အခန်း (၂၁၁-၂၁၅)

အပိုင်း ၂၁၁ တရားသေသတ်ဖြတ်ခြင်း- အဇူရာငရဲ

ပြီးသွားပြီ။

 ဒါက အခြေခံအားဖြင့် လီချန်းရှန်နဲ့ ကျူးကောကျီချုံတို့ တစ်ချိန်တည်းမှာ တွေးမိခဲ့တာပါပဲ။

 အားကောင်းလွန်းသည်။

 ကျွမ်းကျင်သူများအကြား ရွေ့လျားမှုသည် အမြဲတမ်း အချိန်ကြာမြင့်ပုံရသည်။ တကယ်တော့ ဒါဟာ ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ အချိန်ကို လုံလောက်စွာ အသုံးပြုလွန်းတာကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် တစ်စက္ကန့်က မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ခံစားရသည်။

 လက်တွေ့တွင်၊ လှုပ်ရှားမှုကို စတင်လိုက်သည်နှင့် တိုက်ခိုက်မှုသည် တခဏမျှသာ ကြာမည်ဖြစ်သည်။

 လီလျှို့ရွှေသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြင်ဆင်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ထုတ်ဖော်ရန် စက္ကန့်ဝက်ပင် မကြာလိုက်ပေ။

 ယခုအချိန်တွင် အရိပ်မဲ့ကိုယ်ဖော့ပညာကိုသုံးသော်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။

 သူတို့သည် လီလျှို့ရွှေ၏ဓားသွားအလင်းတန်းသက်​ရောက်ရာမှ လုံး၀မလွတ်နိုင်ကြပေ။

 သို့သော် ဤအခိုက်တွင် ကောင်းကင်သည် ရုတ်တရတ် ပုံပျက်သွားသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်၊ သေးငယ်သော ကြေးဝါရှေးဟောင်းခန်းမကြီးသည် လီလျှို့ရွှေဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

 "စောင့်ဦး.. မင်းရဲ့ချစ်လှစွာသော အောက်ထျန်းလေးက မင်းကို ရှေး​ဟောင်းကြေးနန်းခန်းမကို ယူလာပေးပြီ!"

 လီလျှို့ရွှေသည် ဓားသွားကို အသုံးပြုတော့မည့်ဆဲဆဲ ရှေး​ဟောင်းကြေးနန်းခန်းမ၏ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခြင်းခံလိုက်ရသည်။

 အုန်း..

 တောင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ထူထပ်သော မီးခိုးငွေ့များ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

 လီချန်းရှန်နှင့် ကျူးကောကျီချုံတို့သည် အလွန်ဝမ်းသာကြပြီး ချက်ချင်း ခုန်ချသွားကြသည်။

 ကောင်းကင်ယံ၌ ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူများလည်း တစ်ချိန်တည်း ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

 သူတို့ငါးယောက်စုမိသွားသည်။ ယွင်လီကောသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ကုသရန်အတွက် အဇူရာသက်ရှည်ပညာရပ်ကို ချက်ချင်းအသုံးပြုခဲ့သည်။

  သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုသည် အနှစ်သာရခိုင်မြဲခြင်းအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဒသမအဆင့်တွင်ဖြစ်သည်။  အနှစ်သာရခိုင်မြဲခြင်းအဆင့်၏ပထမအဆင့်တွင်ရှိသော ကျူးကောကျီချုံနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက အဇူရာသက်ရှည်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုသောအခါတွင် သူသည်ဒဏ်ရာများကိုပြုပြင်ရာတွင်ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။

 "ဆရာတူညီ​လေး၊ ဆရာတူ ညီမလေး အဆင်ပြေရဲ့လား?"

 "ကံကောင်းလိုက်တာ၊ အစ်ကိုကြီး အချိန်မီရောက်လာတယ်။ အစ်ကိုကြီး တစ်စက္ကန့်ပိုနှေးရင် ငါတို့နှစ်ယောက်သေလိမ့်မယ်။"

 ယွင်လီကော တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်နေစဉ် ​ဒေါသတကြီး​အော်သံထွက်လာသည်။ ချက်ခြင်းပင်၊ ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ရှေးဟောင်းကြေးနန်းခန်းမကို ကြီးမားသောအင်အားဖြင့် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းထုတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့ ချက်ချင်း ရှောင်ထွက်လိုက်ကြသည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကြီးဟာ ဝေးကွာတဲ့ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

 သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ လီလျှို့ရွှေက ​အော်ပြီး မြေပြင်ကနေ ပြေးထွက်သွားသည်။

  ထိုအချိန်တွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သွေးနီရဲနေပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် အ​ပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းက ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမ​​၏ ရိုက်ချင်းခံရလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အလွန်သနားစရာကောင်းပုံရသည်။

 သို့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ရင်ဘတ်ရှိ ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းသည် ရူးသွပ်သွားသလိုမျိုး အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် တိုးထွက်လာသည်။

 "မင်းတို့အားလုံးသေရမယ်!"

 ထိုစကားကို ​ပြောလိုက်ပြီးနောက်၊ လီလျှို့ရွှေ သည် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်ကို လွှဲလိုက်ပြီး နောက်ထပ် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဓားသွားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ဒင်… နှစ်ဖက်သွားဓားပုံစံကို ဖွင့်လိုက်ပါပြီ။ ဓားရည်ရွယ်ချက်၏အပြင်းထန်ဆုံးအရှိန် နှစ်ဆတိုးလာပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုပါဝါ ၂၀၀% တိုးလာကာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်ကင်းခြင်းအဖြစ် တိုးသွားပါပြီ။ စနစ်အားသွင်းသည်...]

 ကောင်းကင်ရှိလူများသည် လီလျှို့ရွှေထံမှ ဖိအားများ တိုးလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

 "သွား၊ သူ့ကို အသက်ရှူဖို့ အခွင့်မပေးနဲ့။ ဆရာ မလာခင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ဆွဲရမယ်" ဟု အေးစက်စွာပြောရင်း ယွင်လီကော၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

 "ဟုတ်.."

 အားလုံးက ပြန်ဖြေပြီး သူတို့ငါးယောက်က တပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

 ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် ပထမဆုံး ဒဏ်ကို ခံရသည်။ သူခုန်ဆင်းပြီး မပျက်စီးနိုင်သောရွှေကိုယ်ထည်ကို ခွန်အားအကြွင်းမဲ့အသုံးပြုကာ လီလျှို့ရွှေ၏ရှေ့တွင် ရွှေတံတိုင်းတစ်ခုတည်ဆောက်ကာ လီလျှို့ရွှေ၏သွေးဆာနေသော၊ ကြမ်းတမ်းသောဓားကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

  အတိအကျ​ပြောရလျှင်၊ လီလျှို့ရွှေ၏ဓားတန်းထက်ဝက်သည် ရွှေတံတိုင်းကို ရှောင်သွားသောကြောင့် ၎င်းကို တစ်ဝက်သာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။ သို့သော်လည်း ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကို ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ဖြန့်ကျက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် သူဖန်တီးထားသည့် တံတိုင်းထဲတွင် ကပ်ငြိနေဆဲဖြစ်သည်။

  လီချန်းရှန်သည် လက်ဝဲဘက်မှ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့သည်။ သူ ခုတ်ထစ်လိုက်သည်နှင့် လျှပ်စီး၏ စွမ်းအားနှင့် ရောနှောနေသော ဓားတန်းသည် လွတ်ထွက်သွားသည်။

 "ကလေးကွက်​တွေ.."

 လီလျှို့ရွှေသည် ဒေါသတကြီးအော်လိုက်ပြီး လီချန်းရှန်၏ ဓားအလင်းတန်းကို ဘယ်လက်ဖြင့် ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

 အားကောင်းသောအင်အားသည် လီချန်းရှန်၏ဓားရောင်ခြည်ကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်ပြီး ၎င်း၏အရှိန်အဟုန်ကို မဆုံးရှုံးစေပါ။ နောက်ဆက်တွဲလှိုင်းသည် လီချန်းရှန်၏ကိုယ်ထည်ဆီသို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားသည်။

 လီချန်းရှန်သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဓားဖြင့် ခုခံကာ အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သွေးတွေ တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး သူ့လက်မနဲ့ လက်ညိုးကြားက လက္ခဏာက စုတ်ပြဲသွားသည်။ သွေးတွေ စီးကျလာပြီး သူ့လက်တစ်ခုလုံး ချိနဲ့နေပုံရသည်။

"သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားက တကယ်ကို တိုးလာပြန်ပြီ!"

 လီချန်းရှန်က မထိနိးနိုင်ဘဲ တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

 မြင်းနက်တွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတာပဲ။

 အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်သည် ဖုန်းအောက်ထျန်း ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူ၏ ဆရာတူမောင်နှမများ၏ အကူအညီဖြင့် သူ့ကို အောင်မြင်စွာ သတ်နိုင်သေးသည်။

 သို့သော်၊ သူ့ရန်သူဟောင်း လီလျှို့ရွှေနှင့်တိုက်ရာတွင် အမှန်တကယ် အကူအညီမဲ့နေသည်။

 ဤမြင်းနက်များသည် အဆုံးမရှိသော ဝှက်ဖဲများ ရှိပုံရသည်။

 လီလျှို့ရွှေသည် ​သေချာ​ပေါက် အရိုက်ခံရသော်လည်း လီလျှို့ရွှေသည် ပို၍ တိုက်ခိုက်လေလေ ပို၍ တက်ကြွလေလေဖြစ်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည်ပင် တိုးလာသည်။ ဒါဟာ အလိုလိုနေရင်း ဒေါသထွက်စရာပါပဲ။

 ယွင်လီကော၏လှံသည် လီလျှို့ရွှေ၏မျက်ခုံးကြားရှိနေရာကို တည့်တည့်ထိုးဖောက်ကာ သတ်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည်။

 သို့သော် သူ အံ့အားသင့်မိသည်မှာ လီချန်းရှန်အား တွန်းလှန်သည့် လီလျှို့ရွှေ၏ အရှိန်မှာ အနည်းငယ် မြန်လွန်းလှသည်။

 လီချန်းရှန်ကို တွန်းထုတ်ပြီးနောက် သူ့ဘယ်လက်ကို လှည့်ကာ လှံကို ခုတ်လိုက်သည်။

 အုန်း...

 လှံသည် တစ်ဖက်လူ၏နဖူးကို မထိုးဖောက်ဘဲ လီလျှို့ရွှေ၏လက်တစ်ဖက်တည်းကိုသာ ထိုးဖောက်သွားသည်။

 "အား..."

 လီလျှို့ရွှေက ​အော်လိုက်ပြီး ယွင်လီကောကို ထပ်ခုတ်ဖို့ သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကျီဝူရှားနှင့် ကျူးကောကျီချုံတို့သည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တွန်းလှန်ရန် ခွန်အားအပြည့်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်၏ မြှင့်တင်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် လီလျှို့ရွှေ၏လက်မောင်းကို ထိမှန်ကာ ခုတ်ထစ်ခြင်းမှ ရပ်တန့်သွား​စေခဲ့သည်။

 လေနှင့် တိမ်တိုက်များ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ယွင်လီကောသည် သူ့လက်ထဲက ရှေးဟောင်းတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားလှံတံကို လှည့်ပတ်သည်။ စွမ်းအင်အငွေ့အသက်များ များလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် လီလျှို့ရွှေ၏လက်ကို ချက်ခြင်းဖောက်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

 သို့သော် သူမအောင်မြင်မီ လီလျှို့ရွှေ၏ခြေထောက်သည် မြေမှုန့်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ စွမ်းအင် လေတွေ ပေါက်ကွဲပြီး ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်ပြီး ​လွင့်ထွက်သွား​စေသည်။

 "ထွက်သွား!"

 ဖူး....

 ယွင်လီကောသည် လေထဲသို့ပျံလွင့်သွားရင်း ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

 "စီနီယာ အစ်ကိုကြီး။"

 လီချန်းရှန်က သူ့ကို ဖမ်းပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒီအင်အားဖြင့် လွင့်သွားသည်။

 "မဖြစ်နိုင်တာ၊ သူက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲ?"

 "သူက ဧကရာဇ်အဆင့်ရဲ့ ပထမအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်။ ဒါ့အပြင်၊ သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုဟာ တိုက်ပွဲမှာ အဆက်မပြတ် တိုးလာနေပုံပေါ်တယ်။ ဆရာက တိုက်ပွဲနတ်ဘုရားပညာရပ်ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်တာတောင်မှ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်က သူ့ထက် နှေးနေသေးတယ်။"

 ယွင်လီကော :"…"

 ဒီတိုက်ပွဲက ဘာအတွက်လဲ?

 ဘယ်လိုများ ဆက်တိုက်ကြမလဲ?

 သူတို့ဟာ သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်လုံးဝမဟုတ်နေဘူး!

