အခန်း (၃၆၁-၃၆၅)

အပိုင်း ၃၆၁ ပို၍ပို၍တောက်လောင်ခြင်း

လုံကွမ်းထံမှ သတ္တိများရရှိပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းဟာ ချက်ချင်းပင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများအား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖိနှိပ်လိုက်ကြတော့၏။

ရှီချန်းလင်မှာ ပထမဦးစွာ နတ်သလင်းကျောက်ပေါင်းသိန်းချီကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကာ ပုဟွားဘုရားကျောင်း၏မြေပြင်တွင် ‌မြေတွင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ်ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။

ထိုမြေတွင်းကြီးဖြင့် ပုဟွားကျောင်း၏အစီအရင်အများအပြားမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရကာ ၎င်းတို့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများလား လုံးဝဆုံးရှုံးလိုက်ရတော့သည်။

အစီအရင်၏အထောက်အပံ့မပါဘဲ ပုဟွားကျောင်းတပည့်များနှင့် အကြီးအကဲတို့၏ အတိုက်အခိုက်စွမ်းအားမှာ ယခင်အဆင့်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားကြသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ပုဟွားကျောင်း၏မူလစိတ်အားထက်သန်မှုမှာ မျက်တောင်တခတ်အတွင်း၌ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားတို့အတွက် မြေပြင်ထက်မှာ နောက်ထပ်ငရဲတစ်ခုဖြစ်လာတော့သည်။

...

တောင်ကြားတွင် လုရှောင်ယန်မှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အားလုံး၏ခွန်အားကို စစ်ဆေးနေသည်။

လုမျိုးနွယ်စု၏တိုးတက်မှုမှာ အတော်လေးကောင်းမွန်လှချေသည်။ သခင်ကြီးလု၏တိုးတက်မှုမှာ အင်မတန်ပင် အားကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူဟာ တစ်ထောင်သောစစ်ပွဲနတ်ဘုရားအထွဋ်အထိပ်အဆင့်သို့တိုးမြင့်လာကာ မဟာယနနတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်သို့ပင် ရောက်လုဖြစ်နေချေပြီ။

လုမျိုးနွယ်စု၏ ဒုတိယနှင့် တတိယမျိုးဆက်များမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဆယ်ပါးသောသိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်၏အထက်သို့ပင် ခြေလှမ်းနေကြပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အတိုက်အခိုက်စွမ်းအားအသေးလေးတစ်ခုမဟုတ်ပါချေ။ သူဟာ၎င်းတို့အားလုံးအား အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ထိရောက်အောင် ပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့ပါလျှင် ၎င်းမှာ တကယ်ကိုပြီးပြည့်စုံလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

လီချန်းရှန်နှင့် စုန့်ရှင်းနျန်မှာ အလုပ်ကြိုးစားနေဆဲဟု ယူဆရသည်။ ၎င်းတို့မှာ တစ်ထောင်သောစစ်ပွဲနတ်ဘုရားအထွဋ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီပင်ဖြစ်သည်။

လုရှောင်ယန်မှာ ယခုတွင် ပိုမိုသန်မာလာကာ အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဌမအဆင့်သို့ပင် ကျော်ဖြတ်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူဟာ ကြီးမြတ်သောနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းပိုနီးလာပြီပင်ဖြစ်သည်။

သူဟာ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ‌သည်နှင့် သူ၏တပည့်များအား ချက်ချင်းသွားကယ်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ခိုက်မှာ မနိုးလာသေးပါချေ။ သို့သော် လုရှောင်ယန်မှာ သူ၏ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားဆီသို့အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ သူ၏မူလစိတ်ခံစားချက်ကောင်းလေးမှာ ရုတ်တရတ်မည်းမှောင်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီပင်။

ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားတွင် သွေးအဆီနှစ်အစက်အနည်းငယ်နှင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်အချို့မှာ ဘဝပျိုးထောင်ရန်စတင်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ထိုသူတို့၏မူလကိုယ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟုဆိုလိုသည်။

လုရှောင်ယန်မှာ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဒုတိယမျိုးဆက်တပည့်များဖြစ်ပြီး လီကောတို့မျိုးဆက်မှမဟုတ်ပါချေ။

သို့သော် ၎င်းသည်ပင် လုရှောင်ယန်အား‌အတော်လေးစိုးရိမ်စေသည်။

သူ့တပည့်များ၏သေဆုံးမှု တိုးလာမှုက သာမန်ဖြစ်စဉ်လုံးဝမဟုတ်ပါချေ။ အနည်း‌ဆုံးတော့ သူဟာဒီတိုင်းထိုင်နေလို့မရတော့ပါချေ။

ဒုတိယမျိုးဆက်တပည့်များ၏သေဆုံးမှုမှာ သူ့အတွက် ဆုံးရှုံးမှုကြီးဖြစ်သည်။ လီကောနှင့် အခြားသူများကဲ့သို့တပည့်များတွင် တစ်စုံတရာဖြစ်လာပါက သူတော့ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်၏။

လီကောနှင့် အခြားလူများ၏ကျင့်ကြံနှုန်းကြောင့်မဟုတ်ပါက သူဟာမည်သည့်ဆုလာဘ်များမှမရရှိပါဘဲ လုံ့လတစိုက်ကျင့်ကြံနေရလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူဟာနတ်ဘုရားအရှင်ဘုရင်အဆင့်သို့ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်မည်လားအား မည်သူကသိနိုင်ပါမည်နည်း။

၎င်းမှာ လီချန်းရှန်နှင့် စုန့်ရှင်းနျန်တို့ ငတုံးနှစ်ကောင်ကြောင့် ဖြစ်လာခြင်းပင်။ သူဟာဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏အသတ်ခံရသည်ဟု အဘယ်ကြောင့် သတင်းလွှင့်ရပါသနည်း? ဒါကအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးမဟုတ်လား?

မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီလိုဆက်ဖြစ်နေလို့မရဘူး။

လုရှောင်ယန်မှာ ယခုတွင် တောင်မှ လူကိုယ်တိုင် မထွက်ခွာချင်ပါသော်လည်း သူ၏တပည့်များတစ်ဦးပြီးတစ်ဦးသေဆုံးရမည်ကိုတော့စောင့်ကြည့်နေနိုင်ပါချေ။

ထို့ကြောင့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြီးတစ်ခုအား ချလိုက်တော့သည်။

သူဟာတောင်ကြားအဝင်ဝသို့ နေရာပြောင်းရွှေ့လိုက်ကာ ဂိတ်အားစောင့်ကြပ်နေသော ဖိဂုလျန်‌အရှေ့တွင်ရပ်လိုက်သည်။

"သခင်၊ ဘာလို့ထွက်တာပါလဲ?"

"ငါဗုဒ္ဓဂိုဏ်း ကျူးကျော်လာသေးလားကို လာကြည့်တာပါ။"

"မပူပါနဲ့၊ သခင်။ ကျွန်တော်ရှိနေရင် မစောင့်ကြပ်နိုင်တဲ့ ဂိတ်မရှိပါဘူး။ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကလူတွေကိုမပြောနဲ့ ဂေါတမဗုဒ္ဓကိုယ်ဆင်းလာရင်တောင် သခင့်အတွက် စောင့်ကြပ်ပေးနိုင်ဆဲပါပဲ။"

လုရှောင်ယန်မှာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ။ မင်းက ရင့်ကျက်ပြီးသားအစောင့်ခွေးဖြစ်နေပြီးသား။ အခုဒီနေရာက တံခါးကိုစောင့်ကြပ်ခိုင်းတာက မင်ရဲ့ပါရမီကိုဖြုန်းတီးနေတာလို့ ငါထင်တယ်။"

ဖိဂုလျန်၏ကိုယ်မှာတုန်ရီသွားကာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် စိုစွတ်လာတော့၏။

"သခင်၊ တကယ်ပြောနေတာလား?"

"အင်း တကယ်၊ အဲ့ဒါ့ကြောင့် ငါမင်းကိုအခု တာဝန်အသစ်ပေးချင်တယ်။ တကယ့်ယောက်ျားဆန်တဲ့တာဝန်တွေ!"

ဖိဂုလျန်၏မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာကာ ချက်ချင်းပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့သည်။

"သခင်၊ ပြောပါ။ ဖိဂုလျန်ကလုံးဝကို မျက်မှောင်မကြုံ့ပါဘူး။"

လုရှောင်ယန်မှာ ထိပ်မံ၍ စိတ်ကျေနပ်မှုဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဗောဓိဘုရားကျောင်းရဲ့အနီးနားကိုသွားပြီး တပည့်တွေကိုရှာလာခဲ့။ သူတို့ကို ငါကအသက်ရှင်နေတုန်းပဲလို့ပြောပြီး ငါ့ကို မြန်မြန်လာတွေ့ရအောင် ပြောလိုက်။"

ဖိဂုလျန် : "..."

တစ်ခဏမျှတိတ်ဆိတ်ပြီးနောက်တွင် ဖိဂုလျန်ကဆိုလိုက်သည်။

"သခင်၊ အဲ့ဒါက တိုက်ပွဲကွင်းပြင်...မဟုတ်လား?"

"အမှန်ပဲ။ အဲ့သလိုမျိုးတာဝန်ကတကယ်ကိုပဲ စိန်ခေါ်လောက်စရာလို့မထင်ဘူးလား?"

"ဂိတ်ကိုစောင့်ကြပ်နေတာကပဲ တကယ်ကို စိန်ခေါ်တာဖြစ်နေပါပြီ။ ကျွန်တော် ဂိတ်ကိုပဲဆက်စောင့်နေဖို့ ရွေးလို့ရမလား?"

"မရဘူး!"

လုရှောင်ယန်မှာ သူ၏ခေါင်းကိုခါလိုက်သည်။

"ငါမင်းကို အတင်းအကြပ်တာဝန်တွေပေးဖို့ သားရဲထိန်းချုပ်နတ်ဘုရားအနုပညာကိုသုံးနိုင်တယ်။ မင်းကို တွန်းအားပေးဖို့မသုံးချင်တာက ငါတို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးကို မထိခိုက်စေချင်လို့ပဲ။ နောက်ဆုံးမှာ‌တော့လည်း မင်းကငါပျိုးထောင်လာတဲ့ သမင်ပဲလေ။ ငါမင်းကိုအတော်လေး‌ လေးစားဆဲပါပဲ။"

ဖိဂုလျန် : "..."

"တကယ်ကိုပဲ မင်းကိစ္စတွေကို သေချာတွေးသင့်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ မင်းက သမင်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး တကယ့်ခွေးမှမဟုတ်တာ။ မင်းတံခါးကို ဆက်စောင့်ကြပ်နေလို့မရနိုင်ဘူး။ မင်းအလုပ်ကြိုးစားပြီး ဆန္ဒတွေ ရှိရမယ်။ ကောင်းကောင်းတိုးတက်ပြီး နေ့တိုင်း အဆင့်မြှင့်တင်။ အနာဂတ်မှာ မင်းတိုးတက်လာချိန်ကျရင် မင်းရဲ့မျိုးဆက်ပြတ်တာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မင်းကိုနှစ်သက်လာမယ့် နတ်ဝိဉာဉ်သားရဲအမ တချို့လည်း ရှိလာလိမ့်မယ်။ မင်းအဲ့လိုမထင်ဘူးလား?"

"ကောင်းပါပြီ၊ သခင်၊ ပြောတာရပ်လိုက်ပါတော့။ ကျွန်တော်သွားပါ့မယ်၊ ဟုတ်ပြီလား? ဒါကတကယ်တော့... ကျွန်တော့်ရဲ့လုံခြုံမှုကိုအာမခံမယ့်တစ်ခုခုပေးနိုင်မလား?"

"ဒါကအလုပ်ဖြစ်သားပဲ။"

လုရှောင်ယန်မှာ ဖိဂုလျန်အား ဝိဉာဉ်ပြန်တမ်းတော်လှန်မှုကိုးပါးတချို့ကိုပေးလိုက်သည်။

ထိုသည်ထက် ၎င်းတို့အထဲတွင် အသက်ကယ်နတ်ပစ္စည်းအဆောင်လက်နက်တချို့လည်းပါသေးသည်။

လုရှောင်ယန်မှာ ၎င်းအား ကြီးမြတ်သောအာကာပြင်ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကိုပင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ သမင်တစ်ကောင်၏စွမ်းရည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးသော လွတ်မြောက်မှုများကို ပြည့်စုံစွာထုတ်ဖော်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုသည်တို့အားကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင် ဖိဂုလျန်မှာ နောက်ဆုံး၌ စိတ်ပျက်လက်ပျက်တူးထားခဲ့သည့် ခွေးအိမ်မှ တွားသွားထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သက်ပြင်းချကာ ဗောဓိကျောင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့၏။

လုရှောင်ယန်မှာ သူ၏လက်အားနောက်မှ ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။

"ဖိဂုလျန် ငါ့မကောင်းကြောင်းတိတ်တိတ်လေးပြောမနေနဲ့နော်။ ငါမင်းကို သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းအနုပညာကနေ ကြားနိုင်တယ်။"

ဖိဂုလျန်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ လုရှောင်ယန်၏ဘိုးဘေးများအား မကောင်းပြောလုခါနီးဖြစ်ကာ ထိုစကားလုံးများအား ပြန်မျိုချလိုက်ရတော့သည်။

သူကဘာလို့အရမ်းကံမကောင်းရတာလဲ?

သူဟာအစောကတည်းကသိပါလျှင် သူ့အားတွေ့ဆုံပြီးချိန်၌ သိုသိုသိပ်သိပ်ဆက်ကာနေလိမ့်မည်မဟုတ်ပါချေ။ ထိုအစား သူဟာလှည့်ကာပြေးခဲ့သင့်ပေသည်။

...

ပုဟွားကျောင်းဘက်တွင် တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်လက်ဖြစ်ပွားဆဲပါပင်။

ပုဟွားကျောင်း၏ အတွင်းဘက်ဆုံးတွင် များပြားလှသောဗုဒ္ဓအကြီးအကဲများမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသောလေးနက်နက်မျက်နှာထားများရှိနေသည်။

"ဒီနေ့မှာ ငါတို့ရဲ့ပုဟွား‌ကျောင်းက နတ်ဆိုးတွေရဲ့ပစ်မှတ်ထားခံရလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

"ငါ့ရဲ့ပုဟွားကျောင်းက နတ်ဆိုးတွေကို ပို့ဆောင်ဖို့ မဟာဗုဒ္ဓဂိုဏ်းခွဲအမျိုးမျိုးရဲ့ ကူးပြောင်းဌာနပဲ။ အခုတော့ ‌ဒီမှာ နတ်ဆိုးနောက်ဆုံးအသုတ်ရှိနေပြီ။ နတ်ဆိုး‌ပေါင်းရှစ်သန်းလောက်ကို မပို့ဆောင်ရသေးဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ဒီနေရာကို ထုတ်ဖော်ပြီး ရန်သူတွေကိုရှာတွေ့သွားစေလို့မဖြစ်ဘူး။"

"မဟုတ်ရင်၊ ဒီနတ်ဆိုးတွေ လွတ်သွားတာနဲ့ သက်ရှိအားလုံးကို ထိခိုက်စေလိုက်မယ်။ ဒါက နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲကို မအောင်မြင်ဖို့လည်းဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်!"

