အခန်း (၂၁၆-၂၂၀)

အပိုင်း ၂၁၆ အမည်မဲ့ ဂိုဏ်း

အချိန်တစ်ခုကြာပြီးနောက် ယွင်လီကောနှင့် ကျီဝူရှား မှိန်းခနဲနိုးလာသည်။

 နိုးလာသည်နှင့် နှစ်ယောက်သား ချွေး​စေးများ ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါအားလုံး ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

 "မကောင်းတော့ဘူး၊ ငါတို့အလိမ်ခံလိုက်ရတယ်။"

 သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ် မိန်းမချောလေးသည် အောက်ထပ်မှ အလျင်အမြန် ပြေးတက်လာသည်။

 "လူကြီးမင်းတို့ ဘာဖြစ်တာလဲ? ကိစ္စကြီး​အောင် မလုပ်ပါနဲ့။"

 အတွေးတစ်ခုဖြင့် ယွင်လီကောသည် သူတော်စင်အဆင့် လှံတစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ တဖက်သူ၏လည်ချောင်းသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

 "မင်း ငါတို့ကို ဘယ်လို ကြံစည်ရဲတာလဲ?"

 အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက စွပ်စွဲခံရ​သော မျက်နှာဖြင့်​ပြောသည်။

 "လူကြီးမင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ? ကျွန်မ တို့က သင့်တော်တဲ့စီးပွားရေးတစ်ခုလုပ်နေတာ။ လူကြီးမင်းတို့ကို ဘာလို့ ကြံစည်ရမလဲ? ကျွန်​မတို့က မ​ကောင်းတဲ့သူတွေမဟုတ်ဘူး။"

 "အဲဒါက လိမ်လည်မှုမဟုတ်ရင် ငါတို့ဘာလို့​မေ့​မျောသွားရတာလဲ?"

 "နားလည်မှုလွဲတာ အားလုံးက နားလည်မှုလွဲနေတာပါ၊ ကျွန်​မ တို့ဆိုင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လက်ဖက်ရည်က ဒီလိုပါပဲ။ ဝိုင်မဟုတ်ပေမယ့် အလွန်အကျွံသောက်ရင် မူးဖို့ လွယ်တယ်။ မယုံရင်ကြည့်ကြည့်၊ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို တစ်ခုခုလုပ်ခဲ့သလား စစ်ဆေးကြည့်ပါ။ ပစ္စည်းတွေ ပျောက်ဆုံးနေလားဆိုတာ စစ်ဆေးနိုင်ပါတယ်…"

 သူတို့နှစ်ဦးသည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်အသီးသီးကို စစ်​ဆေးရန် နတ်အာရုံများကို ချက်ချင်းအသုံးပြုကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်အသီးသီးကို စစ်​ဆေးကာ ပစ္စည်းများ အမှန်တကယ် နဂိုအတိုင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင်၊ သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမိုကြွယ်ဝလာခဲ့သည်။

 ထိုမှသာ သူတို့သည် သက်ပြင်းရှည်ချကာ  စိတ်​အေးလိုက်ကြသည်။

 ယွင်လီကောက သူ့လှံကို သိမ်းလိုက်ပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။

 "တောင်းပန်ပါတယ် သူ​ဌေးမ၊ ကျွန်​တော် အလျင်လိုသွားတယ်။"

 အစိမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက နူးနူးညံ့ညံ့ ပြုံးပြီး "ရပါတယ်၊ အဲဒါ ကျွန်မတို့အမှားပါ။ ကျွန်မတို့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မ​ပြောပြခဲ့မိဘူး။ တကယ်တော့ ဧည့်သည်အသစ်တွေကိုဆို ကြိုပြောလေ့ရှိတယ်။ ဒီနေ့ စားပွဲထိုးက မေ့သွားတာဖြစ်မယ်။"

 "ရပါတယ်၊ နားလည်မှုလွဲတာပဲ၊ အဆင်ပြေပါတယ်။"

 ခေတ္တနားပြီးနောက် ယွင်လီကောက ဆက်ပြောသည် ။

 "ဒါနဲ့ သူ​ဌေးမ၊  ကျွန်​​တော်​ တစ်​ခု​လောက်​​မေးပါရစေ။"

 "မေးပါ။"

 "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က အနီးနားမှာ ​​ရှေး​ဟောင်းကြေးအိမ်တွေ ဘာ​တွေ ပေါ်လာတာ ကြားမိလား?"

 "ကြေးနဲ့လုပ်ထားတဲ့ အိမ်လား ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒါက ကျွန်မတို့ စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က လက်ဖက်ရွက်ဝယ်ပြီး ပြန်လာတုန်းက အိမ်တစ်အိမ်က ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျပြီး ကျွန်မ ရထားတွဲမှာဆွဲတဲ့ နတ်ဆိုးကို ရိုက်သတ်မိလုနီးပါးဖြစ်သွားတယ်။ အဲဒါ ရှင်တို့ ပိုင်တာလား?"

 ယွင်လီကောသည် ရှက်ရွံ့သွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

 "အဟွတ် အဟွတ်.. ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ ငါတို့ပစ္စည်းပါ။ ငါတကယ်တောင်းပန်ပါတယ်။"

 "ကောင်းပြီ၊ အဲဒါက ငါ့ကို မထိပါဘူး။ မင်းတို့အတွက် ငါဖယ်ပြီး တံခါးမှာ ထားလိုက်မယ် ဘယ်လိုလဲ?"

 "ကောင်းပြီ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူ​ဌေးမ။"

 " ရပါတယ်။ ကျွန်မ အခု သွားလိုက်မယ်။ ခဏစောင့်။"

 ယွင်လီကောနှင့် ကျီဝူရှား သည် လုယိက သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် လုယိကို သံသယမရှိခဲ့ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူမသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပထမအဆင့်ဟု ထင်ရ​စေရန် သူမ၏ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူမ၏ ဖုံးကွယ်ထား​သော ကျင့်ကြံဆင့်ဖြင့် ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကို သူမ မြင်လျှင်ပင် ၎င်းသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

 လှည့်သွား​သော ​နောက်​ကျောကိုကြည့်ကာ ယွင်လီကော သက်ပြင်းချမိသည်။

 "ဒီသူဌေးက တကယ်ကို ရိုးသားတဲ့သူပဲ။"

 ကျီဝူရှားက မျက်လုံး​မှေးကာ ​ပြောသည်။ "ဘာလို့လဲ၊ အကြီးဆုံး အစ်ကိုက သူ့ကို သဘောကျလို့လား?"

သူပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ယွင်လီကော၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်သွားသည်။

 "ညီမငယ် ကျေးဇူးပြုပြီး နောင်မှာ ဒီလိုတွေ လက်လွှတ်စပယ် မပြောပါနဲ့၊ ငါက ကျီရွှေ့​တောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးဆုံး အစ်ကိုပါ။ တာအိုကို အကြွင်းမဲ့ ကိုးကွယ်ပြီး အာရုံထွေပြားတဲ့ အတွေးမျိုး မရှိဘူး။ ငါက မိန်းမတွေကို စိတ်ဝင်စားဖို့ဆို ပို​တောင်​ဝေး​သေးတယ်။"

 သူပြောပြီးတာနဲ့ လှည့်ပြီး အောက်ထပ်ကို ဆင်းသွားသည်။

 ကျီဝူရှား အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

 "အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီးက​တော့ တကယ်ကို အကြီးဆုံး အစ်ကိုပီသတယ်။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက ငါတို့ထက် နိမ့်နေပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာမှာ ဇွဲရှိမှုက တကယ်ကို လိုက်မှီဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။"

 အမှန်တော့ အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် ယွင်လီကောသည် လုယိအ​ပေါ် စိတ်ကူးအချို့ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

 သို့သော် သူ့ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှု အပြီးတွင် သူသည် အမျိုးသမီးများနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် စိတ်ကူးမှ မရှိ​တော့ပေ။

 သူသည် သူ့ဆရာ၏ အချစ်ဆုံးကလေးဖြစ်သည်။ သူ့ဆရာက သူ့ကို နတ်သားရဲဥတစ်လုံးတောင် ပေးခဲ့ဖူးသည်။ သူ့ဆရာကို ဘယ်လို စိတ်ပျက်​စေနိုင်မလဲ။

 အမျိုးသမီးများသည် သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းတွင် အတားအဆီးများသာဖြစ်သည်။

 သူ့နှလုံးသားထဲမှာ သူ့ဆရာပဲရှိသည်။ သိုင်းပညာသာလျှင်ရှိသညိ။

 …

 လုယိသည် ထင်ယောင်ထင်မှားအစီအရင်အောက်တွင် မြေအောက်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အမှောင်ထုထဲတွင် ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမသည် ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိ​နေသည်။

 ရှေးခေတ် ရောင်ဝါတွေနှင့် ပြည့်နေသည့် ကြေးနန်းခန်းမကို ကြည့်ကာ လုယိ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ် ကွေးကောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမပုခုံးကို ရိုက်လိုက်ကာ ဒဏ်ရာများပေါ်လာ​စေသည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ​သွေးများထွက်လာ​စေသည်။

 ထို့နောက် ရှေးဟောင်း ကြေးနန်းဆောင်သို့ လျှောက်သွားသည်။

 ရှေးဟောင်း​ကြေးနန်းခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လုယိသည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

 "အကြီးအကဲ၊ ကယ်ပါဦး။"

 လေထုက ပုံပျက်သွားသဘ်။  ခဏအကြာတွင် ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးရှိ​သော လူအိုကြီးတစ်ယောက် လုယိရှေ့ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

 ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရတော့ သူ့အမူအရာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

 "ဘာဖြစ်တာလဲ၊ မင်းကို သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင် ငါပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား လုရှောင်ယန် ရဲ့ တပည့်က သိုင်းဘုရင်အဆင့် အစီအရင် ကိုတောင် ဖြတ်ကျော်နိုင်တာလား?"

 လုယိ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

 "အဲဒါတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့ညီမတစ်ယောက်က ကလဲ့စားချေဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာကြောင့် လွဲ​ချော်သွားတာပါ။ အခု လုရှောင်ယန်ရဲ့ တပည့်တွေက သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။ ငါလည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရနေပြီး လုရှောင်ယန်ရဲ့ တပည့်တွေကလည်း လိုက်ဖမ်းနေပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို လွတ်မြောက်အောင် ကူညီဖို့ ဆေးလုံးနဲ့ လက်နက်အနည်းငယ် ပေးပါဦး။"

 ဒီစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်က ချက်ချင်း ဒေါသ ထွက်သွားသည်။

 "အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်​​တွေ .. ဖုန်းအောက်ထျန်းနဲ့ အကုန်အတူတူပဲ။"

 "တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုနဲ့ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့သာဆို တခြားသူတွေသာဆိုရင်၊ အ​ကောင်ကြီး ဖြစ်​နေတာကြာ​လောက်ပြီ။"

 “ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ သူ့အသက်ဝိညာဉ် တစ်စတောင် မကျန်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ငါ သူ့ကို အသက်ပြန်ရှင်စေချင်ရင်တောင်မှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ အခု မင်းတို့ အရူးတွေက သူ့ထက်တောင် နိမ့်ကျ​သေးတယ်။  ငါက နတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ကိုယ်ခန္ဓာအစစ်ကို မကျင့်ကြံရသေးတာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ အားလုံးကို အတူတူသတ်ပစ်​လောက်တယ်။”

 လုယိက ကမန်းကတန်း ​ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

 "ငါ အသုံးမဝင်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒီဘေးဆိုးကြီးကနေ လွတ်မြောက်ပြီးရင်တော့ အကြီးအကဲက ငါ့ကို အပြစ်ပေးစေချင်ရင် မညည်းညူပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကူညီပေးပါ။"

 နတ်ဝိညာဉ်က သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

 "မေ့လိုက်ပါ၊ မေ့လိုက်ပါ၊ မင်းသေရင် ငါ့မှာ ခိုင်းစရာ လူတောင် မရှိ​တော့ဘူး၊ အဲဒါကို မေ့လိုက်တော့၊ မင်းကို ဒီခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေကို အရင်ဆုံး ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် ငါကူညီပေးမယ်။"

 သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် လုယိသည် ဆေးပုလင်းတစ်ပုလင်း၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်  ဓားတစ်ချောင်းကို ပေးလိုက်သည်။

 "ဒီမိုက်မဲတဲ့ ဖုန်းအောက်ထျန်းက ငါ့ရဲ့ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်တွေအားလုံးကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါးပါပဲ။ အခု၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်သုံးမျိုးပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒီ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်နှစ်ခုကို အရင်ယူထား။ ထိပ်တန်း သူတော်စင်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင် ဆေးတချို့ကိုလည်း ပေးခဲ့မယ်။ ဒါကိုယူပြီး အရင်သုံးလိုက်။"

 လုယိ ဝမ်းသာသွားသည် ။

 "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

 သူမစကားပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်  ဓား၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့်  သံချပ်ကာနှင့် သူတော်စင်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများကို သိမ်းလိုက်သည်။

 "အကြီးအကဲ၊ မင်းရဲ့ အရှိနိအဝါယိုစိမ့်မှုကို တားဆီးဖို့အတွက် မင်းကို ငါ့ရဲ့ အိတ်ထဲမှာ ထားလိုက်မယ်။ မင်း စိတ်မဆိုးဘူး မဟုတ်လား?"