 အကယ်၍ တစ်ဖက်သားသာ မြင်းနက် မဟုတ်ပါက၊ သူတို့၏ဆရာရောက်လာသည်အထိ အချိန်ဆွဲရန် အခွင့်အရေးရှိနိုင်သည်။

 သို့သော်လည်း တစ်ဖက်က မြင်းနက်ပင်။

 ဒါ့အပြင် အခြေအနေပေါ်လည်း မူတည်ပါတယ်။

 ဥပမာအားဖြင့်၊ သူတို့သည် ထိုမျှလောက်မသန်မာသော ဖုန်းအောက်ထျန်းလိုလူကို တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။

 ပိုသန်မာတဲ့ လီလျှို့ရွှေအတွက်ကတော့ ဘယ်လိုမှဖြစ်နိုင်ဘူး! လီချန်းရှန်သည် ဘုရင် ဒဿမအဆင့်တွင်ရှိပြီး အနည်းငယ် ခုခံနိုင်ပေမည်။ ဒါကလည်း သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ထားစဉ်အချိန်အတွက်ကိုသာ ဆိုလိုသည်။

 အခြားကိုဆို ​ပြောဖို့ပင် မလို​ချေ။

 "ပြေး"

 ယွင်လီကောက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူတို့ငါးယောက်ဟာ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လီလျှို့ရွှေ၏ နေရာကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

 ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူတို့ငါးယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့အဝတ်အစားတွေပေါ်က ​နေရာကူး​ပြောင်းခြင်းပုံစံကို သုံးဖို့ကြိုးစားကာ အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

 အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းကိုတော့ လီချန်းရှန်က သိပ်စိုးရိမ်နေစရာမလိုပါဘူး။ သူတို့ တော်တော်ဝေးဝေးပြေးနေ​လောက်ပြီ။ သူ့ဆရာကို ပြန်ရှာပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လာနိုင်သည်။ လီလျှို့ရွှေသည် လီချန်းရှန်၏ဆွေမျိုးများနှင့် အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်း၏သူငယ်ချင်းဟောင်းများကို သွားပြီးခြိမ်းခြောက်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

 သို့သော် သူတို့ လွတ်မြောက်ခါနီးတွင် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဓားရှည်သည် မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့ရှေ့ မရောက်ခင်မှာ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲခဲ့တာ ဖြစ်ပါသည်။

"မင်းတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မယ် ထင်လား?"

 အဖြူရောင် အလင်းတန်းလေး ထွက်လာတဲ့အခိုက်မှာ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ ကျဉ်းလာပြီး ဦးရေပြားတွေ ထုံကျင်လာတော့သည်။

 "ထျန်းယွမ်!"

 ယွင်လီကောက ကျယ်လောင်စွာ ​အော်လိုက်သည်။ ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် လူတိုင်းရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာပြီး မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

 အခြားသူများသည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ဖုန်းထျန်းယွမ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

 အုန်း...

 နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး အဖြူရောင်အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်သွားသည်။  

နေ၏အလင်းရောင်ကိုပင် လွှမ်းခြုံထားပုံရသည်။

 သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲသောအခါ အဝေးမှ အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းမှ လူများသည် ​တော်​တော်​ဝေး​ဝေး ထွက်ပြေး​နေကြပြီဖြစ်သည်။

 ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်သံကို ကြားရပြီး ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါကိုမြင်တော့ အားလုံး လန့်သွားကြသည်။

 အဖြူရောင်အလင်းရောင်က အရာအားလုံးကို တောက်ပစေတယ်။ နေ၏အလင်းရောင်သည်ပင် အနည်းငယ်မှိန်သွားသည်။

 မှိုတိမ်တိုက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား အကွာအဝေးကို ထောက်လှမ်းကာ ကောင်းကင်တိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

 သူတို့သည် အလွန်အလှမ်းဝေးနေပြီဖြစ်သော်လည်း အင်အားပြင်းလှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ်လှိုင်းများရောက်လာသောအခါ အကြီးအကဲများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဓားဂိုဏ်း၏တပည့်များကို ခုခံကာကွယ်ရန် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနေရဆဲဖြစ်သည်။

 မဟုတ်ရင် ကီလိုမီတာရာနဲ့ချီဝေးတဲ့ လှိုင်းလုံးကြီးက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားဂိုဏ်းတပည့်တွေကို သေစေလိမ့်မည်။

 "ချန်းရှန်ရဲ့ လက်ရှိတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဒီအဆင့်ရောက်နေပြီလား?"

 "ချန်းရှန်က သူ့တိုက်ပွဲမှာ ငါတို့ကို ပါဝင်ခွင့်မပေးခဲ့တာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ ဒီအဆင့်တိုက်ပွဲက ငါတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။"

 "အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ ချန်းရှန်က လီလျှို့ရွှေကို ဒီတစ်ကြိမ်မှာ တကယ်သတ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

 …

 ဤအခိုက်အတန့်တွင် စစ်မြေပြင်တွင် လီချန်းရှန်နှင့် အခြားလူများ အားလုံး ပေါက်ကွဲပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

 ဒီအချိန်မှာ အားလုံးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက နာကျင်နေတယ်။  အရိုးမည်မျှကျိုးသွားသည်ကို မသိရပေ။

 ယွင်လီကောနှင့် ကျူးကောကျီချုံတို့သည် ၎င်းတို့နှင့် အခြားသုံးဦးကို ကုသရန်အတွက် အဇူရာသက်ရှည်ပညာရပ်ကို ချက်ချင်းအသုံးပြုခဲ့သည်။

 "ဒီကောင်က အစွမ်းထက်လွန်းတယ်မဟုတ်လား?"

 "မင်းတို့တွေ အသက်ရှင်နေသေးလား?"

 "မဆိုးပါဘူး၊ အရိုးနည်းနည်းပဲ ကျိုးသွားတယ်။"

 သူတို့ မကူညီနိုင်ဘဲ ခါးသီးမိသည်။

 မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ မြင်းနက်များသည် ပို၍ ထက်မြက်လေလေ၊ အားကောင်းလေလေဖြစ်သည်။

 သူတို့၏နည်းလမ်းများသည် အဆုံးမရှိ၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အစွမ်းထက်မည်ဖြစ်သည်။

 "​နေရာကူး​ပြောင်းအစီအရင်ကို ကျွန်တော်တို့ သုံးနိုင်တုန်းပဲလား။"

 "အခုတော့မဟုတ်ဘူး၊ တဖက်သူက သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီ။ ​နေရာလွတ်စွမ်းအားက အခုအတော်လေး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီ။ ​နေရာကူး​ပြောင်းစနစ်ဖွဲ့စည်းမှုကို အသုံးပြုဖို့ ကျွန်တော်တို့အတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

 ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီလျှို့ရွှေ၏ ဦးတည်ချက်မှ အလွန်အားကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

 သူတို့ငါးယောက်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပဲ အဲဒီဘက်ကို တညီတညွတ်တည်း ကြည့်လိုက်တယ်။

  ဖုန်မှုန့်တွေ လွင့်စင်သွားချိန်မှာတော့ လီလျှို့ရွှေက သူ့လက်တွေကို ​မြှောက်ထားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသောသိုင်းဘုရင်အဆင့် ဓားတစ်လက်ရှိသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါသည် ဓားရှည်မှ ထွက်လာသည်။

 “ဒီလှုပ်ရှားမှုကို တရားသေသတ်ဖြတ်ခြင်း- အဇူရာငရဲလို့ ခေါ်တယ်!

 "ဒီလှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ သွေးအနှစ်သာရ တစ်ဝက်နီးပါးကို အသုံးပြုခဲ့တယ်။ သူ့မှာ ပါဝင်တဲ့ ခွန်အားက သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။”

 "မူလက၊ မင်းရဲ့ဆရာအတွက် ဒါကို ငါသိမ်းဆည်းထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် အခုမင်းတို့အုပ်စု အဲဒါကို အရင်မြည်းစမ်းကြည့်တာ ပိုကောင်းတယ်။”

 "မင်းရဲ့ဆရာ​အတွက်​ကတော့ ငါ သူ့ကို သူ့ပို့​ပေးဖို့ ​နောက်​တစ်​​ခုလုပ်လိုက်​မယ်​။"

 လီလျှို့ရွှေရဲ့ အစီအစဉ်က အရမ်းကောင်းပါသည်။ လုရှောင်ယန်ကို သူသတ်လိုက်သည်နှင့် စနစ်မစ်ရှင်ကို အပြီးသတ်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့ တိုက်ရိုက်တက်နိုင်မှာပင်။

  ထို့ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာကြီးကြီးမားမားရနေသော်လည်း လုံးဝမကြောက်ပေ။

 နတ်ဘုရားဖြစ်​​သောအခါတွင်​ အရာအားလုံးသည်​ အဆင်​ပြေမည်​။

 လူတိုင်း၏ နှလုံးသားတွေ အေးခဲသွားသည်။

 ပြီးသွားပြီ။

ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့ တကယ်ပဲ အဆုံးသတ်ပြီ….

***

အပိုင်း ၂၁၂ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားအပြည့်သုံးတဲ့ တိုက်ခိုက်မှု​ပေးမယ်

သူတို့ ဆရာက ပြန်လည် ရှင်သန် ​ပေးနိုင်ပေမယ့် သူတို့ မသေချင်သေးဘူး။

 သူတို့သေဆုံးသွားတိုင်း အသက်ပြန်ရှင်လာဖို့ အချိန်အတော်ကြာမည်။ ထိုအချိန်တွင် မည်သို့သော မတော်တဆမှုများ ဖြစ်မည်ကို မသိရသေးပေ။

 ထို့အပြင် မထင်မှတ်ဘဲ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် ကျင့်ကြံချိန်များစွာ ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

 အရေးကြီးဆုံးကတော့… ဝိညာဉ် ပြန့်ကျဲသွားသည်အထိ ရိုက်နှက်ခံရခြင်း၏ ခံစားချက်က သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်စရာပင်။

 ၎င်းသည် နှလုံးနာကျင်​ကြေကွဲခြင်းထက်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သည်။ စင်စစ် အဲဒီဝေဒနာက သေခြင်းတရားကို တောင့်တနေလိမ့်မည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးသည့်တိုင် နာကျင်မှုကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

  သို့သော်လည်း ခုခံရန် အခွင့်အလမ်း မရှိပေ။ တစ်ဖက်သား၏ တိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ၎င်းတို့အပေါ် အပြည့်အ၀ ကျ​ရောက်ပြီးသားဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လွတ်မြောက်ချင်သော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

 ဓားသွားကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သော်လည်း ဓားသွားမှ ထုတ်လွှတ်သော စွမ်းအင်သည် ဘက်ပေါင်းစုံ 360 ဒီဂရီ ဖြစ်သည်။

 စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လျှပ်တစ်ပြက်တွင် လီလျှို့ရွှေသည် ခွန်အားကို စုဆောင်းပြီးသွားပေပြီ။

 သူ ဒီဟာကို ခဏ​လေးအတွင်း လုပ်လိုက်သည်။

 အရိုးစုလို ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာသည် လှောင်ပြောင်ခြင်း ​လော ရယ်​မောခြင်း​​လော ရှိ၊ မရှိ ပြောရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

 သူဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့လက်ထဲက သွေးနီရဲရဲ ဓားသွားကို တိုက်ရိုက်ခုတ်ပစ်လိုက်သည်။

 တခဏချင်းမှာပဲ ကောင်းကင်ဖြူကြီးက အနီရောင်ပြောင်းသွားသည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် သွေးနီရောင်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။

 ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤ အဇူရာငရဲသည် မည်မျှ တန်ခိုးကြီးသည်ကို လူတိုင်း နားလည်လာကြသည်။

 သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ဓားသွားရောင်ခြည်သည် ပိုကြီးလာသည်။

 ယွင်လီကောသည် မျက်လုံးများကိုပင်မှိတ်ထားပြီး ဤလက်မခံနိုင်သောသေခြင်းကို လက်ခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

 ဆိုရိုးစကားအတိုင်း “သေခြင်းနီးလာသောအခါ၊ မ​ရှောင်လွှဲနိုင်သောကြောင့် မိမိကံကြမ္မာကို ကောင်းစွာလက်ခံနိုင်သည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

 ရှင်ပြန်ထမြောက်သောအခါ ဆရာကြီးက သူ့ကို ပိုချောမော​အောင်လုပ်​ပေးမည်ဟု သူမျှော်လင့်သည်။

 တချို့နေရာတွေမှာ ကြီးထွားနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပါ။ သူအမြဲတမ်း ၁၈ စင်တီမီတာရှိချင်ပေမယ့်သူ့မှာ ၁၆ စင်တီမီတာသာရှိသည်။

 သေချာတာပေါ့၊ သူသာ သူ့ရဲ့ခွန်အားကို ထပ်ပြီး မြှင့်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ပြီးပြည့်စုံသွားပါလိမ့်မယ်။  ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီးနောက် သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လာနိုင်လျှင် ပြီးပြည့်စုံမည်ဖြစ်သည်။

 အကယ်၍ သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လာရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါက သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လာလျှင်လည်း စိတ်မဆိုးပါ။

 "ဟမ်... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပုံရတယ်။ ဘာလို့ နာကျင်မှုကို မခံစားရတာလဲ?"

 "လီလျှို့ရွှေရဲ့ဓားသွားရောင်ခြည်က အားကောင်းလွန်းတာကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား? နာကျင်မှုကိုတောင် မခံစားနိုင်ခင်မှာ ငါက ပြာအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲခဲ့တာလား?"