"ဗောဓိဘုရားကျောင်းက ငါတို့ပုဟွားကျောင်းကို တိုက်ခိုက်ခံနေရချိန်မှာ အာရုံခံနိုင်ပြီး စစ်ကူတွေလုံးဝပို့မှာပဲ။"

"အားလုံးပဲ၊ နည်းနည်းလောက်ပိုပြီးတောင့်ခံထားကြပါ။"

…

တစ်ဖက်တွင် ကျန်းထိုင်ရွှမ်နှင့် အခြားလူများမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆရာကြီးတစ်ပါး၏ အုတ်ဂူအား တူးဖော်ပြီးကာစဖြစ်သည်။

ထိုဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆရာကြီး၏ကျင့်ကြံဆင့်မှာ ယခင်ဘဝကအနည်းဆုံး နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ပဉ္စမအဆင့်ထိ‌ရှိလောက်သည်။

‌ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းမှာ အမြဲလိုလိုကြွယ်ဝနေခဲ့သည်နှင့် ယှဉ်တွဲလိုက်လျှင် ကျန်းထိုင်ရွှမ်နှင့်အခြားလူများမှာ ထိုအုတ်ဂူမှ အကျိုးအမြတ်ကြီးကြီးမားမားရလိုက်သည်။

"ငါတို့တော့ချမ်းသာပြီ၊ ငါတို့တော့ချမ်းသာပြီ။ ငါတို့ နတ်ပစ္စည်းအဆောင်လက်နက် အခုသုံးဆယ်ထက်တောင်ပိုရလိုက်တယ်။ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းအကြီးအကဲတစ်ယောက်က ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။"

"ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆရာကြီးတွေရဲ့အုတ်ဂူတူးရတာက ငွေဝင်ဖို့ပိုတောင်ကောင်းနေသေးတယ်။ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆရာကြီးတွေရဲ့ အုတ်ဂူကပိုပြီး အကျိုးအမြတ်များတာသာသိခဲ့ရင် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အုတ်ဂူတွေကိုတူးခဲ့မှာမဟုတ်ပါဘူးကွာ။ ဒီဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆရာကြီးတွေရဲ့အုတ်ဂူတွေကိုပဲ ပိုတူးခဲ့ပါတယ်။"

"အမှန်ပဲ။ ငါတို့သာ အစောတည်းကဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့အုတ်ဂူတွေကိုတူးခဲ့ရင် ငါတို့လက်ရှိကျင့်ကြံဆင့်ကာ ပျှမ်းမျှ တစ်ဆင့်နှစ်ဆင့်လောက်ပိုတိုးလာနိုင်တယ်။"

"ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုပေါ့ကွာ။"

လူတိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်စွာပြုံးကာပြောနေကြသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အလျင်အမြန်ပျံထွက်လာသည်။

"ဆရာရှစ်၊ သတင်းဆိုးပါတယ်။ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားတစ်ဖွဲ့ ဒီကိုပျံလာနေပြီ။"

လူတိုင်းမှာ ပူပန်လာကာ ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ သူ၏လက်အားယမ်းလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ဒီအုတ်ဂူထဲက ငါတို့ကို ဘယ်သူကမှာရှာတွေ့ဖို့မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့ကငါ‌တို့ကြောင့် လာတာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒါဆိုရင် သူတို့ကဘယ်သူတွေကိုပစ်မှတ်ထားနေတာလဲ? အခြေအနေက အကောင်းမြင်လို့မရဘူး။ နောက်ဆုံးမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းတပည့်ဒီလောက်အများကြီးက တစ်ချိန်တည်းပေါ်လာသည်။ ဒါကလုံးဝကို ကိစ္စကောင်းတော့မဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ ‌မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။

"ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနဲ့ရင်ဆိုင်တဲ့ထဲမှာ ငါတို့မဟုတ်ဘဲ တခြားဆရာတူအစ်ကိုတွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။ သူတို့က အမည်မဲ့ဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ရင်ဆိုင်ဖို့အတွင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းခွဲတွေအားလုံးဆီကို စစ်ကူတွေပို့လိုက်တာများလား?"

"ဒါကတကယ်ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ဒီအချိန်မှာ အမည်မဲ့ဂိုဏ်းကလွဲပြီး ဘယ်သူကမှ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကိုဆန့်ကျင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ပြီးတော့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် တစ်ဖက်က အမည်မဲ့ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်မဟုတ်ရင် သူတို့က ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနဲ့ရန်သူဖြစ်ပြီးတော့ ငါတို့နဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲလေ။ ဆိုရိုးလိုပေါ့၊ ရန်သူတစ်ယောက်ရဲ့ ရန်သူက မိတ်ဆွေပဲဆိုတာလေ။"

ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ ‌အလေးအနက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့လျစ်လျူရှုလို့မဖြစ်ဘူး။ တိုက်ခိုက်ကြမယ်!"

အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်တရှားဖြစ်လာကြတော့၏။

"ငါတို့နောက်ဆုံးတော့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့အဓိကစစ်တပ်ကြီးကို ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်ရတော့မှာလား?"

ဂိုဏ်းချုပ်အသတ်ခံရသည်အား သိပြီးနောက်တွင် ကျန်းထိုင်ရွှမ်နှင့် အခြားလူများမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆရာကြီးများ၏အုတ်ဂူများအား အရူးအမူးတူးဖော်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားအချိုနှင့် ကြုံကြိုက်ကာ သတ်ခဲ့ဖူးပါသော်လည်း ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းအားထိပ်တိုက်တော့ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပါချေ။

ယခုတွင် ၎င်းတို့မှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းအားထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်ရတော့မည်ဖြစ်ကာ မည်သို့ကြောင့် စိတ်မလှုပ်ရှားနိုင်ကြမည်နည်း?

ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ အလျင်အမြန်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သူတို့မရောက်ခင်မှာ အရင်ဆုံးသူတို့အရှေ့ကိုပြေးသွားပြီး အပိုင်း‌လိုက် တားဆီးဖို့ အစီအရင်တွေခင်းကျင်းရမယ်။ ပုံရိပ်ယောင်အစီအရင်၊ အတိုက်အခိုက်အစီအရင်၊ ထောင်ချောက်အစီအရင်...သူတို့အားလုံးကိုသုံးမယ်။ နယ်နိမိတ်ကြီးကြီးမှာ စုစည်းထားတာသေချာပါစေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂူဖောက်ပြီးစုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ ကြွယ်ဝမှုတွေကို အကုန်ထုတ်လိုက်ကြ။"

"အားလုံးထုတ်သုံးရမယ်? ဒါက ဆုံးရှုံးရမှာမဟုတ်ဘူးလား?"

"ငွေဆိုတာက ပိုင်ဆိုင်မှု ဝါကျလေးတစ်ခုပဲ။ ဂရုစိုက်ဖို့မလိုဘူး။ အနည်းဆုံး‌တော့ ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အသက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူးလေ။"

"ဆရာရှစ်ပြောတာမှန်တယ်။ ဒါဆို အတတ်နိုင်ဆုံးပြင်ဆင်ကြစို့။"

...

မကြာခင်တွင် ပြင်းထန်သောပေါက်ကွဲမှုများ လောကတွင်ထွက်ပေါ်လာကာ အချင်းဝက် ၅,၀၀၀ကီလိုမီတာအတွင်းရှိ သက်ရှိများနှင့် ကျင့်ကြံသူများအား ပူပန်သွားစေတော့၏။

…

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပုဟွားဘုရားကျောင်း၌ လူတိုင်းမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများအား သတ်နေကြပြီးဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်တို့နောက်ဆုံးတော့သတ်လို့ပြီးပြီ။ အစ်ကိုလုံ ဒီတစ်ခေါက်အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အစ်ကိုသာ အဖွဲ့ကို ဦးမဆောင်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ဒုက္ခများနေပြီ။"

"ငါကခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျသွားတုန်းပါပဲ၊ အားလုံးက ညီအစ်ကို အတော်များများကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်လေ။ ဂိုဏ်းချုပ်တောင်မှ သေသွားပြီ။ ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားကို သုံးနိုင်သေးလား‌လို့တွေးမိတယ်။"

"ရှန်းထီကျောက်ရှင်အမှတ်အသားကိုသာမသုံးနိုင်ခဲ့ရင်တော့ ငါကြောက်မိတယ်... သူတို့ကဂိုဏ်းချုပ်ကိုတွေ့ဖို့ မြေအောက်ငရဲလောကကို သွားရလိမ့်မယ်။"

သူဟာထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏နှလုံးအိမ်များမှာ ကူရာမဲ့စွာ ကိုက်ခဲသွားကြသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် သွေးများလွှမ်း‌နေသော ဘုန်းကြီးငယ်တစ်ပါးမှာ ခန်းမသို့ပြေးဝင်လာပြီး မည်သူကမှ ဂရုမစိုက်မိကြပါချေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏လုပ်ရပ်များမှာ လုံကွမ်း၏နတ်ဘုရားအာရုံမှ ပြေးမလွတ်ပါပေ။

လုံကွမ်းမှာ ဆယ်ပါးသောသိုင်းနတ်ဘုရားအထွဋ်အထိပ်အဆင့်သို့ရောက်ရှိနေပြီးဖြစ်ကာ ၎င်း၏နတ်ဘုရားအာရုံနယ်နိမိတ်မှာ မနိမ့်ကျပါချေ။

"ကတုံးတစ်ယောက်က အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ သူ့ကို အလွတ်မပေးနဲ့။"

***

ပြိုင်ဘက်ကင်းအသန်မာဆုံးသခင်ကြီး

စာစဉ် ၂၅။ အပိုင်း ၃၆၂ တစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့ရဲ့ သာလွန်တဲ့တိုက်ကွက်တွေနဲ့

မွန်မြတ်သောဘုန်းတော်ကြီးမှာ ခန်းမထဲသို့ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်တွင် သူဟာချက်ချင်းပင် မြေအောက်ဟင်းလင်းပြင်သို့ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။

ပုဟွားကျောင်းမှအကြီးအကဲများမှာ ၎င်းအားမြင်ပြီးနောက်တွင် အမူအရာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"ခွေးကောင်၊ မင်းဘာလို့ဝင်လာတာလဲ? မင်းသာဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ဆွဲဆောင်လိုက်ရင် အပြစ်ပေးခံရမှာမသိဘူးလား?"

ထိုဘုန်းတော်ကြီးမှာ ကြောက်ရွံ့စွာပြောကြားလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ စိတ်လျှော့ပါ။ အပေါ်ကအားလုံးအသတ်ခံလိုက်ရပြီ။ ‌ကျွန်တော့မှာလည်းရွေးစရာမရှိတော့လို့ ဒီမှာလာပုန်းရတာပါ။

"မင်း!"

ဆဲရေးခဲ့သောအကြီးအကဲမှာ ထပ်မံပြောလိုက်ချင်သော်လည်း နောက်ထပ်အကြီးအကဲက ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ သူလည်းရောက်လာမှတော့ နေခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဖက်အဖွဲ့လည်း ကျုပ်တို့ မြေအောက်မှာဆိုတာ သိဖို့မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဗောဓိဘုရားကျောင်းကလွှတ်လိုက်တဲ့ စစ်ကူတွေရောက်လာရင် ကျုပ်တို့လည်း အသေအချာနားနိုင်ပါပြီ။"

…

တစ်ဖက်တွင် လူတိုင်းဟာ ခန်းမထဲသို့ပြေးဝင်လာသော်လည်း ထိုဘုန်းတော်ကြီးအား မည်သည့်နေရာတွင်မှ မမြင်ကြပါချေ။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? ဘာလို့သူကပျောက်သွားတာလဲ?"

"မဟုတ်ဘူး၊ သူပျောက်သွားတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီ‌မှာ သူ့ကိုရှာဖွေနေတာက တားဆီးပေးနေတဲ့ အစီအရင်တစ်ခုရှိနေတယ်။"

ရှီချန်းလင်ဟာ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။

"ငါးကြီးတွေက မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်က လွတ်သွားတယ်လား?"

"မပူပါနဲ့၊ ငါတစ်ချက်ကြည့်ကြည့်မယ်!"

လုံကွမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် ဗုဒ္ဓကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးအားအသုံးပြုလိုက်ကာ သူ၏မျက်ဝန်းများက ရွှေရောင်ပြောင်းသွား၏။

"သေစမ်း၊ အစ်ကိုလုံ၊ ဒါကဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးမဟုတ်လား? အရင်က ဒါနဲ့တစ်ခေါက်ကြံဖူးတယ်။ ဆရာခုနှစ်က ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်တစ်ပါးနဲ့ တိုက်ခိုက်တော့ အဲ့ဒီဆရာတော်သုံးခဲ့တာပဲ။ ဒါက ပုံ‌ရိပ်ယောင်အားလုံးကိုဖြတ်မြင်နိုင်တဲ့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်လို့ပြောကြတယ်။ ဘယ်နေရာမှာသင်လာခဲ့တာလဲ?"

လုံကွမ်းမှာ ခဏမျှချောင်းဟန့်လျက်ဆိုလိုက်သည်။

"ဗုဒ္ဓမိန့်ဆိုထားခဲ့သလိုပဲ ဒီအချက်ကို ဖွင့်ဟပြောကြားလို့မရပါဘူး။"

ရှီချန်းလင် : "..."

"အစ်ကိုလုံ၊ ခင်ဗျားက တကယ့်ဘုန်းတော်ကြီးမဟုတ်ဘူးလေ။ နည်းနည်းလောက် ဟန်ဆောင်မိလွန်းနေတာမဟုတ်ဘူးလား?"

လုံကွမ်းမှာ သူ့အားလျစ်လျူရှုလိုက်၏။

သူဟာ ၎င်းကို မက်မွန်ပွင့်ဘုန်းကြီးကျောင်း၌သင်ကြားခဲ့သည်ဟု ပြောကြား၍မရနိုင်ပါချေ။

အကြောင်းမှာ မက်မွန်ပွင့်ဘုန်းကြီးကျောင်း၏သီလရှင်အချို့မှာ မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓနှင့် ကောင်းမွန်သောအဆက်အဆံရှိကာ မက်မွန်ပွင့်ဘုန်းကြီးကျောင်း၌ များပြားလှသော ထိပ်တန်းအဆင့်ဗုဒ္ဓ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်များရှိခြင်းကြောင့်ပါပင်။

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများသာ ထိုသည်ကိုသိရှိသွားပါလျှင် သူတို့ဟာ ခေါင်းပြုတ်ထွက်မတတ်ပင် ရယ်မောကြပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးနှင့် စစ်ဆေးပြီးသောအခါ လုံကွမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ ဗုဒ္ဓ ကွဲပြားသော နည်းဗျူဟာကိုရှာဖွေလိုက်သည်။

သူဟာလက်စည်းတံဆိပ်တစ်ခုအား ပုံဖော်ကာ အော်လိုက်သည်။

"ဖွင့်လိုက်!"

ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏အစီအရင်မှာ တမုဟုတ်ချင်းပွင့်ဟသွားတော့သည်။ ပုဟွားကျောင်းအောက်ဘက်ရှိ စိတ်အေးသက်သာနေသောအကြီးအကဲများက ၎င်းအားမြင်သည်တွင် အမူအရာများချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? မင်းကဘယ်လိုလုပ် ငါတို့ပုဟွားကျောင်းရဲ့အစီအရင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရတာလဲ?"

"မင်းတို့က ဗုဒ္ဓအလင်းပိတ်အစီအရင်လေး နှစ်ခုလောက်နဲ့ ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားချင်နေတာလား? မင်းတို့ကို မင်းတို့အရမ်းအထင်ကြီးနေကြတာမဟုတ်ဘူးလား?"

လုံကွမ်းမှ ဦးဆောင်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ပုဟွားကျောင်းမှ လူများမှာ ပိုလိုပင် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

"ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသား? မင်းက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်လား? မင်းကဘာလို့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ရတာလဲ?"

တစ်ဖက်လူမှာ လုံးဝကို ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ပင်။ ဒါကလုံးဝကိုမှန်ကန်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုလူ၏ခေါင်းမှာ ရိတ်ထားကာ အမာရွတ်အမှတ်ရှိခြင်းကြောင့်ပင်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားဆိုသည့်ဂုဏ်ပုဒ်မှာ သိသာလှချေသည်။ အခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်များမှာ ၎င်းကို တုပနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏တပည့်များမှာ အဘယ့်ကြောင့် ထိုမကောင်းဆိုးဝါးမိစ္ဆာများအား ကူညီနေရသနည်း?

"ငါကမင်းအဖေ!"

သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် လုံကွမ်းမှာ ညှာတာခြင်းအလျင်းမရှိ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့၏။

"မဟာယနဝါဂျရာလက်သီး၊ ဟိနယန ပရာယနာလက်ဝါး၊ နဂါးနိုင်ကျားလက်သီး၊ ဟိနယနဂေါတမနတ်လက်ဝါး..."

"ညီအစ်ကို‌တို့၊ သူတို့ကိုကောင်းကောင်းဂရုစိုက်လိုက်ကြ။"

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ရှေ့သို့ပြေးလာကြကာ ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။

...

တစ်ချိန်တည်းတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အလျင်အမြန်ပင် ခန်းမထဲသို့ဝင်လာ၏။

"ဆရာတော်၊ ပုဟွားကျောင်းမှာ အန္တရာယ်ရှိနေပါပြီ။ နတ်ဆိုးပေါင်းရှစ်သန်းက ဘယ်အချိန်မှာဖြစ်ဖြစ်လွတ်သွားနိုင်နေပါတယ်။"

ဗောဓိကျောင်း၏ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်မှာ အနီရောင်သင်္ကန်းရုံထားကာ တရားထိုင်သည့်ထိုင်ဖုံတွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်လျက်ရှိနေသည်။ သူဟာတစ်ဖက်လူကိုမြင်သည်တွင် ထိုလူအား ကြည့်ရုံသာကြည့်လိုက်သည်။

"ကိုယ်တော်တို့ ထျန်းဟွေ့ကျောင်းနဲ့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားကျောင်းတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို စစ်ကူအဖြစ်ပို့ဖို့ တောင်းဆိုထားပြီးသားမဟုတ်ဘူးလား?"

"အကြောင်းပြချက်တစ်ချို့ကြောင့် ထျန်းဟွေ့ကျောင်းနဲ့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားကျောင်းက လူတွေက ပုဟွားကျောင်းရဲ့ ကီလိုမီတာ ၇သောင်းအကွာမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းလည်း အတော်လေးလျော့ကျသွားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့တွေလည်း အဲ့ဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေရဲ့ အပေါင်းအပါ‌တွေကြောင့် အရပ်တန့်ခံလိုက်ရတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

"အလျင်လိုစရာမရှိဘူး။ ကွမ်းနန်ဘုရားကျောင်းရဲ့တပည့်တွေကို တခြားတစ်ဖက်ကနေ ကူညီခိုင်းလိုက်။"

"ဒါက အရမ်းနှောင့်နှေးပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသလိုဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပို့ပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ရနိုင်လား? ဒါမှမဟုတ်... ပုဟွားကျောင်းရဲ့အန္တရာယ်ကိုဖြေရှင်းဖို့အတွက် ကြီးမြတ်သောနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ဆိုရင်တောင်လုံလောက်ပါတယ်။"

ဆရာတော်မှာ အေးစက်စွာပြုံးလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်? သူတို့အားလုံးက မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓရဲ့ အဖိုးတန်ပညာရှင်တွေကွ။ မင်းထိချင်တိုင်း သူတို့ကိုထိလို့ရနိုင်မယ်များထင်နေလား?"

"ကြီးမြတ်သောနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင်တွေဆိုရင်ရော? သူတို့အနည်းဆုံးတော့ တစ်ယောက်လောက်ပို့သင့်တယ်မဟုတ်လား?"

"ဒါကိုမတွေးနဲ့တော့။ မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓက ဆယ်နှစ်လုံးစီစဉ်ပြီးသွားခဲ့ပြီ။ ကြီးမြတ်သောနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင်တွေကလည်း ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအစီအရင်ကို ဒီလောကမှာရှိတဲ့ ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်တွေအားလုံးကိုစုပ်ယူဖို့ ခင်းကျင်းတဲ့နေရာမှာ ကူ‌ညီနေရာပြီးတော့ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ပညာရှင်အားလုံးရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်တွေကိုလည်း အထွဋ်အထိပ်ထိတိုင် တိုးမြှင့်ပေးနေရတယ်။

ပြီးတော့ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲကို သူတို့တွေ အမတဖြစ်လာဖို့အတွက် ကျင်းပရဦးမှာ။ မင်းအခုလို မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓက ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအစီအရင်ကိုဖျက်သိမ်းပြီး နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်နဲ့ ကြီးမြတ်သောနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင်တွေကို ပို့ပေးဖို့တောင်းဆိုနေတာက အရူးတစ်ယောက်ရဲ့အိပ်မက်လိုပဲ။ ဒါပေမယ့်လည်း သူတို့တွေ အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်နဲ့ မဟာယနနတ်ဘုရားဘုရင်ပညာရှင်အချို့‌ကိုတော့ ပို့နိုင်ပါသေးတယ်။"

"မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓက ဘယ်လိုလုပ်ဒီလိုလုပ်နိုင်ရတာလဲ? မကြာသေးခင်က ကျွန်တော်တို့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ဒုက္ခနဲ့ကြုံနေရတယ်။ ပညာရှင်တွေကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းဖို့အတွက် အချိန်ကျနေပြီလေ။ ဘာလို့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအစီအရင်ကို လက်လျှော့ပြီး ဒီအခြေအနေကို ထိန်းဖို့ ပညာရှင်တွေကို မလွှတ်ရတာလဲ? သူသာ နတ်ဘုရားအရှင်ဘုရင်အဆင့်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲလွှတ်လိုက်ရင် ဒီပုရွက်ဆိတ်လေးတွေအားလုံးကို လုံးဝသတ်နိုင်လိမ့်မှာပဲ။"

ဆရာတော်မှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဝက်တွေလည်း ဒီလိုတွေးကြတာပဲ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့၊ ဝက်တွေကဒါကိုနားလည်နိုင်ရင်တောင် မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓကနားလည်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် သူက နားမလည်ချင်နေတာလည်းဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။"

"ဆရာ၊ ပြောချင်တာက...?"

"မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓရဲ့ အဆင့်အတန်းက မြင့်တက်ခါနီးဖြစ်နေပြီဆိုတာကို မမေ့နဲ့။ သူသာ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ပညာရှင်ကို ဆယ်ယောက်ထက်ပိုပြီး အတိဒုက္ခကျော်ဖြတ်လို့ အမတမသေမျိုးဖြစ်လာစေခဲ့တာနဲ့ သူ့ရဲ့တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီး အမတလောကရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်တောင်ထွဋ်ကိုပြန်သွားရလိမ့်မယ်။"

‌"သူက နတ်ဘုရားလောက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ ကပ်ဆိုးကြီးအတွက် တာဝန်နည်းနည်းရှိတာတော့မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်၊ ဒါကဖြစ်နေပြီဆိုမှတော့ သူကလည်း ပြန်မပြောင်းနိုင်တော့ဘူးလေ။"

"ဒါပေမယ့်၊ သူသာ အမတလောကကို နတ်ဘုရားအရှင်ဘုရင်အဆင့်ပညာရှင်နည်းနည်းလောက် ခေါ်လာနိုင်ရင် သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုက ဒီလောကရဲ့ သူ့အမှားကို ဖယ်ရှားဖို့လုံလောက်ပါတယ်။"

"သူလိုချင်တာက စိတ်ဝိဉာဉ်တောင်ရဲ့ ဆုလာဘ်တွေပဲ။ သူသာ စိတ်ဝိဉာဉ်တောင်ရဲ့ဆုလာဘ်တွေကိုရတာနဲ့ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကိုတိုးမြှင့်ဖို့ အခွင့်အရေးရပြီလေ။"

"ငါတို့ရဲ့လောက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းမှာ ဘာတွေပဲဖြစ်နေနေ သူ့အတွက် အရေးမပါဘူး။"

"ဒါက သူထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓအသစ်ထပ်ရွေးတဲ့အကြောင်းရင်းပဲ။"

"သူ‌က နောက်ထပ်မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓနဲ့အတူ အရှုပ်တွေကိုထားခဲ့နိုင်မယ်လေ။"

သတင်းပို့ဂိုဏ်းသားလေးမှာ သူ၏လက်သီးများအားတင်းကြပ်စွာဆုပ်လိုက်ကာ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့်နီရဲလာပြီး နဖူးကြောများပင်ထောင်ထလာ၏။ သူဟာ တောင်နယ်နိမိတ်တစ်ခုရှိနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရက်စက်လှသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီးတွေက စာနာမှုရှိကြတယ်။ သူက ဘယ်လိုမျိုး ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားတွေသုတ်သင်ခံနေရတာကို ဒီတိုင်းလေးပဲထိုင်ကြည့်နိုင်နေရတာလဲ?"

ဆရာတော်မှာ သူ့အားကြည့်ကာ ထူးမခြားနားပြန်ပြောလိုက်သည်။

"စာနာမှု? ဒါကိုငါတို့ရဲ့ဆောင်ပုဒ်မှာပဲပြောကြတယ်။ ငါတို့ရဲ့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသာတကယ်ကြီး စာနာမှုရှိတယ်ဆိုရင် ဘာကြောင့် စည်းမျဉ်းတွေတင်းကြပ်ထားရမှာလဲ? ဘာလို့ အခြားဂိုဏ်းတွေကိုကျော်လွန်နေရမှာလဲ?"

"အဲ့ဒီစာနာမှုနဲ့ မေတ္တာလို့ခေါ်တဲ့အရာတွေက ဂိုဏ်းသားတွေဆွဲဆောင်ဖို့အတွက်ပဲ ပြောကြတာပါ။"

"မဟာတာအိုသုံးထောင်အကြားမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ခြင်း၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ခြင်း၊ အမတတစ်ပါးဖြစ်ခြင်း၊ ဗုဒ္ဓတစ်ပါးဖြစ်ခြင်း၊ အဲ့ဒီမှာ လူတစ်ယောက်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့အတွက် အထွဋ်အထိပ်တွေအမျိုးစုံရှိတယ်...

"မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓကလည်း လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ သူတော်စင်တစ်ပါးမဟုတ်ဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ပန်းတိုင်ကိုပဲ အောင်မြင်စေချင်ပြီး ဆက်လက်ကျင့်ကြံဖို့အတွက် စိတ်ဝိဉာဉ်တောင်ကိုပြန်သွားချင်တယ်။ သူကဘာကြောင့် ငါတို့ကိုဂရုစိုက်နေရမှာလဲ?"

"အရမ်း နုံအမနေနဲ့။ ကိုယ်တော်ပြောတာကိုသာနားထောင်ပြီး ကွမ်းနန်ကျောင်းကတပည့်တွေကိုသာ အရင်ဆုံးစစ်ကူလွှတ်ဖို့တောင်းဆိုလိုက်ပါ။"

"ကျန်တာအတွက်ကတော့ ကိုယ်တော်တို့လည်း ဒါကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စိုးရိမ်နေစရာမလိုပါဘူး။ မေးခွန်းတွေအများကြီးမေးဖို့မလိုဘူး။"

"ပြီးတော့ ပုဟွားကျောင်းမှာ ခံတပ်ကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ပညာရှင်တစ်ပါးလည်းရှိပါတယ်။ တစ်ခဏလောက်တော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။"

"သိပါပြီ!"

ထိုတပည့်လေးမှာ အလျင်အမြန်ပြန်ဆုတ်ခွာသွားပြီး တရာတော်မှာ သူ၏အနောက်ဘက်ရှိ ဗောဓိကျောင်းတားမြစ်နယ်မြေကို ကြည့်ရှုလိုက်ကာ ‌ကူရာမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းအားခါယမ်းလိုက်တော့သည်။

တားမြစ်နယ်မြေ‌တွင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ကြီးမြတ်သောနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင် ၂၀၀နီးပါးမှာ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ပညာရှင်အဆင့် ၁၅ပါးအား ကျင့်ကြံနှုန်းမြှင့်တင်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံးကူညီနေကြသည်။

ဗုဒ္ဓကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအစီအရင်အလယ်ရှိ မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓမှာ ထိုနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ပညာရှင်များ၏ကျင့်ကြံဆင့် အဆုံးမရှိတိုးလာနေသည်ကိုမြင်ရာတွင် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။

အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဒီနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ၁၅ပါးသာ စိတ်ဝိဉာဉ်တောင်ဆီကို ရောက်ရှိသွားနိုင်ခဲ့ရင် သူရဲ့အမှားကို ပယ်ဖျက်နိုင်ပြီး အပြစ်မပေးခံရတော့မယ့်အပြင် ဆုလာဘ်တွေတောင် လက်ခံရဦးမယ်။

သူဟာ မတုံးအပါချေ။ ဒါပေါ့၊ သူသည်လည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ရန် ပညာရှင်များအား မပို့ပေးသောကြောင့် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရှိလူများ သူ့အား မည်မျှမုန်းတီးနေမည်ကို သတိပြုမိပါချေသည်။

သို့သော် သူ၏သတိထားမှုမှာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး လုပ်ဆောင်ချက်ကတော့ အခြားအရာဖြစ်သည်။

မူလတွင် မြင့်မြတ်သောဗုဒ္ဓမှာလည်း ပညာရှင်များအား ထိုပုန်ကန်ခြင်းကိုဖိနှိပ်ပြီး ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းအားနှောင့်ယှက်နေခဲ့သော နတ်ဆိုးများအားရင်ဆိုင်ရန် ပညာရှင်များ စေလွှတ်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာ သူ၏ဆရာတူအစ်ကိုတစ်ခါပြောခဲ့ဖူးသည့် မြင်းနက်ဖြစ်နေနိုင်သည်ကိုတွေးမိသောအခါ၌ သူဟာချက်ချင်းပင် ထိုအကြံကို ပယ်ချလိုက်တော့သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ ထိုမြင်းနက်‌ဟုခေါ်သည့်လူဖြစ်နေပါလျှင် သူဟာထိုလူအား အနိုင်မယူနိုင်ရုံမျှမက သူပင်သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

၎င်းတို့မှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏သူတော်စင်နှစ်ပါးပင် ကြောက်ရွံ့ရသော တည်ရှိမှုများဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

မြင်းနက်တိုင်း၏ကံကောင်းမှုမှာ ထိပ်တန်းဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။

၎င်းတို့မှာ တုနှိုင်းမဲ့သည်။ ပြောရလျှင် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သူတော်စင်များဖြစ်လာရန်ပင် အလားအလာရှိကြပေ၏!

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားလောကရှိဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများ လုံးဝနားမလည်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်တည်မှုပင်ဖြစ်၏။

သူဟာထိုကံကြမ္မာသားတော် မြင်းနက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ထက် တိတ်တဆိတ်သာကျိန်ဆဲနေလိုက်မည်။

ဂုဏ်သတင်းမှာ သူ့အားပိုမိုသန်မာလာရန် ကူညီသည်နှင့် မတူညီပါချေ။ ၎င်းက မည်သို့များ စိတ်ဝိဉာဉ်တောင်သို့ပြန်ကာ ဆုလာဘ်များရယူပြီး ဆက်လက်ကျင့်ကြံခြင်းထက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိနိုင်ပါမည်နည်း?

သူသာ... ဗုဒ္ဓအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ပါလျှင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်ကာ မသေဆုံးနိုင်မည့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု အမှန်တကယ်ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မည်ပင်။

…

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏နယ်နိမိတ်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲအုပ်စုတစ်စုမှာ တောအုပ်ထဲ၌ ချောင်းမြောင်းနေကြပြီး သိပ်သည်းမှုတစ်ခုဖြစ်စေကာ တိုက်ပွဲရှည်ကိုစောင့်ဆိုင်းနေသည်။

စုလင်းဝူမှာ သစ်ပင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးများပိတ်လျက် လှဲလျောင်းနေကာ သူ၏ကျင့်စဉ်အားကျင့်ကြံနေ၏။

ထိုအခိုက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အလျင်အမြန်ပျံသန်းလာကာ သူ၏နံဘေးတွင် သက်ဆင်းလိုက်၏။

၎င်းမှာရွှေခြင်္သေ့နတ်ဝိဉာဉ်သားရဲပင်ဖြစ်၏။

"သခင်ကိုး၊ ကွမ်းနန်ကျောင်းရဲ့တပည့်တွေကို ပို့ဆောင်လိုက်ကြပါပြီ။ ကွမ်းနန်ကျောင်းနားက ဘုရားကျောင်းငယ်လေးတွေက တပည့်တွေတောင် ထွက်လာကြပါတယ်။ သူတို့က စစ်တပ်တစ်ခုလုံးစုဆောင်းလိုက်ပြီး ချီတက်နေကြပါပြီ။"

စုလင်းဝူမှာ ထိုင်ကာ မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်၏။

"ထူးဆန်းတယ်၊ ငါတို့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့တပည့်တွေကို လုံလုံလောက်လောက်မသတ်ရသေးဘူးလား? သူတို့က ထွက်လာဖို့တောင်ကြောက်နေရမှာမဟုတ်ဘူးလား? ဘာလို့အခုတောင်ထွက်လာနေကြတာလဲ? ပြီးတော့ ဘာလို့ တစ်ချိန်တည်းမှာ အများကြီးရှိနေရတာလဲ?"