 "အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ်အကြာကြီးမလုပ်နဲ့။"

 "အကြီးအကဲ၊ စိတ်မပူနဲ့။ ငါသေချာပေါက် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပြီး မင်းကို ငါ့အိတ်ထဲက လွှတ်​ပေးမယ်။"

 သူမစကားပြီးသည်နှင့် သူမ ချက်ချင်းပြန်ဆုတ်ကာ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကို သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ထည့်ထားလိုက်သည်။

 ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမထဲက၊ ရှေးဟောင်းဝိဉာဉ်သည် ၎င်း၏ခေါင်းကို ခါယမ်းသည်။

 "ကံမကောင်းစွာပဲ၊ ဒီ လုယိရဲ့ အရည်အချင်းက ညံ့ဖျင်းလွန်းပြီး သူမမှာ ကံကောင်းမှုများစွာ မရှိဘူး။ သူမဟာ အမှိုက်ပဲ၊ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ကျင့်ကြံရာမှာ ကူညီပေးဖို့ သူမနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ စဉ်းစားမိဦးမှာ။"

 သို့သော် နည်းလမ်းမရှိပါ။ သူသည် သူမကို ဦးစွာကူညီ​ပေးပြီး အနာဂတ်တွင် သင့်လျော်သောမြင်းနက် တစ်​ယောက်ကို ရှာပြီး သ​ဘောတူညီမှုရယူမည်ဖြစ်သည်။

“တဖက်သူက ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံပြီးရင် သူ့ခန္ဓာကို ယူလိုက်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ငါက နတ်ဝိညာဉ်ကနေ လူသားအဖြစ် လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။

 ဟီးဟီးဟီး…"

 လုယိသည် သူမရှေ့ရှိ သိုလှောင်အိတ်ကို ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှာ တွန့်ကွေးသွားသည်။

 ရှေး​ဟောင်းကြေးရုပ်ခန်းမရှိ ပစ္စည်းများအများစုမှာ ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်မှာ ကြာပါပြီ။ သိုင်းဘုရင်အဆင့်  လက်နက်သုံးမျိုးပဲ ကျန်တော့သည်။

 အခုလည်း နောက်ထပ် နှစ်ခု ထပ်ရသေးသည်။ သူမသည် သူတော်စင်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးအချို့နှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ဤအရာများသည် အနာဂတ်တွင် သူမအား သိုင်းဘုရင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်ပါသည်။

 ရှေး​ဟောင်းကြေးရုပ်ခန်းမကို​တော့၊ သူမသည် လုရှောင်ယန်ကို ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။

 လုရှောင်ယန်ကဲ့သို့သော သူသည် ရှေးဟောင်း ကြေးခန်းမ၏ ရှေးဟောင်း ကြေးနန်းဆောင်၏ ဝိညာဉ်ကို လွှတ်​ပေးမည်မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။

 ရှေး​ဟောင်းကြေးနန်းခန်းမ၏ နတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ ရှေးဟောင်း ကြေးနန်းခန်းမသည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

 ရှေးလူဝံမျိုးနွယ်တွင်၊ သူမသည် နောက်ဆုံးအနိုင်ရသူဖြစ်လိမ့်မည်။

 လုယိဟာ အပြစ်ရှိတယ်လို့ မခံစားရပေ။

 သူမလည်း အများကြီး အနစ်နာခံခဲ့တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမဟာ ဖုန်းအောက်ထျန်းကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြုစုခဲ့သည်။ ယခု ဤ သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်များ၊ ဆေးဖက်ဝင်ဆေးများနှင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများကို သူမ၏လျော်ကြေးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

 ဒါကိုတွေးပြီး လုယိက ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမကို တံခါးဆီ ခေါ်သွားလိုက်သည်။ ယွင်လီကောနှင့် လုယိသည် ထိုနေရာတွင် စောင့်နေပြီဖြစ်သည်။

 လုယိက ပြုံးပြီး သိုလှောင်အိတ်ကို သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်တယ်။

 "ဒီမှာ မင်းလိုချင်တဲ့ ကြေးအိမ်က အထဲမှာ ရှိတယ်။ အရမ်းလေးလွန်းလို့ အိတ်ထဲမှာ ထည့်ထားလိုက်တယ်။"

 ယွင်လီကောသည် သိုလှောင်အိတ်ကို လက်ခံရရှိပြီး ၎င်း၏ နတ်အာရုံကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်ပင် ​ရှေး​ဟောင်းကြေးဘုရားခန်းမကြီး ဖြစ်၏။ သူက ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

 အခု သူ အရိုက်ခံရ​တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

 "သူ​ဌေးမ၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။"

 "ရပါတယ်၊ ဒီလက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို ခဏခဏ လက်ဖက်ရည်လာသောက်ပါဦး။"

 "သေချာတာပေါ့၊ မင်းကိုကူညီဖို့ ငါ့ဆရာနဲ့ ညီ​လေး​တွေကို ခေါ်ခဲ့မယ်။ ငါတို့ အခုထွက်သွားတော့မယ်။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"

 "သွားတော့မယ်။"

 ယွင်လီကောနှင့် ကျီဝူရှားတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လုယိသည် အစီအရင်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

 လုရှောင်ယန်ထံမှ သင်ယူရန် သူမဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်မှစ၍ သူမသည် အကောင်ကြီးကြီးဖြစ်သည်အထိ ကျင့်ကြံရန် လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုကို ရှာရတော့မည်ဖြစ်သည်။

 ​နောက်ဆုံးအချိန်အထိ သူမ ပုန်းနေမည်။

 …

 တစ်ဖက်တွင်၊ လုရှောင်ယန်သည် သူ၏တပည့်များကို မဟာကျိုး တော်ဝင်မြို့တော်မှ ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာဝေးသော လူသူအ​ရောက်အ​ပေါက်နည်းသောတောင်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

 ဤတွင် တောင်ထိပ်မှာ နိမ့်ပြီး သစ်ပင်များက နိမ့်သည်။ တောင်ခြေရင်းမှာ ရေကန်တစ်ခုရှိသည်။

 ဤ​နေရာသည် ဆိတ်သုဉ်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

 ဤဝေးလံခေါင်သီသောနေရာကို ကြည့်လိုက်ကာ ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

 "ဆရာ၊ ကျွန်​တော်တို့ ဒီမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်မှာလား?"

 "ဒီနေရာက နည်းနည်းတော့ ​ခေါင်တယ်မဟုတ်ဘူးလား?"

 လုရှောင်ယန်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူတို့ အနည်းငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

 "မင်းတို့က ဘာသိလို့လဲ? ဒီလိုနေရာမျိုးက အကောင်းဆုံးပဲ။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူတိုင်း ဒီနေရာကို မရောက်လာဘူး။"

 ဖုန်းထျန်းယွမ် : "…"

 လီချန်းရှန် : "…"

 ကျူးကောကျီချုံ : "..."

 "ဆရာ၊ အဲ့ထဲမှာ ကျွန်​တော်တို့ရော ပါလား?"

 "သွားစမ်း.. ငါတို့က တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။ သူများတွေက ကျင့်ကြံဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေါကြွယ်ဝတဲ့ နေရာကို ရှာချင်ကြလို့ ဒီနေရာကို လာမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က အဲဒီလိုနေရာမျိုး မလိုပါဘူး။ ဒီနေရာက ပတ်ဝန်းကျင်က လှပပြီး ပထဝီဝင်အနေအထားအရ ​ခေါင်တယ်။ ငါတို့ အမည်မဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် လုံးဝပြီးပြည့်စုံတဲ့ နေရာမျိုးပဲ….."

***

အပိုင်း ၂၁၇ ဘာသိဘာသာ​နေခြင်း

"ဆရာ၊ ကျွန်​တော်တို့က အမည်မဲ့ဂိုဏ်းလို့​တောင် ခေါ်နေပြီပဲ။ တကယ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ လိုသေးလို့လား?"

 လီချန်းရှန်သည် လေးလေးနက်နက် အံ့သြသွားသည်။

 လုရှောင်ယန်က စကားမပြောခင် ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေသည်။

 "မင်း အရမ်းအား​နေပုံရတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် အိမ်နဲ့ တောင်ပတ်လမ်း ​ဆောက်ဖို့ကို မင်းကို ငါတာဝန်​ပေးမယ်။ မင်းခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ငါအရင်ပိတ်လိုက်မယ်။"

 လီချန်းရှန် : "…"

 "ဆရာ၊ အခု ဒူးထောက်ဖို့ အရမ်းနောက်ကျနေပြီလား။"

 "မင်းရံ့ဘိုးဘေးတွေက မင်းအတွက် ဒူးထောက်ရင်တောင် အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ။ ထျန်းယွမ် နဲ့ ကျီချုံ သူ့ကို ကြီးကြပ်ထား။ သူ လျှော့ရဲရင် ရိုက်သာရိုက်"

 "စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာကြီး၊ ကျွန်​တော်တို့ ညှာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

 လုရှောင်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အစီအရင်ပြင်ဆင်ရန် တောင်ခြေရင်းသို့ ချက်ချင်းသွားခဲ့သည်။

 လီချန်းရှန်က သက်ပြင်းချကာ သူ့နဖူးမှ အေးစက်သော ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

 "ဆရာနဲ့ နေရတာက တကယ့်ကို စိတ်ဖိစီးစရာပဲ။ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ဆရာကိုယ်တိုင်ကြီးကြပ်မယ့်အစား စီနီယာအစ်ကိုနဲ့ ဂျူနီယာညီမတွေက ကြီးကြပ်ခွင့်ရခဲ့တယ်။"

 သူပြောပြီးတာနဲ့ ဖုန်းထျန်းယွမ် နဲ့ ကျူးကောကျီချုံတို့ဟာ မလှမ်းမကမ်းမှာ ပျော်ရွှင်စွာ သူတို့ရဲ့ တုတ်ကောက်ကို ​ရွေး​နေတာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရတော့တယ်။

 "အကိုကြီး၊ ဒီမှာ တုတ်တွေက ပိုထူတယ်။"

 "အထူတွေက အလုပ်မလုပ်ဘူး။ ပိန်ရင် ပိုနာမယ်။ နောက်ပြီး ပိန်တဲ့ဒုတ်တွေက ဆူးတွေပိုများတယ်။"

 "ဒါပေမယ့် ကျိုးတာ လွယ်တယ်။"

 "ကျိုးရင် လဲလို့ရတယ်။ ဒီမှာ တုတ်​တွေ​ပေါတယ်"

 လီချန်းရှန် : "…"

 လုရှောင်ယန်သည် တောင်ခြေရင်းတွင် သူ၏ အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် အလွန်​ခေါင်သော်လည်း လုံခြုံသည်ဟု မဆိုလိုပါ။

 ယင်ကောင်အသေးစားလေးတွေနဲ့သာ တွေ့ရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ သူတို့က ဒီလောက်ဒုက္ခမပေးဘူး။

 အမှန်တကယ် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စရာမှာ အနာဂတ်တွင် သူတို့အနေနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။  ထို့ အပြင် လင်းဖေး၏ ဘိုးဘွားမျိုးနွယ်လို ပိုအရေးကြီးသော ပြဿနာလည်း ရှိသေးသည်။

 ကျီဝူရှား၏ အချက်အလက်အရ၊ နတ်ကျောက်တုံးက ထုတ်လွှတ်သော အချက်ပြမှုသည် ကောင်းကင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည် ။

 ထို့ကြောင့် အတိအကျပြောရလျှင် သူသည် အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တွေ့ကြုံရပေလိမ့်မည်။

 ယခုဆိုလျှင် လုရှောင်ယန်သည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟုပင် အာမမခံနိုင်ပါ။ နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရောက်လာပါက၊ တဖက်သူကို အနိုင်ယူရန် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးသွားမည်ဖြစ်သည်။

 အားလုံး ရှုံးသွားလိမ့်မည်။

 ထို့ကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် နန်းမြို့​တော်တွင်နေမည့်အစား ဤဝေးလံခေါင်သီသောနေရာတွင် ပုန်းအောင်းရန်ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

 ထို့အပြင် သူသည် အစကတည်းက နန်းမြို့၌နေရန် မတွေးခဲ့ပေ။ သူသည် ကျီဝူရှား၏ရန်သူဟောင်း လင်းဖေးကို သတ်ပစ်ချင်​သော​ကြောင့်သာ နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

 လင်းဖေးကို ဖြေရှင်းပြီးနောက်၊ သူသည် နန်းမြို့တော်မှ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွားနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အခြားအရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ဖုန်းအောက်ထျန်းနှင့် လီလျှို့ရွှေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာသောအခါတွင် သူ အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေသည်။

 နောက်ထပ်အရေးကြီးသော ပြဿနာတစ်ခုမှာ တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီ ပေါ်တွင် ပေါင်းစပ်ထားသော မဟာတာအိုမွေးဖွားခြင်းကို အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၎င်းကို ထာဝရ အသုံးမပြုနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

 ထိုအချိန်က၊ ဝမ့်ခိုက်သည် ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူများကို အချိန်တိုအတွင်း ခွန်အားတိုးစေရန်အတွက် မဟာတာအိုမွေးဖွားခြင်းကို တောင်နှင့် မြစ် ပန်းချီတွင် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်ကုန်လွန်သွားသောအခါတွင် မဟာတာအိုမွေးဖွားခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

 ဒါတွေအားလုံးက သူ့ကို ခေါင်းကိုက်စေတဲ့အရာတွေပါ။

 ဤအချက်များကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် ပုန်းစရာ နေရာကိုရှာပြီး ခဏတာကျင့်ကြံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

 သူ့တပည့်များ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးမြှင့်ခြင်းဖြင့်၊ သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံရန် အနိမ့်ဆုံးလိုအပ်ချက်ကို ရောက်ရှိစေရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