 ဒါကို စဉ်းစားရင်း ယွင်လီကော မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

 သူ့ရှေ့တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသွင်အပြင်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်။  လီလျှို့ရွှေ၏ အဇူရာငရဲ ဓားသွားအလင်းတန်းသည် သူ့ခေါင်းထက်တွင် ပိတ်ဆို့နေပြီး ဤရုပ်သွင်၏ကိုယ်ထည်ကိုလည်း နေရာယူထားသည်။ သို့သော် လေတိုက်နေချိန်တွင် ထိုသူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကုတ်အင်္ကျီသည် လွင့်နေသည်။

 သူသည် အရာအားလုံးကို တွန်းလှန်ခဲ့ပြီး သူ့နောက်ကွယ်မှ အရာအားလုံးကိုလည်း ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

 သူ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သော ဖခင်တစ်ဦးနှင့်တူသည်။

 ဤအခိုက်တွင် ယွင်လီကော၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းစိုစွတ်သွားတော့။

 "ဝူး..... ဆရာ၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းဒီကိုရောက်လာပါပြီ။ ကျွန်တော် အရမ်းလွမ်းနေတာ။"

 ထိုအချိန်တွင် ကျီဝူရှား၊ ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် အခြားသူများလည်း သက်ပြင်းချကြသည်။

 သူတို့ဆရာ အနားမှာ ရှိနေမှတော့ သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရနိုင်သည်။ ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားရင် အရေးမကြီးဘူး။ သူတို့ဆရာ အနားမှာ ရှိနေရင် သူတို့ ဘေးကင်းမည်။

 တစ်ဖက်တွင်၊ လီလျှို့ရွှေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အနီရောင်အလင်းတန်းများသည် အဆက်မပြတ် တောက်လောင်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများသည် အလွန်နီနေသည်။

 "သေကြစမ်း!!"

 ဒေါသတကြီး​အော်သံနှင့်အတူ ကျန်ရှိသော သူ၏သွေးအနှစ်သာရတစ်ဝက်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

 ဤအရွေ့သည် ဒုတိယအဆင့် သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကိုသတ်ရန် လုံလောက်သည်။

 ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ လုရှောင်ယန်သည် မလှုပ်ရှားသေးပေ။

 မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေကိုယ်ထည်သည် သူ့ကို ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

 ထိုအချိန်တွင် ဝမ့်ခိုက်၏ နားထဲတွင် အသံထွက်လာသည်။

 [ဒင်... မြင်းနက်ကို တွေ့ရှိပါပြီ။ သခင်၊ ကျေးဇူးပြု၍ သတ်ပါ]

 သူသည် အသဲအသန် အံကြိတ်ကာ သွေးအနှစ်သာရကို ကုန်ဆုံး​စေပြီး အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေသည့် လီလျှို့ရွှေကို ကြည့်ရင်း၊ နှိမ့်ချစွာ နေထိုင်ရန် အမြဲအာရုံစိုက်ခဲ့သော လုရှောင်ယန်ပင်လျှင် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ​လေးစားမှုအရိပ်အယောင်ကို မထိနိးနိုင်ပေ။

"မင်း မဆိုးပါဘူး။ မင်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှုဟာ ဘုရင်အဆင့်ရဲ့ ပထမအဆင့်မှာသာ ရှိပေမယ့် မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အားလုံးမှာ အပြင်းထန်ဆုံးပါ။ မင်းကို ဆုချဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို အပြည့်သုံးမယ်။"

 သူစကားပြောပြီးတာနဲ့ လုရှောင်ယန် သည် ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရွှမ်ဟွမ်ဓားဟာ သူ့လက်ဖဝါးထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

 ကောင်းကင်မှာ လျှပ်စီးလက်ကာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော တိမ်တိုက်များ လျင်မြန်စွာ စုရုံးလာပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းကာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

 ရွှမ်ဟွမ်ဓားကို မြင်လိုက်သည့်အခိုက်တွင်၊ ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

 "အဲဒီ အရှိန်အဝါက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ သူက ထိပ်တန်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက်တွေကို ကလေးကစားစရာပုံတောင်ဖြစ်သွားစေတယ်... အဲဒါ နတ်လက်နက်ပဲ မဟုတ်လား?"

 "ငါသိနေတယ်။ ဆရာက ငါတို့ကို သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက်တွေ ဒီလောက်အများကြီး ဘာကြောင့် ရက်ရက်ရောရော ပေးတာလဲ သိချင်နေခဲ့တာ.."

 "ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ အရိုးဖြူမတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးတုန်းက သူက မြေကမ္ဘာအဆင့်လက်နက်တစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး သာမန်ကာလျှံကာယူသွားနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူကိုယ်တိုင်အတွက် သိုင်းဘုရင်အဆင့်  လက်နက်ကို သိမ်းထားတယ်။"

 ထိုလူများထဲတွင် ကျူးကောကျီချုံသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

 သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ နေရာတွင်ပင် အံသြသွားမိသည်။

 အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားသူများမှာ လုရှောင်ယန်၏လှည့်ကွက်များကို အနည်းနှင့်အများကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

  သူမသည် မကြုံဖူးသော တစ်ဦးတည်းသော သူဖြစ်သည်။

 သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လုရှောင်ယန်ကြောင့် သူမ၏ကမ္ဘာ့အမြင် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။

 ရွှမ်ဟွမ်ဓားပေါ်လာတာကို သူမြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ လီလျှို့ရွှေက အံ့အားသင့်နေတဲ့ အမူအရာတစ်ခုကို ပထမဆုံး ထုတ်ဖော်မိလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းရှည်ချကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်လိုက်သည်။

 "ရွေးချယ်ခံထားရတဲ့သူပီသပါတယ်။ မြင်းနက်တောင်မှ မင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူး။

 ငါတို့ဘာလို့ မင်းကိုရှုံးခဲ့တာလဲ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ၊  ဟားဟား… မင်းရဲ့အောင်ပွဲက ထိုက်တန်ပါတယ်။  “

 သူစကားပြောပြီးတာနဲ့ လုရှောင်ယန်က သူ့ကို ဓားနဲ့ထိုးသတ်ပြီး ပြာဖြစ်သွား​စေခဲ့သည်။

 ထိုအခိုက်တွင် မီးနီသည် ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

 ထိုမီးနီသည် ဤကမ္ဘာကြီး၏ တည်ရှိမှုနှင့်သက်ဆိုင်ပုံမပေါ်ပါ။ နတ်လက်နက်ဖြင့် လုရှောင်ယန်၏တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ပေ။

 သို့သော် လုရှောင်ယန် မထိခိုက်နိုင်သောကြောင့် ၎င်းကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဟု မဆိုလိုပါ။

 အလင်းရောင်က လွတ်မြောက်ချင်နေတဲ့အခိုက်မှာ ဝမ့်ခိုက် ဟာ လုရှောင်ယန် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချက်ချင်းထွက်ပြေးသွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်ပါသည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ကိုက်၍ အရှင်လတ်လတ် စားခဲ့သည်။

 ထိုအချိန်တွင် ဝမ့်ခိုက်၏ အသံသည် လုရှောင်ယန်၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

 [ဒင်... မြင်းနက်ကို အောင်မြင်စွာသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သခင်။ ဆုလာဘ် - အဆင့်ကြီးတိုးတက်မှု x 1]

 [ဒင်... မြင်းနက်ကို အောင်မြင်စွာသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သခင်။ ဆုလာဘ် - ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားအဆင့် နတ်သားရဲဥ x 1]

 [ဒင်... မြင်းနက်ကို အောင်မြင်စွာသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သခင်။ ဆုလာဘ် - ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားအဆင့် ဧကရာဇ်စုတ်တံ x 1 ]

 [ဒင်... မြင်းနက်ကို အောင်မြင်စွာသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သခင်။ ဆုလာဘ် - ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားအဆင့် မြေကမ္ဘာဧကရာဇ်စာအုပ် x 1 ]

 …

 သတိ​ပေးချက်များစွာရှိခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊  လုရှောင်ယန်ကတော့ သိပ်ဂရုမစိုက်ပါ။ သူရလာတဲ့ ပစ္စည်းကောင်းတွေကို မစစ်ဆေးခင် ပြန်သွားတဲ့အထိ စောင့်မည်။

 ဝမ့်ခိုက်သည် လီလျှို့ရွှေ၏ကံကို ဝါးမြိုပြီးနောက် လုရှောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

 [သခင်၊ ငါ အခု နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေ လုပ်တော့မယ်။ အဆင့်မြှင့်လို့မပြီးခင်အထိ အချိန်တစ်ခုတော့ ကြာနိုင်ပါတယ်။ သခင်၊ မင်းက ငါ့ကို လွမ်းနေရမယ်နော်]

 "စိတ်မပူပါနဲ့ အဆင့်မြှင့်လိုက်ပါ။ ငါ မင်းကို မလွမ်းဘူး။"

 ဝမ့်ခိုက် : "…"

 လုရှောင်ယန်သည် တစ်ဖက်လူကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ၏ အဖိုးတန်တပည့်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အဇူရာသက်ရှည်ပညာရပ်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

 လူတိုင်းက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး လုရှောင်ယန်ကို လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်ချကြသည်။

 "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာသခင်။"

 "မင်းတို့လည်း ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။ ကံကောင်းစွာပဲ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါတို့ အနိုင်ရခဲ့တယ်။"

 ဒီသတင်းကြားတော့ အားလုံးက ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ရပါသည်။

 "နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ဖုန်းအောက်ထျန်းနဲ့ လီလျှို့ရွှေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီ။"

 "ဆရာ သက်တော်ရာကျော်ရှည်ပါစေ။"

 "ဒါတင်မကဘူး၊ ငါတို့ နာလန်ဟုန်ယွီကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်တယ်။ အဲဒီ ဟက်ကာက မင်းတို့ဆရာတူအစ်မကိုတောင် အရမ်းစိတ်ဆင်းရဲစေခဲ့တယ်။"

 ကျီဝူရှား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 နာလန်ဟုန်ယွီက တကယ့်ကို အဆိုးဆုံးပင်။

  သူမကို လင်းမိသားစုက ဆင်းရဲတဲ့ သူတောင်းစားလေးတစ်ယောက်အဖြစ် နေထိုင်ဖို့ မြို့ငယ်လေးကို ဘုရင်ကျီနဉ်ကို ပို့ခိုင်းတာ​ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် သူမ လင်းဖေးနဲ့ မတွေ့ရသလို နောက်ပိုင်းမှာ အများကြီး ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

  နာလန်ဟုန်ယွီသည် သူမ၏ဘဝ ပထမတစ်ဝက်ကို အခြေခံအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ကျီဝူရှားသည် ဤတစ်ကြိမ်လုံးတွင် အပေါင်ပစ္စည်းသာသာ အဖြစ်သာ ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်။

 သူမသည် အသုံးပြုပြီးနောက် စွန့်ပစ်ရမည့် အပေါင်ပစ္စည်းတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

 ယင်းကြောင့် ကျီဝူရှားသည် သူမရုပ်သေးတစ်ရုပ်လို ခံစားလာရသည်။

 သို့သော် ယခုတော့ အားလုံးအဆင်ပြေသွားပါပြီ။ သူမဆရာက တစ်ဖက်သူကိုသတ်ပြီးပြီ။

 ထို့အပြင် သူမသည် သူမ၏ဆရာ၊ သူ၏စီနီယာအစ်ကိုများ၊ ဆရာတူ​မောင်​လေးများနှင့် ဂျူနီယာညီမများနှင့်လည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤမိသားစုအသစ်နှင့်အတူ၊ သူ၏ယခင်ဘဝ၏ကြေကွဲဖွယ်အဆုံးသတ်အတွက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန်လုံလောက်သည်။

 "ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ပြီးပြီ၊ ငါတို့ပြန်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ။"

 လုရှောင်ယန်သည် ထွက်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲ အဝေးမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည် ။

 "နေပါဦး။"

 သူ မလှုပ်တော့​ပေ။ နောက်တစက္ကန့်မှာတော့ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ပြေးလာတာကို သူတွေ့လိုက်သည်။

ဟ!  ဟ!