"သူတို့တွေ ဗောဓိကျောင်းကိုသွားချင်နေကြတာလား?"

"ဗောဓိကျောင်းက အရှေ့ဘက်မှာပါ။ သူတို့သာဗောဓိကျောင်းကို သွားချင်ရင် ဒီလမ်းကမသွားသင့်ဘူး။"

"ဒါပေမယ့် သူတို့က ကျုပ်တို့ဘက်ကို လာနေတဲ့ပုံလည်းမပေါ်ဘူး။"

စုလင်းဝူမှာ မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ အကြောင်းပြချက်ကိုတွေးနေမိ၏။

"မဟုတ်ဘူး၊ ပြဿနာတစ်ခုတော့ရှိရမယ်။ သူတို့တွေ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စစ်ကူဖို့ သွားနေတာဖြစ်နိုင်တယ်။ တစ်ဖက်ကဘယ်သူလဲတော့မသိပေမယ့် သူတို့တွေက အမည်မဲ့ဂိုဏ်းသားတွေဖြစ်ရင်ဖြစ် မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့လိုမျိုး ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေတဲ့ လူတွေပဲဖြစ်ရမယ်။"

ရွှေခြင်္သေ့၏မျက်နှာထားမှာ အေးစက်သွားသည်။

"ဒါဆို သူတို့ကို သွားခွင့်မပေးနိုင်ဘူး။"

"အမှန်ပဲ။ သူတို့ဘယ်ကို ကူညီဖို့သွားနေနေ တစ်ယောက်ယောက်က ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းခွဲကို လုံးဝတိုက်ခိုက်နေမှာပဲ။ တစ်ဖက်ကဘယ်သူဆိုတာ ငါတို့မသိရင်တောင် သူတို့ကဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင်နေတယ်ဆိုကတည်းက ငါ၊ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းဧကရာဇ်က သူတို့ကိုလုံးဝကူညီမှာပဲ!"

***

ပြိုင်ဘက်ကင်းအသန်မာဆုံးသခင်ကြီး

စာစဉ် ၂၅။ အပိုင်း ၃၆၃ ပေါက်ကွဲခြင်းက အနုပညာပဲ

နတ်ဘုရားလောက၊ ကျန်းထိုင်ရွှမ်၏စစ်တပ်။

တိုက်ပွဲမှာ အစကနေ အထွဋ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိလာသည်။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်အနည်းငယ်တွင် ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ နတ်ဘုရားလောကရှိနေရာတိုင်းသို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ သူ့ဆရာ လုရှောင်ယန်‌ပေးအပ်ခဲ့သော မွန်မြတ်ကောင်းကင်လျှပ်စီးနှင့် လုရှောင်ယန်သင်ကြားပေးခဲ့သော အစီအရင်စွမ်းရည်တို့၏အကူအညီဖြင့် သူဟာ ရှေးဟောင်းအုတ်ဂူများ မရေတွက်နိုင်လောက်အောင် တူးဖော်ခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် များပြားလှသော ရှေးဟောင်းအုတ်ဂူများနှင့် မရေတွက်နိုင်လောက်သော ပိုင်ဆိုင်မှုများလည်းရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အားလုံးအား သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့်သာ အရယူခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ သူ့ထံရှိနတ်သလင်းကျောက်များစွာမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်သလင်းကျောက်ပေါင်း ငါးကုဋေထက် လျော့နည်းမည်မဟုတ်ပါချေ။

ထို့ကြောင့် အစီအရင်ခင်းကျင်းချိန်တွင် သူဟာလုံးဝနောက်ပြန်မဆုတ်ပါချေ။ အစီအရင်များအား အင်မတန်သိပ်သည်းနေအောင် တစ်ခုပြီးတစ်ခုခင်းကျင်းခဲ့သည်ပင်။

ထိုအစီအရင်များအကူအညီဖြင့် ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏စစ်ကူများကိုတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ လူတိုင်းမှာကြောင်အသွား၏။

၎င်းတို့အား ပိုမိုကြောင်အသွားစေသည်မှာ ကျန်းထိုင်ရွှမ်ခင်းကျင်းလိုက်သော အစီအရင်က အင်မတန်ရှည်လျားလှသောကြောင့်ပင်!

သူတို့သာ ကီလိုမီတာတစ်ထောင်အား ဖြတ်သန်းနိုင်ပါလျှင်တောင် ကျန်းထိုင်ရွှမ်နှင့် အမည်မဲ့ဂိုဏ်းဒုတိယမျိုးဆက်တပည့်များ၏အစီအရင်ကို ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများအား ဒေါသတကြီးကျိန်ဆဲမိလိုက်စေ၏။

၎င်းတို့မှာ မူလက ရပ်တန့်ကာ ခေတ္တမျှအနားယူချင်ခဲ့ပါသော်လည်း ဗောဓိကျောင်းက သူတို့အား နောက်ကွယ်မှ ဆက်လက်စေခိုင်းပြန်သည်။

ပုဟွားကျောင်းရှိ အန္တရာယ်မှာ အင်မတန်ကြီးမားနေပြီး စစ်ကူများ အလျင်စလို လိုအပ်နေကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

အကူအညီမဲ့နေရင်းဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ကျည်ကိုကိုက်ကာ ထပ်မံ ရှေ့တိုးရန်သာတတ်နိုင်သည်။

အမည်မဲ့ဂိုဏ်း၏တပည့်များမှာ ကျန်းထိုင်ရွှမ်အားခေါ်လိုက်သည်။

"ဆရာရှစ်၊ ကြည့်ပါဦး၊ ကတုံးတွေ ထပ်ပြီး လာဖို့ပြင်နေကြပြန်ပြီ။ ကျွန်တော်တို့အစီအရင်က ပြိုလဲခါနီးဖြစ်နေပါပြီ။ ဒီလိုဆက်ဖြစ်နေရင် သူတို့ကို ချီတက်ပြီးတိုက်ခိုက်ရတော့ပါမယ်။"

ကျန်းထိုင်ရွှမ်၏အမူအရာမှာ လေးနက်နေဆဲပင်။

"ဒီမှာ အစီအရင်ကတိုက်ခိုက်နေတာကို သူတို့ကရှေ့ဆက်တိုးချင်နေတုန်းပဲ။ ဒီကတုံးအုပ်စုကတော့ သေမိန့်ချခံထားရတဲ့ပုံပဲ။"

"‌ဒါဆိုကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ? သူတို့ကအခု တူညီတဲ့ဘက်ကိုပဲ ချီတက်လာနေကြပြီး ပုံသေအမှတ်ကို ဖျက်စီးလိုက်ပြီ။ ဒီလိုနှုန်းနဲ့ဆိုရင် အစီအရင်ပျက်စီးဖို့သိပ်မကြာလောက်တော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီအုပ်စုထဲမှာ လူတော်တော်များများရှိနေတုန်းပဲ။ အနောက်က အဖွဲ့ရှည်ကြီးကိုကြည့်ရတာ သူ‌တို့အတော်များများ ကျော်ဖြတ်လာတော့မယ့်ပုံပဲ။"

ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ မပြောခင်တွင် တစ်ခဏမျှတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"နတ်လက်နက်တွေသုံးကြ။ နှစ်တွေများစွာ ငါတို့တွေ ဂူဖောက်ပြီး နတ်လက်နက်အများကြီးရခဲ့ကြတယ်။ သူတို့အားလုံးကိုအခုပဲထုတ်လိုက်ကြပြီး ဖောက်ခွဲဖို့ ပစ်လိုက်ကြတော့။"

"အာ?"

ကျွင့်ချန်းမင်နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းကြောင်အသွားတော့သည်။

"ကျွန်တော်တို့သာ နတ်လက်နက်တွေကိုဖောက်ခွဲလိုက်ရင် အနာဂတ်မှာ ဒါတွေကို ဘယ်လိုသုံးရတော့မှာလဲ?"

"ငါတို့လုပ်နိုင်တာဘာမှမရှိတော့ဘူး။ ရန်သူကရူးသွပ်လေလေ သူတို့ကိုရပ်တန့်ဖို့ပိုပြီးလိုအပ်လေလေပဲ။ ပြီးတော့ နတ်လက်နက်တွေပေါက်ကွဲသွားရင်တောင် ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ်။ သူတို့ကိုလာခွင့်ပေးပြီး ငါတို့ကိုသတ်ခွင့်ပြုမှာထက်တော့ ပိုမကောင်းဘူးလား? နောက်ထပ် ငါတို့တွေ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂူဖောက်ခဲ့ပြီး ငါတို့လက်ထဲမှာ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ပစ္စည်းအဆောင်လက်နက်တွေလည်းရှိသေးတယ်။ နတ်လက်နက်တွေကို ဘာလို့ဂရုစိုက်နေရဦးမှာလဲ?"

ကျွင့်ချန်းမင်နှင့် အခြားလူများမှာ ကြည်နူးသွားကြသည်။

"အမှန်ပဲ! ကျွန်တော်တို့မှာ နတ်ပစ္စည်းအဆောင်လက်နက်တွေရှိသေးတာပဲ။ ဘာလို့ နတ်လက်နက်တွေလိုနေဦးမှာလဲ? သူတို့အားလုံးကို ဖောက်ခွဲလိုက်ရအောင်။"

"ပေါက်ကွဲခြင်းကအနုပညာပဲ။ ညီအစ်ကိုတို့ ရွပ်ရွပ်ချွံချွံတိုက်ကြစို့!"

"ကတုံးတွေအားလုံးကိုသတ်ကြ! အမည်မဲ့ဂိုဏ်းအဓွန့်ရှည်တည်ပါစေ!"

မူလက အစီအရင်အားဖျက်ဆီးရန်အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေကြသော ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများမှာ ဆန့်ကျင့်ဘက်ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းများထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။

"တိုက်ခိုက်ကြ! ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်လမ်းစဉ်ကိုသိတဲ့တပည့်‌တွေ ရှေ့ကိုလာကြပါ။"

မကြာမီတွင် ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်ကိုသိသောတပည့်များမှာ ရှေ့သို့ပြေးသွားကြကာ ဗုဒ္ဓလမ်းစဉ် ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအရံအား အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

ကြီးမားသော ရွှေရောင်အလင်းနံရံကြီးမှာ အားလုံး၏ရှေ့၌ ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးမှာပင် တစ်ဖက်အဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအရံထက်သို့ သက်ဆင်းလာကြသည်။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအကွယ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရွှေရောင်နံရံကြီးမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါ‌သွားတော့၏။

အသက်သုံးရှိုက်စာမပြည့်ခင်မှာပင် အက်ကြောင်းများက တဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းအားကြည့်ရှုနေရင်းဖြင့် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများမှာ အင်မတန် ကြောက်ရွံ့သွားကြတော့သည်။

"အားကောင်းလိုက်တဲ့တိုက်ခိုက်မှုပါလား။ ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအရံကထပ်ပြီးမတောင့်ခံနိုင်တော့ဘူး။ တစ်ဖက်ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးရတာလဲ?"

"ဒါပေမယ့် တစ်ဖက်လူရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးနေရင် ငါတို့ကိုတိုက်ဖို့ ဘာလို့ အစီအရင်တစ်ခုကို ခင်းကျင်းရတာလဲ?"

ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများ ပဟေဠိဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ရွှေရောင်အကာအရံကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရွှေရောင်အကာအရံကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် လူတိုင်းမှာ အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရတော့၏။ ၎င်းမှာ ရွှေရောင်အလင်းတစ်ပြအား ထုတ်လွှတ်နေသော လက်နက် သို့မဟုတ် ချပ်ဝပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့အားလုံးအား လောင်ကျွမ်း‌စေပြီး ပစ်လွှတ်နေကြသည်။

ထိုလက်နက်များ သူတို့ရှေ့သို့ရောက်လာသောအခါ ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်းပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဒါတွေကနတ်လက်နက်တွေပဲ! သေစမ်း!"

"ပြန်ဆုတ်ကြ!"

နတ်လက်နက်တစ်ခု၏ပေါက်ကွဲခြင်းမှာ နတ်ဘုရားအားဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်ပညာရှင် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားအားဖြစ်ပေါ်စေခြင်းအဆင့်ပညာရှင်တစ်ယောက်၏ စွမ်းအားအပြည့်တိုက်ခိုက်မှုထက် နိမ့်ကျမည်မဟုတ်ချေ။

တစ်ဖက်လူမှာ ၎င်းတို့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ရွှေခေါင်းလောင်းအကာအရံကို အသက်ရှူကြိမ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာပင်မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော်... အဘယ့်ကြောင့် ၎င်းတို့ထံတွင် နတ်လက်နက်အများအပြားရှိနေပါသနည်း?

ထိုအခိုက်တွင် လူတိုင်းမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြိုလဲသွားကြတော့သည်။

တစ်ဖက်လူများမှာ ပညာရှင်များအဖွဲ့ဆိုလျှင် ၎င်းတို့မှာ နားလည်နိုင်ပါသေးသည်။

သို့သော် ယခုတွင် သူတို့အားတိုက်ခိုက်ရန် ၎င်းတို့မှာ အစီအရင်များနှင့် နတ်လက်နက်များဖောက်ခွဲမှုအပေါ်တွင် မှီခိုနေကြသည်။

၎င်းမှာ တကယ်ကိုပင် ကျင့်ကြံသူအုပ်စုဆိုသည်ထက် ပို၍ပင်ရူးလောက်စရာဖြစ်သည်။

ဒီကောင်တွေက နည်းနည်းလောက် အရမ်းချမ်းသာမနေဘူးလား?

နတ်လက်နက်များ၏ပေါက်ကွဲမှုမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်းနှေးကွေးသွားစေ၏။

ကျန်းထိုင်ရွှမ်နှင့် အခြားလူများမှာ တစ်ခဏမျှ ထပ်မံအသာစီးရသွားပြန်သည်။

...

ဗောဓိဘုရားကျောင်းခန်းမတွင် သတင်းပို့တပည့်လေးမှာ ထပ်မံပြေးလာပြန်၏။

"ဆရာ၊ တစ်ခုခုဖြစ်နေပါပြီ။"

"ဘာတွေဖြစ်နေလို့လဲ?"

"ကွမ်းနန်ကျောင်းက အကြီးအကဲတွေနဲ့တပည့်တွေကို ပုဟွားကျောင်းဆီထောက်ပံ့ပေးဖို့ စေလွှတ်လိုက်ပါတယ်။ သူတို့တွေ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေနယ်နိမိတ်မှာ နတ်‌ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို အတော်ကြာ ခံစားနေပါတယ်။ ထျန်းဟွေ့ကျောင်းနဲ့ ဗုဒ္ဓနှလုံးသားကျောင်းကလည်း နောက်ထပ်ရှေ့ကိုဆက်မလာနိုင်သေးပါဘူး။"

ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်မှာ မျက်ခုံးများအတန်ငယ်မြင့်တက်သွားသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် အတော်ဒုက္ခများမယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့မိဘူး။ နတ်ဘုရားအားလုံးက သူတို့စွမ်းအားကိုပြသဖို့အတွက် ထွက်လာကြတာပဲ။ ကြည့်ရတာတော့ ပညာရှင်အချို့ ဂိုဏ်းကိုလာကူဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုစဉ်းစားရတော့မယ်ထင်တယ်။"

"ငါမှတ်မိတာသာသေချာရင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက မဟာယနနတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ပညာ‌ရှင်တွေနဲ့ အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ပညာရှင်က ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေမှာရှိတယ်မဟုတ်လား?"

