝူရှားသည် သူမ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်။ သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထင်ရှားနေသည်။
"ဖုန်းအောက်ထျန်း၊ လီလျှို့ရွှေ၊ ငါ သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်မယ်။"
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်၌ မထင်မှတ်ထားသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လုရှောင်ယန်၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် လေထဲမှ ပြုတ်ကျလာသဖြင့် လေထုသည် ပုံပျက်သွားခဲ့သည်။
လုရှောင်ယန်၏ အင်္ကျီနှင့် ဝါးဦးထုပ် ဝတ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လင်းရှင်းရွှယ်၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
သူပဲ။
တကယ်က သူပဲ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှင်းရွှယ်သည် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားသည်။
သူမကို လုရှောင်ယန်က အသုံးချခဲ့သည်။
သူသည် ရှေးလူဝံမျိုးနွယ်ကို ကိုင်တွယ်ရန် သူမအား လမ်းပြခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် တမင်တကာ မှားယွင်းဟန်ဆောင်ကာ သူ့သမီးအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ဖုန်းအောက်ထျန်း ၏ ခွန်အားကို လျှော့ချနိုင်ရန် သူမအား ဆေးလုံးများနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်များ ပေးခဲ့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှင်းရွှယ်သည် သူမ၏ နှလုံးခုန်သံကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော နတ်ဆိုးအရှင် တစ်ပါးဖြစ်သော သူမသည် လှည့်စားခံရသည်မှာ အလွန်သနားစရာကောင်းလှသည်။
ယခု သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်သာကျန်သည်အထိ ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရရုံသာမက လုရှောင်ယန်ကို အဖေဟုလည်း အကြိမ်များစွာ ခေါ်ခဲ့ရသည်။
ပို၍ပင် မုန်းစရာကောင်းသည်မှာ သူမသည် ယခုအချိန်အထိ လုရှောင်ယန်ကို ကူညီနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤပုံစံအတိုင်းသူ့သမီးလေးအဖြစ် တည်ရှိနေစေရန်ပင် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
"လူယုတ်မာ ငါမင်းကိုသတ်မယ်။"
လင်းရှင်းရွှယ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမသည် အနက်ရောင်အလင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုရှောင်ယန်ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။
လုရှောင်ယန်သည် သူမကို ကြည့်ပင် မကြည့်ပေ။ သူ၏ လက်ချောင်းများကို လှုပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူကာ ခေတ္တ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် နီရဲသော မျက်လုံးများဖြင့် ရှေ့သို့ ကြည့်ကြသည်။
"ဆရာကြီး၊ ဆရာတူညီလေးဖုန်းက ကျွန်တော်တို့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တယ်။"
"ငါသိတယ်။"
လုရှောင်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ အသွေးအသားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားထဲသို့ စုပ်ယူကာ သူ၏ ဓမ္မရတနာကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုထွက်လာပြီး ဖုန်းထျန်းယွမ် အသစ်တစ်ယောက်သည် လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာပြန်သည်။
ယွင်လီကော :"…"
ကျီဝူရှား :"…"
လီချန်းရှန်:"…"
ကျူးကောကျီချုံ : "..."
သူ ဒီအတိုင်း ပြန်ရှင်လာတယ်ပေါ့။
ဒါက ဟာသတစ်ခုလား။
သူတို့သည် ယခုလေးတွင် ငိုလုနီးပါးဖြစ်ပြီး ဒူးထောက်ကာ ဖုန်းထျန်းယွမ်အား ဂါရဝပြုရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။
သူတို့၏ ဆရာကြီး၏ နည်းစနစ်သည် ဤမျှ ပုံမှန်မဟုတ်တာလား။ သူတို့သေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။
သူတို့ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားတာ မထူးဆန်းပါဘူး။
သူတို့၏ဆရာသည် ယခင်က ကျူးကောကျီချုံကို ပြုပြင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကျူးကောကျီချုံသည် ဖုတ်ကောင်သာဖြစ်သည်။ သူတို့၏ဆရာသည် အထူးလျှို့ဝှက်နည်းပညာအချို့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု လူတိုင်းက ထင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် သက်ရှိလူသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
အသက်ရှင်၍ အသက်ရှုသော လူသားတစ်ဦး...
အကယ်၍ သူတို့၏ဆရာသည် လူသေတစ်ဦးကိုပင် အသက်ပြန်ရှင်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါက၊ သူတို့ဆရာ၏စွမ်းရည်သည် မည်မျှကြီးမားမည်နည်း။
ကျူးကောကျီချုံသည် အသတ်ခံရပြီးနောက် လက်တစ်ချောင်းသာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်း သူမ မသိခဲ့ပေ။
တကယ်တော့ လုရှောင်ယန်ဟာ ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားလို နတ်လက်နက်တစ်ခုရှိတယ်ဆိုလျှင်တောင်မှ ဖုန်းထျန်းယွမ်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း မပြုပြင်နိုင်ပါ။ ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားတွင် ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ သွေးတစ်စက်နှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ တစ်စွန်းတစ်စမျှသာ ပါဝင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ပေါင်းစပ်ရန် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခု ယူရပေမည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ လီလျှို့ရွှေ၏ဓားသွားတိုက်ခိုက်မှုသည် ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် လုရှောင်ယန်သည် ဖုန်းထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူရန် ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်၊ ပြုပြင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဖုန်းထျန်းယွမ်အား အသက်ပြန်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။
"ဆရာ၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အသုံးမကျလို့ ဖုန်းအောက်ထျန်းကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမိတယ်..."