 သူ့အမြန်နှုန်းက အရမ်းမြန်တာကို မြင်နိုင်ပါသည်။ ကီလိုမီတာ ရာနှင့်ချီဝေးသော နေရာမှ ထွက်ခွာလာသည်မှာ အသက်သုံးခါရှူချိန်အောက်သာ ရှိသေးသည်။

 တဖက်သူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။

 "မင်းက ချန်းရှန်ကို လမ်းညွှန်ပေးတဲ့ စီနီယာ ကျွမ်းကျင်သူလား။"

 ဓားဂိုဏ်း၏ဂိုဏ်းချုပ်သည် တစ်စုံတစ်ဦးသည် လီချန်းရှန်ကို နောက်ကွယ်မှ လမ်းညွှန်ပြသနေသည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်​ကြောင်း သိနေပြီဖြစ်သည်။

 ထို့ကြောင့် လုရှောင်ယန်ကိုတွေ့သောအခါ ချက်ချင်းအတည်ပြုခဲ့သည်။

 လုရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 သူ့ကိုတွေ့တော့ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ချက်ချင်းပဲ လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ပါသည်။

 "ကျုပ် ချန်းရှန်ရဲ့ မိဘတွေကိုယ်စား အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

 "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ချန်းရှန်က ငါ့တပည့်ပါ။ သူ့ကို သင်ပေးရတာ သဘာဝပဲ။"

 "ကျုပ်က ချန်းရှန် ကြီးပြင်းလာတာကို ကြည့်ခဲ့ရတယ်။ သူက ကျုပ်ရဲ့မြေးအရင်းလိုပါပဲ။ ဟိုတုန်းက သူ့မိဘတွေကို​ရော သူ့ကိုပါ ကောင်းကောင်းမကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ မင်း​ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် အခုသူဘယ်ရောက်နေမှန်း သိတောင်သိရမှာမဟုတ်ဘူး။"

 ခေတ္တနားပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည် "အကြီးအကဲ၊ မင်းဘယ်ဂိုဏ်းကလဲဆိုတာ ပြောပြပေးလို့ရမလား၊ ဒီနည်းနဲ့ နောင်ကျရင် ချန်းရှန်ကို သွားလည်လို့ရတယ်။"

  လီချန်းရှန်သည် ယခု အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းတွင် ဆက်နေမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။

 ထို့အပြင် လီချန်းရှန် ဆက်နေရန် ဆန္ဒရှိမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ သူကတော့ လီချန်းရှန်ကို နေခွင့်မပြုပေ။

 လုရှောင်ယန်လို ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ရှိရက် ချန်းရှန်ကို အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်း မှာ ဆက်နေခိုင်းရင် ကလေးရဲ့အနာဂတ်ကို ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူးလား။

 သို့သော်လည်း လီချန်းရှန်သည် သူ့မြေးအဖြစ် ဆက်ဆံရသောသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။ နောင်တွင် သူသည် လီချန်းရှန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်လည်ပတ်လိုသည်မှာ သေချာပါသည်။

 လုရှောင်ယန် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

 "ကျွန်တော်က လျှို့ဝှက်တတ်ပြီး တခြားသူတွေကို ပြောပြရတာ မကြိုက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ချန်းရှန်က အနာဂတ်မှာ ပြန်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဖြစ်နိုင်ပါသေးတယ်။"

 "ကောင်းပြီလေ၊ မင်းပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်မယ် အကြီးအကဲ။"

 ထိုစကား​ပြောပြီး ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် လီချန်းရှန်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

 "ချန်းရှန်၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သိုလှောင်လက်စွပ်ပါ။ အထဲမှာ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂ ဘီလီယံ ရှိတယ်။ အဲဒါက အနှစ်တစ်ထောင် စုဆောင်းထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ စုဆောင်းငွေပဲ၊ အဲဒါကို ယူသုံးလိုက်ပါ။"

 "အဘိုးလင်း။"

 လီချန်းရှန်၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် စိုစွတ်သွားသည် ။

 သို့သော် သူ လက်မခံခဲ့ပါ။ ယင်းအစား သူသည် သူ့ဆရာ၏ထင်မြင်ချက်ကို တောင်းဆိုနေသကဲ့သို့ လုရှောင်ယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

  တစ်ရက်ဆရာဆိုလျှင်၊တစ် ဘဝအတွက် အဖေ။ လုရှောင်ယန်၏ အစီအစဉ်များကို နားထောင်ရန် သေချာပေါက် လိုအပ်ပေသည်….

***

အပိုင်း ၂၁၃ အရင်ဘဝ

လုရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 သူသည် လီချန်းရှန်၏ဆရာဖြစ်သော်လည်း၊ လီချန်းရှန်၏ဖခင်အရင်းမဟုတ်သေးပေ။

 ထို့အပြင် လီချန်းရှန်၏ဖခင်အရင်းက​တောင် လီချန်းရှန်၏အဖိုးက ​မုန့်ဖိုးမပေးတာကို မတားနိုင်ပါ။

 "အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်ကုန်စာလောက် အချိန်ပေးမယ်။"

 ထိုစကားဖြင့် လုရှောင်ယန် လှည့်ပြီး ထွက်သွားသည်။ ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူများလည်း လိမ္မာပါးနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

  သူ့ဆရာ သဘောတူကြောင်းကိုမြင်တော့ လီချန်းရှန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံခဲ့သည်။

 အဘိုးသည် သူနှင့် သူ့မိဘများအပေါ်တွင် အမြဲတမ်း အပြစ်ရှိသလိုခံစား​နေရကြောင်း သူသိသည်။ လီချန်းရှန်က ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို လက်မခံဘူးဆိုရင် တစ်ဖက်လူက သူ့တစ်သက်လုံး အပြစ်ရှိသလို ခံစား​နေရနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏တာအို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွက်လည်း အလွန်အဆင်မပြေပေ။

 သို့သော် သူသည် တစ်ဖက်သား၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အလကား မယူပေ။

 "အဘိုးလင်းရဲ့ ကရုဏာနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကျွန်​တော် လက်ခံမယ်။ ဒါပေမယ့် အဘိုးအတွက်လည်း တစ်ခု ရှိတယ်။"

 ဂိုဏ်းချုပ်လင်းက သူ့လက်ကို ကမန်းကတန်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

 "ဘာမှ မလိုပါဘူး။ မင်းတစ်ယောက်တည်း အပြင်မှာ နေရတာ မလွယ်ဘူး။ အဇူရာကြာပန်း ဓားဂိုဏ်းမှာ ငါ ဘာမှမကင်းမဲ့ဘူး၊ မင်း ငါ့ကို ဘာမှ ပေးစရာမလိုဘူး။"

 "အဲဒါတော့ မဖြစ်ပါဘူး။ အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်အိမ်ပဲ။ ဒီကိုလာပြီး ကျွန်​တော် အများကြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ ဒီအတိုင်းထားလို့မရဘူး။ တခြားတပည့်တွေကိုလည်း ရှင်းပြရမယ်။"

 သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် လီချန်းရှန်က သူ့လက်ညှိုးကို ပွတ်ပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

  ဂိုဏ်းချုပ်လင်းက မူလက ငြင်းချင်သည်။ သို့သော် ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းကို သူရလိုက်သောအခါတွင် သူ၏မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး သူ့မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

 "ဒါ... ဒါ... ဒါက ငါတို့ရဲ့ အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းရဲ့ အဇူရာကြာပန်းဓားအနုပညာပဲ၊ ဒါက အနှစ်တစ်ထောင်လောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ဟာလား။ ဘုရားသခင် ချန်းရှန်၊ ဒါကို မင်းဘယ်ကရခဲ့တာလဲ?"

 လီချန်းရှန် တည်ငြိမ်စွာပြုံးလိုက်သည်။

 "ဆရာက ဒီဟာကို ပေးခဲ့တာ။ အရင်ဂိုဏ်းချုပ်တွေ ကျင့်ကြံထားတဲ့ နည်းစနစ်ဖြစ်လို့ အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းထဲက လူတစ်ယောက်ကပဲ ကျင့်ကြံနိုင်တယ်။ ဆရာက ဒါကို ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။"

 ခေတ္တနားပြီးနောက် သူသည် နောက်ထပ် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

 "​စောနက၊ ကျွန်​တော် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တယ်။ အခု ကျွန်တော့်မှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။ အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းမှာ အဆင့်နိမ့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက်တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ အဲ့တာက နည်းနည်း​တောင် ယိုရွဲ​နေပြီ။ ဒီအဆင့်မြင့်သိုင်း သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်က အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းအတွက် ကျွန်တော့်လျော်ကြေးဖြစ်လိမ့်မယ်။"

 "ဘာ! ဒါ...ဒါက မရဘူး။ ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတယ်။ ချန်းရှန်၊ ဒီဓားကို မင်းငါ့ကို မပေးရဘူး။ မင်းရဲ့ဆရာ စိတ်ဆိုးသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

  "ရပါတယ်၊ ဆရာက နားလည်​ပေးလိမ့်မယ်။ နောက်ပြီး အဲဒါက သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုသာသာပဲ။ ဆရာက အဲဒီလောက် မတွန့်တိုဘူး"

 ဂိုဏ်းချုပ်လင်း၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူများက မထိမ်းနိုင်ဘဲ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

 သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုသာသာ..။

 တစ်ခုခုများ မှားနေသလားလို့?

 အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းသည် ပထမတန်းဂိုဏ်းဖြစ်သည်ကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လိပ်နက်ဂိုဏ်းနှင့် သာမန် မဟာကျိုးနန်းမြို့​တော်က နန်း​တော်ဘုရင်​တွေထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။ ၎င်းသည် မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မိသားစုထက် အနည်းငယ်သာ အားနည်းသည်။

  သို့သော်လည်း အဇူရာကြာပန်း ဓားဂိုဏ်းတွင် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုသာရှိသည်။

 သို့သော် ချန်းရှန်က သူ့ကိုပြောသည့်စကားအပေါ်အခြေခံ၍ သူ၏ဆရာသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်များကို လုံးဝဂရုမစိုက်သည့်ပုံပင်။

 ဤခေတ်ကြီးတွင် သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက်များကို ဂရုမစိုက်​ရ​အောင် ထိုလိုလူမျိုးသည် အဘယ်မျှတောင်မှ အစွမ်းထက်နေလို့များလဲ?

 "ဒါ့အပြင် အဘိုးလင်း၊ ကျွန်တော့်ဆရာနဲ့ ကျွန်တော့်အကြောင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောမိဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တခြားသူတွေထံ ပေါက်ကြားတာကို ဆရာက မကြိုက်ဘူး။"

 "စိတ်မပူပါနဲ့ ငါသေချာ​ပေါက်မပြောဘူး။"

 လုရှောင်ယန်သည် လီချန်းရှန်၏ဆရာဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်လင်းသည် လီချန်းရှန်ကို သူ့မြေးအဖြစ် သ​ဘောထားသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လုရှောင်ယန်၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူဘာ​ကြောင့် ဖော်ထုတ်ရမှာလဲ။

ဒါက လီချန်းရှန်ကို ဒုက္ခပေးမိမှာ မဟုတ်ဘူးလား။

 "ကောင်းပြီ၊ အဘိုးလင်း၊ ဆရာ့ကို အကြာကြီး မစောင့်​စေချင်ဘူး။ နောင်မှာ ပြန်လာပြီး လည်ပါမယ်။ ဂရုစိုက်ပါ။ အခု သွား​တော့မယ်။"

 လီချန်းရှန် လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

 ဂိုဏ်းချုပ်လင်းက ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းလှမ်းပြီး "ချန်းရှန်၊ မင်းအချိန်ရရင် ခဏခဏပြန်လာပါ။" လို့အော်လိုက်သည်။

 လီချန်းရှန်က ပြန်မဖြေ​ပေ။ လမ်းခွဲသည့်အခါ စကားများများပြောလေလေ နာကျင်လေလေပါပဲ။

 သူသည် လုရှောင်ယန် အနားသို့ အမြန်ရောက်လာသည်။ သူ့ဆရာတူမောင်နှမအားလုံးက သူ့ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

 "ဆရာ၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး အဇူရာကြာပန်းဓားပညာရပ်ကို အဘိုးလင်းထံ အပ်လိုက်တယ်။ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ကိုလည်း ချန်ထားခဲ့တယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာ။"

 လုရှောင်ယန်က သူ့ကို သိပ်အပြစ်မတင်ပါ။ လီချန်းရှန် ​ကျေးဇူးသိတတ်တာ​ကောင်းပါသည်။ သူ ဒီလောက် နှလုံးသားမဲ့နေဖို့ မလိုပါဘူး။

 သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက်နှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ကျင့်ကြံနည်းလမ်းတို့သည် ယခု သူ့အတွက် ဂေါ်ဖီထုပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူလုံးဝဂရုမစိုက်​ပေ။

 "အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါတို့လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူထုတ်​ပြောမှာလား?"

 “ဒီလိုမဖြစ်ပါဘူး။ အဘိုးလင်းက အဖေ့ကို သူ့သားလို ဆက်ဆံပြီး ကျွန်တော့်ကို ဆွေမျိုးရင်းချာလို ဆက်ဆံတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ထိခိုက်အောင် ဘာမှလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။

 "ကောင်းပြီ၊ သွားကြရအောင်။ ငါတို့ပြန်သင့်ပြီ။"

 ဤလောကတွင် လီချန်းရှန်သည် လုရှောင်ယန်ကို သူ၏ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြောင်း လူအများမသိခဲ့ကြပေ။ ဒါ့ပြင် သူတို့သိနေရင်တောင် သူဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိနိုင်ပေ။

 ထို့ကြောင့် လုရှောင်ယန်လည်း စိတ်​အေးနိုင်သည်။

 "ဆရာ ကျွန်​တော်တို့ပြန်လာပြီးရင် ကျွန်​တော်တို့ ညီအမငယ်လေးရဲ့ရန်သူဟောင်းကို ရင်ဆိုင်ရတော့မှာလား?"

 "အခုလောလောဆယ် အလျင်လိုစရာ မလိုပါဘူး။ အရင် အနားယူကြရအောင်။ လူတိုင်း ပင်ပန်းနေကြပြီ။ ငါတို့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားဖို့ လိုတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံဆင့် ဖြတ်ကျော်နိုင်မလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ရမယ်။"

 "ကျွန်​တော်တို့ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေရမှာလား?"

 "မဟုတ်ဘူး၊ ငါက ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ထူထောင်ပြီး ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ဖို့ နေရာရှာမယ်။"

 "ကျွန်​တော်တို့ ဘာသိဘာသာ ပြန်ပြီး ​နေရတော့မှာလား?"