 ထို့နောက် သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်အချို့ကို နတ်လက်နက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးမည်ဖြစ်သည်။

ပြီးပြည့်စုံလှသည့် အစီအစဉ်ပင်။

 လုရှောင်ယန်သည် အနှစ်တစ်သောင်းကြာအောင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရန်  ရည်မှန်းချက်ကို ချမှတ်ခဲ့သည်။

 ဒါကို သူတွေးနေရင်းနဲ့ လုရှောင်ယန်က အစီအရင်ကို စတင်သတ်မှတ်လိုက်ပါသည်။

 သိုင်းဘုရင်အဆင့် ခံစစ်အစီအရင်၁၀၀ ကျော်၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ထင်​ယောင်ထင်မှားအစီအရင် ၂၀၀ ကျော်နှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှု အစီအရင် ၅၀၀ ကျော်တို့ကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော အစီအရင်ခွန်အားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

 သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို မ​ပြောနှင့် အခြေခံ နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် ဤအစီအရင်များကို သတိထားရပေမည်။

 ဝိညာဉ်​ကျောက် ကုန်ဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ လုရှောင်ယန်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။

 မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မကြာသေးမီက သူသည် အာကေရှားဂိုဏ်းမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအများအပြားကို သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။ လက်ရှိ သူ့လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ မရှား​ပေ။

 သို့သော်လည်း သူသည် အစီအရင်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ ရေကန်ငယ်ထဲတွင် ပုန်း​နေသော မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

 "နှစ်ပေါင်း ၆,၀၀၀ ရှိပြီ။ ငါ ဒီရေကန်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဘယ်တော့မှ ခြေတစ်လှမ်းမှ မတက်ခဲ့ဘူး။ အဆုံးမှာတော့ အနှောင့်အယှက်​ပေါ်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။”

 “မိုက်မဲတဲ့လူသားတွေ ဒီလောက်​ခေါင်တဲ့ နေရာကို တောင် မချန်ဘူး။ ဘာလို့ သူတို့ဂိုဏ်းကို ဒီမှာ ဆောက်ရမှာလဲ?”

 " အရမ်းတော်တာပဲ!"

 အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုကို ပြင်ဆင်နေသည့် လုရှောင်ယန်သည် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ ရေကန်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

 "ထူးဆန်းတယ်၊ ဒီရေကန်က နည်းနည်းထူးဆန်းနေတယ်လို့ ငါဘာလို့ခံစားရတာလဲ?"

 ခဏအကြာတွင် သူ ခေါင်းယမ်းကာ အစီအရင်ကို ဆက်လက်သတ်မှတ်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

  ရေကန်ဟာ အသက် အခါတစ်ရာ ရှူချိန် လောက် ငြိမ်သက်နေကာ ပူ​ဖောင်းနှစ်ခု​ပေါ်လာသည်။

 "ဟစ်~! ငါလန့်လို့​သေ​တော့မယ်။ ဒီကောင်က ငါ့ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို အာရုံခံစားလုနီးပါးဖြစ်နေပြီလား? ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?"

 တစ်ခုခုမှားနေပုံရသည်။

 ၎င်း၏ပင်မခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ပေါင်း ၆,၀၀၀ ခါးသီးစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ၎င်း၏ကျင့်ကြံမှုသည် ပထမအဆင့် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့် ပညာရှင်ထက် မနိမ့်ကျပေ။

 ထို့အပြင်၎င်းသည် မွေးစကတည်းက၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည်ရေနှင့်အထူးဆက်သွယ်မှုရှိသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရေထဲတွင် ရှိနေသောအခါ၊ ၎င်းသည် ရေနှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ်ပြီး မည်သည့် ရောင်ဝါမှ မထုတ်လွှတ်နိုင်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

 ဒဿမအဆင့် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့် လူသားကျင့်ကြံသူများသည်ပင် ၎င်း၏ပင်မကိုယ်ကို အာရုံမခံစားနိုင်ပေ။

“ဒီကောင်က သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူလား?”

 ခဏအကြာတွင် ရေကန်ထဲတွင် နောက်ထပ်ပူဖောင်းနှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

 "မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့အရိုးအသက်က ခပ်ငယ်ငယ်ပဲရှိ​သေးတယ်၊ လူသားတွေကြားမှာ နှစ်ထောင်နဲ့ချီပြီး အသက်ရှင်ရ​သေးပုံမပေါ်ဘူး။ သူ ဘယ်လိုမျိုး သူတော်စင်အဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်မှာလဲ။"

 ထို့အပြင်၊ သူတော်စင်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် ဤသို့သော ဝေးလံခေါင်သီသောအရပ်သို့ ဘာအတွက်ကြောင့်များ လာရမှာလဲ။

 ဤအခိုက်အတန့်တွင် မူလက အစီအရင်ကို စတင်လုပ်ဆောင်နေသော လုရှောင်ယန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံစားသွားပုံရပြီး သူ့အကြည့်ကို တစ်ဖန် လှည့်လိုက်သည်။

 "တစ်ခုခုတော့မှားနေပုံပဲ။"

 လုရှောင်ယန်သည် သူအတန်ငယ် ရူးသွပ်နေပြီး သူ၏ ဆဋ္ဌမအာရုံသည် ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်သည်ကို သိသော်လည်း သံသယရှိပါက ဂရုတစိုက် သတိထားရမည့် စည်းမျဉ်းအရ သံသယရှိလျှင် ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ရမည်ကို သူသိသည်။

 ဆိုရိုးလိုပဲ အပြစ်ရှိသူတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်တာထက် အပြစ်မဲ့လူတစ်ထောင်ကို သတ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။

 ထို့ကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် စစ်မှန်သောအမြင်အာရုံသုံးပါး ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုခဲ့သည်။

 လုရှောင်ယန်၏ မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရေထဲက သတ္တဝါသည် မကူညီနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိသည်။

 "အင်း၊ ဒီကောင်လေးရဲ့ မျက်လုံးတွေက မတူကွဲပြားတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားနိုင်တယ်။ မဆိုးပါဘူး၊ ဒါက မျက်လုံးနည်းပညာ တစ်မျိုးပဲ မဟုတ်လား?

 "ကံမကောင်းစွာပဲ၊ မင်းရဲ့မျက်လုံးနည်းပညာ ဘယ်လောက်ကောင်းနေပါစေ၊ အဲဒါက အသုံးမဝင်ပါဘူး။”

 "ငါ ပြီးပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံပြီးသွားပြီ။ ရေထဲမှာရှိနေရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ၉၉% ကို ရေနဲ့ပြုလုပ်ထားသလိုဖြစ်နေမှာ။ ဘယ်လိုမျက်လုံးနည်းပညာကိုသုံးနေပါစေ ငါရဲ့ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကိုမြင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”

 "ဟမ့်၊ ခဏစောင့်။ ခဏနေရင် ငါ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ မင်းကို ချက်ချင်း ရိုက်ထုတ်ပစ်မယ်။”

 “မွေးကတည်းက ဒီရေကန်သေးသေးလေးမှာ အမြဲနေခဲ့ရတယ်။ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မစွန့်စားခဲ့ဖူးဘူး။”

 “လူ့အသားက ဒီကမ္ဘာမှာ အရသာအရှိဆုံးအစားအစာလို့ အရင်တုန်းက ငါစားဖူးတဲ့ နတ်ဆိုးလေးတွေဆီက ငါကြားဖူးတယ်။”

 “မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နတ်သားရဲဖြစ်လာတဲ့အထိ အသက်ရှင်ချင်တယ်။ လူတွေကို စားသောက်ဖို့ ငါဘယ်လိုစဉ်းစားနိုင်မှာလဲ?”

 "အကုသိုလ် စုဆောင်းတာ ငါ့အတွက် ကောင်းတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါ သူ့ကိုသတ်ပြီး သူ့အမေ၊ သူ့အဖေနဲ့ သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဒီ​နေရာကို ဆွဲဆောင်မိရင် ငါ သေရမှာမဟုတ်ဘူးလား?”

 "ဟေ့ ဒီကောင် ဘာလို့ ဓားကို ထုတ်တာလဲ၊ သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ?”

 "အင်း၊ ဘာလို့သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ စတင်လည်ပတ်နေပုံပေါ်တာလဲ?”

"ဟယ်၊ သူက ငါ့နေရာကို မျက်နှာမူနေတာလို့ ဘာကြောင့် ခံစားရတာလဲ?”

 "မဖြစ်ပါဘူး၊ ဒီကောင်က ငါ့ကိုတွေ့တာ မဖြစ်သင့်ဘူး မဟုတ်လား၊ သူက ငါ့နောက်ကတောင်ကို ဖောက်ချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်လား?"

 သို့သော် လုရှောင်ယန်၏ဓားသည် အမှန်တကယ် ခုတ်ထစ်သွားသောအခါ၊ ရေထဲက သတ္တဝါသည် အမှန်တကယ် ထိတွေ့မိကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

 "မဖြစ်နိုင်တာ သူငါ့ကို တကယ်တိုက်ခိုက်နေတာလား!"

 လုရှောင်ယန်၏ဓားအလင်းတန်းက သတ်ပစ်ရန် ပြင်းပြသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိပြုမိသဖြင့် တဖက်သူသည် လုံးဝမနှောင့်နှေးဝံ့ပေ။  ရေကူးကန်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုနည်းပညာကို ချက်ချင်းအသုံးပြုခဲ့ပါတယ်။

 အုန်း..

 ​နောက်​တစ်​စက္ကန့်​တွင်​ လုရှောင်ယန် ၏ဓားအလင်းတန်း​ကြောင့်​ ​ရေကန်​တစ်​ခုလုံး ​ပေါက်​သွားသည်​။

 တောင်ပေါ်လမ်းတစ်ဝက်ကို ​ဖောက်ပြီး လီချန်းရှန်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

 "အင်း ဆရာကြီး ဒုက္ခရောက်နေပုံပဲ"

 သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် ဖုန်းထျန်းယွမ်နှင့် ကျူးကောကျီချုံ နှစ်ဖက်စလုံးမှ တုတ်တစ်ချောင်းစီကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

 "အလုပ်လုပ်။ ပျင်းဖို့မစဉ်းစားနဲ့။"

 "ဟစ်!"

 လုရှောင်ယန်၏ ခွန်အားကို ချိပ်ပိတ်ခြင်းခံထားရတဲ့ လီချန်းရှန်ဟာ ​​နာကျင်စွာ ရှုံ့တွနေပြီး သူ့ရဲ့ချောမောတဲ့ မျက်နှာက ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်လို့နေတော့သည်။

 "ပျင်းဖို့မကြိုးစားပါဘူး။ ဆရာဒုက္ခရောက်မှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ။"

 "ဆရာက၊ ဒုက္ခ​ရောက်တယ်လား? ရယ်စရာကြီး။ ဆရာက နတ်ဘုရားအဆင့်ဖြစ်တည်မှုပါ။ ပြဿနာရှိရင် သူက တခြားသူတွေကို ဒုက္ခရောက်​စေတာပဲဖြစ်မယ်။ ဘာကို စိတ်ပူနေတာလဲ?"

 "မှန်တယ်။ မြန်မြန်လုပ်၊ မင်း အလုပ်လုပ်တာ ပိုနှေးရင် ဆရာက ငါတို့ကိုပါ အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်။"

 …

 တောင်ခြေရင်းတွင် အပြာရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်ထားသည့် လူဝံနှင့်တူသော သတ္တဝါတစ်ကောင်သည် ရေဘေးတွင် အော်ဟစ်နေ၏။

 "​သေစမ်း၊ အဲဒါက နီးနီး​လေး။ ဒီကောင်က ငါ့ရဲ့ ပုန်းအောင်းရာကို မြင်တာ အမှန်ပဲကွ။ မှားများမှားနေလား? သူက ငယ်သေးပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့်ရဲ့ ဆယ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ လူသားမျိုးနွယ်က ဘယ်အချိန်က ဒီလောက် ပုံမှန်မဟုတ်တော့တာလဲ?"

 မဝေးလှသော လုရှောင်ယန်က အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် ပြောသည် ။

 "ငါထင်တာမှန်တယ်။ ရေကန်ထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းလို ထူးဆန်းတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်နေမယ်လို့တော့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။"

 "မင်းက ထူးဆန်းတဲ့လူပဲ။ မင်းမိသားစုတစ်ခုလုံးက ထူးဆန်းတယ်။ ငါ့မှာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ချီလင် သွေးမျိုးဆက်ရှိတယ်။"

 သို့သော် သူပြောသောအခါတွင် ၎င်း၏အသံသည် ထူးဆန်းစွာ အော်ဟစ်သံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

 ဒီအချိန်မှာ လုရှောင်ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

 "ခင်​ဗျားမှာ ချီလင်သွေးရှိတယ်​?"

 "နတ်ဆိုးသားရဲဘာသာစကားကို​တောင် မင်း နားလည်နိုင်တယ်လား?"