"သူတို့ကိုလာပြီး ကူညီခိုင်းလိုက်ပါ။"

"သိပါပြီ!"

...

တောင်ကြားတွင် လုရှောင်ယန်မှာမကျင့်ကြံနိုင်ခင်၌ သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်မှာထပ်မံလှုပ်ခါလာပြန်၏။ သူဟာထပ်မံအဆင့်တက်သွားပြန်ကာ အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ငါအဆင့်တက်သွားပြန်ပြီ? ငါတပည့်လေးတွေ ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်နေပုံပဲ။"

သူဟာလက်ကိုမြှောက်ကာ ချက်ချင်းပင် သူ၏လက်တစ်ဖက်အား ဖြတ်လိုက်၏။ တစ်ခဏအကြာတွင် သူ၏ပြတ်နေသောလက်ထံမှ လက်ဝါးအသစ်တစ်ခုပေါ်ထွက်လာသည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ဆယ့်ငါးစက္ကန့်အောက်သာကြာလိုက်သည်။

"အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်က တကယ်ကိုစွမ်းအားကြီးမားတာပဲ။ ငါအစောပိုင်းအဆင့်မှာတုန်းက ကျိုးနေတဲ့လက်ချောင်းတွေကို မြန်မြန်ပြန်ကုနိုင်ခဲ့တယ်။ အခု နတ်ဘုရားဧကရာဇ်နဝမအဆင့်ကိုရောက်လာတော့ ငါရဲ့ပြန်ကောင်းနှုန်းက လက်တစ်ဖက်ကိုတောင် မြန်မြန်ပြန်ကောင်းစေနိုင်နေပြီ။"

"ပြီးတော့ ငါအဇူရာသက်ရှည်အနုပညာကိုတောင်မသုံးရသေးဘူး။ အဇူရာသက်ရှည်အနုပညာကိုသာသုံးရင် ချက်ချင်းပဲ ဒဏ်ရာတွေကို ကုနိုင်မှာတောင် ကြောက်မိတယ်။"

၎င်းတစ်ခုတည်းကပင် လုရှောင်ယန်အား အခြားလူများထက် မရေတွက်နိုင်လောက်အောင်သန်မာသွားစေ၏။

တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် တစ်ယောက်၏ဒဏ်ရာကပိုပြင်းလေ သူတို့၏စွမ်းအားပိုအားနည်းလေဖြစ်သည်။

လုရှောင်ယန်ထံတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား အင်မတန်မြန်သောနှုန်းဖြင့် ပြန်လည်ကုသနိုင်သည် စွမ်းအားရှိပြီး ၎င်းကပင် သူ၏စွမ်းပကားအား အခြားသူများထက် ပိုမိုသန်မာစေသည်။

ဒါပေါ့၊ ၎င်းကလုရှောင်ယန်မှာ အမတတစ်ပါးဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပါချေ။

၎င်းအား အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ဟုခေါ်ဆိုပါသော်လည်း ထိုပညာရှင်များဟာ သေနိုင်သေးသည်ပင်။

၎င်းတို့အား အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကျင့်ကြံသူ၏ ပြင်ပဒဏ်ရာများအား ကုသနိုင်စွမ်းမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်သောကြောင့်ပင်။

၎င်းက အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်အောက်ရှိရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တော့ မှန်ပါချေသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ၎င်းတို့၏အရေပြားကိုပင် သူတို့၏ကိုယ်အား မကုသခင်၌ ထိခိုက်‌စေနိုင်ခြင်းမရှိပါချေ။ ထိုအဆင့်နိမ့်ဖြစ်တည်မှုများနှင့် နှိုင်းစာရလျှင် အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ပညာရှင်မှာ လုံးဝကို အမတတစ်ပါးပါပင်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ကျင့်ကြံဆင့်မှာပိုမိုအားကောင်းပြီး ကျင့်စဉ်မှာလည်း အင်မတန်စွမ်းအားကြီးနေပါကလုရှောင်ယန်အား ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်ကာ လုရှောင်ယန်၏ဒဏ်ရာများအား ကုသနေသည့်နှုန်းကိုပင် အတော်လေး အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။

ကုသနှုန်းမှာ မတည်မြဲပါချေ။ ၎င်းမှာ လူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားနှင့် ကိုယ်အား မူတည်နေရုံမက တိုက်ပွဲရှိရန်သူ၏ စွမ်းအား၊ ကျင့်စဉ်နှင့် လက်နက်များကိုလည်း မူတည်နေသည်ပင်။

ထိုအချက်အားလုံးမှာ အရေးပါသည်။

သို့သော် လုရှောင်ယန်မှာ မစိုးရိမ်ပါချေ။ ၎င်းမှာ ဒီကမ္ဘာကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဤလောက၌ မြင်းနက်သာမဟုတ်လျှင် အမတလမ်းစဉ်များအား မည်သူကမှ အသုံးမပြုနိုင်ပါချေ။

တစ်ဖက်လူမှာ မြင်းနက်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်အားကျော်လွန်မနေပါလျှင် သူဟာ ထိုလူအားအနိုင်ယူရန် ယုံကြည်ချက်ရှိပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူဟာဆက်လက်ကျင့်ကြံရချေမည်။

နတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သည်နှင့် ဤကမ္ဘာရှိမည်သူကမျှ သူ့အား အနိုင်ယူမည်မဟုတ်တော့ပါချေ။

ဒါပေါ့၊ သူသာ အမတအဆင့်ကို ချက်ချင်းကျင့်ကြံနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်။

မည်သို့ဆိုစေ ဝမ့်ခိုက်၏သူ့အား ကာကွယ်မှုနှင့် ကောင်းကင်တာအိုနိယာမနှင့်ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပါချေ။

သူဟာ ပူပန်ခြင်းမရှိ အမတလမ်းစဉ်များကို အသုံးပြုနိုင်မည်။

ထိုသို့တွေးရင်းဖြင့် လုရှောင်ယန်မှာ ချက်ချင်းတင်ပလ္လင်ခွေချိတ်ထိုင်လိုက်ကာ အမတကျင့်စဉ်များနှင့် အဆင့်မြှင့်ပြီးကာစ အခြားကျင့်စဉ်များအားကျင့်ကြံနေလိုက်သည်။

...

ပုဟွားကျောင်းတိုက်ပွဲမှာဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေ၏။

လုံကွမ်း၊ ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားလူများမှာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသည်တွင် မြေအောက်အကျဉ်းခန်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်အစစ်မှာ တဖြည်းဖြည်း‌ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီမှာ နတ်ဆိုးတွေရှိနေတာပဲ။ နတ်ဆိုးတွေအများကြီးပဲ။ ဒါက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့မြေအောက်အကျဉ်းခန်းပဲ။ နတ်ဆိုးတွေကို ဒီမှာ အကျဉ်းချထားကတည်းက ဒါတွေကို နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲဆီပို့မှာသေချာတယ်။"

"နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲ? အဲ့ဒါဘာလဲ?"

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားလူများမှာ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲရှိသည်ကို မသိကြပါချေ။

"နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဖမ်းဆီးထားတဲ့ နတ်ဆိုးပေါင်း သန်းတစ်ရာကို ဗောဓိဘုရားကျောင်းရဲ့ နတ်ဘုရားအရှင်ဘုရင်အဆင့်ဘုန်းကြီးတွေက ဗုဒ္ဓဓမ္မကိုသုံးပြီး သုတ်သင်ပြီးတော့ သူတို့အတွက် ကုသိုလ်တွေကို စုရတာပဲ။"

"ဒီနည်းနဲ့ သူတို့က အတိဒုက္ခကိုကျော်ဖြတ်ပြီး အမတ လုံလုံခြုံခြုံဖြစ်နိုင်တယ်လေ။"

"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါကို နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲလို့ပြောတာထက် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ပွဲလို့ခေါ်ရမယ်။ အဲ့ဒီစုဝေးပွဲမှာ သူတို့က နတ်ဆိုးတွေကို ဗုဒ္ဓကျမ်းစာတွေနဲ့ သေလုအောင် ညှဉ်းပန်းကြတာပဲ။ ဒါက တကယ်ကို အတော်လေး ရက်စက်တယ်။"

"တကယ်တမ်းပြောရရင် ဒါက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနဲ့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကိုမနာခံတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကို ပညာပြတာလေးပါပဲ။"

"သူတို့က နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲဆိုတဲ့ နာမည်ကိုသုံးပြီး သူတို့ရဲ့အပြုအမှုတွေကို အလှဆင်ကြတာပေါ့။"

"သေစမ်း! ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကတကယ်ကို ကြောင်သူတော်ပဲ။"

"အမှန်ပဲ။ ဒီထိပ်ပြောင်ခေါင်းနဲ့ကောင်တွေ သေဖို့ပဲတန်တယ်!"

လုံကွမ်း : "..."

သူဟာ ကူရာမဲ့စွာ ငိုချင်သွား၏။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာထိပ်ပြောင်ဖြစ်နေဆဲပင်။

"အမိတာဘ။ ရှန်းဇိုင်း ရှန်းဇိုင်း။ ကိုယ်တော်တို့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းလိုမျိုး အေးချမ်းတဲ့နေရာမှာ ဘာလို့သတ်ဖို့လိုရတာလဲ?"

"ဘာလို့လူသတ်လက်နက်ကိုမချဘဲ ဗုဒ္ဓအဆုံးအမကို လိုက်နာဖို့မလုပ်ရတာလဲ? ခါးသက်မှုပင်လယ်က အဆုံးမဲ့ပါတယ်။ နောင်တရပြီး ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်ပါစေ။ အမိတာဘ။"

လုံကွမ်း၏နှလုံးအိမ်မှာတုန်ရီသွားကာ အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခုခုမှားနေပြီ။ ဂရုစိုက်ကြ။ ဒီလူ‌ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က အရမ်းမနိမ့်ဘူးနော်။ သူကတစ်ရာသောတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားအဆင့်ကိုတောင်ရောက်နေပုံပဲ။ ငါကသူရဲ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး။"

ထိုဘုန်းတော်ကြီးမှာပြုံးကာ စကားဆက်လိုက်သည်။

"မင်းသိတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ဒူးမထောက်တာလဲ?"

လုံကွမ်း၏ အမူအရာမှာ မှုန်မိုင်းသွားသည်။ သူဟာစကားမပြောနိုင်ခင်တွင် သူ၏နောက်မှ ရှီချန်းလင်က သူ့အား ဆွဲလိုက်သည်။

"သူ့ကိုမကြောက်နဲ့။ သူကတစ်ရာသောတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင်လေးပဲကို။ ကြောက်စရာဘာရှိလို့လဲ?"

လုံကွမ်းမှာကြောင်အသွားသည်။

ဒီကောင်လေးတွေက နတ်ဘုရားအားဖြစ်ပေါ်စေခြင်းအဆင့်မှာပဲရှိသေးပြီး အမှိုက်သာသာပဲမဟုတ်ဘူးလား? ဒါက တစ်ရာသောတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားတစ်ပါးလေ!

သူတို့အားလုံးရူးနေပြီလား?

***

ပြိုင်ဘက်ကင်းအသန်မာဆုံးသခင်ကြီး

စာစဉ် ၂၅။ အပိုင်း ၃၆၄ စုပေါင်းဖိနှိပ်ခြင်း

"ညီအကိုတို့ အလျင်မလိုပါနဲ့။ ဒီနေရာရဲ့ဟင်းလင်းပြင်က ကျဉ်းတယ်။ နဂါးအသွင်ယူလို့မရနိုင်ဘူး။ ငါသာ နဂါးအသွင်ပြောင်းနိုင်ရင် ကျင့်ကြံဆင့်ကို နောက်ထပ်အဆင့်ကြီးတစ်ဆင့်တိုးလို့ရနိုင်မယ်။ နဂါးအသွင်ပြောင်းလို့မရနိုင်ရင်တော့ သူ့ကို တိုက်နိုင်လိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး။"

လုံကွမ်းမှာ ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားလူများမှ တစုံတရာကို အာရုံခံနိုင်မည်အား ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့အား သတိပေးလိုက်သည်။

စီနီယာဘုန်းတော်ကြီးများမှာ အတန်ငယ်မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းများခါလိုက်ကြသည်။

"နားမလည်ဘူး။"

ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် သူဟာ ကိုယ်တွင်းရှိ ဗုဒ္ဓစွမ်းအားကို စတင်လှည့်ပတ်လိုက်တော့သည်။

စုဝေးထားသောဗုဒ္ဓစွမ်းအားများအား လှည့်ပတ်လိုက်သည်နှင့် မွန်မြတ်သောရွှေအလင်းတစ်ပြမှာ သူ၏ကိုယ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပြန်ဆုတ်ကြ!"

လုံကွမ်း၏အမူအရာမှာ အေးခဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အားလုံးအား အလျင်အမြန် ပြန်ဆုတ်ရန် စုဝေးလိုက်တော့သည်။

စီနီယာဘုန်းတော်ကြီးမှာ ခပ်တိုးတိုးရယ်လိုက်ကာ လက်အားဝေ့ယမ်းလျက် ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏လွတ်မြောက်မှုအား တားဆီးလိုက်၏။

"ငါတိုက်ကွက်တစ်ခုလောက်ထုတ်လိုက်တာနဲ့ မင်းတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပေးဖို့က တကယ်ကိုမဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ကံကြမ္မာကိုလက်ခံလိုက်။"

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားလူများမှာ ၎င်းတို့၏သိုလှောင်အိတ်များအား ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ အတွင်း၌ ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်သလင်းကျောက်အများအပြားရှိကာ စုစုပေါင်း တစ်သန်းနီးပါးပင်ရှိသည်။

စီနီယာဘုန်းတော်ကြီးမက လုံကွမ်းပင်ဖြစ်နေပါစေ သူတို့သည်ပင် ချက်ချင်းပဲ နေရာ၌ ကြောင်အသွား၏။

ရှီချန်းလင်မှာ ညစ်ညူးစွာပြုံးလိုက်သည်။

"အခု နတ်သလင်းကျောက်တွေကို ထုတ်လိုက်ရင်တောင် ငါတို့အတွက် အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အခု ဒီချိပ်ပိတ်ထားတဲ့နေရာမှာ နတ်သလင်းကျောက် သိန်းချီသာပေါက်ကွဲသွားရင် တစ်ရာသောတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားဖြစ်နေရင်တောင် ဒါကိုတောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။"

စီနီယာဘုန်းတော်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူ၏အမူအရာမှာ မသေမချာဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ? မင်းတို့အခု အရမ်းကို ဘဝင်မြင့်နေသလိုမခံစားရဘူးလား? ဆက်ပြီးသာ ဘဝင်မြင့်နေလိုက်! ဘာလို့မင်းတို့ထပ်ပြီး ဘဝင်မြင့်မနေတာလဲ?!"

စီနီယာဘုန်းတော်ကြီးမှာ အင်မတန်ဒေါသထွက်ကာ အသည်းအသန်ဖြစ်သွားပြီး ကူရာမဲ့နေ၏။

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားလူများမှာ မှန်ပါသည်။ ဤကျဉ်းမြောင်းကာ ချိတ်ပိတ်ထားသောနေရာတွင် ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်း များပြားလှသော နတ်သလင်းကျောက်များအား အမှန်တကယ် ဖောက်ခွဲပါက တစ်ရာသောတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားသည်ပင် ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူပြီးနောက်တွင် သူဟာတည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့်ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ကိုယ် မင်းတို့ကံကောင်းတယ်လို့သတ်မှတ်ထား။ သွားလိုက်ကြတော့။"

"သွားကြစို့"

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့၏သိုလှောင်အိတ်များကို မြှောက်လိုက်ကြကာ နောက်ဆုတ်ရန်ပြင်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့တွေ ဘယ်ကနေ နတ်သလင်းကျောက်အများကြီးရလာခဲ့တာလဲ? ပြီးတော့ ဒါတွေအားလုံးက ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သလင်းကျောက်တွေချည်းပဲလေ?"