 …

 ထာဝရသစ်တော၏တောင်ဘက်စွန်းရှိ ချောက်ကမ်းပါးရှိ ဂူဝင်ပေါက်ဘေးတွင် အဘွားအိုတစ်ဦးသည် ကျောက်တုံးကြီးပေါ်တွင် မှီကာ မဟာကျိုးအင်ပါယာ၏ ဦးတည်ရာကို လှမ်းကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို ကျဉ်း​နေသည်။

 "ကံကြမ္မာရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ လှည်းဘီးကြီးဟာ စတင်လှည့်နေပြီ။ ကံကြမ္မာရဲ့ လူဝင်စားခြင်းကို စတင်တော့မယ်။ ဒီဘဝမှာ မင်းဟာ ကျိန်စာနဲ့ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါ့မလား?"

 ပျက်စီးခြင်းနဲ့ ထာဝရရှင်သန်ခြင်း၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးနဲ့ ထာဝရတို့ ပျက်စီး​စေလိမ့်မယ်။

  ဘယ်ကိုများ သွားမလဲ...”

 ညင်သာစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် အဘွားကြီးသည် ကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်ကာ သူမ၏ စူးရှသော အကြည့်များသည် ကောင်းကင်ကိုးဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

 "ဆရာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ အောင်မြင်နိုင်ပါ့မလား?"

 ခဏအကြာတွင် လူတစ်ဦး တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ရောက်ရှိလာပြီး ချောက်ကမ်းပါးစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အဘွားကြီးဆီသို့ ဂါရဝပြုသည်။

 "မင်္ဂလာပါ အကြီးအကဲထျန်းကျီ။"

 "ဘာဖြစ်တာလဲ?"

  "အကြီးအကဲထျန်းကျီကို သတင်းပို့ပါရ​စေ၊ နာလန်မိသားစုက တပည့်တွေနဲ့ အကြီးအကဲတချို့ကို စေလွှတ်လိုက်ပါတယ်။ သူတို့ မဟာကျိုးဆီ ဦးတည်နေပုံရတယ်။"

  "ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။ နာလန်ဟုန်ယွီက နာလန်မိသားစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာကို ခိုးယူသွားတယ်။ အဲဒါက နာလန်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အရိုးတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အထူးဓမ္မရတနာပဲ။ သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက်တောင်မှ မချိုးဖျက်နိုင်ဘူး။ နာလန်မိသားစုက ဒီကိစ္စကို အလွတ်​ပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

 "ဒါဆို အကြီးအကဲထျန်းကျီ၊ ကျွန်​တော်တို့ လှုပ်ရှားသင့်လား?"

 "မလိုပါဘူး၊ သူတို့ကို လွှတ်ထားလိုက်။ ဒီကလေးက လူတွေကို များများသတ်ပစ်လိုက်မှသာလျှင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အညစ်အကြေးတွေကို ဆေးကြောပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ သူ့အသွေးနဲ့ ကံကြမ္မာကို အသုံးချနိုင်မှာ။ နာလန်မိသားစုက သူတို့လုပ်ချင်တာကို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။"

 "ဟုတ်ကဲ့။"

 "ဒါ့အပြင် မင်းမဟာချင်အင်ပါယနဲ့ မဟာကျိုးအင်ပါယာကို သွားပြီးတော့ မင်းလုပ်စရာရှိတာတွေကို လုပ်ပါ။ မဟာကျိုးရဲ့ မြင်းနက်တွေအကုန် သေပြီးသွားပြီ။ ကျူးကောဖေးအာကို လွှတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

 "ဟုတ်ကဲ့။"

 …

 လုရှောင်ယန်တို့အဖွဲ့ နန်းမြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူများသည် ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ ရှေးဟောင်းကြေးနန်းခန်းမကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြောင်း လုရှောင်ယန် သိရှိရန် ရက်အနည်းငယ်ကြာခဲ့သည်။ ဒီအကြောင်းကို သိပြီးနောက် လုရှောင်ယန် ဒေါသထွက်သွားသည်။

 "ဒါက မြင်းနက်ရဲ့ ရတနာပဲ။ မင်း ဒီအတိုင်း ဘယ်လို ဆုံးရှုံးသွားတာလဲ?"

 "အိုး... ဆရာ၊ အတိအကျပြောရမယ်ဆိုရင် လီလျှို့ရွှေ က ကန်ထုတ်လိုက်တာပါ။ အဲဒါက ကျွန်​တော်တို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။"

  "လီလျှို့ရွှေကို အရင် မထိရင် အဲ့တာက ဖြစ်မှာလား?"

 "အိုး…"

 "ချက်ချင်းပြန်ယူလာခဲ့။ မလုပ်နိုင်ရင် ငါမင်းဖင်ကိုရိုက်မယ်။"

 လုရှောင်ယန်တစ်ယောက် ပြောရင်းဆိုရင်း ယွင်လီကော၏ တင်ပါးကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ယွင်လီကော ကမန်းကတန်း ထွက်သွားသည်။

 ဒေါသထွက်နေသော လုရှောင်ယန်သည် ကျန်လူအနည်းငယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

 ကျီဝူရှားက ကမန်းကတန်းပြောသည် "ဆရာ၊ ဒီတပည့်က အစ်ကိုကြီးကို အ​ချောင်မခိုအောင် စောင့်ကြည့်နေဖို့ ကူညီပါ့မယ်။"

 ထိုစကား​ပြောပြီး သူမသည် လျင်မြန်စွာထွက်သွားကာ ယွင်လီကော၏နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

 ဖုန်းထျန်းယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး "ဆရာ၊ ကျွန်တော့ကျောက အခုတ​လော နာ​နေတယ်။ ဆရာ၊ ကျွန်တော် အမျိုးသား ဆေးလုံးခန်းမကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ ဒီနေ့ သူတို့အစီအစဉ်တစ်ခုလုပ်နေတာ၊ ကျွန်တော်သွားရင် လိမ်းဆေး၁၀ပုလင်းလောက် အလကားရနိုင်တယ်။"

 လီချန်းရှန်နှင့် ကျူးကောကျီချုံ နှစ်ဦးတည်းသာကျန်တော့သည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး လုံးဝ အပြစ်ကင်းစင်သော အသွင်ကိုဆောင်ကာ လုရှောင်ယန်သည် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားလာရသည်။

 "ဆရာ၊ ဒါက ကျွန်​တော်တို့နဲ့မဆိုင်ဘူး။ ကျွန်​တော်တို့နှစ်ယောက်နဲ့ တကယ်ကို မပတ်သက်ဘူး။"

လုရှောင်ယန်က စကားမပြောခင် ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေသည်။

 လုရှောင်ယန်က "မင်းရဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့်  ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီမလား?"

 လီချန်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 "အင်း...အဲ့လိုသဘောပါပဲ။"

 "မင်းတို့နှစ်ယောက် ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတွေကို လုံးဝတန်ဖိုးမထားကြဘူး။ မင်းတို့က ငါ့ကို အကြီးကြီးဆုံးရှုံးအောင် လုပ်ကြတာပဲ၊ ဆင်းကြစမ်း၊ ငါကိုယ်တိုင် ပညာပေးမယ်၊ ဆင်းစမ်း။"

 လီချန်းရှန်:"…"

 ကျူးကောကျီချုံ : "..."

 "ဆရာ၊ လက်ယားလို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် တည့်တည့်​ပြောပါ။ သွယ်ဝိုက်​မ​နေပါနဲ့။"

 "မိုက်မဲလိုက်တဲ့ကောင်၊ ငါက အဲ့လိုလူမျိုးမို့လို့လား? ဆင်းကြစမ်း!"

 ခဏကြာတော့ သူတို့အော်သံက ခြံဝင်းထဲက ထွက်လာသည်။

 လုရှောင်ယန်သည် ဒေါသအရမ်းထွက်နေသောကြောင့် အလွန်ရက်စက်သည်။

 ဤမိုက်မဲသော တပည့်များသည် မြင်းနက်၏ ကောင်းကင်ဘုံကို အန်တုနိုင်သော အရာတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့အရာ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အခါ သူ ဘယ်လိုမှ ဒေါသမထွက်ပဲမ​နေနိုင်ဘူး။

 ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမနှင့် ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမထဲရှိ ပစ္စည်းများအတွက် သူ့နှလုံးသားက နာကျင်နေသည်မဟုတ်ပေ။

 သူ့တွင်လည်း ဒီလိုအရာတွေ ရှိသည်။ သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်  လက်နက်များ လုံးဝမရှားပါ။

သို့သော်လည်း မြင်းနက်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုနိုင်သော အရာသည် အခြားသူများလက်သို့ ကျရောက်ပြီး နောက်ထပ် မြင်းနက်တစ်ဦးကို ဖန်တီးပါက ရလဒ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းပြီး ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးမှ ထိုမြင်းနက်၏ ရိုက်နှက်ခံရခြင်းမျိုး မဖြစ်ချင်​ပေ။

 ထိုသို့ဖြစ်သွားလျှင် သူ့အတွက်  အ​တော်​လေး ခံပြင်းစရာ​ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား?

 လုရှောင်ယန်က သူ့တပည့်တွေကို သင်​ပေးဖို့ အာရုံစိုက်နေချိန်မှာ အစေခံတစ်ယောက် အမြန်ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

 "အကြီးအကဲလု၊ အပြင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ရှာနေပါတယ်။"

 "တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကိုရှာနေတာလား? သူတို့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ပြောလား?"

 လုရှောင်ယန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။  

မြို့တော်မှာ ဘယ်သူတွေ လာရှာမလဲ?

 "အကြီးအကဲလု တဖက်သူက သူတို့က ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက လာတယ်လို့ ပြောပါတယ်။"

 "ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်း။"

 လုရှောင်ယန်၏အမူအရာမှာ မကူညီနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။

 ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေ ဖြစ်နိုင်မလား?

 သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသူများသည် အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ရောက်လာကြရတာလဲ?

 တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။

 "သူတို့ကို ငါ့စာကြည့်ခန်းမှာ အရင်စောင့်ခိုင်း။ ကိစ္စပြီးရင် သွားလိုက်မယ်။"

 "ဟုတ်ကဲ့။"

 လုရှောင်ယန်သည် လီချန်းရှန်နှင့် ကျူးကောကျီချုံတို့ကို ကောင်းစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

 မကြာခင်မှာပဲ ဂိုဏ်းချုပ်၊ ပထမအကြီးအကဲနှင့် လီတောက်ယန်ကို စာကြည့်ခန်းထဲမှာ သူတွေ့လိုက်သည်။

 "ဂိုဏ်းချုပ်၊ ပထမအကြီးအကဲ၊ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ? ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ကြိုမ​ပြောတာလဲ?"

 ဂိုဏ်းချုပ်က ချက်ချင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အနည်းငယ် ​လေး​နက်​သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။

 "ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်မှာလဲ။ မင်း နေ့တိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ပြီးကာစ​လေ..။ မင်း အရမ်းပင်ပန်းနေမယ်။ ငါတို့ကို ဘယ်လို ကြိုဆိုနိုင်မှာလဲ?"

 လုရှောင်ယန် အံ့သြသွားသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ခုခုကို ညွှန်ပြနေတာ ထင်ရှားသည်။

 ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနေခဲ့တာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ဒါနဲ့ သူ လီတောက်ယန်ကို ဝဲကြည့်လိုက်သည်….

***

အပိုင်း ၂၁၄ ငါလည်းပဲ မြင်းနက် ဖြစ်နိုင်မလား

လုရှောင်ယန်က လီတောက်ယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းပြီး "ငါ့ကို မကြည့်နဲ့၊ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး" လို့ပြောလိုက်တယ်။

  လုရှောင်ယန်က ဒါဟာ အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ လီတောက်ယန် တကယ်သာ တစ်ခုခုပြောခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စွဲနေတဲ့ အမှတ်အသားက ပေါက်ကွဲနေပြီလေ။

 ဤသို့ဆိုလျှင် သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဤနေရာကိုတောင် လိုက်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

 ဂိုဏ်းချုပ်ချန်က မကူညီနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ပဟေဋ္ဌိဖြစ်သွားတော့သည်။

 "တောက်ယန် သိတာကြာပြီလား?"

 သူ့အမူအရာကိုမြင်တော့ လုရှောင်ယန်က အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းပြီးသားပင်။ ချက်ခြင်းပင် သက်ပြင်းချကာ အားကိုးရာမဲ့​ပြောသည်။

 "ဂိုဏ်းချုပ်၊ သူ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ကျွန်​တော်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်အမှတ်အသားချထားသူမို့ပါ။ ဒါပေမယ့် အဲ့လိုလုပ်တာကလဲ လူတိုင်းကို မသိသွားစေချင်ရုံကြောင့်ပါ။"

 ဒါကိုကြားတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ချန်က လုရှောင်ယန်၏အထောက်အထားကို ချက်ချင်းအတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။

 သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး လုရှောင်ယန်ကို ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

 "မင်းကို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး။ ငါသိတယ်။ အစီအရင်ဖွဲ့စည်းမှုမှာ မင်းရဲ့အောင်မြင်မှုတွေက အရမ်းများတယ်။ ဘယ်လိုလုပ် ကျင့်ကြံမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး အားနည်းမှာလဲ။"

 လုရှောင်ယန်သည် အနည်းငယ် တောင်းပန်လိုက်သည်။

 "တောင်းပန်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်​တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားမိတာကြာပြီ။"

 ဂိုဏ်းချုပ်ချန်သည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

 "အဲလို မပြောနဲ့၊ မင်းမှာလည်း အခက်အခဲ ရှိမှာပဲ။ 

နောက်ပြီး ပြောရရင် မင်းအရင်တုန်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား။"

 လုရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 "ကျွန်တော် ခဏခဏ စွက်ဖက်ခဲ့တယ်။"

 "ဒါပေမယ့်လည်း မင်းရဲ့ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုက အသေးအဖွဲမဟုတ်ဘူးလေ။"

 ဂိုဏ်းချုပ်ချန်က မထိန်းနိုင်ပဲ ပြန်​ပြောင်း​တွေးလိုက်သည်။

 "အရိုးဖြူနတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ပျက်စီးမှုက မင်းနဲ့ သက်ဆိုင်သလား?"