 အပြာရောင်နတ်ဆိုးကောင်က ချက်ချင်းဆိုသလို မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး လုရှောင်ယန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေလိုက်တယ်။

 လုရှောင်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

 မူလက သူသည် နတ်ဆိုး၏ဘာသာစကားကို မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် လက်ဆောင်အိတ်မှ သူရရှိသော သားရဲထိန်းချုပ်မှု မြင့်မြတ်သောအနုပညာသည် နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့်၊ သူ၏တပည့်များသည် ၎င်းကို မကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် လုရှောင်ယန် သည် ၎င်းကို ကျင့်ကြံရန် အချိန်အနည်းငယ်ယူကာ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ရောက်ရန် နှစ်ရက်ကြာ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

 လက်ရှိသူသည် နတ်ဆိုးသားရဲဘာသာစကားကို သဘာဝကျကျ နားလည်နိုင်သည်။

 အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲသည် ခဏတာတုန်လှုပ်ပြီးနောက် ၎င်း၏ အမူအရာ ပြန်လည်အေးစက်သွားသည်။

 "ဟမ်။ မင်း နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဘာသာစကားကို နားလည်နိုင်တဲ့အတွက်၊ ပိုလွယ်တယ်။ ဒီနယ်မြေက ငါပိုင်တယ်။ မင်းရဲ့လူတွေကို အမြန်ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် ငါ့ကို ရက်စက်တဲ့သူလို့ အပြစ်မတင်နဲ့။"

 သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် လုရှောင်ယန်သည် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

 အုန်း~~

 အားပြင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်း၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချိုးလိုက်ရာ အခင်းဖြစ်နေရာတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ကျကာ မြေပြင်ကို အက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။

 ၎င်းသည် မူးဝေစေပြီး ၎င်း၏ ဝိညာဉ်သည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

 "အရှက်မရှိ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိ တဲ့ လူသား​တွေ…."

***

အပိုင်း ၂၁၈ ဘယ်​လောက်​အရသာရှိလိုက်လဲ

"ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ လွယ်တယ်လို့ မင်းတကယ်ထင်နေတာလား? ငါ ဝီရိယစိုက်ထုတ်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ၆,၀၀၀ ရှိပြီ။ မင်းကို ငါဘယ်လို ရှုံးနိုင်မလဲ?"

 သုံးချက်လောက် အရိုက်ခံရပြီးနောက်မှာတော့…

 "ရပ်လိုက်ပါ၊ ရပ်လိုက်ပါ၊ ငါ လက်မြှောက်ပါပြီ၊ အရှုံးပေးပါတယ်.."

 လုရှောင်ယန်သည် တဖက်သူကို ​သေလု​မျောပါး ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ သူက တစ်ဖက်လူကို ချက်ချင်းတော့မသတ်​ပေ။

 ဤသည်မှာ ချီလင်သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်တန်ဖိုးရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရန်နှင့် အနည်းငယ် ပြုစုပျိုးထောင်ရန် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ နောင်တွင်၊ နတ်သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ် လာပါက၊ ၎င်းကို အခကြေးငွေမယူ​သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။

 တစ်ဖက်သားက အမဖြစ်ပြီး သားဥမွေးနိုင်ရင် ပိုကောင်းပါသည်။

 နောက်ဆုံးအကြိမ် လီကောသည် နတ်သားရဲဥတစ်လုံးစားလိုက်သောအခါတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ များစွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။

 ကြက်မကဲ့သို့ ဥဥနိုင်သော နတ်သားရဲတစ်ကောင်ကို မွေးမြူနိုင်လျှင် အလွန်ပြည့်စုံပေလိမ့်မည်။

 အကယ်၍ သူသည် တစ်နေ့လျှင် နတ်သားရဲဥ ၁ လုံးရနိုင်ပြီး တစ်လတွင် အလုံး ၃၀ သို့မဟုတ် ၃၁ ကို ရနိုင်ပါက သူသည် တစ်နှစ်လျှင် ဥ ၃၆၅ လုံး ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

 လုရှောင်ယန်သည် အမှန်တကယ်ပင် လယ်ယာလုပ်ငန်းတွင် ထူးချွန်သူဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။

 ဒါကိုတွေးတောရင်း သူသည် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းပညာရပ်ကို စတင်အသုံးပြုနေပြီဖြစ်သည်။

 သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းပညာရပ်ကိုအသုံးပြုရန်၊ လူတစ်ဦးသည် ဤကျင့်ကြံနည်းလမ်းဖြင့် သွေးအနှစ်သာရတစ်စက်ကို ပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တစ်ဖက်သား၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းပြီးနောက်၊ အခြားတစ်ဖက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

 သို့သော်လည်း တဖက်သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်အားကောင်းပါက၊ ၎င်းတို့သည် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံမှုအားကောင်းလေ၊ ခံနိုင်ရည်အားကောင်းလေဖြစ်သည်။

 ထိန်းကျောင်းမှု မအောင်မြင်ပါက တစ်ဖက်သားကို သတ်သေ​စေပြီး ပျက်စီးစေနိုင်သည့် အတိုင်းအတာအထိပင် ဖြစ်သည်။

 တကယ်တော့၊ သူ့ရှေ့က ချီလင်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။

 လုရှောင်ယန်သည် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းပညာရပ်ကို စတင်အသုံးပြုသောအခါ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပထမဆုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် လုရှောင်ယန် လုပ်ချင်တာကို ချက်ခြင်းနားလည်လာပြီး ချက်ခြင်းပဲ ခုခံပါတော့တယ်။

 "လူယုတ်မာ၊ မင်းတကယ်ပဲ ငါ့ကို မင်းရဲ့အစေခံဖြစ်စေချင်တာလား? အိပ်မက်မက်​နေ။ ငါသေရင်တောင် နားမထောင်ဘူး!"

 ဂါး..ဂါး...

 အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲ၏ပါးစပ်မှ ဒေါသတကြီးဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခုခံရန် ခွန်အားရှိသမျှကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

 ၎င်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အားကောင်းခဲ့သည်။

 ၎င်း၏ ခုခံမှုကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် များစွာ နာကျင်ခဲ့ရသည်။ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းပညာရပ်သည် နတ်ဘုရားအဆင့် နည်းပညာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လုရှောင်ယန်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့်၏ နဝမမြောက်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

 နတ်ဘုရားအဆင့်နည်းပညာ၏ အစွမ်းသတ္တိသည် သုံးသူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

 ကျင့်ကြံမှု အားကောင်းလေ၊ နတ်ဘုရားအဆင့်နည်းပညာ၏ စွမ်းအားသည် အားကောင်းလေဖြစ်သည်။

 ထို့အပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ၊ ဖိနှိပ်ခြင်းသည် လူသတ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။

 သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့်သက်ဆိုင်လျှင်တော့ လုရှောင်ယန်သည် ခွန်အားအနည်းငယ်ပို၍အသုံးပြုပါက တစ်ဖက်လူကိုချက်ချင်းသတ်ရန်လုံလောက်သည်။

 သူသည် တစ်ဖက်သားကို အနိုင်ယူရန်အတွက် သတ်ပစ်ရုံထက် အဆများစွာ ပိုမိုခွန်အား လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

 တစ်ဖက်သား၏ သက်ရောက်မှုသည် အလွန်အားကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသော လုရှောင်ယန်သည် သူ၏မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်ပင့်တင်လိုက်သည်။

 "မင်း တော်တော် ခေါင်းမာတာပဲ!"

 "ဟားဟားဟား... လူမိုက်... မင်းစိတ်ကူးတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်တော့။ ငါ နှစ်ပေါင်း ၆၀၀၀ လောက် ကျင့်ကြံပြီး ချီလင်ရဲ့သွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့သူပဲ။ မင်းလို လူသားတစ်ယောက်ဟာ ငါ့ကို ဘယ်လို အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ?”

“မင်းငါ့ကိုသတ်နိုင်တယ် ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ကိုအနိုင်ယူဖို့က​တော့ မေ့ထားလိုက်တော့။”

 "မေ့လိုက်တော့လို့ ပြောနေတယ်လေ။ မင်းရဲ့သွေးအနှစ်သာရက ငါ့ဝိညာဉ်ထဲကို ဘယ်တော့မှ ဝင်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

 လုရှောင်ယန် သက်ပြင်းနည်းနည်းချလိုက်တယ်။  

ကျင့်ကြံနည်းစနစ်ဖြင့် အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးသားရဲကို နှိမ်နင်းရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသည်။

 နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ သူသည် စစ်မှန်သောအမြင်အာရုံသုံးပါးကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့သည်။

 ပြင်းထန်သော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားတစ်ခုသည် အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲကို ချက်ချင်း ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

 "ဂါး...မဟုတ်ဘူး!"

 ချက်ခြင်းမှာပဲ စိတ်တွေ လွတ်သွားပြီး လုရှောင်ယန်က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချခဲ့လေသည်။

 သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းပညာရပ်ကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် လုရှောင်ယန်က ၎င်းကို လွှတ်​ပေးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ အပြာရောင်နတ်ဆိုးသည် သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တခြားသူကို ခြိမ်းခြောက်ရန်နေနေသာသာ လုံးဝမလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပေ။

 "ငါမင်းကိုသတ်မယ်!"

 လုရှောင်ယန်ရဲ့ သွေးအနှစ်သာရက သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ထဲကို ဝင်လာနေပြီဆိုတာကို သိလိုက်ရတော့ အပြာရောင်နတ်ဆိုးကြီးက ချက်ချင်းဟိန်းဟောက်ပြီး လုရှောင်ယန်ကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။

 ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ၎င်း၏ခြေသည်းများသည် လုရှောင်ယန်ကိုမထိမီ ၀.၀၁ စက္ကန့်တွင်၊ လုရှောင်ယန်၏ခွန်အားကြောင့် အညှာမတာနှိပ်ကွပ်ခံရပြီး လုံးဝမတက်နိုင်ပေ။

 လုရှောင်ယန်ကို ဘယ်လောက်ပဲ သတ်ချင်နေပါစေ၊ အဲဒါကို မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။

 "ဆင်းခဲ့။"

 လုရှောင်ယန်ရဲ့ အမိန့်ကြောင့် ခွေးကလေးလို အရှက်တကွဲဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားတော့သည်။

 "ခွေးလိုဟောင်"

 "ဝုတ် ဝုတ်"

 "တော်တယ်။ ငိုတတ်တဲ့ ကလေးက အသားစားရလိမ့်မယ်။ ဒီမှာ မင်းအတွက် အရသာရှိတာပေးမယ်။"

 သူစကားပြောနေစဉ်တွင် လုရှောင်ယန်သည် သူတော်စင်အဆင့် ဆေးပုလင်းတစ်ပုလင်းကို တဖက်သူထံသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

 အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲက စကားပြန်မပြောပေမယ့် လုရှောင်ယန်ကို စူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေတယ်။ ရှင်းနေသည်မှာ ၎င်းသည် ၎င်း၏နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်ဒေါသထွက်နေပြီး လုရှောင်ယန်ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာချင်နေခဲ့သည်။

 "လူမိုက်၊ မင်းက ငါ့ကို ဖိနှိပိပြီး မင်းရဲ့ ကျွန်လုပ်ထားတာ။ ငါ သည်းမခံနိုင်ပေမယ့် မင်းအတွက် ငါ အလုပ်လုပ်ချင်စိတ် မရှိဘူး။ ငါစောင့်နေမယ်။ မင်းသေတဲ့နေ့မှာ မင်းရဲ့ သွေးအနှစ်သာရက အလိုလို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါမှာ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပြန်ရလိမ့်မယ်!"

“ဒီကာလမှာ မင်းကို သတ်ဖို့ လာကြရင်တောင် ငါ့ဆီက ကယ်တင်ခံရဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။”

 ပြင်းထန်စွာ ဒေါသတကြီး ထွက်လာပြီးနောက် ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အပြာရောင် နတ်ဆိုးသားရဲသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဆေးဖက်ဝင် ဆေးလုံးများကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် အလွန်အရှက်ရစရာကောင်းသော အမူအရာတစ်ခုကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

 "လူမိုက်၊ ငါ့ကို တုတ်ပြပြီး မုန်လာဥနီ တစ်ဘူးပြန်ပေးလို့ ရတယ်ထင်သလား၊ ငါ့ကို သုံးနှစ်သား ကလေးလို့ ထင်နေလား? အပြင်မှာ သေရင်တောင် မင်းရဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ငါ မစားဘူး။”

 ထိုအချိန်တွင် ထူးဆန်းသော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

 "အင်း... ဒီဆေးမွှေးရနံ့... ဘာလို့ ဒီလောက် အနံ့ရနေတာလဲ?"

 အနံ့ရပြီးနောက် ကြွေပုလင်းအနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဆေးလုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏သားရဲမျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားသည်။

 "ဘုရားသခင်၊ ဒီရောင်ဝါ... ဒါက သူတော်စင်အဆင့် ဆေးလုံး!"

 လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၂,၀၀၀ က ရေကန်ဘေးတွင် မြင့်မားသောအဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ကို တစ်ကြိမ်ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသည်ကို မှတ်မိနေသေးသည်။ ထိုနတ်ဆိုးသားရဲသည် လူသားကျင့်ကြံသူအုပ်စုတစ်စုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထံမှ သူတော်စင်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံးကို လုယူခဲ့သည်။

 ထိုဆေးလုံးနှင့်အတူ၊ ၎င်းသည် အဆင့်တစ်ဆင့်တိုးလာခဲ့သည်။

 နှစ်ပေါင်း ၂,၀၀၀ ကြာခဲ့သော်ငြား သူတော်စင်အဆင့်ဆေးလုံး၏အငွေ့အသက်ကို ၎င်း၏အရိုးများထဲတွင် နက်နဲစွာ ရေးထွင်းထားဆဲဖြစ်သည်။

 ယခုမူ၊ ဤနေရာတွင် သူတော်စင်အဆင့် ဆေးတစ်ပုလင်းလုံး အမှန်တကယ်ရှိနေသည်။ ပုလင်းအရွယ်အစားကို ကြည့်လိုက်ရင် အထဲမှာ ဆေးလုံး ၅၀ ထက်မနည်း ရှိနိုင်သေးသည်။

 ဟစ်..၊

 အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲသည် တံတွေးကို မျိုချလိုက်ပြီး အဝေးက အစီအရင်ပြင်ဆင်နေသည့် လုရှောင်ယန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

 "ဟမ်၊ ငါ ရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီဆေးတွေကို ငါစားရင် ငါ သူ့ကို ရှုံးသွားနိုင်တယ်။"

 မကြာခင်မှာပဲ ဆေးလုံးတစ်ပြားကို လျှို့ဝှက်ထုတ်ယူပြီး လုရှောင်ယန်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။ တစ်ဖက်က မကြည့်၍ ပါးစပ်ထဲကို ချက်ချင်းထည့်လိုက်တယ်။

 အရသာက~~

 အရမ်းအရသာရှိတာပဲ…

 ဒီအရသာကို သတိရနေခဲ့တာ…

 ဒီအကြောင်းကို နှစ် ၂၀၀၀ လောက်ကတည်းက တွေးနေခဲ့တာ။

 အရသာရှိလွန်းတယ်။

  အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲသည် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံးကို နှစ်ကိုက်ဖြင့် မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်သည်းများတွင် လက်ကျန်ဆေးလုံး ၄၉ ပြားကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းခဲ့သည်။

 ဒီလိုကောင်းတဲ့အရာကို ရဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပါဘူး။  အဲဒါကို မြတ်နိုးရမယ်။

 "ငါ လောဘမကြီးပါဘူး။ နှစ်ရက်တစ်လုံးလောက်ပဲ သောက်လိုက်မယ်။"

 …

 ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ထပ် အလင်းတန်းနှစ်စင်းသည် အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ​ရောက်လာသည်။ သူတို့ကတော့ ယွင်လီကောနဲ့ ကျီဝူရှားတို့ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းကြေးနန်းခန်းမကို ရှာဖွေရာမှ ပြန်လာခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။

 သူတို့နှစ်ယောက်သည် လုရှောင်ယန်အနားသို့ အမြန်ရောက်လာသည်။

 "ဆရာကြီး၊ ကျွန်​တော်တို့ ရှေးဟောင်း ကြေးခန်းမကို တွေ့ပြီးပြီ။"

 လုရှောင်ယန်သည် ယွင်လီကောထံမှ သိုလှောင်အိတ်ကို လက်ခံရရှိပြီး ၎င်း၏ နတ်အာရုံကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။

 "ဒီတစ်ခါတော့ ဒီကိစ္စကို ထားလိုက်​တော့...။ ဒါပေမယ့် နောင်မှာ ဒီလိုအမှားမျိုး ထပ်လုပ်မိရင် ရက်စက်လို့ဆိုပြီး ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။"

 "စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ၊ နောင်မှာ သေချာပေါက် သတိထားပါ့မယ်။"

 လုရှောင်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆေးဆယ်ပုလင်းကျော်ကို ချက်ချင်းထုတ်ကာ ယွင်လီကောသို့ ပစ်​ပေးလိုက်သည်။

 "ဒီမှာ အဆင့်နိမ့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် တိုင်ကျီဖန်ဆင်းမှုဆေးလုံး ၂,၀၀၀ ရှိတယ်။ သူတို့က စိတ်ဓာတ်စွမ်းအင်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံမှုအတွက် အလွန်အကျိုးရှိတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့ လုံ့လစိုက်ထုတ်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖြစ်လာအောင် ကြိုးပမ်းရမှာပါ နားလည်လား?"

 "ဟုတ်ကဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ၊ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်။"

 မဝေးလှသော အပြာရောင်နတ်ဆိုး၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ကြွေပုလင်းငယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အက်ကွဲသွားလေသည်။

 သူတော်စင်အဆင့် ဆေးလုံးကို ရရှိခြင်းရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုဟာ ဒီအချိန်မှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။

 ယွင်လီကောနှင့် လုရှောင်ယန်သည် အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲကို သဘာဝအတိုင်း သတိပြုမိပြီး ချက်ချင်းပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

 "ဒါနဲ့.. ဆရာ ဘယ်တုန်းက ခွေးမွေးတာလဲ?"

 လုရှောင်ယန်က စကားမပြောခင် ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေတယ်။

 "ဒါက ခြင်္သေ့မဟုတ်ဘူးလား?"

 "ခြင်္သေ့တစ်ကောင်မှာ အမွေးရှိတယ်။ ဒီကောင်က အမွေးမရှိဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုကြည့်။ ပြောင်နေတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာမှမရှိဘူး။"

 "ခွေးတွေတောင် အမွေးတွေရှိတယ်။"

 "ခွေးတွေမှာ အမွေးတွေရှိပေမယ့် ခွေးအများစုမှာတော့ အမွေးမရှိဘူး။"

 အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲက ဒါကို လက်မခံချင်ကြောင်း ညွှန်ပြတယ်။

 ကျီဝူရှားက မျက်ခုံးပင့်တင်ကာ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာနဲ့ ပြောသည် ။

 "ဆရာ၊ ဒီခွေးက တကယ်ကို နာခံမှုမရှိတာ သေချာတယ်။ အဲဒါက နောင်မှာ ပုန်ကန်လိမ့်မယ်၊ ကျွန်မတို့ ဘာလို့ အဲဒါကို သတ်ပြီး ချက်မစားတာလဲ?"

 လုရှောင်ယန် ချက်ခြင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

 "မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ငါ အခုမှရထားတဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ပဲ။"

 ယခုအချိန်တွင် ယွင်လီကောကလည်း၊

 "တကယ်တော့ မီးဖုတ်ထားတဲ့ ခွေးအသားကို ပိုကြိုက်တယ်။ ငရုတ်သီးမှုန့်၊ ဇီယာ၊ ဆား၊ ငရုတ်ကောင်း အဲ့တာ​တွေ ရောနယ်ရင်။ အရသာက ထိပ်တန်းပဲ။"

 လုရှောင်ယန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

 လီကောလည်း စားချင်နေတာကြောင့် ဘာလို့မသတ်တာလဲ?

 မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းသည် အလွန်နာခံမှုမရှိပါ။ ၎င်းကိုသတ်ပြီး ၎င်းတို့အား ကျွေးပြီးနောက်၊ သူသည် လီကောနှင့် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။ လုံးဝမဆိုးဘူး။

 လုရှောင်ယန်၏ကျွန်အနေဖြင့် အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲသည် လုရှောင်ယန်၏အတွေးများကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း လုရှောင်ယန်၏စိတ်နေစိတ်ထားပြောင်းလဲမှုကို သိရှိနိုင်သည်။

 ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုရှောင်ယန်၏နှလုံးသားထဲတွင် လူသတ်ရန်ရည်ရွယ်ချက် အမှန်တကယ်ပေါ်လာသည်။

 ၎င်းက အရမ်းထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့တယ်။ အမြီးကို အလျင်စလိုယမ်းကာ ခုန်ပေါက်ဟောင်ကာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာဖြင့် လှိမ့်လိုက်သည်။

 ယခု နာခံမှုရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုရှောင်ယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

 "မေ့လိုက်ပါတော့၊ ငါတို့ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း တောင်တံခါးကို စောင့်ရှောက်ပါစေ။ သတ်လိုက်တာ နှမြောစရာပဲ။"

 "ကောင်းပါပြီ ဆရာကြီးပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ညီမလေး မစားပဲ​နေရအောင်။"

 ကျီဝူရှားက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူတို့ အနည်းစုက တောင်ပေါ်ကို ချက်ချင်းပြန်သွားကြသည်။

 အပြာရောင်နတ်ဆိုးကောင်သည် ချက်ချင်း သက်ပြင်းချကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

 လွတ်မြောက်သွားပြီ။

 ဘယ်လောက် အရှက်ရစရာကောင်းလိုက်သလဲ?

 ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲသည် အမှန်တကယ်ပင် အမည်မဲ့၊ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ​စောင့်​ရှောက်သူဖြစ်ရမည်ဟု တွေးတောကြည့်ပါဦး။

 တကယ့်ကို ကြေကွဲစရာပါပဲ။

 သို့သော် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံးအတွက်ကြောင့် ဦးစွာသည်းခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

 မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လုရှောင်ယန်သည် သူ့ကို ဖိနှိပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ ဒီမှာ စားသောက်ပြီး ​နေရမယ်။

 လုရှောင်ယန် အသတ်ခံရသည်အထိ စောင့်ရတာ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ထိုနေ့တွင် သူ နတ်သားရဲဖြစ်လာပြီး ထွက်ခွာသွားနိုင်သည်…

***

အပိုင်း ၂၁၉ အ​ရှေ့ကိုကြိုမြင်ခြင်း

သူတို့အဖွဲ့ တောင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ လီချန်းရှန်သည် အိမ်နှင့် တောင်ပတ် လမ်းများကို ဆောက်လုပ်ပြီးသွားသည် ။

 လုရှောင်ယန် သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ချိတ်ပိတ်ထားသော်လည်း၊ ဘုရင် ဒသမအဆင့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ ခွန်အားသည် သာမန်လူများ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်သေးပေ။

 လုရှောင်ယန်သည် သူ၏ စုတ်တံကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တောင်တံခါးတွင် "အမည်မဲ့ဂိုဏ်း" ဟူသော စကားလုံးကို ရေးခဲ့သည်။

 ဤအချိန်တွင်၊ အမည်မဲ့ဂိုဏ်းသည် နောက်ဆုံးတွင်  အ​ကောင်အထည်​ဖော်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

 လုရှောင်ယန် မကူညီနိုင်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။

 နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်းတစ်ခုရှိလာပြီ။ ဤဂိုဏ်းသည် အလွန်သေးငယ်ပြီး တပည့်အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း ဂိုဏ်းသခင်ဖြစ်ရန် လုံလောက်ပါသေးသည်။

 "ငါ့တပည့်၊ ငါတို့ရဲ့ အမည်မဲ့ဂိုဏ်းကို ဒီနေ့ တရားဝင် တည်ထောင်လိုက်ပြီ။"

 "ဟုတ်ကဲ့"

 ယွင်လီကောက ချက်ချင်း လက်ခုပ်တီးသည်။ ထိတ်လန့်စရာကိစ္စတစ်ခုကို သူကြားလိုက်ရသလိုပဲ။

 ကျန်တပည့်များသည် ခေတ္တတိတ်ဆိတ်နေပြီး ချက်ချင်းနောက်မှ လိုက်တီးကြသည်။ ခဏအတွင်း လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

 "ကောင်းတယ်.."

 "ဆရာပြောတာမှန်ပါတယ်။"

 "ဆရာက အရမ်းတော်တယ်။"

 "ဆရာ၊ ကျွန်တော် ချစ်တယ်။"

 လုရှောင်ယန်သည် မျက်ခုံးပင့်တင်လိုက်သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် ဝူရှား နှင့် အခြားသူများ၏လေသံတွင် ထူးဆန်းမှုတစ်ခုခုရှိနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူတို့ပါးစပ်က အချဉ်နံ့တွေ ထွက်နေသလိုပဲ။ ၎င်းသည် လီကော ၏ သက်တောင့်သက်သာရှိပြီး သဘာဝကျသော အသံထက်များစွာ နိမ့်ကျပါသည်။

 ထားပေမယ့်လည်း…. ထားလိုက်ပါလေ။ အသေးအမွှားကိစ္စပါပဲ။

 သူ လည်ချောင်းရှင်းပြီး ဆက်ပြောသည်။

 "ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့အားလုံး လုံ့လစိုက်ထုတ်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံကြရမယ်။ ပြီးရင်တော့ နာမည်မဲ့ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းတွေကို စတင်ရွတ်ကြ။"

 လူတိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် ရွတ်ဆိုကြသည်။

 "ပထမအချက်အနေနဲ့ သူများအနိုင်ကျင့်ခံရတာကို ကြုံတွေ့ရရင် ဝင်မစွက်ဖက်ပါနဲ့။ ရှောင်ထွက်သွားပါ။"

 "ဒုတိယအနေနဲ့၊ တခြားသူတွေနဲ့ တမင်တကာ ​ရော​နှောဖို့ ခွင့်မပြုဘူး။ တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် တစ်ဖက်ကိုသတ်ပြီး သူတို့ရဲ့အရိုးတွေကို မီးရှို့ပြီး သူတို့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။ သွေးအနှစ်သာရတစ်စက်​တောင် အလွတ်​မြောက်မခံနဲ့...။"

 "တတိယအချက်အနေနဲ့ တတ်နိုင်ရင် အုပ်စုဖွဲ့ တိုက်ခိုက်ပါ။ တစ်ယောက်ချင်း မတိုက်ခိုက်မိအောင် ကြိုးစားပါ။"

 …

 ဤဂိုဏ်း၏စည်းမျဉ်းများသည် တံခါးဝတွင် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံးကိုစားကာ လဲလျောင်းနေသော အပြာရောင်နတ်ဆိုးသားရဲကို ဆွံ့အ​စေခဲ့သည်။

 ​သေစမ်း! သူ ဘယ်လို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသလဲလို့ အံ့သြနေတာ သူ့ထက်တောင် ပိုသတ္တိကြောင်တဲ့ အပေါင်းအဖော်တစ်စုကို သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သိလာရတယ်။

 အမှန်စင်စစ်၊ ယုတ်ညံ့သောလူကို အနိုင်ယူနိုင်သူမှာ ပို၍ပင် ယုတ်ညံ့သူပင် ဖြစ်သည်။

 မေ့လိုက်ပါတော့၊ ဒါဟာ ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ခုပဲ။  ကိစ္စအကြီးကြီးမှမဟုတ်တာ...။