လုရှောင်ယန် သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သည့်အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါတယ်၊ နိုင်တာနဲ့ ရှုံးနိမ့်တာက စစ်ပွဲမှာ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်တစ်ခုပါ။ ဒါ့ပြင် မင်းတို့တွေ ဒီတခေါက် အရမ်းတော်တယ်။ မင်းတို့က ဖုန်းအောက်ထျန်းကို သတ်နိုင်တော့မှာ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ နောက်ထပ် မြင်းနက် တသ်ယောက် ပေါ်လာတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူ တွဲလုပ်မှတော့ မင်းတို့ အနိုင်မယူနိုင်တာ ပုံမှန်ပဲ။"
မြင်းနက်တွေက ရတနာခိုးယူရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေပင်။ သူတို့ မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နည်းစနစ်တွေ အမျိုးမျိုးရှိသည်။ ထို့အပြင်၊ မြင်းနက်များသည် ထူးထူးခြားခြားဖြစ်ပြီး ဖုန်းအောက်ထျန်းနှင့် အခြားသူများ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို အလဟသဖြစ်စေကာ ၎င်းတို့၏ပြိုင်ဘက်များ၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်များကို ကွဲကြေစေကာ တိုက်ပွဲတွင်းတောင် အဆင့်တက်နိုင်သည်။
ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် ကျန်သူတွေက တစ်ဖက်မြင်းနက်နှစ်ဦးကို တကယ်အနိုင်ယူခဲ့မယ်ဆိုရင်ပင် လုရှောင်ယန်သည် တစ်ခုခုမှားနေပြီလို့ ခံစားမိလိမ့်မည်။
"ဒါဆို ဆရာ ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ။ ဖုန်းအောက်ထျန်းက ဒီတစ်ခါ လွတ်သွားပြီ။ နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ကို သတ်ဖို့ မလွယ်တော့ဘူး။"
"အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး၊ သူ သွားပြီ။ အခု သူတို့နောက်ကို လိုက်လို့ မရဘူး၊ ငါတို့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ လာဖော်ထုတ်တဲ့ သူတွေကို ရှောင်ဖို့ ဒီနေရာကို အရင် ထွက်သွားသင့်တယ်။"
"ဟုတ် "
ထို့နောက် လုရှောင်ယန်သည် ကောင်းကင်ဖြိုခွဲလွန်းကိုအသုံးပြုပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဖြိုခွဲလွန်း ပေါ်သို့ တက်လာပြီး နန်းမြို့တော်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ယနေ့ ဤကိစ္စသည် တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်မှန်း သူ အနည်းနှင့်အများ နားလည်သည်။
သူ လီလျှို့ရွှေကို မတွေ့ရသေးသောကြောင့် လီလျှို့ရွှေ က သူ့ကို သိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ တဖက်သူက လီချန်းရှန်၏ တည်ရှိမှုကို အမှတ်တမဲ့သတိရမိရင်တောင် ဖုန်းအောက်ထျန်းကိုကယ်တင်ဖို့ ဒီလိုတိုက်ဆိုင်တဲ့အချိန်မျိုးမှာ သူရောက်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးပါဘူး။
တစ်ခုတည်းသော ရှင်းလင်းချက်မှာ ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
လုရှောင်ယန်သည် မည်သူဖြစ်သည်ကို အနည်းနှင့်အများသိသည်။
လင်းဖေး၏မိခင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
လက်ရှိအချိန်မှာတော့ သူ့ရဲ့ရန်သူတွေအားလုံးထဲမှာ နတ်မိမယ်ဟုန်ယွီကသာ ဒီအရာတွေအားလုံးရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးနဲ့ အရည်အချင်းအရှိဆုံးလူပင်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူမဟာ မြင်းနက်တွေကိုတောင် သတ္တိရှိရှိ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဟာ ကျိန်းသေမနိမ့်ပါဘူး။ တခြား မြင်းနက် တွေကို ရှာနိုင်တာ သူမလိုလူအတွက် အထူးအဆန်းမဟုတ်ပါ။
ဒုတိယအချက်မှာ သူမသည် အာကေရှားအဖွဲ့ကို ထိန်းချုပ်သည်။
၎င်းသည် မဟာကျိုးတွင် အပြင်းထန်ဆုံး ထောက်လှမ်းရေးဂိုဏ်းဖြစ်သည်။
သတင်းအချက်အလက်ရယူသူသည် အောင်ပွဲရရှိမည်ဖြစ်သည်။
သူမမှာ အချက်အလက်ရှိရင်၊ လီလျှို့ရွှေလာဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။
လုရှောင်ယန်သည် ယခု သူမကို စတင်တိုက်ခိုက်ရန် အစပြုရမည့် ပုံပေါ်သည်။
"နာလန်ဟုန်ယွီ၊ မင်းက ငါ့ကို လာရှုပ်မှတော့ ငါ ကောင်းကောင်းကြီး ပြန်ပေးမယ်။ မင်းမှာ လှည့်ကွက်တွေ ရှိသေးလား ဒါမှမဟုတ် ငါက ပိုသန်မာသလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့~~"
…
အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဤနေရာမှထွက်ခွာသွားသော ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် လီလျှို့ရွှေ၏နောက်သို့လိုက်ကာ အနီးနားရှိ… အာကေရှားအဖွဲ့ခွဲတစ်ခုသို့ အမြန်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အာကေရှားဂိုဏ်းကို မြင်သောအခါ ဖုန်းအောက်ထျန်း သည် အံသြသွားသည်။
သူသည် အလွန်ပွေပြီး မိန်းမများစွာရှိသော်လည်း အာကေရှားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကို မရောက်ဖူးပေ။
သို့သော်လည်း လီလျှို့ရွှေ ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် ဝင်ရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။
သူသည် မည်သူက ချုပ်ကိုင်ခဲ့သည်ကို အမှန်ပင် သိလိုသည်။
ဤ အာကေရှားဂိုဏ်းမှ နတ်မိမယ်များသည် အခြားသော နတ်မိမယ်များနှင့် ကွဲပြားသည်။ နတ်မိမဉ်တို့သည် သူတို့နှစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ မသင့်တော်သည့်အရာ မလုပ်ဆောင်ကြပေ။ ထိုအစား သူတို့နှစ်ယောက်ကို အပေါ်ထပ်တွင် တလေးတစား ကြိုဆိုကြသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက် အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်သောအခါ ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် နာလန်ဟုန်ယွီကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့လိုက်ရသည်။
ဒီအမျိုးသမီးကြောင့် သူချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။
ရင့်ကျက်မှု၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိမှု၊ ညှို့ဓါတ်ပြင်းတယ်...
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် ဒီကမ္ဘာပေါ်က မရေမတွက်နိုင်သည့် ချီးကျူးမှုတွေကို ဤအမျိုးသမီးအပေါ်သုံးလျှင်ပင် လွန်ရာမကျကြောင်း ခံစားရသည်။
"လာထိုင်။"
နာလန်ဟုန်ယွီသည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ခုံမှာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။
နီးကပ်လာပြီးနောက်၊ ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် နာလန်ဟုန်ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောရနံ့တစ်ခုကို အနံ့ခံလိုက်ရသည်။ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သူ့နှလုံးသားကို အခုန်မြန်သွားစေခဲ့သည်။
အခန်းတစ်ခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကြီးမားသော ရှာဖွေရေးမီးကြီးတစ်စုံ ရှိသည်။ သူတို့သည် စူးရှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ မူးဝေစေသည်။
သူသည် လုရှောင်ယန်၏ တပည့်များနှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ပါက တစ်ဖက်လူကို ထတိုက်ခိုက်တာ ကြာလှပြီဟု ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့် နေရာတိုင်းတွင် ထူးဆန်းသော ရောင်ဝါတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူသတိထားတာ ပိုကောင်းပါသည်။
အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ကို အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ ခံစားရစေပြီး သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ ပုံမှန်မဟုတ်ပုံရသည်။
သူ သတိမထားလျှင် အသတ်ခံရနိုင်သည်။
အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက်၊ ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် လေးနက်သောအမူအရာဖြင့်ပြောသည်၊
"ပြောပါ မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ငါ့ကို ဘာလို့ ကယ်ခဲ့တာလဲ။"
"ငါ့ကိုယ်ငါ မိတ်ဆက်ပါရစေ။ ငါ့နာမည် နာလန်ဟုန်ယွီ ပါ။ မင်းကို ဘာလို့ ကယ်ခဲ့တာလဲဆိုတော့ မင်းနဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်ချင်လို့ပဲ။"
"ဘာလို့ မင်းနဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်ရမှာလဲ?"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှသာ လုရှောင်ယန်ကို သတ်နိုင်မှာမို့လို့။ လုရှောင်ယန်က ဖုန်းထျန်းယွမ်ရဲ့နောက်ကွယ်ကလူပဲ။"
"လုရှောင်ယန်?"
ဖုန်းအောက်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ငါက ဘာလို့ မင်းကို ယုံရမှာလဲ။"
"မင်းငါ့ကိုယုံဖို့ကလွဲလို့ ရွေးစရာလမ်းမရှိတော့ဘူး၊ မင်းငါ့စကားကိုနားမထောင်ရင် လုရှောင်ယန်က မင်းကိုအမြန်ရှာတွေ့မယ်လို့ ငါအာမခံတယ်။ သူ့တပည့်က သေသွားပြီ၊ သူ ဒီကိစ္စကို ငြိမ်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ သူရှာတွေ့သွားရင် ဖြစ်မယ့် အကျိုးဆက်တွေကို မင်းကို ငါသတိပေးစရာ မလိုဘူးထင်တယ် မဟုတ်လား။"
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ဖုန်းအောက်ထျန်းနှင့် အခြားသူများ၏ သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင်များနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်များကို ပြန်အမှတ်ရမိသည်။ သူ့နှလုံးသားက မထိန်းနိုင်ဘဲ ရင်တုန်နေသည်။
"ဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဖုန်းထျန်းယွမ်က ငါမဟုတ်ဘဲ မင်းရဲ့ လက်အောက်ခံက သတ်လိုက်တာ။"
"မင်း ဒီလိုမျိုး လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား? မင်း ဖုန်းထျန်းယွမ်ကို သတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မသတ်သည်ဖြစ်စေ လုရှောင်ယန်က မင်းရဲ့တည်ရှိမှုဟာ သူ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်လို့ မင်းကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။"
"ဘာလို့..."