 "မှန်ပါတယ်။ အရိုးဖြူနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ ​နေရာကူး​ပြောင်းဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ပြီး ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် တခြားသူတွေမသိစေချင်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့တွေ ကျွန်တော့်ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတာပါ။"

 "လိပ်နက်ဂိုဏ်းကိုသွာတဲ့လမ်းမှာ တည်းခိုခန်းတုန်းက အဆိပ်သင့်ခဲ့တာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာထင်ရှားတယ်၊ ဒါပေမယ့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအကြီးအကဲကို အဆုံးမှာ မိမိကိုယ်မိမိ ဖျက်ဆီးရန် အတင်းအကြပ် စွမ်းဆောင်နိုင်သေးတယ်။ ဟုတ်တယ်မလား?"

 "မှန်ပါတယ်။ ကျွန်​တော်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအကြီးအကဲကို လျှို့ဝှက်စွာ တိုက်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အမြန်ကုန်ဆုံးစေခဲ့တာပါ။"

 "ဒါဆို ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက တိုက်ခိုက်တုန်းကလည်း မင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့တာလား?"

 "အိုး…"

 လုရှောင်ယန် က ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

 "တောင်းပန်ပါတယ်။"

 အမှန်မှာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများက ဒူးထောက်၍ ဘိုးဘေးဟု ခေါ်ခြင်းသည် အမှန်ပင် မသင့်လျော်ပေ။

 ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်က သိပ်ဂရုမစိုက်ဘူး။

 "ဘယ်လို သူရဲကောင်းဆန်လိုက်လဲ။"

 ခေတ္တနားပြီးနောက် သူက “လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၉ နှစ်က ပထမအကြီးအကဲက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အဝင်ဝမှာ မင်းကို လာခေါ်တဲ့အခါ မင်းက ဘယ်သူမှ မလိုချင်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို့ ငါတို့ ထင်ခဲ့ကြပေမယ့်၊ ငါတို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ မင်းက ငါတို့လက်လှမ်းမမှီနိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်လာနေပြီလေ။

 ဒီတစ်ခါ မင်းတပည့်တွေရဲ့ မျက်နှာတွေကို ငါကံ​ကောင်းပြီး မြင်ရတာ​ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် မင်းအ​ကြောင်းကို ငါ သိနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။”

 "ကျွန်​တော် အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခွန်အားတွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာခဲ့တာ...ကျွန်​တော် ဒုက္ခမရှာချင်ဘူး။"

 "ငါနားလည်ပါတယ်။ တောထဲက အမြင့်ဆုံးသစ်ပင်က လေတိုက်လို့ ပျက်စီးရတတ်တယ်။ မင်းဟာ မိဘမဲ့တစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းဟာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နာမည်ကြီးတစ်ယောက်အဖြစ်ကျင့်ကြံနိုင်ရင် လူတော်တော်များများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမှာ သေချာပါတယ်။ အဲ့တာက မင်းအတွက်ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။"

“ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ ဒီကို လာခဲ့တာ နှစ်ခုရှိတယ်။ တစ်ခုက သင်ဟာ ထိပ်တန်းပညာရှင်ဟုတ်၊ မဟုတ် စစ်ဆေးဖို့ပဲ။ နောက်တစ်ခုကတော့ မင်းကိုငါပေးချင်တာတစ်ခုရှိလို့။”

 "အိုး? အဲဒါဘာများလဲ?"

 ဂိုဏ်းချုပ်ချန်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်မှ အထူးသတ္ထုတိုကင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

 "အဲဒီတုန်းက မင်းကို ထုပ်ပိုးထားတဲ့အဝတ်တွေကနေ ဒီသတ္ထုတိုကင်ကို ငါတွေ့ခဲ့တယ်။ သူ့ပစ္စည်းက အရမ်းထူးခြားတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါက အတွေ့အကြုံမရှိလို့ ဘာနဲ့လုပ်ထားတာလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ မင်းရဲ့ နောက်ခံနဲ့ ဆက်စပ်နေရမယ်။ အခု မင်းကို ငါပေးလိုက်မယ်။"

ဂိုဏ်းချုပ်ချန်သည် ယခင်က လုရှောင်ယန်သည် ဝိညာဉ်ဘုံတွင်သာရှိပြီး ပြင်ပအန္တရာယ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လုံးလုံးမလုံလောက်သောကြောင့် ၎င်းကိုလက်မလွှဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

 သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လုရှောင်ယန်သည် အလွန်အစွမ်းထက်လာနေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ့တွင် စိုးရိမ်စရာမရှိသည့်အတွက် ၎င်းအား တိုက်ရိုက်ပေးနိုင်သည်။

  လုရှောင်ယန်သည် သတ္ထုတိုကင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

  ဤအရာကို သူ သိပ်ဂရုမစိုက်​ပေ။

 အကြောင်းကတော့ သူသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က ဝိညာဉ်ကူး​ပြောင်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

  ဤသတ္ထုတိုကင်သည် သူ၏ ​မွေးဖွားရာဇာတိနှင့် ပတ်သက်နေလျှင်ပင်၊ ၎င်းသည် သူ၏ယခင်ခန္ဓာကိုယ်၏ အထောက်အထားသာဖြစ်သည်။ သူနဲ့သိပ်မဆိုင်ဘူး။

 သို့သော် သူသည် သတ္ထုတိုကင်ကို လက်ခံရရှိပြီး သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်လိုက်သောအခါတွင် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။

 "ဒါက...?"

 "ဘာမှားလို့လဲ?"

 ဂိုဏ်းချုပ်ချန်နှင့် အခြားသူများသည် အနည်းငယ် ပဟေဋ္ဌိဖြစ်နေကြသည်။ လုရှောင်ယန်၏အမူအရာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သတ္ထုတိုကင်ကိုတိတ်တဆိတ်သိမ်းလိုက်သည်။

 "ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ကျွန်​တော် ဂိုဏ်းချုပ်ကိုပြောစရာရှိတယ်။"

 "ဆက်လုပ်။"

 "အင်း... ကျွမ်​တော်ကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းတစ်ခု ထူထောင်ချင်တယ်။"

 လုရှောင်ယန်သည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ချန်၏ခွင့်ပြုချက်မလိုအပ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်ချန်က သူ့အ​ပေါ် တကယ်ကောင်းတာမို့ တစ်ဖက်လူကို လေးစားမှုပေးရသေးသည်။

 " ဘာပြသနာများလဲလို့  အဲဒါက အသေးအမွှားကိစ္စပဲ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ ဆက်နေဖို့က မင်းအတွက် တကယ်ကို မသင့်တော်ဘူး။"

 "ကျွန်တော် အဲ့လိုဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး။"

 လုရှောင်ယန် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

 "ကျွန်တော်က ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော်က ကျေးဇူးကန်းတဲ့လူတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ ကျင့်ကြံချင်တယ်၊ သေမျိုးလောကအရေးမှာ အရမ်းမပါဝင်ချင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့် တပည့်​တွေကို ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ ခေါ်ဆောင်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ ကျင့်ကြံမယ်။"

 "ငါနားလည်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်အတိုင်းပဲ။ ကောင်းပြီ၊ ကိစ္စမရှိဘူး၊ အချိန်တန်ရင် မင်းကို ငါသေချာပေါက် လာနှုတ်ဆက်မှာပါ။"

 "မလုပ်နဲ့။ အထူးသဖြင့် သေးငယ်တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ထူထောင်ချင်တာပါ။ ဘယ်ဂိုဏ်းနဲ့မှ မပတ်သက်ချင်ဘူး။"

 ဂိုဏ်းချုပ်ချန်က ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိ​ပေ။

 "မင်း အရမ်း အစွမ်းထက်နေပြီ။ သတိထားဖို့ လိုသေးလို့လား?"

 "အမြဲတမ်း ပိုကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်ရှိတယ်။"

 "ဒါဆိုလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းအတွက် ကျီရွှေ့ ​တောင်ထိပ်ကို ငါထားထားလိုက်မယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းပြန်လာချင်ရင် အချိန်မရွေး ပြန်သွားနိုင်တယ်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း မင်းရဲ့အိမ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

 လုရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 ထို့နောက်တွင် သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသူများကို ဧည့်ခံခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အား ပြန်လည်မပို့မီ သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းနှင့် လက်နက်အချို့ကို ပေးခဲ့သည်။

 အနာဂတ်တွင်၊ သူသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသို့ ပြန်မလာနိုင်တော့ပေ။

 သို့သော် လုရှောင်ယန်သည် သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်​ပေးမှုအတွက် ​ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ပြန်ပေးခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

 တစ်ခါတလေမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေဖို့ မကောင်းပါဘူး။ အမြဲတမ်းစိတ်ပူ​နေလျှင် သူတို့၏ အနာဂတ် ကျင့်ကြံမှုလမ်းကြောင်းတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နတ်ဆိုးများ ပေါ်လာဖို့ရန် အလွန် လွယ်ကူသည်။

 ယခု သူသည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို အကြွေးမတင်တော့ဘဲ လုရှောင်ယန်သည် ပို၍ပင် စိတ်အေးလက်အေး ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အနေအထားသည် ပို၍ပင် အတားအဆီးမရှိ ဖြစ်နေသည်။

 ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသူများကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် လုရှောင်ယန်သည် သူ့ခြံဝင်းသို့ ပြန်သွားပြီး သတ္ထုတိုကင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

 အအေးဓာတ်နှင့် မာကျောသော ခံစားမှုသည် သူ့လက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ လုရှောင်ယန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်လာသည်။

 "ဒီသတ္ထုတိုကင်က တကယ်တော့ နတ်လက်နက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတာ။"

 ဒါကလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ချန်ဟာ အရင်က ဒီသင်္ကေတရဲ့ ပစ္စည်းက ဘာလဲဆိုတာ မပြောနိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

 တကယ်တော့၊ သူမ​ပြောနှင့် သူ့လက်ထဲက တောင်ဘုရားတိုင်ဟာ နတ်လက်နက်တစ်ခုလို့ အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ နာလန်ဟုန်ယွီတောင်မှ မပြောနိုင်လောက်ပါ။

 နောက်ဆုံးတွင်၊ နတ်လက်နက်များသည် ဤလောက၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။

 အရှိန်အဝါ သို့မဟုတ် ရုပ်ဝတ္ထုအရဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် သာမန်လက်နက်များထက် များစွာသာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်များသည် နတ်လက်နက်များရှေ့တွင် အရေးမပါလှပေ။

 လီလျှို့ရွှေ နှင့် အခြားသူများသည် သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ရွှမ်ဟွမ်ဓား၏အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် နတ်လက်နက်ဖြစ်ကြောင်းသာ အသိအမှတ်ပြုနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

 ဤကမ္ဘာကြီးတွင်၊ လုရှောင်ယန်သည်သာ ဤအရာသည် နတ်လက်နက်ဖန်တီးရန် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်မျှ ကြည့်ရုံဖြင့် ပြောနိုင်ပေမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုရှောင်ယန်တွင် နတ်လက်နက်များ အလွန်များသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

 နတ်လက်နက်များ များလွန်းသောအခါ ၎င်းတို့ကို အသားကျယန် လွယ်ကူသည်။

 "ဒီသတ္ထုတိုကင်မှာ ငါ့နာမည် ရေးထားတယ်။ လုရှောင်ယန်၊ အဲဒါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်ထားတဲ့ သတ္ထုတိုကင်တစ်ခု မဟုတ်လောက်ဘူး။ အဲဒီအစား ငါ့နာမည်ကို မှတ်တမ်းတင်ဖို့ အထူးပြုလုပ်ထားတယ်။"

 စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက တဖက်သူက နတ်လက်နက်ရဲ့ ပစ္စည်းပေါ်မှာ ငါ့နာမည်ကို ရေးထွင်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်။ ဒီနောက်ကွယ်က မိသားစုက ​ပေါ့​သေး​သေးမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မြင်နိုင်တယ်။”

 ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လုရှောင်ယန်သည် ​ဝိညာဉ်ကူး​ပြောင်းပြီးနောက် သူ၏စွမ်းရည်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားလာသည်ကို နားလည်သွားပုံရသည်။

 ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ သွေးလမ်းကြောင်းနှင့်လည်း နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပေမည်။

 သူ့လက်ထဲက သတ္ထုတိုကင်ကို ကစားရင်း လုရှောင်ယန်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြဿနာတစ်ခုကို တွေးလိုက်သည်။

 မြင်းနက်တွေကို အကြိမ်အနည်းငယ်သတ်ပြီး အဆင်ပြေပြေ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးနောက် လုရှောင်ယန်ဟာ သူသာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း ယောင်ဝါးဝါးသဘောပေါက်ထားပြီးသားပါ။

 သူသည် ဖြတ်သွားဖြတ်လာမဟုတ်သော်လည်း သူသည် ဗီလိန်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

 ဖြတ်သွားဖြတ်လာတွေက သူ့လောက် အင်အားမရှိသလို ဗီလိန်တွေက သူ့လောက် မနှိမ်ချတတ်သလို တည်ငြိမ်မှု မရှိကြဘူး။

 ထို့အပြင်၊ သူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းနှင့် ​ဝိညာဉ်ကူး​ပြောင်းသူအဖြစ် သူ၏အထောက်အထားရှိသည်။ ထို့အပြင်၊ သူ၏ အရည်အချင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုနိုင်​ပြီး လှည့်စား​သော ပစ္စည်း တစ်ခုပင် ရှိသေးသည်။

 ဒါဆို သူက မြင်းနက်လား?