"ဆရာခုနှစ် သူတို့တပည့်တွေကို လှည့်ဖျားပြီးရင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆီ လွှတ်လိုက်တယ်။ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက သူတို့ကို တိတ်တဆိတ်တိုက်ခိုက်နေတဲ့သူတွေကို ရှာဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီစေချင်တာ၊ ဒါပေမယ့် တကယ်တိုက်ခိုက်နေတဲ့သူ‌တွေက ကျွန်တော်တို့ပဲဆိုတာ သူတို့မျှော်လင့်ထားမှာမဟုတ်ဘူး။ ဟီးဟီးဟီး..."

လုံကွမ်း၏မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွား၏။

"ဒီလိုလား? အထင်ကြီးစရာပဲ။"

"ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကို ရိုက်စားမလုပ်ခဲ့ရင်တော့ ဖြုန်းတီးသလိုဖြစ်သွားမှာပဲ။ ဒါနဲ့ အစ်ကိုလုံ၊ အစ်ကိုလုံသာ မူလကိုယ်အသွင်သဏ္ဍာန်ပြောင်းလိုက်ရင် ကျင့်ကြံဆင့်တစ်ဆင့်တိုးလာမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မလား?"

"မင်းတို့ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ? အလောတကြီးမလုပ်ပါနဲ့!"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ခဏနေကျ စီနီယာဘုန်းတော်ကြီး မသေရင် အစ်ကိုဒါကို ထိန်းနိုင်ပါတယ်။"

လုံကွမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် ခံစားချက်မကောင်းတော့ပါချေ။

မျှော်လင့်မထားစွာဖြင့် သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာ ပုဟွားကျောင်း၏ မြေအောက်အကျဉ်းခန်းတွင်းသို့ နတ်သလင်းကျောက်များကို ချက်ချင်းပစ်လိုက်တော့သည်။

"ပြေး!"

တစ်ယောက်ယောက်မှာ အော်လိုက်ကာ လူတိုင်းမှာ ပြေး၍ အလျင်အမြန် အမြင့်သို့တက်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် နှလုံးတုန်လုနီး အော်သံတစ်ခုမှာ ပုဟွားကျောင်း မြေအောက်ခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခွေးကောင်! မင်း ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သေသွားလိမ့်မယ်!"

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးတွင် သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် ပုဟွားကျောင်း၏တစ်ဝက်ကျော်လောက်မှာ ကောင်းကင်ထက်သို့ လွင့်ထွက်သွား၏။

မရေတွက်နိုင်လောက်သော အနက်ရောင်အရှိန်အဝါများမှာ အရူးအမူး‌ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဘုရားကျောင်းပေါင်းစုံမှ ပုဟွားကျောင်းကို ‌ပို့ဆောင်ထားခဲ့သော နတ်ဆိုးများအားလုံးပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အားလုံးပေါင်း ရှစ်သန်းလောက်ရှိ၏။

တစ်ခဏအတွင်းတွင် နတ်ဆိုးရောင်ဝါမှာ ပုဟွားကျောင်းမှ တိုးထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်သည်ပင် တိမ်မည်းတစ်ထပ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"သေစမ်း၊ ငါတို့အတော်ဝေးဝေးကိုရောက်လာတဲ့ပုံပဲ။"

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာ ဤနေရာ၌ နတ်ဆိုးအများအပြား‌ပုန်းအောင်းနေမည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပါချေ။

သူဟာ မူလက တစ်သိန်းလောက်သာရှိသည်ဟု ထင်ထားခဲ့၏။ ကြည့်ရသည်မှာ တစ်သန်းလောက်ပင်ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

နတ်ဆိုးများမှာ အဘက်ဘက်သို့ အရူးအမူးပျံထွက်သွားကြသည်။ ပုဟွားကျောင်းမြေအောက်ခန်းတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသော ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းအကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များမှာ ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများကြောင့် ဒဏ်ရာပြင်းစွာရရှိသွားကြတော့သည်။ ထိုအခိုက်တွင် နတ်ဆိုးများမှာ ၎င်းတို့အား အရူးအမူးတိုက်ခိုက် ဖျက်ဆီးနေကြသည်။ အချို့သောနတ်ဆိုးများမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းတပည့်များအား အရှင်လတ်လတ်ပင် တိုက်ရိုက် စားသုံးလိုက်ကြသည်။

ဖုံးလွှမ်းနေသော နတ်ဆိုးရောင်ဝါအောက်တွင် ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမမှာ ကျူးကောကျီချုံနှင့်အတူ အလျင်အမြန် လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများအားမြင်သည်တွင် လောင်ထိုင်မှာ ချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"အမည်မဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ ညီအစ်ကိုတို့၊ သခင်မလေးငါးက ဒီမှာပါ။"

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာ အကြည့်များပို့လိုက်ကြ၏။

"ဒါကတကယ်ကို သခင်မလေးငါးပဲ။ ဒီထိပ်ပြောင်တွေတကယ်ကြီး သခင်မလေးငါးကို ဖမ်းထားတာပဲ။"

"မြန်မြန်! သခင်မလေးငါးကိုကယ်ကြ"

အားလုံးမှာ ၎င်းတို့အား အလျင်အမြန်ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးရောင်ဝါမှာ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ လွတ်မြောက်လာသည်နှင့် အဆုံးမဲ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ဟားဟားဟား... ငါတို့ မြေအောက်လောကဂိုဏ်း နောက်‌ဆုံးတော့ ထပ်ပြီးလွတ်မြောက်သွားပြီ!"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒီကပ်ဆိုးကြီးမှာ အသက်ရှင်စေပြီးတော့ ချီးမြှောက်လိုက်တာပဲ! သူကတော့ နတ်ဘုရားလောကကို နှစ်ထောင်ချီတိုင် ပေါင်းစည်းတော့မယ်။"

မြေအောက်လောကဂိုဏ်းချုပ်မှာ လက်သီးများကိုဆုပ်လိုက်ကာ အေးစက်စက်မျက်နှာထားဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း မင်းတို့စောင့်နေလိုက်။ ငါ့ရဲ့မြေအောက်လောကဂိုဏ်းက ဒီနေ့ရဲ့လူသားဆန်မှုအတွက် အကြိမ်ထောင်ပေါင်းချီ ပေးဆပ်ရအောင်လုပ်မယ်! ငါ့ရဲ့မြေအောက်လောကဂိုဏ်းက မကြာခင်မှာပဲ နတ်ဘုရားလောကမှာ စွမ်းအားအကြီးဆုံးဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ ထိပ်ပြောင်တွေအားလုံးကို သတ်လို့ရပြီ!"

"အာ! ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကြည့်ပါဦး၊ အဲ့ဒီလူအုပ်ထဲက ထိပ်ပြောင်တစ်ယောက်။"

မြေအောက်လောကဂိုဏ်း၏ဂိုဏ်းချုပ်မှာ မော့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူဟာလေထဲ၌ ရပ်နေသော လုံကွမ်းအားတွေ့လိုက်ရသည်။ ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားလူများမှာ ရှေ့သို့သွားနေကြသောကြောင့် သူဟာကျူးကောကျီချုံအားကယ်ဆယ်ရန် ရှေ့သို့မသွားပါချေ။

"ဟားဟားဟား... ထိပ်ပြောင်! ဒါက တကယ်ကိုထိပ်ပြောင်ပဲ! ဂိုဏ်းသားတို့ အခုက လက်စားချေရမယ့်အချိန်ပဲ။ ငါတို့မြေအောက်လောကဂိုဏ်းက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို အကြာကြီးခံခဲ့ရတယ်။ အရင်ဆုံး စိတ်ဝင်စားမှုနည်းနည်းလောက်စု‌လိုက်ရအောင်။ သတ်ကြ!"

အမိန့်တစ်ခုဖြင့် မြေအောက်လောကဂိုဏ်းအကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ဦးဆောင်မှုဖြင့် လုံကွမ်းဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးသွားကြသည်။

ကျူးကောကျီချုံအား ကယ်တင်ခါနီး လုံကွမ်းမှာ မြေအောက်လောကဂိုဏ်းနှင့် အခြားလူများ၏ ရုတ်တရတ် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ သူဟာကြောင်အသွားတော့သည်။

မြေအောက်လောကဂိုဏ်းနှင့် အခြားလူများမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းထံတွင် အချိန်ကြာရှည်စွာ အကျဉ်းချခံထားရပြီး အင်မတန်ကိုမှ ကောင်းကင်အားမသွေဖီနေပါသော်လည်း အရေအတွက်တွင် အားသာနေ၏။ ၎င်းတို့မှာ ပျားအုံ‌ကဲ့သို့ ပြေးလာကြကာ ချက်ချင်းပင် လုံကွမ်းအား ဝင်ရှုပ်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ကောင်တွေရူးနေတာလား? ဘာလို့ငါ့ကိုလာတိုက်နေတာလဲ?"

"မင်းက အဲ့ဒီသောက်ထိပ်ပြောင်လေ! မင်းသာမဟုတ်ခဲ့ရင် ဘာလို့တိုက်ခိုက်မှာလဲ? ထိပ်ပြောင်တွေအားလုံးသေသင့်တယ်!"

"သေစမ်း မင်းတို့!"

လုံကွမ်းမှာ အင်မတန်ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ပြိုလဲလုနီးပါပင်။ ၎င်းမှာ ထိပ်ပြောင်အားလုံးသည် ဘုန်းတော်ကြီးများမဟုတ်ပါချေ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် တစ်ဖက်လူများထံတွင် လူအမြောက်အများရှိလေသည်။ သူ၏လူအသွင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန်မှာ တကယ်ကိုမလွယ်ကူပါချေ။

"သူက သေခါနီးနေပြီ။ သူ့ကိုသတ်ကြ! ဒီထိပ်ပြောင်ဘုန်းတော်ကြီးကို သတ်ကြဟေ့!"

မြေအောက်လောကဂိုဏ်းမှ လူများမှာ ပို၍ပို၍ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

လုံကွမ်းမှာ အင်မတန်စိတ်ဆိုးသွားသည်။

"သေစမ်း၊ မင်းတို့ငါ့ကို လွယ်လွယ်လေးအနိုင်ကျင့်လို့ရမယ်လို့ထင်နေလား? နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း!"

ဒေါသတကြီးဟိန်းသံဖြင့် လုံကွမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် သူ၏မူလအသွင်သို့ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် ရှေးဟောင်းနဂါးဧကရာဇ်၏ ကြီးမားသော ပုံရိပ်မှာ လူတိုင်း၏မျက်လုံးတွင် ထင်ဟပ်သွားတော့၏။

သူ၏အရှိန်အဝါမှာ တစ်ရာသောဧကရာဇ်တိုက်ပွဲနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ပင်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

မြေအောက်လောကဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ ကြောင်အသွားသည်။

ထိုဘုန်းကြီးမှာ နဂါးတစ်ကောင်အသွင်အား မည်သို့ပြောင်းလဲလိုက်လေသနည်း?

ထို့အပြင် နဂါးအသွင်ပြောင်းပြီးနောက် သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်မှာ အဘယ်ကြောင့် မြင့်တက်လာရသနည်း?

တစ်ခု‌ခုတော့မှားနေပြီ။ ဒါကအရမ်းကြီးများမနေဘူးလား?

ရှီချန်းလင်၊ ကျူးကောကျီချုံနှင့် အခြားလူများမှာ စုစည်းသွားသည်။

"သခင်မလေးငါး၊ ခင်ဗျားကိုဒီမှာရှိနေမယ်လို့ထင်မထားဘူး။"

ကျူးကောကျီချုံမှာ အားနည်းစွာပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်းမင်းတို့နဲ့ ဒီမှာတွေ့မယ်လို့ ထင်မထားဘူး။"

"အာ? သခင်မလေးငါး၊ ဘာလို့အသံကအရမ်းအားနည်းနေရတာလဲ? သခင်မလေးရဲ့ သွား‌စွယ်တွေရော ဘယ်ကိုရောက်သွားတာလဲ?"

"အဲ့ဒီဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားတွေက သခင်မလေးရဲ့သွားကြီးတွေကို ချိုးပစ်လိုက်တယ်ပေါ့။ ဒါကတကယ်ကိုရူးနေတာပဲ။"

ကျူးကောကျီချုံ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ်အနေခက်သွားကာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"ဆွေးနွေးတာရပ်လိုက်တော့။ ဒါကိုပြောရရင် မင်းတို့တွေ ဘာလို့ဒီရောက်နေကြတာလဲ? ငါ့ကို ကယ်ဖို့လာကြတာလား?"

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"တကယ်တော့ သခင်မလေး ဒီမှာဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကိုဆန့်ကျင်နေရုံပါပဲ။ ဒီဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ဆရာကြီးကိုသတ်လိုက်တာကြောင့်လေ။"

ကျူးကောကျီချုံ၏နှလုံးအိမ်မှာ တုန်ရီသွားတော့သည်။

"ဒါက...ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? မဟုတ်ဘူး၊ ဆရာကအရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်လေ! သူကဘယ်လိုလုပ်သေနိုင်မှာလဲ?"

"ကျွန်တော်တို့လည်း လက်မခံချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒါကအမှန်ပဲ။"

ကျူးကောကျီချုံမှာ သွေးဆောင့်တက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် သွေးတစ်လုပ်အားအန်ထုတ်လိုက်သည်။

"သခင်မလေးငါး၊ ဝမ်းနည်းမှုကို ထိန်းထားရပါမယ်။ ဆရာကသေသွားပြီဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့သူရဲကောင်းဝိဉာဉ်က အမြဲတမ်းအနားမှာရှိပါတယ်။ သူကကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှင်သန်နေတုန်းပါပဲ။"

ကျူးကောကျီချုံမှာ ပါး‌စပ်ထောင့်မှ သွေးများကိုသုတ်ကာ ခေါင်းကိုငြိမ့်လိုက်၏။

"မင်းပြောတာမှန်ပါတယ်။ ဒီနေရာက အရမ်းကမောက်ကမဖြစ်နေတယ်။ ဒီနေရာကနေ အရင်ဆုံးထွက်ခွာပြီး ဒီအကြောင်းကိုနောက်မှတွေးကြတာပေါ့။"

"ကောင်းပါပြီ!"

လူတိုင်းမှာ လှည့်လိုက်ကြကာ လုံကွမ်းမှ နတ်ဆိုးလှိုင်းတစ်ခုအား အရူးအမူးဝါးမြိုနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

"လုံကွမ်းကဘာလုပ်နေတာလဲ?"

"မသိပါဘူး။ သူဘာတွေထပ်ဖြစ်နေပြန်တာလဲ?"

"သူကနတ်ဆိုးသားရဲတစ်လေ။ ဒီနတ်ဆိုးတွေကို ဝါးမြိုတာက သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကိုတိုးစေလို့နေမှာပေါ့။"

"ဟစ်~! ဒီလုံကွမ်းက တကယ်တော်တာပဲ။ သူအခု ဘာလို့ သခင်မလေးငါးကိုလာမကယ်ရတာလဲ။ သူက ဒီနတ်ဆိုးတွေကို ဝါးမြိုပြီး သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကို တိုးလာစေဖို့ အခွင့်အရေးယူနေတာနဲ့တောင်တူနေပြီ။"

"သခင်မလေးငါး၊ ဒီနဂါးကအရမ်းကိုသစ္စာမဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့လိုမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဘာမှကိုမလုပ်ရသေးဘဲ ချက်ချင်းကယ်ဖို့လာခဲ့တာ။ ဘာလို့သူ့ကိုကင်ပြီး မစားရမှာလဲ?"