"မင်းဟာ မြင်းနက် ဖြစ်တာကြောင့်ပဲ။ မင်းကို သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်။ မင်းကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ပေးထားသရွေ့ မင်းရဲ့အနာဂတ်ဟာ အတိုင်းအဆမဲ့ ဖြစ်လာမှာ၊ လုရှောင်ယန်က ဖုန်းထျန်းယွမ်ကို တပည့်အဖြစ် ခံယူပြီးတဲ့ နောက်မှာ သူက မင်းရဲ့ရန်သူ ဖြစ်သွားပြီ။ သူက မင်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်ရောက်တာကို အေးဆေး ထိုင်ကြည့်နေမယ်လို့ ထင်လား….
***
အပိုင်း ၁၉၄ ကျန့်ယိမဟာမိတ်အဖွဲ့
"မြင်းနက်ဆိုတာ ဘာလဲ?"
ဖုန်းအောက်ထျန်းက သူ့သံသယတွေကို ထပ်ပြီး ဖော်ထုတ်လိုက်ပါသည်။
နာလန်ဟုန်ယွီသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ဖွဖွဖိကာ ပြုံးပြီး သူမ၏ ရှည်လျားသော ခြေတံများကို ချိတ်ထိုင်လိုက်သည်။ သူမခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ မတတ်နိုင်စွာ လှုပ်ခါသွားရသည်။
ဒီမြင်ကွင်းက နာလန်ဟုန်ယွီ၏ မျက်လုံးထဲက သဘာဝအတိုင်း မလွတ်ကင်းခဲ့ပါ။ သို့သော်လည်း သူမသည် သူ့ကို မဖော်ထုတ်ခဲ့ပေ။
"မြင်းနက်လို့ခေါ်တဲ့ ကံကောင်းတဲ့သူတွေပေါ့။ ဒီလူတွေက သာမန် အရည်အချင်းတွေ၊ အဆင့်အတန်းနိမ့်တာတွေ ဒါမှမဟုတ် ကြေကွဲဖွယ် မွေးဖွားလာမှုတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် များသောအားဖြင့် သူတို့နဲ့ ပါလာတဲ့ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ ကံတွေ ရှိတယ်။ ကံကောင်းမှုက သူတို့ရဲ့ ဘဝကို ပြောင်းလဲစေလိမ့်မယ်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ ချောက်ကမ်းပါးပေါ်က ခုန်ချပြီး အသက်ရှင်နေနိုင်သေးတာတို့။ ချောက်ကမ်းပါးအောက်ကနေ ရတနာတွေတောင် တွေ့နိုင်သေးတယ်။”
ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်သွားသည်။
ဒါက သူ့ကိုရည်ညွှန်းတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
သို့သော် သူသည် ချောက်ကမ်းပါးမှ ခုန်မချခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ပစ်ချခံခဲ့ရပြီး သစ်ပင်သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်တွင် မတော်တဆ ချိတ်ဆွဲခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကံကောင်းစွာ ရှင်သန်ခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်း ကြေးခန်းမကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုမှသာ သူသည် ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။
နာလန်ဟုန်ယွီက မရပ်ပဲဆက်ပြောသည်။
“ပြီးတော့ စေ့စပ်ပွဲ ဖျက်သိမ်းခံရလို့ ကောင်းကင်ကို အံတုတဲ့ ပညာရှင်တွေဖြစ်သွားတာတို့ အရှက်ခွဲခံရလို့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတွေ၊ နောင်တကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်တဲ့သူတွေ အစရှိသည်ဖြင့်... ဘာပဲပြောပြော သာမန်လူတွေ နားမလည်နိုင်တဲ့နည်းနဲ့ သူတို့က ပိုမိုအားကောင်းလာလိမ့်မယ်"
"မြင်းနက်တစ်ယောက်က လမ်းဘေးဆိုင်ကို မတော်တဆဝင်မိတဲ့အခါ၊ သူက လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက်ကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်။ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတစ်ခုကို မြင်းနက်က စူးစမ်းလိုတဲ့အခါ၊ သူသေချာပေါက် သိုင်းဘုရင်အဆင့်အမွေကို ရရှိမှာပါ။ ဒါက ဥပမာအနည်းငယ်ကို ဖော်ပြလိုက်ရုံပါပဲ။"
ဖုန်းအောက်ထျန်း ပိုနားထောင်လေ၊ သူပို၍ ထိတ်လန့်လာလေဖြစ်သည်။
မြင်းနက်များသည် ဤမျှ အစွမ်းထက်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဒါ့ပြင် သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မြင်းနက် ဖြစ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။
သို့သော်လည်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက်၊ ဖုန်းအောက်ထျန်းက ဆက်လက်၍ "မင်းဟာ ငါက မြင်းနက်လို့ ပြောမှတော့ ငါက မင်းနဲ့ဘာလို့ အလုပ်တွဲလုပ်သင့်တာလဲ။
ငါ မဟာကျိုးကို အရင်ထားခဲ့ပြီး လုရှောင်ယန်ကို ရှောင်မယ်။ အပြင်မှာ ခွန်အားတွေ တိုးလာနိုင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှု အဆင့်တစ်ခုအထိ တိုးလာတဲ့အခါ ငါ ပြန်ပြီး လုရှောင်ယန်ကို သတ်နိုင်တယ်။ ဒါက ပိုစိတ်ချရတဲ့ အစီအစဉ် မဟုတ်ဘူးလား"
"ဟားဟားဟား…"
နာလန်ဟုန်ယွီသည် လှပစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ ရယ်မောသံသည် ဖုန်းအောက်ထျန်းကို မူးဝေသွားစေသည် ။
ခဏလောက် ရယ်မောပြီးနောက် နာလန်ဟုန်ယွီသည် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် သူ့မျက်နှာတွင် အပြုံးအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသေးသည်။
"မင်းမှန်ပါတယ်။ မင်းက မြင်းနက်ပဲ။ မင်းမှာ ဦးနှောက်ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါမင်းကိုပြောချင်တာက မင်းက မြင်းနက်ဆိုပေမယ့် မင်းဟာ ဒီကမ္ဘာမှာ တစ်ဦးတည်းသော မြင်းနက်မဟုတ်ဘူး။
ဒါ့အပြင်၊ မြင်းနက်တွေကို သတ်ရာမှာ အထူးပြုတဲ့ လုရှောင်ယန်လိုမျိုး လူတွေလည်း ရှိတယ်။
လုရှောင်ယန် ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုဟာ သာမန်လူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလိမ့်မယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မင်းနဲ့ယှဉ်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူနည်းနည်းပဲရှိလိမ့်မယ်။
ကံမကောင်းစွာပဲ၊ လုရှောင်ယန်ရှိရင် မင်းရဲ့တိုးတက်မှုအရှိန်က သူ့သတ်ပစ်တဲ့အရှိန်ကို အမီလိုက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။
ငါ့အကူအညီနဲ့သာ မင်း လုရှောင်ယန်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး အချိန်တိုတိုနဲ့ ကျော်သွားနိုင်တယ်။"
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် သူ၏ လက်သီးများကို အနည်းငယ် ဆုပ်ထားသည်။ ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ကို ကြိုးနဲ့ချည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာပဲ။
"ဒါဆို... မင်းငါ့ကို ကူညီမယ်လို့ ဘာလို့ယုံရမှာလဲ လုရှောင်ယန်က စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ မင်းငါ့ကို ရတနာတွေရဖို့အတွက် သုံးချင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
"ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်မပူပါနဲ့။ လုရှောင်ယန်နဲ့ ငါ့မှာ ညှိလို့မရတဲ့ အာဃာတတွေ ရှိနေလို့ပါ။ ငါ့သား လင်းဖေးကို လုရှောင်ယန်က သတ်လိုက်တာပဲ၊ ဒီတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ငါ လုရှောင်ယန်နဲ့ ဘယ်တော့မှ အလုပ်တွဲလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဒါကိုကြားတော့ ဖုန်းအောက်ထျန်းဟာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး နောက်ဆုံး နာလန်ဟုန်ယွီကို ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော အာဃာတနှင့်ဆို သူမကို စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ပေ။