 ဤသို့တွေးမိသည့်အကြောင်းကတော့ ဗီလိန်များသည် ဇာတ်ကောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

 မြင်းနက်တွေကိုသတ်နိုင်သူ​တွေဟာ မြင်းနက်​တွေပဲ။

 သို့သော် သူသည် မည်သို့သော မြင်းနက် မျိုးဖြစ်သည်ကို သူ သေချာမသိပေ။

 "မေ့လိုက်ပါ၊ ငါအဲဒါကိုတွေးမနေသင့်ဘူး။ ဝမ့်ခိုက် ထွက်လာပြီးရင် ငါမှတ်ညဏ်အသစ်တွေ ရနိုင်လောက်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှပဲ ငါဘယ်သူလဲဆိုတာကို စဉ်းစားတော့မယ်။"

 မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မြင်းနက် ဖြစ်ခြင်းသည် သာ၍ကောင်းသည်။

 အနည်းဆုံးတော့ လွယ်လွယ်နဲ့ သေရမှာကို စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။

 သို့​သော် သူသည် မြင်းနက် ​လေး​​ယောက်ကိုလည်း သတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် သတိထားရန် လိုအပ်သေးသည်။

 ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် အခြားသူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။

 ဒါကိုတွေးပြီး လုရှောင်ယန်က သတ္ထုတိုကင်ကို သိမ်းလိုက်သည်။

 သူ့ကို စွန့်ပစ်သွားတဲ့မိသားစုကို ရှာတွေ့ဖို့ သူ စိတ်မ၀င်စားပါဘူး။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တစ်ဖက်သားက သူ့ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီ။ အကယ်၍ သူသည် ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေရန် အချိန်ဖြုန်းနေသေးပါက၊ ၎င်းသည် သဘာဝအရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးနေမည် မဟုတ်လော။

 ဂိုဏ်းတစ်ခုကို အရင်​ထောင်ပြီး သူ့တပည့်တွေကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံ​စေတာက ပိုကောင်းသည်။

 ဤအတွေးဖြင့် လုရှောင်ယန်သည် ကျီဝူရှန်နှင့် တွေ့ဆုံကာ သူ့အတွက် သင့်တော်သောနေရာတစ်ခုရှာခိုင်းခဲ့သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် သူသည် ဂိုဏ်း၏​နေရာအဖြစ် အသုံးပြုရန် တောင်ငယ်တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။

 နောက်ဆုံးတွင်၊ မဟာကျိုး အင်ပါယာတွင် ဂိုဏ်းခွဲများစွာရှိသည်။ သူသည် ဘယ်​​နေရာ​တွေ​က လွတ်သည်လဲမသိ​ပေ။ အချို့နေရာများကို အခြားဂိုဏ်းများက ဝယ်ယူထားပြီး တည်ထောင်ခြင်းမရှိသေးပေ။ အနာဂတ်တွင် ပဋိပက္ခများစွာကို မဖြစ်စေချင်​ပေ..

 …

 တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ တစ်ဖက်တွင်၊ ယွင်လီကောနှင့် ကျီဝူရှားတို့သည် အဇူရာကြာပန်းဓားဂိုဏ်းအနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဖုန်းအောက်ထျန်း ၏ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကို ရှာဖွေရန် စတင်ခဲ့သည်။

 "မှတ်မိသလောက် ကြေးခန်းမ လွင့်သွားတဲ့အကွာအဝေးအရ အနီးအနားမှာ ရှိနေသင့်တာကို ဘာလို့ ရှာမတွေ့ရတာလဲ?"

 "တစ်​ယောက်​ယောက် ကောက်ယူပြီးပြီများလား…..?"

***

အပိုင်း ၂၁၅ အဲ့လူရှုပ်​ကောင်ကို ငါရွံ​နေတာကြာပြီ

"ရှေးဟောင်း ကြေးခန်းမက အသိစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသလားလို့ ငါ သံသယဝင်မိတယ်။ တကယ်လို့များ သူ့ဘာသာသူ ထွက်​ပြေးပြီး တစ်​နေရာရှာပြီး ပုန်း​အော်း​နေတာ​တောင်ဖြစ်နိုင်တယ်။"

 "ပြောမနေနဲ့။ မင်း အဲ့တာကို လီလျှို့ရွှေကို ရိုက်ဖို့ သုံးတာ​ကြောင့် မဟုတ်ရင်၊ ဒီလိုမျိုး ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

 "ငါတို့ ဆက်ရှာသင့်တယ်။"

 သူတို့နှစ်ဦးသည် အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကို ရှာမတွေ့ကြသေးပေ။ သူတို့ မကူညီနိုင်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသည်။

 "မေ့လိုက်ပါတော့၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှာပြီး အနားယူလိုက်ဦးမယ်။"

 နှစ်ယောက်သား အနီးနားက မြို့တစ်မြို့ကို တွေ့ပြီး ခဏလောက် အနားယူချင်ကြသည်။

 "စားပွဲထိုး၊ ငါ့အတွက် အ​ကောင်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ပေးပါ"

 "ကောင်းပြီ ချက်ချင်း ရမယ်။"

 စားပွဲထိုးက လက်ဖက်ရည်တစ်အိုးကို အမြန်ယူလာသည်။  ကျီဝူရှားသည် အနည်းငယ်ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

 "စကားမစပ်၊ ဒီမြို့နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ၊ ဒီမြို့ကို အရင်က မြင်ဖူးမယ်မထင်ဘူး။"

 "ဆရာ၊ ဟာသ​ပြောတတ်တာပဲ။ ကျွန်​တော်တို့မြို့က နွေဦးရေစမ်းမြို့လို့ခေါ်ပြီး နှစ်ရာနဲ့ချီတဲ့ သမိုင်းကြောင်းရှိတယ်။ ကီလိုမီတာ ၅၀ အချင်းဝက်အတွင်းမှာ ဘယ်သူက ဒီအကြောင်းကို မသိပဲ​နေမလဲ။"

 "နွေဦးရေစမ်းမြို့?"

 ကျီဝူရှား ၏ လှပသော မျက်ခုံးမွှေးများက ပို၍ မြင့်လာသည်။ သူမသည် မဟာကျိုး၏ဧကရာဇ်မဟုတ်သော်လည်း၊ သူမသည် မြို့များစွာနှင့် ရင်းနှီးနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် နွေဦးရေစမ်းမြို့ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

 ယွင်လီကောက ရေနှစ်ခွက်ကို​သောက်လိုက်ပြီး "ညီမငယ်၊ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကို ရှာနေရင်း ရူးသွားပြီလား? ဒီလိုမြို့ငယ်လေးအကြောင်း မကြားဖူးတာ သာမာန်ပဲ။"

 "ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

 ကျီဝူရှားက ခေါင်းခါပြီး စိတ်ထဲက သံသယတွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်တယ်။ သူမ လက်ဖက်ရည်ကို ကောက်ယူပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

 ယွင်လီကော ပြောတာ မှန်သည်။ မဟာကျိုး အင်ပါယာတွင် နေရာများစွာရှိသည်။ သေးငယ်သော နေရာတစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခု၏ အမည်များကို သူမမသိခြင်းသည်လည်း သာမန်ဖြစ်သည်။

 ထို့အပြင်၊ သူမသည် ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်လက်ဖက်ရည်နှင့်ပတ်သက်၍ သူမ၏နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စစ်​ဆေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိပါဘူး။

 အဲဒါကို တွေးကြည့်တော့ အတွေးလွန်နေမှန်း သူမ သိလိုက်သည် ။

 ထို့ကြောင့် ကျီဝူရှားသည် သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြေပျောက်စေရန် ယွင်လီကောနှင့်အတူ လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ခဲ့သည်။

 စားပွဲထိုးသည် အောက်ထပ်သို့ ရောက်သောအခါတွင် သူ့မျက်နှာသည် လှပသော အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

 ယခုအချိန်တွင် သူမသည် အောက်ထပ်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး မဟုတ်ပေ။ မူလက လက်ဖက်ရည်သောက်တဲ့ ဖောက်သည်တွေနဲ့ စာရင်းကိုင်တွေ… အားလုံးက မိန်းမတွေ ဖြစ်သွားသည်။

 “ညီမတို့၊ လက်စားချေရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။”

 "လုရှောင်ယန်ရဲ့ တပည့်​တွေက ဒီမြို့တစ်ခုလုံးကို ရှေးဟောင်းကြေးနီခန်းမရဲ့ အတုအယောင်ဝိညာဉ်က ပေးအပ်ထားတဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင်က ဖန်ဆင်းထားကြောင်း လုံး၀ မသိကြဘူး။ အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရောက်လာရင်​တောင် တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ ပြောနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် သူတို့နှစ်ဦးဟာ ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် မဟုတ်​သေးဘူး။"

 "မကြာခင်မှာပဲ ဒီလက်ဖက်ရည်အိုးကို သောက်မိလို့ နောင်တရကြလိမ့်မယ်။ အဲဒါက ရှေးကြေးနန်းခန်းမမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကြာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ မီးတိမ်တိုက်သစ်ပင်လက်ဖက်ရည်ပဲ။ သာမန် စိတ်စွမ်းအင်လက်ဖက်ရည်နဲ့ မတူဘဲ ကျင့်ကြံမှုလည်း တိုးလာသေးတယ်။"

“ ဒါပေမယ့် သောက်ပြီးရင် မူးလာလိမ့်မယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်  လှည့်ကွက်ကို မြင်အောင်ကြည့်နိုင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင် ခဏ မူးလိမ့်မယ်။”

 "လုရှောင်ယန်က ငါတို့ရဲ့အစ်ကိုအောက်ထျန်းကို သတ်လိုက်တာ၊ ငါတို့ သူ့ကို ခဏလောက်သတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို အရင်ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ။"

 သူတို့စကားပြောနေစဉ် အပေါ်ထပ်မှ အသံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

 မိန်းကလေးများ၏ ပါးစပ်ထောင့်များသည် အနည်းငယ် ကွေးသွားကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။

 "ပြီးပြီ။"

 "အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြရအောင်။"

 အမျိုးသမီးအနည်းငယ်သည် အပေါ်ထပ်သို့ အမြန်တက်သွားသည်။ အမှန်ပင်၊ ယွင်လီကောနှင့် ကျီဝူရှား သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေပြီဖြစ်သည်။

 အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နှစ်ယောက်သားကို ချည်နှောင်ရန် လက်ကို တိုက်ရိုက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

 အခြားအမျိုးသမီးများ အံ့သြမှင်သက်သွားသည်။

 "ညီမလုယိ၊ ဒီကြိုးက ဘာကြိုးလဲ၊ အရမ်းအစွမ်းထက်ပုံပဲ!"

 လုယိက အလွန်ဂုဏ်ယူစွာဖြင့်...

 "ဒါဟာ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမထဲက အဆင့်မီ သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုပါ။ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းသက်တမ်းရှိတဲ့ ကောင်းကင်ပိုးမျှင်နဲ့ ပြုလုပ်ထားတာ။ မီးနဲ့ရေကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့အပြင် သိုင်းဘုရင်အဆင့် အမည်ခံလက်နက်နဲ့ ယှဉ်လုနီးပါးပါပဲ။"

 "ဟစ်!"