ကျူးကောကျီချုံ : "..."

"အရင်ဆုံးသွားကြရအောင်၊ ဟုတ်ပြီလား?"

"သခင်မလေးငါး ပြောတာမှန်တယ်။ ငါတို့အရင်ဆုံးဒီအန္တရာယ်ရှိ‌တဲ့နေရာက ထွက်သင့်တယ်။"

လူတိုင်းမှာ လွတ်မြောက်ခါနီးတွင် ကြီးမားသောဗုဒ္ဓလက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်မှာ ခဏအကြာ၌ ဟင်းလင်းပြင်နေရာသို့ ရုတ်တရတ် သက်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓလက်ဝါးထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက်တွင် ၎င်းမှာ ပေပေါင်းတစ်သောင်းရှိသော အလင်းကိုထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ အနက်ရောင်တိမ်များအား ‌ဆုတ်ဖြဲလိုက်ကာ နတ်ဆိုးရောင်ဝါမှာ ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ရှစ်သန်းသောနတ်ဆိုးများမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"ဒါက ဗုဒ္ဓအစီအရင်ပဲ! သေစမ်း! ဗုဒ္ဓဆရာကြီးတစ်ပါးက ကောင်းကင်မှာ အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်ပြီ။"

နတ်ဆိုးများမှာ တမုဟုတ်ချင်း စိတ်ပျက်အားငယ်သွားကြတော့သည်။

လုံကွမ်းမှာ မြေအောက်လောကဂိုဏ်းသားများအားဝါးမြိုပြီးနောက်တွင် သူ၏လူသားအသွင်သို့ထပ်မံပြောင်းလဲလိုက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဒါက ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ဂေါတမဗုဒ္ဓအလင်းအစီအရင်ပဲ! ဒီအစီအရင်ပေါ်ထွက်လာတာနဲ့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကမဟုတ်တဲ့သူအားလုံး အထဲမှာပိတ်ခံထားရလိမ့်မယ်။ ငါတို့တွေ ဟင်းလင်းပြင်အစီအရင်တွေနဲ့တောင် လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အားလုံးပဲ မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြပါ!"

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် သူဟာချက်ချင်းပင် ဗုဒ္ဓကျမ်းအား ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ခပ်ရေးရေးရွှေရောင်အလင်းတစ်ပြမှာ သူ၏ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျူးကောကျီချုံမှာ ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

"ဒီအစီအရင်နယ်နိမိတ်က ကြီးလွန်းနေတယ်။ ငါတို့အရမ်းနောက်ကျနေပြီ။ ဒါတွေအားလုံးငါ့ကြောင့်ပဲ။ ငါ့ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် မင်းတို့တွေ လွတ်တာ‌ကြာနေပြီ။ ဒါပေမယ့်ငါတို့အားလုံးက အမည်မဲ့ဂိုဏ်းသားတွေပဲ။ ငါတို့သာ အတူတူသေနိုင်ရင် ငရဲကိုသွား‌ဖို့ အဖော်ရတာပေါ့။"

ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားသူများမှာ တိတ်တဆိတ်ပင် ချပ်ဝတ်များထက်ရှိ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။

"သခင်မလေးငါး၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ချပ်ဝတ်ပေါ်မှာ နေရာပြောင်းရွှေ့အစီအရင်ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ချပ်ဝတ်ပေါ်က နေရာပြောင်းရွှေ့အစီအရင်က ကျွန်တော်တို့ကိုပဲ ပြောင်းရွှေ့နိုင်တာပါ။ ကျွန်တော်တို့အရင်သွားရလိမ့်မယ်။"

ကျူးကောကျီချုံ : "..."

"မင်းတို့မှာ ‌ချပ်ဝပ်တွေထပ်မရှိတော့ဘူးလား? ငါ့ကိုတစ်စုံလောက်ပေးပါ။"

သူမ၏စကားဆုံးသည်နှင့် အားလုံး၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတစ်ပြပေါ်ထွက်လာကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးသွားကြတော့၏။

ကျူးကောကျီချုံမှာ ကောင်းကင်တွင် ပြန့်နှံ့နေသော ဗုဒ္ဓအလင်းအားကြည့်လိုက်ကာ ထပ်မံရှုပ်ထွေးသွားတော့၏။

သူမဟာထပ်မံအဖမ်းခံလိုက်ရလေပြီ။

လောင်ထိုင်မှာ မကျေမနပ်ပြောလိုက်သည်။

"ယောက်ျားတွေအားလုံးက လူလိမ်တွေပဲ!"

***

ပြိုင်ဘက်ကင်းအသန်မာဆုံးသခင်ကြီး

စာစဉ် ၂၅။ အပိုင်း ၃၆၅ ဆရာကြီးအုပ်စုပေါ်လာတယ်

"ထားလိုက်တော့၊ သူတို့ကိုသွားခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ သူတို့ထွက်ပြေးသွားတာက ငါနဲ့အတူတူ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆီမှာ ဖမ်းခံရမှာထက်စာရင်ပိုကောင်းပါတယ်။"

ရှေးဟောင်းကြေးခန်းမမှာ ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေးငါး၊ မင်းကကြင်နာလွန်းနေတာပဲ!"

သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား တွန်းအားပေးလိုက်ကာ အောက်ဘက်ရှိနတ်ဆိုးများအား ပုဟွားကျောင်းမြေအောက်အကျဉ်းခန်းဆီသို့ ပြန်ပို့လိုက်၏။

လုံကွမ်းမှာမူ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးအား ဗုဒ္ဓအလင်းဖြင့်ဖုံးလွှမ်းထားသောကြောင့် ဂေါတမဗုဒ္ဓအလင်းအစီအရင်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ သူဟာ ပိုက်ကွန်ထံမှ စစ်ထုတ်ခံလိုက်ရသည့် ငါးအသေးလေးတစ်ကောင်နှင့်ပင်တူနေသည်။

"ဟစ်~! ဒီဗုဒ္ဓအလင်းအစီအရင်ကစွမ်းအားကြီးလိုက်တာ။ ဝါရင့်ဗုဒ္ဓဘုန်းတော်ကြီးတော်တော်များများက ဒါကိုအတူတူထုတ်ဖော်လိုက်တာလို့ ထင်မိတယ်။ ကံကောင်းလို့ ငါဗုဒ္ဓကျင့်စဉ်ကိုသိနေတာ။ မဟုတ်ရင် နဂါးအသွင်ပြောင်းလိုက်ပြီး တစ်ရာသောတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားအဆင့်ထိတက်သွားရင်တောင် ဒီအစီအရင်က‌နေ လွတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

သူပြောနေစဉ်တွင် ၈၁ပါးသောဗုဒ္ဓအကြီးအကဲများမှာ ကောင်းကင်ယံမှဆင်းသက်လာ၏။

၎င်းတို့အကြားတွင် တစ်ရာသောတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင် ၅၀ကျော်နှင့် တစ်ထောင်သောစစ်ပွဲနတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်၂၀ကျော်ပါဝင်သည်။ ကျန်သည့်အနည်းငယ်မှာ မဟာယနနတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ပညာရှင် ၅ဦးနှင့် အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်ပညာရှင် ၂ဦး‌တို့ဖြစ်ချေ၏။ ၎င်းတို့၏ကျင့်ကြံဆင့်များမှာ မြင့်မားသည်ဟုပင်ယူဆနိုင်သည်။ ဤအစီအစဉ်မှာ အတန်ငယ် ဇိမ်ရှိလှသည်။

"အမိတာဘ! ရှန်းဇိုင်း ရှန်းဇိုင်း! ဒီနေရာမှာ ဗုဒ္ဓအလင်းအစီအရင်ကိုရှောင်တိမ်းနိုင်မယ့်တစ်ယောက်ယောက်ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။"

လုံကွမ်းအားကြည့်ရင်းဖြင့် အားလုံးမှာ မထိန်းနိုင်ဘဲ စူးစမ်းချင်သွား၏။

"စီနီယာ၊ မတိုက်ခိုက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက တစ်ဘက်တည်းပါပဲ။ ကျွန်တော်က မက်မွန်ပွင့်ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းက နွင်ကျင်းရှင်းရဲ့နောက်ဆုံးတပည့်ပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုနာမည်က ထျန်းရှင်းပါ။"

"အမိတာဘ၊ ဒါဆိုမင်းက ဆရာတူညီမလေးကျင်းရှင်းရဲ့တပည့်ပေါ့။ မင်းကဒီဗုဒ္ဓအလင်းအစီအရင်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်တာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူးပဲ။ ဆရာတူညီမလေးကျင်းရှင်းရော ဒီရက်တွေမှာအဆင်ပြေပြေရှိနေရဲ့လား?"

"ကောင်းပါတယ်၊ ကောင်းပါတယ်၊ သူမအရမ်းကိုအဆင်ပြေနေပါတယ်။ ကောင်းကောင်းလည်းစားပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အံ့ဖွယ်ပါပဲ။ တပည့်တွေကိုတောင် တစ်နေ့မှာ အကြိမ်များစွာ နည်းပြပေးပါတယ်။"

သူဟာခေါင်းစဉ်ပြောင်းကာဆက်ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာတို့အားလုံးကို ဒီတစ်ခေါက်ကူညီပေးတာအတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီနတ်ဆိုးသန်းချီအားလုံးလွတ်မြောက်သွားပြီး ဝမ်းနည်းနာကျင်စရာတွေကို ‌ဖြစ်လာစေလိမ့်မှာပါ။"

လူတိုင်းမှာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။

"မင်းလည်းမဆိုးပါဘူး။ မင်းက နတ်ဆိုးပေါင်းသန်းချီကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်မှာတောင် ထွက်မပြေးဘူး။ မင်းကတကယ်ကို ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ စံပြပဲ။"

နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်‌ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးမှာ သူ၏လက်ကိုမြှောက်လျက် နတ်သလင်းကျောက်တစ်အိတ်အား ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"‌ဒါကမင်းအတွက်ဆုပဲ။ အနာဂတ်မှာ ပိုပြီးကြိုးစားနိုင်ဖို့မျှော်လင့်ပါတယ်။"

လုံကွမ်းမှာ ဆုအားလက်ခံကာ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာ။ ကျွန်တော်ဗုဒ္ဓတာအိုကို လုံးဝလုံလတစိုက်ကျင့်ကြံပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေအများကြီးလုပ်ပါ့မယ်။ "

အားလုံးမှာ ထပ်မံခေါင်းငြိမ့်ကာ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

"‌ဒီပုဟွားကျောင်းက တကယ်ကို အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ခံထားရပြီး ဒီနတ်ဆိုးတွေကိုတောင် ဆက်ထိန်းသိမ်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးပဲ။ ငါတို့ဒီကို ရောက်နေပြီဆိုမှတော့ အမှားတွေထပ်မဖြစ်တော့ဖို့အတွက် ဒီနတ်ဆိုးတွေကို ဗောဓိကျောင်းဆီခေါ်ဆောင်သွားကြတာပေါ့။"

"ကောင်းပါပြီ"

…

တစ်ဖက်တွင် ကျွင့်ပုကျန်းမှာ ရှီချန်းလင်နှင့် အခြားလူများ ရုတ်တရတ်ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ အပေါ့သွားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဟစ်!

"သေစမ်း!"

ကျွင့်ပုကျန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားကာချက်ချင်းပင် နောက်ဆုတ်လိုက်၏။ တစ်ခဏအတွင်း၌ စီးကြောင်းမှာ မတည်ငြိမ်တော့ဘဲ လေထဲတွင်ကခုန်နေ၏။ လူတိုင်း၏အမူအရာမှာ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဆိုးရွားစွာပြောင်းလဲသွားကာ ‌အဝေးသို့ခုန်လိုက်ကြ၏။

"သေစမ်း၊ ဆရာခုနှစ်၊ ဆရာ့စီးကြောင်းရဲ့ နယ်နိမိတ်က နည်းနည်းလောက်ဝေးမနေဘူးလား?"

"ဆရာခုနှစ်၊ အသာလုပ်ပါ။ ကျွန်တော့်အပေါ်ကို အကုန်စင်ကုန်ပြီ။ ကျွန်တော့အဝတ်တွေက အသစ်ဗျ။"

"ဆရာခုနှစ်၊ ဆရာ လေကိုရင်ဆိုင်နေချိန်မှာ ဆရာ့ရဲ့ဆီးက ပေ၃၀ထိတောင်ရောက်နိုင်တာပဲ။ မဆိုးဘူး။"

ကျွင့်ပုကျန်းမှာ တုန်ရီသွားကာ မှောင်မိုက်သောအမူအရာဖြင့်ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ကောင်တွေရုတ်တရတ်ကြီးဘာလို့ ဒီကို နေရာရွှေ့ပြောင်းလာတာလဲ? မင်းတို့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဆရာကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ဒီလောက်မြန်မြန်ကြီး တွေ့လာခဲ့တာလား?"

"မဟုတ်ဘူး၊ ပြောရရင်အရှည်ကြီးပဲ။ ဒါကိုအရင်ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါ။"

ကျွင့်ပုကျန်းမှာ သူ၏ဘောင်းဘီကို ဆွဲတင်လိုက်ကာ ခါးစည်းကြိုးကိုစည်းလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကိုမြန်မြန်ပြောစမ်းပါ။"

"ဒါကဒီလိုပါ။ ကျွန်တော်တို့ကို ပု‌ဟွားကျောင်း‌ဆီ သွားဖို့ အမိန့်ပေးခံခဲ့ရပေမယ့် လုံကွမ်းနဲ့‌တွေ့ခဲ့ရတယ်။"

"လုံကွမ်း? သူကငါ့ ဆရာတူအစ်ကိုအကြီးဆုံးရဲ့တပည့်မဟုတ်လား၊ ရှေးဟောင်းတောင်နယ်နိမိတ်ရဲ့ ရှေးဟောင်းနဂါးဧကရာဇ်လေ?"

"ဒီကောင်က ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းထဲကိုဝင်ခဲ့ပေမယ့်လည်း သူ့ရဲ့နှလုံးသားက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူရှိပါသေးတယ်။ နောက်ပြီး ကျွန်တော်တို့တွေ ပုဟွားကျောင်းကို အတူတူတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရှင်းလင်းပွဲမှာပါဝင်ရမယ့် နတ်ဆိုးတွေကိုလည်းရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ သူတို့ကို ပုဟွားကျောင်းထဲမှာ အကျဉ်းချထားတာပါ။ သခင်မလေးငါးတောင်မှ သူတို့အထဲမှာပါတယ်။"

"ဘယ်သူ?"

ကျွင့်ပုကျန်းမှာ အသံကိုရုတ်တရတ်မြှင့်လိုက်မိသည်။

"သခင်မလေးငါး"

"ငါ့ရဲ့ဆရာတူအစ်မ ငါးလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်! သူမကိုဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကဖမ်းထားပြီး နတ်ဆိုးသုတ်သင်ပွဲမှာ ပါဝင်ရမှာပါ။ ဒီဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ကောင်တွေက သူမရဲ့အစွယ်နှစ်ချောင်းကိုတောင် ချိုးလိုက်ကြတယ်။ သူမကတကယ်ကို သနားစရာပဲ။"

ကျွင့်ပုကျန်း၏မျက်လုံးများမှာ ကျယ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လက်သီးများအားဆုပ်လိုက်သည်။

"ဒီခွေးကောင်တွေကတော့ ငါ့ဆရာတူအစ်မကို ဒီလိုလုပ်ရဲတယ်ပေါ့။ ငါတို့အမည်မဲ့ဂိုဏ်းမှာ ဘယ်သူမှမကျန်တော့ဘူးလို့များထင်နေကြတာလား? ဒါဆိုရင်မင်းတို့ကောင်တွေဘာလို့ ငါ့ဆရာတူအစ်မကိုမကယ်ခဲ့ရတာလဲ?"