"ကောင်းပြီ၊ အဲဒါဆိုရင် ငါ မင်းနဲ့ မဟာမိတ်ပြုဖို့ သဘောတူတယ်။"
"ကောင်းပြီ၊ အကြီးအကဲဖုန်းက တကယ့်ကို ရိုးစင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါဆို ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ သုံးယောက် လက်တွဲသွားရမယ်။"
နာလန်ဟုန်ယွီ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ဖုန်းအောက်ထျန်းနှင့် လက်ဆွဲလိုက်သည်။ ဖုန်းအောက်ထျန်းက လှမ်းပြီး နာလန်ဟုန်ယွီရဲ့ လက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။ ထိလိုက်သည့်အချိန်တွင် စကားလုံးအနည်းငယ်က သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်ကို မထိန်းနိုင်ပေ။
နူးညံ့လိုက်တဲ့လက်လေး။
ဖုန်းအောက်ထျန်းက မနေနိုင်ဘဲ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာမှာ သူလွှတ်လိုက်သည့်အခိုက်တွင်၊ နာလန်ဟုန်ယွီ၏လက်ညိုးသည် သူ့လက်ဖဝါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကုတ်ခြစ်မိသွားခြင်းပင်။
ထိုခံစားချက်က ဖုန်းအောက်ထျန်း၏နှလုံးကို ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ခုန်စေခဲ့သည်။
ဒီ နာလန်ဟုန်ယွီက တကယ်ကို သေစေနိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ။ သူမသည် အာကေရှား ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံးလိုမျိုး နာမည်အကြီးဆုံး ဝန်ဆောင်မှုအမျိုးအစားဂိုဏ်းကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် အိမ်ထောင်ကျပြီး သားတစ်ယောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် အခြားတစ်ယောက်၏ ဇနီးနှင့် အမေဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
မဟုတ်ဘူး၊ သူ့သွေး၏ အပူချိန်က ပိုမြင့်လာတယ်လို့ ဘာကြောင့် ခံစားရတာလဲ။
ခဏအကြာတွင် သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အနည်းငယ်သော အငြိမ်မနေသော သွေးများကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏ ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
ဤမြင်ကွင်းသည် လီလျှို့ရွှေ၏မျက်လုံးထဲသို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများက မထိန်းနိုင်ဘဲ အထင်အမြင်သေးမှုများပေါ်လာသည်။
ဒီအမှိုက်က မြင်းနက်လို့တောင် ခေါ်ထိုက်သလား။
ဒီကောင်က မိန်းမတယောက်ကိုတွေ့တဲ့အခါ ဒူးတွေ ပျော့ခွေသွားတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ပဲ။
သူ့ကို ဒီလို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ သူနဲ့ တစ်တန်းတည်းထားရအောင် ကောင်းကင်က မျက်စိကန်းနေသလား။
နာလန်ဟုန်ယွီကတော့ ထိုသို့ မထင်ခဲ့ပါ။
မြင်းနက်များသည် အမျိုးအစားအားလုံးပါရှိသည်။ လီလျှို့ရွှေလို အေးစက်ပြီး ချောမောတဲ့ သူတွေရှိသလို ဖုန်းအောက်ထျန်းလို တပ်မက်တတ်သူတွေလည်း ရှိသည်။
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သူမသည် ဖုန်းအောက်ထျန်းကို ပိုနှစ်သက်သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။
လီလျှို့ရွှေသည် အတော်အတန်အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ဘေးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးသာ ထားရှိမည့် သူမျိုးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းနှင့် သန်မာလာစေရန်သာ အလေးပေးသူဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိသော လူတစ်ယောက်ပင်။ သူက တကယ်ကို ငြီးငွေ့စရာကောင်းလွန်းသည်။
ဖုန်းအောက်ထျန်းကဲ့သို့သော လူများသည် သွေးဆောင်ရန် လွယ်ကူပြီး ခြယ်လှယ်ရန်လည်း လွယ်ကူသည်။
နာလန်ဟုန်ယွီသည် လီလျှို့ရွှေကမူ လက်ထပ်ဖို့ ပိုသင့်တော်သူတစ်ယောက်ဆိုတာကိုလည်း ကောင်းကောင်းသိပါသည်။ ဘာပဲပြောပြော၊ ဒါက ကျွမ်းကျင်တဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုပင်။ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အားလုံးဘေးကင်းရန် လိုအပ်သည်။
ဖုန်းအောက်ထျန်းကတော့ ကစားဖို့ ပိုသင့်တော်သည်။ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ပြီးပြည့်စုံပြီး ပျင်းစရာကောင်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အကယ်၍ သူမသည် ၎င်းတို့ နှစ်ဦးလုံးကို ရယူနိုင်ခဲ့ပါက သူမ၏ လုံခြုံမှုကို အာမခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ပြောရလျှင် အမျိုးသမီးအရှင် ဖြစ်ခြင်းသည်လည်း မဆိုးလှပေ။ မြင်းနက်တွေကို ကစားစရာအဖြစ် စုဆောင်းခြင်းက သူမကို ပိုသန်မာစေမှာ မဟုတ်လား။
"ကောင်းပြီ၊ ပန်းတိုင်ကို ရောက်အောင်သွားကြရအောင်။ ငါတို့ လုရှောင်ယန်ကို လောလောဆယ် မတိုက်ဘူး။ မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေ တိုးလာဖို့ ငါတို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားကြရအောင်။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ရှိသူကို တွန်းလှန်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိတယ်။ မင်းတို့ အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့်ထိ ရောက်ရင်တောင် လုရှောင်ယန်ကိုသတ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။"
"မင်းတို့ လမ်းဘေးဆိုင်တွေဆီက ရတနာတွေရဖို့ဆိုတာ သေချာပေါက်မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မဟာကျိုးမှာ ဈေးတွေ အရမ်းများနေတော့ လမ်းဘေးဆိုင်တွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖြတ်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
"လေလံပွဲတွေလည်း အလုပ်မဖြစ်ပါဘူး။ မဟာကျိုး တစ်ခုလုံးမှာ နေ့တိုင်း လေလံပွဲတွေ အများကြီး ကျင်းပနေတယ်။ မင်းတို့အားလုံး ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
“အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ရှေးခေတ်သင်္ချိုင်းထဲကို ဝင်ဖို့ပဲ။"
"ဘုရင်အဆင့်အထက်က မဟာကျိုး သင်္ချိုင်းတွေအားလုံးကို အာကေရှားဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး စုံစမ်းပြီးပြီ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးဟာ မြင်းနက်တွေပဲ။ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းထဲကို ဝင်ပြီးရင် မင်းတစ်ခုခုကို သေချာပေါက် ရရှိနိုင်မှာပါ။ အချိန်တိုအတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ ခွန်အားကို သိသိသာသာ တိုးလာမှာ သေချာတယ်။"