 ဒါကို တွေးပြီး ဆေးလုံး နောက်တစ်လုံးကို မျိုချလိုက်တယ်။

 တပည့်များသည် ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းများကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် လုရှောင်ယန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ လူတိုင်းကို အရှိန်မြှင့်လုပ်ဆောင်​စေရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

 သူသည် လက်နက်များကို သွန်းလုပ်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကို တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။

 အခြားတပည့်များသည် နတ်ဘုရားအဆင့် ပစ္စည်းများကို အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း သူကတော့သုံးနိုင်သည်။

 ထို့အပြင်၊ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းနှင့် ဖျက်ဆီးမရနိုင်သောရွှေခန္ဓာ ကဲ့သို့သော သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းသည်လည်း သူ့အတွက် ကောင်းမွန်သည်။ သူသည် ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူတို့ အထက်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်သည်အထိ စောင့်ကာ ​ပေးနိုင်သည်။

 သူ လုံးဝ အချိန်ဆွဲစရာ မလိုဘူး။

 သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်၏ စုဆောင်းမှုအပေါ် မူတည်၍ ကျင့်ကြံနည်းစနစ်များ တိုးတက်လာပေမည်။

 သူသည် ထိပ်တန်းအဆင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကို ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်း အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုပါက၊ သူသည် သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် ကို များစွာသုံးစွဲရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

 ပထမအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကို မြှင့်တင်သောအခါ၊ သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။  တူညီသောနည်းပညာကို ဒုတိယအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်သောအခါ၊ သူသည် သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ တတိယအဆင့်အတွက် သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် လေးခုနှင့် စတုတ္ထအဆင့်အတွက် သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် ရှစ်ခု လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်း၊ သူသည် လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုစီအတွက် သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် ဆယ့်ငါးခုကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာသည် မအောင်မြင်သေးပေ။ တခါတရံမှာ သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် ၂၀ ကျော်တောင် ကုန်ကျနိုင်ပါသည်။

 ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ လုရှောင်ယန်သည် လက်ဆောင်အိတ်ကိုဖွင့်ပြီး သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် များစွာကို ရရှိခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် သူ့အတွက် တကယ်မလုံလောက်ပါဘူး။

 နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် အဇူရာသက်ရှည်ပညာရပ်၊ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်း၊ ဖျက်ဆီးမရနိုင်သောရွှေခန္ဓာ စသည်ဖြင့် ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများကဲ့သို့သော အသုံးများသော ကျင့်ကြံနည်းလမ်းအချို့ကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

 မဟာတာအိုမွေးဖွားခြင်းနှင့် ထိုက်ရွှမ်ပေသို့အပြင် သိုင်းဘုရင် ပထမအဆင့်တွင်ရှိရန် လိုအပ်သော အခြားသော နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများတွင် ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောကန့်သတ်ချက်များမရှိပါ။ လုရှောင်ယန်က ၎င်းတို့ကို ကျင့်ကြံပြီး​နေပြီဖြစ်သည်။

 သို့သော်လည်း အဇူရာသက်ရှည်ပညာရပ် ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများကိုသာ ကျင့်ကြံနိုင်သည်။

 အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများသည် သူမကျင့်ကြံမီ တပည့်များ အရင်ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်တွင်သာရှိသေးသည်။

 ယွင်လီကောနှင့် အခြားသူများသည် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများကို ကျင့်ကြံနိုင်မှသာ နတ်ဘုရားအဆင့် ရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းနှင့် အခြားသော နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

 လုရှောင်ယန်သည် ဤကိစ္စကို စိတ်မပူပါ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံနည်းလမ်းက ​လော​လောဆယ်​တော့လုံလောက်ပါတယ်။

 ကျန်အချိန်များတွင်၊ သူသည် ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့် လက်နက်များဖန်တီးရန် မြင့်မြတ်တာအိုစိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

 သို့သော် လုရှောင်ယန် အံ့အားသင့်သည်မှာ လက်နက်များ သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းတို့သည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အရာနှစ်ခုဖြစ်သည်။

 ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ကျရှုံးပါက၊ သူသည် အလွန်ဆုံး သူ၏ သိုင်းတာအိုစစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်များ ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

 သို့​သော် လက်နက်သွန်းလုပ်လို့ မအောင်မြင်ပါက ၎င်းသည် လုံးလုံးပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ သိုင်းဘုရင်အဆင့်လက်နက် ဖြစ်ရင်တစ်ခုတောင် ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်။

 ရယ်စရာအကောင်းဆုံးမှာ ဤအရာသည် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းစွမ်းရည်နှင့် ဘာမှမဆိုင်ပါ။

 ၎င်းသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်၏တိုးတက်မှုဖြစ်နိုင်ခြေပေါ်တွင်မူတည်ခြင်းမရှိပါ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းသည် နတ် တာအို ဝိညာဉ်ကျောက်စာ တွင် ပါဝင်သောပစ္စည်းများအပေါ် မူတည်သည်။ ထို့အပြင်၊ မြင့်မြတ်တာအိုစိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတိုင်းသည် ကွဲပြားပြီး သေးငယ်သော ခြားနားချက်က​လေးမှသည် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသောရလဒ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။ လုရှောင်ယန်သည် စစ်မှန်သောအမြင်အာရုံသုံးပါး ကို အသုံးပြုထားသော်လည်း အရာအားလုံးကို တိကျစွာ မတွက်ချက်နိုင်ပေ။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ကံတရားကို အားကိုးဖို့ လိုပါသည်။

 ဤအရာက လုရှောင်ယန်ကို အလွန်အားကိုးရာမဲ့သွား​စေသည်။

 သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်အများအပြားကို သွန်းလုပ်ရန် ဆက်တိုက် ကျရှုံးပြီးနောက် လုရှောင်ယန်သည် သိပ္ပံပညာကို လက်​လျှော့ပြီး အယူသီးရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

 ဒီအချိန်မှာ ဝမ့်ခိုက်က သူ့ကို ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးကို ဘာကြောင့်ပေးတယ်ဆိုတာ နားလည်သွားပုံရသည်။

 ဝမ့်ခိုက်သည် ဤအခြေအနေကို အရင်ကတည်းက မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။

 အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက် လုရှောင်ယန်သည် တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီမှ ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။

 ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးသည် အမှန်ပင် နဂါးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နှစ်မီတာကျော်ရှည်လျားပြီး သန့်စင်သော စွမ်းအင်ကိုယ်ထည်ဖြစ်ပုံရသည်။ တကယ်တော့ သူ့မှာ အသွေးအသား ရှိသည်။

 သို့သော်လည်း ကံတရားကလွဲလို့ တခြားဘာမှ သက်ရောက်မှုမရှိပါ။

 စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို​တောင် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းမရှိ​လောက်မည့်အတိုင်းအတာအထိပင် ဖြစ်သည်။

 လုရှောင်ယန် ဖမ်းယူလိုက်သော ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးသည် လုရှောင်ယန်အား ၎င်း၏စွမ်းအားကို ပြသနေသကဲ့သို့ လေထဲတွင် ပျံဝဲကာ ဟိန်းနေပါသည်။

 လုရှောင်ယန်က သိပ်စဉ်းစားမနေဘဲ နတ်လက်နက်လှံကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးကို နင်းပြီး အောက်လှိုဏ်ဂူထဲကို တိုက်ရိုက်ထိုး​ဖောက်လိုက်တယ်။ ထို့နောက် လည်ချောင်းသို့ မရောက်မချင်း ဓားဖြင့်ထိုးသည်။

 သူသည် ၎င်း ဆန့်လာသည်အထိ ဓားနဲ့ထိုးသည်။

 ထို့နောက် သူသည် စစ်မှန်သောအမြင်အာရုံသုံးပါးကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မီးတောက်များ ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးကို ချက်ချင်းဖုံးလွှမ်းသွား​စေသည်။

 … ဆီတစ်လွှာ၊ ဆီနှစ်လွှာ၊ ဆီသုံးလွှာ… အုပ်လိုက်ပြီး....မကြာခင်မှာပဲ ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးကို 

အပြင်မှာ ကြွပ်ရွပြီး အတွင်းပိုင်းက နူးညံ့​နေသည်အထိ ကျက်​စေပြီး တောက်ပနေတဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ ထွက်လာ​စေသည်။

  ​ကောင်းမွန်​သောအရသာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် အလွန်ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများ၏ အကူအညီ လိုအပ်လေ့ရှိသည်။

 ထို့ကြောင့် လုရှောင်ယန်သည် ငရုတ်သီး၊ ဇီယာနှင့် ဆားကဲ့သို့သော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ပေါင်းထည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အလွန်အရသာရှိသော ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးကင်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

 လုရှောင်ယန် သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ နှစ်ခြိုက်စွာစားကာ ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးတစ်ခုလုံးကို အပြီးသတ်ခဲ့သည်။

 "​​ဂေ့~"

 ကံကောင်းခြင်းရွှေနဂါးကိုစားပြီးနောက် လုရှောင်ယန်သည် သူ၏ကံကြမ္မာအနည်းငယ်တိုးလာပုံပေါ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

 ထို့နောက် သူသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့် လက်နက်ကို သွန်းလုပ်ပြန်သည်။

 ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ့ရဲ့ကံကြမ္မာက အရင်ကထက် ပိုကောင်းလာခဲ့ပါတယ်။

 ၎င်းသည် ၁၀၀% အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် ညီမျှသည်။

 ထိုကဲ့သို့သော ကံကောင်းခြင်း၏အကူအညီဖြင့် လုရှောင်ယန်သည် နတ်လက်နက်များ အသုတ်လိုက် ဖန်တီးခဲ့သည်။

 အထူးသဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီနှင့် ရွှမ်ဟွမ်ဓားကဲ့သို့သော နတ်လက်နက်မျိုးများဖြစ်သည်။

 သူသည် ကောင်းတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိမှာကို ​သေချာ​ပေါက် မကြောက်ပါ။ နောက်ဆုံးတွင်၊ အနာဂတ်တွင်၊ သူသည် နတ်ဘုရားအဆင့်ဆရာကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေမည်။

ကျန်အချိန်များတွင် လုရှောင်ယန်သည် ဆေးအချို့နှင့် အခြားဆေးများကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ သူသည် လက်ဆောင်အိတ်များမှ ရရှိသော သိုင်းဘုရင်အဆင့်နှလုံးကို အနာဂါတ်တွင် အသုံးပြုရန် လိုရမယ်ရ ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံးအဖြစ် ပြုပြင်ခဲ့သည်။

 …

 ဤနည်းဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နှစ်ဝက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

 နှစ်ဝက်လုံးလုံး အမည်မဲ့ဂိုဏ်း၏ တပည့်များအားလုံးသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ မထွက်ခဲ့ကြပေ။

 ဤကဲ့သို့ ပင်ပင်ပန်းပန်း ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့်အတူ လူတိုင်း၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားလာခဲ့သည်။

 လီချန်းရှန်သည် ဧကရာဇ်အဆင့်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်အဆင့်၏ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

 ကျန်လေးယောက်သည်လည်း ဘုရင်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ​ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

 သို့သော်လည်း ၎င်းတို့အနက်မှ ဖုန်းထျန်းယွမ်သည် ဘုရင်အဆင့်၏ နဝမအဆင့်တွင်ရှိပြီး ကျီဝူရှားသည် ဘုရင်အဆင့်၏ ပဉ္စမအဆင့်တွင်ရှိပြီး ကျူးကောကျီချုံသည် ဘုရင်အဆင့်၏ စတုတ္ထအဆင့်တွင်ရှိနေသည်။

 လီကော တစ်​ယောက်တည်းသာ ကျန်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရင်အဆင့်၏ ပထမအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

 ပိုကြောက်စရာကောင်းတာက သူရဲ့ယခင်ကျင့်ကြံမှုဟာ ကျီဝူရှားနဲ့ ကျူးကောကျီချုံတို့ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ဖူးသည်။

 အဆုံးတွင်၊ နှစ်ဝက်အတွင်း သူသည် ထပ်မံ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အောက်ဆုံးတွင် ပြန်​ရောက်လာသည်။

 ယင်းနှင့်ပတ်သက်၍ လုရှောင်ယန် သည် သူ့အတွက် သက်ပြင်းသာချနိုင်သည်။

 ဒါတွေအားလုံးက ကံကြမ္မာပါပဲ။

 သို့သော် တပည့်များ၏ အလုံးစုံတိုးတက်မှုမှာ မဆိုးလှပေ။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို အဆင့်သေးနှစ်ခုပင် တိုးပွားလာ​စေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြီးမြတ်ဆုံး နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

 သူသာ နောက်တစ်ဆင့်တက်ရင် သူတော်စင်အဆင့်ကိုရောက်လိမ့်မယ်။

 တစ်ခုတည်းသော ဝမ်းနည်းမှုမှာ ဝမ့်ခိုက်သည် အောင်မြင်စွာ မတိုးတက်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

 အကယ်၍ ဝမ့်ခိုက်သည် တိုးတက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့ပါက လက်ဆောင်သေတ္တာကို သူရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

 လက်ဆောင်သေတ္တာများဖွင့်နိုင်သည့်နေ့ရက်များကို သူလွမ်းဆွတ်နေမိသည်။

 ဤနေ့တွင်၊ လုရှောင်ယန် သည် ကျင့်ကြံ​နေရင်း တောင်ခြေရင်းရှိ အမည်မဲ့ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေထဲသို့ တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသည်။

 သူသည် သူ၏နတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ပြီး အခြားသူသည် မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မြို့မှ ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။

 "မဟာကျိုးမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား?"