"ကျွန်တော်တို့အစကသူတို့ကိုကယ်မလို့ပေမယ့် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကဆရာကြီးတွေရောက်ချလာပြီး ဗုဒ္ဓအလင်းအစီအရင်တွေ ခင်းကျင်းလိုက်ကြလို့ပါ။ သူတို့တွေက နတ်ဆိုးတွေအကုန်လုံးကိုတောင် ဖမ်းလိုက်ကြတယ်။ ကျွန်တော်‌တို့တွေပဲ မြန်မြန်ပြန်ပြေးလာနိုင်ပြီး ဆရာ့ကိုအရင်ပြောရတာပါ။"

"သေစမ်း! ဆရာကသူတို့ဆီက သတ်ခံရကာစပဲရှိသေးတယ်။ အခုဒီသောက်ထိပ်ပြောင်တွေက ငါ့ရဲ့ဆရာတူအစ်မကိုတောင်ဖမ်းပြီး သွားတွေကိုပါချိုးထားသေးတယ်။ သူတို့က ငါတို့ အမည်မဲ့ဂိုဏ်းမှာ ဘယ်သူမှမကျန်တော့ဘူးထင်နေတာလား? ဒီနေ့ ငါ ကျွင့်ပုကျန်းက အမည်မဲ့ဂိုဏ်းရဲ့အနာဂတ်ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတဲ့ဂုဏ်ပုဒ်ကိုသုံးပြီး ဒီသောက်ထိပ်ပြောင်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ငါ့ကိုလမ်းပြပြီး ပုဟွားကျောင်းဆီခေါ်သွားပေး!"

…

ကျန်းထိုင်ရွှမ်၏ဘက်တွင် တစ်ဖက်၏တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်အဝါအားဖိနှိပ်ရန် နတ်လက်နက်များဖောက်ခွဲခြင်းအပေါ်မှီခိုထားခဲ့၏။ သို့သော် ၎င်းတို့တစ်ခဏမျှရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်တွင် တစ်ဖက်လူများမှာ အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ပြေးလာကြသည်။ ထို့အပြင် ဒီတစ်ခေါက်၌ တစ်ဖက်လူများမှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းအကြီးအကဲများအား ဦးဆောင်ခိုင်းထား၏။ ၎င်းမှာ တစ်ဖက်အား နတ်လက်နက်များဖြင့် သတ်ဖြတ် ဒဏ်ရာရစေရန် လုပ်ဖို့မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကြီးကြီးမားမား လျော့ကျသွားတော့သည်။

အစီအရင်တဖြည်းဖြည်းချင်းပျက်စီးလာပြီး တစ်ဖက်လူများမှာ စတင်၍ထပ်မံရွေ့လျားလာသည်ကို မြင်သော် ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ အံကိုကြိတ်လိုက်သည်။

"ကျွင့်ချန်းမင်၊ မင်းရဲ့နတ်ပစ္စည်းအဆောင်လက်နက်ဘယ်မလဲ? မင်းရဲ့နတ်ပစ္စည်းအဆောင်လက်နက်ကို ထုတ်ပြီး ဖောက်ခွဲလိုက်။"

ကျွင့်ချန်းမင်မှာ အံကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာရှစ်၊ အဲ့ဒါက နတ်ပစ္စည်းအဆောင်လက်နက်ပါ။ ဒါကကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရတနာပါ။ အဲ့ဒါကို ဒီလိုပဲဖောက်ခွဲလိုက်ဖို့က အရမ်းကြီး ရက်စက်မနေဘူးလား??"

"မင်းသာမရက်စက်ရင် ဘယ်လိုများ ခိုင်ခိုင်မာမာရပ်တည်နိုင်မှာတဲ့လဲ? မြန်မြန်၊ ဖောက်ခွဲလိုက်။"

ကျွင့်ချန်းမင်မှာ ဆန္ဒမရှိပါသော်လည်း သူ့ထံတွင် ရွေးချယ်စရာမရှိပါချေ။ သူဟာ နတ်ပစ္စည်းအဆောင်လက်နက်ပါဝင်သော သိုလှောင်အိတ်အား ယူရုံသာတတ်နိုင်ပြီး မပစ်လွှတ်လိုက်ခင်တွင် အားလုံးနှင့် အတူတကွ မီးရှို့လိုက်သည်။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

တစ်ခဏအတွင်းတွင် မြေပြင်မှာ ထပ်မံ၍စတင်တုန်ခါလာကာ တုန်ခါခြင်းက ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်နေသေး၏!

မိုပွင့်တိမ်များမှာ မြေပြင်မှ တစ်စုံတရာအား ကောင်းကင်ဆီ ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ မြင့်တက်လာသည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏ လှုပ်ခတ်ခြင်းပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းမှာ ရလဒ်ကိုမြင်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ ပျော်ရွှင်သွားသည်။

"သေစမ်း၊ သူက ဆယ်ပါးသောသိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင်ဆယ်ယောက်နဲ့ တစ်ရာသောတိုက်ပွဲနတ်ဘုရားအဆင့်ပညာရှင်အများကြီးကို တစ်ခါတည်းနဲ့ သတ်လိုက်နိုင်တာပဲ။"

သို့သော် ၎င်းတို့စိတ်မလှုပ်ရှားနိုင်ခင်တွင် စူးရှသောမျက်လုံးနှင့် ကျွင့်ချန်းမင်မှာ ထပ်မံအော်လိုက်သည်။

"တစ်ခုခုတော့မှားနေပြီ။ ကြည့်ပါဦး၊ ဗုဒ္ဓပညာရှင်တချို့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပေမယ့် ကျန်တဲ့ဗုဒ္ဓပညာရှင်တွေက အစီအရင်တွေကို ထပ်ပြီးတိုက်ခိုက်နေပြန်ပြီ။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ တစ်ထောင်သောစစ်ပွဲနတ်ဘုရားတွေတောင်ပါနေတယ်!"

"ဆရာရှစ်၊ ကျွန်တော်တို့ အဆောင်လက်နတ်တွေက နတ်လက်နက်တွေမဟုတ်ဘူးလေ။ ကျွန်တော်တို့ဒီလောက်အများကြီးသုံးလို့မရဘူး။ ဒီလိုသာဆက်ဖြစ်နေရင် ကျွန်တော်တို့ ဘောင်းဘီတွေကို‌ပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရလိမ့်မယ်။"

ကျန်းထိုင်ရွှမ်မှာ မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။

"ဒီထိပ်ပြောင်အုပ်စုက သေမိန့်ချခံထားရတဲ့ပုံပဲ။ ဒါပေမယ့် သူတို့ပြင်းပြင်းတိုက်ခိုက်လေလေ အခြေအနေကို ပိုပြီးစိုးရိမ်ရလေလေပဲလေ။ ငါတို့တွေ အခုပြန်ဆုတ်ဖို့က ပြဿနာတော့မဟုတ်ပေမယ့် ဒီနေရာက ညီအစ်ကိုတွေကို ဒုက္ခတွေ့စေနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဒါက ငါ့တို့အမည်မဲ့ဂိုဏ်းက ညီအစ်ကိုတွေဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

"ကျွန်တော်တို့ကလည်း အမည်မဲ့ဂိုဏ်းရဲ့တပည့်တွေပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့ မသေနိုင်ဘူး ဟုတ်တယ်မလား?"

"ကျွန်တော်တို့ ဒီလိုဆက်ပြီးတိုက်ခိုက်နေလို့မရနိုင်ဘူး။ တစ်ဖက်မှာက လူတော်တော်များတယ်။ တခြားဗုဒ္ဓဂိုဏ်းခွဲတွေကနေ အဆုံးမရှိစေလွှတ်နေတဲ့ စစ်ကူတွေလည်းရှိနေသေးတယ်လေ။ ကျွန်တော်တို့မှာက လူနည်းနည်းလေးပဲရှိတယ်။ ပြီးတော့ ဒီလိုသာဆက်ဖြစ်နေရင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက အမတနတ်ဘုရားဧကရာဇ်အဆင့်အထက်ပညာရှင်တွေကို ပို့လိုက်ရင်တော့ ဒုက္ခတွေ့ပြီပဲ။"

"ကျွန်တော်က အခုမှ တစ်ထောင်သောစစ်ပွဲနတ်ဘုရားအဆင့်ပဲရှိနေသေးတာ။ အများဆုံးဆိုရင် မဟာယနနတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်တစ်ယောက်ကိုပဲ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။"

"ဒီလိုဆိုရင်ရော၊ ချန်းမင်? အရှေ့မှာ အစီအရင်ခင်းကျင်းဖို့ လူတစ်စုလောက်ခေါ်လာခဲ့လေ။ အစီအရင်အများကြီးတော့ မခင်းကျင်းနဲ့ပေါ့။ အကွာအဝေးတစ်‌နေရာမှာ တစ်ခုပဲခင်းကျင်း။ မင်းသူတို့ကို ဖောက်ခွဲမှုတွေနဲ့ မသတ်နိုင်ရင်တောင် သူတို့ကို နှေးအောင်လို့ ခြောက်လို့ရပါတယ်။"

"အခြားသူတွေ၊ နေရာကနေထွက်သွားရင် ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်။ ဒါဆိုရင် ငါတို့အနောက်ကနေ တိုက်ခိုက်ရမယ်။ သူတို့ရဲ့ပန်းတိုင်က စစ်ကူတွေထောက်ပံ့ဖို့ပဲ။ သူတို့ လုံးဝ ငါတို့ကိုသေတဲ့အထိတိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့အနောက်မှာနေရင် ပိုကောင်းတဲ့အခွင့်အရေးရလိမ့်မယ်။"

"သိပါပြီ!"

…

စုလင်းဝူ၏နေရာ၌။

တိုက်ပွဲ၏အစကနေ စုလင်းဝူမှာ သူ၏လက်ထဲရှိအခွင့်အရေးကို ခိုင်ခိုင်မာမာဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူ့ထံတွင် နတ်ဝိဉာဉ်သားရဲများနှင့် နတ်ဆိုးသားရဲအများအပြားရှိချေသည် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူကိုယ်တိုင် ဝီရိယရှိရှိစုဆောင်းခဲ့ရသော ပိုင်ဆိုင်မှုပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏မူလကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် တိုက်ပွဲနတ်ဘုရား ဝမ်းနည်းမှုရှစ်သွယ်မှာ အရမ်းကြီးကောင်းမွန်မနေပါချေ။ သို့သော် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းအနုပညာမှာမူ သူ၏လက်အတွင်း၌ အောင်အောင်မြင်မြင်တိုးတက်လာသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းအနုပညာ၏အတိုင်းအတာနှင့်ဆိုလျှင် သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင်ပထမအဆင့်သို့ပင်တိုးမြှင့်လာသည်ပင်။

သူ၏အတိုက်အခိုက်စွမ်းအားအဆင့်မှာ မမြင့်ပါသော်လည်း ကျန်းထိုင်ရွှမ်၊ ကျွင့်ပုကျန်းနှင့် အခြားသူများထက် အတော်လေးနိမ့်ကျပေ၏။ သို့သော် စစ်တပ်အင်အားနှင့် အရေအတွက်တွင်မူ မည်သူမှ သူ့အားမယှဉ်နိုင်ပါချေ။

ထို့ကြောင့် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားများမှာ ၎င်းတို့၏ မိခင်များကိုပင် မမှတ်မိနိုင်တော့သည်အထိ သူ၏အနိုင်ယူခြင်းအားခံလိုက်ရသည်။

စုလင်းဝူမှာ အထက်တွင် ရှိနေသည်ကိုမြင်သော် ကောင်းကင်ယံတွင်ပေါ်ထွက်လာသော ရောင်ဝါအနည်းငယ်က စုလင်းဝူအား မျက်မှောင်ပင်ကျုံ့စေသည်။

"အမိတာဘ။ မင်းကများ ငါတို့ရဲ့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းသားတွေကို ဘယ်လိုအနိုင်ကျင့်ရဲရတာလဲ! မင်းကိုယ်မင်း ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်‌လို့ထင်နေတာလား?"

စုလင်းဝူမှာ မျက်လုံးများအားမှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

"မဟာယနနတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်?"

သူဟာ လိပ်နက်နှင့် အခြားသောနတ်ဝိဉာဉ်သားရဲများအား အော်ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန် ဒီထိပ်ပြောင်တွေကို ဖျက်ဆီးကြ။ ငါကဒီမဟာယနနတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ပညာရှင်တွေကို ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။"

"သခင်ကိုး၊ မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့နဲ့ထားခဲ့လိုက်ပါ။"

စုလင်းဝူမှာ တိုက်ပွဲနတ်ဘုရားဝမ်းနည်းမှုရှစ်သွယ်အား လှည့်ပတ်ကာ နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်းပုဆိန်နှက့် ရှေးဟောင်းအကာအကွယ်ဒိုင်းအား ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်း သုံးသွယ်မှာ ကျဆင်းလာသည်။

စုလင်းဝူမှ နတ်ဘုရားဝမ်းနည်းမှုရှစ်သွယ်အား လှည့်ပတ်လိုက်ချိန်တွင် ခေါင်းမပါသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏နောက်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းအရောင်အဝါနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ ထိတ်လန့်ဖွယ်သိပ်သည်းလျက် စွမ်းအားကြီးလှချေသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ပွဲနတ်ဘုရားတစ်ပါးက ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အကြား၌ ရပ်တည်နေခြင်းနှင့်ပင် တူနေတော့၏။

မဟာဗောဓိပုံရိပ်တစ်ခုမှာလည်း ထိုဗုဒ္ဓနတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ပညာရှင်သုံးဦးနောက်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းတို့လေးဦးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်ဝိဉာဉ်လေးခုနှင့် ရုတ်တရတ် ထိခတ်သွားသည်။

ဘုန်း! တစ်ခဏအတွင်းတွင် ကမ္ဘာကြီးမှာ ကျယ်ပြောလာ၏။

ကြီးမားသော ဟင်းလင်းပြင်နယ်နိမိတ်မှာ ကောင်းကင်ယံရှိတိမ်များထံမှ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ထက်၌ နေအသစ်တစ်စင်းပေါ်ထွက်လာသည့်နှယ်ပါပင်။

စုလင်းဝူမှာ နတ်ဘုရားဘုရင် ပထမအဆင့်၌ရှိနေပြီဖြစ်၏။ သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်မှာ မမြင့်ပါသော်လည်း ရှေးဟောင်းဒိုင်း၏အထောက်အပံ့ဖြင့် သူဟာ ဗုဒ္ဓနတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ပညာရှင်သုံးဦး၏တိုက်ခိုက်မှုအား ကြောက်ရွံ့မနေပါချေ။ သူ၏လက်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်းပုဆိန်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင်သုံးပါးအား အင်မတန်ကြောက်ရွံ့သွားစေ၏။

တစ်ခဏအတွင်း၌ ကောင်းကင်အား အလင်းဖြင့်ပြည့်သွားစေကာ ဆက်လက်ထိခတ်နေလျက် ပေါက်ကွဲထွက်ရန် အလင်းလုံးများကိုဖြစ်ပေါ်နေစေ၏။

"ဟားဟားဟား... ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ဂုဏ်သရေရှိနတ်ဘုရားဘုရင်တွေက ဒီအဆင့်လောက်လေးပဲလားကွာ? ဒါအကုန်ပဲလား?"

ဗုဒ္ဓနတ်ဘုရားဘုရင်သုံးဦးမှာ ဒေါသထွက်ပါသော်လည်း ကူရာမဲ့နေသည်!

သို့သော် ထိုအခိုက်တွင် ပိုမိုအားကောင်းသောအရှိန်အဝါတစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရတ်ကျဆင်းလာသည်။

"အမိတာဘ၊ နတ်ဆိုးလေးတစ်ကောင်က ငါတို့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကို အထင်သေးရဲတယ်ပေါ့လေ? ငါတို့ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက အရမ်းညှာတာနေပုံပဲ!"

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါမှာ စုလင်းဝူ၏အမူအရာအား ရုတ်တရတ်ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

***