"နတ်မိမယ်ဟုန်ယွီက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ လုရှောင်ယန် နတ်ဘုရားဖြစ်ရင်တောင် သူဘာမှတတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..။"
"ဒါဆိုရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် အလုပ်စလုပ်လို့ရပြီ။
မင်းတို့ နှစ်ယောက်အတွက် အင်္ကျီနှစ်ထည်ကို ငါပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ။ အဲဒါတွေက အစီအရင် ရေးထွင်းထားတယ်။ အဲဒါက နေရာလွတ် ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်တစ်ခုပဲ။ မင်းတို့ ငါ့ကို အချိန်မရွေး အဆက်အသွယ်လုပ်လို့ရတယ်။ ငါ့ဘက်က အချိန်မရွေး နေရာကူးပြောင်းနိုင်တယ်။ ဒုက္ခရောက်ရင် မင်းတို့ကို ငါကူညီပေးနိုင်တယ်။"
ဖုန်းအောက်ထျန်းသည် အင်္ကျီကိုလက်ခံရရှိပြီး ခေါင်းမညိတ်ခင်တွင် ၎င်းပေါ်ရှိ ပစ္စည်းကို ထိလိုက်သည်။
"အရည်အသွေးကောင်းတယ်။ ဒီအင်္ကျီကို ကောင်းကင်ပိုးက နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ ကျော်ကြာအောင် ပြုလုပ်ထားတယ်။ အဲ့ပေါ်မှာ ရေးထွင်းထားတဲ့ အစီအရင်တွေဟာ အလွန်လေးနက်တယ်။"
လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အင်္ကျီနောက်ကျောမှာ “တရားမျှတမှု”(ကျန့်ယိ) ဟူသော စကားလုံးကို သူမြင်လိုက်ရသည်။
"ဒါဘာကိုဆိုလိုတာပါလဲ။"
နာလန်ဟုန်ယွီက နှုတ်ခမ်းကို ဖွဖွဖိကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"လုရှောင်ယန် တည်ထောင်ထားတဲ့ မဟာမိတ်ကို ဖုချိုးကျဲယ်သွေးသောက်အဖွဲ့လို့ ခေါ်တယ်။ သေချာပေါက် ငါတို့က သူတို့ထက် နိမ့်ကျနေလို့မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်ကို ကျန့်ယိမဟာမိတ်အဖွဲ့လို့ နာမည်ပေးလိုက်တယ်။
ဒါပေါ့၊ ဒါက အရမ်းကလေးဆန်တယ်လို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့၊ တကယ်တော့ ရိုးရိုးနာမည်လေးတောင်မှ ငါတို့ရဲ့ကံကောင်းမှုကို တိုးစေပြီး လုရှောင်ယန်ကို တွန်းလှန်နိုင်စေတယ်။"
ဒါပေမယ့် လီလျှို့ရွှေနဲ့ ဖုန်းအောက်ထျန်း နှစ်ယောက်စလုံးက ဒါကို မယုံခဲ့ကြပါ။
နာမည်တစ်ခုက ကံကောင်းခြင်းတွေကို တိုးစေသလား။
ဒီအမျိုးသမီးမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဝါသနာတစ်ခုများ ရှိနေလား။
သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် နာလန်ဟုန်ယွီမှာ အထူးတလည် အတွေးများ ရှိနေသည်။
ဒီထူးဆန်းတဲ့ကမ္ဘာမှာ ဘာမဆိုဖြစ်နိုင်သည်။
လင်းဖေးကို သူမဖန်တီးခဲ့ပုံကဲ့သို့ပင် သူမသည် လုရှောင်ယန်ကို လူကြမ်းတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ သူမကိုယ်သူမ ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ချင်ခဲ့သည်။
ဒါက သူမသားအတွက် ဖန်တီးပေးခဲ့တဲ့ ကံကောင်းမှုကို ဖန်တီးပေးနိုင်မလားဆိုတာ သူမ,မသိပေမယ့် စမ်းကြည့်ရတာက မနာကျင်စေပါဘူး။
အကယ်၍ တကယ် ကံကောင်းစေ နိုင်ရင်ကော။
…
ထိုအချိန်တွင်၊ လုရှောင်ယန်သည် သူ၏တပည့်များအား ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ခရမ်းရောင် ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်အား လက်ရှိတွင် ပြုပြင်မှုများ လုပ်ဆောင်နေပါသည်။ လူတိုင်း အလုပ်များနေကြသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင်ကာကွယ်မှုကြောင့် ကျီဝူရှား၏ ခြံဝင်းသည် မပျက်စီးခဲ့ပေ။ လုရှောင်ယန်သည် လူတိုင်းကို တိုက်ရိုက်ပြန်ခေါ်လာပြီး ကျင့်ကြံရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
မြင်းနက်တွေက တခြားသူတွေထက် ပိုသန်မာသည်။ သူ၏ တပည့်များ ကျင့်ကြံခြင်း မပြုလုပ်သေးပါက ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်းသာ ခံရနိုင်ပေသည်။
သူ့တပည့်တွေကို တောင်တန်းမြစ် ပန်းချီထဲတွင် ကျင့်ကြံဖို့ ဖန်တီးပြီးနောက် လုရှောင်ယန်က စပြီး စီစဉ်ခဲ့သည်။
နာလန်ဟုန်ယွီသည် ယခုအချိန်တွင် မဟာကျိုးတွင်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဒါက ပြီးမြောက်တဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခုလို့ ယူဆလို့ရနေပါပြီ။
ဒါပေမယ့် ဒီအမျိုးသမီးဟာ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေသလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ သူ့အတွက် တကယ့်ကို ခက်ခဲခဲ့ပါသည်။
သူသည် ဗီလိန်တစ်ယောက်လို ပိုပိုပြီး ခံစားလာရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာမာန်အားဖြင့်ပြောရလျှင် ဇာတ်ဆောင်များသည် ပုန်းအောင်းနေသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ပေါ်လာချိန်တွင် လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုတော့ သူသည် အလင်းထဲတွင် ရှိနေပြီး နာလန်ဟုန်ယွီသည် အမှောင်ထဲတွင် ရှိနေသည်။
တစ်ခုတည်းသောကောင်းသည်မှာ သူသည် မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစုကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပြီး ကျီဝူရှန်နှင့် အခြားသူများကို သူ၏အမိန့်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လိုက်နာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပစ်မှတ်ထား မခံရစေရန် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် နာလန်ဟုန်ယွီသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို လျှို့ဝှက်စွာ စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်သည်။
ထို့နောက် သူမအား ရိုက်နှက်ဆုံးမရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မည်။
သို့သော် လုရှောင်ယန်သည် ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းရလောက်အောင် မတုံးအပေ။ သာမာန်လူတွေ ပုန်းအောင်းပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်သည်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ ကြီးထွားမှုအရှိန်သည် မြင်းနက်တွေလို မမြန်သောကြောင့် တဖက်သူကို ကျော်တက်ရန် အခွင့်အရေးရှိသည်။
သို့သော် သူသည် မြင်းနက်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
တဖက်သူ၏တိုးတက်မှုနှုန်းသည် အလွန်လျင်မြန်သည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူကို ကျော်လွန်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထိုအခြေအနေမျိုးတွင်၊ သူသည် သူတို့ကို မကျော်နိုင်မှတော့ အဘယ်ကြောင့် အခုကတည်းက မနှောင့်ယှက်ရမှာလဲ။ တစ်ဖက်သားက သူ့ခွန်အားကို တိုးမလာနိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ အင်အားက အရမ်းနှေးကွေးလာရင်၊ ယွင်လီကောနဲ့ တခြားသူတွေကို ကျော်တက်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးလိမ့်မည်။
"မြင်းနက်တွေကို တိုးတက်စေဖို့ နည်းလမ်းအနည်းငယ်ပဲရှိတယ်။ လမ်းဘေးဆိုင်တွေ၊ လေလံပွဲတွေ၊ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတွေ၊ ချောက်ကမ်းပါးတွေ..."