 လုရှောင်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လေချွန်လိုက်သည်။

 " ဖိဂုလျန် (သေနတ်ဒင်မျက်နှာ)"

 ဖိဂုလျန်သည် လုရှောင်ယန် ယခင်က အနိုင်ယူခဲ့သော အပြာရောင်နတ်ဆိုး သားရဲဖြစ်သည်။

 အဲဒီတုန်းက လုရှောင်ယန်က အဲဒါကို အမိန့်ပေးချင်တဲ့အခါ တခါမှနားမ​ထောင်ခဲ့ဘူး။

 လုရှောင်ယန်က ၎င်းကို ထိတ်လန့်​သွား​အောင် မရိုက်ပါဘူး။ သူက တစ်ဖက်လူကို ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဆွဲဆောင်နေခဲ့တယ်။

 တစ်လမပြည့်ခင်မှာပဲ ဖိဂုလျန်ဟာ တကယ့်ခွေးထက်တောင် ပိုနာခံလာခဲ့ပါတယ်။

 လုရှောင်ယန်က ဖိဂုလျန်လို့ အမည်ပေးတာကို​တောင် မကန့်ကွက်တဲ့အတိုင်းအတာအထိပါပဲ။

 "ဝူး ဝူး။"

 လုရှောင်ယန် ရောက်ရှိလာပြီး ဖိဂုလျန်သည် ၎င်း၏အမြီးကို အမြန်​မြှောက်လိုက်သည်။

 လက်ရှိ ဖိဂုလျန်သည် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထည့်မတွက်နိုင်ပါ။ ယခု၊ ၎င်းသည် လုရှောင်ယန်အတွက် ကောင်းမွန်သော ဖိနပ်ယက်သမား ဖြစ်ချင်သည်။

 ဟာသပဲ။ သူသည် သူတော်စင်အဆင့် ဆေးဖက်ဝင်​ဆေး များကို နေ့တိုင်းစားသည်။ တကယ်တော့၊ ၎င်းသည် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံးကိုပင် ရံဖန်ရံခါ ရရှိနိုင်သည်။ ဒီလိုနေ့မျိုးမှာ ခွေးတစ်ကောင်လို သရုပ်ဆောင်တာ မပြောနှင့် မစင်စားချင်စိတ်တောင် ဖြစ်လိမ့်မယ်။

 "တောင်ခြေကိုသွား။ တစ်စုံတစ်ယောက်က တောင်ခြေရင်းမှာ စာလာပို့နေတယ်။ စာကိုသွားယူ။"

 "ဝူး ဝူး။"

 ဖိဂုလျန်က ပြန်ဖြေပြီး မီးခိုးတလိပ်လို လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားသည်။

 ပြန်လာတော့ ပါးစပ်ထဲမှာ စာအိတ်တစ်အိတ် ကိုင်လာသည်။

 လုရှောင်ယန်သည် စာအိတ်ကိုဖွင့်ကာ သူ၏ နတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို ​မှေးမိသည်။

 "မဖြစ်နိုင်တာ၊ သူတို့ တကယ်ရောက်နေတာလား?"

 ထိုစာသည် မဟာကျိုး ဧကရာဇ် ကျီဝူရှန်ထံမှဖြစ်သည်။  မဟာကျိုး နန်းမြို့​တော်တွင် ပြဿနာအချို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း ၎င်းက ပြောသည်။

 ထာဝရသစ်တောမှ နာလန်မိသားစုသည် မဟာကျိုးသို့ ရောက်လာသည်။

 ဒါက ချက်ခြင်းပဲ လုရှောင်ယန်ကို အော်ဟစ်မိမတတ်ဖြစ်သွားစေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ .. သူ အမျှော်အမြင်ရှိခဲ့ပေလို့ပေါ့…..

***

အပိုင်း ၂၂၀  ပုန်းကွယ်နေသော နဂါးနှင့်ဇာမဏီ

ထိုအချိန်က လုရှောင်ယန်သည် ဤကိစ္စအတွက် ​တော်ဝင်မိသားစုကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။

 ပြင်ပရန်သူအချို့ရောက်လာပါက ​တော်ဝင်မိသားစုအား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခွင့်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

 ဥပမာအားဖြင့်၊ ထာဝရသစ်တော၏ နာလန်မိသားစု။

 သူသည် သူတို့ကို အနိုင်မယူနိုင်တာ မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ၎င်းတို့သည် မြင်းနက်မဟုတ်ပေ။ ထို့​ကြောင့် သူ သူတို့ကို သတ်လည်း ဘာမှရမှာမှမဟုတ်ဘဲ။

 အကယ်၍ သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ်တစ်ရာခိုင်နှုန်းမျှပင် မရရှိနိုင်ပါက တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းက စွမ်းအင် ဖြုန်းတီးမှုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

 ထို့အပြင် အခြားသူများက ​တော်​တော်နှင့် အဆုံးမသတ်နိုင်ပေ။ သူတို့သည် သူ့ကို အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေသော ယင်ကောင်များကဲ့သို့ပင်။ ကျင့်ကြံခြင်းကို အ​နှောင့်အယှက်ဖြစ်​စေမည်။

 ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သူလက်ရှိပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝတွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။ သူသည် အမည်မဲ့ဂိုဏ်းတွင် တပည့်များနှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာကျင့်ကြံပြီး ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးပွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

 ဟင်း~~

 လုရှောင်ယန်သည် စာကို အကြမ်းဖျင်း စိုက်ကြည့်နေသည်။ မဟာကျိုး ဧကရာဇ်မိသားစုနှင့် နာလန်မိသားစုကြား တိုက်ပွဲက မဆိုးလှ​ပေ။ ဧကရာဇ်မိသားစုသည် အခြေခံအားဖြင့် အသာစီးရခဲ့သည်။

 နောက်ဆုံးတွင်၊ တိုက်ပွဲသည် ၎င်းတို့၏မွေးရပ်မြေတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး တော်ဝင်မိသားစုတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သူများစွာရှိသည်။

 ဥပမာအားဖြင့်၊ ဘုရင်ကျီနဉ်နှင့် ဘုရင်ဟောင်း နှစ်ဦးစလုံးကို သိုင်းဘုရင်အဆင့်ဆေးလုံးဖြင့် သန့်စင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များမှာလည်း တိုးများလာခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာလည်း အနိမ့်ပေ။

 ဘုရင်​ဟောင်းကြီးသည် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဟု ဆိုကြသည်။

 တတိယအဆင့် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့် အကြီးအကဲကလည်း ဦးဆောင်ထားသောကြောင့် ​တော်ဝင်မိသားစု၏ အ​ခြေအ​နေသည် မဆိုးဘူးဟုဆိုရမည်။

 သို့သော် လုရှောင်ယန်ကတော့ ဒီလောက်နဲ့ မလုံခြုံသေးဟု ခံစားမိသည်။

 နာလန်မိသားစုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူအုပ်စုငယ်ကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ပိုမိုအားကောင်းသော ပညာရှင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရောက်လာပါက မဟာကျိုးဘက်က အဆုံးစီရင်ခံရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

 မဖြစ်သေးပါဘူး၊ ဧကရာဇ်မိသားစု၏ ခွန်အားကို တိုးပွားစေမည့် နည်းလမ်းကို တွေးထားမှဖြစ်မယ်။

 ဒါကိုတွေးတောရင်း လုရှောင်ယန်ဟာ ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည့် တောင်နဲ့မြစ်ပန်းချီကားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

 အထဲမှာ ရတနာတွေ များလွန်းတာကြောင့် သူတို့ဟာ စူးရှတောက်ပတဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို စတင်ထုတ်လွှတ်နေပါပြီ။

 လုရှောင်ယန်သည် ဆေးသုံးပုလင်း၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ​သွေး​ဆေးလုံး တစ်ပုလင်း၊ သိုင်းဘုရင်အဆင့် ခြင်ဆီ​ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းနှင့် သိုင်းဘုရင်အဆင့်ဝိညာဉ်​ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းတို့ကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။

 ဤအရာများသည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သာမန်အရာများဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် လုရှောင်ယန်အနေနှင့် နည်းနည်းလေးမျှ ဂရုစိုက်မနေပေ။

 ​တော်ဝင်မိသားစု၏ ခွန်အားကို တိုးမြင့်စေပြီး သူ့အတွက် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေး လက်အောက်ခံအဖွဲ့ကို သွယ်ဝိုက်၍ ဖန်တီးထားခြင်းသည် သူ့အတွက် ပြီးပြည့်စုံသည်။

 တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံတယ်။

 "ဖိဂုလျန်။"

 "သခင် ဘာအမိန့်ရှိမလဲ?"

 "နန်းမြို့တော်ကိုသွားပြီး တစ်ခုခု ပို့ပေးဦး။"

 "ကောင်းပြီ ငါ အခု သွားလိုက်မယ်။"

 ဖိဂုလျန်သည် အလင်းစီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အမည်မဲ့ဂိုဏ်းမှ အမြန်ထွက်ခွာကာ နန်းမြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

 ၎င်းကို ခိုင်းရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အကြီးမြတ်ဆုံးအဆင့်၏ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နာလန်မိသားစုမှ တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ဆေးလုံးများကို လုယူခံရမည်မဟုတ်ပေ။

 အမြဲတမ်းသတိရှိခဲ့တဲ့ လုရှောင်ယန်ဟာ အမြဲတမ်း အမှားယွင်းကင်းစင်စွာ လုပ်ဆောင်တတ်သည်။

 ထိုအချိန်တွင် လုရှောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

 လုရှောင်ယန်၏မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားစေတယ်။

 "ဝမ့်ခိုက် နောက်ဆုံး​တော့ အဆင့်မြှင့်လို့ ပြီးသွားခဲ့ပြီပဲ။"

 သူသည် သူ့အခန်းကို ပြန်သွားလိုက်သည်။

 "ထွက်​လာခဲ့ ဝမ့်ခိုက်"

 အလင်းတန်းလေးနဲ့အတူ လုရှောင်ယန် ရှေ့မှာ ခပ်သေးသေးရုပ်လေးပေါ်လာတယ်။ သို့သော် ၎င်းသည် ခွေးတစ်ကောင်မဟုတ်တော့ပါ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းသည် နှစ်နှစ်သုံးနှစ်ခန့်အရွယ်ရှိ ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် သာမန်မိန်းကလေးများနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏နားများသည် သူမ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင်ရှိပြီး အမွေးထူသောခွေးနားရွက်တစ်စုံဖြစ်​နေ​သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

 သူမ၏တင်ပါးပေါ်တွင် အမွေးထူ​သော အမြီးတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။

 [ဒန်းဒန်းဒန်း၊ သခင် ငါ့ကိုလွမ်းနေသလား၊ ငါ့ပုံစံအသစ်က ကြည့်လို့ကောင်းလား]

 "မင်း နတ်ဆိုးဖြစ်လာပြီလား?"

 လုရှောင်ယန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဝမ့်ခိုက်သည် လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

 [ဟီးဟီးဟီးဟီး။ နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ပြီး အသွင်ပြောင်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိနေပြီ။ ငါက လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရုံတင် မကဘူး၊ ပေါင်မုန့်ကြီးလိုမျိုး တခြားအရာတွေအဖြစ်လည်း အသွင်ပြောင်းသွားနိုင်တယ်]

 ထိုစကားကြောင့် ဝမ့်ခိုက်သည် ဟစ်အော်ကာ ကြီးမားသော ပေါင်မုန့်တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ဖြူစွတ်​နေပြီး အပူ​ငွေ့တွေ​တောင်​ ထွက်​​နေသည်​။ ဒါဟာ တကယ့်ကို လက်တွေ့ကျလွန်းလှပါတယ်။

 [ဘယ်လိုလဲ သခင်၊ ငါ့ရဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းရေး နည်းစနစ်က ကောင်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား၊ ငါ့ကို ချီးကျူးပေး၊ မြန်မြန်လေး ချီးမွမ်းပေး]

 လုရှောင်ယန်သည် ​ပေါင်မုန့်နောက်တွင် တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည့် အလွန်ထင်ရှားသော ခွေးအမြီးကို စိုက်ကြည့်ကာ ခဏမျှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

 "ဝမ့်ခိုက်၊ အနာဂတ်မှာ အပြင်လူတွေရှေ့မှာ မင်းရဲ့ အသွင်ပြောင်းနည်းကို လက်လွှတ်စပယ် မသုံးဘူးလို့ ငါ့ကို ကတိပေး..."

 [ဘာလို့...]

 "မင်း အသတ်ခံရမှာကို ငါကြောက်တယ်။"

 ဝမ့်ခိုက် : […]

 ခဏအကြာတွင် ဝမ့်ခိုက်သည် သူ၏ခွေးပုံစံဆီသို့ ပြန်​ပြောင်းသည်။ အရင်ကထက် နည်းနည်းပိုကြီးလာပုံရတယ်။ မူလက နှစ်လမှ သုံးလအရွယ်ရှိသော်လည်း ယခုအခါ သုံးလမှ လေးလအရွယ် ခွေးကလေးဟု ယူဆနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

 ဝမ့်ခိုက်ကို ဤကဲ့သို့မြင်ရသည်မှာ လုရှောင်ယန်သည် ၎င်းကို ပိုမို ကျင့်သားရလာသည်ဟု ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။

 "ဒီတစ်​ခါ​တော့ မင်းရဲ့တိုးတက်​မှု​နောက်​မှာ မှတ်​ဉာဏ်အသစ်​​တွေရခဲ့ပြီလား"

[ ဒါပေါ့ ဒါပေါ့]

 "အဲဒါတွေကဘာလဲ?"