 မိန်းကလေးများသည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ မနာလိုခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့နောက် လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားပြီး အကြည့်များက ခိုင်မာလာသည်။

 "ရှေး​ဟောင်းကြေးခန်းမထဲမှာ ရတနာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးတာနဲ့ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမအကူအညီနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေဟာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာမှာ သေချာပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အစ်ကိုအောက်ထျန်းအတွက် လက်စားချေပြီး လုရှောင်ယန်ကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်။"

 "ဒါကို အရင်မပြောနဲ့၊ သူတို့နှစ်ယောက်က လုရှောင်ယန်ရဲ့ တပည့်တွေပါ။ သူတို့မှာ ရတနာတွေ အများကြီးရှိနေတာ သေချာတယ်။ သူတို့မှာရှိတဲ့ ရတနာတွေအားလုံးကို အရင်လုယူကြရအောင်။"

 မိန်းကလေးတွေက သူတို့နှစ်ယောက်ပေါ်ရှိ သိုလှောင်အိတ်တွေကို ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

 သူတို့ နှစ်ယောက်ပေါ်ရှိ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို လောလောဆယ် ချွတ်လို့မရပါဘူး။ သို့သော် အရေးမကြီးပါ။ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက်၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့်  ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် သဘာဝအတိုင်း ၎င်းတို့ယူရမည့်အရာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

 ထိုအချိန်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် သဘာဝအတိုင်း သံချပ်ကာများကို အလွယ်တကူ ချွတ်နိုင်ကြသည်။

 သူတို့နှစ်ဦးထံမှ သိုလှောင်အိတ်များကို ယူပြီးနောက် ကောင်မလေးများက ချက်ချင်းဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

 လုရှောင်ယန်၏တပည့်သည် ​ပစ္စည်းကောင်းများရှိကြောင်း သူတို့ကောင်းကောင်းသိသည်။

 ဘယ်သူကမှ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အရာတွေကို လက်လွတ်မခံချင်ကြပါဘူး။ သူတို့ကို အရင်ခွဲဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

 "ဟစ်~! သူတို့နှစ်​​ယောက်​မှာ ​ရှေး​ဟောင်း​ကြေး​​ခန်းမမှာထက်​ သူတော်စင်အဆင့် ​​ဆေး​လုံးတွေ ပိုရှိ​နေတယ်​။ ဒီ​ကောင်​​တွေက အစွမ်းထက်​လွန်းတယ်​!"

 "ဒီ ယွင်လီကောမှာ သူတော်စင်အဆင့်နဲ့ ​ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လက်နက်တွေ အများကြီးရှိတယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူ့တပည့်တွေဆိုတာ အသိသာကြီးပါ။ သူ့မှာ ကျီဝူရှားထက်ပိုပြီး ဘာလို့ ရတနာတွေ အများကြီးရှိနေတာလဲ?"

 "ဟွန့်၊ ဒီ လုရှောင်ယန်က ဘက်လိုက်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ်။"

 ယွင်လီကောနှင့် သူ့ညီမ၏ ရတနာများအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေစဉ် မိန်းကလေးများက ညည်းညူကြသည်။

 သူတို့နှစ်​​ယောက်​မှာ တကယ်​ကို ရတနာ​တွေ အများကြီးရှိ​နေသည်​။ သူတို့မျက်လုံးတွေ နီရဲလာသည်။ ယွင်လီကောနှင့် ကျီဝူရှားကို သတ်ပစ်ရန် ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

 ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကျင့်ကြံမှုဒိုင်ယာရီကို ရုတ်တရက် ထုတ်လိုက်သည်။

 "ဒါက... ကျီဝူရှားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဒိုင်ယာရီ?"

 တိုက်ကြီးအသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသလိုပဲ မိန်းကလေးတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းတောက်ပလာခဲ့သည်။

 "မြန်မြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်၊ လုရှောင်ယန်ရဲ့ အားနည်းချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။"

 "ကောင်းပြီ!"

 သူမက ပြန်ပြောပြီး ကျီဝူရှားရဲ့ ဒိုင်ယာရီကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်တယ်။

 ပထမစာမျက်နှာတွင် ​ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနှင့် ကျီရွှေ့ ​တောင်ထိပ် ၏စည်းမျဉ်းများပါရှိသည်။

 ဒါကို ကောင်မလေးတွေမြင်ပြီး လှောင်ရယ်ကြသည်။

 "ဒီ လုရှောင်ယန် က တကယ့်ကို မြေခွေးအိုကြီးပါ။ သူက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အရမ်းစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းတယ်။ အစ်ကိုအောက်ထျန်းက သူ့ကို ရှုံးသွားတာ အံ့သြစရာတော့ မရှိပါဘူး။"

 "သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ယောက်ျားတွေပဲ၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ကြားက ကွာခြားချက်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်ကြီးမားရတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ အစ်ကိုအောက်ထျန်းက ပိုပြီး အထင်ကြီးစရာကောင်းပြီး ခွန်အားကြီးတယ်။"

 ကောင်မလေးတွေက ​လှောင်​ပြောင်ပြီး ဒုတိယစာမျက်နှာကို လှန်ကြသည်။

 တခဏအတွင်းမှာပင် လှောင်ပြောင်မှု ရပ်တန့်သွားသည်။

 အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယစာမျက်နှာ၏ ပထမစာကြောင်းကို သပ်ရပ်သောစကားလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

 "ဆရာ ကျင့်ကြံဆင့်သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဖြစ်သည်။"

 လေထုက မကူညီနိုင်ဘဲ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားသည်။

 ခဏအကြာတွင် လုယိ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး လေးနက်သောအမူအရာဖြင့်ပြောသည် ။

 "ဒါဆို သူက သိုင်းဘုရင်အဆင့်  ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်​တော့​ရော ဘာဖြစ်လဲ? သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင် ပညာရှင်တွေက မ​သေ​တော့ဘူးလား? သိုင်းဘုရင်အဆင့်  ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေကို သတ်လို့ရတုန်းပဲ၊ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမရဲ့ အကူအညီ ရှိနေသရွေ့တော့ ငါတို့ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကိုသတ်နိုင်ဖို့ အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတယ်။"

 မိန်းကလေး အနည်းငယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး လုယိ၏စိတ်ဓာတ်ကြောင့် အံ့သြသွားခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများ ကြည်လာကြသည်။

 "မှန်တယ်။ ညီမ လုယိ မှန်တယ်။ အခု ငါတို့မှာ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းတွေတောင် ရှိပါသေးတယ်။ လုရှောင်ယန်ကို ဘာကြောင့် ကြောက်ဖို့ လိုသေးတာလဲ။ အနာဂတ်မှာ ငါတို့အားလုံး သိုင်းဘုရင်အဆင့်  ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖြစ်လာမှာပါ။"

 "အစ်ကိုအောက်ထျန်းအတွက်၊ ငါတို့ ဘယ်တော့မှ ခေါင်းမငုံ့ဘူး!"

 ဒါကိုတွေးပြီး ကောင်မလေးတွေက နောက်စာမျက်နှာကို ဆက်ဖွင့်သည်။

 "မဟာကျိုး ပြက္ခဒိန်၏ ၂၀၂၀ နှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ ၃၁ ရက်၊ ယနေ့တွင် နှင်းများမတွေ့ရပါ။ တစ်လအတွင်း နောက်ထပ်အဆင့်သုံးဆင့်သို့ တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။ အကြီးဆုံးသော အစ်ကိုကြီးသည် ယခုထိ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပါ။"

 "မဟာကျိုး ပြက္ခဒိန်၏ ၂၀၂၁ နှစ်တွင်၊ ဇန်နဝါရီလ ၉ရက်နေ့တွင် အပြင်ဘက်တွင် အေးမြနေပါသည်။ ယနေ့တွင် ဆရာသခင်ရဲ့ သင်ပြမှုအရ ဆရာတူ​မောင်​လေးဖုန်းနဲ့ ငါ နှစ်ယောက်လုံး အဆင့်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပါသည်။ အစ်ကိုအကြီးဆုံးက အခုထိ မဖြတ်နိုင်သေးဘူး။"

"မဟာကျိုး ပြက္ခဒိန်၏ ၂၀၂၁ နှစ်တွင်၊ မတ်လ ၅ရက်နေ့တွင် နေရောင်ခြည်သည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေပါသည်။ ယနေ့တွင်၊ ဆရာတူ​မောင်​လေးဖုန်းနဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို အဆုံးသတ်ပြီး နောက်ထပ်အဆင့်ကြီးတစ်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။ အစ်ကိုကြီးက နှစ်လကျော်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ နောက်ထပ်အဆင့်ကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားတယ်။ သူက ဆရာတူ​မောင်​လေးနဲ့ ငါ့ကို ခက်ခက်ခဲခဲ အမီလိုက်​နေရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆရာကြီးက မနက်ဖြန်မှာ နောက်ထပ် သင်ပြမှုတစ်ခု လုပ်နေတယ်။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကြားက ကွာဟချက်က ထပ်ပြီး ကျယ်ပြန့်လာလိမ့်မယ်ထင်တယ်။"

 မိန်းကလေးများသည် ပို၍တိတ်ဆိတ်လာပြီး စိတ်ဓာတ်ကျလာသည်။

 ကျီဝူရှားနှင့် အခြားသူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးမြှင့်လိုက်သော အရှိန်သည် အမှန်တကယ်ပင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

 အခြေခံအားဖြင့်တော့ လစဉ်လတိုင်း ဖြတ်သွားကြသည်။ တခါတရံမှာ လတစ်လအတွင်းမှာ အဆင့်ကြီးနှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားတတ်ကြသည်။

 အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဤမိန်းကလေးများသည် မိခင်ဝမ်း၌ရှိလျှင်ပင် ဤမျှ မြန်မြန်ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

 အစ်ကိုအောက်ထျန်းအတွက် ဘယ်လိုများ လက်စားချေသင့်သလဲ။

 ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကြီး ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ လုရှောင်ယန်၏ သင်ပြမှုထက် နိမ့်ကျနေဆဲပါပဲ။

  လူတိုင်း စာမျက်နှာတစ်ရာသို့ ကူးပြောင်းသွားသည်အထိ ဤအခြေအနေသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။

 "မဟာကျိုး ပြက္ခဒိန်၏ ၂၀၂၁ နှစ်တွင်၊ မေလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် မိုးရွာပါသည်။ ဆရာသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကိုသတ်ပြီး အ​ရေခွံခွာကာ သိုင်းဘုရင်အဆင့်သွေးဆေးလုံး၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့်  ခြင်ဆီ​ဆေးလုံးနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ဝိညာဉ်​ဆေးလုံးတို့ကို ပြန်လည်သန့်စင်ရန်ခဲ့ပါသည်။"

 "ယနေ့အချက်အလက်တွေအရ၊ ဆရာ့ရဲ့ ယခင် သိုင်းဘုရင်အဆင့် သွေးဆေးလုံးတွေကိုလည်း သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဆီက ရယူထားတယ်လို့ ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ ကနဦး ခန့်မှန်းချက်အရ ဆရာဟာ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် နှစ်ဦးထက်မနည်းကို သတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။"

 "ဆရာ့မှာ ဒဏ်ရာတော့ မရှိပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကနဦး ခန့်မှန်းချက်အရ ဆရာ့ရဲ့ အစွမ်းက သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို နှိမ်နင်းဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။"

 "ဆရာကြီးဟာ ဒဏ္ဍာရီနယ်ပယ်ထဲကို လှမ်းပြီး အထွတ်အထိပ်ဘုံကို ကျော်ပြီး​နေတာဖြစ်နိုင်တယ်။"

 လေထုသည် ​ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

 ခဏကြာတော့ လုယိ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

 "အားလုံးဖယ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ပါ။"

 "ဘာဖြစ်တာလဲ? ငါတို့ ဘာလို့ လုပ်ရမလဲ? သူတို့က အစ်ကိုအောက်ထျန်းကိုသတ်တဲ့ ရန်သူတွေပဲ။ ငါတို့က အစ်ကိုအောက်ထျန်းအတွက် လက်စားချေမှာ မဟုတ်ဘူးလား?"

 လုယိက အေးစက်သောအမူအရာဖြင့်ပြောသည်၊

 "လက်စားချေမယ်ဟုတ်လား? ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့လဲ? လူသားမဟုတ်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ဆန့်ကျင်ချင်​နေတာလား? အဲ့တာ ကလဲ့စားချေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မိုက်မဲမှုပဲ!"

 "လုယိ၊ မင်းဘယ်လိုပြောနိုင်တာလဲ၊ အစ်ကိုအောက်ထျန်းက မင်းအသက်ရှင်နေချိန်မှာ မင်းကို အလိုလိုက်ဆုံးပဲ။"

 "ဟုတ်ပါတယ် သူအလိုလိုက်တယ်။ ငါ့ရုပ်က မင်းတို့ထက် ပိုလှတယ်၊ ငါက မင်းတို့ခန္ဓာကိုယ်တွေထက် ပိုလှတယ်။ သူက အရူးမဟုတ်ရင် ငါ့ကို ပိုအလိုလိုက်တာ သဘာဝကျတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီလူရှုပ်က မိန်းမ​တွေအများကြီးယူတယ်။ သူက မိုက်မဲတဲ့ ဝက်တစ်ကောင်လို ပဲ။ မိန်းမတိုင်းအ​ပေါ် သူ့အချစ်က တန်းတူလို့ ပြောတာ။ ငါ သူ့ကို စက်ဆုပ်ခဲ့တာ ကြာပြီ။"

 "လုယိ၊ မင်း မ​ကောင်းတဲ့မိန်းမ ။ မင်း အစ်ကိုအောက်ထျန်းကို သစ္စာဖောက်တယ်။ မင်းကို ငါသတ်မယ်။"

 သို့သော် သူတို့စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူတို့၏ရင်ဘတ်များကို ချွန်ထက်သောဓားများဖြင့် ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

 လုယိက ရယ်မောလိုက်သည်။

 "အရူးတစ်ဖွဲ့။ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ထင်​ယောင်ထင်မှားအစီအရင်က ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ ငါ​ပြောသလိုပြီးတယ်။ မင်း ငါ့ကို စိန်ခေါ်တာ ​သေချင်လို့လား..."

***