***
အပိုင်း ၁၉၅ မင်း ဘယ်အရာပဲဖြစ်လာပါစေ ငါက ကျောက်တုံးလိုသန်မာနေမယ်
လမ်းဘေးဆိုင်များနှင့် လေလံပွဲများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အတော်လေး လွယ်ကူနေသေးသည်။ ကျီဝူရှန်သည် မနက်ဖြန်တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မဟုတ်ဘဲ အိမ်ရှေ့မင်းသားသာ ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း လုရှောင်ယန်သည် ထိုမဟာကျိုး၏အကြီးအမှူးမှတစ်ဆင့် မဟာကျိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး လမ်းဘေးဈေးဆိုင်များနှင့် လေလံပွဲများကို ရပ်ဆိုင်းရန် မူဝါဒတစ်ရပ်ချမှတ်လိုက်မည်။
ချောက်ကမ်းပါးများနှင့် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းများအတွက်မူ...
အဲဒါက ပိုတောင် ရိုးရှင်းပါတယ်။
လုရှောင်ယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် အနည်းငယ် ကွေးကောက်သွားပြီး သူ၏ မွန်မြတ်ကောင်းကင်လျှပ်စီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရတနာများကို ရှာဖွေတော့မည်။ မွန်မြတ်ကောင်းကင်လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်သော ဓမ္မ ရတနာမျိုး မရှိလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။
ထိုအမျိုးသမီး လင်းရှင်းရွှယ်လည်း ရှိသေးသည်။
ယခုအချိန်တွင် လုရှောင်ယန်သည် သူမအား သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ထဲမှ လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ လင်းရှင်းရွှယ်သည် လုရှောင်ယန်ဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးလာရင်း ချက်ချင်းပင် အော်ပြီး သူမ၏ လက်သည်းများကို ထုတ်လိုက်သည်။
"မင်း လူလိမ်ကြီး ငါမင်းကိုသတ်မယ်။"
ပါးရိုက်သံ။
လုရှောင်ယန်သည် အနားရောက်လာသည့် သူမကို မြေပြင်ပေါ် လဲကျအောင် ပါးရိုက်လိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို ရိုက်ချင်သေးလား။"
လင်းရှင်းရွှယ်သည် ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ သူမ ဒေါသအရမ်းထွက်ကာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ရှေ့ကိုမလှမ်းဝံ့တော့ပေ။ သူမသည် အံကြိတ်ကာ လက်သီးငယ်များကို ဆုပ်ကာ ကျိန်ဆဲနေဆဲဖြစ်သည်။
"လူလိမ် လူလိမ်ကြီး.. အရှက်မဲ့တယ် .."
လုရှောင်ယန် :"…"
"မေ့လိုက်ပါတော့၊ မင်းကို ဖိနှိပ်ပြီး မင်းကို သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်မယ်။"
ဒါကိုပြောပြီးတာနဲ့ လင်းရှင်းရွှယ်သည် ပါးစပ်ကို ချက်ချင်းပိတ်လိုက်ပေမယ့် သူမရဲ့မျက်လုံးတွေက လုရှောင်ယန်ကို မကျေမချမ်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတုန်းပါပဲ။
ခဏကြာတော့ လုရှောင်ယန် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ မင်းငါ့ကိုဒီလိုကြည့်စရာမလိုဘူး။ မင်းဟာ အစကတည်းက မိုက်မဲတဲ့သူပဲ။ ငါက ဖုန်းအောက်ထျန်းလို့ပြောရင် ငါ ဖုန်းအောက်ထျန်းလို့ မင်းယုံမှာလား။ ငါက အကြင်နာမဲ့တဲ့လူမဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာပဲပြောပြော မင်းငါ့ကို 'အဖေ' လို့ အကြိမ်ကြိမ်ခေါ်ခဲ့ဖူးတာပဲလေ။"
လင်းရှင်းရွှယ်၏ ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါလာသည်။ ဤကြီးမားသော အရှက်တရားက သူမကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လုရှောင်ယန်ကို အရေခွံခွာပြီး စားသောက်လိုစေသည်။
လုရှောင်ယန်က သူမကို လျစ်လျူရှုပြီး လက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။
"ကဲ၊ ငါ မင်းကို ရွေးချယ်ခွင့် နှစ်ခုပေးမယ်။ ပထမတစ်ခုက အနာဂတ်မှာ ငါ့စကားကို နာခံမှုရှိရှိ နားထောင်ဖို့ပဲ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုရဖို့ကို ငါ ကူညီပေးမယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းလက်ထဲမှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ မင်းကို ငါပေးခဲ့တဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်က မင်းရဲ့ မူလကြာနက်ထက်တောင် ပိုကောင်းတယ်။ မင်းလက်လွတ်မခံသင့်ပါဘူး။"
ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လင်းရှင်းရွှယ်က မေးသည် ။
"ဒုတိယရွေးချယ်ခွင့်ကကော။"
"မင်း ပထမဟာကို ရွေးချယ်သင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။"
လင်းရှင်းရွှယ်:"…"
လင်းရှင်းရွှယ်သည် ဒေါသကြောင့် တုန်ခါနေသည်။
"ငါ့ကံကြမ္မာကို မင်းလို လိမ်လည်သူလက်ထဲ ချုပ်ကိုင်ထားမှတော့ အခု ငါဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ။"
လုရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မှန်ပါတယ်။ မင်း အသိဉာဏ်ရှိရမယ်။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပါ။ အာကေရှားဂိုဏ်းက မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ပုန်ကန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလကို ဖြန့်ဖို့ ပြောပါ။"
…
ညသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး မကြာမီ ဒုတိယမြောက်နေ့ ဖြစ်လေသည်။
ကျီဝူရှန်၏ ပြိုင်ပွဲ တရားဝင် စတင်ခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်မိသားစု၏အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးစုရုံးခြင်းဖြင့်၊ ဤသည်မှာ မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစု၏အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် မကြုံစဖူးသောပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်လာမည်ကို လူတိုင်းနီးပါးက သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် သိခဲ့ကြသည်။
ပြိုင်ပွဲမစသေးသော်လည်း လေနှင့် တိမ်များသည် ကွင်းထဲတွင် လှုပ်ခတ်လာနေပြီဖြစ်သည်။
မြင့်မားသော ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော မဟာကျိုးဧကရာဇ်ကြီးသည် အောက်ကိုငုံ့ကြည့်သော်လည်း သူတို့ကို အော်ငေါက်လိုက်သည်။
"ဒီနေ့ ပြိုင်ပွဲမစခင်မှာ ခရမ်းရောင် ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်ကို မေးစရာရှိတယ်။"
လူတိုင်း အံ့ဩသွားပြီး ဧကရာဇ် ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေမှန်း မသိကြပေ။
ကျီဝူရှန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။
အကြီးအကဲလု၏ မှန်းဆချက်က တကယ်မှန်ပုံရသည်။ ဧကရာဇ်သည် အရာအားလုံးကိုပစ်ပယ်ပြီး တော်ဝင်အကြီးအကဲမှူး၊ ကျီရှန်းရုန်၏ကိစ္စရပ်ကိုကြေငြာပြီး ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေးတော်ဝင်နန်းတော်တွင် ကျီရှန်းရုန် ကွယ်လွန်သွားသည့်အကြောင်း ပြောရန်ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။
ဒီလိုသာဆို ယခုပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
ဒါဟာ တကယ့်ကို အစီအစဉ်ကောင်းတစ်ခုပဲ။
"မနေ့ညက တော်ဝင်အကြီးအကဲမှူးက ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေးတော်ဝင်နန်းတော်ကို အလည်အပတ်သွားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေးတော်ဝင်နန်းတော်က ဒီအကြောင်းကို သိလား..။
"ဘာ၊ တော်ဝင်အကြီးအကဲမှူးက မနေ့ညက ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်ကို သွားခဲ့တယ်လား။"
"သူဘာလို့ ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး အင်ပါယာနန်းတော်ကို သွားတာလဲ။"