[ သခင် အသတ်ခံရတာတဲ့ အရမ်း အ​ခြေအ​နေဆိုးတယ်။ တစ်ကိုယ်လုံး အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားပြီးတော့ သခင်က သေသွားတယ်]

 လုရှောင်ယန်:"…"

 "အသုံးဝင်တဲ့ မှတ်ညဏ်လေးတွေ ပေးလို့ရမလား။ ဥပမာ ငါ့နာမည် ဘာလဲ၊ ငါက ဘယ်သူလဲ။ ငါက ဘယ်ကလဲဆိုတာမျိုး?"

 [အဲ့ဒါတွေတော့ မသိဘူး။ ငါရရှိခဲ့တဲ့မှတ်ညဏ်တွေက အမြင်သာရှိပြီး အသံလုံးဝမကြားရတဲ့အတွက် သခင်ဘယ်သူဆိုတာကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ နောက်ပြီး သခင်ဟာ ပရမ်းပတာတိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့အတွက် သခင့်ရဲ့တည်နေရာကိုလည်း မသိပါဘူး]

 လုရှောင်ယန် မကူညီနိုင်ဘဲ ခေါင်းကိုက်သွားမိတော့သည်။

 သူ့အရင်ဘဝက ကြေကွဲစရာကောင်းလွန်းနေပုံရသည်။ သူသည် လူအုပ်ကြီး၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရရုံသာမကဘဲ သူလည်း ခုတ်ထစ်ခံရကာ မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

 အနက်ရောင် အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ သော့ခတ်ခံရပြီး ဘယ်လိုသေမှန်းတောင် မသိဘဲ သတ်ပစ်ခံရတဲ့အထိပါပဲ။

 သူ့အရင်ဘဝက မာနကြီးလွန်းတာ ဖြစ်နိုင်သလား။ အဲ့ဒါကြောင့် သူ ဘာကိုမှဂရုမစိုက်မိခဲ့တာလား။ လူဝင်စားပြီးနောက် သူ၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတစ်ခုလုံးက အဲ့တာ​ကြောင့် နှိမ်ချတတ်လာတာလား။

 လုရှောင်ယန်သည် ထိုအချက်မှတစ်ပါး ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရှင်းပြချက်ကို မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပါ။

 ဤဘဝတွင် သူပို၍သတိထားရမည်ထင်သည်။

 ထိုအချိန်တွင် ဝမ့်ခိုက်သည် ရုတ်တရက် စကားပြန်ပြောလာသည်။

[ ဒါပေမယ့် သခင်၊ လီလျှို့ရွှေရဲ့ကံကို စုပ်ယူလိုက်တဲ့အခါ မှတ်ညဏ်တွေလည်း ရခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါတွေက ငါတို့နဲ့တော့ မဆိုင်ဘူး]

 "အိုး?"

 [ကံတရားရဲ့ စွမ်းအားက တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေပုံရတယ်။ ဒါကြောင့် ကံတရားရဲ့ စွမ်းအားက မြင်းနက်တွေကို ကူညီပေးပြီး တခြားသူတွေနဲ့ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာစေတယ်။ ဒါ့အပြင်၊ သူတို့နဲ့ ပဋိပက္ခတွေ့တဲ့သူတွေက အဓိကအားဖြင့် ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေ၊ ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ]

 လုရှောင်ယန်က ပိုလို့တောင် အံ့သြသွား&တယ်။

 ကံ၏တန်ခိုးသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြစ်သည်။

 သူသည် ကောင်းကင်တွင် လွှမ်းခြုံထားသောကြောင့်၊ အခြေခံအားဖြင့် ကောင်းကင်မှ ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသည်။

 ကောင်းကင်ဘုံသည် ထူးထူးခြားခြား အမျိုးမျိုးသော ပါရမီရှင်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် မြင်းနက်များကို ကံကောင်းစေခဲ့သည်။ ဒါက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့တော့ ကောင်းသားပဲ။

 လုရှောင်ယန်ကတော့ ကောင်းကင်ဘုံသည် ထိုပါရမီရှင်များကို ဒေါသဖြစ်အောင် ကြိုးပမ်းနေသည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းကတော့ မြင်းနက်များသည် ၎င်းတို့၏ ရန်သူများအ​ပေါ် ရက်စက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်မှ မနာခံပါက ဤမြင်းနက်များသည် ၎င်းတို့အား ဘဝတပါးသို့ တိုက်ရိုက်ပို့မည်ဖြစ်သည်။

 ဤကံ​ကောင်းခြင်းစွမ်းအင်သည် နတ်ကောင်းတစ်ပါး မဟုတ်ပုံရသည်။ နောက်ကွယ်မှာ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်ခုခုကို သူလုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

 ထို့အပြင်၊ သူ့ကို အမှန်တကယ် ဉာဏ်ကြီးရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။ သူသည် မြင်းနက်တွေကို ဆန့်ကျင်ဖို့ မွေးဖွားလာခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်လား?

 မဟုတ်ရင် မြင်းနက်တွေက သူ့ကို အ​နှေးနဲ့အမြန် သတ်ပစ်မှာမျိုးလား?

 ဒါကိုတွေးရင်း လုရှောင်ယန်ဟာ သူ့ရဲ့ မြင်းနက်တွေကို သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပြင်းပြလာသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

 "ကောင်းပြီ၊ ဒီအကြောင်း မပြောပါနဲ့။ လီကောနဲ့ တခြားသူတွေ ထပ်ပြီး တိုးတက်လာပြီ။ သူတို့ လက်ဆောင်အိတ်တွေ အများကြီး ရထားသင့်တယ်။ လက်ဆောင်အိတ်တွေ ပေးပါ။"

[ကောင်းပါပြီ]

 ဝမ့်ခိုက်သည် လုရှောင်ယန် အား လက်ဆောင်အိတ်ကို ပေးပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုလိုမျိုး လုရှောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

 လုရှောင်ယန်သည် သူ့လက်ဆောင်အိတ်များကို စတင်ဖွင့်လိုက်သည်။

 ထိပ်တန်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်… ထိပ်တန်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်… ထိပ်တန်း သိုင်းဘုရင်အဆင့်… အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားအဆင့်… အလယ်အလတ် နတ်ဘုရားအဆင့်… အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်… ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားအဆင့်…

 အခြေခံအားဖြင့်၊ အခြားပစ္စည်းကောင်းများ ရှိခဲ့သည်။ လုရှောင်ယန်က အဲဒါတွေအားလုံးကို လက်ခံပြီး အားလုံးကို တောင်နဲ့မြစ် ပန်းချီကားမှာ ထည့်ထားလိုက်သည်။

 ထို့နောက် ဖုန်းအောက်ထျန်း၏ ဟက်ကာပစ္စည်း ရှေး​ဟောင်း ကြေးနန်းခန်းမကို သိုလှောင်အိတ်မှ ထုတ်ယူခဲ့သည်။

 သူသည် မကြာသေးမီက အလုပ်များနေပြီး စီမံခန့်ခွဲရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

 အခု သူ အားနေပြီဆိုတော့ ပြင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

 ရှေးဟောင်း ကြေးနန်းခန်းမရှိ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဝိညာဉ်သည် တစ်စုံတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ​လေထု ပျက်ပြယ်သွားကာ ၎င်း၏ပုံသဏ္ဍာန်ပေါ်လာသည်။

 "လုယိ၊ မင်း အချိန်ယူတာ များလွန်းတယိ။"

 သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လုရှောင်ယန်နှင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်နေမိကြကာ လေထုသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

 ခဏကြာတော့ လုရှောင်ယန်က ဖြည်းညှင်းစွာပြောလာသည်။

 "ဒီရှေးဟောင်းကြေးခန်းမက နတ်တစ်ပိုင်းနတ်လက်နက်အဆင့်နဲ့ နီးစပ်နေပြီဖြစ်တဲ့ ရှေးဟောင်း ကြေးနန်းခန်းမဝိညာဉ်ကို အမှန်တကယ် ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ငါသာ မင်းကို ပစ္စည်းကောင်း​တွေ​ပေးရင်  နတ်လက်နက်​တောင်ဖြစ်နိုင်​လောက်မလား?"

 မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါကို နတ်လက်နက်လို့ခေါ်တာ မသင့်တော်ဘူး။ အကြောင်းကတော့ ရှေးကြေးဝါခန်းမသည် ရှေး​ဟောင်း ရိုးဖြောင့်သော တိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းကို မကျင့်သုံးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

 ၎င်းသည် လမ်းကြောင်းမှ လွဲနေပြီဟု ထင်ရသည်။ ရှေး​ဟောင်းဝိညာဉ်တစ်ခုတွင် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ၎င်း၏သခင် အမိန့်များကို လုံးလုံးလျားလျား ထမ်းဆောင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

 သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ရှေး​ဟောင်းဝိညာဉ်သည် သူ့မျက်လုံးများတွင် ပရိယာယ်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ဒါဟာ သင့်လျော်တဲ့ ရှေးဟောင်းဝိဉာဉ်မဟုတ်တာ အထင်အရှားပင်။

 သို့မဟုတ်၊ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းပြီးဖြစ်ကာ ဖိဂုလျန်နှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးသားရဲနှင့် ညီမျှသည်။

 နတ်ဆိုးများသည် သားရဲများအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ လက်နက်များ၊ ပန်းများ၊ သစ်ပင်များနှင့် အလောင်းများပင်…ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤသတ္တဝါများသည် ကျင့်ကြံနည်းလမ်းကျင့်ကြံသရွေ့… ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

 ရှေး​ဟောင်းဝိညာဉ်သည် ရုပ်ခန္ဓာမရှိသည့်အပြင် ချွေး​စေးများ မထွက်လာသော်လည်း ၎င်း၏ဝိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အနည်းငယ်တုန်ခါနေဆဲဖြစ်သည်။

 သန့်စင်သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာတစ်ခုအနေဖြင့် ၎င်း၏အန္တရာယ်ကို သိမြင်မှုသည် သာမန်လူများထက် အဆမရေမတွက်နိုင်အောင် ပြင်းထန်သည်။

 ရှေ့ကလူက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ကို လူသားမဟုတ်ဘူးလို့တောင် ထင်ရပေသည်။

 သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်သော ရောင်ဝါသည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပြည့်နေသည်။ တစ်ဖက်လူက အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

 ဖုန်းအောက်ထျန်း၊ လုယိနဲ့ တခြားသူတွေရှေ့မှာ မောက်မာတဲ့ စိတ်ထားဟာ ဒီအချိန်မှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။ အဲဒါကို အစားထိုးလာတာက အကြောက်တရားနဲ့ ထိတ်လန့်ခြင်းပါပဲ။

 ရှေး​ဟောင်းဝိညာဉ်သည် မထိန်းနိုင်ပဲ လုယိဟာ တကယ်ကို အမှိုက်တစ်စလို့ ​တွေးလိုက်သည်။ သူ့ဟာ သူမကို ပစ္စည်းကောင်းများစွာပေးခဲ့တာ​တောင် သူမဟာ လုရှောင်ယန်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်သူကို ရှုံးခဲ့ပြီး ရှေး​ဟောင်းကြေးခန်းမကို ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်။ သူမ ဘာကြောင့် ဒီလောက် အသုံးမကျရတာလဲ?

 မဟုတ်ဘူး၊ အခုက အဲဒါကို စဉ်းစားရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး။ အခု တကယ့်ပြဿနာက ရှေးဟောင်းဝိဉာဉ်အတွက် အဖြေတစ်ခု စဉ်းစားဖို့ပါပဲ။

 ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ရန်သူကို အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ တစ်ဖက်က တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်လိုက်လျှင် ၎င်း၏ ခါးသီးသော ကျင့်ကြံမှု နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

 တခြားနည်းလမ်းကတော့ မရှိပေ။ ဤအရေးပေါ်အခိုက်အတန့်တွင်၊ ၎င်းသည် အသက်ရှင်ရန်အခွင့်အရေးအတွက် လဲလှယ်ခြင်းဖြင့်သာ ၎င်း၏အသက်ကိုစွန့်နိုင်သည်။

 တွေးတောဆင်ခြင်ပြီးနောက်၊ ရှေးဟောင်း ကြေးခန်းမ၏ ရှေးဟောင်း ကြေးနန်းဆောင်ဝိညာဉ်သည် ၎င်း၏ ခွန်အားအားလုံးကို ချက်ခြင်း ချုပ်ငြိမ်းစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် စုဆောင်းရရှိထားသော ဤနတ်တန်ခိုးအားလုံးကို ၎င်း၏ဒူးပေါ်သို့ သွန်းလောင်းချလိုက်တော့သည်။

ဒုတ်..

 ပြင်းထန်သောပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ၊ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမ၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ဒူးထောက်ကာ ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမ၏မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

 ခရက်!  ခရက်!

 "ရှေးခေတ်ကတည်းက ငါဟာ နှစ်ပေါင်းထောင်သောင်းမက တံခါးပိတ်နေခဲ့ပြီး တိုက်ကြီးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ခါးသီးစွာ လှည့်လည်ခဲ့တယ်။ အခု နောက်ဆုံးတော့ ဉာဏ်ပညာရှိတဲ့ သခင်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့ရပြီ။ ရှေးဟောင်း ကြေးနန်းခန်းမရဲ့ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်က သူ့ရဲ့သခင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်။"

 လုရှောင်ယန် : "……"

***