"မနေ့ညက သူသေဆုံးမှုက ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး ဧကရာဇ်နန်းတော်နဲ့ ဆက်စပ်နေသလား။"
လူတိုင်း၏ အမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကာ နေရာသည် ဆူညံလာသည်။
လူတိုင်းသည် မမိုက်မဲကြ၍ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ချက်ခြင်း နားလည်ကြသည်။
တော်ဝင်အကြီးအကဲမှူးသည် ကျီဝူရှန်ကိုသတ်ပြီး ကျီထျန်းမင်အတွက် အတားအဆီးများကို သုတ်သင်ရန် ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေးတော်ဝင်နန်းတော်သို့ သေချာပေါက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် ပိုဆိုးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ နှစ်ဆ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး သူ့အသက်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။
တော်ဝင်အကြီးအကဲမှူး၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို လူတိုင်းက ဒေါသထွက်ခဲ့ကြပြီး ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်၏ အင်အားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ကျီဝူရှန်၏အကြည့်များမှာ မဟာကျိုး ဧကရာဇ်ကြီး၏အကြည့်နှင့်ဆုံသွားသည်။ သူသည် အကြည့်ကို မလွှဲပေ။ သူသည် ဧကရာဇ်မဟုတ်သော်လည်း ဧကရာဇ်၏အရှိန်အဝါကို ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။
"မနေ့ညက တော်ဝင်အကြီးအကဲမှူးက ခရမ်းရောင် ငြိမ်းချမ်းရေးတော်ဝင်နန်းတော်ကို တကယ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက အလည်အပတ်လာတာထက် ကျူးကျော်တာလို့ ခေါ်တာ ပိုသင့်လျော်တယ်။ သူက ငါ့ကို သတ်ချင်ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ အသတ်ခံရတယ်။"
ကျီဝူရှန်က ဝန်ခံတာကိုကြားတော့ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားသည်။
အချိန်အတော်ကြာ မှန်းဆခဲ့ပေမယ့် ကျီဝူရှန်က တရားဝင် ဝန်ခံတာကို ကြားရတာနဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားနေပါသေးသည်။
တစ်ခုက ဖြစ်နိုင်ခြေကိစ္စဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက သေချာမှုတစ်ခုပါ။
ကျီဝူရှန်၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကိုလည်း သက်သေပြခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်ခြင်းသည် သေးငယ်သောရာဇ၀တ်မှုမဟုတ်ပါ။ သူတကယ်ကို လူအများရှေ့မှာ ဝန်ခံရဲသည်။ ဒီသတ္တိတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ထူးထူးခြားခြားပါပဲ။
မဟာကျိုး ဧကရာဇ်က ကြွေးကြော်ပြီး သူ၏ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ မင်း ဝန်ခံပြီးပြီမို့၊ ရက်စက်လို့ဆိုပြီး ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ ခရမ်းရောင် ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်က မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစု အကြီးအကဲအုပ်စုရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး မဟာကျိုး တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်စေခဲ့တယ်။ အခု ငါ မဟာကျိုး ဧကရာဇ်အနေနဲ့ ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်မှာ အပြစ်ရှိကြောင်း ကြေငြာလိုက်တယ်။ တော်ဝင်နန်းတော်တွေအားလုံး၊ ပူးပေါင်းပြီး ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ချက်ခြင်းဖမ်းဆီးပြီး ခုခံရင် သတ်ပစ်ပါ။”
သို့သော် သူပြောပြီးသည်နှင့် ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်၏ ဦးတည်ရာမှ တန်ခိုးကြီးသော ရောင်ဝါသည် တဟုန်ထိုး ခုန်ဆင်းလာသည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။
"ဘယ်လိုတောင် အထက်စီးဆန်တာလဲ။ မင်းရဲ့ ဧကရာဇ်မိသားစုက အရင် အရှက်မရှိတာလေ အခု မင်း တခြားသူတွေကို အပြစ်တင်ချင်နေတာလား။ မင်းနဲ့ ထိုက်တန်သလား?"
လူအုပ်ကြီးက ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေပြန်သည်။
"ဘုရားသခင်၊ ဒီအရှိန်အဝါ၊ ဒါ ကျီနဉ် မဟုတ်လား။ သူ ဘယ်တုန်းက ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာလဲ။"
"ဒီကောင်က ကောင်းကောင်း ဖုန်းကွယ်ထားတာပဲ။"
မဟာကျိုး ဧကရာဇ်သည် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ မျက်လုံးများကို မှေးထားသည်။
ဘုရင်ကျီနဉ်သည် အရေးပါသောအခိုက်အတန့်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းလာမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
"ဟွန့်၊ မင်း ကောင်းကောင်း ဖုန်းကွယ်ထားတာပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ဧကရာဇ် ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်လို့ မင်းထင်နေလား။"
"တကယ်လို့ ပထမအဆင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူက မထိုက်တန်ဘူးဆိုရင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူက ထိုက်တန်သလားလို့ ငါသိချင်မိတယ်။”
ဤစကားကို သူပြောသည်နှင့် တပြိုင်နက် မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မိသားစုတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဒါ ရူးတာပဲ။
ဒါက တကယ်ကို ရူးချင်စရာပဲ။
ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်၏ ဘုရင်ဟောင်းသည် အမှန်တကယ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။
သူ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်လာတာလဲ။
ပထမ၊ ကျီဝူရှန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဝှက်ထားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဘုရင်ကျီနဉ်သည် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဧကရာဇ်အဆင့်၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သော ဘုရင်ဟောင်း ပေါ်လာပြန်သည်။
ဤအရာအားလုံးသည် ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး အင်ပါယာနန်းတော်၏ အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသလား။
မဟာကျိုး ဧကရာဇ်သည် လက်သီးများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ထားပြီး အံကြိတ်ထားသည်။
ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေး တော်ဝင်နန်းတော်က ကျင့်ကြံမှုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားမည်ဟု သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။
ဘုရင် ကျီနဉ် သည် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ သူ့ဘာသာသူ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် ဤမျှထိတ်လန့်နေမည်မဟုတ်ပေ။
အကြောင်းမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးသည် မဟာကျိုး အကြီးအကဲအုပ်စု၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တုန်လှုပ်စေရန် မလုံလောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးသည် နှောင်းပိုင်းဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လျှင် ကွဲပြားလိမ့်မည်။
ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ရောက်ပြီးနောက်၊ အဆင့်တစ်ခုစီကိုတိုးရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။
အချို့သောလူများသည် ၎င်းတို့၏ လက်ရှိဘုံတွင် ဘဝတစ်ခုလုံး ပိတ်မိနေမည်အထိပင်။
မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလိုရှုံးနိမ့်မှုမျိုးကို သူ ဝန်ခံလို့မရဘူး။
ဤကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံပါက ဧကရာဇ်မိသားစုသည် တစ်ကျော့ပြန်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိမည်မဟုတ်ပေ။
"ခရမ်းရောင်ငြိမ်းချမ်းရေးတော်ဝင်နန်းတော်က လူတွေက ဧကရာဇ်မိသားစုကို မရိုမသေလုပ်ရဲတာလား။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ ဒါ့အပြင် မင်းဧကရာဇ်မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲအဖွဲ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်ပြီး ကြီးလေးတဲ့ ရာဇ၀တ်မှုတစ်ခုကို ကျူးလွန်ခဲ့တယ်။ အခု မဟာကျိုး ဧကရာဇ်အနေနဲ့…”
သူစကားမဆုံးခင်မှာပင် အသက်ကြီးသော်လည်း အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အသံတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာသည်။
"ယွီလင်း မင်းက နည်းနည်းတော့ လွန်နေပြီပဲ။"
ထိုအသံကိုကြားသော် မဟာကျိုး ဧကရာဇ်သည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေ၏။ တစ်ခုခုပြောချင်သလို ပါးစပ်တွေ တုန်နေပေမယ့် အဆုံးမှာတော့ မျိုချပစ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘုရင်များနှင့် အကြီးအကဲအုပ်စုမှ ကျွမ်းကျင်သူများအပါအဝင် ဧကရာဇ်မိသားစုဝင်များအားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် တညီတညွတ်တည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။
"ကြိုဆိုပါတယ် လူကြီးမင်း။"
…
ထိုနေ့တွင် မဟာကျိုးအင်ပါယာမှ မဟာကျိုး ဧကရာဇ်သည် ရောဂါကူးစက်ခံရသောကြောင့် အုပ်စိုးရန် မထိုက်တန်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ မဟာကျိုး အင်ပါယာရဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားကျီဝူရှန်က အုပ်စိုးပြီး ဧကရာဇ်ဖြစ်လာမယ်လို့ ကြေငြာလိုက်သည်။
ဘုရင်ကျီနဉ်သည် အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းတွင် ကူညီပေးမည်။
မဟာကျိုး အကြီးအကဲအုပ်စု တစ်ခုလုံးက ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူခဲ့သည်။
သတင်းပြန့်သွားသောအခါ မဟာကျိုးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။
သို့သော် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုသည် လွန်ကဲလှသည်။
အကြောင်းမှာ မဟာကျိုးသည် အမိန့်လေးခု ဆက်တိုက် ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပထမဦးစွာ၊ အာကေရှားအဖွဲ့ခွဲသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ပုန်ကန်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှစ၍ မဟာကျိုး တစ်ခုလုံးရှိ အာကေရှားဂိုဏ်းခွဲမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံး ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းအသီးသီးသို့ သွားရောက်ကာ ဂိုဏ်းသားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး ထိုဂိုဏ်းကို ထိပ်တန်းဂိုဏ်းဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ပေးကြရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုမှသာလျှင် သေခြင်းမှ လွတ်ကင်းကြလိမ့်မည်။ မနာခံသောသူမည်သည်ကား သနားခြင်းမရှိဘဲ အသေသတ်ခြင်းကိုခံရမည်။
ဒုတိယအနေနှင့်၊ မဟာကျိုးရှိ ဆိုင်များအားလုံးသည် ယခုအခါ စံနှုန်းပြည့်မှီရမည်ဖြစ်ပြီး ပြန့်ကျဲနေခြင်းကို တင်းကြပ်စွာတားမြစ်ထားသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ပထမတန်းဂိုဏ်းခွဲအသီးသီးနဲ့ ခရိုင်တရားရုံးအသီးသီးက ဆိုင်ဖွင့်ရမည့် နေရာကို စီစဉ်ပေးမှာဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဆိုင်ခန်းများ တည်ထောင်ခြင်းအတွက် ကုန်ကျစရိတ်ကိုလည်း သက်သာခွင့် ပေးမည်ဖြစ်သည်။
ဒီလိုနည်းနဲ့ လမ်းဘေးဈေးသည်တွေ အားလုံး ဒုက္ခရောက်ကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အမှန်မှာ၊ ဆိုင်များအားလုံးသည် စံချိန်စံညွှန်းသတ်မှတ်ထားပြီး အကာအကွယ်ပေးထားသည့်အတွက်ကြောင့် လမ်းသွားလမ်းလာကျင့်ကြံသူများသည် ယခုအခါ ပိုမိုလုံခြုံလာပြီး လုယက်ခံရခြင်းမှ ကင်းဝေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
တတိယအချက်၊ မဟာကျိုးရှိ လေလံအိမ်များအားလုံးသည် ယခု လေလံပွဲများကို အစီအစဉ်တကျပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။ မူလက နေ့တိုင်းဖွင့်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ် ဖွင့်လှစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် ဖွင့်လှစ်ထားမည်။
စတုတ္ထမှာ၊ နာလန်ဟုန်ယွီ၊ လီလျှို့ရွှေနှင့် ဖုန်းအောက်ထျန်းတို့ကို နိုင်ငံတစ်ခုလုံးတွင် အလိုရှိသော ရာဇဝတ်သားစာရင်း ကပ်ထားမည်ဖြစ်သည်။
ဤကြေငြာချက်လေးခုကို ထုတ်ပြန်လိုက်သောအခါ တစ်ပြည်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြပါ။
သို့သော်၊ ဤစီရင်ထုံးအနည်းငယ်သည် နာလန်ဟုန်ယွီနှင့် သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေသည်ဟု လူတိုင်းက ဝါးဝါးထင်မြင်ယူဆကြသည်။
နာလန်ဟုန်ယွီသည် အာကေရှားဂိုဏ်းကို တည်ထောင်သူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အာကေရှားဂိုဏ်းသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် မဟာကျိုးရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးအတွက် ပြောစရာစကား ဖြစ်လာခဲ့သည်။
…
ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင် လုရှောင်ယန်သည် မွန်မြတ်ကောင်းကင်လျှပ်စီး၏အကူအညီဖြင့် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်အဆင့် ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
"ကျစ်..ကျစ် ဒီ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်က မဆိုးပါဘူး၊ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်ရဲ့ ၇၀% နီးပါး ရှိတယ်။ ဒီတစ်ခုက အရင် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့် သင်္ချိုင်းထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်။"
၎င်းသည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က တွေ့ရှိခဲ့သော လုရှောင်ယန်၏ ၁၀၃ ခုမြောက် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ၃၅ခုမြောက် ဧကရာဇ်အဆင့် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းလည်းဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၊ လုရှောင်ယန်သည် မွန်မြတ်ကောင်းကင်လျှပ်စီး၏အကူအညီဖြင့် မဟာကျိုး အင်ပါယာရှိ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းအားလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလုနီးပါးဖြစ်သည်။
ထိုရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းများပေါ်ရှိ အစီအရင်များသည် လုရှောင်ယန်အတွက် အမှိုက်များသာဖြစ်သည်။
အစီအရင်ဖွဲ့စည်းပုံများသည် လုရှောင်ယန်၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။
ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် သောင်းနှင့်ချီ၍ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သော ဤပညာရှင်အားလုံးသည် လုယက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ လုရှောင်ယန် ဖြတ်သွားတိုင်း သူ့နောက်မှာ ဘာမှ မချန်ခဲ့ပေ….
***
စာစဉ် ၁၃ ပြီး၏။